← Κύπρος

Α. Φ. ν. Μ. Ι., Αρ. Αίτησης: 2/2021, 29/7/2021

Α. Φ. ν. Μ. Ι., Αρ. Αίτησης: 2/2021, 29/7/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2021:13 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΣΤΕΓΗΣ Ενώπιον: Δ. Κούσιου, Δ. Αρ. Αίτησης: 2/2021 Μεταξύ: Α. Φ. Αιτήτριας, και Μ. Ι. Καθ' ου η αίτηση. ------------------------------ Αίτηση ημερομηνίας 02/04/2021 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 29 Ιουλίου, 2021 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κα Έμιλη Μασούρα Για τον Καθ' ου η αίτηση: κ.κ. Γεώργιος Θ. Κούμας ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι διάδικοι είναι σύζυγοι. Από το γάμο τους, που τελέστηκε στις 10/06/2000, απέκτησαν τρία παιδιά, τους Κ., Α. και Σ., ηλικίας, κατά την καταχώρηση της αίτησης, 16, 11,5 και 10,5 ετών, αντίστοιχα. Διαμένουν μέχρι σήμερα στην οικογενειακή στέγη. Η Αιτήτρια με μονομερή αίτηση της, ημερομηνίας 02/04/2021, επαναλαμβάνοντας τις θεραπείες που ζητά με την εναρκτήρια αίτηση της την οποία καταχώρησε την ίδια ημερομηνία, ζητά την έκδοση προσωρινού διατάγματος, με το οποίο να της παραχωρείται η αποκλειστική χρήση της οικογενειακής στέγης των διαδίκων, καθώς και διάταγμα που να διατάζει τον Καθ' ου η αίτηση να την εγκαταλείψει. Επίσης, ζητά διάταγμα που να απαγορεύει στον Καθ' ου η αίτηση «να παρενοχλεί, χρησιμοποιεί ή με άλλο τρόπο επεμβαίνει στην ελεύθερη χρήση» της οικογενειακής στέγης «από την Αιτήτρια και τα ανήλικα τέκνα», ως και να εισέρχεται σ' αυτήν. Ο Καθ' ου η αίτηση, στον οποίο με οδηγίες του Δικαστηρίου επιδόθηκε η πιο πάνω αίτηση, στις 04/06/2021 καταχώρησε ένσταση εγείροντας 18 λόγους ένστασης. Οι λόγοι αυτοί μπορούν να συνοψιστούν στο ότι απουσιάζουν οι προϋποθέσεις και το κατεπείγον για την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων, ότι η Αιτήτρια δεν απεκάλυψε ουσιαστικά γεγονότα που θα επηρέαζαν την κρίση του Δικαστηρίου και δεν προσήλθε με καθαρά χέρια. Η αίτηση έχει ως πραγματικό υπόβαθρο την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας και τέσσερα τεκμήρια και η ένσταση την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση. Κατά την ακρόαση της αίτησης κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε. Οι συνήγοροι των διαδίκων αρκέστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις και η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε των θέσεων της με αναφορά σε νομολογία. Κατά πρώτον, αναφέρω ότι δεν προτίθεμαι να ασχοληθώ εκτενώς με τα κατ' ισχυρισμόν του Καθ' ου η αίτηση ζητήματα της μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων από μέρους της Αιτήτριας, ως και την απουσία του στοιχείου του κατεπείγοντος. Δεν διαφεύγουν της προσοχής μου οι αρχές που έχει θέσει η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με τα πιο πάνω θέματα. Σύμφωνα μ' αυτές ένας διάδικος που επιζητά την έκδοση ενός διατάγματος μονομερώς υποχρεούται να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα γεγονότα που επενεργούν στην κρίση του (Βλ. Τσερκέζος v. Dragon Tourist, Πολιτική Έφεση 181/07, 19/6/2009). Επίσης για να δικαιολογείται η έκδοση ενός διατάγματος μονομερώς, κατά παρέκκλιση του θεμελιώδους κανόνα της δικαιοσύνης που απαιτεί ακρόαση των δύο μερών πριν την άσκηση δικαστικής εξουσίας, θα πρέπει να συντρέχει και το στοιχείο του κατεπείγοντος (Βλ. Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου, Π.Ε. 9610, 31/8/98). Όμως, οι πιο πάνω αρχές τυγχάνουν αυστηρής εφαρμογής στα πλαίσια εξέτασης μονομερούς αίτησης που δεν είναι η περίπτωση στη συγκεκριμένη υπόθεση όπου, παρόλο που η επίδικη αίτηση είναι μονομερής, η επίδοσή της μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου (Βλ. Δ.48 Θ.8

(3)των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών), αφαιρεί από αυτήν την υπόσταση της μονομερούς αίτησης και την μετατρέπει σε αίτηση δια κλήσεως (Βλ. Κώστας Σμυρνιός
(2000)1 Α.Α.Δ. 43, Μαρκιτανής v. Μουτζούρη
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 923, Αυγή Κασπάρη κ.ά. v. Βάσου Ανδρέου
(2004)1 Α.Α.Δ. 784 και Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583). Για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση (β) η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία στην αγωγή, και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. [Βλ. μεταξύ άλλων Οδυσσέως ν. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Τσολάκκη και άλλοι ν. Στυλιανίδη
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 782, Πουργουρίδη ν. Μέζου
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, M & Ch Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα [Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χατζηβασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152]. Στην απόφαση Κυτάλα ν. Χρυσάνθου (ανωτέρω) τονίστηκε πως το ότι πληρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις δε σημαίνει ότι το Δικαστήριο εκδίδει το διάταγμα αυτόματα αλλά η έκδοση του υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η άσκηση της οποίας δε θα πρέπει να παραγνωρίζει και την ποιότητα της αξίωσης. Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με σκοπό μόνο να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει για τα διαφιλονικούμενα θέματα πάνω στα οποία θα κριθεί η κυρίως αίτηση, [Βλ. Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263]. Έχοντας υπόψη όλες τις πιο πάνω αρχές, θα εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση του προσωρινού διατάγματος σε συνάρτηση με το άρθρο 17
(1)του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990 (Ν.23/90)το οποίο προνοεί τα εξής: «Σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης ή σε περίπτωση που δίνεται γνωστοποίηση στον Επίσκοπο σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Απόπειρας Συνδιαλλαγής και Πνευματικής Λύσης του Γάμου Νόμου ή σε περίπτωση που καταχωρείται αγωγή διαζυγίου, το Οικογενειακό Δικαστήριο μπορεί, ύστερα από αίτηση ενός από τους συζύγους, εφόσον το επιβάλλουν λόγοι επιείκειας και ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των παιδιών, να παραχωρήσει στον ένα σύζυγο την αποκλειστική χρήση ολόκληρου ή τμήματος του ακινήτου που χρησιμεύει ως κύρια διαμονή των ιδίων (οικογενειακή στέγη), ανεξάρτητα από το ποιος από αυτούς είναι κύριος ή έχει απέναντι στον κύριο το δικαίωμα της χρήσης του. Η απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου υπόκειται σε αναθεώρηση, όταν το επιβάλλουν οι περιστάσεις ... ». Τα διατάγματα αποκλειστικής χρήσης της οικογενειακής στέγης διαρκούν, εκεί όπου εκδίδονται, μέχρι τη λύση του γάμου των συζύγων (Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1996)1 ΑΑΔ 260. «Ό,τι ο νομοθέτης επεδίωξε με τις διατάξεις του άρθρου 17 ήταν ο περιορισμός στο βαθμό του εφικτού των δυσμενών επιπτώσεων για την οικογένεια από τη διακοπή της συμβίωσης», επισημαίνεται στην υπόθεση Βουνού ν. Βουνού
(1995)1 ΑΑΔ 168 στη σελίδα 176. Όπως αναφέρεται από την Αιτήτρια στην παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης της, η ίδια έχει αποστείλει σχετική γνωστοποίηση στον αρμόδιο Επίσκοπο γνωστοποιώντας σ' αυτόν την πρόθεση της να προχωρήσει στη λύση του γάμου της με τον Καθ' ου η αίτηση(ΤΕΚ 1). Ενεργοποιείται συνεπώς η εξουσία του Δικαστηρίου κατά το άρθρο 17
(1)του Ν. 23/
  1. Υπάρχει κατ' επέκταση σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης. Ικανοποιείται έτσι η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
  2. Έχει όμως η Αιτήτρια ορατή πιθανότητα επιτυχίας; Διατηρώ κατά νουν ότι δεν είναι η ώρα για λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας και διατύπωση ευρημάτων (Jonitexo πιο πάνω). Όμως, έχοντας υπόψη τα γεγονότα που επικαλείται στην αίτησή της η Αιτήτρια, δεν βρίσκω να έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, εφόσον τα όσα καταλογίζει στον Καθ' ου η αίτηση απαντώνται με επάρκεια στην ένσταση. Κατά την Αιτήτρια, η έγγαμη συμβίωση των διαδίκων άρχισε να παρουσιάζει προβλήματα από το Δεκέμβριο του 2020, με αποτέλεσμα, ως επί λέξει αναφέρει, «...αρχίσαμε να αδιαφορούμε ο ένας για τον άλλον, να τσακωνόμαστε επανειλημμένως, να μιλάμε με απαξιωτικά λόγια ο ένας για τον άλλο με αποτέλεσμα να στερούμαστε κάθε ίχνος συζυγικής αγάπης και στοργής». Παρουσιάζεται ως έχουσα, μόνο αυτή, τη φροντίδα και επιμέλεια των ανήλικων τέκνων των διαδίκων, για τα οποία, εκ του λόγου αυτού, καταλήγει ότι «πρέπει» να διαμένουν μαζί της. Αναφέρεται στα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν τα τέκνα των διαδίκων Κ και Α και στα προβλήματα που θα προκύψουν από την τυχόν αλλαγή του τόπου διαμονής τους(ΤΕΚ 3 και 4). Παραδέχεται ότι για το κόστος συντήρησης και διατροφής των ανηλίκων δεν μπορεί να ανταπεξέλθει από μόνη της, γι' αυτό χρειάζεται και τη συνεισφορά του Καθ' ου η αίτηση. Ζήτησε από τον Καθ' ου η αίτηση να αποχωρήσει από τη συζυγική κατοικία, όμως αυτός αρνείται να το πράξει, με αποτέλεσμα, ως αναφέρει στις παραγράφους 13 έως 17 της ένορκης δήλωσης της, τα εξής: «
  3. Η μη αποχώρηση από την συζυγική εστία του Καθ' ου η αίτηση αποτελεί επιβαρυντικό παράγοντα της ιδιωτικής ζωής μας αλλά και οι διαφορές στις σχέσεις μεταξύ μας, δημιουργούν στα ανήλικα τέκνα μας αρνητικές επιδράσεις, καθημερινές συγκρούσεις και ψυχική φθορά τόσο σε εμάς αλλά σημαντικότερα και ουσιωδέστερα στα ανήλικα τέκνα μας. Επίσης η όλη επιβαρυντική και συγκρουσιακή σχέση μας χειροτερεύει με την πάροδο του χρόνου αλλά και τις δικαστικές διαδικασίες που βρίσκονται εν εξελίξει.
  4. Συγκεκριμένα περί ή κατά τις αρχές Μαρτίου, ο Καθ' ου η αίτηση φωνάζοντας ενώπιον των ανήλικων τέκνων μας ότι θα αυτοκτονήσει, προκάλεσε αναστάτωση στα ανήλικα τέκνα, με αποτέλεσμα ο γιος μας Α. να αναστατωθεί, να ξεσπάσει σε λυγμούς και κλάματα, αδυνατώντας να ηρεμήσει χωρίς τη χρήση ειδικής φαρμακευτικής αγωγής.
  5. Παρόμοια περιστατικά επαναλαμβάνονται σχεδόν καθημερινά, προκαλώντας αναστάτωση στα ανήλικα τέκνα μας ενώ ο καθ' ου η αίτηση εξακολουθεί με διάφορα σχόλια να με παρενοχλεί. Είναι σημαντικό τόσο για τον Κ. όσο και για τον Α. εξαιτίας των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζουν να βρίσκονται σε ένα ήρεμο περιβάλλον, χωρίς εντάσεις και αυτό θα επιτευχθεί μόνο με την απομάκρυνση του καθ' ου η αίτηση από τη συζυγική οικία.
  6. Ο Καθ' ου η αίτηση με την άρνηση του να απομακρυνθεί από την συζυγική εστία και να προχωρήσει σε ενοικίαση προσωπικού του χώρου δεν διευκολύνει στη διαμόρφωση των σχέσεων του με τα τέκνα του στο νέο πλαίσιο το οποίο διαμορφώνεται.
  7. Θέλω δε να τονίσω ότι δεν έχω καμία πρόθεση να διακόψω ή να εμποδίσω την επικοινωνία, ή με οποιοδήποτε τρόπο να απομακρύνω τα ανήλικα τέκνα από τον πατέρα τους. Πρόθεσή μου είναι τα ανήλικα να διατηρήσουν μια υγιή επαφή με τον πατέρα τους. Η εξακολούθηση όμως της συγκατοίκησης μας, φέρει αντίθετα αποτελέσματα και διασαλεύει τόσο τη ψυχοσωματική υγεία των τέκνων μας όσο και τις σχέσεις πατέρα-τέκνων». Από την πλευρά του ο Καθ' ου η αίτηση αντιτείνει στα πιο πάνω ότι, τα προβλήματα στη σχέση των διαδίκων δεν οφείλονται «σε οποιαδήποτε επιλήψιμη συμπεριφορά» του ιδίου αλλά «αποκλειστικά στις απαράδεκτες συμπεριφορές και/ή επιλογές της Αιτήτριας. Σε κάθε περίπτωση δεν είναι προβλήματα τα οποία θα πρέπει να οδηγήσουν το γάμο μας σε διάλυση». Θεωρεί, λόγω και της κατάστασης της υγείας των δύο εκ των τριών τέκνων των διαδίκων, απαραίτητη την παραμονή του στο συζυγικό οίκο, προς τέλεση της υποχρέωσης, που και ο ίδιος έχει, να συμβάλει στην εν γένει φροντίδα και ανατροφή τους. Όπως επί λέξει αναφέρει «Η Αιτήτρια δεν χαίρει οικονομικής άνεσης, ως και η ίδια παραδέχεται στην ένορκη της δήλωση, προκειμένου να καλύψει τις ανάγκες των ανήλικων τέκνων μας. Αντιθέτως η παρουσία μου στη συζυγική εστία και η συνεισφορά μου στα έξοδα αυτής και στις οικονομικές ανάγκες των ανήλικων τέκνων μας είναι επιβεβλημένη. Περαιτέρω, η παρουσία μου στο συζυγικό οίκο είναι αναγκαία για την ευημερία των παιδιών μου και τη σωστή ψυχοσωματική τους ανάπτυξη...». Αρνείται τα περιστατικά που αναφέρει η Αιτήτρια στις παραγράφους 14 και 15, ως και τα όσα αυτή αναφέρει στις παραγράφους 16 και 17 της ένορκης δήλωσης της, με τα εξής: «
  8. Αρνούμαι κατηγορηματικά τους καθόλα ψευδείς, ατεκμηρίωτους και αναληθείς ισχυρισμούς της Αιτήτριας στις παραγράφους 14 και 15 της ενόρκου δηλώσεως της και θέτω αυτήν σε αυστηράν απόδειξη αυτών. Αν αυτά που ισχυρίζεται είναι αληθή τότε διερωτάται κανείς σε τι ενέργειες προέβηκε η ίδια κατόπιν των περιστατικών που περιγράφει. Κατηγορηματικά αναφέρω ότι τέτοιο περιστατικό δεν έλαβε χώρα και το τι ισχυρίζεται η Αιτήτρια είναι προϊόν της φαντασίας της και των κακόβουλων σκέψεων της. Σε κάθε περίπτωση όλοι οι ισχυρισμοί της είναι αβάσιμοι και ατεκμηρίωτοι.
  9. Περαιτέρω δε λέγω ότι ουδέποτε προέβηκα σε οποιαδήποτε πράξη η οποία να θέτει σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα και τη σωματική υγεία της Αιτήτριας ή των ανήλικων τέκνων μου. Τα όσα ισχυρίζεται η Αιτήτρια είναι ψευδή και σκοπό έχουν να παραπλανήσουν το Σεβαστό Δικαστήριο. Οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας στερούνται τόσο σοβαρότητας όσο και πειστικότητας.
  10. Αρνούμαι τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας τους περιεχόμενους στις παραγράφους 16 και 17 της ενόρκου δηλώσεως της και θέτω αυτήν σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της. Η φροντίδα των παιδιών μας όπως την αναφέρει η Αιτήτρια δεν είναι μόνο δική της υποχρέωση αλλά και δική μου. Περαιτέρω δε, λέγω ότι η παρουσία μου στο συζυγικό οίκο είναι αναγκαία για την ευημερία των παιδιών μου και τη σωστή ψυχοσωματική τους ανάπτυξη. Η Αιτήτρια δεν είναι ειδική, για να έχει επιστημονική άποψη για τη συμπεριφορά και το χαρακτήρα μου και αν συμπεριφερόμουν ως η ίδια αναφέρει, σίγουρα δεν θα περίμενα την παρούσα διαδικασία να τελειώσει για να πράξω όσα η ίδια περιγράφει. Τα κίνητρα της Αιτήτριας για να προωθεί την παρούσα πραγματικά μου διαφεύγουν». Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα του καθηγητή L.A. Sheridan, Injunctions & Similar Orders, 1999 «[a]n exclusion order should not be granted as a routine stepping stone on the way to divorce nor on the ground that the marriage has broken down and that there is a tense atmosphere in the matrimonial home». «το διάταγμα αποκλεισμού δεν παρέχεται ως εφαλτήριο ρουτίνας στην πορεία προς το διαζύγιο ούτε στη βάση ότι ο γάμος έχει καταρρεύσει και ότι υπάρχει κλίμα έντασης στο συζυγικό σπίτι». Εδώ απουσιάζουν οι εντάσεις που θα δικαιολογούσαν την έκδοση, ενός τόσο δραστικού διατάγματος. Για να εκδοθεί τέτοιο διάταγμα θα πρέπει ν' αποδειχθούν εντονότερες εντάσεις από ό,τι συνήθως αναμένεται να βιώσει μια οικογένεια στη διαδρομή από τη διακοπή της συμβίωσης προς το διαζύγιο [G v G (Occupatiovi Order: (onduct) [2002] 2 FLR 36]. Το διάταγμα αποκλεισμού αποτελεί το έσχατο μέτρο για αντιμετώπιση αφόρητων καταστάσεων [In Re Y (Children) (Occupation Order) [2002] 2 FCR 470 at p.480]. H παραπάνω κατάληξη αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου
  11. Απουσιάζει όμως και η τρίτη προϋπόθεση. Δεν βλέπω γιατί θα ήταν αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, ώστε να είναι αναγκαίο να εκδοθεί τώρα προσωρινό διάταγμα αποκλεισμού του Καθ' ου η αίτηση. Δεν έχουν καταδειχθεί τέτοιες αρνητικές επιπτώσεις στην Αιτήτρια και τα παιδιά τους από την παρουσία του Καθ' ου η αίτηση στην οικογενειακή στέγη, ώστε να δικαιολογείται η άμεση απομάκρυνση του απ' αυτήν. Οι εντάσεις και τα περιστατικά που επικαλείται η Αιτήτρια, ακόμη και αν έγιναν ή γίνονται, δεν έχουν τέτοιες δυσμενείς επιπτώσεις στους διαδίκους και στα παιδιά τους πέραν αυτού που συνήθως παρατηρείται στις περιπτώσεις διακοπής της συμβίωσης. Άλλωστε το ίδιο αποτέλεσμα ή και χειρότερο δεν θα είχε, για τα παιδιά ειδικά, η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων και η αποχώρηση του πατέρα από την οικογενειακή στέγη, του οποίου μέλημα, όπως ο ίδιος δηλώνει, είναι η διατήρηση του γάμου των διαδίκων, αλλά και άσκηση του γονικού του ρόλου; Υπό τις περιστάσεις αυτές η δικαιοσύνη μπορεί να απονεμηθεί κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης. Από όσα η Αιτήτρια έθεσε ενώπιον μου, τίποτε δε δικαιολογεί την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων εδώ και τώρα. Η οικογενειακή στέγη θα είναι εκεί και στο στάδιο ακρόασης της εναρκτήριας αίτησης με ανοικτά όλα τα ενδεχόμενα. Η όποια απόφαση μπορεί να ικανοποιηθεί και στο χρόνο εκείνο. Για να εκδοθεί ενδιάμεσο διάταγμα θα πρέπει να συντρέχουν και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 (Οδυσσέως, πιο πάνω). Η απουσία των δύο στην προκειμένη περίπτωση δεν επιτρέπει την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Για όλα τα πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του Καθ' ου η αίτηση, αλλά να καταβληθούν μετά το πέρας της διαδικασίας της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ........... Δ. Κούσιου, Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΟΤ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.