Γ. Π. ν. Ν. Δ., Αρ. Αίτησης: 38/21, 22/7/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2021:12 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Κούσιου, Δ. Αρ. Αίτησης: 38/21 Μεταξύ: Γ. Π. Αιτήτρια και Ν. Δ. Καθ΄ού η αίτηση Αίτηση Ημερ. 26.3.2021 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 22 Ιουλίου, 2021 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτήτρια: κα Ι. Αντωνίου Για Καθ΄ού η αίτηση: κ. Κ. Χριστοδουλίδης Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι διάδικοι είναι εν διαστάσει σύζυγοι. Από το γάμο τους απέκτησαν ένα παιδί, την Π., η οποία γεννήθηκε στις 13.4.2020 και διαμένει με τη μητέρα της. Η Αιτήτρια με την κυρίως αίτησή της που καταχωρήθηκε στις 26.3.21, ζητά διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο Καθ΄ου η αίτηση να συνεισφέρει στη διατροφή του πιο πάνω ανήλικου τέκνου του το ποσό των €700 μηνιαίως. Ταυτόχρονα, η Αιτήτρια επεδίωξε την έκδοση μονομερώς ανάλογου διατάγματος. Ο Καθ΄ου η αίτηση, στον οποίο με οδηγίες του Δικαστηρίου επιδόθηκε η πιο πάνω αίτηση, στις 6.5.21 καταχώρησε ένσταση εγείροντας 14 λόγους ένστασης. Οι λόγοι αυτοί, λαμβανομένων υπόψη όσων απ΄ αυτούς τελικά προωθήθηκαν, μπορούν να συνοψιστούν, στο ότι απουσιάζουν οι προϋποθέσεις και το κατεπείγον για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, ότι η Αιτήτρια δεν απεκάλυψε ουσιαστικά γεγονότα που θα επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου και δεν προσήλθε με καθαρά χέρια, οι οικονομικές δυνατότητες του Καθ΄ου η αίτηση δεν του επιτρέπουν να καταβάλλει το ποσό που απαιτείται, η αίτηση έχει στόχο την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της Αιτήτριας και όχι του ανήλικου, στηρίζεται σε γεγονότα που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και είναι καταχρηστική. Η αίτηση έχει ως πραγματικό υπόβαθρο την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας και η ένσταση την ένορκη δήλωση του Καθ΄ου η αίτηση και δύο τεκμήρια. Κατά την ακρόαση της αίτησης κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως του. Οι συνήγοροι των διαδίκων αρκέστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις και η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε των θέσεων της με αναφορά σε νομολογία. Κατά πρώτον, αναφέρω ότι δεν προτίθεμαι να ασχοληθώ εκτενώς με τα κατ΄ ισχυρισμόν του Καθ΄ου η αίτηση ζητήματα της μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων από μέρους της Αιτήτριας, ως και την απουσία του στοιχείου του κατεπείγοντος. Δεν διαφεύγουν της προσοχής μου οι αρχές που έχει θέσει η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με τα πιο πάνω θέματα. Σύμφωνα μ' αυτές ένας διάδικος που επιζητά την έκδοση ενός διατάγματος μονομερώς υποχρεούται να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα γεγονότα που επενεργούν στην κρίση του [Βλ. Τσερκέζος v. Dragon Tourist Enterprises Ltd
(2009)1(A) Α.Α.Δ. 734]. Επίσης για να δικαιολογείται η έκδοση ενός διατάγματος μονομερώς, κατά παρέκκλιση του θεμελιώδους κανόνα της δικαιοσύνης, που απαιτεί ακρόαση των δύο μερών πριν την άσκηση δικαστικής εξουσίας, θα πρέπει να συντρέχει και το στοιχείο του κατεπείγοντος [Βλ. Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598]. Όμως, οι πιο πάνω αρχές τυγχάνουν αυστηρής εφαρμογής στα πλαίσια εξέτασης μονομερούς αίτησης που δεν είναι η περίπτωση στη συγκεκριμένη υπόθεση όπου, παρόλο που η επίδικη αίτηση είναι μονομερής, η επίδοσή της μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου (Βλ. Δ.48 Θ.8
(3)των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών), αφαιρεί από αυτήν την υπόσταση της μονομερούς αίτησης και την μετατρέπει σε αίτηση δια κλήσεως [Βλ. Κώστας Σμυρνιός
(2000)1 Α.Α.Δ. 43, Μαρκιτανής v. Μουτζούρη
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 923, Αυγή Κασπάρη κ.ά. v. Βάσου Ανδρέου
(2004)1 Α.Α.Δ. 784 και Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583]. Στις πλείστες, αν όχι σ΄ όλες, τις υποθέσεις που αφορούν ρύθμιση του θέματος διατροφής ανηλίκου, όπως επιβεβαιώνεται και από την πρόσφατη νομολογία (Δημοσθένους ν. Δημοσθένους, Εφ. Αρ. 21/2019, ημερ. 29.6.2020), δεν εγείρεται θέμα απουσίας οποιασδήποτε προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν. 14/60 και τούτο γιατί και οι τρεις είναι εγγενείς με τη φύση της αξίωσης για τους λόγους τους οποίους στη συνέχεια εξηγώ. Πρόκειται για νομική υποχρέωση, η οποία επιβάλλεται απευθείας από το Νόμο και συγκεκριμένα το άρθρο 33
(1)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν. 216/90). Συνεπώς, από τη στιγμή που ο γονέας, ο οποίος έχει την επιμέλεια του τέκνου, επιδιώκει συνεισφορά από τον άλλο γονέα ο οποίος, εκ του νόμου, είναι υπόχρεος να συνεισφέρει, ο πρώτος έχει, βεβαίως, πολύ καλή βάση αγωγής. Περαιτέρω, έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, εφόσον ο άλλος γονέας είναι το πρόσωπο που εκ του νόμου οφείλει να συμβάλλει, ανάλογα με τις δυνάμεις του, στη διατροφή του τέκνου. Η τρίτη προϋπόθεση σχετίζεται με την επάρκεια των αποζημιώσεων, όπως έχει εξηγηθεί στην υπόθεση Οδυσσέως ν. Πιερής
(1982)1 ΑΑΔ 551. Εδώ θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι πρόκειται για αποζημιώσεις οι οποίες ενδέχεται να επιδικαστούν μετά την ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης. Ωστόσο, και τούτο είναι απλό, η διατροφή ανηλίκου δεν μπορεί να αναμένει την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης, ούτε και η οποιαδήποτε μελλοντική αποζημίωση θα μπορούσε να ικανοποιήσει εκ των υστέρων της παρελθοντικές του ανάγκες. Ακόμα και η μη συνεισφορά του γονέα ευλόγου ποσού για τη διατροφή του επηρεάζει την καθημερινή διαβίωση και την εν γένει ευημερία του ανηλίκου. Βέβαια, η συνδρομή των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν. 14/60, δεν οδηγούν το δίχως άλλο στην έκδοση του διατάγματος. Το Δικαστήριο πρέπει, επίσης, να σταθμίσει το κατά πόσο κάτι τέτοιο είναι δίκαιο και εύλογο (Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χατζηβασίλη
(1989)1 ΑΑΔ 152). Με την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας τέθηκαν στο Δικαστήριο τα δεδομένα των εισοδημάτων, τόσο της ίδιας, όσο και του Καθ΄ου η αίτηση Συγκεκριμένα αναφέρει στην παρ. 9 της ένορκης δήλωσής της: «
- Εργάζομαι ως καθηγήτρια χορού και λαμβάνω μηνιαίως το ποσό των €
- Λαμβάνω επίσης ΕΕΕ €170 περίπου. Ο Καθ΄ου η αίτηση εργάζεται ως αυτοεργοδοτούμενος και συγκεκριμένα ασχολείται με αγοραπωλησίες αυτοκινήτων και λαμβάνει μηνιαίως εισόδημα ύψους €1.700 περίπου.» Ως προς τα πιο πάνω, αντιτείνει ο Καθ΄ου η αίτηση στις παραγράφους 10 και 11 της ένορκης του δήλωσης. «
- Αρνούμαι το περιεχόμενο της παραγράφου 9 της ΄Ενορκης δήλωσης της Αιτήτριας και καλώ την Αιτήτρια σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της. Περαιτέρω αναφέρω ότι πριν τη διάσταση μας το ποσό το οποίο έπαιρνε η Αιτήτρια από το ΕΕΕ (ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα) ήταν το ποσό των €500 (πεντακόσιων) ευρώ και όχι €170 (εκατό εβδομήντα) όπως η ίδια ισχυρίζεται.
- Περαιτέρω αναφέρω ότι ασχολούμουν με αγοραπωλησίες αυτοκινήτων ως Γενικός Διευθυντής μέχρι τον Δεκέμβριο του 2019 όπου μου ανακοινώθηκε από τον εργοδότη μου ότι τερματίζει τις υπηρεσίες μου. Επισυνάπτεται στην παρούσα επιστολή που μου δόθηκε από την Εταιρεία στην οποία ήμουν εργοδοτούμενος ως «Τεκμήριο 2». Από το Δεκέμβριο του 2019 είμαι άνεργος και ένεκα και της πανδημίας δεν έχει καταστεί εφικτό να εξεύρω εργασία γι΄ αυτό εγγράφηκα άνεργος. Συνεπώς αυτή τη στιγμή εξακολουθώ να είμαι άνεργος και δεν λαμβάνω κανένα εισόδημα.» Οι μηνιαίες ανάγκες της ανήλικης, όπως αυτές καθορίζονται από την Αιτήτρια στην παρ. 10 της ένορκης δήλωσής της, είναι οι ακόλουθες: «
- Για τη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας μας Π., απαιτούνται τα πιο κάτω ποσά μηνιαίως τα οποία καλύπτουν αναλυτικά τις ανάγκες της: Α. Είδη διατροφής και άλλα είδη, φρούτα, λαχανικά €200 Β. Μωρομάντηλα, σαμπουάν, αφρόλουτρα και υποαλλεργική σκόνη πλυσίματος κτλ. €100 Γ. Είδη ένδυσης και Υπόδησης €100 Δ. Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, Φάρμακα, εμβόλια κτλ. €100 Ε. Γενικά Έξοδα (παιχνίδια, βενζίνη, αναλογία ρεύμα, νερό) €200 ΣΤ. Ενοίκιο Κατοικίας €700 ΣΥΝΟΛΟ €1400 Ως προς τα πιο πάνω, ο Καθ΄ου η αίτηση αναφέρει στις παραγράφους 12-18 της ένορκης δήλωσής του, τα εξής: «
- Αρνούμαι στο σύνολο του το περιεχόμενο της παραγράφου 10 της Ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας και ισχυρίζομαι ότι το αιτούμενο ποσό είναι υπερβολικό, και αρνούμαι ένα έκαστο το κονδύλι καθώς και το ισχυριζόμενο ποσό που απαιτείται για το καθένα από τα έξοδα τα οποία αναφέρονται και καλώ την Αιτήτρια σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της.
- Περαιτέρω αναφέρω ότι τα αναγραφόμενα ποσά εξόδων είναι διογκωμένα και καμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα. Ειδικότερα αναφέρω ότι το ποσό των €700 (επτακόσιων) ευρώ το οποίο αναγράφεται ως ενοίκιο κατοικίας είναι το ενοίκιο για την επαγγελματική στέγη της Αιτήτριας και ότι ψευδώς αναφέρεται από την Αιτήτρια ότι διαμένει στην εν λόγω κατοικία. Επαναλαμβάνω τους ισχυρισμούς μου που αναφέρονται στης παραγράφους 6, 7, 8 και 9 της παρούσας.
- Ακολούθως αναφορικά με τα έξοδα διατροφής θεωρώ το ποσό αυτό διογκωμένο και παράλογο. Για όσο διάστημα διαμέναμε μαζί με την Αιτήτρια πριν τη διάσταση το ποσό αυτό ήταν πολύ λιγότερο.
- Περαιτέρω αναφέρω ότι το ποσό των €200 (διακόσιων) ευρώ που αναφέρονται ως γενικά έξοδα και συγκεκριμένα για την αναλογία ρεύμα, νερό αναφέρω ότι αυτό το ποσό αποτελεί τα έξοδα της Αιτήτριας και των γονέων της. Σε καμία περίπτωση δεν είναι δυνατή επομένως η αναζήτηση ποσού που αφορά αποκλειστικά και μόνο το εξοδολόγιο με το οποίο η ανήλικη επιβαρύνει τον οικογενειακό προϋπολογισμό σ΄ ό,τι αφορά τα επιμέρους κονδύλια του νερού, του ηλεκτρισμού. Τη στιγμή που χρήση των ανωτέρω γίνεται και από την ίδια την Αιτήτρια και τους γονείς της.
- Περαιτέρω αναφέρω ότι η Αιτήτρια εσκεμμένα δεν παρουσιάζει λογαριασμό κοινής ωφέλειας ή άλλα τεκμήρια στην Αίτηση της αφού θα διαφανεί η διόγκωση και η υπερβολή στα ισχυριζόμενα έξοδα.
- Επιπλέον αναφορικά με το ποσό των €100 (εκατό) ευρώ που αναγράφεται για έξοδα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης αναφέρω ότι την τελευταία φορά που επισκεφτήκαμε τον ιατρό της ανήλικης θυγατέρας για εμβόλιο τα έξοδα αυτά τα επωμίστηκε η μητέρα μου, ακόμη αναφέρω ότι οι επισκέψεις αυτές όπως μας έχει ενημερώσει ο ιατρός δεν θα είναι μηνιαίες. Επομένως σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ αυτό το ποσό λογικό και πραγματικό.
- Αναντίλεκτα είναι διογκωμένο το ποσό των €100 (εκατό) ευρώ για έξοδα ένδυσης και υπόδησης, της ανήλικης θυγατέρας. Αναφέρω ακόμη ότι στα γενέθλια της ανήλικης θυγατέρας οι γονείς μου της έκαναν δώρο διάφορα ενδύματα και υποδήματα.» Στις παραγράφους 6-8 της ένορκης δήλωσής του ο Καθ΄ου η αίτηση αναφέρει τα εξής: «
- Αρνούμαι το περιεχόμενο της παραγράφου 7 της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας, και καλώ την Αιτήτρια σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της. Περαιτέρω αναφέρω ότι η Αιτήτρια ψευδώς αναφέρει ότι έχει μετακομίσει και εγκαταστάθηκε σε ενοικιαζόμενη οικία στην οδό XXXXX 6Α, XXXXX Λάρνακα με την ανήλικη θυγατέρα μας καθότι δόλια και καταχρηστικά εκμεταλλεύεται τη διαδικασία και προσπαθεί να παραπλανήσει το Σεβαστό Δικαστήριο για να επιδικάσει το ποσό του ενοικίου που πληρώνει η Αιτήτρια ως επαγγελματική στέγη, ως έξοδα για την ανήλικη θυγατέρα μας και κατ΄ επέκταση να με αναγκάσει εμένα να πληρώνω το μισό ενοίκιο για την επαγγελματική της στέγη.
- Συγκεκριμένα αναφέρω ότι η Αιτήτρια μετά από την απροειδοποίητη και ξαφνική φυγή της από τη συζυγική μας οικία, έχει εγκατασταθεί στην οικία των γονέων της μαζί με την ανήλικη θυγατέρα μας. Το γεγονός αυτό διαπιστώθηκε αρχικά από τον ιδιώτη επιδότη που επέδωσε την Αίτηση επικοινωνίας που καταχώρησα στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λάρνακας, όπου ρητά η Αιτήτρια του ανάφερε ότι δεν κατοικεί στην οδό XXXXX 6Α που αναφέρεται ανωτέρω και ότι δεν θα μπορούσε να μεταβεί εκεί για να γίνει η επίδοση διότι η κατοικία της είναι στην οικία των γονέων της, και ανάγκασε τον ιδιώτη επιδότη να μεταβεί στην οικία των γονέων της για να της επιδώσει την αίτηση.
- Επιπλέον αναφέρω ότι μετά την έκδοση του διατάγματος έχω διαπιστώσει ο ίδιος ότι η ενοικιαζόμενη οικία στην οδό XXXXX 6Α που αναφέρεται ανωτέρω χρησιμοποιείται από την Αιτήτρια ως επαγγελματική στέγη και ειδικότερα ως στούντιο για τα μαθήματα χορού που διδάσκει η Αιτήτρια και συγκεκριμένα "pole dancing". Αυτό το διαπίστωσα μετά από τις επισκέψεις μου εκεί για να ασκήσω το δικαίωμα επικοινωνίας με την ανήλικη θυγατέρα μου. Συγκεκριμένα μεταβαίνοντας εκεί και βλέποντας τον χώρο διαπίστωσα ότι είναι διαμορφωμένος για μαθήματα χορού και σε καμία περίπτωση για οικία.» Περαιτέρω, ο Καθ΄ου η αίτηση, απαντώντας στον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι δεν έχει οποιεσδήποτε οικονομικές υποχρεώσεις, αναφέρεται στη δόση δανείου που καταβάλλει για το σπίτι που διαμένει ύψους €760 μηνιαίως, καθώς και στα υπόλοιπα προσωπικά του έξοδα- Διατροφή €200, ΄Ενδυση-Υπόδηση €50, Ρεύμα €50, Νερό €20, Τηλέφωνο, Διαδίκτυο €60- τα οποία, μαζί και με την πιο πάνω δόση δανείου συμποσούνται στα €1.140,00 μηνιαίως. Επίσης αντικρούει τη θέση της Αιτήτριας ότι από τη διάσταση δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό για τη διατροφή της κόρης τους, (παρ. 8 ΄Ενορκης Δήλωσης Αιτήτριας) λέγοντας ότι μετά τη διάσταση και συγκεκριμένα το Φεβρουάριο του 2021 κατέβαλε το ποσό των €1.000 (παρ. 9 ΄Ενορκης Δήλωσης Καθ΄ου η αίτηση). Το ποσό αυτό προέρχεται από το επίδομα ανεργίας που του καταβλήθηκε (Τεκμ. 1). Σε σχέση με τη δόση δανείου που καταβάλλει, όπως υποστηρίζει ο Καθ΄ου η αίτηση, αναφέρω ότι δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εφόσον η διατροφή ανηλίκων προηγείται των οποιωνδήποτε υποχρεώσεων τέτοιας φύσης (Αντωνίου ν. Αντωνίου
(1969)1 ΑΑΔ 307, Roberts v. Roberts
(1968)3 All ER 479 και Χαραλάμπους ν. Χαραλάμπους
(2010)1 ΑΑΔ 951). Το ίδιο συμβαίνει και με τα προσωπικά του έξοδα που αναφέρει, σε σχέση με τα οποία σχολιάζω ότι τέτοια έξοδα, που αποτελούν τα συνήθη έξοδα ενός ατόμου, έχει αναμφίβολα και η Αιτήτρια. Σε υποθέσεις διατροφής αποτελεί καθήκον και των δύο διαδίκων να προβούν σε πλήρη και αληθινή αποκάλυψη των οικονομικών τους πόρων και δυνατοτήτων (Δημητρίου ν. Περδίου,
(2005)1 ΑΑΔ 1418, Μαρκουλλίδη ν. Μαρκουλλίδη,
(1998)1 ΑΑΔ 1386). Στην περίπτωση που εξετάζεται δημιουργούνται ερωτηματικά κατά πόσο οι διάδικοι έχουν αποκαλύψει τους οικονομικούς πόρους και δυνατότητές τους. Από την πλευρά της Αιτήτριας αναφέρω τον ισχυρισμό του Καθ΄ου η αίτηση για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα που λαμβάνει ύψους €500 και όχι €170 ως η ίδια αναφέρει. Από την πλευρά του Καθ΄ου η αίτηση, πέρα από το να δηλώνει άνεργος, δεν έχει αποκαλύψει το ύψος του μισθού του από την τελευταία του εργασία, ούτε καν επακριβώς το ύψος του ανεργιακού επιδόματος που του καταβάλλετο. Συναφώς αναφέρω ότι το σχετικό Τεκμήριο 1 που προσκόμισε ο Καθ΄ου η αίτηση και μπορούσε να ήταν βοηθητικό, είναι δυσανάγνωστο. Έτσι το Δικαστήριο παραμένει χωρίς βοήθεια στην εφαρμογή της αρχής ότι σημασία δεν έχουν οι απολαβές από την εργασία αλλά η εισοδηματική ικανότητα του υπόχρεου γονέα (Μενελάου ν. Μενελάου
(1993)1 ΑΑΔ 381, Ιωάννου ν. Ιωάννου
(1993)1 ΑΑΔ 900 και Δημητρίου ν. Περδίου (ανωτέρω)). Έκδηλη επίσης στην υπόθεση αυτή είναι η προσπάθεια της Αιτήτριας να διογκώσει τις ανάγκες της ανήλικης. Μάλιστα σ΄ αυτές περιλαμβάνεται και ενοίκιο €700 το μήνα για το οποίο, στη βάση των όσων αναφέρει ο Καθ΄ου η αίτηση, γεννώνται ερωτηματικά ακόμη και για το κατά πόσο υπάρχει ή/και μπορεί να αναλογήσει ως έξοδο για την ανήλικη. Σε σχέση με το ίδιο θέμα, τα υπόλοιπα έξοδα της ανήλικης δηλαδή, τα σχόλια του Καθ΄ου η αίτηση δεν είναι βοηθητικά εφόσον αυτός δεν αρνείται τα αναφερόμενα από την Αιτήτρια κονδύλια και ουσιαστικά το μόνο που εισηγείται είναι ότι το κόστος τους είναι υπερβολικό και διογκωμένο. Το Δικαστήριο, στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, δεν προβαίνει σε ευρήματα επί της μαρτυρίας, η δε εξέταση της ενώπιον του μαρτυρίας γίνεται με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 ΑΑΔ 263). Συνεκτιμώντας το διαθέσιμο υλικό που τέθηκε ενώπιον μου και επαναλαμβάνοντας πως δεν είναι η ώρα για πλήρη αξιολόγηση της μαρτυρίας και κατάληξη σε ευρήματα σε σχέση με τις δυνατότητες των διαδίκων όσο και σε σχέση με τις ανάγκες της ανήλικης, κρίνω δίκαιη την έκδοση προσωρινού διατάγματος ύψους €175 μηνιαίως, θεωρώντας πως το ποσό αυτό εξυπηρετεί τις ανάγκες της ανήλικης και πληροί την υποχρέωση των γονέων να συνεισφέρουν από κοινού στη διαβίωση της. Θέλω, πριν αφήσω την απόφαση αυτή, να τονίσω ότι ο επακριβής καθορισμός της συνεισφοράς του κάθε διαδίκου στη διατροφή του παιδιού τους αποτελεί θέμα που θα εξεταστεί κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης, όπου το Δικαστήριο θα αξιολογήσει το σύνολο της ενώπιον του μαρτυρίας και θα εξάξει τα τελικά του συμπεράσματα. Η όποια διαφορά δε ως προς τη συνεισφορά του κάθε γονέα, είτε πρόκειται για την Αιτήτρια, είτε για τον Καθ΄ου η αίτηση δύναται να θεραπευθεί με την αναδρομικότητα του όποιου τελικού διατάγματος διατροφής ήθελε εκδοθεί. Με βάση όλα τα πιο πάνω, εκδίδεται προσωρινό διάταγμα, μέχρι περατώσεως της κυρίως αίτησης ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, με το οποίο διατάσσεται ο Καθ΄ου η αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια από την 1η.8.2021 και την πρώτη ημέρα κάθε επόμενου μήνα το ποσό των €175 μηνιαίως ως η συνεισφορά του για τη διατροφή του ανήλικου τέκνου του Π. Η μη αναδρομική ισχύς του πιο πάνω διατάγματος έχει να κάνει με τον ισχυρισμό του Καθ΄ου η αίτηση, στην παρ. 9 της ένορκης δήλωσής του, για καταβολή περί το Φεβρουάριο του 2021 ποσού €1.000 ως συνεισφορά του στη διατροφή του ανήλικου τέκνου του. Ως προς τα έξοδα, θεωρώ ότι, υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, η πιο κατάλληλη διαταγή είναι όπως αυτά ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης, σε καμμιά περίπτωση όμως να είναι εναντίον της Αιτήτριας. (Υπ.) ....... Δ. Κούσιου, Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο