Γ. Χ. κ.α. ν. Π. Π., Αρ. Αίτησης: 58/2020, 30/6/2021

Γ. Χ. κ.α. ν. Π. Π., Αρ. Αίτησης: 58/2020, 30/6/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2021:8 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ Ενώπιον: Δ. Κούσιου, Δ. Αρ. Αίτησης: 58/2020 Μεταξύ: Γ. Χ. Α. Χ. Αιτητές - και - Π. Π. Καθ' ης η αίτηση ------------------------------ Αίτηση ημερομηνίας 14/09/2020 Ημερομηνία: 30 Ιουνίου 2021 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κ.κ. Δημήτρης Παναούτας & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η αίτηση: κ.κ. Σαμψών & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο ανήλικος Α. που γεννήθηκε στις 27/09/2014, είναι τέκνο του αποβιώσαντα υιού των Αιτητών 1 και 2 και της Καθ' ης η αίτηση. Οι Αιτητές με την υπό κρίση αίτηση τους ζητούν την προσωρινή ρύθμιση της επικοινωνίας τους με τον πιο πάνω ανήλικο εγγονό τους, κάθε Σάββατο από η ώρα 9:00π.μ. έως η ώρα 6:00μ.μ. Η ρύθμιση της επικοινωνίας των Αιτητών με τον πιο πάνω ανήλικο εγγονό τους, κατά μεγαλύτερο χρόνο όμως, είναι ότι επιδιώκεται και με την εναρκτήρια αίτηση τους που καταχώρησαν την ίδια πιο πάνω ημερομηνία, ήτοι στις 14/09/

1. Η Καθ' ης η αίτηση, στην οποία με οδηγίες του Δικαστηρίου επιδόθηκε η πιο πάνω αίτηση, καταχώρησε ένσταση. Αίτηση και ένσταση υποστηρίζονται από ένορκες δηλώσεις των Αιτητών 1 και 2 και της Καθ' ης η αίτηση, αντίστοιχα. Ότι προκύπτει από το περιεχόμενο των πιο πάνω ένορκων δηλώσεων και είναι σημαντικό να αναφερθεί, είναι η ύπαρξη επικοινωνίας μεταξύ των Αιτητών και του εγγονού τους, από το χρόνο της διάστασης στις σχέσεις των γονέων του μέχρι και το χρόνο καταχώρησης της ένστασης της Καθ' ης η αίτηση στις 24/03/
2. Ότι άλλο, επίσης, προκύπτει από το περιεχόμενο των πιο πάνω ένορκων δηλώσεων και είναι σημαντικό να αναφερθεί, είναι ο τρόπος, ο χρόνος και ο τόπος άσκησης της επικοινωνίας αυτής, στοιχεία που με την πάροδο του χρόνου ακολουθούν μια φθίνουσα πορεία. Μετά τη διάσταση που επήλθε στις σχέσεις των γονέων του ανήλικου(τον Μάρτιο του 2015 κατά τους Αιτητές, στις 21/03/2016 κατά την Καθ' ης η αίτηση), οι Αιτητές 1 και 2 ασκούν το δικαίωμα τους για επικοινωνία με τον εγγονό τους, μέσω του ταυτόσημου δικαιώματος του πατέρα του στη βάση σχετικού διατάγματος επικοινωνίας(ΤΕΚ 1), το οποίο περιέχει και διανυκτερεύσεις, με την προσθήκη μάλιστα και επιπλέον χρόνου επικοινωνίας κατόπιν συνεννόησης μεταξύ των γονέων[παράγραφος 6(β) και (γ) της ένορκης δήλωσης της Καθ' ης η αίτηση]. Μετά το θάνατο του πατέρα του ανήλικου στις 28/11/2019, το διάταγμα επικοινωνίας ΤΕΚ 1 πιο πάνω, με πρωτοβουλία της Καθ' ης η αίτηση συνεχίζει να εφαρμόζεται ωσάν να επρόκειτο για διάταγμα με το οποίο ρυθμίζεται η επικοινωνία των Αιτητών 1 και 2 με τον εγγονό τους[παράγραφος 7(α) και (β) της ένορκης δήλωσης της Καθ' ης η αίτηση]. Κατά τους Αιτητές, η τελευταία επικοινωνία που είχαν με τον εγγονό τους ήταν την περίοδο από 24 μέχρι 27 Ιουλίου του
3. Έκτοτε και παρά τις προσπάθειες τους δεν είχαν οποιαδήποτε επικοινωνία μαζί του, ούτε καν τηλεφωνική, εφόσον η Καθ' ης η αίτηση δεν το επιτρέπει(παράγραφοι 10 και 11 των ένορκων δηλώσεων των Αιτητών 1 και 2). Σε σχέση με τα πιο πάνω, η Καθ' ης η αίτηση αναφέρει στην παράγραφο 8(γ) Ι, ΙΙ, ΙΙΙ, ΙV και VII της ένορκης δήλωσης της τα εξής: «8(γ) (ι) Κατά την ημερομηνία καταχώρησης της υπό εξέταση αίτησης, ήτοι την 14.09.2020 και κατ' επέκταση και κατά την 27.07.2020, ημερομηνία από την οποία οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι αρνούμαι να επιτρέψω την επικοινωνία τους με το ανήλικο τέκνο μου, οι Αιτητές απολάμβαναν την απρόσκοπτη επικοινωνία με το παιδί μου κάτι που φαίνεται ξεκάθαρα σε στιγμιότυπα οθόνης που έχω λάβει από το κινητό μου, έχω εκτυπώσει εγώ η ίδια και κατέχω σε έντυπη μορφή, στα οποία φαίνονται τόσο οι ημερομηνίες και οι ώρες όσο και η διάρκεια των κλήσεων μεταξύ εμού και της Αιτήτριας
4. Επισυνάπτω δέσμη στιγμιότυπων οθόνης (screenshot) ως Τεκμήριο
5. (ιι) Για πρώτη φορά αρνήθηκα να επιτρέψω στους Αιτητές να πάρουν το παιδί μου για να διανυκτερεύσει στο σπίτι τους στη Λεμεσό μετά τον Αύγουστο 2020, για τους σοβαρούς λόγους που εκθέτω πιο κάτω στην παρούσα ένορκη μου δήλωση. (ιιι) Παρά ταύτα, ακόμα και μετά τον Αύγουστο 2020, ουδέποτε αρνήθηκα στους Αιτητές την επικοινωνία με το παιδί μου είτε διά της φυσικής παρουσίας τους στο σπίτι μου, είτε διά τηλεφώνου, είτε διά τηλεδιάσκεψης. Μάλιστα επί καθημερινής βάσης ακόμα και μετά την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, υπήρχε τηλεφωνική και διαδικτυακή επικοινωνία μέσω τηλεδιασκέψεων του παιδιού μου με τους Αιτητές και ουδέποτε αρνήθηκα ή παρεμπόδισα την επικοινωνία αυτή όπως φαίνεται και από το Τεκμήριο
6. (ιν) Πιο πρόσφατα όμως και σε μια προσπάθεια να με παρακάμψουν και να με υποσκάψουν, οι Αιτητές από τον Οκτώβριο του 2020, προέβησαν σε αισθητή μείωση και ουσιαστικά στον εκμηδενισμό της τηλεφωνικής και διαδικτυακής επικοινωνίας με τον ανήλικο στο σπίτι μου και αντ' αυτού προσπαθούν να επικοινωνήσουν μαζί του στο σχολείο του εν ώρα μαθήματος, λέγοντας στις δασκάλες και στη διευθύντρια ότι αρνούμαι δήθεν την επικοινωνία του Α. με αυτούς και προβαίνοντας σε αρνητικούς χαρακτηρισμούς για εμένα. ...... (νιιι) ... από τον Οκτώβριο 2020, εγώ η ίδια λάμβανα την πρωτοβουλία για την υποβοήθηση της επικοινωνίας του ανήλικου με τους πατρικούς παππούδες. Πρόσφατα μάλιστα, κατά την περίοδο των Χριστουγέννων και συγκεκριμένα την 12.12.2020, κανόνισα συνάντηση με τους πατρικούς παππούδες του ανήλικου τέκνου μου, με σκοπό αυτοί να του δώσουν τα δώρα των Χριστουγέννων και να έρθουν σε επικοινωνία και επαφή με τον υιό μου. Παρά τις προσπάθειες μου όμως, κατά την άφιξη τους στην οικία όπου διαμένουμε με τον ανήλικο υιό μου, οι ίδιοι δείχνοντας για ακόμα μια φορά την έχθρα τους προς το πρόσωπο μου αλλά και την μη ειλικρινή ανάγκη τους να περάσουν χρόνο με το εγγόνι τους, επέλεξαν να μείνουν μέχρι το κάγκελο της αυλής μας, να παραδώσουν απλώς τα δώρα και να φύγουν. Κι αυτό, παρά τις καλύτερες προσπάθειες μου να τους πείσω να εισέλθουν εντός της οικίας μας». Κατά τους Αιτητές, ότι οδήγησε τα πράγματα ως ανωτέρω συνδέεται με το ζήτημα της κληρονομιάς του αποβιώσαντος υιού τους και την απαίτηση της Καθ' ης η αίτηση να μεταφερθούν «επ' ονόματι της ίδιας ή του πατέρα της τα περιουσιακά του στοιχεία». Η Καθ' ης η αίτηση αρνείται τα πιο πάνω και ισχυρίζεται ότι είναι οι Αιτητές που οικειοποιήθηκαν «σημαντικά χρηματικά ποσά που ανέρχονται σε χιλιάδες ευρώ», εισφορές, καθώς μου φαίνεται, που δόθηκαν εις μνήμην του αποθανόντος από συναδέλφους του και μέλη συγκεκριμένου σωματείου. Ότι αυτή επιδιώκει είναι «η προστασία των συμφερόντων του ανήλικου». Επιπρόσθετα, η Καθ' ης η αίτηση αναφέρεται και σε υποθέσεις που εκκρεμούν, με παραπονούμενους/Ενάγοντες τον αποβιώσαντα και την Αιτήτρια 2, ποινική και αστική, η πρώτη εναντίον μελών της οικογένειας της μόνο και η δεύτερη εναντίον και της ίδιας, τις οποίες οι Αιτητές συνεχίζουν να προωθούν, καθώς επίσης και το γεγονός ότι εν αγνοία της ορίστηκαν ως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος ο πατέρας του/Αιτητής 1 και ο αδελφός του[παράγραφοι 8(β) (V) (VI) (VII) (VIII) ένορκη δήλωση Καθ' ης η αίτηση, ΤΕΚ 3-6]. Τέλος, στα πλαίσια ισχυρισμού της η Καθ' ης η αίτηση ότι αντίκειται στο συμφέρον του ανήλικου η επικοινωνία του με τους Αιτητές, ειδικά στη Λεμεσό όπου αυτοί κατοικούν, αναφέρει στις παραγράφους 10 και 11 της ένορκης δήλωσης της τα εξής: «
7. Παραθέτω ενδεικτικά και όχι περιοριστικά πιο κάτω, παραδείγματα των σοβαρών αυτών λόγων και της συμπεριφοράς των Αιτητών η οποία δεν είναι προς το καλύτερο συμφέρον του παιδιού και η οποία θέτει σε κίνδυνο την ψυχική του υγεία, ισορροπία και γαλήνη, εξαιτίας της οποίας μετά τον Αύγουστο 2020, δεν έχω επιτρέψει την χωρίς επίβλεψη επικοινωνία των Αιτητών με το παιδί μου στη Λεμεσό: (α) Μετά το θάνατο του μ. Π. Χ., πολλές ήταν οι φορές που οι Αιτητές, κατά τις επισκέψεις του ανήλικου στη Λεμεσό, ανάφεραν στον ανήλικο ο οποίος και μου το μετέφερε, ότι θα ήταν καλύτερα αν ο «καλός Θεούλης» έπαιρνε εμένα στον ουρανό αντί τον πατέρα του ανήλικου. (β) Μετά το θάνατο του μ. Π. Χ., κατά τη διάρκεια των επισκέψεων του ανήλικου στο σπίτι των Αιτητών, αυτοί ανάγκαζαν τον ανήλικο να προσκυνά, να καλημερίζει και να καληνυχτίζει τη φωτογραφία του μ. πατέρα του, η οποία είναι τοποθετημένη σε ειδικό «βωμό» εντός του δωματίου το οποίο χρησιμοποιούσε ο μ. Π. Χ. προ του θανάτου του. Ως αποτέλεσμα το παιδί μου επέστρεφε σπίτι μου αναστατωμένο, τα βράδια έχει εφιάλτες, ξυπνά κάθιδρο κλαίγοντας, ενώ πολλές ήταν οι φορές που έχει «βρέξει» και το κρεβάτι του, κάτι που δεν είχε συμβεί ξανά στο παρελθόν. (γ) Μετά το θάνατο του μ. Π. Χ., κατά τη διάρκεια των επισκέψεων του ανήλικου στο σπίτι των Αιτητών, οι Αιτητές αναγκάζουν τον ανήλικο να φωτογραφίζεται κρατώντας τη φωτογραφία του μ. πατέρα του και μετέπειτα δημοσιεύουν τις φωτογραφίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. (δ) Μετά το θάνατο του μ. Π. Χ., οι Αιτητές προσπαθούν να πείσουν τον ανήλικο ότι θα ήταν καλύτερα γι' αυτόν να διαμένει μαζί τους γιατί με αυτό τον τρόπο θα βρίσκεται πιο κοντά στον μ. πατέρα του. (ε) Μετά το θάνατο του μ. Π. Χ., κατά τη διάρκεια των επισκέψεων του ανήλικου στη Λεμεσό, οι Αιτητές παίρνουν τον ανήλικο στο νεκροταφείο και στον τάφο του μ. πατέρα του, το βάζουν να γονατίζει μπροστά στον τάφο και οι ίδιοι αρχίζουν να μοιρολογούν και να κλαίνε το χαμό του Π., με αποτέλεσμα ο ανήλικος να αναστατώνεται, να στεναχωριέται, να κλαίει και με την επιστροφή του κοντά μου, να επιδεικνύει τις συμπεριφορές και τα συμπτώματα που αναφέρω στην παρούσα. (στ) Παρά την έξαρση της πανδημίας κορωνοϊού, οι Αιτητές ουδέν μέτρο έλαβαν για την προστασία του ανήλικου κατά την επικοινωνία τους μαζί του. Ενδεικτικά αναφέρω περιπτώσεις όπου ο ανήλικος, κατά τις επισκέψεις του στη Λεμεσό, έχει έρθει σε επαφή είτε με φίλους των Αιτητών, είτε με την ευρύτερη οικογένεια τους, στην απουσία χρήσης μασκών και χωρίς να τηρούνται τα υγειονομικά πρωτόκολλα και οι σχετικές οδηγίες και εγκύκλιοι. (ζ) Συχνά οι Αιτητές με ενημερώνουν για αλλαγές στους χρόνους επικοινωνίας με το παιδί μου αργοπορημένα και σε χρόνο μη έγκαιρο με αποτέλεσμα να ενημερώνομαι για τις αλλαγές την τελευταία στιγμή, κάτι που έχει ως επακόλουθο, επειδή είμαι εργαζόμενη μητέρα, να μην έχω ποιοτικό χρόνο με το παιδί μου. (η) Ενθαρρύνουν τρίτους να αγοράζουν ενδύματα και υποδήματα για το παιδί μου, επικρίνοντας ενώπιον του ανήλικου τις δικές μου προτιμήσεις σε ενδύματα και υποδήματα και σε κατανόηση των αναγκών του παιδιού μου. (θ) Επικρίνουν το σπίτι μου, το σύζυγο μου, τους φίλους μου και τον τρόπο ζωής μου. (ι) Ισχυρίζονται ενώπιον του ανηλίκου, ότι ο ανήλικος περνά καλύτερα όταν είναι μαζί τους παρά με εμένα και ότι αυτός είναι αναστατωμένος κάθε φορά που τελειώνει η επικοινωνία τους μαζί του γιατί δήθεν δεν θέλει να επιστρέψει κοντά μου. (ια) Αρνούνται να μεταβούν στο Δασάκι Άχνας όπου διαμένει ο ανήλικος για να τον παραλάβουν και αρνούνται να τον επιστρέψουν στο σπίτι του, αναμένοντας και απαιτώντας όπως εγώ τον παίρνω στην Λεμεσό και τον παραλαμβάνω από τη Λεμεσό. (ιβ) Μιλούν με υποτιμητικά και υβριστικά λόγια για μένα μπροστά στο παιδί μου με αποτέλεσμα να με μειώνουν στα μάτια του ανήλικου. Πολλές ήταν οι φορές που κατά την επιστροφή του από επικοινωνία με τους αιτητές, ο ανήλικος με αποκάλεσε «πουτάνα» και σε ερώτηση μου που άκουσε αυτή τη λέξη μου απάντησε ότι «έτσι σε φωνάζουν ο παππούς και η γιαγιά στη Λεμεσό». (ιγ) Ενώπιον του ανήλικου, αναφέρονται σε άλλες γυναίκες ως πρότυπα μητέρων για τον ανήλικο, παραγνωρίζοντας με και προσπαθούν συνεχώς να μειώσουν το ρόλο μου ως μητέρα. (ιδ) Σύμφωνα, με τα όσα μου έχει μεταφέρει ο ανήλικος, οι Αιτητές «φροντίζουν» να τον ενημερώνουν για τις εκκρεμούσες εναντίον μου και εναντίον των μελών της οικογένειας μου δικαστικές διαδικασίες, δημιουργώντας του αισθήματα ανασφάλειας, στεναχώριας και φόβου. (ιε) Παρερμηνεύουν και ασκούν κριτική σε ό,τι κάνω σε σχέση με το παιδί και δεν είναι ποτέ ικανοποιημένοι από τις πράξεις και τις αποφάσεις μου σε σχέση με τον ανήλικο. (ιστ) Μετά το θάνατο του μ. Π. Χ., κατά τις επισκέψεις του ανήλικου στη Λεμεσό, οι Αιτητές επιτρέπουν σε τρίτους, είτε μέλη της ευρύτερης οικογένειας τους είτε σε φίλους τους να επιδίδονται στις συμπεριφορές που αναφέρονται στις παρούσες υποπαραγράφους υπό 10 (α) — 10 (ιε).
8. Λόγω της πιο πάνω περιγραφόμενης συμπεριφοράς των Αιτητών απέναντι στο ανήλικο τέκνο μου αλλά κυρίως λόγω των δυσμενών επιπτώσεων στο παιδί μου ένεκα της συμπεριφοράς αυτής, ζήτησα τη βοήθεια παιδοψυχολόγου για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Σε σχέση με τη συμπεριφορά των Αιτητών απέναντι στο παιδί μου και τις επιπτώσεις της στον ανήλικο, επισυνάπτω ως Τεκμήριο 7 αντίγραφο Ψυχολογικής Έκθεσης ημερομηνίας 05.01.2021, της Κλινικής Ψυχολόγου κ. Μ.Γ., στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρεται ως συμπέρασμα ότι: «Η κα Π. παρουσιάζει οργανωμένη σκέψη με σύντονο συναίσθημα. Είναι σε θέση να αναγνωρίσει την ευαλωτότητα της κατάστασης του παιδιού της, καθώς και συμπεριφορές του Α. που μπορούν να εμποδίσουν ή και να αναστείλουν την αναπτυξιακή του πορεία. Η ικανότητα της να αναγνωρίζει την κατάσταση του παιδιού δείχνει την ανάπτυξη ενός ικανοποιητικού δεσμού ανάμεσα στην μητέρα και το παιδί, καθώς και μια μητρική λειτουργία επαρκή να ανταποκριθεί στις αναπτυξιακές ανάγκες του παιδιού». Η Έκθεση συνεχίζει αναφέροντας ότι «Από την περίοδο (Αύγουστο 2020) που διακόπηκε η άμεση επικοινωνία του παιδιού με τους πατρικούς παππούδες φάνηκε να επανέρχεται ηρεμία στο παιδί καθώς και υποχώρηση ανασφαλειών που αναπτύχθηκαν κατά την περίοδο έκθεσης του σε αντιφατικές και συγκρουσιακές καταστάσεις [....].» και «Οι συγκρουσιακές καταστάσεις μεταξύ της πατρικής οικογένειας και της μητέρας εκθέτουν το παιδί σε συνεχή τραυματισμό». Σύμφωνα με την Κλινική Ψυχολόγο, «Λόγω του νεαρού της ηλικίας καθώς και του επαρκούς δεσμού που έχει αναπτύξει με την μητέρα του και την καλή σχέση που φαίνεται να έχει με τον πατριό του, οι τραυματισμοί που έχει υποστεί βρίσκονται σε λανθάνον κατάσταση». Η κα. Γ. στην τελευταία σελίδα της Έκθεσης της κρίνει ότι αν συνεχιστεί η έκθεση του τέκνου μου σε τέτοιες καταστάσεις όπως προανέφερα στην παράγραφο 10 της Ένορκης Δήλωσης μου, ενδέχεται να εμποδιστεί η ανάπτυξη του λόγω των ήδη υπαρχόντων τραυμάτων και κατά την επαγγελματική άποψη της συστήνει όπως για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, ήτοι τουλάχιστον πέραν των τριών χρόνων, να μην διανυκτερεύει το τέκνο μου στους πατρικούς παππούδες, θέση με την οποία συμφωνώ και θεωρώ και εγώ ωφέλιμη για το παιδί μου». Αποτελεί πάγια αρχή της νομολογίας, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Jonitexo Ltd. v. Adidas,