← Κύπρος

Μ. Χ. Μ. ν. Α. Μ. Α., Αρ. Αίτησης: 42/2016, 24/2/2021

Μ. Χ. Μ. ν. Α. Μ. Α., Αρ. Αίτησης: 42/2016, 24/2/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2021:1 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ Ενώπιον: Δ. Κούσιου, Δ. Αρ. Αίτησης: 42/2016 Μεταξύ: Μ. Χ. Μ. Αιτητή, -και- Α. Μ. Α. Καθ' ης η αίτηση. ------------------------------ Ημερομηνία: 24 Φεβρουαρίου, 2021 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: κ.κ. Θεοδώρου & Θεοδώρου Για την Καθ' ης η αίτηση: Καμμιά Εμφάνιση. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι διάδικοι είναι πρώην σύζυγοι. Επιδίωξη τους ήταν η ρύθμιση, με αίτηση και ανταπαίτηση, των περιουσιακών τους σχέσεων. Η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Μοναδικός μάρτυρας στη δίκη υπήρξε ο Αιτητής, ο οποίος, μετά από τη δική του μαρτυρία, δήλωσε την ολοκλήρωση της υπόθεσης του. Έκτοτε και κατά παράκληση, ως επί το πλείστον, των συνηγόρων της Καθ' ης η αίτηση, η υπόθεση αναβάλλεται για συνέχιση της ακρόασης σε διάφορες ημερομηνίες. Τελικά, στις 7/10/2020, που η υπόθεση ορίστηκε για τελευταία φορά για συνέχιση της ακρόασης, ούτε οι δικηγόροι της Καθ' ης η αίτηση, ούτε η ίδια η Καθ' ης η αίτηση εμφανίστηκαν, γι' αυτό και μετά από αίτημα των συνηγόρων του Αιτητή, η μεν ανταπαίτηση απορρίφθηκε, η δε αίτηση ορίστηκε στις 22/10/2020 για να αγορεύσουν οι τελευταίοι, οπότε και επιφυλάχθηκε η απόφαση. Η αίτηση βασίζεται στις πρόνοιες του άρθρου 14 του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου του 1991 (Ν.232/91)και μ' αυτήν, όπως τελικά περιορίστηκε, ο Αιτητής αξιώνει, εις χρήμα, τη συνεισφορά του στην αύξηση της περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση με το ακίνητο το οποίο αποτέλεσε τη συζυγική τους κατοικία και το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής KZW554. Από τα δικόγραφα των διαδίκων προκύπτουν τα εξής παραδεκτά γεγονότα. Ο γάμος των διαδίκων έγινε στις 05/09/1992. Απ' αυτόν απέκτησαν δύο παιδιά. Η διάσταση στις σχέσεις τους επήλθε το Σεπτέμβριο του 2011 και ο γάμος τους λύθηκε στις 23/10/2013. Ακόμα συμφωνούν οι διάδικοι και ως προς την απόκτηση, κατά τη διάρκεια του γάμου τους, των πιο πάνω περιουσιακών στοιχείων, τα οποία είναι εγγεγραμμένα επ' ονόματι της Καθ' ης η αίτηση. Του ακινήτου που αποτέλεσε τη συζυγική τους κατοικία στις 02/09/2003 και του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής XXXXX54. Το κόστος κτήσης του πιο πάνω ακινήτου ορίζεται από τους διαδίκους στις £86.000. Η αγορά του έγινε με ανταλλαγή διαμερίσματος που κατείχαν για το ποσό των £34.000, το δε υπόλοιπο των £52.000 προέρχεται από δάνεια με πρωτοφειλέτη την Καθ' ης η αίτηση και εγγυητή τον Αιτητή. Το άρθρο 14 του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου του 1991 (Ν.232/91)προνοεί: «

(1)Σε περίπτωση που ο γάμος λυθεί ή ακυρωθεί, ή σε περίπτωση διάστασης των συζύγων, και η περιουσία του ενός συζύγου έχει αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος, εφόσον συνέβαλε με οποιοδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να εγείρει αγωγή στο Δικαστήριο και να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή.
(2)Η συνεισφορά του ενός συζύγου στην αύξηση της περιουσίας του άλλου τεκμαίρεται ότι ανέρχεται στο ένα τρίτο της αύξησης, εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη ή μικρότερη συνεισφορά.
(3)Στην αύξηση της περιουσίας των συζύγων δεν υπολογίζεται ότι αυτοί απέκτησαν: (α) Από δωρεά, κληρονομιά, κληροδοσία ή άλλη χαριστική αιτία. (β) με διάθεση περιουσίας που αποκτήθηκε με τις αναφερόμενες στην παράγραφο (α) αιτίες». Στο άρθρο 2 ερμηνεύεται η λέξη «περιουσία» ως εξής: «περιουσία» σημαίνει την κινητή και ακίνητη ιδιοκτησία η οποία αποκτήθηκε πριν από το γάμο με την προοπτική του γάμου ή οποτεδήποτε μετά τη σύναψη του γάμου από οποιοδήποτε από τους συζύγους». Στην απόφαση Α. Ορφανίδης ν. Ν. Ορφανίδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 179 έχουν τεθεί οι αρχές για την επίλυση των περιουσιακών διαφορών των συζύγων. Λέχθηκαν τα ακόλουθα: «.... αφετηρία για την επίλυση διαφορών αυτής της φύσης αποτελεί η διαπίστωση των περιουσιακών στοιχείων των συζύγων κατά το χρόνο του γάμου. Σε δεύτερο στάδιο, έρχεται η διαπίστωση της αύξησης, (αν υπάρχει), και σε τρίτο η προέλευση της αύξησης και η συνάρτησή της με τη συνεισφορά του ετέρου των συζύγων στην πραγμάτωσή της». Καθώς και τα πιο κάτω: «Η αύξηση της περιουσίας είναι στοιχείο σχετικό. Συναρτάται, αφενός, με την αξία της περιουσίας και αφετέρου, με τις οικονομικές υποχρεώσεις του ιδιοκτήτη. Το αντικείμενο του μερισμού είναι η αύξηση της περιουσίας, όχι αυτή τούτη η περιουσία. ........................................ Το πρώτο που πρέπει να τυγχάνει εξακρίβωσης είναι η αύξηση της περιουσίας του συζύγου ώστε να διαπιστωθεί το αντικείμενο του πιθανού διαμοιρασμού. Εξαιρείται από τη διανομή και δεν προσμετρά ως αύξηση περιουσία η οποία δωρίζεται σε σύζυγο καθώς και το προϊόν της διάθεσης της. Το δεύτερο θέμα που εξετάζεται είναι κατά πόσο ο έτερος των συζύγων συνεισέφερε στην αύξηση, άμεσα ή έμμεσα, και το τρίτο, ο καθορισμός του ύψους της συνεισφοράς. Εάν η μαρτυρία δεν είναι καταληκτική, ως προς την έκταση της συνεισφοράς, υπεισέρχεται το τεκμήριο που δημιουργεί το άρθρο 14
(2)του νόμου». Έχει ήδη αναφερθεί πως αποτελεί κοινό τόπο μεταξύ των διαδίκων ότι το ακίνητο που αποτέλεσε τη συζυγική τους κατοικία και το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής KZW554 αποτελεί την αύξηση της περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση στο χρόνο της διάστασης, η οποία επήλθε το Σεπτέμβριο του
  1. Στη βάση των πιο πάνω και εφόσον εξακριβώνεται αύξηση της περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση, αυτό που, κατά τη νομολογία, ακολουθεί είναι ο προσδιορισμός της αύξησης που υπόκειται σε διανομή και στη συνέχεια η προέλευση της σε συνάρτηση με τη συνεισφορά των διαδίκων (Α. Ορφανίδης πιο πάνω). Για τον προσδιορισμό της αύξησης της περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση στο χρόνο της διάστασης επιβάλλεται όπως ληφθούν υπόψη οι αξίες, τόσο του ακινήτου, όσο και του αυτοκινήτου. Στη συνέχεια, θα πρέπει να αφαιρεθεί το υπόλοιπο των δανείων των διαδίκων στο χρόνο της διάστασης για να ανευρεθεί η καθαρή περιουσία και ακολούθως θα εξεταστεί η συνεισφορά των διαδίκων εκατέρωθεν. Στην περίπτωση δε που η μαρτυρία δεν είναι καταληκτική ως προς την έκταση της συνεισφοράς, υπεισέρχεται το τεκμήριο του εδαφίου 2, του άρθρου 14 του Νόμου 232/91, σύμφωνα με το οποίο η συνεισφορά του ενός συζύγου στην αύξηση της περιουσίας του άλλου συζύγου τεκμαίρεται ότι ανέρχεται στο 1/3 της αύξησης, εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη η μικρότερη συνεισφορά. Παρά τα πιο πάνω, υπό το φως των ειδικών περιστάσεων της παρούσας υπόθεσης, στις οποίες θα αναφερθώ στη συνέχεια, θεωρώ ευχερέστερη την πορεία που θα ακολουθηθεί κατωτέρω. Πρόκειται, ουσιαστικά για την απάντηση στο ερώτημα κατά πόσο ο Αιτητής έχει αποδείξει με θετικό τρόπο οποιαδήποτε συνεισφορά του στην απόκτηση από την Καθ' ης η αίτηση του επίδικου αυτοκινήτου. Στην περίπτωση που η απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα είναι αρνητική, τότε παρέλκει η ανάγκη προσδιορισμού της αύξησης της περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση κατά το εν λόγω αυτοκίνητο. Οι δικογραφημένες θέσεις των διαδίκων σε σχέση με το επίδικο αυτοκίνητο είναι οι εξής: Η ενοχική αξίωση του Αιτητή σε σχέση με το πιο πάνω περιουσιακό στοιχείο ανέρχεται στο ποσό των «€5.000 - αντιπροσωπεύον το 1/3 της αξίας του» (Αιτούμενη θεραπεία ΣΤ). Η μόνη αναφορά στα γεγονότα της αίτησης του γίνεται στην παράγραφο 10, όπου αναφέρονται τα εξής: «
  2. Κατά ή περί την 30/08/2011, σε μια προσπάθεια του αιτητή να σωθεί ο γάμος του, κατέβαλε το ποσό των €7.000.- ως προκαταβολή δια να αγοράσει η καθ' ης η αίτηση το υπ' αριθμόν XXXXX54 αυτοκίνητο αντί του ποσού των €20.000.-, το οποίο ενεγράφην επ' ονόματί της. Αμέσως μετά, η καθ' ης η αίτηση έδιωξε τον αιτητή από τον συζυγικό οίκο. Ο αιτητής ισχυρίζεται ότι δύναται να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης του ως άνω αυτοκινήτου κατά 1/3 μερίδιο». Την πιο πάνω παράγραφο αντικρούει με την υπεράσπιση της η Καθ' ης η αίτηση, ως εξής: «
  3. Η καθ' ης η αίτηση αγνοεί και συνεπώς αρνείται το περιεχόμενο της παραγράφου 10 των Γεγονότων της αίτησης και ισχυρίζεται ότι το αυτοκίνητο XXXXX54 αγοράστηκε εξ ολοκλήρου από την καθ' ης η αίτησης αντί του ποσού των €17.500,-. Η καθ' ης η αίτηση κατέβαλε ως προκαταβολή κατά ή περί την 12.08.2016 το ποσό των €2.500,- και κατά ή περί την 26.08.2016 το ποσό των €15.000,- προς εξόφληση. Η καθ' ης η αίτηση περαιτέρω ισχυρίζεται ότι για την εξασφάλιση του πιο πάνω ποσού συνήψε δάνειο για το ποσό των €16.000,- το οποίο ποσό πληρώνεται ανελλιπώς από την ίδια με σημερινό υπόλοιπο €3.433, 77». Και απαντά ο Αιτητής: «
  4. Ο αιτητής αρνείται τους ισχυρισμούς της καθ' ης η αίτηση τους περιεχόμενους εις την παρ. 13 της Υπεράσπισής της, επαναλαμβάνει τους εις την αίτηση του ισχυρισμούς του και επιπλέον αναφέρει τα ακόλουθα: (α) Το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής XXXXX54 αγοράστηκε κατά ή περί τον μήνα Αύγουστο του έτους 2011, καινούριο από την εταιρεία UNICARS LTD. (β) Η αξία του αυτοκινήτου ήτο €20.792.- και με την έκπτωση, το ποσό μειώθηκε εις το ποσό των €19.980.-, πλην όμως επειδή ο αιτητής ήτο υπάλληλος της εταιρείας UNICARS LTD, του παραχωρήθηκε επιπλέον έκπτωση €2.390.- και ούτως δια την αγορά του αυτοκινήτου κατεβλήθην τον ποσό των €17.500.-. (γ) Ο αιτητής κατέβαλε το ποσό των €7.000.- δια την αγορά του ως άνω αυτοκινήτου και ούτως δικαιούται να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης του κατά 1/3 μερίδιο. Η καθ' ης η αίτηση, μόλις έλαβε τα χρήματα ζήτησε από τον αιτητή να εγκαταλείψει τον συζυγικό οίκο». Από τα πιο πάνω προκύπτει με βεβαιότητα πως το επίδικο αυτοκίνητο στοίχισε €17.
  5. Αυτό θα επαναλάβει κατά τη μαρτυρία του και ο Αιτητής. Η αρχική αξία του αυτοκινήτου ήταν σύμφωνα με τη δικογραφημένη θέση του Αιτητή, αλλά και σύμφωνα με το σχετικό τιμολόγιο της εταιρείας απ' όπου αγοράστηκε τον Αύγουστο του 2011 (ΤΕΚ 8) €20.
  6. Όπως το Τεκμήριο 8 καταμαρτυρεί, με διάφορες προσθαφαιρέσεις (αρχική έκπτωση, διάφορα έξτρα και τα έξοδα εγγραφής), η τελική αξία του ανέρχεται και πάλι σύμφωνα με τη δικογραφημένη θέση του Αιτητή στα €19.
  7. Υπήρξε, όμως, περαιτέρω ειδική έκπτωση, λόγω του ότι ο Αιτητής είναι υπάλληλος στην εταιρεία απ' όπου αγοράστηκε, ύψους €2.
  8. Καταβλήθηκε, δηλαδή, για την αγορά του, το ποσό των €17.
  9. Θεωρώ κατάλληλο το στάδιο αυτό για να αναφέρω ότι σε καμμιά περίπτωση δεν μπορεί ο Αιτητής να διεκδικεί την ειδική έκπτωση των €2.390, ως συνεισφορά του στην απόκτηση του επίδικου αυτοκινήτου από την Καθ' ης η αίτηση, αφού μόνο η συνεισφορά στο πραγματικό κόστος κτήσης μπορεί να ληφθεί υπόψη. Ισχυρίζεται λοιπόν ο Αιτητής, πως συνεισέφερε για την αγορά του επίδικου αυτοκινήτου €7.000, ως μια ύστατη προσπάθεια του «να σωθεί ο γάμος του». Υπενθυμίζω πως η διάσταση στις σχέσεις των διαδίκων επήλθε το Σεπτέμβριο του 2011 και το επίδικο αυτοκίνητο αγοράστηκε τον Αύγουστο του
  10. Όπως από τη μαρτυρία του Αιτητή προκύπτει, αυτός ήθελε να επωμιστεί ολόκληρο το κόστος αγοράς του επίδικου αυτοκινήτου, γι' αυτό έδωσε στην Καθ' ης η αίτηση μετρητά τις €7.000 και προέβη σε σύναψη δανείου για τα υπόλοιπα (ΤΕΚ 6 & 7). Προκύπτει δε από την τοποθέτηση του συνηγόρου του, στα πλαίσια ένστασης που υπέβαλε, ότι ταυτόχρονα έκανε και η Καθ' ης η αίτηση δάνειο για τον ίδιο σκοπό, εφόσον, λόγω του ότι είναι τραπεζικός υπάλληλος, αυτό ήταν άτοκο. Το άτοπο της δημιουργίας δύο δανείων για τον ίδιο σκοπό δε, επεξηγείται επακριβώς από τον Αιτητή. Ήθελε λέει να πληρώνει με το μήνα. Ποιο όμως να πληρώνει με το μήνα; Το δικό του δάνειο, αυτό της Καθ' ης η αίτηση ή και τα δύο; Η αναφορά του για δόση €130 το μήνα δεν βοηθά ούτε και έγινε γνωστό πως θα συναλλάσσονταν μεταξύ τους οι διάδικοι για τα δάνεια αυτά. Εν πάση περιπτώσει, όμως, το δάνειο που πήρε ο Αιτητής, όπως προκύπτει από τη μαρτυρία του, προφορική και έγγραφη (ΤΕΚ 7), δεν χρησιμοποιήθηκε για το σκοπό που συνομολογήθηκε (ΤΕΚ 6) και το Νοέμβριο του 2011, εφόσον μεσολάβησε και η διάσταση, εξοφλήθηκε από αυτόν. Επίσης, λόγω της διάστασης που εν τω μεταξύ επήλθε, δεν τέθηκε θέμα οποιασδήποτε συνεισφοράς του Αιτητή στο δάνειο της Καθ' ης η αίτηση. Ότι συνεισέφερε λοιπόν ο Αιτητής για την απόκτηση του επίδικου αυτοκινήτου, είναι μόνο οι €7.000 που ο ίδιος χαρακτηρίζει ως «προκαταβολή» για την αγορά του αυτοκινήτου και τα οποία έδωσε, όπως υποστηρίζει, μετρητά στην Καθ' ης η αίτηση. Και εδώ τίθεται το εξής σημαντικό ερώτημα: Όντας υπάλληλος της εταιρείας από την οποία αγοράστηκε το αυτοκίνητο, γιατί αυτός επέλεξε να δώσει το ποσό αυτό στην Καθ' ης η αίτηση και όχι να το καταβάλει, έστω σε μετρητά ή να το εμβάσει απευθείας στην εν λόγω εταιρεία; Καμμιά εξήγηση δε δόθηκε επ' αυτού από τον Αιτητή. Ακόμα, επέλεξε ο Αιτητής να προσκομίσει Τεκμήρια (ΤΕΚ 6 και 7) για να αποδείξει τον ισχυρισμό του για τη συνομολόγηση από τον ίδιο δανείου γι' αυτό το σκοπό, ενώ δεν προσκόμισε οτιδήποτε σχετικό για την προέλευση του ποσού των €7.000, που κατά τον ισχυρισμό του έδωσε μετρητά στην Καθ' ης η αίτηση. Είναι στη βάση όλων αυτών που καταλήγω ότι ο Αιτητής απέτυχε να αποδείξει με θετικό τρόπο ότι είχε τη συγκεκριμένη ή οποιαδήποτε συνεισφορά στην απόκτηση του επίδικου αυτοκινήτου από την Καθ' ης η αίτηση. Έχω ήδη εξαγγείλει το ευχερέστερο της πιο πάνω ακολουθητέας πορείας στη βάση της οποίας, ενόψει της κατάληξης μου ως προς το θέμα της συνεισφοράς του Αιτητή, παρέλκει η ανάγκη προσδιορισμού της αύξησης της περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση και κατά το επίδικο αυτοκίνητο. Θεωρώ όμως σημαντικό, έστω και εκ περισσού, να επισημάνω επιγραμματικά τις δυσκολίες που θα αντιμετώπιζα ακολουθώντας την αντίθετη πορεία, αυτήν δηλαδή του προσδιορισμού της αύξησης της περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση και κατά το επίδικο αυτοκίνητο και στη συνέχεια του καθορισμού του ύψους της συνεισφοράς του Αιτητή(αν υπάρχει) στην αύξηση αυτή. Η συνεισφορά αντικρίζεται σε συνάρτηση με την αξία κατά την απόκτηση και κατά τη διάσταση. Η πρώτη αξία είναι γνωστή. Το κόστος κτήσης του επίδικου αυτοκινήτου ήταν €17.
  11. Για τη δεύτερη, την αξία δηλαδή του αυτοκινήτου κατά τη διάσταση, το σκηνικό έχει ως εξής. Οι διάδικοι στα δικόγραφα τους δεν αναφέρονται στην αξία του επίδικου αυτοκινήτου κατά το χρόνο τη διάστασης. Ο Αιτητής, παρά την πιο πάνω παράλειψη του και χωρίς να δηλώνει εμπειρογνώμονας επί του θέματος, κατά τη μαρτυρία του, ανέφερε ότι η αξία του αυτοκινήτου κατά το χρόνο της διάστασης ανερχόταν στα €20.
  12. Και τούτο καθ' ον χρόνον η ενοχική αξίωση του ως προς αυτό ανέρχεται στις €5.000, ποσό που ο ίδιος αναφέρει στο δικόγραφο του ότι αντιπροσωπεύει το 1/3 της αξίας του - θεωρώ κατά το χρόνο της διάστασης - (Αιτούμενη θεραπεία ΣΤ). Περαιτέρω, από την οποιαδήποτε καθορισθείσα αξία του αυτοκινήτου, κατά το χρόνο της διάστασης, θα έπρεπε να αφαιρεθούν οι οικονομικές υποχρεώσεις του ιδιοκτήτη, δηλαδή, στην περίπτωση της παρούσας υπόθεσης της Καθ' ης η αίτηση, που, ως έγινε δεκτό από τον Αιτητή, διατηρεί δάνειο με άγνωστο το υπόλοιπο του στον ίδιο χρόνο. Όλα αυτά θα καθιστούσαν το όλο εγχείρημα αναποτελεσματικό και με ολέθριες συνέπειες στην έκβαση της υπόθεσης αυτής, ειδικά ενόψει του ότι έχει ήδη εξακριβωθεί αύξηση της περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση και κατά το ακίνητο που αποτέλεσε τη συζυγική κατοικία των διαδίκων. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, ό,τι απομένει να εξεταστεί είναι η αξίωση του Αιτητή για συνεισφορά του στην αύξηση της περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση, κατά το επίδικο ακίνητο. Ως προς την αξία του εν λόγω ακινήτου, κατά το χρόνο της διάστασης, αναφέρω τα ακόλουθα. Σύμφωνα με την εκτίμηση που ο Αιτητής κατέθεσε ως Τεκμήριο 4, η αξία του επίδικου ακινήτου στο χρόνο της διάστασης ανέρχετο στις €285.
  13. Η μαρτυρία αυτή παρέμενε αναντίλεκτη, εφόσον κατά την αντεξέταση του Αιτητή, δεν τέθηκε σε αυτόν οποιαδήποτε σχετική ερώτηση ούτε και του υποβλήθηκε οτιδήποτε σχετικό με τη δικογραφημένη θέση της Καθ' ης η αίτηση, στα πλαίσια της οποίας απλά αρνείται το περιεχόμενο της παραγράφου 12 της αίτησης, όπου αναφέρεται η αξία του επίδικου ακινήτου από τον Αιτητή και επιφυλάσσει το δικαίωμα της να αναφερθεί στο θέμα αυτό κατά την ακρόαση της αίτησης. Στη βάση των πιο πάνω, καταλήγω πως η αξία του επίδικου ακινήτου, στο χρόνο της διάστασης, ανέρχεται στις €285.
  14. Το πιο πάνω ποσό, των €285,000, δεν αποτελεί την καθαρή περιουσία. Προς ανεύρεση της καθαρής περιουσίας, θα πρέπει να αφαιρεθεί από τις €285,000 το υπόλοιπο των δανείων, κατά το χρόνο της διάστασης, τα οποία δάνεια, όπως συμφωνούν οι διάδικοι, συνήψαν γι' αυτό το σκοπό. Πρόκειται για δάνεια με πρωτοφειλέτη την Καθ' ης η αίτηση και εγγυητή τον Αιτητή. Σύμφωνα με τη δικογραφημένη θέση του Αιτητή, το αρχικό ποσό των εν λόγω δανείων ήταν £52,000(παράγραφος 7 της αίτησης). Κατά τη δικογραφημένη θέση της Καθ' ης η αίτηση(παράγραφος 8 της Έκθεσης Υπεράσπισης), το αρχικό ποσό των εν λόγω δανείων ήταν £60,000, από τις οποίες μόνο οι £52,000 διατέθηκαν για την απόκτηση/εξόφληση του επίδικου ακινήτου. Οι υπόλοιπες £8,000 «χρησιμοποιήθηκαν για την κάλυψη των εξόδων της οικίας είτε για κοινά έξοδα ή και για ανάγκες των διαδίκων». Την πιο πάνω θέση της Καθ' ης η αίτηση παραδέχεται ο Αιτητής, τόσο στην απάντηση του(παράγραφος 4), όσο και κατά τη μαρτυρία του. Εξειδικεύει, περαιτέρω, η Καθ' ης η αίτηση στην παράγραφο 10 της έκθεσης υπεράσπισης της, την οποία παραδέχεται ο Αιτητής(παράγραφος 6 της απάντησης του), ότι πρόκειται για δύο στεγαστικά δάνεια, ημερομηνίας 17/10/2003, το ένα για το ποσό των £25,000(€42,715) με υπόλοιπο κατά ή περί το χρόνο καταχώρησης της υπεράσπισης στις 02/02/2017, €21.596,12 και το άλλο για το ποσό των £35,000(€59.801) με υπόλοιπο κατά τον ίδιο χρόνο €8.399,
  15. Σύμφωνα με το ΤΕΚ 3 που κατέθεσε ο Αιτητής τα πιο πάνω δάνεια, παρουσιάζουν στις 06/02/2012 χρεωστικά υπόλοιπα €30.743 και €29.981, ήτοι συνολικά €60.
  16. Όπως από τα πιο πάνω καταδεικνύεται, κανένας από τους διαδίκους δεν έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου το υπόλοιπο των δανείων στον κρίσιμο χρόνο, αυτόν δηλαδή της διάστασης, η οποία επήλθε το Σεπτέμβριο του
  17. Φυσικά, εγγύτερα σ' αυτήν - τη διάσταση εννοείται - είναι η πληροφόρηση που έτυχε το Δικαστήριο ως προς το ζήτημα αυτό από τον Αιτητή, ήτοι τα υπόλοιπα των επίδικων δανείων, κατά τις 06/02/2012, τέσσερις και πλέον μήνες μετά τη διάσταση. Άλλο ένα γεγονός παραδεκτό από τους διαδίκους, το οποίο επισημαίνεται, είναι πως από το αρχικό ποσό των εν λόγω δανείων, ήτοι το ποσό των £60.000, μόνο οι £52.000 διατέθηκαν για την απόκτηση/εξόφληση του επίδικου ακινήτου. Με βάση τα πιο πάνω, καταλήγω πως η καθαρή περιουσία δεν μπορεί να ανευρεθεί με ακρίβεια. Το μόνο σίγουρο, όμως, είναι πως αυτή δεν είναι μεγαλύτερη των €224.276(285.000-60.724). Ότι ακολουθεί, είναι ο καθορισμός της συνεισφοράς του Αιτητή στην απόκτηση του επίδικου ακινήτου. Αποτελεί κοινό τόπο μεταξύ των διαδίκων ότι το κόστος κτήσης του πιο πάνω ακινήτου ήταν £86.
  18. Η αγορά του έγινε με ανταλλαγή διαμερίσματος που κατείχαν οι διάδικοι για το ποσό των £34.000, με το υπόλοιπο των £52.000 να προέρχεται από τα πιο πάνω δάνεια. Κατά τη δικογραφημένη θέση του Αιτητή, το πιο πάνω ανταλλαγέν διαμέρισμα αγοράστηκε από τους διαδίκους για το ποσό των £28.
  19. Το εν λόγω ποσό προήλθε: «(α) Από το γάμο των διαδίκων Λ.Κ. 14.000 (β) Από δωρεά του πατέρα της Καθ' ης η αίτηση Λ.Κ. 10.000 (γ) Από δάνειο των διαδίκων Λ.Κ. 4.000» (παράγραφος 6 της αίτησης) Κατά τη δικογραφημένη θέση της Καθ' ης η αίτηση, το πιο πάνω ποσό των £28.000 προήλθε: «(α) £10.000 δωρεά από τον πατέρα της (β) £10.000 από δάνειο επ' ονόματι της Καθ' ης η αίτηση, το οποίο εξοφλήθηκε κατά ή περί τις 30/07/1998 (γ) £8.000 δώρα από το γάμο των διαδίκων» (παράγραφος 7 της έκθεσης υπεράσπισης) Κατά τη μαρτυρία του ο Αιτητής θα προωθήσει ανεπίτρεπτα τη μη δικογραφημένη θέση για την καταβολή μεταβιβαστικών τελών, ύψους £2.000 και θα καθορίσει, ανεπίτρεπτα και πάλι, το κόστος κτήσης του εν λόγω διαμερίσματος στις £30.000, οι οποίες προήλθαν ως ακολούθως: «(α) Λ.Κ. 10.000 - από δωρεά του πατέρα της Καθ' ης η αίτηση (β) Λ.Κ. 10.000 - από χρήματα του γάμου μας (γ) Λ.Κ. 10.000 - από δάνειο...» Ότι προκύπτει από τα πιο πάνω είναι πως το κόστος κτήσης του εν λόγω διαμερίσματος ανέρχετο στις £28.
  20. Εξ' αυτών, οι £10.000 αποτελούν συνεισφορά της Καθ' ης η αίτηση ως δωρεά από τον πατέρα της. Το υπόλοιπο ποσό των £18.000 προέρχεται από τα δώρα του γάμου των διαδίκων και από δάνειο, το οποίο εξοφλήθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου. Ποιο ποσό προέρχεται από τα δώρα του γάμου των διαδίκων και ποιο ποσό από δάνειο, όπως θα εξηγηθεί στη συνέχεια, δεν έχει σημασία. Ούτε και η ανακολουθία των θέσεων του Αιτητή ως προς τα ποσά αυτά πλήττει την αξιοπιστία του, εφόσον, όπως πλειστάκις εξήγησε, σε σύμπνοια με σχετική δικογραφημένη θέση του, τα θέματα αυτά χειριζόταν η Καθ' ης η αίτηση, λόγω της θέσης της ως τραπεζική υπάλληλος. Αποτελεί βασική δικογραφημένη θέση της Καθ' ης η αίτηση, πως μόνο αυτή, με αποκοπή από το μισθό της, κατέβαλλε τις δόσεις των δανείων των διαδίκων, στα οποία ήταν πάντοτε πρωτοφειλέτης, ενώ ο Αιτητής καθόλου δε συνεισέφερε σε αυτά. Κατά τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ο γενικός κανόνας είναι πως: «Η υπεράσπιση συνιστά δικόγραφο στο οποίο προσδιορίζονται οι θέσεις του εναγομένου έναντι των διεκδικήσεων του ενάγοντα. Η δικογραφία επενεργεί στον προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων. Δεν συνιστά μαρτυρία ούτε αποδεικτικό υλικό για την απόδειξη των εκατέρωθεν ισχυρισμών». (Βλέπε Μαυρομιχάλη ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(1996)1 Α.Α.Δ. 530, Πανίκκος Νεοφύτου κ.ά. ν. Ανδρέα Γερακιώτη
(2010)1 Α.Α.Δ. 25 και Κυριάκος Σοφοκλέους ν. Γιώτας Κυριάκου
(2010)1 Α.Α.Δ. 665) Τόσο η ερημοδικία της Καθ' ης η αίτηση, όσο και η απορριπτική αντιμετώπιση του Αιτητή, ως προς την πιο πάνω θέση της, στο δικόγραφο του αλλά και κατά την αντεξέταση του, όπου πειστικά αναφέρθηκε στην έμμεση συνεισφορά του στα δάνεια, σε συνδυασμό και με την αναντίλεκτη θέση του πως οι μισθοί του ιδίου και της Καθ' ης η αίτηση ήταν οι ίδιοι, οδηγούν στην κατάληξη πως οι διάδικοι κατέβαλλαν τις δόσεις ή/και εξοφλούσαν τα οποιαδήποτε δάνεια τους εξ' ημισείας. Επιστρέφοντας, λοιπόν, στο ανταλλαγέν διαμέρισμα, βρίσκω ότι η συνεισφορά του Αιτητή για την απόκτηση του, ήταν £9.000(£28.000 - £10.000 : 2), ήτοι 32,14% και της Καθ' ης η αίτηση οι υπόλοιπες €19.000, ήτοι 67,86%. Εφαρμοζόμενα τα πιο πάνω ποσοστά επί του ποσού των £34.000, που αποτελεί την τιμή ανταλλαγής του πιο πάνω διαμερίσματος, προς απόκτηση του επίδικου ακινήτου, οδηγούν στο αποτέλεσμα των £10.928, ποσό που αποτελεί τη συνεισφορά του Αιτητή και £23.072, ποσό που αποτελεί τη συνεισφορά της Καθ' ης η αίτηση. Περαιτέρω, οι διάδικοι συνεισέφεραν εξ' ημισείας στις δόσεις των δανείων ύψους £52.000, ήτοι £26.000 έκαστος. Επί του ποσού των £86.000 που αποτελεί το συνολικό κόστος κτήσης του επίδικου ακινήτου, ο Αιτητής συνεισέφερε συνολικά £36.928[£10.928 ως ανωτέρω και £26.000(1/2 δανείων)] και η Καθ' ης η αίτηση £49.072[£23.072 ως ανωτέρω και £26.000(1/2 δανείων)], ποσοστά δηλαδή 42,94% και 57,06%, αντίστοιχα. Εφαρμοζόμενα τα πιο πάνω ποσοστά επί της καθαρής αξίας της περιουσίας, δηλαδή €224.276 δίνουν αποτέλεσμα ως προς τη συνεισφορά του Αιτητή €96.
  1. Στο ίδιο αποτέλεσμα μπορεί να οδηγηθεί κανείς και με το εξής σκεπτικό. Ότι περισσότερο συνεισέφερε η Καθ' ης η αίτηση στην απόκτηση του επίδικου ακινήτου ήταν ποσό £10.000, που αποτελούσε δώρο από τον πατέρα της για την αγορά, αρχικά του διαμερίσματος για το ποσό των £28.000, ήτοι ποσοστό 35,71%. Εφαρμοσμένο το εν λόγω ποσοστό επί του ποσού των £34.000(ποσό ανταλλαγής του διαμερίσματος) δίδει αποτέλεσμα £12.141(£34.000 x 35,71%), δηλαδή ποσοστό 14,12% επί του ποσού των £86.000 (κόστος κτήσης του επίδικου ακινήτου). Εφαρμοζόμενο το εν λόγω ποσοστό επί του ποσού των€224.276(καθαρή περιουσία), δίδει αποτέλεσμα €31.667(€224,276 x 14,12%). Αφαιρουμένου του εν λόγω ποσού από τις €224.276, δίδει αποτέλεσμα €192.608(€224.276 - €31.667). Το ½ του εν λόγω ποσού συνιστά τη συνεισφορά του Αιτητή(€192.608 : 2), ήτοι €96.
  2. Λαμβανομένων υπόψη του ότι στα πιο πάνω δάνεια συγκαταλέγεται και ποσό £8.000, που δεν διατέθηκε για την απόκτηση του επίδικου ακινήτου, ως και του γεγονότος ότι τα υπόλοιπα των εν λόγω δανείων προσδιορίζονται σε χρόνο τέσσερις και πλέον μήνες μετά τη διάσταση, θεωρώ δίκαια τη στρογγυλοποίηση του πιο πάνω ποσού των €96.304 στις €90.000 και τη μη απόδοση τόκου. Ως εκ των πιο πάνω, εκδίδεται απόφαση εναντίον της Καθ' ης η αίτηση και υπέρ του Αιτητή για το ποσό των €90,
  3. Τα έξοδα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ' ης η αίτηση. Δ. Κούσιου, Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΟΤ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.