ΣΠΑΝΟΥ ν. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Αρ. Αίτησης 35/21, 13/12/2021

(2)παιδιά, τον XXXX και τον XXXX Χριστοδούλου. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση συνεχίζει να διαμένει στην ιδιόκτητη κατοικία τους στο χωριό XXXX στη Λεμεσό ενώ η ίδια διαμένει στην συζυγική κατοικία στην οδός XXX αρ. X, στο χωριό XXX στη Λεμεσό. H έγγαμη συμβίωση τους άρχισε να διασαλεύεται λόγω της συμπεριφοράς του Καθ΄ ου η Αίτηση που ήταν ιδιόρρυθμος χαρακτήρας και οξύθυμος. Ο Καθ΄ου η Αίτηση συμπεριφερόταν πολύ άσχημα τόσο στην Αιτήτρια όσο και στα παιδιά τους ασκώντας λεκτική, ψυχολογική και σωματική βία εναντίον τους. Εκφραζόταν υβριστικά και υποτιμητικά τόσο απέναντι στην ίδια και τα παιδιά τους και τους εκβίαζε ψυχολογικά ότι θα εγκατέλειπε την ίδια και τα παιδιά τους αντίθετα με τις δικές της επιθυμίες. Μετά από προτροπή και παρότρυνση του Καθ΄ ου η Αίτηση σταμάτησε να εργάζεται από το 2009 με αποτέλεσμα να καταστεί απόλυτα εξαρτώμενη από τον Καθ΄ ου η Αίτηση. Κατά τη διάρκεια των καυγάδων τους ο Καθ΄ ου η Αίτηση κατάστρεψε τις πιστωτικές της κάρτες με αποτέλεσμα να παραμείνει χωρίς χρήματα. Πολλές φορές άσκησε βία και αποπειράθηκε να ασκήσει βία εναντίον της. Το 2010 μετά από συζήτηση αποπειράθηκε να την χτυπήσει με γεωργικό εργαλεία στο κεφάλι. Το 2017 με ασήμαντη αφορμή της έριξε το ποτήρι με αποτέλεσμα να το αποφύγει και να ραγίσει το τζάμι του παραθύρου. Την ίδια περίοδο κατά τη διάρκεια συζήτησης έριξε το κινητό της στο πάτωμα και το πατούσε κάτω επίμονα μέχρι που καταστράφηκε. Τον Ιούλιο του 2020 κινήθηκε απειλητικά προς το μέρος της μπροστά στον ανήλικο υιό τους XXXXX κρατώντας γεωργικό εργαλείο εκφοβίζοντας να την χτυπήσει με αποτέλεσμα να χτυπήσει με το εργαλείο και να σπάσει την καρέκλα της κουζίνας. Κατά ή περί τις 15 Αυγούστου του 2020 ο Καθ΄ου η Αίτηση αποπειράθηκε να καταστρέψει με ψαλίδι την ταυτότητα της και αφού τον έπεισε να μην το πράξει της έριξε το ψαλίδι με αποτέλεσμα να καταστρέψει το ξύλινο ντουλάπι της κουζίνας. Τον Σεπτέμβριο του 2020 με ασήμαντη αφορμή κλώτσησε και έσπασε αντικείμενα στο σπίτι. Σε αρκετές περιπτώσεις κατά τη διάρκεια των καυγάδων τους την άρπαξε από τα μαλλιά. Ζήτησε από τον Καθ΄ου η Αίτηση να συμβουλευτούν ειδικό οικογενειακό σύμβουλο για να επιλύσουν τα μεταξύ τους προβλήματα και να επέλθει ηρεμία και ομαλότητα στο γάμο τους πλην όμως αντιμετώπισε την άρνηση του. Από τις 28.7.21 ο Καθ΄ου η αίτηση εγκατέλειψε την συζυγική στέγη όταν μετά από μια ασήμαντη αφορμή ξεκίνησε να φωνάζει και να υβρίζει στην παρουσία του ανήλικου υιού τους XXXXX της έριξε το κινητό του και κρατώντας ένα αναπτήρα φώναζε «Έννα κρούσω το σπίτι» και έβαλε φωτιά στην κουρτίνα. Ο ανήλικος XXXXX σοκαρισμένος από το συμβάν έκλαιγε με αναφιλητά. Αργότερα την ίδια ημέρα ο Καθ΄ου η Αίτηση εγκατέλειψε την συζυγική οικία και έκτοτε ζουν χωριστά. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση προφασιζόμενος διάφορες δικαιολογίες επισκέπτεται συχνά τη συζυγική στέγη απροειδοποίητα με αποκλειστικό σκοπό να δημιουργήσει ένταση και καυγάδες. Στις 15.9.21 μαζί με άλλα τρία

(3)φιλικά του πρόσωπα επισκέφθηκε το σπίτι τους για να παραλάβει δήθεν προσωπικά του αντικείμενα από την αποθήκη της κατοικίας τους και επιχείρησε να της πάρει το στρώμα του κρεβατιού που κοιμάται και όταν αυτή αντέδρασε την έσπρωξε στον τοίχο με αποτέλεσμα να τραυματιστεί και να μεταβεί στις Πρώτες Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Για όλα τα πιο πάνω περιστατικά βίας έκανε καταγγελία στην Αστυνομία και ότι ο Καθ΄ου η Αίτηση κατέχει μεταξύ άλλων και όπλα που τον καθιστούν εξαιρετικά επικίνδυνο. Αποτέλεσμα των καταγγελιών της ήταν η καταχώρηση της ποινικής υπόθεσης XXXXX/21 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εναντίον του Καθ΄ου η Αίτηση η οποία εκκρεμεί μέχρι σήμερα. Λόγω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει αφού δεν εργάζεται και έχει εκτός από τα προσωπικά της έξοδα και τα έξοδα των δύο ανήλικων τέκνων τους, δεν έχει άλλη στέγη για να στεγαστεί τόσο η ίδια όσο και τα ανήλικα τέκνα τους, ούτε έχει τη δυνατότητα να ενοικιάσει άλλη κατοικία. Οποιαδήποτε μετακίνηση τους από την οικογενειακή στέγη θα επηρεάσει αρνητικά τη ψυχολογία των παιδιών, αφού τα σχολεία και οι φίλοι τους ευρίσκονται κοντά στην γειτονιά τους και τυχόν απομάκρυνση τους και ή μετακόμιση τους θα αποβαίνει αρνητικά και όχι προς όφελος τους. Τα παιδιά δεν ήθελαν να εγκαταλείψουν τη συζυγική κατοικία και ντρέπονταν να μάθουν οι φίλοι και γείτονες μας ότι έφυγαν από τη γειτονιά λόγω της βίας που ασκούσε ο πατέρας τους εναντίον της μητέρας τους. Τα παιδιά ήταν επηρεασμένο τον τελευταίο καιρό, η ψυχολογική τους κατάσταση ήταν άσχημη, αφού ήταν εσωστρεφείς, λυπημένοι και με χαμηλές επιδόσεις. Ο Καθ΄ ου η αίτηση επέλεξε να μετακομίσει στο χωριό XXXX στη Λεμεσό και διαθέτει και άλλα ακίνητα για να διαμείνει σε αντίθεση με την Αιτήτρια. Η οικονομική του κατάσταση είναι πολύ καλή. Εργάζεται ως XXXXX στο XXXXX με μηνιαία εισοδήματα €2000. Απειλεί ότι θα επιστρέψει στη συζυγική κατοικία με αποτέλεσμα λόγω της προηγούμενης συμπεριφοράς του να φοβάται για τη σωματική της ακεραιότητα και τη ψυχική αναστάτωση των δύο ανήλικων τέκνων τους. Ζητά επειγόντως την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων τα οποία πιστεύει ότι θα αποβούν προς όφελος περισσότερο των δυο ανήλικων τέκνων τους. Το Δικαστήριο στις 05.10.2021 εξέδωσε προσωρινό διάταγμα με το οποίο παραχώρησε προσωρινά τη συζυγική κατοικία που βρίσκεται στην οδό XXXX αρ. X 47XX στο χωριό XXXX στη Λεμεσό. Απαγορεύεται προσωρινά στον Καθ΄ ου η Αίτηση να εισέρχεται στη συζυγική κατοικία ως επίσης απαγορεύεται στον Καθ΄ ου η Αίτηση να παρενοχλεί και χρησιμοποιεί και ή επεμβαίνει στην ελευθέρα χρήση της συζυγικής κατοικίας που βρίσκεται στην οδό XXXX αρ. X 47XX στο XXXX. Το Δικαστήριο στις 05.10.21 εξέδωσε προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάχθηκε ο Καθ΄ ου η Αίτηση: α) Να παραχωρήσει στην Αιτήτρια την αποκλειστική χρήση της συζυγικής κατοικίας που βρίσκεται στην οδό XXXX αρ. X, 47XX στο χωριό XXXX, στη Λεμεσό. β) Προσωρινό διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στον Καθ΄ ου η Αίτηση να εισέρχεται στη συζυγική κατοικία που βρίσκεται στην οδό XXXX αρ. X. 47XX στο χωριό XXXX, στη Λεμεσό. Γ) Προσωρινό διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στον Καθ΄ ου η Αίτηση να παρενοχλεί, χρησιμοποιεί και ή με οποιοδήποτε τρόπο επεμβαίνει στην ελεύθερη χρήση της συζυγικής κατοικίας που βρίσκεται στην οδό XXXX αρ. X. 47XX στο χωριό XXXX, στη Λεμεσό. Ο καθ΄ου η Αίτηση αντέδρασε στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος για τους ακόλουθους λόγους: «Η Αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη στοιχεία και/ή γεγονότα σχετικά με την υπόθεση με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου και/ή δεν παρουσίασε αληθώς τα γεγονότα, ώστε αν αυτά παρουσιάζοντο ορθά ενώπιον του Δικαστηρίου, το Δικαστήριο δεν θα εξέδιδε το διάταγμα, αλλά τουλάχιστον θα διέτασσε την επίδοση της αίτησης. Η Αιτήτρια, απέκρυψε από το Δικαστήριο, τα εξής: Την αληθινή εικόνα του γάμου και της εγγάμου συμβιώσεως των διαδίκων. Δηλαδή, ότι η ίδια η Αιτήτρια είχε κρυφή ζωή με διάφορους εραστές, ο τελευταίος των οποίων ήταν ένας ιατρός, κατάσταση την οποίαν ο Καθ΄ ου ο Αίτηση υπέμεινε και υποβάσταζε καρτερικά για πολλά χρόνια, ακριβώς για το καλώς νοούμενο συμφέρον των τέκνων και για να μην δημιουργηθούν τα οποιαδήποτε προβλήματα στην εύρυθμη λειτουργία της οικογένειας και ειδικά για την ορθή ψυχοσωματική ανάπτυξη των παιδιών τους. Ότι η ίδια η Αιτήτρια δεν ήταν σωστή σύζυγος και μητέρα, αφού γυρνούσε τα βράδια και ξημερωνόταν με διάφορους άντρες και δεν ενδιαφερόταν για τον Καθ΄ ου η αίτηση ή τα παιδιά των διαδίκων. Ότι η παρούσα υπόθεση είναι φτιαχτή και στημένη, ακριβώς επειδή η Αιτήτρια εδώ και χρόνια δεν ποθούσε ερωτικά τον Καθ΄ ου η αίτηση και τηρούσε κρυφή ζωή με διάφορους εραστές και ο Καθ΄ου η Αίτηση αρνείτο να υποκύψει στις παράλογες απαιτήσεις της Αιτήτριας να εγκαταλείψει το σπίτι του. Στόχος της παρούσας αίτησης, είναι να φύγει ο Καθ΄ ου η Αίτηση από το σπίτι του και να παραμείνει μόνη της η Αιτήτρια και να απολαμβάνει διατροφής και σχετικών επιδομάτων από την Δημοκρατία. Ότι ουδεμία ένταση υπήρχε στην κατοικία των διαδίκων, ούτε καβγάδες, ακριβώς για να διατηρηθεί η ηρεμία των παιδιών. Την αληθινή εικόνα της διαμόρφωσης της επίδικης κατοικίας. Δηλαδή, ότι η επίδικη κατοικία έχει υπόγειο σαν διαμέρισμα στο οποίο μπορεί να διαμένει μόνος του ο Καθ΄ ου η Αίτηση και η Αιτήτρια να διαμένει στο ισόγειο μετά των παιδιών, προσωρινά, μέχρι την έκδοση διαζυγίου, διαδικασία την οποία προώθησε ο Καθ΄ ου η Αίτηση πριν την καταχώρηση της παρούσας. Την οικονομική κατάσταση του Καθ΄ ου η Αίτηση, ως και την ακίνητη ιδιοκτησία αυτού, τα οποία παρουσίασε ψευδώς, αφού ο Καθ΄ ου η Αίτηση, πλην της επίδικης κατοικίας, δεν έχει άλλη κατοικία να διαμείνει, αλλά είναι ιδιοκτήτης άλλων 3 χωραφιών. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Συγκεκριμένα η Αιτήτρια έχει αποτύχει να αποδείξει ικανοποιητικά και/ή καθόλου δεν απέδειξε τα πιο κάτω: (α) Ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα να εκδοθεί υπέρ της Αιτήτριας, απόφαση στην ως άνω αίτηση. (β) Ότι αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο αν όχι αδύνατο να απονεμηθεί Δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. (γ) Ότι είναι πρόσφορο και δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (δ) Ότι λόγοι επιείκειας και το συμφέρον της Δικαιοσύνης επιβάλλουν να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (ε) Δεν υπάρχει μαρτυρία και/ή ικανοποιητική μαρτυρία που να δικαιολογεί το επείγον για την έκδοση του διατάγματος.» Στην ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την ένσταση του ο Καθ΄ου η Αίτηση διαφωνεί πλήρως με τους λοιπούς ισχυρισμούς της Αιτήτριας τους οποίους απορρίπτει ως αναληθείς και παραπλανητικούς, αφού προβάλλονται με αποκλειστικό σκοπό τη δημιουργία εσφαλμένων εντυπώσεων ούτως ώστε με αναλήθειες, υπερβολές και με απόκρυψη γεγονότων να επιτευχθεί η εκδίωξη του από την κατοικία του και να απομακρυνθεί από τα παιδιά του. Δεν είναι ιδιοκτήτης άλλης κατοικίας. Στην οδό XXXXX 1 Α στον XXXXX φιλοξενείται προσωρινά από την αδελφή του λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων και περιορισμένων εισοδημάτων του. Εκδιώχθηκε από την συζυγική κατοικία μετά από οργανωμένο σχέδιο της Αιτήτριας, η οποία διατηρεί σήμερα, μετά από αλλεπάλληλες σχέσεις, ερωτικό δεσμό με ιατρό που ασκεί το επάγγελμα του στη Λεμεσό. Στόχος, είναι να παραμείνει η Αιτήτρια στην κατοικία, να απολαμβάνει διατροφής και επιδομάτων από την Δημοκρατία και αυτός να φύγει από το σπίτι του. Η Αιτήτρια οργάνωσε το όλο σχέδιο και αρχικά τον κατάγγειλε στην Αστυνομία για δήθεν βία, ώστε να πάει στο Νοσοκομείο και ακολούθως να καταχωρήσει την ποινική δίωξη που αναφέρει η ίδια εναντίον του με στόχο να απομακρυνθεί από το σπίτι του, αφού η ίδια εδώ και χρόνια δεν τον ποθούσε σαν άντρα. Πριν την καταγγελία της Αιτήτριας εναντίον του, ενημέρωσε αυτός την Αιτήτρια ότι είχε ήδη από 30.8.21 προβεί σε έναρξη της διαδικασίας διαζυγίου, αφού δεν τον ήθελε, πλην όμως της ανέφερε ότι δεν θα έφευγε από το σπίτι του. Σε καμία περίπτωση δεν είναι αυτός ο καταπιστευματοδόχος της περιουσίας του και αυτά ως αληθινά πιστεύει και ως η δικηγόρος του τον συμβουλεύει θα λυθούν στα πλαίσια περιουσιακών διαφορών. Αντίθετα, το ακίνητο στο οποίο έκτισε την επίδικη κατοικία, μεταβιβάσθηκε επ΄ ονόματι του δυνάμει δωρεάς από τους γονείς του. H σχέση τους άρχισε να διασαλεύεται ενωρίτερα και κλονίστηκε όταν αυτός έμαθε για τις εξωσυζυγικές σχέσεις και τους εφήμερους έρωτες της Αιτήτριας, η οποία δημιουργούσε συχνά σχέσεις με άλλους άντρες, εκτός γάμου, έκανε τη ζωή της με αποκορύφωμα την χρόνια σχέση της με το γιατρό. Έκτοτε, αργούσε να γυρνά σπίτι τα βράδια, όταν ερχόταν δεν νοιαζόταν για τα παιδιά τους, δεν τους φρόντιζε, δεν έκανε φαγητό, ούτε για τα παιδιά είχε ενδιαφέρον να τους διαβάσει ή να τα ψυχαγωγήσει. Ζούσε έκτοτε την ζωή της μέσα στο σπίτι τους και απλά ζούσαν κάτω από την ίδια στέγη χωρίς να υπάρχει μεταξύ τους ούτε ψυχικός, ούτε σεξουαλικός δεσμός. Αρνείται ότι αυτός άσκησε ποτέ την οποιαδήποτε λεκτική ή σωματική ή ψυχολογική βία στην Αιτήτρια ή στα παιδιά. Αντίθετα, στο σπίτι διατηρείτο η σιωπή, η ηρεμία και έθαβε μέσα του βαθιά την πληγωμένη του ψυχή την οποία ρήμαξε η Αιτήτρια με τη στάση της μέσα στο γάμο τους. Τα όσα του καταλογίζει η Αιτήτρια είναι μέρος του οργανωμένου σχεδίου της για την οριστική απομάκρυνση του από το σπίτι του, όπου ούτε ο εραστής της, ούτε η ίδια τον ήθελε να παραμένει εκεί, πλην όμως η Αιτήτρια ήθελε τα χρήματα του για να κάνει τη ζωή της, αλλά και το σπίτι του, για να μην αναγκαστεί να ενοικιάσει αλλού. Παρά τα τόσα χρόνια που την πλήγωνε καθημερινά η Αιτήτρια με την συμπεριφορά της, αυτός ουδέποτε αντέδρασε με αυτόν τον τρόπο που του καταλογίζει σήμερα η Αιτήτρια. Φρόντιζε τα παιδιά να μην μάθουν ποτέ τις ενέργειες της μητέρας τους για να μην ντρέπονται τον περίγυρο και να κυκλοφορούν στα σχολεία με το κεφάλι ψηλά, χωρίς να αποστρέφονται τη μητέρα τους για τη ζωή που επέλεξε. Δεν ήθελε ποτέ να μάθουν τα παιδιά τους κάτι τέτοιο. Αντίθετα, κατάπινε τα πάντα, ενώ η Αιτήτρια του έλεγε ότι αν τολμούσε να πει στα παιδιά τους ότι αφορούσε τη σχέση τους ως συζύγους, θα έπραττε ως έπραξε τώρα κι εξασφάλισε το υπό κρίση διάταγμα. Από δική της επιλογή η Αιτήτρια σταμάτησε να εργάζεται, αφού ερωτευόταν και έκανε τη ζωή της με τα δικά του χρήματα. Η Αιτήτρια αποφάσισε ότι αυτός δεν έπρεπε να είναι στο σπίτι του, έτσι οργάνωσε όλο αυτό το σχέδιο για να τον διώξει άνετα, με ψευδείς καταγγελίες στην Αστυνομία, με την ποινική δίωξη και με το υπό κρίση διάταγμα, με στόχο να παραμείνει στο σπίτι, να απολαμβάνει διατροφής από αυτόν αλλά και επιδομάτων από τη Δημοκρατία. Tης ζήτησε επανειλημμένως να λάβει ψυχολογική βοήθεια για να πάψει αυτή την κατάσταση με τους άλλους άντρες, πλην όμως αρχικά αρνείτο. Η καταγγελία στην Αστυνομία εναντίον του, έγινε αμέσως μετά που της ανακοίνωσε ότι προχώρησε με την διαδικασία του διαζυγίου τους γιατί δεν άντεχε άλλο ψυχικά. Δηλαδή, στις 30.8.21 απέστειλε την επιστολή στον οικείο μητροπολίτη και 15 μέρες μετά ξεκίνησε το οργανωμένο σχέδιο της. Απορρίπτει ότι έγιναν όλα τα ισχυριζόμενα από την Αιτήτρια περιστατικά. Τίποτε τέτοιο δεν έχει συμβεί ποτέ. Εάν συνέβαιναν όλα τα ισχυριζόμενα από την Αιτήτρια γεγονότα, γιατί αυτή δεν επροέβη σε σχετικές καταγγελίες στην Αστυνομία εναντίον του τότε και γιατί δεν καταχώρησε οποιαδήποτε καταγγελία εις βάρος του; Αντίθετα, εκείνο που πραγματικά συνέβαινε, είναι ότι, όταν η Αιτήτρια γυρνούσε στο σπίτι μετά τις συναντήσεις της με τον εκάστοτε ερωτικό της σύντροφο, του ζητούσε να φύγει από το σπίτι, αφού δεν αισθανόταν πλέον ερωτευμένη μαζί του. Το προσωρινό διάταγμα αποκλειστικής χρήσης, αποτελεί την ύστατη και απέλπιδα προσπάθεια της Αιτήτριας να τον αποξενώσει πλήρως από το σπίτι και από τα παιδιά τους και επιφυλάσσεται στην υπεράσπιση και να ανταπαιτήσει σχετικό διάταγμα εναντίον της Αιτήτριας αφού θεωρεί την όλη υπόθεση άδικη και χωρίς εύλογη αιτία εις βάρος του. Η Αιτήτρια από δική της επιλογή δεν εργάζεται από το έτος 2009, δεν είχε ανάγκη να εργαστεί και λόγω των αλλεπάλληλων ερωτικών της δεσμών και λόγω του ότι αυτός φρόντιζε να μην λείπει τίποτα από το σπίτι τους και να απολαμβάνει τόσον η ίδια όσο και τα παιδιά τους τους καρπούς των κόπων του. Δεν επιθυμεί τα παιδιά του να μετακινηθούν σε άλλη κατοικία. Αν το θέλει η Αιτήτρια μπορεί να παραμείνει στη συζυγική κατοικία με τα παιδιά τους αλλά να παραμείνει και αυτός αφού οι κατοικία τους είναι διώροφη, ή να φύγει εντελώς η Αιτήτρια αφού έτσι και αλλιώς ήταν μια ζωή απούσα από την ζωή των παιδιών τους. Η κατοικία αποτελείται από υπόγειο, το οποίο είναι κλειστό με όλα τα απαραίτητα για να μείνει ένα άτομο, με κουζίνα, καθιστικό, ντους, ωσάν ένα ξεχωριστό διαμέρισμα, στο οποίο μπορεί να παραμείνει αυτός και από ισόγειο, στο οποίο μπορούν να διαμένουν τα παιδιά τους και η Αιτήτρια. Δεν είναι ούτε δίκαιο, ούτε εύλογο, αυτός που δεν έχει άλλη κατοικία να φύγει από το σπίτι του και να ενοικιάζει ενώ μπορεί να διαμένει στο υπόγειο του σπιτιού του. Υπό το φως των πιο πάνω ζητά την ακύρωση του υπό κρίση διατάγματος ή τη διαφοροποίηση αυτού, ώστε να παραμείνει στο υπόγειο της κατοικίας του για λόγους επιείκειας χωρίς την οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα εις βάρος του. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/60 πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία στην αγωγή, και (γ) ότι θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and Others

(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Τσιολάκκη και άλλη ν. Στυλιανίδη

(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 782, Πουργουρίδη ν. Μέζου,

(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.

(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, M & Ch Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co.

(1997)1 (Γ) 1 Α.Α.Δ. 1791). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ''Βασίλη

(1989)1 Α.Α.Δ. 152). Πρόσθετα, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα πάνω στα οποία θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas,

(1984)1 Α.Α.Δ. 263). ΄Εχοντας υπόψη όλες τις πιο πάνω αρχές, θα εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση του προσωρινού διατάγματος σε συνάρτηση με το άρθρο 17

(1)του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990 (Ν. 23/90)το οποίο προνοεί τα εξής: «Σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης ή σε περίπτωση που δίνεται γνωστοποίηση στον Επίσκοπο σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Απόπειρας Συνδιαλλαγής και Πνευματικής Λύσης του Γάμου Νόμου ή σε περίπτωση που καταχωρείται αγωγή διαζυγίου, το Οικογενειακό Δικαστήριο μπορεί, ύστερα από αίτηση ενός από τους συζύγους, εφόσον το επιβάλλουν λόγοι επιείκειας και ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των παιδιών, να παραχωρήσει στον ένα σύζυγο την αποκλειστική χρήση ολόκληρου ή τμήματος του ακινήτου που χρησιμεύει ως κύρια διαμονή των ιδίων (οικογενειακή στέγη), ανεξάρτητα από το ποιος από αυτούς είναι ο κύριος ή έχει απέναντι στον κύριο το δικαίωμα της χρήσης του. Η απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου υπόκειται σε αναθεώρηση όταν το επιβάλλουν οι περιστάσεις..». Στην απόφαση Κατσουρίδης ν. Κατσουρίδη

(1997)1(Α) ΑΑΔ 415 λέχθηκαν τα ακόλουθα: (σελ. 420-421) «Οι φράσεις: «εφόσον το επιβάλλουν λόγοι επιείκειας» και «ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των παιδιών», δεν είναι τυχαία λεκτική ωραιοποίηση του Νόμου. Εφαρμόζοντας τις διατάξεις του, ο δικαστής παρεμβαίνει αποφασιστικά, και μάλιστα πριν από τη λύση της έγγαμης σχέσης, στην οικογενειακή μονάδα που κατά κανόνα, και γενική αντίληψη, αποτελεί το πιο ισχυρό νήμα στον κοινωνικό ιστό, μιας και αποτελείται από τα πιο αγαπημένα πρόσωπα μεταξύ τους. Το μέτρο τούτο χαρακτηρίζεται ως «δρακόντειο». Ας μην παρεξηγείται όμως η παρομοίωση που παρουσιάζει το δικαστή να εφαρμόζει αυστηρά και σκληρά μέτρα όπως ο γνωστός νομοθέτης στην αρχαία Αθήνα, Δράκων. Η παρέμβαση του δικαστή, σύμφωνα με τις υπό συζήτηση διατάξεις του άρθρου, στην οικογένεια δεν έχει, για οποιοδήποτε μέλος της, τιμωρητικό χαρακτήρα. Σκοπεί μόνο στη διόρθωση ή τον περιορισμό της παραπέρα επιδείνωσης της οικογενειακής σχέσης, με σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στα μέλη της». Το άρθρο 17

(1)του Ν.23/90 δίνει τη δυνατότητα στο Δικαστήριο να παραχωρεί τη χρήση της οικογενειακής στέγης ακόμα και στο σύζυγο που δεν είναι ο ιδιοκτήτης. Στην υπό εκδίκαση υπόθεση, κρίνω ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση για τους ακόλουθους λόγους: Είναι παραδεκτό γεγονός ότι υπάρχει διακοπή της συμβίωσης εν τη εννοία του νόμου από τις 28 Ιουλίου του 2021 βρίσκονται δηλαδή οι διάδικοι σε διάσταση αφού ο Καθ΄ ου η αίτηση διαμένει στην κατοικία τους στο χωριό XXXX στη Λεμεσό και η Αιτήτρια στη συζυγική κατοικία. Επομένως, τηρείται μια εκ των τριών διαζευκτικών προϋποθέσεων της αίτησης για αποκλειστική χρήση. Περαιτέρω, η Αιτήτρια ως η εν διαστάσει σύζυγος, δικαιούται να αξιώνει την αποκλειστική χρήση της οικογενειακής στέγης. Θα προχωρήσω να εξετάσω τη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60, δηλαδή κατά πόσο υπάρχει ορατή πιθανότητα η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία στην κυρίως αίτηση. Στην Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita-Aluminium Co Ltd κ.α.

(2002)1(Γ) ΑΑΔ 2015, 2041 υιοθετείται απόσπασμα από το σύγγραμμα Copinger and Skone James on Copyright, 12η έκδοση, παραγ. 621 (σε μετάφραση): «Συζητήσιμη υπόθεση. .. Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Ο ενάγων δεν υπέχει υποχρέωση, όπως ήταν προηγουμένως η αντίληψη, να αποδείξει ότι έχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή ακόμα πιθανότητα ότι θα επιτύχει στη δίκη. Το βάρος στον ενάγοντα είναι λιγότερο, πρέπει να αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση .». Στην Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά. (ανωτέρω, σελ. 207) αναφέρθηκε πως: «Η δεύτερη προϋπόθεση επιβάλλει στις εφεσείουσες να δείξουν ότι έχουν πιθανότητα επιτυχίας. Όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates

(1982)1 C.L.R. 557, η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. Σύμφωνα με την Odysseos (πιο πάνω), στη σελίδα 569 η πιθανότητα στα πλαίσια της επιφύλαξης του άρθρου 32

(1)του Νόμου 14/60, απαιτεί από τις εφεσείουσες να δείξουν ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας». Θεωρώ ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της Αιτήτριας στην κυρίως αίτηση. Οι διάδικοι από 28 Ιουλίου 2021 διαμένουν ξεχωριστά. Η Αιτήτρια προβάλλει ότι ο Καθ΄ου η αίτηση έχει επιθετική και απειλητική συμπεριφορά απέναντι της. Αντίθετα, ο Καθ'ου η αίτηση προβάλλει ότι είναι η Αιτήτρια με την συμπεριφορά της προκάλεσε τη ρήξη στις σχέσεις τους. Είναι φανερό λοιπόν ότι η κατάσταση στο σπίτι δεν είναι καθόλου καλή και ότι γίνονται καβγάδες μπροστά στο παιδί. Περαιτέρω, από τη μαρτυρία του Καθ'ου η αίτηση προκύπτει ότι οικονομικά ασθενέστερη είναι η Αιτήτρια. Όλα τα πιο πάνω καθιστούν ορατό το ενδεχόμενο επιτυχίας της Αιτήτριας στην κυρίως αίτηση. Σε ότι αφορά την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60 ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα παραπέμπω στην απόφαση M & Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co.

(1997)1Γ ΑΑΔ 1791 όπου τονίστηκαν τα πιο κάτω (σελ. 1799): «Όπως επισημαίνεται στην Papastratis v. Petrides

(1979)1 CLR 231, 240, την οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο επικαλείται στην απόφασή του, το κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά, με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου σε θεραπεία». Εφόσον η τρίτη προϋπόθεση δεν πρέπει να συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς στις υποθέσεις των πολιτικών Δικαστηρίων, πόσο μάλλον στις υποθέσεις των οικογενειακών διαφορών, όπως η παρούσα. Στην απόφαση Κατσουρίδης ν. Κατσουρίδη (ανωτέρω) τονίστηκαν τα ακόλουθα (σελ. 427): «Ο εφεσείων δεν αμφισβήτησε ούτε την τρίτη προϋπόθεση από τις προϋποθέσεις της επιφύλαξης στο άρθρο 32

(1). Το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στο σύγγραμμα του David Bean, Injunctions, 5η έκδοση σελ. 149 ως προς τη δυνατότητα του Δικαστηρίου για άμεση παρέμβαση με παρεμπίπτον διάταγμα στις περιπτώσεις οικογενειακών διαφορών που απολήγουν σε πράξεις βίας ή που επηρεάζουν την ευημερία ανηλίκων για να καταλήξει πως «οι πληγωμένες σχέσεις και τα τραυματισθέντα συναισθήματα των διαδίκων και των ανηλίκων δεν αποτιμούνται σε χρήμα και δεν αποκαθίστανται μεταγενέστερα.» Καθήκον δε του Δικαστηρίου είναι να συνεκτιμήσει την ποιότητα της μαρτυρίας την οποία οι διάδικοι επέλεξαν να προσκομίσουν, με σκοπό να διαπιστώσει αν τηρούνται οι τρείς προϋποθέσεις για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Είναι ακόμα καθιερωμένη αρχή ότι ο Αιτητής, ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα, πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της αποκάλυψης έχει αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων. Το επιστέγασμα της απουσίας αποκάλυψης είναι η κατάργηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. [Βλ. Στυλιανού ν. Στυλιανού

(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ.α. ν, Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd ν. Zim Israel Navigation Co. Ltd

(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ. ά. ν. Timberland Co.

(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου

(1998)1 (B) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού

(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980]. O Καθ΄ ου η Αίτηση στην ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την ένσταση του δεν αναφέρεται σε γεγονότα που απέκρυψε η Αιτήτρια και τα οποία εάν γνώριζε το Δικαστήριο δεν θα εξέδιδε το προσωρινό διάταγμα. Το Δικαστήριο θα ακύρωνε προσωρινό διάταγμα εάν ο Καθ' ου η αίτηση αναφερόταν και αποδείκνυε γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν και ήταν ουσιώδη. Σχετική είναι επίσης και η απόφαση Τασούλλα Μαυρομάτη ν. Ανδρέα Μιχαήλ, Έφεση 133, ημερ. 20.4.

1. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν θα προχωρήσει στην ακύρωση του διατάγματος λόγω απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων και το Δικαστήριο βρίσκει ότι πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
2. Το Δικαστήριο δεν θα αναφερθεί σε περισσότερες λεπτομέρειες αναφορικά με την ουσία της υπόθεσης και σε μαρτυρία που μπορεί να προκύψει στην κυρίως υπόθεση. Θα περιοριστεί στα όσα έχει αναφέρει και διαπιστώσει από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων και υπό τις περιστάσεις καταλήγει ότι το προσωρινό διάταγμα ημερ. 5.10.21 θα πρέπει να οριστικοποιηθεί μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελικής εκδίκασης της κυρίως αίτησης, ούτως ώστε να μπορεί το Δικαστήριο στην κατ' αντιμωλία δίκη της κυρίως υπόθεσης να εξετάσει την ουσία της υπόθεσης με βάση τη σχετική νομολογία και να έχει μαρτυρία η οποία θα είναι διαφωτιστική για την έκδοση τελικού διατάγματος. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της ένστασης του στους ισχυρισμούς ότι η Αιτήτρια είχε εξωσυζυγικές σχέσεις και ότι δεν τον αγαπούσε χωρίς να αναφερθεί σε ουσιώδεις λόγους για τους οποίους έπρεπε να ασχοληθεί το Δικαστήριο στα πλαίσια της εκδίκασης του προσωρινού διατάγματος για τους οποίους το Δικαστήριο πρέπει να διατάξει την Αιτήτρια να εγκαταλείψει την συζυγική κατοικία μαζί με τα ανήλικα τέκνα τους και να δώσει σε αυτόν την αποκλειστική χρήση της συζυγικής κατοικίας. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση παραδέχεται ότι είναι καλύτερα τα ανήλικα τέκνα τους να παραμείνουν υπό τη φύλαξη και φροντίδα της μητέρας τους, παραδέχεται ότι η Αιτήτρια δεν εργάζεται και κατ΄ επέκταση δεν έχει την οικονομική άνεση να μετακομίσει με τα ανήλικα σε άλλη νοικιαζόμενη κατοικία, αλλά επιζητεί να του παραχωρηθεί το υπόγειο της συζυγικής κατοικίας για να διαμένει έστω και προσωρινά και να σταματήσει να διαμένει στο χωριό XXXX. Στην υπό κρίση αίτηση υπάρχει μεγάλη ένταση στο σπίτι και η προβληματική αυτή κατάσταση δεν αποτιμάται σε χρήμα, ούτε αποκαθίσταται μεταγενέστερα. Κρίνω ότι τηρείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/
3. Ως προς τις ειδικές συνθήκες του Καθ' ου η αίτηση, αυτός εργάζεται και έχει εισόδημα. Επομένως, έχει την οικονομική δυνατότητα να βρει προσωρινά άλλη στέγη αν επιλέξει να σταματήσει να διαμένει στην κατοικία του στο χωριό XXXX στη Λεμεσό. Η απομάκρυνση του Καθ' ου η αίτηση σ' αυτή την περίοδο της έντονης διατάραξης των σχέσεων του με την Αιτήτρια θα επιφέρει την ηρεμία και αυτό επιβάλλει το συμφέρον των παιδιών. Η εισήγηση του Καθ΄ ου η Αίτηση να παραμείνει στο υπόγειο της συζυγικής κατοικίας δεν βρίσκει το Δικαστήριο σύμφωνο γιατί αυτό δεν θα εκτονώσει την κρίση που περνά ο γάμος των διαδίκων. Οι ισχυρισμοί του Καθ' ου η αίτηση περί ακατάλληλης συμπεριφοράς της Αιτήτριας, θα εξεταστούν κατά την ακρόαση της κυρίως αίτησης. Κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της οριστικοποίησης του προσωρινού διατάγματος. Συνακόλουθα το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 5.10.21 καθίσταται απόλυτο. Τα έξοδα επιδικάζονται σε βάρος του Καθ' ου η αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της κυρίως αίτησης και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) .............. Γ. Γ. Αντωνιάδης, Δ. Οικ. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /Γ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο