← Κύπρος

Μ. Α. ν. Α. Α., Αρ. Αίτησης: 4/2020, 27/11/2020

Μ. Α. ν. Α. Α., Αρ. Αίτησης: 4/2020, 27/11/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2020:34 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΣΤΕΓΗΣ Ενώπιον: Δ. Κούσιου, Δ. Αρ. Αίτησης: 4/2020 Μεταξύ: Μ. Α. Αιτήτριας, και Α. Α. Καθ' ου η αίτηση. ------------------------------ Ενδιάμεση Αίτηση ημερ. 12/08/2020 Ημερομηνία: 27 Νοεμβρίου, 2020 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Χρίστος Θ. Θεοδούλου Για τον Καθ' ου η αίτηση: κ.κ. Αδάμος Χατζηχριστοδούλου & Σία ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι διάδικοι είναι σύζυγοι. Από το γάμο τους απέκτησαν τρία παιδιά, τη Σ., το Μ. και την Ε., ηλικίας, κατά το χρόνο καταχώρησης της αίτησης, 18, 16 και 14, αντίστοιχα. Βρίσκονται σε διάσταση από το Φεβρουάριο του 2020. Διαμένουν, ωστόσο, μέχρι σήμερα, στην οικογενειακή στέγη. Στις 12/08/2020, η σύζυγος καταχώρησε εναρκτήρια αίτηση με την οποία ζητά να της παραχωρηθεί η αποκλειστική χρήση της οικογενειακής στέγης και διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στο σύζυγο να εισέρχεται σ' αυτήν. Ταυτόσημες θεραπείες επεδίωξε και μονομερώς με αίτηση που καταχώρησε την ίδια ημερομηνία. Ο Καθ' ου η αίτηση, στον οποίο με οδηγίες του Δικαστηρίου επιδόθηκε η πιο πάνω αίτηση, καταχώρησε ένσταση. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας και 9 τεκμήρια και η ένσταση από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση. Κατά την ακρόαση της αίτησης, κανένας από τους ενόρκους δηλούντες δεν αντεξετάστηκε. Οι συνήγοροι των διαδίκων αρκέστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις και η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε των θέσεων της με αναφορά σε νομολογία. Για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση (β) η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία στην αγωγή, και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. [Βλ. μεταξύ άλλων Οδυσσέως ν. Pieris Estates

(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Τσολάκκη και άλλοι ν. Στυλιανίδη
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 782, Πουργουρίδη ν. Μέζου
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, M & Ch Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα [Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χατζηβασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152]. Στην απόφαση Κυτάλα ν. Χρυσάνθου (ανωτέρω) τονίστηκε πως το ότι πληρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις δε σημαίνει ότι το Δικαστήριο εκδίδει το διάταγμα αυτόματα αλλά η έκδοση του υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η άσκηση της οποίας δε θα πρέπει να παραγνωρίζει και την ποιότητα της αξίωσης. Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με σκοπό μόνο να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει για τα διαφιλονικούμενα θέματα πάνω στα οποία θα κριθεί η κυρίως αίτηση, [Βλ. Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263]. Έχοντας υπόψη όλες τις πιο πάνω αρχές, θα εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση του προσωρινού διατάγματος σε συνάρτηση με το άρθρο 17
(1)του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990 (Ν.23/90)το οποίο προνοεί τα εξής: «Σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης ή σε περίπτωση που δίνεται γνωστοποίηση στον Επίσκοπο σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Απόπειρας Συνδιαλλαγής και Πνευματικής Λύσης του Γάμου Νόμου ή σε περίπτωση που καταχωρείται αγωγή διαζυγίου, το Οικογενειακό Δικαστήριο μπορεί, ύστερα από αίτηση ενός από τους συζύγους, εφόσον το επιβάλλουν λόγοι επιείκειας και ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των παιδιών, να παραχωρήσει στον ένα σύζυγο την αποκλειστική χρήση ολόκληρου ή τμήματος του ακινήτου που χρησιμεύει ως κύρια διαμονή των ιδίων (οικογενειακή στέγη), ανεξάρτητα από το ποιος από αυτούς είναι κύριος ή έχει απέναντι στον κύριο το δικαίωμα της χρήσης του. Η απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου υπόκειται σε αναθεώρηση, όταν το επιβάλλουν οι περιστάσεις ... ». Τα διατάγματα αποκλειστικής χρήσης της οικογενειακής στέγης διαρκούν, εκεί όπου εκδίδονται, μέχρι τη λύση του γάμου των συζύγων (Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1996)1 ΑΑΔ 260. «Ό,τι ο νομοθέτης επεδίωξε με τις διατάξεις του άρθρου 17 ήταν ο περιορισμός στο βαθμό του εφικτού των δυσμενών επιπτώσεων για την οικογένεια από τη διακοπή της συμβίωσης», επισημαίνεται στην υπόθεση Βουνού ν. Βουνού
(1995)1 ΑΑΔ 168 στη σελίδα
  1. Συμφωνούν οι διάδικοι ότι η συμβίωση τους έχει διακοπεί από το Φεβρουάριο του
  2. Όπως δε αναφέρεται από την Αιτήτρια στην παράγραφο 22 της ένορκης δήλωσης της, η ίδια έχει αποστείλει σχετική γνωστοποίηση στον αρμόδιο Επίσκοπο, γνωστοποιώντας σ' αυτόν την πρόθεση της να προχωρήσει στη λύση του γάμου της με τον Καθ' ου η αίτηση. Ενεργοποιείται συνεπώς η εξουσία του Δικαστηρίου κατά το άρθρο 17
(1)του Ν.23/
  1. Υπάρχει κατ' επέκταση σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης. Ικανοποιείται έτσι η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
  2. Έχει όμως η Αιτήτρια ορατή πιθανότητα επιτυχίας; Διατηρώ κατά νουν ότι δεν είναι η ώρα για λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας και διατύπωση ευρημάτων (Jonitexo πιο πάνω). Όμως, έχοντας υπόψη τα γεγονότα που επικαλείται στην αίτησή της η Αιτήτρια, δεν βρίσκω να έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, εφόσον τα όσα καταλογίζει στον Καθ' ου η αίτηση απαντώνται με επάρκεια στην ένσταση. Πρόκειται ουσιαστικά για δύο περιστατικά που κατά την Αιτήτρια ξεχείλισαν το ποτήρι. Καταγγέλθηκαν και τα δύο απ' αυτήν στην αστυνομία. Το πρώτο συνέβηκε το Μάρτιο του
  3. Αναφέρει συγκεκριμένα η Αιτήτρια στην παράγραφο 14 της ένορκης δήλωσης της ότι «περί τις 19/3/2020 ο καθ' ου η αίτηση με λεκτική και ψυχική βία προσπάθησε να με εκδιώξει από την συζυγική κατοικία και τούτο με ανάγκασε για να κατευνάσω τα πνεύματα να πάω στην μητέρα μου στα Λειβάδια για ένα βράδυ και την επομένη επέστρεψα πίσω στην συζυγική κατοικία αφού ηρέμησε ο καθ' ου η αίτηση. Μετά πάροδο μιας εβδομάδας, ο καθ' ου η αίτηση αφού προκάλεσε και πάλι καβγά βγήκε εκτός εαυτού και με βίαιη και παράλογη συμπεριφορά άνοιξε τα ερμάρια και πέταξε τα ρούχα μου έξω και κάποια τα έβαλε σε βαλίτσες και σακούλια και απαίτησε με λεκτική και ψυχική βία να με διώξει από τη συζυγική οικία, σε σημείο που εγώ λόγω του φόβου μου από την συμπεριφορά του καθ' ου η αίτηση, αναγκάστηκα να καταγγείλω το περιστατικό στην Αστυνομία, η οποία επενέβηκε και κατάσχεσε τα όπλα του καθ' ου η αίτηση από το σπίτι, και τα οποία είναι κατασχεμένα μέχρι και σήμερα. Επισυνάπτω ως τεκμήριο 5 δύο φωτογραφίες που έβγαλα». Στη δική του ένορκη δήλωση, ο Καθ' ου η αίτηση και συγκεκριμένα στην παράγραφο 13 αυτής, αντιτείνεται σε σχέση με το πιο πάνω περιστατικό τα εξής: «
  4. Σε σχέση με την παράγραφο 14 ισχυρίζομαι ότι εγώ ο ίδιος πρότεινα στην Αιτήτρια να πάει στην μητέρα της για να ηρεμήσουν λίγο τα πνεύματα. Όταν η Αιτήτρια έκανε καταγγελία, εγώ ο ίδιος παρέδωσα τα όπλα στην Αστυνομία για να μην υπάρχει οποιαδήποτε λαβή ή αφορμή της Αιτήτριας για συζητήσεις». Το δεύτερο περιστατικό έγινε στις 07/08/
  5. Περιγράφεται από την Αιτήτρια στις παραγράφους 18, 19 και 20 της ένορκης δήλωσης της ως εξής: «
  6. Περί την 7/8/2020, ημέρα Παρασκευή, και αφού σχόλασα από την εργασία μου, ο καθ' ου η αίτηση ο οποίος με περίμενε στο σπίτι ξεκίνησε να φωνάζει και να δημιουργεί προβλήματα, θέλοντας να προκαλέσει επεισόδιο. Εγώ τον αγνοούσα και ξεκίνησα να ετοιμάζω το φαγητό της οικογένειας για την επόμενη ημέρα, ενώ ο καθ' ου η αίτηση βλέποντας ότι δεν του έδινα σημασία συνέχισε με το ψήσιμο σουβλακιών στην αυλή. Όταν τελειώσαμε το φαγητό, κάτσαμε έξω στην αυλή με τις θυγατέρες μας. Κατά τη διάρκεια του φαγητού ο σκύλος μας γαύγιζε και όλοι μας του κάναμε παρατήρηση να σταματήσει αλλά ο σκύλος συνέχισε. Τότε εγώ σηκώστηκα και πλησίασα το σκύλο για να προσπαθήσω να τον κάνει να σταματήσει, αλλά ο σκύλος συνέχιζε να γαυγίζει και προκαλούσε οχληρία στη γειτονιά. Εγώ λόγω και της σωματικής και ψυχικής κούρασης που είχα από την εργασία μου, αγανακτισμένη είπα «Και που την έφερε έσσο». Να αναφέρω ότι εκείνος που την έφερε σπίτι, ήτο ο καθ' ου η αίτηση αλλά το είπα μεταξύ σοβαρού και αστείου χωρίς να ήθελα να τον θίξω ή να υπονοώ κάτι κακό. Δεν είχα κακές προθέσεις όταν το είπα. Ο καθ' ου η αίτηση ακούγοντας αυτήν την κουβέντα άδραξε την ευκαιρία να δημιουργήσει επεισόδιο και έπιασε το πιάτο του και το πέταξε με δύναμη στο πάτωμα, χωρίς να λάβει υπόψη τα παιδιά μας που ήτο παρόν σε αυτή την απαράδεκτη συμπεριφορά αλλά και ότι μπορούσε να τραυματιστούν από κομμάτια του πιάτου το οποίο θρυμματίστηκε αφού ήταν σε απόσταση αναπνοής.
  7. Έπειτα ο καθ' ου η αίτηση μπήκε στο σπίτι, βγήκε πάνω στο δωμάτιο μας και από το μπαλκόνι μου φώναζε εξής: «Να τελειώσεις το φαγητό σου και να έρθεις να τα μαζέψεις να φύγεις». Εγώ του απάντησα ότι δεν θα φύγω και ότι δεν θα με διώξει από το σπίτι μου. Τότε ο καθ' ου η αίτηση άρπαξε τον κουβά του κλιματιστικού του δωματίου μας ο οποίος ήτο γεμάτος με νερό και μας τον έριξε κάτω ενώ καθόμασταν με τα παιδιά μου στο τραπέζι. Εγώ, έντρομη από την παράλογη και ασυνάρτητη συμπεριφορά του καθ' ου η αίτηση, προσπάθησα να τηλεφωνήσω στην Αστυνομία και ο καθ' ου η αίτηση έτρεξε κάτω και με εμπόδισε και ξεκίνησε να μου φωνάζει με βίαιη συμπεριφορά. Άμεσα, πήγα στο αυτοκίνητο μου για να πάω στην Αστυνομία και ο καθ' ου η αίτηση προσπάθησε να με εμποδίσει αρπάζοντας με από το χέρι δυνατά με αποτέλεσμα στο χέρι μου να δημιουργηθούν μώλωπες. Ζήτησα από τον καθ' ου η αίτηση να φύγει τα χέρια του από πάνω μου, και ο τελευταίος αρνήθηκε και μου είτε ότι είναι «από καιρό που έπρεπε να σε σάσω» εννοώντας ότι είναι από καιρό που έπρεπε να με δείρει και με αυτό το τρόπο ένιωσα να με απειλεί και ότι θα ασκήσει βία σε μένα. Η αντίδραση που δεν με άφηνε ήταν να κάνω απότομη κίνηση προς τα πίσω δηλαδή προς το αυτοκίνητο μου και έτσι απελευθερώθηκα από τον ίδιο, μπήκα μέσα στο αυτοκίνητο και πήγα στην Αστυνομία και κατήγγειλα την βία στην οικογένεια. Να αναφέρω ότι η θυγατέρα μας, η Ειρήνη που ήταν παρούσα φώναζε στον καθ' ου η αίτηση να με αφήσει. Επισυνάπτω ως τεκμήριο 7 φωτογραφία που φαίνονται οι μώλωπες μου οι οποίοι φανερώθηκαν μετά την καταγγελία μου και θα ζητήσω παραπεμπτικό από την Αστυνομία για εξέταση από το Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου.
  8. Επειδή οι θυγατέρες μας ήταν σπίτι, ενημέρωσα τούς κουμπάρους μας για το συμβάν, και οι οποίοι έσπευσαν άμεσα εκεί. Με το πέρας της κατάθεσης που έδωσα στην Αστυνομία, εγώ, επειδή ένιωθα ότι ήταν και οι κουμπάροι μας εκεί, επέστρεψα πίσω στη συζυγική κατοικία και βρήκα τους κουμπάρους μας, μαζί με τον καθ' ου η αίτηση να συζητούν και μου ζήτησαν οι κουμπάροι μας να καθίσω μαζί τους για να συζητήσουμε και κάθισα. Δυστυχώς όμως δεν υπήρξε κανένα αποτέλεσμα αφού, και οι ίδιοι διαπίστωσαν τα παράπονα μου αφού ο καθ' ου η αίτηση επέμενε στους παραλογισμούς του, και λέγοντας συνέχεια απευθυνόμενος στο πρόσωπο μου ότι εγώ θέλω το διαζύγιο εγώ να φύγω από το σπίτι». Για το εν λόγω περιστατικό, αναφέρει ο Καθ' ου η αίτηση στην παράγραφο 17 της ένορκης δήλωσης του: «
  9. Απορρίπτω τους ισχυρισμούς των παραγράφων 18, 19 και 20 και ισχυρίζομαι τα ακόλουθα: α) Η Αιτήτρια αποκρύπτει ουσιώδη γεγονότα σε σχέση με το εν λόγω περιστατικό. β) Εκείνη την μέρα η μεγάλη μας κόρη απέσυρε από τον λογαριασμό της ένα ποσό για να πληρώσει τα φροντιστήρια της χωρίς να ενημερώσει την Αιτήτρια. Από την στιγμή που το έμαθε η Αιτήτρια η συμπεριφορά της ήταν εριστική, προκλητική και προσβλητική τόσο προς εμένα όσο και προς την μεγάλη μας κόρη Σ. γ) Δεν πέταξα τον κουβά, όπως ισχυρίζεται η Αιτήτρια, αλλά μόνο το νερό που είχε μέσα ο κουβάς. δ) Σε καμμιά περίπτωση δεν άγγιξα την Αιτήτρια με τον τρόπο που αυτή ισχυρίζεται. Οι μώλωπες που η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι φαίνονται στο τεκμήριο 17, προκλήθηκαν πιθανώς όταν η μικρή μας κόρη Ε., την έπιασε και την έσπρωξε προς τα πίσω γιατί η Αιτήτρια ήταν επιθετική προς εμένα. ε) Δεν αρνούμαι ότι την άγγιξα, αλλά όχι με τον τρόπο που ισχυρίζεται η Αιτήτρια. Ενώ είχε φτάσει στο αυτοκίνητο, απλά την απώθησα και έκλεισα την πόρτα του αυτοκινήτου. Σε καμμιά περίπτωση δεν την έπιασα όπως παντελώς αβάσιμα ισχυρίζεται. στ) Η προσπάθεια μου είναι η εξεύρεση λύσης για να σώσω τον γάμο μας». Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα του καθηγητή L.A. Sheridan, Injunctions & Similar Orders, 1999 «[a]n exclusion order should not be granted as a routine stepping stone on the way to divorce nor on the ground that the marriage has broken down and that there is a tense atmosphere in the matrimonial home». «το διάταγμα αποκλεισμού δεν παρέχεται ως εφαλτήριο ρουτίνας στην πορεία προς το διαζύγιο ούτε στη βάση ότι ο γάμος έχει καταρρεύσει και ότι υπάρχει κλίμα έντασης στο συζυγικό σπίτι». Εδώ απουσιάζουν οι εντάσεις που θα δικαιολογούσαν την έκδοση, ενός τόσο δραστικού διατάγματος. Για να εκδοθεί τέτοιο διάταγμα θα πρέπει ν' αποδειχθούν εντονότερες εντάσεις από ό,τι συνήθως αναμένεται να βιώσει μια οικογένεια στη διαδρομή από τη διακοπή της συμβίωσης προς το διαζύγιο [G v G (Occupatiovi Order: (onduct) [2002] 2 FLR 36]. Το διάταγμα αποκλεισμού αποτελεί το έσχατο μέτρο για αντιμετώπιση αφόρητων καταστάσεων [In Re Y (Children) (Occupation Order) [2002] 2 FCR 470 at p.480]. H παραπάνω κατάληξη αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου
  10. Απουσιάζει όμως και η τρίτη προϋπόθεση. Δεν βλέπω γιατί θα ήταν αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, ώστε να είναι αναγκαίο να εκδοθεί τώρα προσωρινό διάταγμα αποκλεισμού του Καθ' ου η αίτηση. Δεν έχουν καταδειχθεί τέτοιες αρνητικές επιπτώσεις στην Αιτήτρια και τα παιδιά τους από την παρουσία του Καθ' ου η αίτηση στην οικογενειακή στέγη, ώστε να δικαιολογείται η άμεση απομάκρυνση του απ' αυτήν. Οι εντάσεις και τα περιστατικά που επικαλείται η Αιτήτρια δεν είχαν δυσμενείς επιπτώσεις στους διαδίκους και στα παιδιά τους πέραν αυτού που συνήθως παρατηρείται στις περιπτώσεις διακοπής της συμβίωσης. Άλλωστε το ίδιο αποτέλεσμα ή και χειρότερο δεν θα είχε, για τα παιδιά ειδικά, η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων και η αποχώρηση του πατέρα από την οικογενειακή στέγη, του οποίου μέλημα, όπως ο ίδιος δηλώνει, είναι το να σωθεί ο γάμος των διαδίκων; Υπό τις περιστάσεις αυτές η δικαιοσύνη μπορεί να απονεμηθεί κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης. Από όσα η Αιτήτρια έθεσε ενώπιον μου, τίποτε δε δικαιολογεί την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων εδώ και τώρα. Η οικογενειακή στέγη θα είναι εκεί και στο στάδιο ακρόασης της εναρκτήριας αίτησης με ανοικτά όλα τα ενδεχόμενα. Η όποια απόφαση μπορεί να ικανοποιηθεί και στο χρόνο εκείνο. Για να εκδοθεί ενδιάμεσο διάταγμα θα πρέπει να συντρέχουν και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 (Οδυσσέως, πιο πάνω). Η απουσία των δύο στην προκειμένη περίπτωση δεν επιτρέπει την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Για όλα τα πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του Καθ' ου η αίτηση, αλλά να καταβληθούν μετά το πέρας της διαδικασίας της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ........... Δ. Κούσιου, Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΟΤ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.