Λ. Λ. ν. Κ. Ζ., Αρ. Υπόθεσης: 15/2010, 18/1/2021

Λ. Λ. ν. Κ. Ζ., Αρ. Υπόθεσης: 15/2010, 18/1/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ" Aθανασίου-Σιαμτάνη, Δ. Αρ. Υπόθεσης: 15/2010 Μεταξύ Λ. Λ., από την Πάφο Αιτητή - και - Κ. Ζ., από την Πάφο Καθ' ης η Αίτηση Ημερομηνία: 18 Ιανουαρίου 2021 Εμφανίσεις: Για Αιτητή στην Εναρκτήρια Αίτηση/ Καθ' ου η Αίτηση στην Ανταπαίτηση : κα Λ. Θεοφάνους Για Καθ΄ ης η Αίτηση στην Εναρκτήρια Αίτηση/ Αιτήτριας στην Ανταπαίτηση : κα. Ι. Παπαμιλτιάδους με κα Δ. Σεργίδη Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της παρούσας αίτησης είναι η επίλυση των περιουσιακών διαφορών των διαδίκων και αφορά στην περιουσία που αποκτήθηκε με την προοπτική του γάμου και κατά τη διάρκεια του γάμου των διαδίκων. Την αίτηση προκάλεσε ο Αιτητής στην Εναρκτήρια Αίτηση/ Καθ' ου η Αίτηση στην Ανταπαίτηση, στο εξής «Ο Αιτητής». Με αυτήν αξιώνει τις ακόλουθες θεραπείες: «Α. Απόδοση στον Αιτητή του μέρους εκείνου της αύξησης της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση η οποία αποκτήθηκε πριν το γάμο των διαδίκων με την προοπτική του γάμου και/ή μετά το γάμο των διαδίκων και προέρχεται από τη συμβολή του Αιτητή και/η λόγω καταπιστεύματος (trust) Β. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο Αιτητής είναι ιδιοκτήτης και/ή δικαιούται να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης του ½ μεριδίου της Καθ' ης η Αίτηση επί του ακινήτου το οποίo βρίσκεται στην Τάλα της επαρχίας Πάφου, τοποθεσία Μάντρα Καμένη με Αρ. Εγγραφής 1XX, αρ τεμ. XX, Φ/Σχ 4X/XX Ε2 Τμήμα Β μερίδιο το ½ στο οποίο είναι κτισμένη κατοικία. Γ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει την Καθ' ης η Αίτηση να εγγράψει και/ή μεταβιβάσει επ' ονόματι του Αιτητή το ½ μερίδιο που κατέχει στο πιο πάνω περιγραφόμενο ακίνητο, που αντιπροσωπεύει τη συνεισφορά του Αιτητή στην αύξηση της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση και/ή άλλως πως και/ή ως πιο κάτω αναφέρεται εντός 30 ημερών από την έκδοση του. Δ. Διαζευκτικά προς τις παραγράφους Β και Γ, απόφαση για το ποσό των €500.000,00 που αντιπροσωπεύει τη σημερινή αξία και/η της αξία κατά το χρόνο της διακοπής της έγγαμης συμβίωσης του μεριδίου της Καθ' ης η Αίτηση στο πιο πάνω περιγραφόμενο ακίνητο και/ή την αύξηση της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση από τη συνεισφορά του Αιτητή.» Η Καθ' ης η Αίτηση στην Eναρκτήρια Aίτηση/ Αιτήτρια στην Ανταπαίτηση στο εξής «Η Καθ' ης η Αίτηση» στην πιο πάνω απαίτηση καταχώρησε υπεράσπιση και ανταπαίτηση στις 18/3/11 και ακολούθως τροποποιημένη υπεράσπιση και ανταπαίτηση στις 27/5/2014, μετά από ακροαματική διαδικασία και σχετική επί του θέματος απόφαση του Δικαστηρίου. Σ΄ αυτή αμφισβητεί τις θεραπείες που αιτείται ο Αιτητής, παραθέτοντας τη δική της θέση και αξιώνει με την ανταπαίτηση της τα κάτωθι: «Α. Απόδοση στην Αιτήτρια στην Ανταπαίτηση του ήμισυ της αξίας του ½ μεριδίου του Αιτητή επί του ακινήτου το οποίο βρίσκεται στην Τάλα της Επαρχίας Πάφου, τοποθεσία Μάντρα καμένη με αριθμό εγγραφής 1XXX αρ. τεμ. XX Φ/Σχ XX/35, Τμήμα Β. Β. €2.000.000,00 η εναλλακτικά το 12% των μετοχών της εταιρείας Γ. Λ. (ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ) ΛΤΔ.» Κατά την ακρόαση της υπόθεσης, ο Αιτητής κατέθεσε γραπτή δήλωση και σωρεία τεκμηρίων και αντεξετάστηκε. Μαρτυρία προς υποστήριξη της υπόθεσης του Αιτητή, εκτός από τον Αιτητή, έδωσε ο Οικονομολόγος Νίκος Κούβαρος (ΜΑ 2) και ο εκτιμητής ακινήτων Ιωάννης Πολυβίου, ο οποίος προέβηκε σε εκτίμηση του επίδικου ακινήτου στο οποίο ανεγέρθηκε η συζυγική κατοικία, κατά το χρόνο της διάστασης. Για την Καθ' ης η Αίτηση κατέθεσαν ενόρκως δύο μάρτυρες, η κα Έλενα Κωνσταντίνου, (ΜΥ1 ) Υπεύθυνη του Κλάδου Δηλώσεων στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και ο εκτιμητής ακινήτων Κλέων Ιακωβίδης (ΜΥ 2 ). Η ίδια έδωσε μαρτυρία τελευταία υιοθετώντας γραπτή δήλωση της, και αντεξετάστηκε. Αποτελούν παραδεκτά γεγονότα ότι οι διάδικοι αρραβωνιάστηκαν το 1991 στη Λευκωσία και στις 13/6/1993 συνήψαν θρησκευτικό γάμο στη Λευκωσία. Μετά το αρραβώνα τους εγκαταστάθηκαν στην Πάφο. Απέκτησαν δύο παιδιά τη Σ. και το Γ. που γεννήθηκαν στις 3/7/1994 και 4/12/1996, αντίστοιχα. Ο γάμος τους λύθηκε στις 8/3/2010 από το Οικογενειακό Δικαστήριο Πάφου. Όσον αφορά το χρόνο που επήλθε η διάσταση τους, ο Αιτητής την τοποθετεί κατά τον Ιούλιο του 2008 ενώ η Καθ' ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι η διάσταση έλαβε χώρα τον Αύγουστο του 2009, όταν ο Αιτητής μαζί με τα παιδιά αποχώρησαν από τη συζυγική στέγη. Σύμφωνα με τη γραπτή δήλωση του Αιτητή που αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης, ο γάμος του με την Κ., όπως την αποκαλεί, ήταν αρμονικός μέχρι και το τέλος του 2006 όπου η συμπεριφορά της συζύγου του άρχισε να αλλάζει απέναντι του, αλλά και στα παιδιά της. Επίσης κατά το καλοκαίρι του 2008 του αποκάλυψε στην παρουσία της κόρης τους ότι είχε εξωσυζυγική σχέση από το 2006 και ότι δεν επιθυμούσε να συνεχιστεί ο γάμος τους. Αναλύοντας την επαγγελματική του σταδιοδρομία ανέφερε ότι από το 1991 άρχισε να εργάζεται στην ιδιωτική εταιρεία FIVE ROCKS BEACH LTD στο εξής η FIVE ROCKS στην οποία μοναδικός μέτοχος είναι η Γ. Λ. ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΛΤΔ στο εξής η «Γ. Λ.» η οποία ήταν και εξακολουθεί να είναι οικογενειακή εταιρεία. Η Εταιρεία Γ. Λ. συστάθηκε από τους γονείς του το 1979 που ήταν οι αρχικοί μέτοχοι της. Μετέπειτα έγιναν μέτοχοι τα αδέλφια του, ο ίδιος και τα παιδιά τους. Στην εταιρεία Γ. Λ. κατέχει σήμερα ποσοστό 23.96% των μετοχών, ο αδελφός του Κ. Λ. κατέχει επίσης ποσοστό 23.96% η μητέρα του κατέχει το 19.38% και τα παιδιά του μαζί με τα παιδιά του αδελφού του τα οποία είναι σύνολο 5 κατέχουν ποσοστό 1.25% ο καθένας. Ο διευθύνων σύμβουλος και μοναδικός δημιουργός της εταιρείας ήταν ο πατέρας του που έπαιρνε και τις αποφάσεις μέχρι και το θάνατο του που έλαβε χώρα τον 11 του

Η Γ. Λ. όταν ξεκίνησε τις εργασίες της ασχολείτο με την εκμετάλλευση γης με εσπεριδοειδή, στην περιοχή του χωριού Αυλώνα και Περιστερώνα στη Λευκωσία. Περαιτέρω κατείχε το 50% των μετοχών της εταιρείας Theoskepasti Beach Flat Ltd, η οποία ήταν ιδιοκτήτρια του Daphne Hotel Appartments στην Κάτω Πάφο, το οποίο λειτούργησε το
Η εταιρεία Γ. Λ. πώλησε το μερίδιο της στην εταιρεία Theoskepasti Beach Flat Ltd το
Η εταιρεία Γ. Λ. πολλά χρόνια πριν ο Αιτητής γνωρίσει τη σύζυγο του, εισέπραττε ενοίκιο από πρατήριο πετρελαιοειδών που βρίσκεται στη Λευκωσία και το οποίο κατέχει μέχρι σήμερα και λάμβανε μερίσματα από εμπορικές μετοχές κυρίως της Τράπεζας Κύπρου, τις οποίες πώλησε κατά την περίοδο 2001-2006 Όλη η περιουσία της Γ. Λ. παραχωρήθηκε από το πατέρα του Αιτητή Γ. ΧΧΧ, πριν γνωρίσει τη σύζυγο του. Στην παραπάνω εταιρεία ο Αιτητής κατείχε αρχικά το 22.70% και μετά από παραχώρηση από το πατέρα του άλλων 666 μετοχών το ποσοστό του αυξήθηκε στα 23.96%. Επίσης κατά το 2007 έλαβε ακόμα 753 μετοχές ως κληρονομιά από τον πατέρα του. Η εταιρεία Γ. Λ. κατέχει μέχρι σήμερα την έκταση γης στην πράσινη γραμμή μεταξύ Αυλώνας και Περιστερώνας, τις μετοχές στην εταιρεία FIVE ROCKS η οποία είναι ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου Queens Bay στην Πάφο και το οποίο λειτούργησε το
Επίσης εξακολουθεί να ενοικιάζει σε τρίτους το πρατήριο πετρελαιοειδών στην Λευκωσία. Αρχικοί μέτοχοι της FIVE ROCKS ήταν ο πατέρας του και η μητέρα του οι οποίοι μεταβίβασαν το 1985 τις μετοχές τους στη Γ. Λ.. Κατά την έναρξη της ανέγερσης και της λειτουργίας του ξενοδοχείου η οικογένεια τους κατείχε αρχικά το 50% της FIVE ROCKS μέχρι το 2001 όπου η Γ. Λ. αγόρασε το υπόλοιπό 50% των μετοχών της FIVE ROCKS, έναντι του ποσού των Λ.Κ.2.970,00/€5.074,
Τα λεφτά για την αγορά του υπολοίπου 50% των μετοχών της FIVE ROCKS προήλθαν από διάφορες πηγές. Δάνειο από την Τράπεζα Κύπρου, ποσό από την πώληση των μετοχών της Theoskepasti Beach Flat Ltd, από λεφτά του πατέρα του, από αποθέματα της Γ. Λ., επίσης από πώληση μετοχών του ΧΑΚ της Τράπεζας Κύτρου που κατείχε η Γ. Λ., πριν γνωρίσει τη σύζυγο του. Ο Αιτητής στη μαρτυρία του παρέθεσε λεπτομέρειες για τις διάφορες πηγές. Για τη σύζυγο του, Καθ' ης η Αίτηση αναφέρει τα ακόλουθα: Η Κ. αρχικά δούλεψε στην εταιρεία Armonia Estates Ltd τα έτη 1992 - 1993 και με δική της απόφαση σταμάτησε γιατί έμεινε έγκυος. Από το 1993 μέχρι και το τέλος του 1999 ήταν αυτοεργοδοτούμενη στο souvenir shop στο ξενοδοχείο Queens Bay. Επίσης ασχολείτο περιορισμένα με διακοσμήσεις. Όλες τις εισπράξεις από το souvenir shop και από τις διακοσμήσεις που έκανε τις επωφελείτο η ίδια για την κάλυψη των προσωπικών της αναγκών. Στις 26/10/1999 μαζί με την Κ. προβήκαν στη σύσταση εταιρείας με το όνομα L.K. Louka Investments Ltd η οποία είχε ως κύρια δραστηριότητα της τη λειτουργία της επιχείρησης του souvenir shop. Διευθυντές και μέτοχοι της εταιρείας ήταν κατ' ίσο μερίδιο και οι δύο και γραμματέας της εταιρείας ήταν η Κ.. Η εν λόγω εταιρεία διεξήγαγε εργασίες μέχρι και το Δεκέμβριο του 2005 και διαγράφηκε κατά το
Από το 2002 και έπειτα σημείωνε ζημιές. Έκλεισε με ζημιές €14.683,00 κατά το
Αντεξεταζόμενος αν το souvenir shop ήταν κερδοφόρο, απάντησε ότι για κάποιο χρονικό διάστημα ήταν κερδοφόρο. Ερωτηθείς μέχρι ποια χρονολογία ήταν κερδοφόρο απάντησε: « Στο τέλος του 2005.. Από τo 2004 αν θυμάμαι και μετά το souvenir shop δεν ήταν κερδοφόρο γιατί είχε ψηλούς μισθούς όταν έγινε εταιρεία και είχε ψηλούς μισθούς η Κ. έπαιρνε Λ.Κ.10.000 και η άλλη υπάλληλος έπαιρνε άλλες Λ.Κ.10.000 το σουβενίρ έκανε ζημιά.» Ερωτηθείς περαιτέρω αν τον καιρό που έκτιζε το σπίτι το souvenir shop ήταν κερδοφόρο απάντησε καταφατικά όμως όπως διευκρίνισε « μιλούμε για ελάχιστα €1500 έκανε τις περισσότερες φορές έρχονταν σε beak even, ισολογισμό, το κέρδος που υπήρχε για την ίδια ήταν ο μισθός της» Συνεχίζοντας αναφέρει ότι κατά το 1992 προχώρησαν σε αγορά μεζονέτας στο Armonia Estates στην Τάλα έναντι του ποσού των Λ.Κ.41.500,00 το οποίο πλήρωσε εξολοκλήρου από δικά του χρήματα που είχε λάβει νωρίτερα, από τα μερίσματα της εταιρείας Γ. Λ. και με δάνειο το οποίο αποπληρωνόταν από τον προσωπικό του λογαριασμό μέχρι το
Επίσης ξόδεψε σ' αυτήν για προσθηκομετατροπές, ποσό Λ.Κ.10.000,
Την παραπάνω μεζονέτα πούλησαν κατά το 1998, για το ποσό των Λ.Κ. 51.440,
Επίσης κατά το 1994 αγόρασε ένα οικόπεδο στην Χλώρακα, εν μέρει με μέρισμα που έλαβε το 1991, δίδοντας ποσό Λ.Κ.11.500 και εν μέρει από δανειοδότηση από την Ελληνική Τράπεζα. Το οποίο και πώλησε κατά το 2006 για την κάλυψη των αυξημένων αναγκών λόγω της φοίτησης των παιδιών τους σε ιδιωτικά σχολεία, αλλά και της συζύγου του. Ερωτηθείς αν είχε κέρδος από την εν λόγω πώληση, ανέφερε ότι το οικόπεδο αγοράστηκε για Λ.Κ.23.500,00 και πωλήθηκε για το ποσό των Λ.Κ.80.000,
Μετά την πληρωμή των διάφορων φορολογιών, είχε κέρδος Λ.Κ.40.000,
Κατά το 1998 προχώρησε στην αγορά ενός οικοπέδου στην Τάλα με μετρητά που δόθηκαν ως δωρεά από τους γονείς του. Το εν λόγω οικόπεδο γράφτηκε επ' ονόματι του. Κατά το 2000 μεταβίβασε δια δωρεάς στη σύζυγο του το ½ του ακινήτου. Στο οικόπεδο ανεγέρθηκε η συζυγική κατοικία η οποία κόστισε Λ.Κ.229.004,47/€391.227,36 συμπεριλαμβανομένων των αμοιβών των συμβούλων του εργολάβου, του υπεργολάβου, του εξοπλισμού και της επίπλωσης της κατοικίας. Για την ανέγερση της κατοικίας οι διάδικοι συνήψαν δάνειο στον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης. Όπως εξηγεί ο λόγος που το δάνειο έγινε και στα δύο ονόματα, ήταν γιατί το οικόπεδο ήταν κατά το ½ επ' ονόματι της συζύγου του, όμως η σύζυγος του ουδεμία συνεισφορά είχε στην αποπληρωμή του δανείου, το οποίο πληρώθηκε αποκλειστικά από τον προσωπικό του λογαριασμό. Κατά τη διάσταση παρέμεινε υπόλοιπο €59.700,00, το οποίο συνέχισε να πληρώνει ο ίδιος και μετά τη διάσταση μέχρι που εξοφλήθηκε. Το υπόλοιπο του δανείου κατά την 3/10/16, ανερχόταν σε €3.578,87 και κατά την 16/1/2017, εξοφλήθηκε. Η ανέγερση της κατοικίας διήρκησε 2 χρόνια. Άρχισε να ανεγείρεται το Γενάρη του 2000 και ολοκληρώθηκε το Μάιο του
Ήταν η θέση του ότι τόσο το ακίνητο όσο και η ανέγερση της κατοικίας πληρώθηκαν εξ' ολοκλήρου από τον ίδιο, χωρίς την οικονομική συνεισφορά της συζύγου του. Το μερίδιο της Καθ' ης η Αίτηση στο εν λόγω περιουσιακό στοιχείο είναι ουσιαστικά το αντικείμενο της απαίτησης του Αιτητή ο οποίος ζητά την επαναμεταβίβαση του στο όνομα του, γιατί η συνεισφορά του στην απόκτηση του ακινήτου και την ανέγερση της κατοικίας εντός αυτού, ήταν στο 100%. Αντεξεταζόμενος σε σχέση με τη συνεισφορά της συζύγου του για τα περιουσιακά στοιχεία που αποκτήθηκαν από τον αρραβώνα τόσο στο όνομα του όσο και στο όνομα και των δύο, καθώς και για τις ανάγκες της οικογένειας, ήταν απόλυτος και κατηγορηματικός στη θέση του ότι η σύζυγος του όχι μόνο δεν συνεισέφερε, αλλά και οποιαδήποτε εισοδήματα λάμβανε τα χρησιμοποιούσε για τον εαυτό της. Ακόμα και το επίδομα μάνας το χρησιμοποιούσε για δικό της όφελος. Και για τα προσωπικά της έξοδα χρησιμοποιούσε κάρτα που ο ίδιος της παραχώρησε συνδεδεμένη με τον προσωπικό του λογαριασμό. Επιπλέον επανέλαβε πολλές φορές κατά την αντεξέταση του ότι η Κ. απέτυχε όχι μόνο ως μητέρα αλλά και ως σύζυγος. Ούτε και ασχολείτο με τη φροντίδα των παιδιών τους. Εργοδοτούσε οικιακή βοηθό για τη φροντίδα των παιδιών τους, την οποία και πάλι πλήρωνε ο ίδιος αποκλειστικά. Περαιτέρω όπως ισχυρίστηκε κατά τα έτη 2006, 2007 και 2008 η Κ. αρνείτο συστηματικά να εργαστεί και ασχολείτο με τον εαυτό της, χωρίς να ενδιαφέρεται για τη φροντίδα του σπιτιού, του νοικοκυριού και της οικογένειας. Στις υποβολές ότι ο ίδιος είχε κάμει πλύση εγκεφάλου στα παιδιά και ανέλαβε το ρόλο της μητέρας τους για να τα επηρεάσει, δεν το αποδέχθηκε. Ανέφερε ότι τα παιδιά τον ακολούθησαν, ήταν πληγωμένα από τη συμπεριφορά της μητέρας τους και άφησαν το σπίτι τους. Η δε μητέρα τους, όπως ισχυρίστηκε ο Αιτητής, μετά την αποχώρηση τους από το σπίτι προτίμησε να πάει ταξίδι με το σύντροφο της. Υπέβαλε τέλος ότι κατά τη διάρκεια του γάμου των διαδίκων η περιουσία της συζύγου του, αυξήθηκε με την επ' ονόματι της κατοχή του ½ του επίδικου ακινήτου εντός του οποίου βρίσκεται η συζυγική κατοικία και στην αύξηση αυτή, ο ίδιος συνεισέφερε στο 100%. Επιπλέον ήταν ο ισχυρισμός του ότι η σύζυγος του με τα εισοδήματα της, κατά τη διάρκεια του γάμου που ήταν το 1/10 των δικών του, αδυνατούσε να συνεισφέρει στην αγορά των εν λόγω ακινήτων. Για να αποδείξει τους ισχυρισμούς του παρουσίασε αναλυτικά τις φορολογικές δηλώσεις με τα εισοδήματα τους από τον καιρό που ήταν μαζί, μέχρι και τη διάσταση. Συνολικά τα εισοδήματα του για την πιο πάνω περίοδο όπως ανέφερε ανήλθαν Λ.Κ.815.047,81 €1.392,591,
Της δε συζύγου του για τα έτη από το 1992 μέχρι το 2005 ανήλθαν σε Λ.Κ.93.875 €160.394,
Όσον αφορά την επίδικη κατοικία στην Τάλα στην οποία όπως ανέφερε διαμένει η σύζυγος του και χρησιμοποιείται μόνο από αυτήν από τη διάσταση μέχρι σήμερα, πρόβαλε τη θέση ότι το ½ μερίδιο που κατέχει η Καθ' ης η Αίτηση, αποτελεί καταπίστευμα προς όφελος του, και ενόψει της διάλυσης του γάμου τους η τελευταία οφείλει να την επιστρέψει. Ο Οικονομολόγος, Εγκεκριμένος Λογιστής- Ελεγκτής, Νίκος Κούβαρος ήταν ο 2ος μάρτυρας για τον Αιτητή. Κατέθεσε πλούσιο βιογραφικό σημείωμα και έδωσε μαρτυρία υπό την ιδιότητα του εμπειρογνώμονα αναφορικά με τις εταιρείες Γ. Λ. και FIVE ROCKS. Ειδικότερα κατέθεσε για το γεγονός της αγοράς του 50% της FIVE ROCKS από τη Γ. Λ., κατά το
Με την έρευνα που διεξήγαγε κατέληξε ότι με τη αγορά του 50% των μετοχών της FIVE ROCKS από την εταιρεία Γ. Λ. κατά το 2001, δεν μεταβλήθηκε η καθαρή περιουσία της εταιρείας και κατ' επέκταση η περιουσία του Αιτητή ως μέτοχου της εταιρείας. Αντεξεταζόμενος σε σχέση με την τιμή αγοράς η οποία και αμφισβητήθηκε από τους δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση, υπέδειξε ότι ήταν μια πραγματική πράξη που έγινε στην ανοιχτή αγορά με τρίτο πρόσωπο και συνεπώς αποδίδει αντικειμενικά την αξία. Ο κύριος Ιωάννης Πολυβίου ήταν ο 3ος μάρτυρας. Ειδικεύεται σε εκτιμήσεις ακινήτων. Είναι εγγεγραμμένος στο Ε.Τ.Ε.Κ. από το 2000, καθώς και μέλος του Ricks και έχει άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος εκτιμητή ακινήτων. Διενέργησε εκτίμηση του επίδικου ακινήτου κατόπιν εντολής του Αιτητή για δύο ημερομηνίες. Την 1 Ιουλίου του 2008 και την 1 Αυγούστου του 2009, (Τεκ. 55) . Υιοθέτησε ως βάση εκτίμησης την Αγοραία Αξία του ακινήτου, στην ελεύθερη αγορά. Διεξήγαγε επιτόπια επιθεώρηση στις 4/11/
Ακολούθησε τη συγκριτική μέθοδο σε συνδυασμό με την υπολειμματική, χρησιμοποιώντας πωλήσεις άλλων παρόμοιων ακινήτων, τις οποίες εξασφάλισε από το Κτηματολόγιο. Κατέληξε ότι η αξία του ακινήτου με τη οικοδομή, κατά τις δύο πιο πάνω ημερομηνίες ήταν η ακόλουθη: Κατά την 1/7/2008 η συνολική αγοραία αξία τους δηλαδή η αξία γης πλέον της αξίας του κτιρίου ανερχόταν στις €950.000,
Κατά την 1/8/2009 η συνολική αγοραία αξία του ακινήτου με την κατοικία, ανερχόταν στις €1.010,000,
Ως Μάρτυρας Υπεράσπισης 1 κλητεύθηκε η Ελένη Κωνσταντινίδου Λειτουργός του Κτηματολογίου Πάφου. Ανέφερε μεταξύ άλλων ότι «στις 12/12/2000 έγινε αποδεκτή στο Τμήμα τους η Δήλωση Δωρεάς με αρ. 3726/
Ήταν δωρεά από σύζυγο σε σύζυγο. Η συγκεκριμένη δωρεά αφορούσε το κτήμα με αρ. εγγραφής 1ΧΧΧ, στην Κοινότητα Τάλας, Φ/Σχ. 45/ΧΧ Ε 2 Block 4, στο Τεμάχιο ΧΧ, Τμήμα
Ήταν ένα οικόπεδο, ο κ. Λ. το είχε όλο επ' ονόματι του και δώριζε το ½ στη σύζυγο του.» Ερωτηθείσα αν υπήρχε κάποια άλλη δήλωση που να αναφέρει ότι η εν λόγω δωρεά έγινε υπό κάποιο όρο, απάντησε: «Το μόνο που υπάρχει στη μεταβίβαση είναι τα απαλλακτικά που ζητούμε η στην κατάθεση του Οργανισμού Χρηματοδοτήσεων για την υποθήκη δύο ειδικά πληρεξούσια, το ένα για το δικαιοπάροχο που παρουσιάστηκε εκ μέρους του ο κ. Άριστος Λ.ΐδης, ως αντιπρόσωπος του δικαιοπάροχου και ακόμα ένα ειδικό πληρεξούσιο με το οποίο εκ μέρους της κ. Κ. παρουσιάστηκε ο κ. Άριστος Λ.ΐδης ως αντιπρόσωπος της.» Ο κ. Κλέων Ιακωβίδης, εκτιμητής ακινήτων και σήμερα εργαζόμενος σε ιδιωτική εταιρεία που ασχολείται με εκτιμήσεις και διαχείριση ακινήτων, με πτυχίο στα real estates finance και μεταπτυχιακό στο City στο Λονδίνο στο property evaluation and law, μέλος του Royal Institute of Chartered Surveyors και μέλος του συνδέσμου εκτιμητών ακινήτων Κύπρου, με πείρα από το 1996, ετοίμασε την εκτίμηση για την Αγοραία Αξία του επίδικου οικοπέδου με την ανεξάρτητη κατοικία, βάσει των οδηγιών της Καθ' ης η Αίτηση και τα στοιχεία που του προσκόμισε. Από τον πελάτη τους, όπως ανέφερε, εξασφάλισαν τις αρχιτεκτονικές κατόψεις της κατοικίας καθώς και το υπογεγραμμένο κόστος κατασκευής της κατοικίας. Ως βάση για την εκτίμηση του χρησιμοποίησε τις οδηγίες του Βασιλικού Ινστιτούτου Εγκεκριμένων Εκτιμητών( Royal Institution of Chartered Surveyors). Έκανε συνδυασμό της συγκριτικής μεθόδου και της υπολειμματικής αξίας (ή κόστους) ή (αντικατάστασης) ως τη βάση για εξεύρεση της αξίας του ακινήτου. Ο κύριος Ιακωβίδης λαμβάνοντας όλους τους παράγοντες, τα φυσικά και νομικά χαρακτηριστικά του ακινήτου και τις προοπτικές και δυνατότητες του καθώς και τις τάσεις της κτηματαγοράς και της οικονομίας υπολόγισε την αγοραία αξία του ακινήτου κατά τον Απρίλιο του 2000 σε €490.000,
Περαιτέρω υπολόγισε την αγοραία αξία του ακινήτου με την κατοικία κατά τον Ιούλιο/ Αύγουστο του 2008 σε €1.247.000,00 (έστω €1.250.000,00). Αναλυτικά η αξία του οικοπέδου υπολογίστηκε στα €554.040,00 και η αξία της κατοικίας σε €692.750,00 (έστω € 693.000,00). Αντεξεταζόμενος σε σχέση με το τι έλαβε υπόψη του αναφορικά με το κόστος κατασκευής, υπέδειξε ότι χρησιμοποίησε το κόστος κατασκευής που του ανέφερε η Καθ' ης η Αίτηση. Η Καθ' ης η Αίτηση κατέθεσε τελευταία. H θέση της για την απόκτηση του ακινήτου στην Τάλα στο οποίο ανεγέρθηκε η συζυγική κατοικία ήταν εκ διαμέτρου αντίθετη από αυτήν του Αιτητή. Υποστήριξε με την μαρτυρία της ότι η εν λόγω περιουσία αποτελεί δώρο προς αυτήν και μεταβιβάστηκε σ' αυτήν δυνάμει δωρεάς και σε καμιά περίπτωση δεν συνιστά καταπίστευμα προς όφελος του Αιτητή. Ως προς την απόκτηση των υπόλοιπων περιουσιακών στοιχείων η θέση της ήταν είναι ότι σε όλα είχε συνεισφορά. Σύμφωνα με τη δική της μαρτυρία, η αγορά της μεζονέτας έγινε με κοινά χρήματα και τα λεφτά του γάμου. Επίσης υποστήριξε ότι αγοράστηκε σε αυτή τη χαμηλή τιμή των Λ.Κ.41.500,00 λόγω της φιλίας της με τους τότε ιδιοκτήτες και εργοδότες της. Ακολούθως ανέφερε τα ακόλουθα: Το 1998 πούλησαν την εν λόγω μεζονέτα για το ποσό των Λ.Κ.51.440,00 με σκοπό να ανεγείρουν μεγαλύτερο σπίτι. Ο Αιτητής επίσης αγόρασε ένα οικόπεδο στη Χλώρακα το οποίο πούλησε την 31/5/2006, πριν τη διάσταση και κέρδισε Λ.Κ.40.000,
Για την αγορά του οικοπέδου στη Χλώρακα, είχε και η ίδια συνεισφορά. Το 1998 έγινε η αγορά του οικοπέδου στην Τάλα καθώς και στη συνέχεια επενδύσεις στο Χ.Α.Κ. παράλληλα με τη σύσταση της εταιρείας L.K. LOUKA INVESTMENTS LIMITED, στην οποία οι διάδικοι ήταν μέτοχοι και διευθυντές. Επίσης προβήκαν στη σύναψη δανείου ύψους Λ.Κ.50.000,00 από το Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης για την ανέγερση της κατοικίας, στο οποίο ήταν και οι δύο συνοφειλέτες. Είναι η θέση της Καθ' ης η Αίτηση ότι η ανέγερση της κατοικίας έγινε με το κοινό δάνειο και κέρδη από το Χρηματιστήριο που αποκόμισαν από την εταιρεία που συνέστησαν κατά το
Όπως αναφέρει από τα κέρδη έκτισαν την κατοικία τους, όμως ο Λ. δεν χρησιμοποίησε όλα τα κέρδη, το υπόλοιπο των κερδών αλλά και άλλα χρήματα από τα εισοδήματα τους ο Λ. τα κατέθετε σε δικούς του λογαριασμούς και άλλα τα χρησιμοποίησε για αύξηση της περιουσίας του. Υποστήριξε ακόμα ότι τα οικονομικά της πιο πάνω εταιρείας τα χειριζόταν αποκλειστικά ο ίδιος και κατά το 2008 την πίεσε «να επισκεφθούν τους λογιστές Coopers» όπου υπέγραψε κάποια έγγραφα. Δεν προσδιόρισε τι έγγραφα ήταν αυτά. Επίσης το σύνολο των οικονομικών θεμάτων της οικογένειας, το ανέλαβε ο σύζυγος της ως καταλληλότερος λόγω των σπουδών του, ως οικονομολόγος Όπως ισχυρίστηκε η Καθ' ης η Αίτηση, ο ίδιος φρόντιζε τι μισθό θα λάμβανε και τι θα δηλωνόταν, ο ίδιος συμπλήρωνε τις φορολογικές της δηλώσεις και η εκείνη τελούσε κάτω από τον έλεγχο του. Ακόμη και το επίδομα μάνας το λάμβανε ο ίδιος. Όπως ισχυρίστηκε περαιτέρω όλα τα εισοδήματα της χρησιμοποιούνταν από τον ίδιο, αλλά για λογαριασμό και των δύο. Η ίδια συνεισέφερε με την εργασία της, αλλά και ως σύζυγος και μητέρα και είχε αφιερώσει το χρόνο της στη φροντίδα της οικογένειας της. Υποστήριξε ακόμη ότι είχαν διαχωρίσει τους ρόλους τους με το σύζυγο της και είχαν συμφωνήσει με αυτόν ότι η ίδια θα αναλάμβανε τα της οικογένειας για να μπορεί ο Αιτητής απερίσπαστος να αφοσιωθεί στην καριέρα του. Όπως ανέφερε, πολλές φορές ήταν σε διακοπές μόνη της με τα παιδιά, για να μπορεί ο Αιτητής να επικεντρωθεί στη δουλειά του. Έχει σπουδάσει διακοσμήτρια στην Αγγλία και πριν τον αρραβώνα τους δούλεψε στο αρχιτεκτονικό γραφείο Βαφειάδη στη Λευκωσία. Πήγε στην Πάφο από τον αρραβώνα τους. Όπως ανέφερε, ο Λ. κατοικούσε και εκείνος στη Λευκωσία, αλλά επιθυμούσε να μετακομίσουν στην Πάφο, λόγω της ανέγερσης ξενοδοχείου στην επαρχία Πάφου του οποίου η οικογένεια είχε τότε περίπου το μισό της κυριότητας. Τον ακολούθησε στα 21 της στην Πάφο για να «κτίσει» όπως αναφέρει γάμο και οικογένεια μαζί του. Αυτός είχε άμεσες υποχρεώσεις στις επιχειρήσεις με την οικογένεια του, αφού μόλις άρχιζε τα καθήκοντα του στην Πάφο και έκτιζε τα θεμέλια της καριέρας του, που διατηρεί μέχρι σήμερα. Λόγω του φόρτου εργασίας, όπως ισχυρίστηκε η Καθ' ης η Αίτηση, ο Λ. εργαζόταν καθόλη της διάρκεια της ημέρας, κάθε μέρα του χρόνου, καθώς αυτό απαιτούσε η φύση της δουλειάς του, στο ξενοδοχείο. Η συνεισφορά της στην αύξηση της περιουσίας του Αιτητή, υποστηρίζει ότι ήταν πολύ σημαντική, έχει προσφέρει το 100% των δυνατοτήτων της με αγάπη, στοργή και φροντίδα για τα παιδιά τους και τον ίδιο. Τον βοήθησε έτσι ώστε να είναι απερίσπαστος και να αφιερώνεται στις επαγγελματικές του δραστηριότητες. Στα πλαίσια της αναγνώρισης μέρους της συνεισφοράς της, ο σύζυγος της, της μεταβίβασε το ½ μερίδιο στο οικόπεδο στην Τάλα. Όσον αφορά την εταιρεία Γ. Λ. ανέφερε ότι είναι μοναδικός μέτοχος του μετοχικού κεφαλαίου της FIVE ROCKS και είναι ιδιοκτήτρια τεράστιας ακίνητης περιουσίας και μεγάλου αριθμού μετοχών που αγοράστηκαν κατά τη διάρκεια του γάμου των διαδίκων. Κατά το 2001 κατέστη η απόλυτη και μοναδική μέτοχος ολόκληρου μετοχικού κεφαλαίου της FIVE ROCKS. Αποδίδει τον κλονισμό της σχέσης τους στην απορρόφηση του συζύγου της από την εργασία του, γεγονός που απέβη μοιραίο για το γάμο τους, αφού ξεκίνησε η σταδιακή απομάκρυνση τους, που τελικά οδήγησε στην διάλυση του γάμους τους. Όπως αναφέρει στη γραπτή της μαρτυρία, νιώθει ότι με τις ενέργειες του ο Λ. την ξεγέλασε, καθώς διαφορετικά αποφάσισαν τους ρόλους τους μέσα στο γάμο. Αντεξεταζόμενη σε σχέση με τη δική της συνεισφορά στην απόκτηση των περιουσιακών στοιχείων που αγοράστηκαν κατά τη διάρκεια της συμβίωσης τους, επέμεινε ότι όλα αγοράστηκαν από τους κοινούς λογαριασμούς, τα κέρδη από το Χρηματιστήριο, τα λεφτά του γάμου και τα κοινά ταμεία, χωρίς όμως να μπορεί να δώσει λεπτομέρειες για τα ποσά και τους λογαριασμούς, τις ακριβείς επενδύσεις στο Χρηματιστήριο, αφού όπως επανέλαβε πολλές φορές, όλα τα διαχειριζόταν ο σύζυγος της. Ας σημειωθεί σε αυτό το σημείο ότι προσπάθειες που έγιναν μεταξύ των διαδίκων για διευθέτηση, δεν καρποφόρησαν έτσι οι ευπαίδετοι συνήγοροι των διαδίκων παρουσίασαν τις γραπτές τους αγορεύσεις. Αμφότεροι οι δικηγόροι στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους που στηρίχθηκαν στη νομολογία και τη μαρτυρία υποστήριξαν ότι οι αξιώσεις των διαδίκων έχουν αποδειχθεί. Νομική Πτυχή Οι περιουσιακές σχέσεις των συζύγων διέπονται από σχετικό νόμο. Τον περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμο του 1991, ως έχει τροποποιηθεί, Νόμος 232/
Παραθέτω τις πρόνοιες που ενδιαφέρουν στην παρούσα υπόθεση: «Περιουσία σημαίνει την κινητή και ακίνητη ιδιοκτησία η οποία αποκτήθηκε πριν από το γάμο με την προοπτική του γάμου ή οποτεδήποτε μετά τη σύναψη του γάμου από οποιοδήποτε από τους συζύγους.» «Συνεισφορά σημαίνει την οποιασδήποτε μορφής συνεισφορά των συζύγων στην απόκτηση ή τη δημιουργία περιουσίας και περιλαμβάνει τη φροντίδα της οικογενειακής εστίας και των μελών της οικογένειας.» Η αξίωση για απόδοση της συμβολής του ετέρου συζύγου κατοχυρώθηκε με το άρθρο 14 του Νόμου. Σ΄ αυτό προβλέπεται πως: "

(1)Σε περίπτωση που ο γάμος λυθεί ή ακυρωθεί ή σε περίπτωση διάστασης των συζύγων, και η περιουσία του ενός συζύγου έχει αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος, εφόσον συνέβαλε με οποιοδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να εγείρει αγωγή στο Δικαστήριο και να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή.

(2)Η συνεισφορά του ενός συζύγου στην αύξηση της περιουσίας του άλλου τεκμαίρεται ότι ανέρχεται στο ένα τρίτο της αύξησης, εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη ή μικρότερη συνεισφορά.

(3)Στην αύξηση της περιουσίας των συζύγων δεν υπολογίζεται ότι αυτοί απέκτησαν: (α) Από δωρεά, κληρονομιά, κληροδοσία ή άλλη χαριστική αιτία. (β) Με διάθεση περιουσίας αποκτήθηκε με τις αναφερόμενες στην παράγραφο (α) αιτίες." Oι αρχές που διέπουν γενικά το θέμα διεκδίκησης της συνεισφοράς αναλύθηκαν στην υπόθεση Ορφανίδης v. Ορφανίδης

(1998)1 Α.Α.Δ. 179. Εκεί λέχθηκε πως το πρώτο που θα πρέπει να τυγχάνει εξακρίβωσης είναι η αύξηση της περιουσίας του συζύγου ώστε να διαπιστωθεί το αντικείμενο του διαμοιρασμού. Το δεύτερο θέμα που εξετάζεται είναι κατά πόσο ο έτερος σύζυγος συνεισέφερε στην αύξηση είτε άμεσα, είτε έμμεσα και το τρίτο, ο καθορισμός του ύψους της συνεισφοράς. Αν η μαρτυρία δεν είναι καταληκτική ως προς την έκτασή της συνεισφοράς, τότε υπεισέρχεται το τεκμήριο του άρθρου 14

(2). Περαιτέρω, υποδείχθηκε πως το αντικείμενο του μερισμού είναι η αύξηση της περιουσίας, όχι αυτή καθαυτή η περιουσία. Για τον υπολογισμό της αύξησης πρέπει να συγκριθεί η περιουσία του συζύγου κατά την τέλεση του γάμου, η αρχική δηλαδή περιουσία και κατά τη διάσταση, η τελική περιουσία. Η διαφορά συνιστά την αύξηση και αυτή αποτιμάται σε χρήμα. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα των Γεωργιάδη-Σταθόπουλου, Αστικός Κώδικας, Τόμος VII, «Οικογενειακό Δίκαιο», Αθήνα 1991, σελ. 296: «Οι ενδιάμεσες αυξομειώσεις της περιουσίας είναι αδιάφορες». Επίσης το Δικαστήριο σε σχέση με τον καθορισμό της αύξησης λαμβάνει υπόψη την καθαρή τελική περιουσία ενός διαδίκου αφαιρώντας οποιαδήποτε χρέη και δάνεια. Σύμφωνα με την Ορφανίδης v. Ορφανίδης

(1998)Α.Α.Δ. 179: "Η αύξηση η οποία υπόκειται σε διανομή, δεν είναι η αξία των περιουσιακών στοιχείων του συζύγου, αλλά η καθαρή αξία της περιουσίας η οποία ανευρίσκεται μετά το συνυπολογισμό των περιουσιακών στοιχείων αφενός, και των χρηματικών υποχρεώσεων αφετέρου." Είναι δε νομολογημένο ότι η αποτυχία του διαδίκου να αποδείξει την αύξηση της περιουσίας του άλλου συζύγου δεν του επιτρέπει να επικαλεστεί το μαχητό τεκμήριο του άρθρο 14 του Νόμου. Βλ Τζ. Σοφοκλέους .v. Π. Σοφοκλέους

(2005)1 Α.Α.Δ.1030. Στην υπόθεση Ορφανίδης (ανωτέρω) διατάχθηκε επανεκδίκαση της υπόθεσης, καθώς κρίθηκε λανθασμένη η απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου, αφού απουσίαζαν τα ευρήματα για τη συνεισφορά της εφεσίβλητης. Μετά την επανεκδίκαση, το Οικογενειακό Δικαστήριο καθόρισε τη συνεισφορά της Αιτήτριας στο 1/3 της αύξησης, δηλαδή βρήκε ότι μπορούσε να έχει εφαρμογή το τεκμήριο του άρθρου 14

(2). Και πάλι η απόφαση εφεσιβλήθηκε. Επικυρώθηκε όμως η πρωτόδικη κρίση Βλ. Ορφανίδης v Ορφανίδη

(2001)1 Α.Α.Δ. 1889 με το εξής σκεπτικό στη σελ. 1909 : «Έχουμε εξετάσει με προσοχή τις εισηγήσεις του κ. Πουργουρίδη σε συνάρτηση με την επίδικη προσέγγιση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου. Θεωρούμε ότι η διαπίστωση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι απέτυχε να αποδείξει την έκταση της συνεισφοράς της δικαιολογείται απόλυτα από την ενώπιων του μαρτυρία. Η εφεσείουσα δεν έχει, επομένως, αποδείξει με θετικό τρόπο το ύψος της συνεισφοράς της στην αύξηση της περιουσίας. Κατά συνέπεια, ορθά το Πρωτόδικο Δικαστήριο έχει εφαρμόσει το τεκμήριο του άρθρου 14

(2)." Στην υπόθεση Χρυστάλλας Παναγιώτου Σφικτού και Ορφέα Παναγιώτου,

(2007)1 Α.Α.Δ. 28, επαναβεβαιώθηκαν οι αρχές της Ορφανίδης (ανωτέρω), ότι στην περίπτωση που ο Αιτητής διεκδικεί ποσό πέραν του τεκμηρίου, θα πρέπει να αποδεικνύει με θετικό τρόπο το ύψος της συνεισφοράς του, που υπερβαίνει το 1/3. Βέβαια το τεκμήριο του άρθρου 14

(2)είναι μαχητό. Μπορεί ο έτερος σύζυγος να αποδείξει ότι η συνεισφορά είναι μικρότερη του ενός τρίτου. Η απόδοση της συνεισφοράς στον δικαιούχο σύζυγο, μπορεί να λάβει τη μορφή της χρηματικής παροχής (ενοχική ) ή τη μορφή της αυτούσιας απόδοσης (εμπράγματη). Στην προκείμενη περίπτωση ο Αιτητής επιδιώκει τη μεταβίβαση του μεριδίου της Καθ' ης η Αίτηση επ' ονόματι του. Διαζευκτικά διατυπώνει ενοχική αξίωση για καταβολή του ποσού της αύξησης στην περιουσία της που προήλθε από τη μεταβίβαση σ' αυτήν του ½ του ακινήτου και την ανέγερση εντός αυτής της κατοικίας. Η δε Καθ' ης η Αίτηση επιδιώκει την απόδοση σ' αυτήν του ήμισυ της αξίας του ½ μεριδίου του Αιτητή επί του επίδικου ακινήτου που είναι γραμμένο στο όνομα του. Ζητά περαιτέρω €2.000.000,00 ή εναλλακτικά το 12% των μετοχών της εταιρείας Γ. Λ. (ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ) ΛΤΔ Επιζητούν δηλαδή μεταξύ άλλων την απόδοση της θεραπείας, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 14 Ε του Ν. 232/91. Σύμφωνα με τη νομολογία (βλ. Χρ. Παπαϊωάννου ν. Παπαϊωάννου

(2000)1 Α.Α.Δ. 656, η ύπαρξη συνεισφοράς δημιουργεί ενοχική αξίωση. Υπάρχει όμως και η πρόσθετη δυνατότητα στο Δικαστήριο, σύμφωνα με το άρθρο 14 Ε του Ν.232/91, να εκδίδει διατάγματα μεταβίβασης στον αιτούντα σύζυγο, περιουσίας του Καθ΄ ου η αίτηση, η οποία περιουσία συνιστά το αντικείμενο αίτησης για απόδοση συνεισφοράς που καταχωρείται δυνάμει του άρθρου 14 του Ν. 232/91. Η πιο πάνω δυνατότητα αναγνωρίζεται και από την απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην υπόθεση Περικλέους και Εγγλέζου κ.α.

(2011)1 (Β) ΑΑΔ, 1015, 1029: «Η έννοια της συνεισφοράς επομένως στην απόκτηση περιουσιακού στοιχείου αποτελεί καταλύτη στην ένταξη και επίλυση της διαφοράς αυτής στο Οικογενειακό Δικαστήριο. Το γεγονός ότι το αιτούμενο περιουσιακό στοιχείο τυγχάνει να βρίσκεται εγγεγραμμένο σε τρίτο άτομο ή επ΄ αυτού να έχει αξίωση τρίτο πρόσωπο, δεν διαφοροποιεί την ταξινόμηση του θέματος ως ζήτημα δικαίου. Όχι μόνο η αξίωση επί του περιουσιακού στοιχείου διέρχεται μέσα από την τεκμηρίωση της συνεισφοράς του αιτητή στην αύξηση της περιουσίας, αλλά και ευχερώς συνενώνεται το πρόσωπο το οποίο έχει το περιουσιακό στοιχείο στην κατοχή του, είτε νόμιμα είτε όχι, ώστε να αποδοθεί ολοκληρωμένα μέσα στην ίδια την αίτηση περιουσιακής διαφοράς, η πρέπουσα συνεισφορά και η απόδοση, διά της έκδοσης του αναγκαίου διατάγματος ή διαταγμάτων, πίσω στον συνεισφέροντα, του περιουσιακού στοιχείου ή της αξίας του». Η έμφαση είναι δική μου. Όσον αφορά τις δωρεές μεταξύ συζύγων και αυτό σε σχέση με τη δωρεά που έκανε ο Αιτητής στη σύζυγο του κατά το 2000, η σύγχρονη άποψη που φαίνεται να επικρατεί είναι ότι υπολογίζονται στην επαύξηση της περιουσίας του άλλου συζύγου. Δηλαδή ο δωρητής σύζυγος μπορεί να διεκδικήσει τις δωρεές που έκανε στον άλλο σύζυγο, ως μέρος της συνεισφοράς του. Παραπέμπω στο σύγγραμμα του Αρεοπαγίτη Βασίλη Βαθρακοκοίλη Ερμηνεία Νομολογίας Αστικού Κώδικα τόμος Ε Οικογενειακό Δίκαιο έκδοσης 2004, σελ. 331 όπου στην παράγραφο 16 υπό τον τίτλο «δωρεές μεταξύ συζύγων» αναφέρονται τα ακόλουθα: « Οι δωρεές όπως προαναφέρθηκε αρ. 15 δεν υπολογίζονται κατά την Α.Κ. 1400 παρ. 3 στην περιουσιακή αύξηση. Από τη λεκτική διατύπωση της διάταξης (παρ. 3) προκύπτει ότι δεν γίνεται διάκριση για το μη συνυπολογισμό των δωρεών στην αύξηση της περιουσίας των συζύγων, δηλαδή αν προέρχεται από τρίτο ή από τον άλλο σύζυγο. Η εφαρμογή όμως της διάταξης και στην περίπτωση δωρεά από σύζυγο είναι επιζήμια για το δωρητή σύζυγο, που όχι μόνο στερείται την αξία της δωρεάς, αλλά και δεν έχει καμία ωφέλεια από την αύξηση της περιουσίας του δωρεοδόχου συζύγου που αυτός προκάλεσε με τη δωρεά του. Η αρχή της ισότητας που εισάγει ο νέος νόμος για τους συζύγους και το περί δικαίου αίσθημα, επιβάλει συσταλτική ερμηνεία της διάταξης για τον περιορισμό του αποκλεισμού μόνο των δωρεών που προέρχονται από τρίτους, γιατί ασφαλώς ο νομοθέτης εκφράστηκε ευρύτερα από τη βούληση του. Κατ' άλλη άποψη η συσταλτική ερμηνεία είναι αποκρουστέα και στην περιουσιακή αύξηση δεν υπολογίζονται οι δωρεές του άλλου συζύγου, γιατί αλλιώς θα ανατρεπόταν ο κανόνας της Α.Κ.

Όμως η διάταξη της Α.Κ.512 η της οποίας ρύθμισης δεν είναι αναμφίβολα ορθή, διαφοροποιείται ως προς το θέμα στο οποίο αναφέρεται η Α.Κ.1400 και συνεπώς δεν μπορεί να γίνεται καταστρατήγηση της από την τελευταία. Εξάλλου το επιχείρημα ότι η ratio της Α.Κ.1400 αποκλείει την ανατροπή των δωρεών μεταξύ συζύγων λόγω της πρόθεσης αποξένωσης από την αναζήτηση, δεν ευσταθεί γιατί η πρόθεση μη αναζήτησης είναι χρονικά οριοθετημένη με τη διάρκεια του γάμου αφού τελεί «υπό τη σιωπηρά εξυπακουόμενη διαλυτική αίρεση της μη λύσης του γάμου» παρεκτός του ότι η χρησιμοποίηση στην ΑΚ 1400 για «συμβολή με οποιονδήποτε τρόπο» στην επαύξηση της περιουσίας, που τέτοιο συνιστά και η δωρεά, υποδηλώνει σαφώς την ένταξη και της δωρεάς μεταξύ συζύγων στην επαύξηση της περιουσίας του άλλου συζύγου.» Η έμφαση είναι δική μου. Στην απόφαση του Αρείου Πάγου αρ. απόφασης 1669/2013 κρίθηκε επίσης ότι συνυπολογίζονται στα αποκτήματα και οι δωρεές του ενός συζύγου προς τον άλλο έστω και αν δεν συντρέχει λόγος ανάκλησης τους για αχαριστία, ακόμα και αν πρόκειται για δωρεές οι οποίες έγιναν από ιδιαίτερο ηθικό καθήκον ή από λόγους ευπρέπειας, κατά συσταλτική ερμηνεία του άρθρου 1400 παρ. 3 Α.Κ Παραπέμπω σε σχετικό απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση το οποίο αναφέρεται στο άρθρο 1400 του Α.Κ. και τις δωρεές: «Στην αύξηση της περιουσίας των συζύγων δεν υπολογίζεται ότι αυτοί απέκτησαν από δωρεά κληρονομιά ή κληροδοσία ή με διάθεση των αποκτημάτων από αυτές τις αιτίες. Ως δωρεές κατά την έννοια της διάταξης αυτής, πρέπει να νοηθούν μόνο εκείνες που έγιναν από τρίτους. Δεν εντάσσονται δηλαδή στις πιο πάνω δωρεές οι δωρεές εκείνες που έγιναν από τον ένα σύζυγο προς τον άλλο γιατί η θέληση του νομοθέτη δεν ήταν σε περίπτωση λύσης του γάμου ή τριετούς ( ήδη διετούς ) διάστασης να αποβεί αυτός αιτία πλουτισμού του ενός συζύγου σε βάρος της περιουσίας του άλλου αφού και οι δύο σύζυγοι έχουν περιουσιακή αυτοτέλεια και συνεισφέρουν ανάλογα με τις δυνάμεις τους για τις ανάγκες της οικογένειας. Έτσι οι δωρεές του ενός συζύγου προς τον άλλο επαυξάνουν την περιουσία του δωρεοδόχου με τη συμβολή του δωρητή, ο οποίος δικαιούται να απαιτήσει την απόδοση τους, έστω και αν δεν συντρέχει λόγος ανάκλησης τους για αχαριστία, ακόμα και να πρόκειται για δωρεές οι οποίες έγιναν από ιδιαίτερο ηθικό καθήκον ή για λόγους ευπρέπειας (512 Α.Κ.) διότι η διάταξη του άρθρου 1400 Α.Κ. είναι σε σχέση με τη διάταξη του άρθρου 512 του ίδιου Κώδικα ειδικότερα και άρα υπερισχύει εκείνης. Ακόμη διότι και όταν η μεταξύ συζύγων δωρεά γίνεται από ιδιαίτερο ηθικό καθήκον ή από λόγους ευπρέπειας, τελεί σιωπηρά υπό τη διαλυτική αίρεση της μη λύσης του γάμου. Συνεπώς με συσταλτική ερμηνεία του άρθρου 1400 παρ.3 ΑΚ επιβάλλεται να γίνει δεκτό ότι στην τελική περιουσία του υπόχρεου συνυπολογίζονται και όσα αυτός απέκτησε με δωρεά του δικαιοδόχου συζύγου. Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο αφού συνεκδίκασε τις αντίθετες εφέσεις των διαδίκων κατά της οριστικής απόφασης 45/2010 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σύρου, με την οποία έγιναν εν μέρει δεκτές οι αντίθετες αγωγές αυτών, οι οποίες αναφέρονταν σε αντίθετες αξιώσεις συμμετοχής στην κτηθείσα από τον καθένα από αυτούς περιουσία κατά τη διάρκεια του γάμου τους που λύθηκε αμετάκλητα στις 22/7/2008 απέρριψε μετά την εξαφάνιση της πρωτόδικης απόφασης την αγωγή του αναιρεσείοντος, ως αόριστη, δέχθηκε, ως ουσιαστική βάσιμη ως εν μέρει την αγωγή της αναιρεσίβλητης και επιδίκασε σε αυτήν ως συμμετοχή της στα αποκτήματα του αναιρεσείοντος το ποσό των 51.333 ευρώ, που αντιστοιχεί στο τεκμαιρόμενο κατά το άρθρο 1400 παρ. 1 εδ. β ΑΚ ποσοστό του 1/
Για να καταλήξει στο αποτέλεσμα αυτό το Εφετείο δέχθηκε με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση η του περιεχομένου της ότι η περιουσία του αναιρεσείοντος, κατά τη διάρκεια του γάμου του με την αναιρεσίβλητη ο οποίος τελέστηκε στις 2/1/1997 και λύθηκε αμετάκλητα στις 22/7/2008 αυξήθηκε και με την απόκτηση κατά κυριότητα του ½ του εξ αδιαίρετου του περιγραφόμενου σ' αυτή ακινήτου το οποίο του δώρισε η αναιρεσίβλητη σύζυγος του με το δωρητήριο συμβόλαιο .. 22.5.1997 της συμβολαιογράφου της Πάρου Ε.Τ που μεταγράφηκε νόμιμα, διατυπώνοντας τη σκέψη ότι κατά την έννοια του άρθρου 1400 Α.Κ στην περίπτωση προβολής εκ μέρους του ενός συζύγου αξίωσης συμμετοχής στα αποκτήματα του άλλου συζύγου οι δωρεές του ενός συζύγου προς τον άλλο σύζυγο αυξάνουν την περιουσία του δωρεοδόχου με τη συμβολή του δωρητή και συνυπολογίζονται στην τελική περιουσία του δωρεοδόχου συζύγου για τον προσδιορισμό της υποχρέωσης του προς απόδοση στο δικαιούχο του μέρους της αύξησης της περιουσίας του, που επήλθε με τη η συμβολή του τελευταίου. Έτσι που έκρινε το Εφετείο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε σύμφωνα με την προεκτεθείσα νομική σκέψη τον πρώτο λόγο αναίρεσης, με τον οποίο προβάλλει την αιτίαση ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ διότι ερμηνεύοντας και εφαρμόζοντας εσφαλμένα το άρθρο 1400 ΑΚ υπολόγισε ότι προσαυξήθηκε η περιουσία του και με τη πιο πάνω δωρεά της αναιρεσίβλητης συζύγου του, είναι αβάσιμα. Η έμφαση είναι δική μου. Η Καθηγήτρια Έφη Κουνουγέρη Μανωλεδάκη στο σύγγραμμα της Οικογενειακό Δίκαιο 2003 Τόμος Ι Τρίτη έκδοση, αναλύοντας την παράγραφο 3 του άρθρου 1400 του Α.Κ με ανάλογες με αυτές του δικού μας νόμου πρόνοιες και τις απόψεις που επικρατούν αναφέρει στη σελ. 257 τα ακόλουθα: Όμως πέρα από το ότι όταν ο ένα σύζυγος δωρίζει κάτι στον άλλο ασφαλώς το κάνει πιστεύοντας στη διάρκεια του γάμου εφόσον στο άρθρο 1400 γίνεται λόγος για «συμβολή με οποιονδήποτε τρόπο» στην επαύξηση της περιουσίας του άλλου συζύγου και ένα τέτοιος τρόπος είναι και η δωρεά, είναι αμφίβολο αν θα πρέπει να αποστεί κανείς από το γράμμα του νόμου και να περιορίσει το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 1400 σε βάρος του δικαιούχου εξαιρώντας τις δωρεές των συζύγων, ιδίως μάλιστα όταν αυτό θα ήταν σε πολλές περιπτώσεις φανερά άδικο: Έτσι είναι άδικο λ.χ. μια γυναίκα που είχε στις αρχές του γάμου της οικονομική άνεση και χάρισε στο σύζυγο της ένα αξιόλογο περιουσιακό στοιχείo να αποκλείεται από την αναζήτηση του στοιχείου αυτού μετά το διαζύγιο, από τον πλούσιο ήδη άνδρα της και ενώ η ίδια έχει χάσει στο μεταξύ την υπόλοιπη περιουσία της και έχει φτωχύνει. Σκοπιμότερη είναι επομένως η δεύτερη άποψη κατά την οποία επιβάλλεται η συσταλτική ερμηνεία της τελευταίας παραγράφου του άρθρου 1400 ώστε να μπορούν να αναζητούνται οι δωρεές μεταξύ συζύγων ως κατεξοχήν μάλιστα περιπτώσεις συμβολής τους, και να αποκλείεται η αναζήτηση μόνο των δωρεών των τρίτων. Υπέρ της τελευταίας αυτής άποψης συνηγορεί εξάλλου και η παρατήρηση ότι και ως κληρονομιά η κληροδοσία κατά το άρθρο 1400 παρ.3 εννοείται αυτή που προέρχεται από τρίτους, έτσι ώστε όταν ο νομοθέτης αναφέρεται στις δωρεές εννοεί προφανώς και πάλι αυτές που γίνονται από τρίτους και όχι από τον άλλο σύζυγο, που ασφαλώς συμβάλλει με τη δωρεά του στην αύξηση της περιουσία του συζύγου- δωρεοδόχου. Η έμφαση είναι δική μου. Περαιτέρω το άρθρο 16 του δικού μας Νόμου προνοεί για τις Δωρεές μεταξύ συζύγων τα ακόλουθα: «
Το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση αγωγής του ενός από τους συζύγους κατά του άλλου δυνάμει του άρθρου 14, θα λαμβάνει υπόψη κατά την επιδίκαση του ποσού το οποίο τυχόν ο ενάγων σύζυγος δικαιούται και την αξία των περιουσιακών στοιχείων τα οποία ο εναγόμενος σύζυγος δώρισε κατά τη διάρκεια του γάμου στον ενάγοντα.» Το άρθρο αυτό αναλύθηκε στην υπόθεση Παπαϊωάννου. v. Παπαϊωάννου

(2000)1 Α.Α.Δ.

Αποφασίστηκε ότι με βάση το άρθρο 16 η αξία της περιουσίας που ο δικαιούχος σύζυγος έλαβε ως δωρεά από το σύζυγο αφαιρείται από οποιοδήποτε ποσό βρεθεί ότι δικαιούται ο δικαιούχος σύζυγος με βάση την αξίωση του για συμμετοχή στην περιουσία. Αξιολόγηση μαρτυρίας - Τελικά ευρήματα και καταλήξεις Προχωρώ πιο κάτω να εξετάσω τη μαρτυρία που δόθηκε εκατέρωθεν για να καταλήξω σε τελικά ευρήματα επί των αξιώσεων των διαδίκων. Ας σημειωθεί ότι ο Αιτητής στοχεύει στο εμπράγματο δικαίωμα της κυριότητας του επίδικου κτήματος του ευρισκομένου στην Τάλα και διαζευκτικά σε ενοχική αξίωση που διατυπώνεται σε αξίωση για επιδίκαση του ποσού που αντιστοιχεί στη συνεισφορά τους. Αλλά και η Καθ' ης η Αίτηση έχει τόσο ενοχική όσο και εμπράγματη αξίωση. Επιπλέον ζητά τη συνεισφορά της στην αύξηση της περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση που συνδέεται με την απόκτηση και διατήρηση μετοχών στην εταιρεία Γ. Λ. και/ή το ½ των μετοχών αυτών. Έχω παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες καθόλη τη διάρκεια που κατέθεταν. Έχω επίσης υπόψη μου ότι το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί σε μέρος της μαρτυρίας κάποιου μάρτυρα η οποία θα πρέπει να συγκεντρώνει τα απαραίτητα στοιχεία αξιοπιστίας και τούτο γιατί καθώς έχει νομολογηθεί δεν υπάρχει κανόνας ότι η μαρτυρία ενός μάρτυρα θα πρέπει να γίνει αποδεκτή ή να απορριφθεί στην ολότητά της. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του Αιτητή στο μεγαλύτερο μέρος της ως θα αναλύσω πιο κάτω. Ο Αιτητής μου έκανε πολύ καλή εντύπωση. Απαντούσε με ευθύτητα χωρίς υπεκφυγές, ήταν σαφής και παρουσίασε με μεγάλη λεπτομέρεια όλα τα στοιχεία για τα περιουσιακά στοιχεία που αποκτήθηκαν κατά τη διάρκεια του γάμου των διαδίκων. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της Καθ' ης η Αίτηση σε κάποιο μέρος της. Η Καθ' ης η Αίτηση ήταν ειλικρινής ως προς το ρόλο της κατά τη διάρκεια του γάμου, δεν μπόρεσε όμως να τεκμηριώσει με σαφήνεια την έκταση της συνεισφοράς της. Οι μικροαντιφάσεις στη μαρτυρία της δεν βρίσκω να επιδρούν στο βασικό άξονα της μαρτυρίας της, που σε μεγάλο μέρος την κρίνω αξιόπιστη. Έχοντας ενώπιον μου τη μαρτυρία, προφορική και έγγραφη που προσκόμισαν οι διάδικοι προχωρώ λοιπόν να εξετάσω αν με βάση τις πιο πάνω αρχές πετυχαίνει ο Αιτητής τις επιδιώξεις του με την παρούσα αίτηση ή η Καθ' ης η Αίτηση τις δικές της στην Ανταπαίτηση. Στην περίπτωση δε που αποδείχθηκε ότι υπήρξε συνεισφορά εκ μέρους των διαδίκων στην αύξηση της περιουσίας του έτερου συζύγου, αν οποιοσδήποτε κατόρθωσε να ανατρέψει το τεκμήριο του 1/
Αφετηρία για την επίλυση των περιουσιακών διαφορών των διαδίκων θα αποτελέσει, με βάση τα πιο πάνω νομολογηθέντα, η διαπίστωση των περιουσιακών στοιχείων σε δύο χρονικά σημεία αυτού της γνωριμίας τους και αυτού της διάστασης. Γι' αυτό κατά προτεραιότητα θα εξετάσω τις δύο εκδοχές σε σχέση με τη διάσταση τους. Πότε επήλθε η διάσταση τους Προέχει λοιπόν η εξέταση του θέματος της διάστασης των διαδίκων για τον υπολογισμό της αξίας της περιουσίας των διαδίκων, σ' αυτό το χρονικό σημείο. Προτιμώ τη μαρτυρία του Αιτητή. Η διάσταση έλαβε χώρα κατά τον Ιούλιο του
Είναι κοινός τόπος ότι τα προβλήματα άρχισαν από το 2007 και/ ή ακόμα πιο πριν κατά το
Το ότι ο Αιτητής αποχώρησε από τη συζυγική κατοικία κατά το 2009, μαζί με τα παιδιά δεν σημαίνει απαραίτητα, ότι αποτελούσε και την ημερομηνία που σημειώθηκε η διάσταση. Από τη μαρτυρία εκατέρωθεν αναδύεται η ψυχρή σχέση των διαδίκων από το
Η ίδια η Καθ' ης η Αίτηση στη μαρτυρία της στην ερώτηση πότε άρχισαν τα προβλήματα στην οικογενειακή σχέση ανέφερε ότι αυτά άρχισαν όταν η κόρη τους Σ. θα ήταν στα 13, 14 της. Ερωτηθείσα να πει σε ποια χρονολογία και αν αυτή ήταν αρχές του 2007, απάντησε καταφατικά. Όπως ανέφερε γκρεμίστηκαν τα συναισθήματα, απομακρύνθηκαν συναισθηματικά. Αλλά και όπως η ίδια υπέδειξε άλλαξε και η συμπεριφορά του συζύγου της, γιατί του είπε ότι ήθελε να χωρίσει, διότι δεν ήταν ευτυχισμένη. Περαιτέρω κατά το καλοκαίρι του 2008, σε υποβολή ότι παραδέχθηκε ενώπιον της κόρης τους ότι είχε άλλη σχέση γι' αυτό και ήθελε να χωρίσουν ανέφερε: «Ναι, υπάρχουν λόγοι που μπορεί να έρθει μια σχέση στη ζωή μου». Ήταν μια καλή φιλική σχέση.» Ακόμα η Καθ' ης η Αίτηση αναφέρει στην παράγραφο 14 της γραπτής της δήλωσης ότι «κατά η περί τον Αύγουστο κάτω από το κράτος της ψυχολογικής πίεσης που ασκούσε ο Λ. σε βάρος μου, του έδωσα τα τελευταία χρήματα που είχα στην κατοχή μου, ο Λ. έκλεισε τον κοινό μας λογαριασμό και ακύρωσε τις πιστωτικές μου κάρτες αν και στη συνέχεια συνεχίστηκε η συμβίωση μας για ακόμα ένα περίπου χρόνο όπου ο Λ. έφυγε από το σπίτι». Τα παραπάνω καταδεικνύουν ότι η σχέση των διαδίκων κλονίστηκε πολύ πριν το
Το ότι ο Αιτητής προσπάθησε κατά το 2008 να σώσει το γάμο του, δεν διέκοψε τη διάσταση των διαδίκων, αφού η ίδια ήθελε να χωρίσουν. Δεν υποδείχθηκε οτιδήποτε ότι η Καθ' ης η Αίτηση επιθυμούσε την επανασύνδεση τους. Η αποχώρηση του Αιτητή με τα παιδιά από το σπίτι ήταν η τελευταία πράξη στην έγγαμη συμβίωση τους. Επιπλέον η ίδια η Καθ' ης η Αίτηση στην εντολή της προς τον εκτιμητή ζήτησε την εκτίμηση της τελικής περιουσίας κατά τον Αύγουστο του 2008 και όχι το 2009 που κατά τους ισχυρισμούς της σημειώθηκε η διάσταση τους. Περιουσία που είχαν οι διάδικοι κατά τη γνωριμία τους. Ο Αιτητής κατείχε κατά το 1991 ποσοστό 22.70% των μετοχών στην οικογενειακή εταιρεία Γ. Λ. ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΛΤΔ που του μεταβίβασαν οι γονείς του από το 1980 και ένα αυτοκίνητο pajero. Η Καθ' ης η Αίτηση είχε ένα αυτοκίνητο Mazda και ήταν δικαιούχος ενός διαμερίσματος στη Λευκωσία που ανήκε σε οικογενειακή εταιρεία. Το εν λόγω διαμέρισμα το πούλησε μετά τη διάσταση κατά το 2009 για το ποσό των €300.000,
Περιουσία που είχαν οι διάδικοι κατά τη διάσταση κατά το 2008 Οικόπεδο στην Τάλα το οποίο αγοράστηκε κατά το 1998 στο όνομα του Αιτητή για Λ.Κ.27.000,00 και στο οποίο κτίστηκε η συζυγική κατοικία. Το ½ του οικοπέδου το μεταβίβασε ο Αιτητής στην Καθ' ης η Αίτηση, δυνάμει δωρεάς. Υπήρχε κατά τη διάσταση δάνειο για την ανέγερση της συζυγικής κατοικίας ύψους €59.700,
Μετοχές του Αιτητή στην εταιρεία Γ. Λ. ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΛΤΔ. Το ποσοστό του αυξήθηκε στα 23.96% όταν στις 4/11/98 ο πατέρας του, του δώρισε 666 μετοχές και όταν έλαβε ακόμα 753 μετοχές ως κληρονομιά από τον πατέρα του. Θα υπενθυμίσω ότι αίτηση και ανταπαίτηση συνεκδικάστηκαν. Το αν υπήρξε αύξηση στην περιουσία εκάστου διαδίκου θα συνεξεταστεί. Δεδομένου δε ότι το κύριο περιουσιακό στοιχείο που είναι το ακίνητο στην Τάλα, είναι επ' ονόματι και των δύο διαδίκων, θα εξετάσω ποια ήταν η συμβολή του καθενός στην ανέγερση της κατοικίας. Θα ασχοληθώ καταρχήν με την κατ' ισχυρισμό αύξηση της περιουσίας του Αιτητή ως η θέση της Καθ' ης η Αίτηση, που συνδέεται με την κατοχή μετοχών στην εταιρεία Γ. Λ., κατά το χρόνο της διάστασης. Καμία μαρτυρία όμως δεν προσκόμισε η Καθ' ης η Αίτηση, με την οποία να αποδεικνύει τους ισχυρισμούς της ότι προσέφερε στη δημιουργία και/ή στην επαύξηση της περιουσίας του Αιτητή που σχετίζεται με τις μετοχές του στην εταιρεία Γ. Λ.. Πέρα από το γεγονός ότι καμία μαρτυρία δεν παρουσιάστηκε για να αποδείξει καταρχήν αύξηση της περιουσίας του που να συνδέεται με την κατοχή των εν λόγω μετοχών, καθώς και ότι με την αύξηση του αριθμού των μετοχών του, στην εν λόγω εταιρεία, υπήρξε υπεραξία της περιουσίας του. Η κατοχή περισσότερων μετοχών με την απόκτηση από τον πατέρα του αριθμού μετοχών, δεν σημαίνει άνευ ετέρου και αύξηση στην αξίας της περιουσίας του. Σημασία έχει πόσα άξιζαν οι μετοχές του τη δεδομένη στιγμή, με βάση τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας και των υποχρεώσεων της. Ούτε και προσφέρθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία για την αξία των μετοχών του Αιτητή στα δύο ουσιώδη χρονικά σημεία, αυτό της γνωριμίας τους, όταν δηλαδή ο Αιτητής κατείχε το 22.70% των μετοχών στην οικογενειακή εταιρεία και αυτό της διάστασης τους, όταν κατείχε πλέον των 23.96% των μετοχών στην οικογενειακή εταιρεία, με τη μεταβίβαση εις αυτόν πρόσθετων μετοχών από τον πατέρα του. Η Αιτήτρια περαιτέρω δεν μπόρεσε να προσφέρει καμία λεπτομέρεια για το ύψος της δικής της συνεισφοράς και με ποιον τρόπο συνεισέφερε στην κατ' ισχυρισμό αύξηση της περιουσίας του Αιτητή που προέρχεται από την κατοχή μετοχών στην οικογενειακή εταιρεία. Ότι προέκυψε αύξηση στην περιουσία του Αιτητή από την κατοχή των εν λόγω μετοχών, που ανήλθε κατά το χρόνο της διάστασης σε €4.000.000,00 και ότι η συνεισφορά της στην αύξηση αυτή αποτιμάται στα €2.000.000,00 ή στο 12 % των μετοχών του Καθ' ου η Αίτηση, ώστε να νομιμοποιείται να διεκδικεί το ½ των μετοχών του Αιτητή στην οικογενειακή εταιρεία. Στις επανειλημμένες ερωτήσεις προς αυτήν να δώσει λεπτομέρειες για τη συνεισφορά της, επαναλάμβανε τη θέση ότι η ίδια συνέβαλε στην αύξηση της περιουσίας του συζύγου της με την ανάληψη της φροντίδας των παιδιών, ώστε ο σύζυγος της να παραμείνει απερίσπαστος στην εργασία του, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της περιουσίας του. Επίσης ότι από τα κοινά ταμεία γίνονταν όλες οι πληρωμές. Ερωτηθείσα κατά την αντεξέταση να αναφέρει τι ακριβώς ζητά από τον Αιτητή, ανέφερε ότι ζητά το μερίδιο της που της αναλογεί στο γάμο, δηλαδή το 1/3 της αύξησης της περιουσίας του Αιτητή, κατά τη διάρκεια του γάμου. Ερωτηθείσα στη συνέχεια να πει ποια θεωρεί ότι είναι η αύξηση, ανέφερε τα ακόλουθα: - Ξέρω ότι υπήρχαν αρκετά κέρδη και στο οικογενειακό του κομμάτι και στο χρηματιστήριο που ξέρω ότι υπήρχε αύξηση περιουσίας στο οικογενειακό του κομμάτι στο ξενοδοχείο. Δηλαδή αφού εξοφλήθηκαν και δάνεια και αγοράστηκαν μετοχές και επειδή κέρδισε αρκετά λεφτά και τον καιρό του Χρηματιστηρίου υπήρχε Five Rocks. Παραθέτω σχετικό απόσπασμα από τα πρακτικά επί του προκειμένου: - Τι εννοείτε υπήρχαν κέρδη; - Τη στιγμή που εξοφλούνται δάνεια σημαίνει ότι υπήρχαν κάποια κέρδη που τα κάλυψαν. - Για ποιους δανεισμούς αναφέρεστε; Αν μπορείτε να είστε πιο συγκεκριμένη. - Δανεισμούς. - Που έχουν εξοφληθεί. - Εκείνα τα δάνεια που είχαν κάνει για την αγορά του ξενοδοχείου, για το κτίσιμο, για τη λειτουργία του. - Μπορείτε να είστε πιο συγκεκριμένη σε σχέση με τα ισχυριζόμενα κέρδη; - Πόσα κέρδη και για ποια εταιρεία μιλάτε ότι έκανε κέρδος; - Μιλούμε για τη FIVE ROCKS LTD. - Και πότε θεωρείτε ότι έκανε κέρδος και τι κέρδος; - Δεν μπορώ να ξέρω τα ποσά αυτά. Εγώ ξέρω ότι υπήρχαν κέρδη. - Βάσει νομοθεσίας. - Σε ποσό. - Δεν μπορώ να ξέρω τα ποσά. - Δεν ήμουν μέσα στα λογιστικά για να ξέρω τα ποσά. Σε υποβολή που ακολούθησε ότι η FIVE ROCKS κατά το 2006 είχε ζημιές απάντησε ότι η ίδια ξέρει ότι δεν είχε. Κληθείσα να τοποθετηθεί και να εξηγήσει ποια ήταν δική της συνεισφορά, ακόμα και αν η εταιρεία είχε κάποια κέρδη, απάντησε: - Ο πρώην σύζυγος μου εργαζόταν εκεί 24 ώρες το εικοσιτετράωρο ή τουλάχιστον το μυαλό του θα ήταν εκεί, έπρεπε να ήταν εκεί σε ένα τόσο ζωντανό οργανισμό και απουσίαζε αρκετές ώρες από το σπίτι. Ήμουν εγώ με τα παιδιά μου, με την ανατροφή τους τη σωστή, την οποία δείχνουν μέχρι σήμερα και ήμουν πλήρης δίπλα του σε όλα και τα οικογενειακά και τα επιχειρηματικά του και σε όλα του. Οι αναφορές της Καθ' ης η Αίτηση για κέρδη στην εταιρεία στην οποία ο σύζυγος της ήταν μέτοχος, παρέμειναν όμως σε επίπεδο ισχυρισμών. Ήταν γενικές, χωρίς να μπορεί να δώσει οποιοδήποτε στοιχεία και λεπτομέρειες για οποιαδήποτε κέρδη και υποχρεώσεις της εταιρείας και σε ποιο βαθμό αυξήθηκε η περιουσία του Αιτητή κατά το χρόνο της διάστασης, υπό την ιδιότητα του ως μετόχου στην εν λόγω εταιρεία. Αντίθετα ο Αιτητής ήταν απόλυτα πειστικός σε σχέση με το περιουσιακό καθεστώς των μετοχών αυτών. Με μεγάλη λεπτομέρεια ανέλυσε τον τρόπο απόκτησης των μετοχών του στην εταιρεία Γ. Λ. ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΛΤΔ και το ιστορικό της εν λόγω εταιρείας από την ίδρυση της. Όσον αφορά τη θέση ότι με την αγορά του 50% του μετοχικού κεφαλαίου της FIVE ROCKS από τη Γ. Λ., αυξήθηκε η περιουσία της οικογενειακής εταιρείας Γ. Λ. και κατ' επέκταση της περιουσίας του Αιτητή ως μετόχου της εταιρείας και έχει διπλασιαστεί, δεν προσφέρθηκε καμία μαρτυρία η οποία να αντικρούει τη μαρτυρία του εμπειρογνώμονα κύριου Νίκου Κούβαρου. Δέχομαι τη μαρτυρία του κύριου Κούβαρου ως εμπειρογνώμονα επί λογιστικών θεμάτων και πράξεων. Ο μάρτυρας αυτός παρουσίασε μια σαφή και εμπεριστατωμένη μαρτυρία, βασισμένη στις γνώσεις και την εμπειρία του. Ήταν σταθερός και κατηγορηματικός ότι η αγορά του 50% του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας FIVE ROCKS από την εταιρεία Γ. Λ. κατά το 2001, δεν μεταβλήθηκε καθόλου η καθαρή περιουσία της εταιρείας. Ούτε η αντεξέταση κλόνισε την αξιοπιστία του. Ούτε και υπέπεσε ο εν λόγω μάρτυρας σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις. Στην προσπάθεια να αμφισβητηθεί η τιμή αγοράς, από την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση, εξήγησε με σαφήνεια ότι αυτή αποτελούσε μια δίκαιη αξία, επικαλούμενος τα δεδομένα αγοραπωλησίας, λέγοντας ότι ήταν μια πραγματική πράξη που έγινε στην ελεύθερη αγορά με τρίτο πρόσωπο και αποδίδει αντικειμενικά την αξία. Θέση η οποία δεν αντικρούστηκε από οποιοδήποτε πραγματογνώμονα. Ούτε και προσφέρθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία για άλλη τιμή αγοράς. Συνεπώς με την παραπάνω αγορά η περιουσία του Αιτητή που συνδέεται με την κατοχή των μετοχών του, δεν μεταβλήθηκε. Ας σημειωθεί περαιτέρω ότι η διάσταση επήλθε το
Σ' εκείνο το χρονικό σημείο θα έπρεπε να καταδειχθεί αύξηση της περιουσίας του Αιτητή και όχι με την πράξη της αγοράς του 50% του μετοχικού κεφαλαίου της FIVE ROCKS από τη Γ. Λ., κατά το
Ακόμα έχω πεισθεί με από το μαρτυρικό υλικό που προσφέρθηκε, τόσο την προφορική όσο και την έγγραφη μαρτυρία ότι η εν λόγω εταιρεία αφορούσε οικογενειακή εταιρεία στην οποία καμία συμμετοχή δεν είχε η Καθ' ης η Αίτηση. Η ίδια η Καθ' ης η Αίτηση στην αντεξέταση της παραδέχθηκε ότι η Γ. Λ. και η FIVE ROCKS, ήταν οικογενειακές εταιρείες και ότι η συνεισφορά της ήταν σε επίπεδο ηθικό. Όπως ανέφερε: «Επαναλαμβάνω και εγώ ότι δεν ήμουν συμμέτοχη, ήταν οικογενειακοί τους δεσμοί, που χειριζόταν η οικογένεια μόνο. Εγώ ήμουν έξω, εγώ και τα παιδιά δεν είχαμε saying, λέγειν.» Παραθέτω τις ακόλουθες ερωτήσεις και απαντήσεις που ακολούθησαν σε σχέση με το πιο πάνω θέμα: «- Ούτε ο ίδιος είχε saying, είχε δικαίωμα έκφρασης, γνώμης γιατί αυτήν ουσιαστικά τη διαχείριση την έκανε ο πατέρας του Αιτητή, Περαιτέρω για να αγοραστεί το 50% της FIVE ROCKS η Γ. Λ. δανείστηκε από την Τράπεζα €2.135,
- Ξαναεπαναλαμβάνω ότι δεν ήμουν συμμέτοχη στους λογαριασμούς του ξενοδοχείου καθόλου. - Σας τα είπα αυτά για να καταδείξω ότι καμία συνεισφορά δεν είχατε στην αύξηση του ποσοστού συμμετοχής της εταιρείας Γ. Λ. στη FIVE ROCKS. - Χρηματική εννοείτε; - Καμία. Η θέση μου είναι ότι καμία. - Υπήρχε πολλή ηθική συνεισφορά." Καταλήγω συνεπώς ότι εν υπήρξε οποιαδήποτε θετική μαρτυρία ότι η Καθ' ης η Αίτηση είχε οποιαδήποτε ανάμιξη στις παραπάνω εταιρείες, αλλά ούτε και απέδειξε την αύξηση της περιουσίας του Αιτητή με την κατοχή των μετοχών του κατά διάσταση στην εταιρεία Γ. Λ.. Δωρεά ½ μεριδίου του ακινήτου στην Καθ' ης η Αίτηση κατά το 2000 Η Καθ' ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι είχε συνεισφορά που υπερβαίνει την αξία του ½ μεριδίου που κατέχει στο ακίνητο, το οποίο της έχει δωρίσει ο Αιτητής και ανταπαιτεί επιπλέον το ήμισυ της αξίας του μεριδίου του Αιτητή στο ακίνητο. Θα εξετάσω καταρχάς τις θέσεις των διαδίκων ως προς το σκοπό της δωρεάς του οικοπέδου προς την Καθ' ης η Αίτηση, κατά το 2000 και θα πω ευθύς εξαρχής ότι δεν μπορώ ν' αποδεχθώ τη θέση του Αιτητή ότι το μερίδιο του το μεταβίβασε στην Καθ' ης η Αίτηση, ούτως ώστε η Καθ' ης η Αίτηση να κατέχει το ½ του ακινήτου ως καταπιστευματοδόχος του. Και θα το επέστρεφε σε περίπτωση που θα διαλυόταν ο γάμος τους. Στην υπόθεση Χρίστος Κληρίδης ως εκτελεστής της διαθήκης της αποβιωσάσης Πετρούλας Ρούσου Ηρόδοτου Σταυρίδη ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος Ανδρέα Φωτιάδη

(1998)1 Α.Α.Δ. 521 με παραπομπή σε νομολογία αναλύθηκαν οι προϋποθέσεις δημιουργίας καταπιστεύματος μεταξύ συζύγων. Λέχθηκε ότι χρειάζεται μαρτυρία ότι πριν η κατ' εξαίρεση μετά την απόκτηση της περιουσίας, υπήρξε μεταξύ των συζύγων συμφωνία, διευθέτηση ή συναντίληψη ότι οι σύζυγοι θα είναι συνιδιοκτήτες και ότι το πρόσωπο που προβάλλει την απαίτηση βασιζόμενο σε αυτή, ενήργησε προς ζημιά του ή σε βαθμό που έχει μεταβάλει σημαντικά τη θέση του. Καταπίστευμα συνεπώς υπάρχει όταν αποδεικνύεται α) κοινή πρόθεση των μερών ότι θα δικαιούνται σε μερίδιο και (β) το πρόσωπο που διεκδικεί, στηριζόμενο στην κοινή πρόθεση, προβαίνει σε ζημιογόνες για το ίδιο ενέργειες [Βλ. απόφαση του Λόρδου Diplock στην υπόθεση Gissing v. Gissing

(1970)2 All E.R. 780]. H κοινή πρόθεση μπορεί να στηρίζεται σε δηλώσεις του ενός συζύγου προς τον άλλο [Eves v. Eves

(1975)3 All E.R. 768] ή σε συμπεριφορά τους. [Βλ. την υπόθεση MidlandBank Plc v. Dobson and Dobson

(1966)1 F.L.R. 171 C.A. όπως συνοψίζεται στην Grant v. Edwards

(1968)2 All E.R. 426 και την κυπριακή υπόθεση Κληρίδης ν. Σταυρίδη ( ανωτέρω). Βλ. επίσης Πίριλλου .v. Κονναρή

(2000)1 Α.Α.Δ.

Η μαρτυρία που προσφέρθηκε από τον Αιτητή, δεν υποστηρίζει τέτοια εκδοχή. Ο Αιτητής μεταβίβασε το ½ μερίδιο του επίδικου ακινήτου με δωρεά στη σύζυγο του. Η Ελένη Κωνσταντινίδου Λειτουργός του Κτηματολογίου Πάφου ανέφερε μεταξύ άλλων ότι «στις 12/12/2000 έγινε αποδεκτή στο Τμήμα μας η Δήλωση Δωρεάς με αρ. 3726/
Ήταν δωρεά από σύζυγο σε σύζυγο. Η συγκεκριμένη δωρεά αφορούσε το κτήμα με αρ. εγγραφής 1ΧΧΧ, στην Κοινότητα Τάλα, Φ/Σχ. 45/ΧΧ Ε 2 Block 4, στο Τεμάχιο ΧΧΧ, Τμήμα
Ήταν ένα οικόπεδο, ο κ. Λ. το είχε όλο επ' ονόματι του και δώριζε το ½ στη σύζυγο του...». Δεν υπήρχε κανένας όρος στη μεταβίβαση του ακινήτου προς τη σύζυγο του. Η θέση του Αιτητή ως αναπτύχθηκε στην επίμονη αντεξέταση του με την υποβολή ότι ο ίδιος το μεταβίβασε στη σύζυγο του γιατί ήξερε ότι είχε συνεισφορά τουλάχιστον ½ σε χρήμα και σε υπηρεσίες και αναγνωρίζοντας τη συνεισφορά της αυτή, διατυπώθηκε ως πιο κάτω: - Δεν είναι αυτός ο λόγος που το μεταβίβασα. Δεν είχε καμία συνεισφορά για το σπίτι. Το μεταβίβασα γιατί ήταν γυναίκα μου και της το μεταβίβασα το μισό σπίτι σαν σύζυγος μου. Δεν είχε καμία συνεισφορά οικονομικά στο σπίτι. - Δυνάμει δωρεάς, της το έδωσες. Της το έκανες δώρο επειδή ήταν γυναίκα σου. - Το μεταβίβασα στη σύζυγο μου το ½ γιατί ήταν σύζυγος μου. - Επειδή την αγαπούσες. - Δεν θυμούμαι τα συναισθηματικά που είχα εκείνον τον καιρό. Ήταν σύζυγος μου και σαν σύζυγος μου θεώρησα να της μεταβιβάσω το ½ του σπιτιού. - Δεν της το μεταβίβασες δηλαδή σαν καταπιστευματοδόχου; - Αυτό εννοώ όταν της το μεταβίβασα ήταν σύζυγος μου. Αυτό εννοώ όταν λέω της το μεταβίβασα. Ερωτηθείς αν γνωρίζει την έννοια του καταπιστευματοδόχου, επέμεινε ότι ο λόγος που της το έδωσε είναι γιατί ήταν σύζυγος του και ευχόταν να παραμείνει σύζυγος του. Στην υποβολή ότι ουδέποτε είπε τούτα τα λόγια απάντησε: - Σας έχω πει. - Από μόνος σου το είχες μεταβιβάσει στη γυναίκα του διότι της το έκανες δώρο. - Και σας λέω ότι μου το είχε ζητήσει και της είπα ότι θα της το μεταβιβάσω το μισό σπίτι για να παραμείνει σύζυγος μου. Ας σημειωθεί σε αυτό το σημείο ότι η νομολογία ως διαμορφώθηκε, σε ότι αφορά τα εμπιστεύματα ως βάση αγωγής σε περιουσιακές διαφορές, δεν είναι ομοιόμορφη. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της Καθ' ης η Αίτηση ανέλυσαν τις διάφορες αποφάσεις επί του προκειμένου, με περισσή λεπτομέρεια. Το σημαντικό όμως στοιχείο είναι ότι η αξίωση του Αιτητή μπορεί να θεμελιωθεί εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση με τις διατάξεις του Ν 232/91, επί των οποίων βάσισε μεταξύ άλλων το νομικό της έρεισμα η αίτηση του Αιτητή. Η Καθ' ης η Αίτηση βέβαια προβάλλει διάφορες εκδοχές αναφορικά με τη μεταβίβαση του ½ μεριδίου του επίδικου ακινήτου στο όνομα της. Η πρώτη εκδοχή είναι ότι της το μεταβίβασε ο σύζυγος της αναγνωρίζοντας τη συνεισφορά της και ότι η δωρεά δεν μπορεί να ανακληθεί ή να αναζητηθεί. Η 2η είναι ότι η αγορά του ακινήτου συμπίπτει με την πώληση της μεζονέτας που είχαν επ' ονόματι τους, κατά το
Σύμφωνα με τη νομολογία δεν ενδιαφέρουν οι αυξομειώσεις της περιουσίας αλλά η εκτίμηση της αξίας της περιουσίας των διαδίκων που υπήρχε σε δύο χρονικά σημεία. Και στο χρονικό σημείο της διάστασης υπήρχε μόνο το ακίνητο στην Τάλα και οι μετοχές. Εφόσον όμως η απόκτηση της μεζονέτας, συνδέθηκε με συνεισφορά της Καθ' ης η Αίτηση, ως είναι η θέση της και τη μετέπειτα μεταβίβαση στο όνομα της, του ½ του ακινήτου της Τάλας, θεωρώ ορθό να αξιολογήσω τη μαρτυρία που προσκομίστηκε σε σχέση με τον τρόπο απόκτησης της μεζονέτας που γράφτηκε επ' ονόματι και των δύο διαδίκων και του οικοπέδου στην Χλώρακα, που γράφτηκε επ' ονόματι του Αιτητή. Από το μαρτυρικό υλικό που έχω ενώπιον μου όμως η σύνδεση της αγοράς του ακινήτου κατά το 1998 με την πώληση της μεζονέτας (η οποία είχε γραφτεί επ' ονόματι και των δύο διαδίκων), δεν μπορεί να υποστηριχθεί. Καταρχήν η αγορά του ακινήτου στην Τάλα, προηγήθηκε της πώλησης της μεζονέτας, που έλαβε χώρα στις 14/10/1998 (Τεκ.35). Το επίδικο ακίνητο αγοράστηκε στις 11/2/1998 για το ποσό των Λ.Κ. 27.000,00 από τον Αιτητή. Στο λογαριασμό του Αιτητή με αριθμό 0665-11-00611 Tεκ. 43 φαίνεται να κατατέθηκε στις 2/2/98 ποσό Λ.Κ.26.650 σε μετρητά, το οποίο όπως ο ίδιος υποστήριξε δόθηκε από τους γονείς του και στις 4/2/1998 ο ίδιος φαίνεται να εξέδωσε επιταγή για ποσό Λ.Κ.27.000,00 από τον προσωπικό λογαριασμό προς κάποιο κύριο Π. Π. για το οικόπεδο αυτό. Την αγορά του οικοπέδου ακολούθησε η μεταβίβαση του στις 11/2/1998 επ' ονόματι του Αιτητή (Τεκ.46). Και δημιουργείται το ερώτημα εφόσον η αγορά του ακινήτου συνδεόταν με την πώληση της μεζονέτας, γιατί δεν γράφτηκε το οικόπεδο εξαρχής και στους δύο συζύγους. Όσον αφορά την απόκτηση της μεζονέτας, ήταν η θέση της Καθ' ης η Αίτηση ότι η μεζονέτα αγοράστηκε το 1994, με χρήματα από το γάμο τους σε χαμηλή τιμή λόγω της γνωριμίας της με τους πωλητές και εργοδότες της και κάποια άλλα χρήματα. Χωρίς όμως η Καθ' ης η Αίτηση να παρέχει οποιεσδήποτε λεπτομέρειες για τα χρήματα που δόθηκαν. Όμως φαίνεται να προηγήθηκε η σύναψη συμβολαίου για την αγορά της μεζονέτας στις 21/4/1992, όταν οι διάδικοι, ήταν αρραβωνιασμένοι, αφού παντρεύτηκαν στις 13/6/
Φαίνεται δε από το σχετικό συμβόλαιο (Τεκ.29) ότι μέχρι την 1/6/1993 θα πληρωνόταν Λ.Κ.25.000 με κάποιες δόσεις και το υπόλοιπό των Λ.Κ.26.000 στην 1/6/
Η μεζονέτα ήταν υπό ανέγερση και ολοκληρώθηκε το
Φαίνεται ακόμα να καταρτίστηκε 2η συμφωνία κατά το 1994 (Τεκ.81) για τη μεζονέτα, που αφορούσε το ίδιο τίμημα αγοράς. Αναφερόταν στο κείμενο του συμβολαίου ότι ποσό Λ.Κ.15.000 είχε ήδη καταβληθεί. Δεν παρουσιάστηκε καμία μαρτυρία για το ποσό που λήφθηκε από δώρα του γάμου από την Καθ' ης η Αίτηση το οποίο να έχει χρησιμοποιηθεί για την αγορά της μεζονέτας. Ο Αιτητής από την άλλη υποστήριξε ότι τα λεφτά του γάμου ανήλθαν σε Λ.Κ.5.895/ €10,072,21 και χρησιμοποιήθηκαν, για την επίπλωση της μεζονέτας. Ο Αιτητής παρουσίασε αναλυτικά τα εισοδήματα των διαδίκων όταν αγοράστηκε η μεζονέτα. Πέραν δε των μισθών του από την εργασία του, φαίνεται να έλαβε και ένα ποσό από μερίσματα από την οικογενειακή εταιρεία. Ήταν δε η θέση του ότι από τα μερίσματα που έλαβε το 1991 τα οποία ανέρχονταν σε Λ.Κ.40.000/ €68.344 έδωσε Λ.Κ.27.500/ €46.986 για την αγορά της μεζονέτας και το ποσό των Λ.Κ.11.500/€19.648 για την αγορά οικοπέδου στη Χλώρακα κατά το
Επίσης συνήψε δάνειο ύψους Λ.Κ.22.800/ €38.956 στις 13/6/1994 και το οποίο αποπληρώθηκε στις 14/10/1998 με μηνιαίες δόσεις που πληρώνονταν από τον προσωπικό του λογαριασμό με αρ. 665-11-000ΧΧΧ. Η λήψη των μερισμάτων από τον Αιτητή φαίνεται στο Τεκμήριο 33 που αποτελεί « ειδοποίηση επιβολής φορολογίας για το έτος 1991». Ο Αιτητής δήλωνε στη φορολογική του δήλωση, πέραν των εισοδημάτων από τους μισθούς του ότι έλαβε μερίσματα ύψους Λ.Κ.40.
Το δάνειο τακτής προθεσμίας ύψους Λ.Κ22.800 και ημερομηνίας συνάψεως 25/5/1994 με πρωτοφειλέτη τον Αιτητή και με εγγυήτρια την Καθ' ης η Αίτηση, με αποπληρωμή του με μηνιαίες δόσεις Λ.Κ.226,00 από τις καταστάσεις λογαριασμών που παρουσίασε ο Αιτητής, φαίνεται επίσης να πληρωνόταν εξολοκλήρου από λογαριασμό του (Τεκ. 31). Τα τεκμήρια που παρουσίασε το Αιτητής υποστηρίζουν και επιβεβαιώνουν τη δική του εκδοχή. Η Καθ' ης η Αίτηση όμως αντικειμενικά, δεν μπορούσε να έχει συνεισφορά στην απόκτηση των πιο πάνω περιουσιακών στοιχείων, με βάση τα πολύ χαμηλά εισοδήματα της τα πρώτα χρόνια του γάμου, δηλαδή στην αγορά της μεζονέτας για το ποσό των Λ.Κ. 4.1.500 και την αγορά του οικοπέδου της Χλώρακας. Όσον αφορά τη χαμηλότερη τιμή λόγω της γνωριμίας της Καθ' ης η Αίτηση με τους πωλητές, εκτός του ότι δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία για την απόδειξη της μειωμένης τιμής, δεν εξηγήθηκε πως κάποια έκπτωση ενδεχομένως να συνιστούσε επαύξηση στην περιουσία του συζύγου της. Ποια ήταν τα εισοδήματα των διαδίκων κατά την πιο πάνω περίοδο που αγοράστηκε η περιουσία αυτή, παρουσιάστηκαν με μεγάλη λεπτομέρεια από τον Αιτητή και δεν αντικρούστηκαν. Η Καθ' ης η Αίτηση αρχικά δούλεψε στην εταιρεία Armonia Estates Ltd για τα έτη 1992-
Από το 1993-1999 ήταν αυτοεργοδοτούμενη στο souvenir shop στο ξενοδοχείο του Queens Bay. Ασχολήθηκε περιορισμένα με διακοσμήσεις. Τα δε εισοδήματα των διαδίκων από το 1991 μέχρι 1994 είχαν ως ακολούθως: Εισοδήματα Καθ' ης η Αίτηση Για το έτος 1991 τα εισοδήματα της ήταν μηδενικά. Για το έτος 1992 τα εισοδήματα της ήταν Λ.Κ. 4,578/€7821.08 Για το έτος 1993 τα εισοδήματα της ήταν Λ.Κ. 3993/€6822.45 Για το έτος 1994 τα εισοδήματα της ήταν Λ.Κ. 5,500/€9 397.31 Τα συνολικά εισοδήματα της τα οποία και δηλώθηκαν στις φορολογικές δηλώσεις των πιο πάνω χρονιών και δεν αντικρούστηκαν ήταν για την περίοδο 1991-1995 Λ.Κ. 19.571/ €33.439,04 Τα εισοδήματα του Αιτητή για την αντίστοιχη περίοδο είχαν ως ακολούθως: Για το έτος 1991 τα εισοδήματα του ήταν Λ.Κ. 46.035/ €78.655.47 Για το έτος 1992 τα εισοδήματα του ήταν Λ.Κ.9.158/€ 15.647.37 Για το έτος 1994 τα εισοδήματα του ήταν Λ.Κ.15.153/€25.890,44 Για το έτος 1995 τα εισοδήματα του ήταν Λ.Κ. 16.090/€27.491,40 Τα συνολικά εισοδήματα του για τα έτη 1992-1995 ανήλθαν στις Λ.Κ. 99.865/€170.629,48 Η μαρτυρία του Αιτητή ως προς την αγορά της μεζονέτας είναι πιο πειστική και επιβεβαιώνεται από τα Τεκμήρια που παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο. Όσον αφορά την αγορά ακινήτου στη Χλώρακα κατά το 1994 το οποίο γράφτηκε επ' ονόματι του Αιτητή και πωλήθηκε κατά το 2006 από το οποίο, όπως ο ίδιος παραδέχθηκε κέρδισε Λ.Κ.40.000, επίσης δεν μπορεί να συνδεθεί με συνεισφορά της Καθ' ης η Αίτηση. Το ακίνητο αγοράστηκε από τον Αιτητή στις 19/12/1994 έναντι του ποσού των Λ.Κ.23.
Ο Αιτητής φαίνεται να συνήψε προσωπικό δάνειο στην Ελληνική Τράπεζα με Λ.Κ.12.000.Το δάνειο επίσης αποπληρωνόταν από δικό του προσωπικό λογαριασμό με μηνιαίες δόσεις Λ.Κ.247,00 (Τεκ.39). Δέχομαι τη μαρτυρία του Αιτητή για την χρησιμοποίηση Λ.Κ. 11.500 με την υπογραφή της συμφωνίας που αποτελούσε μέρος του μερίσματος των Λ.Κ.40.000 που έλαβε από την οικογενειακή εταιρεία και δηλώθηκε στις φορολογικές του δηλώσεις. Καμία μαρτυρία δεν προσκομίστηκε από την Καθ' ης η Αίτηση για τη δική της συμβολή και/ή εξόφληση του δανείου, από κοινού. Η μαρτυρία του Αιτητή ως προς την απόκτηση των πιο πάνω περιουσιακών στοιχείων, ότι αγοράστηκαν από δικά του εισοδήματα, είναι πλήρως τεκμηριωμένη και γίνεται πιστευτή. Είπε την αλήθεια με κάθε λεπτομέρεια ακριβώς γιατί είναι αυτός που ενεπλάκη ουσιαστικά στην καταβολή των χρηματικών ποσών για την αγορά των παραπάνω ακινήτων που αποκτήθηκαν τα πρώτα χρόνια του γάμου. Είναι συνεπώς εύρημα του Δικαστηρίου ότι τα περιουσιακά στοιχεία που αποκτήθηκαν εξοφλήθηκαν με δικά του εισοδήματα και προήλθαν από μερίσματα και δικούς του μισθούς. Η Καθ' ης η Αίτηση με βάση τα εισοδήματα της υπό τις περιστάσεις κατ' εκείνο το χρονικό διάστημα ήταν αδύνατο να συνεισφέρει στην αγορά των πιο πάνω περιουσιακών στοιχείων. Όσον αφορά την είσπραξη ενοικίων σύμφωνα με την Καθ' ης η Αίτηση από κατοικία που διατηρούσε στη Λευκωσία, πέραν μιας γενικής αναφοράς από μέρους της δεν παρουσιάστηκε οποιοδήποτε συμβόλαιο που να αποδεικνύει την ενοικίαση του ακινήτου και ότι γίνονταν καταθέσεις του ποσού των Λ.Κ 400,00 που αποτελούσε το ενοίκιο σε οποιοδήποτε λογαριασμό. Ούτε και φαίνεται τέτοιο εισόδημα να δηλωνόταν στις φορολογικές δηλώσεις της Καθ' ης η Αίτηση. Ακίνητο στην Τάλα στο οποίο ανεγέρθηκε η συζυγική κατοικία Η απόρριψη της εκδοχής του Αιτητή ότι το ½ του ακινήτου το κατείχε η Καθ' ης η Αίτηση ως καταπιστευματοδόχος του, δεν συνεπάγεται άνευ ετέρου και την απόρριψη της θέσης του για διεκδίκηση της αύξησης της περιουσίας της συζύγου του που προήλθε από την εν λόγω δωρεά. Εφαρμόζοντας τις αρχές που αναλύθηκαν στη Νομική Πτυχή (ανωτέρω) προκύπτει ότι η δωρεά του ½ του ακινήτου αποτελεί από μια από τις μορφές συμβολής στην αύξηση της περιουσία του έτερου συζύγου. Καταλήγω λοιπόν ότι η περιουσία της Καθ' ης η Αίτηση αυξήθηκε με τη μεταβίβαση του ½ μεριδίου του επίδικου ακινήτου δια δωρεάς, στο οποίο η Καθ' ης η Αίτηση, δεν είχε καμία συμβολή. Έχοντας καταλήξει ότι ο Αιτητής δικαιούται να αναζητήσει την αύξηση της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση που προήλθε από τη δωρεά που έγινε κατά τη διάρκεια του γάμου και ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν είχε οποιαδήποτε συνεισφορά στην απόκτηση του ακινήτου στο οποίο χτίστηκε η συζυγική κατοικία, με δεδομένο ότι στο επίδικο ακίνητο είναι συγκύριοι θα προχωρήσω στο επόμενο βήμα που είναι η αναζήτηση της οποιασδήποτε συνεισφοράς της Καθ' ης η Αίτηση στην ανέγερση της κατοικίας και την απόδοση σ' αυτήν του μέρους της αύξησης της περιουσίας του Αιτητή που προέρχεται από τη δική της συμβολή. Η οποία αύξηση ταυτίζεται με την αγοραία αξία της επίδικης περιουσίας στο χρόνο της διάστασης, εξαιρουμένης της αγοραίας αξίας του οικοπέδου στον ίδιο χρόνο. Θεωρώντας τη λύση αυτή ως προσφορότερη και πιο δίκαιη, από τη λύση του επαναπροσδιορισμού των μεριδίων ή την αφαίρεση του ποσού της αύξησης που επήλθε από τη δωρεά στην περιουσία της Καθ' ης η Αίτηση, από οποιοδήποτε ποσό τυχόν δικαιούται να λαμβάνει η Καθ' ης η Αίτηση. Και με δεδομένο ότι και η Καθ' ης η Αίτηση έχει εναντίον του Αιτητή πέρα από εμπράγματη αξίωση και ενοχική αξίωση. Αξιώνοντας με την ανταπαίτηση της ποσού για τη συνεισφορά της. Τα γεγονότα της παρούσας περίπτωσης προσομοιάζουν με τα γεγονότα της Έφεσης του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου 26/2017 ΧΧΧ Αντρέου και ΧΧΧ Τσίρου ημερομηνίας 28/7/
Σ' εκείνη την περίπτωση το πρωτόδικο Δικαστήριο κατέληξε ότι η συνεισφορά της εφεσείουσας στην ανέγερση της κατοικίας ήταν €55.816,26 και του εφεσίβλητου €303.633,74, με την προϋπόθεση ότι η εφεσείουσα θα μεταβίβαζε το 1/3 μερίδιο της επί της επίδικης κατοικίας στον εφεσίβλητο. Ο πρωτόδικος Δικαστής έκρινε ότι αντικείμενο του διαμοιρασμού ήταν η αγοραία αξία της επίδικης κατοικίας εφόσον η αγοραία αξία του οικοπέδου προέκυψε από δωρεά στη βάση του άρθρου 14

(3)του Νόμου. Θεώρησε δε ότι η λύση του επαναπροσδιορισμού των μεριδίων δεν ενδεικνυόταν. Θεώρησε τέλος προσφορότερη την απόδοση στη σύζυγο του μέρους της αύξησης της περιουσίας του συζύγου το οποίο προέρχεται από τη δική της συμβολή. Η οποία αύξηση ταυτιζόταν με την αγοραία αξία της επίδικης περιουσίας στο χρόνο της διάστασης, εξαιρουμένης της αγοραίας αξίας του οικοπέδου στον ίδιο χρόνο. Ας σημειωθεί ότι ο ευπαίδευτος συνάδελφος με βάση τη μαρτυρία που προσκομίστηκε έκρινε ότι η δωρεά προς τη σύζυγο του μεριδίου του ακινήτου έγινε για την εξασφάλιση της κρατικής βοήθειας από τη σύζυγο του, ως πρόσφυγα που θα χρησιμοποιείτο για την ανέγερση της οικοδομής. Απορρίπτοντας την προσπάθεια της εφεσείουσας να συνδέσει τη μεταβίβαση του 1/3 του ακινήτου στο όνομα της, με την καταβολή από μέρους της κάποιου ποσού, παρουσιάζοντας το η ίδια ως αγορά. Η αντιμετώπιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου να διατάξει επαναμεταβίβαση του μεριδίου του ακινήτου με την καταβολή της συμβολής της Καθ' ης η Αίτηση, κρίθηκε από το Εφετείο ότι ήταν ευλόγως επιτρεπτή. Η επαναμεταβίβαση του μεριδίου της εφεσείουσας στον Εφεσίβλητο με την καταβολή του ποσού της συνεισφοράς της στην ανέγερση της οικοδομής, κρίθηκε επίσης ως ορθή στην Έφεση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου Έλενας Κυριάκου v. Ιάκωβου Γεωργίου Παυλιντήρη

(2011)1 Α.Α.Δ. 1867. Το Δικαστήριο εκκινώντας από το δεδομένο ότι το κτήμα επί του οποίου είχε ανεγερθεί η κατοικία του ζεύγους μεταβιβάστηκε στον εφεσίβλητο δια δωρεάς από τον πατέρα του στις 24/5/1993 πριν την τέλεση του γάμου των διαδίκων και ότι το ½ μερίδιο του κτήματος μεταβιβάστηκε στο όνομα της εφεσείουσας από τον τότε σύζυγο της το 1998 πριν τη διάσταση, επιδίκασε προς όφελος της εφεσείουσας Λ.Κ. 46.431,95, που βρέθηκε ότι αποτελεί το ύψος της συνεισφοράς της και εξέδωσε διάταγμα επανεγγραφής του ½ μεριδίου του κτήματος πίσω στον εφεσίβλητο αφού βεβαίως πληρωνόταν το πιο πάνω επιδικασθέν ποσό. Ο εφεσίβλητος διεκδικούσε ανταπαιτητικώς την επαναμεταβίβαση του ½ μεριδίου σε συγκεκριμένο ακίνητο το οποίο όπως ήταν αποδεκτό, μεταβιβάστηκε στην εφεσείουσα, λίγους μήνες πριν τη διάσταση. Η δε εφεσείουσα επιδίωκε την έκδοση διακήρυξης και/ή διατάγματος του Δικαστηρίου ότι, πέραν από το ½ μερίδιο της περιουσίας που είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι της να περιέλθουν στην κατοχή της τα ¾ της εν λόγω περιουσίας, λόγω συνεισφοράς. Με το τρίτο αίτημα ζήτησε την έκδοση διατάγματος με το οποίο να διατάττεται ο εφεσίβλητος να εγγράψει το μερίδιο επ' ονόματι της και τέλος με το τέταρτο αίτημα υπό διαζευκτική μορφή, την καταβολή συγκεκριμένου ποσού πλέον τόκους, ως συνεισφορά στην επαύξηση της αξίας της περιουσίας. Το Εφετείο υπέδειξε τα ακόλουθα αναφορικά με την προσέγγιση του Δικαστηρίου: Από τη στιγμή που οι ίδιοι οι διάδικοι είχαν προσδιορίσει το κόστος ανέγερσης της οικοδομής, το πρωτόδικο δικαστήριο ασχολήθηκε αποκλειστικά και μόνο με το θέμα της επαύξησης και αφού έκαμε τους αναγκαίους υπολογισμούς κατέληξε στο επιδικασθέν ποσό των Λ.Κ.46.431,95 και επίσης απέρριψε την ανταπαίτηση. Με τον τρόπο με τον οποίο είχε διατυπωθεί το αιτητικό της αίτησης και τροχοδρομήθηκε η προώθηση της υπόθεσης, έκδηλα αναφύεται η ορθότητα της προσέγγισης του πρωτόδικου Δικαστηρίου να ασχοληθεί με το σύνολο της συνεισφοράς της εφεσείουσας στην επαύξηση της περιουσίας που σε κάποιο στάδιο, όπως είναι παραδεκτό ανήκε στον εφεσίβλητο. Η όλη μαρτυρία στόχευε στον προσδιορισμό του κόστους ανέγερσης της οικοδομής και σ' αυτή περιστράφηκε η προσοχή της εφεσείουσας κατά το στάδιο της πρωτόδικης διαδικασίας και με την έφεση την οποία προώθησε ενώπιον μας. Η έμφαση είναι δική μου. Κρίθηκε δε δίκαιο και ορθό από τη στιγμή που του Δικαστήριο είχε ενώπιον του όλα τα δεδομένα περιλαμβανομένης και της διαζευκτικής αξίωσης της εφεσείουσας για καταβολή χρημάτων, να εκδώσει διάταγμα επανεγγραφής υπό τον όρο βέβαια της καταβολής του ποσού της επιδικασθείσας συνεισφοράς. Ερχόμενη τώρα στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και έχοντας καταλήξει ότι το αντικείμενο πλέον της περιουσιακής διαφοράς είναι το επίδικο ακίνητο στην Τάλα, ότι η μεταβίβαση του ½ μεριδίου στο επίδικο ακίνητο στην Καθ' ης η Αίτηση συνιστά αύξηση στην περιουσία της και έχοντας αποφασίσει ότι η διάσταση των διαδίκων έλαβε χώρα τον Ιούλιο του 2008, προχωρώ να εξετάσω τις μαρτυρίες που παρουσιάστηκαν από τους δυο εκτιμητές για να διαπιστώσω την αξία της επίδικης περιουσίας κατά τη διάσταση. Πριν προχωρήσω όμως στην αξιολόγηση της μαρτυρίας, θα αναφερθώ εν συντομία στις κατευθυντήριες αρχές για την αποδοχή της μαρτυρίας των εμπειρογνωμόνων. Καθώς έχει νομολογηθεί, ο εμπειρογνώμονας εφοδιάζει το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια που θα του επιτρέψουν να καταλήξει στη δικαστηριακή του κρίση. (Βλ. Pouris and another. v. The Republic

(1983)2 C.L.R. 170) Η μαρτυρία του ειδικού έχει ως στόχο να βοηθήσει το Δικαστήριο παρέχοντας πληροφορίες που βρίσκονται έξω από την κανονική εμπειρία και γνώση του Δικαστηρίου. Βέβαια, για να μπορεί να δοθεί μαρτυρία γνώμης θα πρέπει ο μάρτυρας να είναι ειδικός στο συγκεκριμένο τομέα. Επισημαίνεται ακόμα στη νομολογία ότι οι εμπειρογνώμονες δεν έχουν κανένα προβάδισμα έναντι των άλλων μαρτύρων και η μαρτυρία τους υπόκειται στους ίδιους κανόνες αξιολόγησης, όπως των συνήθων μαρτύρων επί των γεγονότων. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους δύο εκτιμητές, έμπειρους πραγματογνώμονες, με πολλά προσόντα και πείρα να καταθέτουν τη δική τους εκτίμηση σε σχέση με το επίδικο ακίνητο. Καταλήγω όμως πως η εκτίμηση του κύριου Ιωάννη Πολυβίου είναι πιο πειστική. Αφού δίδει πιο σαφή εικόνα για το κόστος ανέγερσης της οικοδομής που βρίσκεται στο οικόπεδο. Περαιτέρω επισυνάπτεται στην εκτίμηση του η επιμέτρηση ποσοτήτων, σημαντικό στοιχείο για την κατάληξη του, ως προς την τελική αξία. Άλλωστε όπως ανέφερε ο κύριος Πολυβίου επιμετρητές του έργου ήταν οι ίδιοι. Ο κύριος Κλέων Ιακωβίδης από την άλλη στηρίχτηκε στα στοιχεία που του ανέφερε η Καθ' ης η Αίτηση για το κόστος της οικοδομής. Περαιτέρω πήρε στοιχεία για το κόστος ανέγερσης από το Τμήμα Στατιστικής και Ερευνών. Δεν είχε ενώπιον του το πραγματικό κόστος ανέγερσης. Όπως άλλωστε ανέφερε ο κύριος Ιακωβίδης η προσέγγιση τους σε σχέση με τη μεθοδολογία που χρησιμοποίησαν ήταν η ίδια αλλά του κύριου Πολυβίου του έδωσαν την επιμέτρηση. Περαιτέρω όπως ο ίδιος παραδέχθηκε: «Θεωρώ ότι είναι καλύτερη μέθοδος παρά το Τμήμα Στατιστικής και Ερευνών.» Ο κύριος Ιακωβίδης περαιτέρω παραδέχθηκε ότι χρησιμοποίησε δύο συγκριτικά που είναι σε διαφορετική ζώνη, αναφέροντας βέβαια ότι θεωρούνται similar assets. Το γεγονός ότι ο κύριος Πολυβίου μερικά από τα συγκριτικά που χρησιμοποίησε ήταν κατά το 2007, δεν θεωρώ ότι αποδυναμώνει την εκτίμηση του, αφού όπως εξήγησε έγινε αναπροσαρμογή στις τιμές του

Περαιτέρω ο κύριος Ιακωβίδης δέχθηκε τη θέση ότι ένα συγκριτικό βρίσκεται σε πολεοδομική ζώνη με ψηλότερο συντελεστή δόμησης, αναφέροντας βέβαια ότι η διαφορά είναι αμελητέα. Παραδέχθηκε ακόμα ότι κάποια συγκριτικά που χρησιμοποιήθηκαν πλεονεκτούν έναντι του επίδικου έχουν λωρίδα πρασίνου, δημόσιο πεζοδρόμιου και είναι σε αδιέξοδο. Σε υποβολή που του έγινε ότι τα συγκριτικά που χρησιμοποίησε δεν είχαν τα ίδια χαρακτηριστικά διαφώνησε υποδεικνύοντας ότι λαμβάνει υπόψη το μέσο όρο των συγκριτικών. Επομένως κάποια συγκριτικά τα οποία έλαβε υπόψη του είχαν διαφορετική ζώνη. Και άλλα πλεονεκτούσαν έναντι του επίδικου. Αποδέχομαι την εκτίμηση του κ. Πολυβίου, ως πιο τεκμηριωμένη και σαφή. Συνεπώς δέχομαι ότι η αγοραία αξία του επίδικου οικοπέδου κατά τη διάσταση τον Ιούλιο του 2008 με βάση την εκτίμηση του κύριου Πολυβίου ήταν €451.440,00 και με αφετηρία ότι η αγοραία αξία του κτιρίου ανερχόταν στις €500.000,00 θα εξετάσω τις θέσεις των διαδίκων αναφορικά με την πληρωμή του κόστους της ανέγερσης της συζυγικής κατοικίας. Ο Αιτητής προσδιόρισε το κόστος ανέγερσης της συζυγικής κατοικίας στις Λ.Κ.229.004,47 ή €391.277,36 συμπεριλαμβανομένων των αμοιβών των συμβούλων, του εργολάβου, υπεργολάβων και τον εξοπλισμό και την επίπλωση της οικίας. Το ερώτημα όμως που ακολουθεί είναι από πού προήλθαν τα ποσά που απαιτήθηκαν για την ανέγερση της επίδικης κατοικίας; Συμπίπτει η θέση των διαδίκων. Για το σπίτι έγινε δάνειο στον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης ύψους Λ.Κ. 50.000 στο όνομα και των δύο, αφού ήταν και οι δύο συνιδιοκτήτες του ακινήτου. Στο δάνειο ήταν και οι δύο συνοφειλέτες. Την ίδια μέρα υποθηκεύτηκε το επίδικο ακίνητο προς εξασφάλιση του δανείου. Ο Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως στέγης άνοιξε λογαριασμό στο όνομα και των δύο με αρ. 7241704 (Τεκ. 56) στον οποίο καταθέτονταν οι δόσεις του δανείου. Ως ημερομηνία σύναψης του δανείου ήταν η 7/9/
Ποιος όμως κατέβαλλε τις διάφορες δαπάνες; Ο Αιτητής υποστηρίζει ότι ο ίδιος εξολοκλήρου κατέβαλε τα έξοδα ανέγερσης της κατοικίας. Με μεγάλη λεπτομέρεια παρουσίασε τα ποσά που ξοδεύτηκαν για την ανέγερση της οικοδομής, παρουσίασε επίσης τις καταστάσεις του δικού του λογαριασμού, όπου φαίνεται ότι οι πληρωμές και επιταγές που εκδίδονταν για τις διάφορες δαπάνες, γίνονταν από αυτό το λογαριασμό. Είναι καθαρό ότι τα διάφορα εμβάσματα έφευγαν κατόπιν εντολής του Αιτητή από το Λογαριασμό με αρ. 665-11-000ΧΧΧ, ο οποίος στη συνέχεια άλλαξε αριθμό σε 0189-11-008ΧΧΧ. Δόθηκε επίσης εντολή από τον Αιτητή να εμβάζεται μηνιαίως το ποσό της δόσης του δανείου που αρχικά ανερχόταν στις Λ.Κ.
Ο λογαριασμός ήταν προσωπικός και ήταν επ' ονόματι του Αιτητή, Λ. ΧΧΧ. Στο τεκμήριο 52 παρουσιάζεται ακόμα η συγκεντρωτική κατάσταση πληρωμών από την έναρξη της ανέγερσης της κατοικίας, με την ανάθεση στους αρχιτέκτονες της ετοιμασίας σχεδίων μέχρι τις 2/9/2002 όπου εκδόθηκε το πιστοποιητικό τελικής παραλαβής. Αναλύεται περαιτέρω κάθε δαπάνη που έγινε για την ανέγερση της κατοικίας μέχρι του ποσού των Λ.Κ.229,004.47 και παρατίθενται λεπτομερώς οι επιταγές που εκδόθηκαν και για ποιο ποσό στους εργολάβους, υπεργολάβους, αρχιτέκτονες και σε όσους εργάστηκαν για την ανέγερση της οικοδομής, τα στοιχεία των οποίων επίσης εμφαίνονται στις καταστάσεις λογαριασμού του Αιτητή. Δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε αντίθετη μαρτυρία ως προς τις δαπάνες ανέγερσης της οικοδομής. Άλλωστε πείσθηκα ότι τη γενική ευθύνη και το πρόσταγμα για την εξέλιξη των οικοδομικών εργασιών, τα είχε ο Αιτητής. Περαιτέρω από τον Ιούνιο του 1995 μέχρι το 2000 όπως ο Αιτητής ανέφερε, κατέθετε λεφτά στο σχέδιο του Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Στέγης με αποτέλεσμα να μαζέψει το ποσό των Λ.Κ.21.269 το οποίο χρησιμοποίησε ώστε να τους δοθεί το δάνειο των Λ.Κ.50.000 από τον Οργανισμό για την ανέγερση της οικίας. Κατά τη διάσταση παρέμεινε οφειλόμενο ποσό €59.700,
Όπως ανέφερε ο Αιτητής στη συνέχεια αύξησε την δόση σε € 1000 το μήνα. Το δάνειο εξοφλήθηκε σύμφωνα με τον Αιτητή μετά τη διάσταση από τον ίδιο. Τα πιο πάνω επιβεβαιώνονται και από την έγγραφη μαρτυρία. Παρουσίασε το σχετικό λογαριασμό του δανείου Τεκμήριο 60, στον οποίο φαίνεται ότι το δάνειο εξοφλήθηκε στις 16/1/2017, εννέα χρόνια μετά τη διάσταση και πάλι από το δικό του λογαριασμό. Η Καθ' ης η Αίτηση σε σχέση με το υπόλοιπο του δανείου που υπήρχε κατά το χρόνο της διάστασης και ποιος το πλήρωσε, απάντησε ως εξής: «- Ποιος το πλήρωσε; - Ο Λ. το πλήρωνε. Για να μην εκδώσει η τράπεζα οποιοδήποτε διάταγμα εναντίον του σπιτιού. Αφού εγώ δεν είχα χρήματα θέλατε να πληρώνω.» Δέχομαι τη θέση του Αιτητή, άλλωστε το παραδέχθηκε η Καθ' ης η Αίτηση ότι το υπόλοιπο του δανείου, εξοφλήθηκε μετά τη διάσταση, μόνο από τον ίδιο. Είχε όμως και η Καθ' ης η Αίτηση συνεισφορά στην ανέγερση της οικοδομής και υπό ποια μορφή; Ο Ι.Σ Σπυριδάκης στο Σύγγραμμα του Οικογενειακό Δίκαιο έκδοση 2006, σελ. 248 αναφορικά με την αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα και την έννοια της συμβολής αναφέρει τα ακόλουθα: "53.4 Προϋπόθεση της αξιώσεως συμμετοχής στα αποκτήματα είναι ο άλλος σύζυγος (δικαιούχος της αξιώσεως) συνέβαλε στη δημιουργία τους έστω και ακούσια. Μεταξύ της συμπεριφοράς/συμβολής του ενός συζύγου και της αυξήσεως της περιουσίας του άλλου πρέπει να υφίσταται αιτιώδης συνάφεια, όπως άλλωστε, προκύπτει και από την έννοια της συμβολής) Είναι αδιάφορο αν ο συμβάλλων σύζυγος απέβλεπε σε αύξηση της περιουσίας του άλλου. 53.4.1 Σύμφωνα με το άρθρο 1400 παρ. 1 Α.Κ η συμβολή μπορεί να έχει γίνει κατά οποιοδήποτε τρόπο, άμεσα ή έμμεσα, π.χ. ( όπως παρατηρεί η Έκθεση της Επιτροπής ) με βοήθεια στο επάγγελμα, με εργασία στο σπίτι ή για την ανατροφή των παιδιών, που εξασφαλίζει στον άλλο σύζυγο περισσότερο χρόνο για κερδοφόρο επίδοση στο επάγγελμα του, με παροχή οικονομικών μέσων κ.λ.π. Είναι πρόδηλο ότι εξαντλητική απαρίθμηση των τρόπων συμβολής δεν είναι δυνατή. Το είδος συμβολής ποικίλλει, κατ' ανάγκη, ανάλογα με τον τρόπο και τον τόπο διαβιώσεως των συζύγων, με το επάγγελμα τους, με τον αν έχουν παιδιά ή όχι κ.λ.π. Ιδιαίτερα όμως πρέπει να τονιστεί ότι όπως και στην κοινή συνεισφορά για τις ανάγκες της οικογένειας- συμβολή αποτελεί και η εργασία στο σπίτι ή απασχόληση με τα «οικιακά». Στην υποσημείωση διευκρινίζεται: «Βέβαια εφόσον υπερβαίνει το μέτρο της υποχρεωτικής συμβολής για την αντιμετώπιση των οικογενειακών αναγκών.» Στη συνεισφορά της η Καθ' ης η Αίτηση εντάσσει την προσφορά της με τα εισοδήματα της από την εργασία της, τα οποία, ως ήταν η θέση της έμπαιναν στα κοινά ταμεία, τη φροντίδα των παιδιών και της οικογενειακής στέγης, στα κέρδη που απέκτησαν από το Χρηματιστήριο από την εταιρεία που συνέστησαν με τον Αιτητή κατά το
Περαιτέρω συνυπολογίζει ως μέρος της συνεισφοράς της τη βοήθεια που πρόσφερε στο σύζυγο της εγκαταλείποντας ουσιαστικά την καριέρα της, ακολουθώντας τον στην Πάφο και αφιερώνοντας τα πάντα για να τον αφήσει απερίσπαστο να ασχολείται με την εργασία του στο ξενοδοχείο και την αύξηση της περιουσίας τους. Ήταν απόλυτη η θέση της ότι ο Αιτητής αφιέρωνε πολύ χρόνο στη δουλειά του στο ξενοδοχείο, εκείνη αναλάμβανε τα παιδιά. Τέλος υποστηρίζει ότι συνέβαλε με την κρατική βοήθεια που έλαβε ως πρόσφυγας η οποία χρησιμοποιήθηκε για τις δαπάνες της ανέγερσης της συζυγικής κατοικίας. Η λήψη της κρατικής βοήθειας ύψους Λ.Κ.5.150,00/ €7.899,00 είναι ένα πραγματικό γεγονός. Άλλωστε ο Αιτητής παραδέχεται ότι λήφθηκε η βοήθεια αυτή. Προϋπόθεση παραχώρησης της βοήθειας ήταν να έχει επ' ονόματι της ως πρόσφυγας περιουσία η Καθ' ης η Αίτηση. Και με τη δωρεά σε αυτήν από το σύζυγο της του ½ του ακινήτου, ήταν δικαιούχος της βοήθειας αυτής. Το Τεκμήριο 71, μαρτυρεί ότι η Καθ' ης η Αίτηση έκαμε χρήση του ωφελήματος αυτού και ως πρόσφυγας και συνιδιοκτήτρια του οικοπέδου στην Τάλα αποτάθηκε για παροχή οικονομικής βοήθειας, για την ανέγερση οικίας μέσα στο κτήμα. Με συμφωνία δε του Επάρχου Πάφου εκ μέρους της Δημοκρατίας και της Καθ' ης η Αίτηση εγκρινόταν η βοήθεια για αυτοστέγαση σε ιδιόκτητο οικόπεδο. Αναλάμβανε δε η Καθ' ης η Αίτηση ως δωρεοδόχος, όπως το παρεχόμενο ποσό οικονομικής βοήθειας χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά για το σκοπό για τον οποίο λήφθηκε, δηλαδή για την ανέγερση της οικίας της. Με την υπογραφή της συμφωνίας περιλαμβανόταν όρος να προβεί σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες για την άμεση έναρξη της εργασίας για την ανέγερση της κατοικίας τους. Είναι η θέση του Αιτητή ότι η οικοδομή είχε ολοκληρωθεί πολύ πριν την υποβολή αίτησης για την κρατική βοήθεια, κατά το
Θεωρώ όμως ότι η ενέργεια της Καθ' ης η Αίτηση να προχωρήσει σε αίτηση για παραχώρηση βοήθειας ήταν σε γνώση του Αιτητή, ως συνιδιοκτήτη του ακινήτου και δεν αποτελούσε μόνο δική της πρωτοβουλία. Δεν θα υπεισέλθω σε λεπτομέρειες αν οι διάδικοι έχοντας ολοκληρώσει την ανέγερση της κατοικίας, δεν δικαιούνταν αυτής της βοήθειας, εφόσον εκείνο που είναι υπόψη του Δικαστηρίου είναι ότι κατά τη λήψη της κρατικής βοήθειας υπήρχε οφειλόμενο ποσό για τις δαπάνες για την ανέγερση της επίδικης οικοδομής και υπόλοιπο στο δάνειο. Δέχομαι τη θέση της Καθ' ης η Αίτηση ότι το ποσό της βοήθειας λήφθηκε και χρησιμοποιήθηκε για τις δαπάνες της οικοδομής. Έρχομαι τώρα στη συνεισφορά της με την εργασία της τα εισοδήματα της, τα οποία όπως η ίδια ανέφερε κατέληγαν στα κοινά ταμεία. Η Καθ' ης η Αίτηση αναφέρει ότι κατά το 2008 ο σύζυγος της έκλεισε τον κοινό λογαριασμό, του έδωσε τα τελευταία χρήματα. Δεν μπόρεσε όμως να υποδείξει πόσα λεφτά είχε αυτός ο κοινός λογαριασμός ούτε ανέφερε τι χρήματα του έδωσε. Προκύπτει όμως από το τεκμήριο 75 ότι διατηρούσαν τουλάχιστον ένα κοινό λογαριασμό με αρ. 0681-11-ΧΧΧΧ επί της Τράπεζας Κύπρου από τις 15/7/2001 μέχρι τις 15/4/
Ο εν λόγω λογαριασμός φαίνεται από τις 16/4/2008 να συνεχίζει στο όνομα της Καθ' ης η Αίτηση. Προκύπτει δε ότι σ' αυτό τον κοινό λογαριασμό γίνονταν κάποιες καταθέσεις, κάποτε μικρών ποσών άλλοτε ποσών της τάξεως των Λ.Κ.2000, Λ.Κ. 3.033,
Σε μια περίπτωση μάλιστα στις 5/9/2002 υπάρχει κατάθεση ποσού Λ.Κ.9.130,
Μετά το 2002 συνεχίζουν καταθέσεις μικρών ποσών. Για τις καταθέσεις που γίνονταν, αποδέχομαι τη θέση της Καθ' ης η Αίτηση ότι είχε συμμετοχή, δεδομένου ότι ο Αιτητής διατηρούσε τους δικούς του προσωπικούς λογαριασμούς. Τα αποδεικτικά στοιχεία που με μεγάλη λεπτομέρεια παρουσίασε ο Αιτητής και δεν αμφισβητήθηκαν, βέβαια τεκμηριώνουν τη θέση του που δεν αντέκρουσε η Καθ' ης η Αίτηση ότι όντως κατά τη διάρκεια του γάμου τα εισοδήματα του ήταν πολλαπλάσια των δικών της. Σύμφωνα με τα όσα ο Αιτητής παρουσίασε τα εισοδήματα τους είχαν ως ακολούθως: Τα εισοδήματα της Καθ' ης η Αίτηση από το 1996 μέχρι το 2005, αφού κατά το 2006, 2007 και 2008 η Καθ' ης η Αίτηση δεν δούλευε και δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία περί του αντιθέτου, είχαν ως ακολούθως: Για το 1996 είχε εισοδήματα Λ.Κ.5000/ €8.543,01 Για το 1997 είχε εισοδήματα Λ.Κ. 6.500,00/ €11.105,91 Για το 1998 είχε εισοδήματα Λ.Κ. 7.000/ €11.960.21 Για το 1999 είχε εισοδήματα Λ.Κ.10.000/€17.605,43 Για το 2000 είχε εισοδήματα Λ.Κ. 10.304 /€17.086,01 Για το 2001 είχε εισοδήματα Λ.Κ. 7.500,00 / €12.814.51 Για το 2002 είχε εισοδήματα Λ.Κ. 8.000,00 /€13.668.81 Για το 2003 είχε εισοδήματα Λ.Κ. 8.000,00 / €13.668.81 Για το 2004 είχε εισοδήματα Λ.Κ.6.000,00/ €10.251,61 Για το 2005 είχε εισοδήματα Λ.Κ. 6.000,00/ €10.251.61 Από το 1992 μέχρι το και το 2005 όπως υπολογίστηκαν τα εισοδήματα της ανήλθαν στις Λ.Κ.93.875 / €160.394,
Τα δικά του εισοδήματα από το 1996 μέχρι το
Για το 1996 ανήλθαν σε Λ.Λ. 17.937,00/ €30.647,18 Για το 1997 ανήλθαν σε Λ.Κ. 19.763/€33.767.09 Για το 1998 ανήλθαν σε Λ.Κ. 20.311,00 €34.703.40 Για το 1999 ανήλθαν σε Λ.Κ.213.478.00 €364.748,81 Για το 2000 ανήλθαν σε Λ.Κ. 24.578.00 €41.994,01 Για το 2001 ανήλθαν σε Λ.Κ. 21.853,00/ €37.338,07 Για το 2002 ανήλθαν σε Λ.Κ.24.212,00 /€41.368.66 Για το 2003 ανήλθαν σε Λ.Κ. 31.718,00/€54.193.42 Για το 2004 ανήλθαν σε Λ.Κ. 44.592.00/ €76.189,96 Για το 2005 ανήλθαν σε Λ.Κ. 52.491,00 €89.686.20 Για το 2006 ανήλθαν σε Λ.Κ. 63.642,00 /€ 108.738.81 Για το 2007 ανήλθαν σε Λ.Κ. 78.251,00/ € 133,699.77 Για το 2008 ανήλθαν σε Λ.Κ. 102,356.81/ €174,887 Συνολικά τα εισοδήματα του Αιτητή από το 1991 μέχρι το 2008 ανήλθαν σε €1.392.591,
Οι ειδοποιήσεις φορολογίας του Αιτητή σημειώθηκαν ως Τεκμήριο 53 και της Καθ' ης η Αίτηση ως Τεκμήριο
Η Καθ' ης η Αίτηση δεν αμφισβήτησε τα ποσά αυτά, όπως δεν αμφισβήτησε ότι τα εισοδήματα της ήταν το 1/10 των δικών του εισοδημάτων. Παρατηρώ περαιτέρω μια θεαματική άνοδο των εισοδημάτων του Αιτητή κατά το 1999, αφού όπως φαίνεται ο Αιτητής είχε εισοδήματα Λ.Κ. 213.478,00/ €364.748,
Αλλά και από τα όσα ο ίδιος ο Αιτητής παρουσίασε σε σχέση με τις δαπάνες για την ανέγερση της συζυγικής κατοικίας και τις αποδείξεις πληρωμών, συγκεκριμένα από την κίνηση του λογαριασμού του 0665-11-000ΧΧΧ της Τράπεζας Κύπρου, μέρος του Τεκμηρίου 52, για την περίοδο από 31/1/2000 μέχρι 28/12/2000, προκύπτει ένα σημαντικό ποσό εισροών στον προσωπικό, αλλά και εκροών στον προσωπικό του λογαριασμό. Όπως άλλωστε και ο ίδιος ανέφερε στη μαρτυρία στην παράγραφο 39 της γραπτής του δήλωσης τα εισοδήματα του για το έτος 1999 ανήλθαν σε Λ.Κ.213.478,00/€364.748,
Ερωτηθείς να πει τι έγιναν αυτά τα λεφτά απάντησε: - Αυτά τα λεφτά είναι πριν το φόρο εισοδήματος, ο φόρος εισοδήματος ήταν πάρα πολύς αυτό τον καιρό περιλαμβάνετουν.. Αυτό το ποσό δεν είναι οι μισθοί μου μόνο, είναι από τα κέρδη που είχα με την πώληση μετοχών της Κυπριακής Τράπεζας Κύπρου στο Χρηματιστήριο. - Της Τράπεζας Κύπρου; - Της Τράπεζας Κύπρου στο χρηματιστήριο, αυτά τα λεφτά χρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση του σπιτιού. Δεν αμφισβητήθηκε ότι ο Αιτητής, εκτός από τα εισοδήματα του είχε κατά το 1999 και μεγάλο αριθμό μετοχών. Κατείχε 2154 μετοχές Τράπεζας Κύπρου, δωρεά από τον πατέρα του, οι παραπάνω μετοχές του απέδωσαν 10% δωρεάν μετοχές κατά το 1999 (Τεκ.47). Στις 4/5/1999 εκδόθηκαν στο όνομα του Αιτητή 215 warrants. Περαιτέρω ο Αιτητής έκαμε αγοραπωλησίες μετοχών σ' αυτό το διάστημα και από αυτές δεν είχε μόνο κέρδη αλλά και ζημιές. Η θέση του ότι υπέστη συνολική ζημιά Λ.Κ.136.688,11 ενώ με τα χρήματα της ρευστοποίησης των μετοχών της Τράπεζας Κύπρου το 2000, αποπλήρωσε δάνειο που είχε λάβει νωρίτερα για την αγορά τους έχει από την έγγραφη και προφορική μαρτυρία πλήρως τεκμηριωθεί και δεν είχε αντικρουστεί. Tο Τεκ.51 περαιτέρω επιβεβαιώνει τη θέση του για τη σύναψη δανείου στο όνομα του από την Τράπεζα Κύπρου, για ποσό Λ.Κ.50.
Όπως ανέφερε προχώρησε στη σύναψη του δανείου αυτού για να προβεί σε αγορά μετοχών 8000 της Τράπεζας Κύπρου. Το δάνειο επίσης αποπληρωνόταν από τον προσωπικό του λογαριασμό. Και όπως ο ίδιος ο Αιτητής ανέφερε κατά την αντεξέταση του για την περίοδο του 1999 έχει κάνει κέρδος και το δήλωσε στη φορολογική του δήλωση Λ.Κ.188.000 πριν τη φορολογία. Για την περίοδο 2000 είχε ζημιές από το Χρηματιστήριο γύρω στις Λ.Κ.80.
Στην ερώτηση αν σε τελική ανάλυση είχε κέρδος, το προσδιόρισε στις Λ.Κ.100.
Ο Αιτητής παρουσίασε επίσης ως Τεκμήρια 47,48 και 49 το ιστορικό κίνησης των μετοχών οι οποίες και πάλι ήταν επ' ονόματι του. Μετοχών της Τράπεζας Κύπρου και άλλων εταιρειών και τις σχετικές συναλλαγές. Που επιβεβαιώνουν την κατοχή από αυτόν των εν λόγω μετοχών. Δεν θα επεκταθώ περαιτέρω. Η θέση του Αιτητή ότι είχε πολύ ψηλότερα εισοδήματα από την Καθ' ης η Αίτηση και έσοδα από την αγοραπωλησία μετοχών είναι αδιαμφισβήτητη και πλήρως τεκμηριωμένη. Δέχομαι όμως και τη θέση της Καθ' ης η Αίτηση ότι από την εταιρεία που συνέστησαν στις 26/10/1999 L.K. Louka Investments Limited, είχαν κάποια έσοδα. Η εν λόγω εταιρεία είχε ως σκοπό πέραν της διαχείρισης του souvenir shop του ξενοδοχείου και της διεξαγωγής επενδύσεων και την αγοραπωλησία μετοχών. Το ζευγάρι ήταν μέτοχοι στην εν λόγω εταιρεία, με ισάξιες μετοχές. Έχοντας 500 μετοχές έκαστος. Διευθυντές της εταιρείας ήταν και οι δύο. Γραμματέας της εταιρείας ήταν η Καθ' ης η Αίτηση. Περαιτέρω από το Τεκμήριο 77 που αποτελεί την έκθεση για τις οικονομικές καταστάσεις της εν λόγω εταιρείας για την περίοδο από 26/10/1999 μέχρι 31/12/2000 από τους λογιστές, οι σκοποί της εν λόγω εταιρείας περιγράφονται ως ακολούθως: "Incorporation and principal activities The Company was incorporated on 16 October 1999 but gas started its operations on 1 January
Its principal activities relate to the operation of the souvenir shop in Queens Bay Hotel and the trading of securities in the Cyprus Stock Exchange." Ήταν η θέση του Αιτητή ότι η εταιρεία αυτή έκλεισε κατά το 2006 με ζημιές. Ενδιαφέρει όμως η κατάσταση της εταιρείας αυτής κατά το 1999 μέχρι και το 2001 όπου ανεγέρθηκε η συζυγική κατοικία. Η Καθ' ης η Αίτηση προσπάθησε να παρουσιάσει κάποιο έγγραφο για να στηρίξει τη θέση της ότι έγιναν αγοραπωλησίες μετοχών από την εν λόγω εταιρεία, το οποίο όμως παρέμεινε ως τεκμήριο προς αναγνώριση, χωρίς να προσκομίσει περαιτέρω μαρτυρία, για το αν η εν λόγω εταιρεία σημείωσε κέρδος από επενδύσεις στο Χρηματιστήριο και κατά πόσο έκαμε αγοραπωλησίες μετοχών. Περαιτέρω οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση στη γραπτή τους αγόρευση αναφέρουν «σε σχέση με τη προσκόμιση μαρτυρίας αναφορικά με τις μετοχές του Αιτητή και/ή της L.K. Louka Investments Ltd του Χρηματιστηρίου, Αξιών Κύπρου για τα έτη 1999-2000 εκδόθηκε σχετική κλήση μάρτυρος προς τον αρμόδιο Λειτουργό του Χρηματιστηρίου, εντούτοις ήταν αδύνατη η προσκόμιση των εν λόγω στοιχείων καθότι αυτά δεν ήταν μηχανογραφημένα, παρά μόνο άρχισαν να μηχανογραφούνται από τα μέσα του 2001 και εντεύθεν». Έτσι οι ισχυρισμοί παρέμειναν μετέωροι. Το Δικαστήριο συνεπώς έχει ενώπιον του τη θέση του Αιτητή για κέρδη από το Χρηματιστήριο από την αγοραπωλησία των δικών του μετοχών, ύψους Λ.Κ.100.
Προκύπτει όμως από την προσκομισθείσα μαρτυρία ότι η εν λόγω εταιρεία διατηρούσε το δικό της λογαριασμό (Τεκμήριο 76), επί της Τράπεζας Κύπρου με αρ. 0681-11-000216, στον οποίο φαίνονται εισροές και εκροές διάφορων ποσών. Το υπόλοιπο του λογαριασμού της εταιρείας όπως προκύπτει από τις καταστάσεις λογαριασμού έφτασε μέχρι και Λ.Κ.13.884,
Με πτωτική πορεία από το 2006 και μετά. Επομένως η εταιρεία φαίνεται ότι είχε κάποια έσοδα και κάποια μικρά κέρδη. Και όπως παραδέχθηκε ο Αιτητής κατά την αντεξέταση του, για κάποιο διάστημα το souvenir shop ήταν κερδοφόρo. To χρονικό διάστημα αυτό, συμπίπτει με την περίοδο ανέγερσης της συζυγικής κατοικίας. Η εμπλοκή της Καθ' ης η Αίτηση στην εν λόγω εταιρεία κατά το 1999, ως Διευθυντή, γραμματέα και μετόχου σε μια εταιρεία κατ' ίσο βαθμό που είχε μεταξύ άλλων και επενδυτικούς σκοπούς, θεωρώ ότι μετέβαλε το ρόλο της Καθ' ης η Αίτηση από επικουρικό σε ρόλο ουσιαστικό. Δέχομαι συνεπώς ότι η Καθ' ης η Αίτηση με την εργασία της στο κατάστημα σουβενίρ του ξενοδοχείου και τη συμμετοχή της κατά το 1999 στην επενδυτική εταιρεία, είχε έμμεση συμβολή στην αύξηση της περιουσίας του Αιτητή, που σημειώθηκε με την ανέγερση της συζυγικής κατοικίας. Αποδέχομαι ότι τα εισοδήματα της από τις δραστηριότητες αυτές κατέληγαν σε κοινό ταμείο, επίσης στο λογαριασμό της επενδυτικής εταιρείας, προς όφελος και των δύο. Δεν μπορώ συνεπώς να συμμεριστώ την απόλυτη απαξίωση από τον Αιτητή, της συνεισφοράς της Καθ' ης η Αίτηση, χαρακτηρίζοντας την μηδενική. Όσον αφορά τη συνεισφορά της με τη φροντίδα των παιδιών, αυτό δεν φαίνεται να αμφισβητείται από τον Αιτητή, φρόντιζε τα παιδιά, τουλάχιστον κατά τις διακοπές, αλλά και μέχρι το
Στην υποβολή ότι ο ίδιος εργαζόταν πάρα πολύ και έλειπε πολλές ώρες από το σπίτι απάντησε: «- Ήμουν αρκετές περισσότερες ώρες με τα παιδιά παρά η σύζυγος μου. - Δεν είναι έτσι κύριε Λ.. Εγώ σας λέω ότι ακόμα και τις διακοπές η Κ. τες περνούσε μόνη της με τα παιδιά. - Τις διακοπές τις περνούσε με τα παιδιά τον Αύγουστο που μετακόμιζε όλη τη οικογένεια της και η αδελφή της από την Αγγλία σε σπίτι που διατηρούσαν οι γονείς της στον Πρωταρά. Αυτή η περίοδος ήταν περίπου 3 εβδομάδες το χρόνο και τα Σαββατοκύριακα πάντοτε τους επισκεπτόμουν αυτές τις 3 εβδομάδες. Ήταν αδύνατο να μπορώ καθημερινά να βρίσκομαι στον Πρωταρά από τη στιγμή που αποφάσιζε η Κ. να πάει στον Πρωταρά να είναι μαζί με την αδελφή της και τους γονείς της, όποτε έβρισκα το χρόνο έμενα. Πήγαινα Παρασκευή νύχτα και είχε φορές που ξεκινούσα τη Δευτέρα πρωί- πρωί και ερχόμουν Πάφο για να μπορούσε όσο μπορώ να είμαι όσο χρόνο μπορούσε μαζί τους. Και είχα περίπτωση το 2007 που τα παιδιά μου τηλεφώνησαν να πάω να τα πιάσω από τον Πρωταρά και να τα φέρω Πάφο, η κόρη μας συγκεκριμένα.» Όμως η φροντίδα των παιδιών και της οικογενειακής στέγης αποτελούν κοινά αποδεκτές υποχρεώσεις ενός ζευγαριού στα πλαίσια της έγγαμης συμβίωσης και σε αυτό το καθήκον δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ανταποκρίνονταν και οι δύο γονείς. Καθώς και ότι και ο Αιτητής συμμετείχε στη φροντίδα των παιδιών, σε μεγάλο βαθμό. Από το αποτέλεσμα φαίνεται ακόμα τα παιδιά να προτίμησαν να ακολουθήσουν τον πατέρα τους και να εγκαταλείψουν το σπίτι τους, χωρίς να επιστρέψουν στο σπίτι τους και στη μητέρα τους. Η Καθ' ης η Αίτηση δεν διεκδίκησε τα παιδιά κατόπιν όπως αναφέρει ψυχολογικής πίεσης που της ασκούσε ο Αιτητής. Δεν είναι όμως ώρα για επίρριψη ευθυνών, ούτε και η παρούσα αποτελεί αίτηση για ρύθμιση των θεμάτων γονικής μέριμνας των παιδιών τους, που είναι σήμερα ενήλικα, ούτε και ενδιαφέρει την παρούσα υπόθεση ρύθμισης των περιουσιακών τους διαφορών. Αναφέρω όμως σε αυτό το σημείο ότι δεν μπορώ να αποδεχθώ τη θέση της Καθ' ης η Αίτηση ότι ανέλαβε εξολοκλήρου τη φροντίδα των παιδιών για να μείνει απερίσπαστος ο Αιτητής στην δουλειά του και τις επιχειρήσεις της οικογένειας. Δεν είναι η περίπτωση που η Καθ' ης η Αίτηση παρέμεινε εξολοκλήρου στο σπίτι, εγκαταλείποντας την καριέρα της, αναλαμβάνοντας πλήρως τη φροντίδα των παιδιών, αλλά εργαζόταν για το μεγαλύτερο μέρος της κοινής τους πορείας, συνδυάζοντας τη δουλειά και τη φροντίδα της οικογένειας. Όσον αφορά τις δουλειές του σπιτιού, όπως η ίδια παραδέχθηκε σχεδόν πάντοτε βοηθείτο από οικιακή βοηθό. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι η κύρια ευθύνη για τη φροντίδα των παιδιών εναποτίθετο στην οικιακή βοηθό και όχι στους γονείς. Τέλος όσον αφορά τον τρόπο που ζούσε η Καθ' ης η Αίτηση, τις διάφορες ανέσεις που της παραχώρησε ο Αιτητής, επίσης την παραχώρηση του δικαιώματος σ' αυτήν χρησιμοποίησης της πιστωτικής του κάρτας ως συνδικαιούχου στο δικό του λογαριασμό, από τον οποίο γίνονταν αγορές, τόσο για την ίδια όσο και για τις ανάγκες της οικογένειας, δικαίωμα που της αφαίρεσε από τη διάσταση ο Αιτητής, φαίνεται μην είχε διατυπώνει οποιοδήποτε παράπονο μέχρι τη διάσταση τους. Η όλη του στάση δεικνύει ότι ο ίδιος συμφωνούσε με το ρόλο της συζύγου του. Παραθέτω σχετική μαρτυρία επί του προκειμένου: «- Εγώ σας λέω ότι ο λόγος που δεν αναλάμβανε τέτοιες δουλειές ήταν διότι ήθελε να επικεντρωθεί στα νέα της καθήκοντα ως μητέρα και σύζυγος και να σας αφήσει εσάς να αναδειχθείτε επαγγελματικά. - Δεν νομίζω, γιατί αν σας περιγράψω μια καθημερινή μας ημέρα στο σπίτι.. Η Κ. δεν ασχολείτο τόσο με τα παιδιά, όσο περισσότερο με τον εαυτό της όπως παραδείγματος χάριν μια καθημερινή μας μέρα εγώ σηκωνόμουν το πρωί να ετοιμάσω τα παιδιά και η κοπέλα που είχαμε σπίτι, η οικιακή βοηθός ετοίμαζε το πρόγευμα έπαιρνα τα παιδιά στο σχολείο και μετά ασχολείτο με την προσωπική της ζωή ή στα κομμωτήρια ή στο γυμναστήριο. Το μεσημέρι σχόλαναν τα παιδιά και μετά το φαγητό πάλι απουσίαζε ώρες από το σπίτι και μαζευόμαστε τη νύχτα όπως ήμουν και εγώ, Στο σουβενίρ εργαζόταν κάθε μισή ημέρα, κάθε Τετάρτη. - Τούτα που μας λέτε για πόσο καιρό γινόταν; - Δηλαδή πάντοτε; - Όταν ήταν τα παιδιά μικρά και δεν πήγαιναν στο σχολείο δεν συνέβαινε αυτό σας μιλώ από τότε που πήγαιναν, να πηγαίνουν τα παιδιά στο σχολείο. - Δηλαδή; - Από πότε; Το 2000; - Το
- Που το 2000 και έτσι συνέχιζε από το 2000 όπως μας λέτε; - Μέχρι το 2009, ναι. - Τότε γιατί εσύ λες στη δήλωση του ότι ο γάμος ήταν αρμονικός μέχρι το 2006; Αν δεν κάνω λάθος αναφέρεται στη δήλωση σας. - Γιατί έκανε αυτό σημαίνει ότι δεν την αγαπούσα; Η ότι έκανε αυτή τη ζωή.." Παρακολουθώντας ζωντανά στο εδώλιο την Καθ' ης η Αίτηση να καταθέτει, δεν έχω κανένα δισταγμό να πω ότι είχε κάποια συνεισφορά στην αύξηση της περιουσίας του Αιτητή που συνδέεται με την ανέγερση της επίδικης κατοικίας, με τη συμβολή της, έμμεση και άμεση στην ανέγερση της συζυγικής κατοικίας, την έκταση της οποίας όμως απέτυχε να τεκμηριώσει. Η απλοϊκή και ανεπιτήδευτη συμπεριφορά της Καθ' ης η Αίτηση στο εδώλιο, η αμεσότητα στις απαντήσεις της, ο αυθορμητισμός της και οι εξηγήσεις που έδωσε στο Δικαστήριο για τους ρόλους που διατηρούσαν στο γάμο για την μετάθεση όλων των σχετικών αποφάσεων με την απόκτηση περιουσίας στο σύζυγο πείθει το Δικαστήριο ότι τον έλεγχο των οικονομικών της οικογένειας τον είχε ο Αιτητής. Έχοντας ενώπιον μου τις εκδοχές των δύο μερών, τη ζώσα μαρτυρία τους και τα 89 τεκμήρια που παρουσιάστηκαν στην ακροαματική διαδικασία, θεωρώ ότι η εκδοχή του Αιτητή στο μεγαλύτερο μέρος της είναι πιο πειστική. Πιστεύω τον Αιτητή ότι στην αγορά του ακινήτου στην Τάλα, είχε απόλυτη συνεισφορά. Όσον αφορά την ανέγερση της κατοικίας ο Αιτητής ήταν απόλυτα ακριβής και γνώριζε με κάθε λεπτομέρεια το τι ξοδεύτηκε και πως πληρώθηκαν οι δαπάνες για την ανέγερση της κατοικίας τους. Ότι η κατοικία ανεγέρθηκε στο μεγαλύτερο μέρος από τα εισοδήματα του. Με το δάνειο, το οποίο ο ίδιος εξοφλούσε από τους δικούς του προσωπικούς λογαριασμούς. Τους μισθούς του και τα κέρδη του από την αγοραπωλησία μετοχών, που ασφαλώς αποτέλεσαν σημαντική πηγή λεφτών που χρησιμοποιήθηκαν κατά την ανέγερση της κατοικίας τους. Μετοχές που κατείχε πριν γνωρίσει τη σύζυγο του, δικαιώματα που απέκτησε από την κατοχή μετοχών και μετοχές που αγόρασε κατά την περίοδο που άνθιζε το χρηματιστήριο, από τις οποίες όπως ο ίδιος ανέφερε είχε κέρδη Λ.Κ.100.
Δεν μπορώ όμως να δεχθώ τη θέση του ότι η Καθ' ης η Αίτηση είχε μηδενική συνεισφορά στην ανέγερση της κατοικίας. Η οποία συνίσταται στην προσφορά της με τη αναβάθμιση του ρόλου της και την εμπλοκή της στην εταιρεία Γ. ΧΧΧ (Investments) Ltd κατά το 1999, την αύξηση των εισοδημάτων της ως υπαλλήλου στο souvenir shop του ξενοδοχείου της οικογενείας του Αιτητή την απόκτηση κάποιου κέρδους που σημείωσε η προαναφερθείσα εταιρεία, τα οποία αποδέχομαι ότι χρησιμοποιούνταν για τις ανάγκες της οικογένειας τους και για τους κοινούς σκοπούς, τη φροντίδα της οικογένειας. Η Καθ' ης η Αίτηση περαιτέρω εργάστηκε σχεδόν καθόλη τη διάρκεια της κοινής τους συνύπαρξης, έχοντας όμως ένα ρόλο δευτερεύοντα και χαμηλά εισοδήματα μέχρι το 1999 όπου οι διάδικοι αποφάσισαν, όπως ο ρόλος της αναβαθμιστεί. Συνεισέφερε επίσης άμεσα με την κρατική βοήθεια η οποία λήφθηκε για την ανέγερση της συζυγικής κατοικίας. Κατά την περίοδο λήψης της βοήθειας αυτής η συζυγική κατοικία αν και είχε ανεγερθεί, δεν είχε εξοφληθεί. Όσον αφορά τη θέση της Καθ' ης η Αίτηση ότι λόγω της δικής της συνεισφοράς απέκτησε καταθέσεις ο Αιτητής και ότι είχε κατατεθειμένα χρήματα σε τραπεζικούς λογαριασμούς ύψους €200.000,00 προκύπτει από τη μαρτυρία του ότι κατά το Νοέμβριο του 2007 μεταφέρθηκε στο λογαριασμό του από τη διαχείριση του αποβιώσαντος πατέρα του ποσό Λ.Κ. 212.188,03/€362.564,78 το οποίο επιβεβαιώνεται από το Τεκμήριο 65, που αποτελεί πιστωτική σημείωση ημερομηνίας 9/11/
Το Τεκ. 66 που αποτελεί την αίτηση για έκδοση διατάγματος διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντος πατέρα του Γ. ΧΧΧ αναφέρει ότι η περιουσία του αποβιώσαντα υπολογιζόταν σε Λ.Κ.1.257.980,00 και οι κληρονόμοι του που δικαιούνταν το κληρονομικό τους μερίδιο ήταν 4 άτομα. Και εν πάση περιπτώσει το ποσό αυτό δεν μπορεί να περιληφθεί στην επαύξηση της περιουσίας του Αιτητή. Δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία για λογαριασμούς που διατηρούσε και για το ύψος των καταθέσεων του Αιτητή και τις υποχρεώσεις του, κατά το χρόνο της διάστασης, δηλαδή κατά το
Τέλος παρατηρώ ότι δεν υπάρχει απευθείας αξίωση για οποιαδήποτε αυτοκίνητα, πίνακες και μαχαιροπήρουνα. Ούτε και προσφέρθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία για την αρχική και τελικά αξία των περιουσιακών αυτών στοιχείων. Όσον αφορά κάποιους πίνακες που φαίνεται το ζευγάρι να διατηρούσε στην κατοικία του, η μαρτυρία της Καθ' ης η Αίτηση, δεν ήταν διαφωτιστική. Πότε αγοράστηκαν από ποιον και για ποιο ποσό, ούτε και έγινε περιγραφή των έργων τέχνης. Σε αντίθεση με τη μαρτυρία του Αιτητή και τα αποδειχτικά που προσκόμισε ότι στις 27/12/1990 κοινοποιείτο από τους αρχιτέκτονες του ξενοδοχείου Queens Bay Hotel στον καλλιτέχνη Α. Χαραλαμπίδη ότι του ανατέθηκε η εκτέλεση και εγκατάσταση καλλιτεχνικής εργασίας στο υπό ανέγερση ξενοδοχείο. Που περιλάμβανε 10 πίνακες και 100 μεταξοτυπίες. Στις 25/8/1991 ο εν λόγω καλλιτέχνης εξέδωσε τιμολόγιο για την αγορά των εν λόγω έργων του. Όπως ανέφερε ο Αιτητής οι πίνακες επιστράφηκαν πίσω στο ξενοδοχείο αφού αποτελούσαν περιουσία του και αυτό δεν αντικρούστηκε. Σύνοψη ευρημάτων και καταλήξεις Το ζευγάρι γνωρίστηκε το 1991 και αρραβωνιάστηκε το ίδιο έτος. Ο Αιτητής μόλις είχε ολοκληρώσει τις σπουδές του στα Οικονομικά στην Αγγλία η Καθ' ης η Αίτηση μόλις είχε ολοκληρώνει τις σπουδές της στην Αγγλία, στη διακόσμηση. Κατά τη γνωριμία τους η Καθ' ης η Αίτηση εργαζόταν στο γραφείο Βαφειάδη ως διακοσμήτρια. Ο ίδιος εργαζόταν σε ξενοδοχείο στη Λάρνακα ως duty manager στο ξενοδοχείο Sun Hall. Μετακόμισαν στην Πάφο και ο Αιτητής άρχισε να εργάζεται στο ξενοδοχείο Queens Bay, ως Διευθυντής και προσωπάρχης, θέση που διατηρεί μέχρι σήμερα. Από το 1991 άρχισε να εργάζεται στην εταιρεία FIVE ROCKS Ltd στην οποία μοναδικός μέτοχος είναι η Γ. Λ., η οποία ήταν και είναι οικογενειακή εταιρεία και αρχικά μέτοχοι ήταν οι γονείς του. Η Γ. Λ. συστάθηκε από τους γονείς του στις 17/8/1979 και σ' αυτή μέτοχοι ήταν αρχικά οι γονείς του και μετέπειτα οι γονείς του, τα αδέλφια του και τα παιδιά τους. Στην εταιρεία Γ. Λ. κατέχει σήμερα ποσοστό 23.96% των μετοχών, ο αδελφός του Κ. ΧΧΧ κατέχει επίσης ποσοστό 23.96% η μητέρα του κατέχει το 19.38% και τα παιδιά του μαζί με τα παιδιά του αδελφού του τα οποία είναι σύνολο 5 κατέχουν ποσοστό 1.25% ο καθένας. Ο διευθύνων σύμβουλος και μοναδικός δημιουργός της εταιρείας ήταν ο πατέρα του Αιτητή. Στην παραπάνω εταιρεία ο Αιτητής κατείχε αρχικά το 22.70% και μετά από παραχώρηση από το πατέρα του άλλων 666 μετοχών το ποσοστό του αυξήθηκε στα 23.96%. Επίσης κατά το 2007 έλαβε ακόμα 753 μετοχές ως κληρονομιά από τον πατέρα του. Η Καθ' ης η Αίτηση αρχικά δούλεψε στην εταιρεία Armonia Estates Ltd για τα έτη 1992-
Για κάποιο διάστημα δεν εργαζόταν αφότου έμεινε έγκυος. Από το 1993-1999 ήταν αυτοεργοδοτούμενη στο souvenir shop στο ξενοδοχείο Queens Bay το μισό της κυριότητας του οποίου είχε τότε η οικογένεια του Αιτητή. Ασχολήθηκε περιορισμένα με διακοσμήσεις. Από το 1999 κατέστη υπάλληλος της εταιρείας Γ. ΧΧΧ Investments Ltd που συνέστησαν με το σύζυγο της κατά το 1999, με σκοπούς τη διαχείριση του souvenir shop του ξενοδοχείου και τη διεξαγωγή επενδύσεων μεταξύ άλλων και για την αγοραπωλησία μετοχών. Ο ετήσιος μισθός της από το 1999 ανερχόταν περί τις Λ.Κ.10.
Κατά το 1998 ο Αιτητής αγόρασε το επίδικο κτήμα στην Τάλα, το ½ του οποίου μεταβίβασε στη σύζυγο του δια δωρεάς το
Στο εν λόγω κτήμα ανεγέρθηκε η συζυγική κατοικία. Ο Αιτητής παρουσίασε με περισσή λεπτομέρεια τον τρόπο κτήσεως όλων των περιουσιακών στοιχείων που αποκτήθηκαν από τη γνωριμία του με τη Καθ' ης η Αίτηση μέχρι και το 1998 με την απόκτηση του επίδικου ακινήτου στην Τάλα, πείθοντας το Δικαστήριο με απόλυτα τεκμηριωμένα στοιχεία ότι είχε σε αυτά, απόλυτη συνεισφορά. Τα περιουσιακά στοιχεία που αποκτήθηκαν είχαν ως προέλευση μερίσματα από την οικογενειακή εταιρεία, δάνεια που ο ίδιος αποπλήρωσε και δικούς του μισθούς. Το ακίνητο πληρώθηκε εξολοκλήρου από τον Αιτητή, με ποσό που λήφθηκε από τους γονείς του, ως δωρεά. Ο Αιτητής μεταβίβασε δια δωρεάς το ½ του επίδικου ακινήτου στην Τάλα στη σύζυγο του στις 12/12/
Στην αγορά του ακινήτου η Καθ' ης η Αίτηση δεν είχε συνεισφορά. Είναι εύρημα του Δικαστηρίου όμως ότι είχε συμβολή στην ανέγερση της οικοδομής που βρίσκεται εντός του ακινήτου. Συνεισέφερε άμεσα με την κρατική βοήθεια η οποία λήφθηκε για την ανέγερση της συζυγικής κατοικίας. Κατά την περίοδο λήψης της βοήθειας αυτής η συζυγική κατοικία αν και είχε ανεγερθεί, δεν είχε εξοφληθεί. Το 2008 επήλθε η διάσταση των διαδίκων. Ο Αιτητής έφυγε ο ίδιος από το σπίτι κατά τον Ιούλιο του
Τα παιδιά ακολούθησαν τον πατέρα τους με τον οποίο και διαμένουν μέχρι σήμερα. Από την αποχώρηση του Αιτητή με τα παιδιά κατά το 2009, τη χρήση και εκμετάλλευση της επίδικης κατοικίας, έχει η Καθ' ης η Αίτηση. Η Καθ' ης η Αίτηση δεν απέδειξε οποιαδήποτε αύξηση στην περιουσία του Αιτητή που να συνδέεται με την κατοχή μετοχών στην εταιρεία Γ. Λ., ούτε και απέδειξε ότι η ίδια είχε οποιαδήποτε συμβολή. Περαιτέρω δεν απέδειξε ότι είχε οποιαδήποτε ανάμιξη στις εταιρείες Γ. Λ. και FIVE ROCKS που να τη νομιμοποιεί να διεκδικεί οποιοδήποτε ποσό σε περίπτωση που αποδείκνυε ότι οι μετοχές του Αιτητή στην εταιρεία Γ. Λ. με την αγορά του μετοχικού κεφαλαίου της FIVE ROCKS απέκτησαν υπεραξία. Αμφότεροι οι διάδικοι στοχεύουν σε εμπράγματα δικαιώματα, διαζευκτικά σε ενοχική αξίωση που διατυπώνεται σε αξίωση για επιδίκαση του ποσού που αντιστοιχεί στη συνεισφορά τους. Δεδομένου ότι η αύξηση στην περιουσία του Αιτητή ταυτίζεται με τη αγοραία αξία της επίδικης περιουσίας στο χρόνο της διάστασης που αντιστοιχεί σε €500.000,00, αφαιρουμένης της αξίας του οικοπέδου και της υποχρέωσης του Δικαστηρίου σύμφωνα με την Ορφανίδης v. Ορφανίδης

(1998)Α.Α.Δ. 179 ν' αφαιρέσει τις χρηματικές υποχρεώσεις από την επαύξηση, καθώς και ότι είναι αποδεκτό ότι το οφειλόμενο ποσό δανείου κατά τη διάσταση ανερχόταν σε €.59.700,00 από την επαύξηση της περιουσίας του Αιτητή, οφείλω ν' αφαιρέσω το υπόλοιπο του δανείου, παρά το γεγονός ότι ήταν κοινό, εφόσον είναι ο Αιτητής αυτός που το εξόφλησε. Συνεπώς ο Αιτητής είχε κατά τη διάσταση ένεκα της ανέγερσης της συζυγικής κατοικίας, αύξηση στην περιουσία του ύψους €440.300,00 Κρίνοντας ότι η Καθ' ης η Αίτηση είχε συμβολή στην ανέγερση της κατοικίας, όμως ότι η μαρτυρία της δεν ήταν καταληκτική ως προς το ύψος της συμβολής της, εφαρμογή έχει το τεκμήριο του 1/3, το οποίο αντιστοιχεί σε σχέση με το ποσό της επαύξησης στην περιουσία του Αιτητή, σε €146.766,

(Έστω €147.000,00). Συνεπώς έχοντας αποφασίσει ότι η αύξηση στην περιουσία των διαδίκων αφορά στο ίδιο ακίνητο στο οποίο είναι συγκύριοι κατά ½ μερίδιο, ότι στην αύξηση της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση συνυπολογίζεται και ότι απέκτησε από τη δωρεά από το σύζυγο της, επίσης ότι στο εν λόγω ακίνητο δεν είχε η ίδια οποιαδήποτε συνεισφορά αφού αποκτήθηκε με λεφτά που πήρε ο Αιτητής από τους γονείς του και πληρώθηκε εξολοκλήρου από το δικό του λογαριασμό, καταλήγω ότι η Αιτήτρια δικαιούται στην καταβολή του ποσού που αντανακλά τη συνεισφορά της στην ανέγερση της οικοδομής, το οποίο ανέρχεται σε €147.000,00 με την ταυτόχρονη μεταβίβαση του μεριδίου της, δηλαδή του ½ μεριδίου επί του επίδικου ακινήτου στον Αιτητή. Συνακόλουθα εκδίδονται τα ακόλουθα διατάγματα: Στην εναρκτήρια αίτηση A. Διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η Καθ' ης η Αίτηση να εγγράψει και/ή μεταβιβάσει επ' ονόματι του Αιτητή το μερίδιο της, δηλαδή το ½ μερίδιο επί του ακινήτου το οποίo βρίσκεται στην Τάλα της επαρχίας Πάφου, τοποθεσία Μάντρα Καμένη με Αρ. Εγγραφής 1ΧΧΧ, αρ τεμ. ΧΧ, Φ/Σχ 45/ΧΧ Ε2 Τμήμα Β στο οποίο είναι κτισμένη κατοικία εντός τριών μηνών από την έκδοση του παρόντος διατάγματος και με την ταυτόχρονη καταβολή από τον Αιτητή σ' αυτήν του ποσού των €147.000,00 πλέον του νόμιμου τόκου στο πιο πάνω ποσό από την καταχώρηση της ανταπαίτησης, δηλαδή από 18/3/2011 . Για την ημερομηνία καταβολής του ποσού ο Αιτητής θα υποχρεούται να στείλει γραπτή ειδοποίηση προς την Καθ' ης η Αίτηση 10 ημέρες προηγουμένως μέσω των δικηγόρων του ή προσωπικά ότι είναι έτοιμος να καταβάλει το ποσό με τους τόκους και για τη μεταβίβαση του μεριδίου της Καθ' ης η Αίτηση στο όνομα του και η Καθ' ης η Αίτηση θα υποχρεούται να μεταβιβάσει το μερίδιο της επί του ακινήτου στον Αιτητή. Β. Διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η Καθ' ης η Αίτηση όπως υπογράψει οποιοδήποτε αναγκαίο έγγραφο απαιτηθεί από τις αρμόδιες αρχές προς το σκοπό της μεταβίβασης του μεριδίου της επί του πιο πάνω ακινήτου στο όνομα του Αιτητή. Στην ανταπαίτηση Α. Εκδίδεται απόφαση εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση στην ανταπαίτηση/ Αιτητή στην εναρκτήρια αίτηση και υπέρ της Αιτήτριας στην Ανταπαίτηση/ Καθ' ης η Αίτηση στην εναρκτήρια αίτηση για ποσό €147.000,00 πλέον νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της ανταπαίτησης, δηλαδή από 18/3/
Θα υπάρχει αναστολή εκτέλεσης της απόφασης για τρεις μήνες και το επιδικασθέν ποσό θα καταβληθεί με την ταυτόχρονη μεταβίβαση επ' ονόματι του, του μεριδίου της Καθ' ης η Αίτηση, δηλαδή του ½ μεριδίου επί του ακινήτου το οποίo βρίσκεται στην Τάλα της επαρχίας Πάφου, τοποθεσία Μάντρα Καμένη με Αρ. Εγγραφής 1ΧΧΧ, αρ τεμ. ΧΧ, Φ/Σχ 45/ΧΧ Ε2 Τμήμα Β, στο οποίο είναι κτισμένη κατοικία. Ενόψει της μερικής επιτυχίας αίτησης και ανταπαίτησης ασκώντας τη διακριτική μου εξουσία κρίνω ορθό να επιβαρυνθεί η κάθε πλευρά τα δικά της έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.