← Κύπρος

L. ν. K., Αρ. Αίτησης: 43/2015, 5/5/2022

L. ν. K., Αρ. Αίτησης: 43/2015, 5/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2022:17 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τουμαζή, Π. Οικ. Δ. Αρ. Αίτησης: 43/2015 Μεταξύ: XXXXX L. Αιτήτριας - και - XXXXX K. Καθ' ου η Αίτηση Αίτηση Παρακοής ημερ. 30.09.2020 Ημερομηνία: 5 Μαΐου 2022 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Χρ. Γεωργίου για M. Economides Kranos & Co LLC Για τον Καθ' ου η αίτηση: κ. Μ. Γαβριηλίδης για Γαβριηλίδης & Τιμοθέου ΔΕΠΕ Καθ' ου η αίτηση: Παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι διάδικοι είναι πρώην σύζυγοι. Από το γάμο τους απέκτησαν ένα παιδί. Μετά τη ρήξη του γάμου, προέκυψε αντιδικία μεταξύ τους αναφορικά με την περιουσία που απέκτησαν. Στις 08.01.2016 εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού, στην αίτηση Περιουσιακών Διαφορών 43/2015, με το οποίο ο Καθ' ου η αίτηση διατάχθηκε τα ακόλουθα: (Τεκμ. 1 στην ένορκο δήλωση της Αιτήτριας).

  1. Ο Καθ' ου η αίτηση να εγγράψει και/ή μεταβιβάσει επ' ονόματι της Αιτήτριας το ακίνητο υπ' αριθμό εγγραφής 0/21XXX, Φ/Σχ. 54/XX, Τεμάχιο ΕΠΙ7XX, που βρίσκεται στην περιοχή Ζιντίλης, ενορία Ποταμός Γερμασόγειας, Δήμος Γερμασόγειας, στην Επαρχία Λεμεσού, Οικοδομή [ ], Διαμέρισμα αριθμό X και χώρος στάθμευσης αρ. XX, μερίδιο όλο.
  2. Ο Καθ' ου η αίτηση να εγγράψει και/ή μεταβιβάσει επ' ονόματι της Αιτήτριας το όχημα υπ' αριθμό εγγραφής ΚΤΝXXX.
  3. Ο Καθ' ου η αίτηση να καταβάλει στην Αιτήτρια το ποσό των €300.000,
  4. Με την υπό κρίση αίτηση, η Αιτήτρια ζητά όπως ο Καθ' ου η αίτηση τιμωρηθεί για παράβαση και/ή παρακοή του διατάγματος του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 08.01.2016, το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της Αίτησης Περιουσιακών Διαφορών υπ' αριθμό 43/
  5. Ο Καθ' ου η αίτηση ενέστη στο αίτημα, αρνούμενος παρακοή του διατάγματος. Ακολούθησαν οι γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων. Είναι η θέση της Αιτήτριας ότι όπως πληροφορείται από τους δικηγόρους της, ο Καθ' ου η αίτηση έλαβε γνώση της εκδόσεως του διατάγματος, ημερομηνίας 08.01.2016, δια μέσω των δικηγόρων του, οι οποίοι ήταν παρόντες κατά την ημερομηνία έκδοσης του εν λόγω διατάγματος καθώς επίσης και κατόπιν επίδοσης αυτού δια μέσω επιστολής των δικηγόρων της, ημερομηνίας 16.07.2020, η οποία έχει δεόντως επιδοθεί στον Καθ' ου η αίτηση την 17.07.
  6. (Ένορκη Δήλωση του επιδότη κ. Κλεάνθη Λουκά, Τεκμ. 2). Παρά τις κατ' επανάληψη προσπάθειες της ιδίας και των δικηγόρων της, να επικοινωνήσουν με τον Καθ' ου η αίτηση για σκοπούς συμμόρφωσης του με το ως άνω εκδοθέν διάταγμα, μέχρι και σήμερα, ο Καθ' ου η αίτηση αρνείται και αμελεί και παραλείπει να συμμορφωθεί με το διάταγμα. Ο Καθ' ου η αίτηση παράκουσε και εξακολουθεί να παρακούει το ανωτέρω διάταγμα του Δικαστηρίου, παρά το γεγονός ότι έχει εκδοθεί καθ' όλα νόμιμα και βρίσκεται σε πλήρη και άμεση ισχύ. Ο Καθ' ου η αίτηση, στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως, αναφέρει ότι η Αιτήτρια ουδέποτε του ζήτησε να προχωρήσει με τη μεταβίβαση του ακινήτου και ως εκ τούτου για 4 χρόνια αυτή επέδειξε παντελή αδράνεια προς τούτο. Ο ίδιος περί το 2015 μέχρι και το Μάιο του 2020 εξέτιε ποινή στις Κεντρικές Φυλακές. Κατά το χρονικό αυτό διάστημα, είχε συχνή επικοινωνία με την Αιτήτρια, τόσο τηλεφωνική όσο και κατόπιν επισκέψεων στις Φυλακές για σκοπούς άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας με το τέκνο του. Η Αιτήτρια ουδέποτε αναφέρθηκε στο ζήτημα της μεταβίβασης. Θεωρεί συνεπώς αβάσιμο και χωρίς έρεισμα τον ισχυρισμό της περί άρνησης του να συμμορφωθεί με το ως άνω Διάταγμα καθώς ουδέποτε της αρνήθηκε τούτο. Οι δικηγόροι της Αιτήτριας επικοινώνησαν για πρώτη φορά με τους δικηγόρους του, δια επιστολής τους ημερ.16/07/
  7. Οι δικηγόροι του απάντησαν με επιστολή τους ημερ.10/08/2020 όπου αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι επί 4 χρόνια, ήτοι από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος, η Αιτήτρια ουδέποτε του ζήτησε να προβεί στη μεταβίβαση του ακινήτου, δείχνοντας αδιαφορία προς τούτο και ως εκ τούτου ουδέποτε αρνήθηκε κάτι το οποίο ποτέ δεν του είχε ζητηθεί. (Τεκμ.Α). Ο ίδιος προχώρησε δια μέσω του πληρεξούσιου δικηγόρου του σε πώληση σχεδόν όλης της ακίνητης περιουσίας του για σκοπούς εξόφλησης διαφόρων χρεών ούτως ώστε να ήταν ευχερέστερη η μεταβίβαση του ως άνω ακινήτου και προς αποφυγή τυχόν προβλημάτων που ενδεχομένως θα προέκυπταν. Ο ίδιος μαζί με την Αιτήτρια είχαν διάφορα χρέη τα οποία ήθελε να εξοφληθούν για να είναι δυνατή η ως άνω μεταβίβαση του ακινήτου, χωρίς να δημιουργηθούν περαιτέρω προβλήματα. Ως εκ τούτου, μέσω εξουσιοδότησης του δικηγόρου του, πώλησε σχεδόν όλη την ακίνητη περιουσία του και έτσι κατάφερε να εξοφλήσει όλα τα χρέη με τα δικά του χρήματα, χωρίς την παραμικρή συνεισφορά της Αιτήτριας. Περαιτέρω, κατά τη διάρκεια που ο ίδιος εξέτιε την ποινή του, η Αιτήτρια προχώρησε σε ενοικίαση σε τρίτο πρόσωπο οικίας μεγάλης αξίας που ήταν επ' ονόματι του, από την οποία και ελάμβανε μηνιαία ενοίκια. Το συνολικό ποσό που έλαβε ανέρχεται στις €300.000,00.-. Για τα ενοίκια αυτά του επιβαλλόταν φόρος, καθώς η οικία ήταν επ' ονόματι του, τον οποίο και πλήρωσε, ωστόσο ουδέποτε έλαβε οποιοδήποτε ποσό από τα ως άνω ενοίκια. Ως εκ των ανωτέρω, το ποσό το οποίο διατάχθηκε να πληρώσει στην Αιτήτρια είναι η θέση του ότι το έχει εξοφλήσει πλήρως και μάλιστα με το παραπάνω, κάτι το οποίο αναγράφεται και στην ως άνω επιστολή των δικηγόρων του ημερ.10/08/
  8. Εξακολουθεί να οφείλεται στον φόρο ποσό ύψους €200.000,00.- και δια τούτο επιβαρύνθηκε η περιουσία του με εμπράγματο βάρος (ΜΕΜΟ). Η επιβολή ΜΕΜΟ έγινε ενόσω εξέτιε την ποινή του και ως εκ τούτου επήλθε στη αντίληψη του πολύ αργότερα. Κατά την ημερομηνία έκδοσης του ως άνω διατάγματος, ήτοι 08/01/2016 η περιουσία του δεν είχε καμία επιβάρυνση. Έχει κάνει σαφές στην Αιτήτρια ότι δεν έχει άλλους πόρους για να πληρώνει τον φόρο για το ως άνω ακίνητο και ότι οποιαδήποτε επιβάρυνση υπάρχει, βαρύνει την Αιτήτρια. Ο ίδιος δηλώνει ότι ήταν και συνεχίζει να είναι πρόθυμος να προχωρήσουν στα αναγκαία διαβήματα για τη μεταβίβαση του ως άνω ακινήτου, η οποία έως και σήμερα δεν έχει γίνει εξαιτίας της αδράνειας που επιδεικνύει η Αιτήτρια. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σύμφωνα με τη νομολογία, η παρακοή διαταγμάτων του Δικαστηρίου υποσκάπτει την απονομή της δικαιοσύνης. Στην απόφαση Krashias Shoe Factory Ltd v. Adidas

(1989)1 (E) A.A.Δ. 750, ο πρώην Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γ. Μ. Πικής (Δικαστής όπως ήταν τότε) τόνισε τα ακόλουθα (σελ. 758): «Η υπακοή στα διατάγματα των Δικαστηρίων αποτελεί θεμέλιο λίθο του κράτους δικαίου». Ο τότε Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κ. Παμπαλλής, στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου Μαυρονικόλα ν. Ξάνθου
(2011)1 (Α) ΑΑΔ 293 τόνισε τα ακόλουθα (σελ. 297): «Πιστεύουμε ότι δεν θα ήταν πλεονασμός να επιβεβαιώσουμε, για μια ακόμη φορά, την αναγκαιότητα συμμόρφωσης προς δικαστικά διατάγματα. Σε αντίθετη περίπτωση το κράτος δικαίου, επί του οποίου θεμελιώνονται τα δικαιώματα και υποχρεώσεις των ατόμων και εδράζεται η απαίτηση του κοινωνικού συνόλου, για εφαρμογή του νόμου και της τάξης σε μια δημοκρατική κοινωνία, θα κατέρρεε. Photiou v. HadjiForados
(1988)1 C.L.R. 384». Το άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου 1960 (Ν. 14/60) είναι δικαιοδοτικό και προσδιορίζει τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την τιμωρία προσώπων για την παρακοή διαταγμάτων. Το άρθρο 42 του Ν.14/60 το οποίο τιτλοφορείται «Εξαναγκασμός υποταγής σε διατάγματα», έχει ως ακολούθως: «Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον θα έχη εξουσίαν να εξαναγκάζη εις υπακοήν προς οιονδήποτε διάταγμα εκδοθέν υπ' αυτού, διατάττον ή απαγορεύον την εκτέλεσιν οιασδήποτε πράξεως, διά προστίμου ή φυλακίσεως ή μεσεγγυήσεως πραγμάτων. Και το δικαστήριον δύναται επιπροσθέτως να επιδικάση εις το πρόσωπον προς το συμφέρον του οποίου εξεδόθη το διάταγμα τοιούτον ποσόν υπό μορφήν αποζημιώσεως, ως το δικαστήριον δύναται να θεωρήση πρέπον. Νοείται ότι έκαστο δικαστήριο θα έχει εξουσία τιμωρίας για παρακοή ή και εξαναγκασμού σε υπακοή σ' οποιοδήποτε διάταγμά του στις περιπτώσεις που αφορούν διάδικο σε δικαστική διαδικασία αλλά και στις περιπτώσεις που αφορούν οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, νοουμένου ότι αυτό έλαβε γνώση του διατάγματος και εν γνώσει του και ηθελημένα παροτρύνει ή συνεργεί στη μη υπακοή διατάγματος». Για να αποδειχθεί η παρακοή διατάγματος πρέπει να συνυπάρχει τόσο η αντικειμενική υπόσταση ("actus reus") όσο και η υποκειμενική υπόσταση ( "mens rea") του αδικήματος της αστικής καταφρόνησης με βάση το άρθρο 42 του Ν. 14/60 (Μαύρος ν. Στυλιανού κ.ά.
(1998)1ΑΑΔ 2389). Η φύση της διαδικασίας είναι οιονεί ποινική και το αίτημα για ανυπακοή διατάγματος αποβλέπει στην τιμωρία του παραβάτη (Βλ. Κώστα ν. Κώστα
(2003)1 (Α) Α.Α.Δ. 269). Η παρακοή διατάγματος θα πρέπει να είναι ηθελημένη και να αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Στην απόφαση Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά
(1993)1 Α.Α.Δ. 309) λέχθηκαν τα ακόλουθα (σελ. 314-315): «Όπως επισημαίνεται στην Antonis Mouzouris and Another v. Xylophagou Plantations Ltd
(1977)1 C.L.R. 287, για να στοιχειοθετηθεί η καταφρόνηση πρέπει να αποδειχθεί ηθελημένη ανυπακοή του Καθ΄ου η αίτηση προς την απόφαση του Δικαστηρίου, δηλαδή πρόθεση ανυπακοής προς το διάταγμα του Δικαστηρίου. Το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ΄ εαυτού δεν αρκεί, πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος του Δικαστηρίου». Η Διαταγή 42(Α) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας θέτει τις προϋποθέσεις που πρέπει να τηρούνται σε σχέση με τη διαδικασία στις αιτήσεις παρακοής διαταγμάτων και προβλέπει τα ακόλουθα: «
  1. Where any order is issued by any Court directing any act to be done or prohibiting the doing of any act there shall be endorsed by the Registrar on the copy of it, to be served on the person required to obey it, a memorandum in the words or to the effect following: 'If you, the within-named A.B., neglect to obey this order, by the time therein limited, you will be liable to be arrested and to have your property sequestered.'
  2. An office copy of the order shall be served on the person to whom the order is directed. The service shall, unless otherwise directed by the Court or a Judge, be personal. 3.
(1)Where such an order had been issued by any Court and the person directed to do or prohibited from doing an act (hereinafter referred to as 'the respondent') refuses or neglects to do or abstain from doing it, according to the directions of such order, the person in whose favour such order has been given (hereinafter referred to as 'the applicant') may apply to the Court for a writ of attachment.
(2)Such an application shall be made by summons supported by affidavit and an office copy thereof shall, unless otherwise directed by the Court or a Judge, be served on the respondent personally. But the Court or a Judge, if satisfied that the delay caused by proceeding in the aforesaid way would or might entail irreparable or serious mischief, may make an order ex parte upon such terms as to costs or otherwise, and subject to such undertaking, if any, as the Court of Judge may think just; and any party affected by such order may move to set it aside». Συνεπώς, με βάση τη Δ.42(Α) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, οι όροι για την καταδίκη προσώπου για παρακοή διατάγματος είναι οι ακόλουθοι: (α) η ύπαρξη διατάγματος, (β) η ύπαρξη της αναγκαίας οπισθογράφησης, (γ) η προσωπική επίδοση του διατάγματος και (δ) η προσωπική επίδοση της αίτησης παρακοής (βλ. Μαρκίδης
(1991)1 Α.Α.Δ. 401, Halin v. Timur κ.ά.
(2005)1 (Α) Α.Α.Δ. 424, Ονουφρίου ν. Bye
(2007)1 (Α) Α.Α.Δ. 371). Όπως αναφέρεται στην υπόθεση Krashias (ανωτέρω, σελ. 761, 763): «... η πρόνοια για προσωπική επίδοση του οπισθογραφημένου διατάγματος είναι επιτακτική (εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά). Για τους ίδιους λόγους δεν είναι επιτρεπτή η παρέκκλιση από τις διατάξεις για προσωπική επίδοση της αίτησης για παρακοή η οποία επιβάλλεται από τον Κ.3 της Δ.42Α. ..................................... Η Δ.42Α καθιστά την προσωπική επίδοση τόσο του οπισθογραφημένου διατάγματος όσο και της αίτησης, απαρέγκλιτο όρο για την καταδίκη προσώπου για την παρακοή διατάγματος». Στην απόφαση Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(2003)1(Β) ΑΑΔ 1085 τονίστηκαν τα εξής (σελ. 1089): «Στην Antonis Mouzouris and Another v. Xylophagou Plantations Ltd
(1977)1 CLR 287, διευκρινίστηκε και, σε σειρά μεταγενέστερων αποφάσεων βεβαιώθηκε ότι η επίδοση συντεταγμένου διατάγματος δικαστηρίου, οπισθογραφημένου με προειδοποίηση για τις συνέπειες που ενέχει η παρακοή του, αποτελεί προϋπόθεση για τη στοιχειοθέτηση κατηγορίας για παρακοή του υπό κρίση διατάγματος του Δικαστηρίου». Στην υπό κρίση υπόθεση, σύμφωνα με την ένορκο δήλωση της Αιτήτριας, ο Καθ' ου η αίτηση έλαβε γνώση της εκδόσεως του διατάγματος ημερ. 08.01.2016, δια μέσω των δικηγόρων του οι οποίοι ήταν παρόντες κατά την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος, καθώς επίσης και κατόπιν επίδοσης στον Καθ' ου η αίτηση σχετικής επιστολής των δικηγόρων της. Ο Καθ' ου η αίτηση παραδέχεται ότι έλαβε γνώση του διατάγματος με τους τρόπους που αναφέρει η Αιτήτρια. Στην ένορκη δήλωση επίδοσης του επιδότη αναγράφεται ότι αυτός επέδωσε επίσημο αντίγραφο επιστολής ημερ. 16 Ιουλίου του 2020, η οποία επιστολή επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση επίδοσης (Τεκμ. 2). Παρόλο που στην επιστολή των δικηγόρων της Αιτήτριας αναφέρεται ότι επισυνάπτεται το διάταγμα ημερ. 08.01.2016, αυτό δεν φαίνεται να είναι επισυναπτόμενο και εν πάση περιπτώσει ο επιδότης ορκίστηκε ότι επέδωσε επιστολή. Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι δεν προηγήθηκε της καταχώρισης της παρούσας αίτησης η προσωπική επίδοση στον Καθ' ου η αίτηση του οπισθογραφημένου διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 08.01.2016. Ούτε και υπάρχει στο φάκελο του Δικαστηρίου καταχωρημένη προσωπική επίδοση του διατάγματος. Το ότι η παράλειψη αυτή δεν αναφέρεται στους λόγους ένστασης, ούτε στην ένορκο δήλωση του Καθ' ου η αίτηση, αλλά μόνο στην αγόρευση του δεν απαλλάσσει το Δικαστήριο από το να εξετάσει κατά πόσο η επίδοση έγινε με τον καθορισμένο από τη Δ.42Α τρόπο. Καταλήγω ότι στην προκειμένη υπόθεση δεν υπήρξε συμμόρφωση με τις διατάξεις της Διαταγής 42Α Θ2 και 3 για προσωπική επίδοση στον Καθ' ου η αίτηση του οπισθογραφημένου διατάγματος. Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω, η προσωπική επίδοση του οπισθογραφημένου διατάγματος είναι απαρέγκλιτος όρος για την καταδίκη προσώπου για την παρακοή διατάγματος. Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται σε βάρος της Αιτήτριας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............. Μ. Τουμαζή, Π. Οικ. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /Σ.Χ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.