Κ. Χ. ν. ΣΤ. Χ., Αρ. Αίτησης: 287/18, 5/3/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2021:3 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τουμαζή, Π. Οικ. Δ. Αρ. Αίτησης: 287/18 Μεταξύ: Κ. Χ. από τη Λεμεσό Aιτητή και ΣΤ. Χ., από τη Λεμεσό Καθ'ης η αίτηση ----------------------- Ημερομηνία: 5 Μαρτίου, 2021 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή: Σ. Μιχαηλίδη για Αγρότη & Αγρότη Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ'ης η αίτηση: κα Θ. Χαραλάμπους για Χαραλάμπους και Χρίστου Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι διάδικοι τέλεσαν γάμο την 28.10.
- Από το γάμο τους απέκτησαν ένα παιδί τον Α. Χ. που γεννήθηκε την 27.01.
- Ο γάμος τους λύθηκε με απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού την 17.03.
- Στις 22.03.2010, στα πλαίσια της αίτησης διατροφής 267/09 την οποία καταχώρισε η Καθ'ης η αίτηση, εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα με το οποίο οι Αιτητής διατασσόταν όπως καταβάλλει για τη διατροφή του ανήλικου γιου του Α., το ποσό των €325 μηνιαίως από 4.4.
- Σύμφωνα με την προβλεπόμενη αύξηση του 10%, το εν λόγω διάταγμα αυξήθηκε σε €357,50 τον Απρίλιο 2012 και σε €393,25 το
- Στις 12.2.15, στην αίτηση του Αιτητή 13/14, εκ συμφώνου το ποσό διατροφής μειώθηκε στα €325 μηνιαίως από 1.3.
- Το ποσό αυτό από την 01.03.2017 αναπροσαρμόστηκε μετά από την προβλεπόμενη αυτόματη αύξηση του 10% σε €357,50 μηνιαίως. Ο Αιτητής, με την υπό κρίση αίτηση, ζητά την έκδοση διατάγματος που να τροποποιεί ή/και να μειώνει το εκ συμφώνου διάταγμα διατροφής ημερομηνίας 12.2.2015, το οποίο εκδόθηκε στην υπ' αριθμό 13/2014 αίτηση διατροφής στα €200 μηνιαίως. Η Καθ'ης η αίτηση καταχώρισε Υπεράσπιση. Η ακρόαση διεξήχθη με την καταχώριση της έγγραφης μαρτυρίας με τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων με βάση τη νέα Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Οι ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκαν. Οι δικηγόροι ετοίμασαν γραπτές αγορεύσεις. Σημειώνεται ότι στις 19.3.2019 το Δικαστήριο εξέδωσε ενδιάμεση απόφαση με την οποία ανέστειλε την υποχρέωση καταβολής του ποσού της αυτόματης αύξησης από 1.3.19 μέχρι πλήρους αποπεράτωσης της κυρίως αίτησης. Ο Αιτητής, στην έγγραφη μαρτυρία του, αναφέρει ότι από την έκδοση του διατάγματος διατροφής και λόγω των προσωπικών και οικονομικών αλλαγών που συνέβησαν στη ζωή του με την απώλεια της εργασίας του ως αεροσυνοδός από τις Κυπριακές Αερογραμμές, αναγκάστηκε να καταχωρήσει στις 14.01.2014 την αίτηση με αριθμό 13/14 για μείωση της διατροφής, αφού του ήταν αδύνατο να ανταποκριθεί, λόγω της δραματικής μείωσης των εισοδημάτων του. Στις 12.02.2015, αφού είχε ήδη εργοδοτηθεί σε ιδιωτική εταιρεία ως αποθηκάριος, εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα μείωσης του ποσού της διατροφής από €393,25 μηνιαίως, σε €325 από 1.3.
- Από 1.03.2017 το ποσό των €325 ανήλθε στα €357,50 βάσει της αυτόματης αύξησης του 10%, κατόπιν όμως συμφωνίας με την Καθ'ης η αίτηση από την 01.03.2017 καταβάλλει ανελλιπώς ως συνεισφορά στη διατροφή και συντήρηση του ανήλικου Α., το ποσό των €350 μηνιαίως. Από την έκδοση του ανωτέρω διατάγματος, έχουν διαφοροποιηθεί για ακόμη μία φορά οι συνθήκες και τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίχθηκε αυτό. Ως εκ τούτου θεωρεί ότι καθίσταται αναγκαία η εκ νέου τροποποίησή του και η μείωση του ποσού των €350, ως έχει αναπροσαρμοστεί ενόψει της προβλεπόμενης αυτόματης αύξησης του 10%, από 01.03.2017, στο ποσό των €200 μηνιαίως. Περαιτέρω, το εν λόγω ποσό των €350 θα αναπροσαρμοζόταν και πάλι με την αυτόματη αύξηση του 10% από 01.03.2019, αλλά εκδόθηκε από το δικαστήριο, προσωρινό διάταγμα ημερ.19.03.2019, με το οποίο αναστάληκε η υποχρέωσή του μέχρι πλήρους αποπεράτωσης της παρούσας κυρίως αίτησης. Από την έκδοση του με αριθμό 13/14 διατάγματος διατροφής ημερομηνίας 12.02.2015, έχουν αλλάξει οι προσωπικές και οικονομικές του περιστάσεις. Τα εισοδήματά του έχουν μειωθεί. Ειδικότερα, απώλεσε την εργασία του, ως αποθηκάριος σε ιδιωτική εταιρεία με επιστολή τερματισμού 20.10.
- Έκτοτε ήταν άνεργος και εγγράφηκε στις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων για καταβολή επιδόματος ανεργίας, το οποίο και έλαβε για 6 μήνες, ήτοι από 25.10.2018 μέχρι και 24.04.
- Το ποσό που έλαβε ως ανεργιακό επίδομα στο διάστημα των έξι μηνών ανερχόταν στα €3.944,46, ήτοι €657,41 μηνιαίως, ποσό που δεν επαρκούσε ούτε καν για την κάλυψη των δικών του προσωπικών αναγκών (Τεκμ.1 και 2). Ένα άλλο γεγονός που έχει συμβεί από την έκδοση του διατάγματος διατροφής ημερομηνίας 12.2.2015 και έχει διαφοροποιήσει και δυσκολέψει τον τρόπο ζωής του μέχρι και σήμερα, είναι το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει. Από τον Απρίλιο 2018 πάσχει από οξεία οσφυαλγία, μετά από ένα εργατικό ατύχημα που είχε, για το οποίο ουδέποτε αποζημιώθηκε, γεγονός που μείωνε και μειώνει αισθητά την ικανότητά του για εργασία. (Τεκμ.3). Πέρα από την οξεία οσφυαλγία που αντιμετωπίζει, υποβλήθηκε σε λαπαροσκοπική αποκατάσταση βουβωνοκήλης, και του παρασχέθηκε άδεια ασθενείας από τις 28 Μαΐου 2019 μέχρι τις 09 Ιουλίου
- Παρόλο που το διάστημα εκείνο ήταν άνεργος, δεν ήταν όμως σε θέση και δεν του επιτρεπόταν να εξεύρει και να ξεκινήσει οποιαδήποτε εργασία. (Τεκμ.4). Εργοδοτήθηκε από την εταιρεία ΧΧΧ στις 13.08.
- (Τεκμ.5 και Τεκμ.6). Παρ' όλη όμως την εξεύρεση εργασίας από τον Αύγουστο του 2019, τα εισοδήματά του δεν είναι υψηλά. Ο καθαρός μηνιαίος του μισθός κυμαίνεται μεταξύ €700 - €
- Το Μάιο και Ιούνιο 2020 ο μισθός του παρουσίασε μια μικρή αύξηση της τάξης των €20 με €80 περίπου και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι λόγω της πανδημίας, αναγκάστηκε να εργαστεί περισσότερες ώρες λόγω της φύσεως της εργασίας του. Ο μηνιαίος μισθός του όμως ακόμη και αν ανέρχεται ελάχιστες φορές κατ' εξαίρεση στο ποσό των €880 περίπου, δεν του επιτρέπει να ανταπεξέλθει στις οικονομικές του υποχρεώσεις, και στις προσωπικές του ανάγκες. Αναγκάζεται να διαμένει μαζί με τους γονείς του. Οι ισχυρισμοί της Καθ'ης η αίτηση ότι διαμένει με την σύντροφό του, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Επιπλέον, υπάρχουν και τα τρέχοντα καθημερινά και μηνιαία έξοδα για τη διατροφή, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και τους λογαριασμούς υδατοπρομήθειας και ηλεκτρικής, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των €990, συμπεριλαμβανομένου και του ποσού της διατροφής που καταβάλλει μηνιαίως για τον ανήλικο (Τεκμ.7). Ορισμένοι από τους λογαριασμούς είναι στο όνομα είτε του πατέρα του, είτε της μητέρας του, στους οποίους όμως συνεισφέρει, από τη στιγμή που μένει μαζί τους. Τα μηνιαία του έξοδα ξεπερνούν τα εισοδήματά του από το μισθό του. Ο μισθός του είναι το μόνο του εισόδημα. Αναγκάζεται αρκετές φορές να δανείζεται χρήματα κυρίως από τους γονείς του για να μπορεί να ανταπεξέρχεται στις υποχρεώσεις του. Δεν ρωτήθηκε και ούτε έδωσε ποτέ τη συγκατάθεση του για τη ορθοδοντική θεραπεία του ανήλικου. Θεωρεί ότι αν μειωθεί το ποσό της διατροφής που έχει διαταχθεί να καταβάλλει ως η συνεισφορά του για το ανήλικο τέκνο τους, από €350 σε €200, θα είναι αρκετά ώστε να καλύψουν όλα τα έξοδα του ανηλίκου. Του είναι αδύνατο να καταβάλλει €350 μηνιαίως, για τη διατροφή και συντήρηση του ανήλικου τέκνου του, ποσό το οποίο θα αναπροσαρμοστεί με την αυτόματη αύξηση του 10%, με το πέρας της εν λόγω διαδικασίας. Αν το αναφερόμενο διάταγμα εξακολουθήσει να ισχύει ως έχει, θα έχει ως αποτέλεσμα όχι μόνο την οικονομική, αλλά και την προσωπική του εξαθλίωση, αφού θα κινδυνεύει με φυλάκιση, γεγονός που έγινε στο παρελθόν, για το ποσό των €456,80, στα πλαίσια της με αίτησης 267/2009 (Τεκμ.8). Η οικονομική κατάσταση της Καθ'ης η αίτηση είναι πολύ καλύτερη. Είναι διπλωματούχος αισθητικός και εξακολουθεί να διατηρεί δικό της ινστιτούτο αισθητικής στη Λεμεσό, με μεγάλο κύκλο εργασιών. H Kαθ'ης η αίτηση, στην έγγραφη μαρτυρία της, αναφέρει ότι ο Αιτητής διαμένει εδώ και χρόνια μαζί με την σύντροφο του και το ανήλικο παιδί της. Η σύντροφος του εργάζεται ως διευθύντρια σε δημόσιο νηπιαγωγείο. Ο Αιτητής δεν διαμένει με τους γονείς του. Δεν συμφωνεί με τον ισχυρισμό ότι από την έκδοση του διατάγματος διατροφής ημερομηνίας 12.02.2015 έχουν αλλάξει οι προσωπικές και οικονομικές περιστάσεις του Αιτητή και ότι τα εισοδήματά του έχουν μειωθεί. Το ισχυριζόμενο πρόβλημα υγείας του Αιτητή έπαυσε να ισχύει ή και ξεπεράστηκε ή και δεν είναι τέτοιο ώστε να καθιστά τον Αιτητή ανίκανο για εργασία. Ο Αιτητής δεν αντιμετωπίζει κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας το οποίο να τον εμποδίζει να εργαστεί και καμία προσπάθεια δεν καταβάλλει να εξεύρει κατάλληλη εργασία. Αλλά ακόμη και να υποφέρει από οξεία οσφυαλγία, ως ισχυρίζεται, υπάρχουν πολλά είδη εργασίας τα οποία θα μπορούσε να κάνει με βάση και με τα δικά του προσόντα, χωρίς να επηρεάζεται από το εν λόγω πρόβλημα. Ο Αιτητής έμεινε άνεργος για δύο μήνες από τον Οκτώβριο μέχρι το Δεκέμβριο του 2018 και για τρείς μήνες από τον Γενάρη μέχρι τον Απρίλιο το 2019, αλλά λάμβανε επίδομα ανεργίας. Το ποσό ύψους €38 το μήνα που καταβάλλει ο Αιτητής για ασφάλεια ζωής είναι ένα περιττό έξοδο για ένα άτομο το οποίο βρίσκεται σε τόσο δεινή οικονομική κατάσταση όπως ισχυρίζεται ο Αιτητής, το οποίο θα μπορούσε να παύσει να πληρώνει προκειμένου να μπορεί να πληρώνει το ποσό της διατροφής του γιού τους. Ο Αιτητής κανένα ποσό ρεύματος δεν καταβάλλει για το σπίτι των γονέων του εφόσον δεν διαμένει μαζί τους αλλά με τη σύντροφο του. Αλλά ακόμη και εάν διέμενε με τους γονείς του, όπως ο ίδιος αναφέρει στην γραπτή του δήλωση απλά συνεισφέρει και δεν καλύπτει ο ίδιος ολόκληρο το ποσό του ηλεκτρισμού. Τα έξοδα αποκομιδής σκυβάλων του Δήμου Λακατάμιας ύψους €136, τα τέλη υδατοπρομήθειας και αποχετευτικά τέλη που ο Αιτητής επισυνάπτει για να αποδείξει τα μηνιαία του έξοδα, αφορούν τον πατέρα του και δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη. Οι λεπτομέρειες εξόδων που αναφέρει ο Αιτητής είναι αναληθείς και υπερβολικές και μοναδικό σκοπό έχουν να παραπλανήσουν το δικαστήριο προκειμένου ο Αιτητής να πετύχει την αιτούμενη μείωση. Τα όσα αναφέρει ο Αιτητής δεν συνιστούν διαφοροποίηση των συνθηκών του σε τέτοιο βαθμό ώστε να δικαιολογείται μείωση του ποσού της διατροφής του ανηλίκου . Περαιτέρω το συμφέρον του τέκνου συνηγορεί όχι μόνο στη διατήρηση αλλά και στην αύξηση του ποσού της διατροφής του. Ο Αιτητής με κανένα άλλο τρόπο δεν συμμετέχει στην ανατροφή του ανηλίκου. Το δικαίωμα επικοινωνίας του το ασκεί περιορισμένα έως καθόλου αφού επισκέπτεται τον ανήλικο μια φορά κάθε 2 μήνες. Σε ότι αφορά τη δική της εργασία και εισοδήματα, ναι μεν διατηρεί δικό της ινστιτούτο αισθητικής αλλά ο κύκλος εργασιών της έχει μειωθεί σημαντικά λόγω του μεγάλου ανταγωνισμού ο οποίος επικρατεί στον χώρο των αισθητικών και τα τελευταία γεγονότα με την έξαρση της πανδημίας του Κορωνοϊού. Τα μηνιαία της εισοδήματα ανέρχονται στα €500 - 600 (Τεκμ.7). Δυσκολεύεται να τα βγάλει πέρα, καθώς έχει και άλλα δύο παιδιά από τη νέα της σχέση. Αντίθετα, ο Αιτητής κατά την περίοδο του Κορωνοϊού, ήτοι τους μήνες Μάιο και Ιούνιο του 2020, οι ώρες εργασίας του και κατά συνέπεια και ο μισθός του αυξήθηκαν. Ο Αιτητής είναι μορφωμένος, γνωρίζει ξένες γλώσσες και μπορεί να εξεύρει εργασία και μάλιστα με ψηλότερο μισθό από τα €900 που ισχυρίζεται ότι λαμβάνει και/ή λάμβανε . Ο Αιτητής εσκεμμένα και κάθε φορά που θα επιβληθεί η νόμιμη αύξηση του ποσού της διατροφής 10% με βάση το νόμο, καταχωρεί αίτηση μείωσης της διατροφής, ισχυριζόμενος κάθε φορά ότι είτε είναι άρρωστος, είτε ότι δεν έχει εργασία, είτε και τα δύο μαζί, με μοναδικό σκοπό να μην επιβληθεί η νόμιμη αύξηση της διατροφής και να διατηρηθεί το ποσό της διατροφής σε χαμηλά επίπεδα. Ο Αιτητής διαθέτει τους οικονομικούς πόρους για τη μηνιαία καταβολή του ποσού της διατροφής και καμία ανάγκη δεν υπάρχει για την τροποποίηση του διατάγματος της. Οποιαδήποτε μείωση του ποσού της συνεισφοράς προς τον ανήλικο Α. θα συνεπάγεται την αποστέρησή του από βασικές ανάγκες για ένα παιδί της ηλικίας του. Ειδικότερα, ο ανήλικος Αλέξανδρος φοιτά στο Γυμνάσιο και κατά συνέπεια οι ανάγκες του αυξάνονται. Περαιτέρω, ο ανήλικος πέρα από τα μηνιαία έξοδα διατροφής, ένδυσης, υπόδησης και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, παρακολουθεί ιδιαίτερα μαθήματα αγγλικών και μαθηματικών και χρειάζεται δασκάλα για να του διαβάζει, εφ' όσον Αιτητής δεν είναι παρών για να προσφέρει οποιαδήποτε βοήθεια στην εκπαίδευση και τη διαπαιδαγώγηση του (Τεκμ.3-5). Επιπλέον, ο ανήλικος ακολουθεί ορθοδοντική θεραπεία με σιδεράκια για την οποία πρέπει να καταβάλει το ποσό των €2.800 (Τεκμ.6). ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με τις πρόνοιες του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90)εισάγεται η αρχή της υποχρέωσης και των δύο γονέων για την από κοινού διατροφή των ανήλικων τέκνων τους ανάλογα με τις δυνάμεις τους (άρθρο 33.1) (Βλ. Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδη κ.α.
(1998)1(Γ) ΑΑΔ 1386). Το άρθρο 37
(1)του Ν. 216/90 αναφέρει ότι το μέτρο της διατροφής προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για τη διατροφή προσώπου. Το άρθρο 37
(2)του Νόμου αναφέρει ότι η διατροφή περιλαμβάνει όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευσή του. Το άρθρο 33
(1)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν. 216/90)επιβάλλει στους γονείς υποχρέωση για από κοινού διατροφή του ανήλικου τέκνου τους, ανάλογα με τις δυνάμεις του καθενός. Το άρθρο 37 του Ν.216/90 προβλέπει τ' ακόλουθα: "
(1)Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου.
(2)Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του.
(3)Σε περίπτωση που ο γονέας εναντίον του οποίου έχει εκδοθεί διάταγμα διατροφής λαμβάνει 13ο ή και 14ο μισθό ή το Δικαστήριο κρίνει εύλογο, το διάταγμα διατροφής δυνατόν να περιλαμβάνει και αντίστοιχη επιπρόσθετη 13η ή και 14η καταβολή, ως το Δικαστήριο ήθελε ορίσει." Το άρθρο που ρυθμίζει την τροποποίηση υφιστάμενου διατάγματος διατροφής είναι το άρθρο 38
(1)και
(2)του Ν.216/90 που προβλέπει: "
(1)Αν αφότου εκδόθηκε η απόφαση που προσδιορίζει η διατροφή μεταβλήθηκαν οι όροι της, το Δικαστήριο μπορεί να τροποποιήσει την απόφαση του ή και να διατάξει τον τερματισμό της διατροφής.
(2)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου
(1), το ύψος του ποσού της διατροφής αυξάνεται αυτόματα κατά δέκα της εκατόν (10%) ανά περίοδο εικοσιτεσσάρων μηνών: Nοείται ότι, το Δικαστήριο μπορεί, κατόπιν αίτησης του υπόχρεου διατροφής, να διατάξει όπως μη ισχύσει η αυτόματη αύξηση και/ή το ύψος αυτής περιοριστεί. Σε περίπτωση υποβολής τέτοιας αίτησης, αναστέλλεται η υποχρέωση καταβολής οποιουδήποτε ποσού αύξησης: Nοείται περαιτέρω ότι, η απόφαση του Δικαστηρίου δυνάμει του παρόντος εδαφίου εκδίδεται εντός τριών μηνών από την καταχώρηση της αίτησης και δυνατόν να έχει αναδρομική εφαρμογή από την ημερομηνία κατά την οποία η αυτόματη αύξηση θα είχε εφαρμογή δυνάμει του παρόντος εδαφίου.» Το άρθρο 38
(1)του Ν. 216/90 ερμηνεύθηκε στην υπόθεση Χλ. Χριστοδούλου v. Α. Χριστοδούλου
(1993)1 Α.Α.Δ. 195 όπου λέχθηκαν τα εξής: (σελ. 201) "Ο όρος «αφότου» στο πλαίσιο του Άρθρου 38 του Ν. 216/90, δεν αφήνει αμφιβολία ότι μόνο γεγονότα τα οποία ανακύπτουν μετά την έκδοση του διατάγματος και τείνουν να διαφοροποιήσουν το πραγματικό βάθρο στο οποίο στηρίχθηκε η απόφαση της οποίας επιδιώκεται η τροποποίηση, μπορεί να στοιχειοθετήσουν τις προϋποθέσεις για αναθεώρηση του εκδοθέντος διατάγματος. Διαφορετικά, δεν παρέχει δικαιοδοσία σε δικαστήριο να αναθεωρήσει την απόφαση ομοβάθμιου δικαστηρίου ...". [Βλ. επίσης Αριστείδου v. Χρυσάνθου
(1994)1 ΑΑΔ 711, Ζένιου v. Ζένιου
(1998)1 ΑΑΔ 796, Δημητρίου v. Περδίου
(2005)1 (Β) ΑΑΔ 1418]. Στην απόφαση Αντρέου ν. Τσίρου, (΄Εφεση Αρ. 16/2013 του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, ημερ. 21.12.16) λέχθηκαν τα εξής: «Το άρθρο 38, το οποίο είναι προσδιοριστικό της δυνατότητας τροποποίησης υφιστάμενου διατάγματος διατροφής, ερμηνεύθηκε σε αριθμό υποθέσεων όπως τις Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1993)1 Α.Α.Δ. 195, Αριστείδου ν. Χρυσάνθου
(1994)1 Α.Α.Δ. 711, Δημητρίου ν. Περδίου
(2005)1 Α.Α.Δ. 1418 και άλλες. Η νομολογία έχει καθορίσει ότι μόνο γεγονότα τα οποία ανακύπτουν μετά την έκδοση του αρχικού διατάγματος είναι δυνατό να ληφθούν υπόψη προς αναθεώρηση του υφιστάμενου διατάγματος. Είναι η μεταβολή των όρων που καθιστά την αρχική απόφαση μεταρρυθμιστέα. Αυτό σημαίνει ότι οιοσδήποτε των διαδίκων που υπόκειται στο αρχικό διάταγμα διατροφής, μπορεί να υποβάλει αίτηση για τροποποίηση είτε προς τα άνω, είτε προς τα κάτω, ή, ακόμη και να επιδιώξει εξ ολοκλήρου τερματισμό της διατροφής, (δέστε σχετικά και τα όσα αναφέρονται στα συγγράμματα του Ε. Κουνουγέρη-Μανωλεδάκη: Οικογενειακό Δίκαιο, Τόμος ΙΙα, σελ. 144-145, Γιώργου Κουμάντου: Οικογενειακό Δίκαιο, Τόμος ΙΙ, σελ. 123-125 και Βασίλη Βαθρακοκοίλη: Το Νέο Οικογενειακό Δίκαιο, Γ΄ ΄Εκδοση, σελ. 515-518, που ερμηνεύουν το αντίστοιχο άρθρο 1494 του Αστικού Κώδικα). Ο αιτητής έχει βέβαια το βάρος απόδειξης ότι ο όροι του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής έχουν μεταβληθεί ούτως ώστε να είναι αναγκαία η τροποποίηση του». (Βλ. επίσης τις αποφάσεις του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου Κ.Ξ. ν. Ε.Κ. Έφεση αρ. 24/17 ημερομηνίας 5.3.20, Σ.Κ. v. E.Z. Έφεση αρ. 39/16 ημερομηνίας 5.3.20 και xxx ΜΕΓΑΣ v. xxx KVASNIKOVA, Έφεση αρ. 26/19, ημερομηνίας 10.7.20). Το ερώτημα που συνεπώς τίθεται στην υπό κρίση υπόθεση, είναι ποια γεγονότα ανέκυψαν μετά το διάταγμα του Oικογενειακού Δικαστηρίου ημερομηνίας 12.2.15 που εκδόθηκε στην αίτηση 13/14 τα οποία τείνουν να διαφοροποιήσουν το πραγματικό βάθρο πάνω στο οποίο στηρίχθηκε το διάταγμα. Ο Αιτητής προβάλλει ότι ο μισθός του θα πρέπει να μειωθεί για το λόγο ότι από τον Απρίλιο του 2018 πάσχει από οξεία οσφυαλγία λόγω εργατικού ατυχήματος, γεγονός το οποίο μειώνει αισθητά την ικανότητα του για εργασία. Ο Αιτητής δεν έδωσε καμία λεπτομέρεια για το ισχυριζόμενο εργατικό ατύχημα, ούτε προσκόμισε οποιοδήποτε τεκμήριο. Από τα ιατρικά πιστοποιητικά που επεσύναψε (Τεκμ.3), προκύπτει ότι πάσχει από οξεία οσφυαλγία, αλλά δεν έχασε την εργασία του λόγω τούτου. Συνέχισε την εργασία του μέχρι και τις 20.10.18, ότε και τερματίστηκε και στις 13.8.19 εξηύρε άλλη εργασία. Συνεπώς, η πάθηση του δεν τον εμποδίζει να εργάζεται. Είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο Αιτητής, ο οποίος έχει και το βάρος απόδειξης, απέτυχε να αποδείξει ότι η πάθηση του η οποία προέκυψε μετά την έκδοση του διατάγματος, συνέτεινε στη μείωση των εισοδημάτων του. Είναι ισχυρισμός του Αιτητή ότι κατά την έκδοση του εκ συμφώνου διατάγματος ημερ. 12.2.15 στην αίτηση 13/14, εργαζόταν ως αποθηκάριος και ότι έκτοτε τα εισοδήματα του έχουν μειωθεί και συγκεκριμένα ότι απώλεσε την εργασία του με επιστολή τερματισμού ημερ. 20.10.18 και ότι πήρε ανεργιακό επίδομα από 25.10.18 - 24.4.19 για 6 μήνες το οποίο ανερχόταν σε €657.41 μηνιαίως. Ο Αιτητής δεν αναφέρει στην έγγραφη μαρτυρία του πόσος ήτο ο μισθός του κατά την ημερομηνία έκδοσης του τελευταίου διατάγματος, ήτοι στις 12.2.15. Ο Αιτητής, τόσο στην κυρίως αίτηση όσο και στην ένορκο δήλωση ημερομηνίας 23.11.18 που συνόδευε μονομερή αίτηση για αναστολή του διατάγματος αναφέρει ότι ο μισθός του όταν εργάζετο ως αποθηκάριος ανήρχετο στα €900 μηνιαίως. Από την ένορκο δήλωση του ιδίου του Αιτητή ημερομηνίας 23.11.18 η οποία βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου, καταλήγω στο εύρημα ότι ο μισθός του όταν εκδόθηκε το διάταγμα ημερομηνίας 12.2.2015 ανήρχετο στα €900 μηνιαίως. Η Καθ'ης η αίτηση δεν φαίνεται να αμφισβητεί ότι ο Αιτητής απολύθηκε από τη δουλειά του για την περίοδο από 25.10.18 μέχρι 24.4.2019 και ότι έπαιρνε επίδομα ανεργίας. Είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο Αιτητής για την περίοδο από 15.10.18 μέχρι 24.4.19 έπαιρνε ανεργιακό επίδομα ύψους €657.41 μηνιαίως και ότι παρέμεινε άνεργος μέχρι τον Αύγουστο του 2019, ότε και εργοδοτήθηκε. Ο Αιτητής αναφέρει ότι εξηύρε εργασία τον Αύγουστο 2019 με μισθό από €700-€800, ότι ο μισθός του το Μάιο και Ιούνιο του 2020 παρουσίασε αύξηση €20-€80 περίπου λόγω του ότι εργάστηκε περισσότερες ώρες και ότι ο μισθός του κάποιες φορές κατ' εξαίρεση ανέρχεται στα €880 μηνιαίως. Από την ενώπιον μου μαρτυρία δεν φαίνεται να υπάρχει οποιαδήποτε ουσιαστική μείωση των εισοδημάτων του Αιτητή. Όταν εκδόθηκε το διάταγμα στις 12.2.2015 ο μισθός του ανήρχετο στα €900 μηνιαίως και από τη νέα του εργασία ο μισθός του μπορεί να φθάσει στα €880 μηνιαίως με τις υπερωρίες (Τεκμ.6). Σύμφωνα με τη νομολογία, το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη όχι μόνο τα πραγματικά εισοδήματα, αλλά και την ικανότητα του Αιτητή να κερδίζει (his potential earning capacity). (Bλ. Κlucinsky v. Klusinsky
(1953)1 All E.R. 683, Δ. ν. Π.
(2005)1 Α.Α.Δ. 1418, Ε.Σ. ν. Ε.Σ. (Έφεση αρ. 17/19 Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου ημερ. 5.2.21). Είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο Αιτητής έχει εισοδήματα και/ή εισοδηματική ικανότητα ύψους €880 μηνιαίως. Συνεπώς, ο Αιτητής δεν απέδειξε μείωση των εισοδημάτων του από την έκδοση του προηγούμενου διατάγματος. Την περίοδο από 15.10.18 μέχρι 24.4.19 που απολύθηκε από τη δουλειά του έπαιρνε επίδομα ανεργίας. Η δε περίοδος μέχρι και τις 13.8.2019 που παρέμεινε άνεργος και κατά την οποία υπεβλήθη σε λαπαροσκόπιση είναι μικρή. Ούτε και απέδειξε ότι τα εισοδήματα της Καθ'ης η αίτηση έχουν αυξηθεί. Ο ισχυρισμός του ότι η οικονομική κατάσταση της Καθ'ης η αίτηση από την έκδοση του διατάγματος είναι καλύτερη, είναι γενικός και αόριστος. Ούτε και υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά για το ύψος του μισθού της κατά την έκδοση του προηγούμενου διατάγματος ώστε να γίνει οποιαδήποτε σύγκριση. Εφόσον δεν έχει αποδειχθεί διαφοροποίηση των εισοδημάτων των διαδίκων, δεν μπορεί να ενεργοποιηθεί το άρθρο 38 του Ν.216/90. Επομένως, δεν θα προβώ σε ανάλυση ή αξιολόγηση των κονδυλίων του ανηλίκου. Θεωρώ όμως ότι θα είναι ορθό και δίκαιο όπως μη ισχύσει η αυτόματη αύξηση του 10% με βάση το άρθρο 38
(2)του Ν.216/90 την 1.3.19 και την 1.3.
- H υπόθεση εκκρεμούσε κατά αυτές τις ημερομηνίες. Ο Αιτητής με την κυρίως αίτηση αιτείται όπως μη ισχύσει η αυτόματη αύξηση από 1.3.
- Περαιτέρω, ο Αιτητής αιτήθηκε και εξασφάλισε προσωρινό διάταγμα αναστολής. Η προβλεπόμενη από το Νόμο αυτόματη αύξηση κατά 10% δεν αποτελεί αμάχητο νομικό αξίωμα για το λόγο ότι δίνεται η δυνατότητα στον υπόχρεο της διατροφής να ζητήσει τη μη εφαρμογή της (βλ. Ε.Σ. ν. Ε.Σ. (ανωτέρω). Είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι η εισοδηματική ικανότητα του Αιτητή ύψους περίπου €880 μηνιαίως δεν επιτρέπει την εφαρμογή της αύξησης του 10% την 1.3.19 και 1.3.
- Συνακόλουθα, η αίτηση απορρίπτεται. Η αυτόματη αύξηση του 10% την 1.3.19 και την 1.3.21 δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής. Λόγω του ότι ο Αιτητής απέτυχε στο κύριο αίτημα του που είναι η μείωση του διατάγματος διατροφής και λόγω του ότι η υπόθεση αφορά διατροφή ανηλίκου, κρίνω ότι είναι δίκαιο όπως ο Αιτητής επωμιστεί όλα τα έξοδα της υπόθεσης. Τα έξοδα επιδικάζονται σε βάρος του Αιτητή όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ..................................... Μ. Τουμαζή, Π.Οικ.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο