C. ν. Δ., Αρ. Αίτησης: 208/18, 9/5/2022

(1),

(2),

(3),

(4)και στις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου. Στην ένορκη δήλωση της που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση της, η Αιτήτρια αναφέρει μεταξύ άλλων και τ' ακόλουθα: «Κατά ή περί την 30/09/2011 τελέσαμε πολιτικό γάμο με τον Καθ' ου η Αίτηση στο Δημαρχείο XXXX και από τον γάμο μας αποκτήσαμε ένα τέκνο, τον XXXX Δ. γεννηθέντα την 27/12/20XX. Την 28/03/2018 εκδόθηκε Διάταγμα Λύσεως Γάμου στην Αίτηση του Οικογενειακού Δικαστηρίου υπ' αριθμόν XXX/2018, αλλά τελούσαμε σε διάσταση με τον Καθ' ου η Αίτηση από το έτος

1. Συνεχεία των ως άνω, προχώρησα σε καταχώρηση της παρούσας Αίτησης Γονικής Μέριμνας στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού, στην οποία εκδόθηκε εκ συμφώνου το προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 28/06/2018 το οποίο ρύθμιζε την επικοινωνία μου με το ανήλικο τέκνο μου ως ακολούθως: Αντίγραφο του Διατάγματος ημερομηνίας 28/06/2018 επισυνάπτεται επί της παρούσας και σημειώνεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Α. Την 19/02/2019 εκδόθηκε το απόλυτο Διάταγμα ημερομηνίας 19/02/2019 το οποίο τροποποιούσε τις παραγράφους 3 και 4 του Διατάγματος ημερομηνίας 28/06/2018 οι οποίες κατ' ουσία αφορούσαν τις ώρες και μέρες επικοινωνίας μου με το ανήλικο τέκνο μου ως αναφέρεται στο Αντίγραφο του Διατάγματος ημερομηνίας 19/02/2019 το οποίο επισυνάπτεται επί της παρούσας και σημειώνεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Β. Να αναφέρω ότι ο λόγος που είχα δεχθεί να εκδοθεί το τροποποιημένο διάταγμα, ήταν ότι ο Καθ'ου η Αίτηση είχε πάρει με προσωρινό διάταγμα τον ανήλικο, αναφέροντας σε ένορκες δηλώσεις του γενικολογίες και αστήρικτες υποθέσεις. Επισυνάπτεται η αίτηση του ημερομηνίας 28/09/18 μαζί με την ένορκη δήλωση ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Γ. Μετά από συμβουλή του Κου Νεοκλέους ο οποίος είναι και ο τελευταίος δικηγόρος που ανέλαβε την υπόθεση μου, έχουμε προβεί σε καταγγελία στην Αστυνομία σε σχέση με την εν λόγο ένορκη δήλωση και τους ισχυρισμούς σε αυτή, η καταγγελία μαζί με 5 παραρτήματα επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Δ. Αφού ο Καθ'ου η Αίτηση πήρε τον ανήλικο με τον πιο πάνω τρόπο, αρνιόταν να με αφήσει να τον δω. Ο τότε Δικηγόρος μου, με έπεισε να δεχθώ το διάταγμα ημερομηνίας 19/02/2019 πείθοντάς με ότι ήταν ο μόνος τρόπος να δω άμεσα τον γιο μου και λέγοντας μου ότι εντός λίγων μηνών θα έβγαινε τελική απόφαση όπου θα είχα εκτεταμένο δικαίωμα επικοινωνίας με τον γιο μου. Υπό την πίεση και την χάλια ψυχολογική κατάσταση που ήμουν δέχθηκα να εκδοθεί το διάταγμα. Αν γνώριζα όσα γνωρίζω σήμερα, ή αν είχα σωστή πληροφόρηση και εικόνα δεν θα δεχόμουν τέτοιο διάταγμα. Κατάγομαι από την XXXX και βρίσκομαι στην Κύπρο μόνη μου, χωρίς την οικογένεια μου. Δεν γνώριζα την Κυπριακή νομοθεσία και ούτε είχα τα μέσα για να μάθω καθότι δεν γνωρίζω την Κυπριακή νομοθεσία και τα δικαιώματα μου ως μητέρα. Ως εκ τούτου η μόνη μου επιλογή ήταν να ακολουθήσω πιστά τις συμβουλές των δικηγόρων μου με αποτέλεσμα να εκδοθούν διατάγματα τα οποία αποτέλεσαν την αιτία να αποξενωθώ από το ανήλικο τέκνο μου εντελώς. Στα πλαίσια έκδοσης των ως άνω διαταγμάτων αλλά και ως μητέρα, τηρώ τα καθήκοντα μου πλήρως, πάντοτε σύμφωνα με το καλώς νοούμενο και συμφέρον του ανήλικου τέκνου μου. Προσπάθησα να είμαι τυπική και υπομονετική μέχρι εκδίκαση της κυρίως αίτησης. Παρόλο που το αρχικό διάταγμα ημερομηνίας 28/06/2018 αναφέρει ότι η μέριμνα είναι από κοινού, ουδέποτε ερωτήθηκα ή έστω πληροφορήθηκα εκ των προτέρων για θέματα που αφορούν το παιδί μου, όπως σχολείο, ιδιαίτερα μαθήματα, ιατρούς κτλ, παρά μόνο όπου ήταν υποχρεωτικό διά νόμου να λάβω γνώση. Από την έκδοση του Διατάγματος ημερομηνίας 19/02/2019, έχουν μεταβληθεί οι συνθήκες και/ή καταστάσεις μου με τέτοιο τρόπο ώστε, ως είναι η θέση μου, να δικαιολογείται η τροποποίηση του εν λόγω Διατάγματος. Συγκεκριμένα, οι σχέσεις μου μαζί με τον κ. XXXX Λ., ο οποίος κατ' ισχυρισμό του Καθ' ου η Αίτηση είναι και/ή ήταν άτομο επικίνδυνο και ακατάλληλο να συνευρίσκεται με το ανήλικο τέκνο μας έχουν οριστικά τελειώσει. Επιπλέον τα εισοδήματα μου έχουν αυξηθεί και είμαι πλέον σε θέση να προσφέρω πολύ περισσότερα στο ανήλικο τέκνου μου όσον αφορά τα θέματα που άπτονται της οικονομικής του ευημερίας, εδώ και 3 χρόνια έχω σταθερή εργασία, έχω αποκτήσει καινούριο όχημα μέσω δανείου από την εταιρεία όπου εργάζομαι και δεν έχω παραλείψει ούτε και μία δόση. Πολύ πρόσφατα έχω αρραβωνιαστεί και έχω μετακομίσει στην οδό XXXX [ ] 5Χβ με τον αρραβωνιαστικό μου. Η επικοινωνία μου με το ανήλικο τέκνο μου από την ημέρα έκδοσης του υπό κρίση διατάγματος γίνετε αποκλειστικά βάση του προγράμματος του Καθ' ου η Αίτηση. Ανεξάρτητα με τις πρόνοιες του Διατάγματος ημερομηνίας 19/02/
2. Ο Καθ' ου η Αίτηση αμελεί και/η αποφεύγει να μου παρέχει χρόνο όπως επικοινωνώ με το ανήλικο τέκνο μου. Συγκεκριμένα, το Διάταγμα προνοεί όπως έχω επικοινωνία με το ανήλικο τέκνο μου κάθε Σάββατο ή Κυριακή για 4 ώρες στην παρουσία του Καθ' ου η Αίτηση. Τούτο όμως δεν τηρήθηκε ποτέ καθότι ο Καθ' ου η Αίτηση πάντα βρίσκει δικαιολογίες είτε για να αποφεύγει την επικοινωνία είτε η επικοινωνία να γίνετε για ώρες πολύ λιγότερες απ' ότι προνοεί το εν λόγω Διάταγμα, η εάν γίνεται όντως για περίοδο 4 ωρών ή και περισσότερων είναι πάντα υπό την αίρεση του προγράμματος του Καθ'ου η Αίτηση η Αίτηση ο οποίος αδιαφορεί για το δικό μου πρόγραμμα. Έχω επιδείξει σε αρκετές περιπτώσεις κατανόηση όσον αφορά τα ανωτέρω κυρίως για αποφυγή συγκρούσεων μεταξύ εμένα και του Καθ' ου η Αίτηση, εν αντιθέσει με τον τελευταίο ο οποίος είναι η θέση μου ότι οι πράξεις του είναι εκδικητικές και δεν αποσκοπούν στο καλώς νοούμενο συμφέρον του ανήλικου τέκνου μας. Να αναφέρω ότι το τελευταίο διάστημα ο Καθ'ου η Αίτηση η Αίτηση δεν μου επιτρέπει να αγκαλιάσω ή να φιλήσω το παιδί μου καθ'ότι όπως λέει μπορεί να τον κολλήσω κορονοϊό, ενώ είμαι εμβολιασμένη και με τις δύο δόσεις. Νιώθω ότι έχω χάσει επαφή με το παιδί μου και γνωρίζω ότι δεν φταίει το παιδί για όσα γίνονται, γι' αυτό και προσπαθώ να μην δημιουργώ καταστάσεις. Παρόλα αυτά όλη αυτή η διαδικασία και ειδικά το γεγονός ότι είμαι στο έλεος και υπό την αυστηρή επίβλεψη του Καθ'ου η Αίτηση η Αίτηση μου έχει δημιουργήσει αρκετά ψυχολογικά προβλήματα, ενώ αρκετές φορές ξεσπώ σε κλάματα μη γνωρίζοντας πως να πράξω. Περαιτέρω και σε συνέχεια των ως άνω, αναφέρω ότι σε συνάρτηση με τις δικές μου προσπάθειες για την διατήρηση των αρμονικών σχέσεων μεταξύ εμένα και του Καθ' ου η Αίτηση, ο τελευταίος επιδεικνύει μια αλλόκοτη και αλλοπρόσαλλή συμπεριφορά. Ο Καθ'ου η Αίτηση από την έκδοση του Διατάγματος και παρά τις πρόνοιες αυτού, πάντα αποφασίζει ο ίδιος τις ώρες και τις μέρες που θα έχω επικοινωνία με το ανήλικο τέκνο μας. Λόγω και της δυσμενής μου θέσης στην οποία με έθεσε το εκδοθέν διάταγμα δεν έχω άλλη επιλογή παρά να αποδεχθώ την συμπεριφορά του Καθ' ου η Αίτηση προκειμένου να μην αποξενωθούν η σχέσεις μου με το ανήλικο τέκνο μου εντελώς. Περαιτέρω, λόγω της επιθυμίας μου να βλέπω το ανήλικο τέκνο μου αναγκάζομαι να αποδεχθώ τις προτάσεις του Καθ' ου η Αίτηση καθότι η μη αποδοχή μου θα μου αποστερήσει το δικαίωμα μου να δω το ανήλικο τέκνο μου. Επίσης στις 27/12/21 ήταν τα γενέθλια του γιού μου, αντί να τον δω, ο Καθ'ου η Αίτηση η Αίτηση με κάλεσε να πάω σπίτι του όπου θα είναι εκείνος η μητέρα του ο αδελφός του και ο Πατέρας του με τους οποίους έχω πολύ κακές σχέσεις. Να αναφέρω ότι τόσο με τον Καθ'ου η Αίτηση η Αίτηση όσο και με την μητέρα του έχουμε εκκρεμείς ποινικές υποθέσεις, κάποιες εναντίον τους και κάποιες εναντίον μου. Ενδεικτικά παρουσιάζω αντίγραφο στιγμιότυπων γραπτών μηνυμάτων που ανταλλάχθηκαν μεταξύ εμένα και του Καθ' ου η Αίτηση και επισυνάπτονται επί της παρούσας και σημειώνονται το ΤΕΚΜΗΡΙΟ Ε. Ο Καθ'ου η Αίτηση έχει προχωρήσει σε μεταγενέστερη καταχώρηση της αίτησης 305/2018 η οποία εκκρεμεί ενώπιον σας και έχει οριστεί στις 18/01/2022, σε αυτή την αίτηση έχει καταχωρηθεί από μέρους μου η αίτηση ημερομηνίας 22/06/2021 για παραμερισμό της, αφού σύμφωνα με τον Δικηγόρο μου, είναι καταχρηστική και ζητούμε τον παραμερισμό της. Στις 19/11/2021 ο Καθ'ου η Αίτηση η Αίτηση καταχώρησε αίτηση συνένωσης της αίτησης 305/18 στην 208/18 προφανώς για να ασκήσει περαιτέρω πίεση και να καθυστερήσει την εκδίκαση της υπόθεσης. Η πλευρά μου όπως το Δικαστήριο σας έχει γνώση, μόνο πρόθυμη ήταν για να βρεθεί μια λύση και να μην οδηγηθούμε σε ακρόαση. Η πλευρά του Καθ'ου η Αίτηση η Αίτηση μόνο χρονοτριβές και καθυστερήσεις έχει προσφέρει με προφανές κατ'εμένα σκοπό να κερδίσει χρόνο. Επίσης η πλευρά μου απόσυρε όλες τις παρακοές εναντίον του Καθ'ου η Αίτηση η Αίτηση και έχει επιδικαστεί χρηματικό ποσό εναντίον μου ως Δικηγορικά, ενώ ο Καθ'ου η Αίτηση η Αίτηση δεν απόσυρε την παρακοή που εκκρεμούσε εναντίον μου, την οποία έχω παραδεχθεί και καταδικασθεί. Στις 14/12/21 η Δικηγόρος του Καθ'ου η Αίτηση η Αίτηση συμφώνησε όπως στις 24-31/12/21 και 05/01/22 ο Καθ'ου η Αίτηση η Αίτηση παραδώσει στην οικία μου η ώρα 1200 τον ανήλικο και να τον παραλάβει στις 1500 ούτως ώστε να περάσω λίγο χρόνο τις γιορτές μαζί του. Ο Καθ'ου η Αίτηση η Αίτηση έριξε την ευθύνη στον 9χρονο γιό μας και αρνήθηκε να τον φέρει. Επίσης σε γραπτό μήνυμα του αναφέρει ότι "έχω μιλήσει με τον ανήλικο και μου έχει αναφέρει ότι δεν θέλει να έρθει", αυτό είναι ψέμα και δεν έγινε ποτέ. Είναι η θέση μου ότι οι συνθήκες μου έχουν μεταβληθεί προς το καλύτερο, χωρίς ωστόσο να δέχομαι τους ισχυρισμούς του Καθ'ου η Αίτηση η Αίτηση που συνόδευαν τις προαναφερθείσες αιτήσεις. Σε ότι αφορά τυχόν φοβίες ότι θα πάρω το ανήλικο και να φύγω, να αναφέρω ότι η ζωή μου είναι εδώ, έχω προχωρήσει, οι δεσμοί μου στην χώρα μου είναι ιδιαίτερα αδύνατοι. Ισχύει ότι στο παρελθόν πήγα στην χώρα μου για διακοπές και αποφάσισα να μείνω περισσότερο με τον ανήλικο χωρίς να ενημερώσω τον Καθ'ου η Αίτηση η Αίτηση, αλλά στην συνέχεια ήρθαμε πίσω οικειοθελώς. Ενώ μεσολάβησε μια περίοδος περίπου 2 χρόνων όπου ήμουν με το ανήλικο και είχα διανυκτερεύσεις μαζί του. Επίσης επί του παρόντος αποποιούμαι των ' οποιωνδήποτε δικαιωμάτων μου μη έκδοσης μου από την οποιαδήποτε χώρα σε περίπτωση που πάρω τον ανήλικο εκτός Κύπρου. Η συμπεριφορά του Καθ'ου η Αίτηση ήταν και είναι απαράδεκτη και αψυχολόγητη ως προς το πρόσωπο μου. Έγιναν αμέτρητες προσπάθειες εύρεσης μιας κοινής και λογικής λύσης όσον αφορά την έκδοση ενός τελικού Διατάγματος που να ρυθμίζει την επικοινωνία μου με τον ανήλικο τέκνο μου. Ο Καθ' ου η Αίτηση ήταν σε όλες τις περιπτώσεις ανένδοτος και ουδεμία φορά συνεργάστηκε ούτως ώστε να αποκατασταθούν οι σχέσεις μου με το ανήλικο τέκνο μας. Σε καμία περίπτωση δεν ζητήθηκε από τον Καθ'ου η Αίτηση να πράξει κάτι περισσότερο από αυτό που ένας μέσος συνετός λογικός γονέας θα έπραττε έναντι στο ανήλικο τέκνο του, ήτοι να του επιτρέψει να έχει στη ζωή του την μητέρα του. Με θλίβει το γεγονός ότι η μη συμμόρφωση του Καθ' ου η Αίτηση με το Διάταγμα και η θέληση του να με αποξενώσει εντελώς από το ανήλικο τέκνο μου αποτέλεσαν λόγο για να ακολουθείται η Δικαστική οδός για τρία και πλέον χρόνια με αποτέλεσμα να θεωρούμαι σχεδόν ξένη στα μάτια του ανήλικου τέκνου μου. Παρόλες τις διαφορές μου με τον Καθ' ου η Αίτηση, το γεγονός παραμένει ότι είμαι η μητέρα του ανήλικου τέκνου μας. Στην προκειμένη όμως περίπτωση διαφαίνεται ξεκάθαρα ότι οι συνθήκες που υφίσταντο κατά τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος έχουν μεταβληθεί και στο στάδιο αυτό είναι τέτοιες ούτως ώστε να δικαιολογείται η επέμβαση του Σεβαστού Δικαστηρίου. Ενώ οι ώρες που ζητώ για επικοινωνία είναι περιορισμένες και στο παρόν δεν ζητώ διανυκτέρευση. Εξ' όσων με έχουν πληροφορήσει οι Δικηγόροι μου, φαίνεται να πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Παρόλα αυτά είναι θέμα που θα εξετάσει το Σεβαστό Δικαστήριο το οποίο είναι και ο τελικός κριτής, του κατά πόσο θα εκδοθούν ή όχι τα ζητούμενα διατάγματα. Για όλους τους πιο πάνω λόγους πιστεύω είναι αναγκαίο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις να εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα, καθότι πληρούνται όλες οι νομικές και πραγματικές προϋποθέσεις για έκδοση αυτών, τόσο για να διασφαλιστεί ότι θα υπάρχει κατάλληλη θεραπεία στο μέλλον, όσο και για την ορθή απονομή της Δικαιοσύνης. Περαιτέρω ουδεμία ζημιά θα υποστεί ο Καθ'ου η Αίτηση σε περίπτωση έκδοσης των Αιτούμενων Διαταγμάτων της παρούσας αίτησης, ενώ σε περίπτωση μη έκδοσης αυτών, θα πληγεί ανεπανόρθωτα η ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Σε περίπτωση μη έκδοσης των Αιτούμενων Διαταγμάτων τόσο οι επιπτώσεις που θα επέλθουν στην ψυχοσωματική ακεραιότητα του ανήλικου θα είναι τεράστιες όσο και οι επιπτώσεις που έχω ήδη και θα έχω προσωπικά.» Το Δικαστήριο την ίδια ημερομηνία εξέδωσε προσωρινό διάταγμα επικοινωνίας της Αιτήτριας με τον ανήλικο υιό της ΧΧΧΧ ως ακολούθως: «Προσωρινό διάταγμα με το οποίο τροποποιείται το διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 19.2.19 που εκδόθηκε στα πλαίσια της αίτησης γονικής μέριμνας 208/18 του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού και αναφορικά με το δικαίωμα επικοινωνίας της αιτήτριας με τον ανήλικο υιό της XXXX Δ., η αιτήτρια προσωρινά θα έχει επικοινωνία με τον ανήλικο XXXX κάθε Τετάρτη από η ώρα 18:40 μέχρι η ώρα 21:00 και κάθε Σάββατο από η ώρα 09:00 π.μ. μέχρι η ώρα 16:
3. Ο Καθ΄ ου διατάσσεται να παραδίδει το ανήλικο τέκνο του από την κατοικία του στην αιτήτρια και παραλαμβάνει αυτό στο ίδιο μέρος κατά τη λήξη του πιο πάνω δικαιώματος επικοινωνίας της αιτήτριας. Η αιτήτρια διατάσσεται να παραλαμβάνει το ανήλικο τέκνο της από την κατοικία του Καθ΄ ου η αίτηση και επιστρέφει αυτό στο ίδιο μέρος κατά τη λήξη του δικαιώματος επικοινωνίας της. Το πιο πάνω Προσωρινό Διάταγμα θα ισχύει μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου ή μέχρι τελικής εκδίκασης της κυρίως αίτησης.» Ο Καθ'ου η αίτηση αντέδρασε με την καταχώριση της ένστασης του για τους κάτωθι λόγους: «
4. Ο Καθ' ου η Αίτηση εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι η αίτηση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο είναι αντικανονική και αντίθετη με τον Νόμο και τους κανονισμούς και ως εκ τούτου δεν μπορεί να προχωρήσει και πρέπει να απορριφθεί, διότι:
5. Ο τύπος της αίτησης για αιτήματα τροποποίηση διαταγμάτων που αφορούν θέματα γονικής μέριμνας ανηλίκου, δεν είναι νομότυπος καθώς ο προβλεπόμενος για τροποποίηση είναι ο Τύπος 1, ως προβλέπεται από τους κανονισμούς και όχι δια μονομερούς αιτήσεως ως εκ τούτου τόσο η μονομερής αίτηση όσο και το προσωρινό διάταγμα θα πρέπει να αποσυρθούν και/ή να ακυρωθούν.
6. Η Αιτήτρια στην ένορκη δήλωση της, εσκεμμένα, κακόβουλα και ψευδώς και για παραπλάνηση του Δικαστηρίου δεν αποκαλύπτει πλήρως τα γεγονότα της υπόθεσης και τα γεγονότα τα οποία αναφέρει είναι αναληθή.
7. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 20, του Ν.216/90, για τροποποίηση του Διατάγματος.
8. Ο Αιτητής απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο και/ή δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο κατά τρόπο πλήρη, δίκαιο και αληθή όλα τα σχετικά γεγονότα που αφορούν την υπόθεση και/ή έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ψευδή και/ή αβάσιμα γεγονότα, τα οποία αν ετίθεντο ενώπιον του Δικαστηρίου, θα επηρέαζαν την κρίση του αναφορικά με την έκδοση του Διατάγματος.» Στην Ένορκη Δήλωση του που συνοδεύει την ένσταση του ο Καθ'ου η Αίτηση αναφέρει μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «Αρνούμαι και απορρίπτω τους ισχυρισμούς των παραγράφων 7 και 8, της Ενόρκου Δηλώσεως της Αιτήτριας. Αρχικά αναφέρω ότι η πρώτη αίτηση αναφορικά με θέματα Γονικής μέριμνας καταχωρήθηκε στις 20/07/2016 και είχε τον αριθμό: 304/
9. Με την αίτηση αυτή είχε εκδοθεί σχετικό διάταγμα απαγόρευσης εξόδου του ανήλικου από την Κύπρο. Ο λόγος άμεσης καταχώρησης της παρούσας αιτήσεως και την επείγουσας έκδοσης του αναφερόμενου διατάγματος ημερομηνίας 26/07/2016 και το οποίο κατέστει τελικό στις 3/10/2017, ήταν η απαγωγή του ανήλικου από την Αιτήτρια. Συγκεκριμένα η Aιτήτρια κατά ή περί τα τέλος Ιουνίου του 2015, με την οποία κατά το διάστημα αυτό ήμασταν παντρεμένοι και όπως τουλάχιστον εγώ αντιλαμβανόμουν, δεν αντιμετωπίζαμε προβλήματα στον γάμο μας, μου ανέφερε ότι επιθυμούσε να μεταβεί στη Λευκορωσία με τον ανήλικο υιό μας, για διακοπές και για να επισκεφθεί και την οικογένεια της και ότι θα επέστρεφαν πίσω στην Κύπρο. Εγώ δεν έφερα ένσταση στην επιθυμία της αυτή και μάλιστα φρόντισα και αγόρασα εγώ τα εισιτήρια που θα ταξίδευαν μαζί με τον ανήλικο στις 13/06/2015 και θα επέστρεφαν στις 18/07/
10. Κατά ή περί το τέλος Ιουνίου του 2015, η Αιτήτρια με ενημέρωσε ότι τελικά αποφάσισε ότι δεν θα επέστρεφε στην Κύπρο και αποφάσισε να μείνει μόνιμα στην Λευκορωσία μαζί με τον ανήλικο υιό μας και πως είχε ήδη προχωρήσει και με διαδικασίες έκδοσης διαζυγίου. Πανικοβλήθηκα από την ενημέρωση αυτή και η ζωή μου ανατράπηκε εντελώς από το ενδεχόμενο να μην ξαναδώ το παιδί μου και αποφάσισα να μεταβώ και εγώ προσωπικά στην Λευκορωσία για να μιλήσω με την Αιτήτρια. Αρχές Ιουλίου του 2015, μετέβηκα στην XXXX όπου κατάφερα να συναντήσω την Αιτήτρια και τον ανήλικο υιό μας, ο οποίος ήταν σε άθλια φυσική και ψυχολογική κατάσταση, παρόλες τις συζητήσεις και παρακλήσεις μου προς την Αιτήτρια για επιστροφή τους στην Κύπρο, δεν κατάφερα να της αλλάξω γνώμη για να επιστρέφουν στην Κύπρο. Η Αιτήτρια ήταν ανένδοτη και απόλυτη. Τότε αναγκάσθηκα να πάρω τον δρόμο της επιστροφής μόνος μου και να λάβω νομικά μέτρα. Κατά την επιστροφή μου στην Κύπρο, αμέσως απευθύνθηκα στην Αρμόδια Αρχή της Κυπριακής Δημοκρατίας, δηλαδή στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και με επιστολή μου, ημερομηνίας 06/08/2015, εις την οποία ανάφερα τα γεγονότα, ζητούσα όπως αρχίσουν διαδικασίες για επιστροφή του ανηλίκου στην Κύπρο. Στις 24/09/2015, έλαβαν απαντητική επιστολή από το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Λευκορωσίας και έκτοτε άρχισε η επικοινωνία μεταξύ των δύο Υπουργείων για την προσπάθεια επιστροφής του ανηλίκου. Και ενώ οι διαδικασίες ήταν σε εξέλιξη, κατά ή περί τον Φεβρουάριο του 2016, η Αιτήτρια με πήρε τηλέφωνο και μου ζήτησε να διακόψω τις διαδικασίες της απαγωγής και ότι αποφάσισε να επιστρέφει στην Κύπρο μαζί με τον ανήλικο. Όντως στις 20/02/2016, η Αιτήτρια μαζί με τον ανήλικο επέστρεψαν στην Κύπρο και μετά από προσωπική επικοινωνία και συμβουλή που έλαβα από τον αρμόδιο που χειριζόταν την υπόθεση, διακόπηκαν οι διαδικασίες της απαγωγής. Κατά την επιστροφή τους στην Κύπρο, πρώτο μέλημα μου, ήταν να επανορθώσω την ψυχολογία του ανηλίκου, που ήταν εξαιρετικά άσχημη και φρόντισα να επισκεφθεί ψυχολόγους τόσο για να βοηθήσουν τον ανήλικο αλλά παράλληλα και την Αιτήτρια, η οποία επίσης δεν ήταν καλά ψυχολογικά και ταυτόχρονα είχα και εγώ συναντήσεις με ψυχολόγο για να με βοηθήσει ως προς τον τρόπο αντιμετώπισης τους. Όσον αφορά την Αιτήτρια με σχετικές οδηγίες αρμόδιου ψυχολόγου που την παρακολουθούσε λόγω της άσχημης κατάστασης που βρισκόταν της παρασχέθηκε και φαρμακευτική αγωγή. Στις 21/05/2018, επίσης καταχωρήθηκε η αίτηση Γονικής Μέριμνας με αριθμό: 207/2018, στην οποία αιτούμουν την έκδοση διατάγματος για καθορισμό του τόπου διαμονής του ανήλικου σε εμένα και να μου ανατεθεί η επιμέλεια, φύλαξη και φροντίδα του παιδιού μας, καθώς η Αιτήτρια άρχισε και πάλι να συμπεριφέρεται παράξενα, και ο ανήλικος άρχισε να παραπονιέται για την συμπεριφορά της μητέρας του και του συμβίου της απέναντι του, αφού όπως μου είχε αναφέρει το παιδί, ο τότε συμβίος της, είχε ασκήσει βία εναντίον του και η Αιτήτρια αντί να υπερασπιστεί και να προστατεύσει το ανήλικο παιδί μας, δεν έκανε απολύτως τίποτα. Αντιθέτως, υπερασπιζόταν τον συμβίον της. Στις 21/05/2018, είχε καταχωρίσει και η Αιτήτρια την παρούσα αίτηση Γονικής μέριμνας με αριθμό: 208/2018, όπου και στις 22/05/2018, εκδόθηκε μονομερώς προσωρινό διάταγμα εις το οποίο είχε καθοριστεί ως τόπος μόνιμης διαμονής του ανηλίκου, ο τόπος διαμονής της Αιτήτριας, η οποία τελικά ήταν η κατοικία του συμβίου της και που η Αιτήτρια είχε μετακομίσει δύο εβδομάδες προηγουμένως από το διαμέρισμα που της είχα παραχωρίσει. Μετά όμως από την καταχώριση της ενστάσεως από μέρους του δικηγόρου μου και μετά από συζητήσεις που είχαν και ενόψει των συνθηκών που διαδραματίζονταν στις 28/06/2018, εκδόθηκε εκ συμφώνου τροποποιημένο προσωρινό διάταγμα με το οποίο είχε ανατεθεί η φύλαξη και φροντίδα του ανηλίκου σε εμένα και είχε καθοριστεί ως τόπος μόνιμης διαμονής του ανηλίκου ο τόπος διαμονής μου. Επίσης είχε ρυθμιστεί και η επικοινωνία της Αιτήτριας με τον ανήλικο. Στο προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 28/06/2018, η Αιτήτρια είχε επικοινωνία με τον ανήλικο υιό μας, μόνη της με το παιδί και με προβλεπόμενη διανυκτέρευση. Η μόνη πρόνοια και/ή περιορισμός που υπήρχε για την Αιτήτρια, στο διάταγμα αυτό, ήταν ότι ο τόπος διαμονής της, για σκοπούς επικοινωνίας της Αιτήτρια με τον ανήλικο καθοριζόταν η οικία επί της οδού: XXXX [ ] 1X, περιοχή XXXX, στη Λεμεσό και η δήλωση που είχε αναφερθεί και συμφωνηθεί μεταξύ των δικηγόρων τους, ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι κατά τις ώρες και μέρες επικοινωνίας της Αιτήτριας με τον ανήλικο θα ήταν οι δύο τους και ότι ο ανήλικος δεν θα είχε επαφή με τον οποιονδήποτε συμβίο της μητέρας / Αιτήτριας και μάλιστα στην δήλωση αυτή είχαμε αναφερθεί και σε συγκεκριμένο όνομα συμβίου, για τον οποίο υπήρχαν εύλογες υποψίες ότι δεν ήταν κατάλληλος για να ήταν μαζί με το παιδί μας. Παρόλα αυτά όμως και ενώ η Αιτήτρια είχε με διάταγμα σταθερή επικοινωνία με τον ανήλικο, με διανυκτερεύσεις, στην οικία που δηλώθηκε, η ίδια παρέβαινε τους όρους και τις πρόνοιες του διατάγματος με αποτέλεσμα ο ανήλικος και πάλι να περάσει δύσκολες και άσχημες στιγμές, αφού η Αιτήτρια παρά τη συμφωνία ότι ο ανήλικος δεν θα είχε οποιαδήποτε επαφή με τον τότε συμβίο της, και ότι ο ανήλικος δεν θα διέμενε σε άλλη κατοικία πέραν την οικία της Αιτήτριας επί της οδού XXXX [ ], η ίδια μαζί με το παιδί διανυχτέρευαν στην οικία του συμβίου της, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά, ότι αυτό που πραγματικά ενδιέφερε την Αιτήτρια, είναι ο εαυτός της, η καλή ζωή της, και ερχόταν σε δεύτερη μοίρα, το καλός νοούμενο συμφέρον του ανηλίκου παιδιού μας. Η Αιτήτρια κατά ή περί τις 17/07/2018 πήρε με τη βία τον ανήλικο και πάλι προσπάθησε να απομακρύνει τον ανήλικο από εμένα, αφού αρνήθηκε να επιστρέψει το παιδί στον τόπο μόνιμης διαμονής του κρατώντας το παράνομα για μέρες και μάλιστα μέχρι τις 20/07/2018, σε τόπο διαφορετικό από τον δηλωμένο τόπο διαμονής της, και συγκεκριμένα μεταφέροντας τον στην οικία του τότε συμβίου της, εναντίον του οποίου υπήρχε ήδη καταγγελία για σεξουαλική κακοποίηση του ανηλίκου. Και ενώ η Αιτήτρια γνώριζε για την σχετική καταγγελία εναντίον του συγκεκριμένου ατόμου και ενώ ο ανήλικος παραπονιόταν ότι δεν περνούσε καλά μαζί με το άτομο αυτό, για άλλη μια φορά η Αιτήτρια δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για την προστασία του ανήλικου παιδιού της, αλλά και πάλι μόνο για τις δικές της ανάγκες, ασκώντας κατά τις ώρες που αυτή είχε το παιδί, κακή γονική μέριμνα, αδιαφορώντας για τις ψυχολογικές συνέπειες και την τυχόν κακοποίηση του ανηλίκου. Για να επιστραφεί ο ανήλικος στον τόπο διαμονής του, δηλαδή στο σπίτι μου, αναγκάσθηκα να δώσω οδηγίες στη δικηγόρο μου, να καταχωρίσει αίτηση Γονικής μέριμνας για έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται η Αιτήτρια να παραδώσει τον ανήλικο. Στις 19/07/2018, καταχωρήθηκε από μέρους μου, η αίτηση Γονικής Μέριμνας με αριθμό: 305/
11. Στις 19/07/2018, εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατασσόταν η Αιτήτρια να επιστρέψει τον ανήλικο σε εμένα, εντός 30 λεπτών από την επίδοση του διατάγματος. Με επέμβαση της αστυνομίας μετά την έκδοση του διατάγματος ο ανήλικος επιστράφηκε σε εμένα. Στις 28/09/2018, καταχωρήθηκε από μέρους μου, ενδιάμεση δια κλήσεως αίτησης τροποποίησης του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 28/06/2018, και αιτούμουν την έκδοση διατάγματος υπό επίβλεψη λόγω όλων των πιο πάνω αναφερόμενων σοβαροτάτων γεγονότων και για την ασφάλεια και για το καλώς νοούμενο συμφέρον πλέον του ανηλίκου υιού μας. Στις 19/02/2019, εκδόθηκε το τροποποιημένο προσωρινό διάταγμα με το οποίο η επικοινωνία της Αιτήτριας με τον ανήλικο θα πραγματοποιείτο εντός της οικίας της, επί της οδού: XXXX [ ] X4, Διαμέρισμα 1XΕ, στη Λεμεσό. Καθώς επίσης και το Σάββατο ή Κυριακή στην παρουσία μου. Προσωπικά μετά την έκδοση του διατάγματος έπαιρνα τον ανήλικο κάθε Τρίτη στην οικία της Αιτήτριας επί της οδού XXXX [ ], και το έβλεπε, και κάθε Σάββατο της απέστελλα γραπτό μήνυμα με το οποίο την ενημέρωνα για το τόπο που εισηγούμασταν να γίνει η επικοινωνία. Η Αιτήτρια ουδέποτε έφερε αντίρρηση στον τόπο που εισηγούμασταν αλλά και σπάνια αντιπρότεινε οτιδήποτε άλλο η ίδια. Αντιθέτως αρκετές φορές η ίδια η Αιτήτρια ήταν αυτή που μας έστελνε μηνύματα ότι δεν μπορούσε να βρεθούμε κυρίως τα Σάββατα γιατί είχε διευθετήσει άλλες δραστηριότητες. Αρνούμαι και απορρίπτω τους ισχυρισμούς των παραγράφων 9 και 10, της ενόρκου δηλώσεως της Αιτήτριας. Αναφέρω ότι όλοι οι ισχυρισμοί που αναφέρθηκαν στην αίτηση μου ημερομηνίας 28/09/2018, ευσταθούν και είναι αληθείς και σε καμία περίπτωση δεν είναι αερολογίες ως η Αιτήτρια ισχυρίζεται. Αυτό που με ανάγκασε να καταχωρήσω την συγκεκριμένη αίτηση για τροποποίηση του προσωρινού διατάγματος και να ζητήσω η οποιαδήποτε επικοινωνία της Αιτήτριας να γίνεται υπό επίβλεψη, ήταν και είναι η παντελώς αδιάφορη και αμελής συμπεριφορά και πράξεις της Αιτήτριας έναντι του ανήλικου τέκνου μας, το καλώς νοούμενο συμφέρον και την σωστή ψυχοσωματική ανάπτυξη του ανηλίκου που ήταν το τελευταίο πράγμα που ενδιέφερε την Αιτήτρια, ως διαφαίνεται από τα πιο πάνω αναφερόμενα γεγονότα. Κατά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 19/02/2019, η Αιτήτρια είχε πλήρη επίγνωση και ενημέρωση από τους δικηγόρους της, ως προς τις πρόνοιες του διατάγματος, το οποίο και αποδέχθηκε. Ως εκ τούτου οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας περί άσκησης πίεσης από τους προηγούμενους δικηγόρους της για να αποδεχθεί το διάταγμα και ότι βρισκόταν σε χάλια ψυχολογική κατάσταση, είναι εκ των υστέρων σκέψεις της και όπως διαφαίνεται και από τις ανωτέρω παραγράφους της ενστάσεως μου, σε καμία περίπτωση οι πράξεις και οι ενέργειες της δεν ήταν προς όφελος ή το καλώς νοούμενο συμφέρον του ανηλίκου. Αρνούμαι και απορρίπτω τους ισχυρισμούς της παραγράφου 11, της ενόρκου δηλώσεως της Αιτήτριας. Η Αιτήτρια γνωρίζει πλήρως τόσο για τα ιδιαίτερα μαθήματα τα οποία πηγαίνει ο ανήλικος, όσο και για τις άλλες δραστηριότητες του. Πολλές φορές προσωπικά την ενημέρωσα τόσο για την πρόοδο του στο σχολείο, με γραπτά μηνύματα, όσο και για τις δραστηριότητες του, αφού της έστελνα και συνεχίζω μέχρι και σήμερα να της στέλνω γραπτά μηνύματα για να έρθει να δει το παιδί στα παιχνίδια ποδοσφαίρου που έχει σχεδόν κάθε Σάββατο. Αρνούμαι και απορρίπτω τους ισχυρισμούς των παραγράφων 12 και 13, της ενόρκου δηλώσεως της Αιτήτριας. Από την έκδοση του τροποποιημένου διατάγματος ημερομηνίας 19/02/2019, οι συνθήκες σε καμία περίπτωση δεν έχουν αλλάξει σε τέτοιο βαθμό, που να επιτρέπουν την επικοινωνία της Αιτήτριας με τον ανήλικο χωρίς επίβλεψη. Αντιθέτως, η Αιτήτρια παρόλο ότι έχει παρέλθει μεγάλο χρονικό διάστημα από την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, δεν έχει καταφέρει μέχρι και σήμερα, να συνδεθεί με τον ανήλικο, αφού αρκετές φορές η ίδια ακύρωνε τα προγραμματισμένα ραντεβού για την επικοινωνία της με τον ανήλικο, γιατί είχε όπως μας έλεγε διευθετήσει κάτι άλλο, και οπότε ερχόταν έμενε μόνο 30 λεπτά ή το πολύ μια

(1)ώρα και μετά έφευγε. Κατά την διάρκεια παραμονής της, αντί η ίδια να ασχολείται με τον ανήλικο, να παίξει μαζί του για να τον πλησιάσει, ή να του μιλήσει, ασχολείται συνεχώς με το κινητό της, χωρίς να δίνει καμία σημασία στο παιδί. Προσωπικά πολλές φορές, πρότεινα στην Αιτήτρια να βρεθούμε εάν η ίδια το επιθυμούσε και οποιαδήποτε άλλη μέρα για να δει το παιδί, αλλά η ίδια αρκετές φορές ήταν αρνητική. Όσον αφορά δε την αλλαγή στις προσωπικές της συνθήκες, τις αγνοώ καθώς δεν είμαι σε θέση να το γνωρίζω και ούτε μπορώ να ξέρω εάν είναι σωστές για τον ανήλικο, αφού η Αιτήτρια στο παρελθόν δήλωνε αρραβωνιασμένη με συγκεκριμένο άτομο, αλλά σίγουρα από όσα είχαν συμβεί, δεν ήταν άτομο άξιο εμπιστοσύνης για να έχει την οποιαδήποτε επαφή ο ανήλικος υιός μας μαζί του. Ουδέποτε θέλησα να στερήσω την επικοινωνία της Αιτήτριας με τον ανήλικο υιό μας. Ήμουν το άτομο που πάντοτε διευθετούσα για τις συναντήσεις μας και που πάντα ενημέρωνα την Αιτήτρια με γραπτά μηνύματα για τον τόπο που σκεφτόμασταν να πάμε κυρίως τα Σάββατα. Επαναλαμβάνω ότι η ίδια η Αιτήτρια σπάνια μας εισηγήθηκε οποιοδήποτε τόπο για να βρεθούμε. Αντιθέτως εγώ της πρότεινα αρκετές φορές ότι εάν επιθυμεί μπορεί να έχει επαφή με τον ανήλικο στην παρουσία μου και οποιαδήποτε άλλη μέρα ήθελε, φτάνει να συνεννοούμασταν εγκαίρως για να μπορώ να κανονίζω και εγώ το πρόγραμμα εργασίας μου, αλλά και πάλι ουδέποτε η Αιτήτρια έπραξε αυτό και ουδέποτε μου ζήτησε να δει επιπλέον τον ανήλικο. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας στην παράγραφο 14, ότι το διάταγμα προνοούσε να έχει επικοινωνία με τον ανήλικο κάθε Σάββατο ή Κυριακή για 4 ώρες στην παρουσία μου και πάλι αναφέρω ότι η Αιτήτρια ψεύδεται. Στο διάταγμα ημερομηνίας 19/02/2019, πέραν της πρόνοιας για επικοινωνία κάθε Σάββατο ή Κυριακή στην παρουσία μου, προνοούσε επίσης και κάθε Τρίτη από η ώρα 18:30 μέχρι 20:30 στον τόπο διαμονής της, (χωρίς την δική μου παρουσία), ο οποίος είχε καθοριστεί επί της οδού XXXX [ ] 4X, Διαμέρισμα 1XΕ, XXXX center, στη Λεμεσό. Παρόλα αυτά από το διάστημα που η Αιτήτρια μετακόμισε σε νέα διεύθυνση, κατά η περί τις αρχές του 2021, δεν ζήτησε να εφαρμόζεται η πρόνοια αυτή και εδώ και 2 περίπου χρόνια δεν προέβηκε σε καμία τροποποίηση του διατάγματος για να διορθωθεί στο υφιστάμενο διάταγμα και να αναγραφεί η νέα διεύθυνση κατοικίας της, ούτως ώστε να μπορεί να διεκδικεί την εφαρμογή του διατάγματος αυτού και να βλέπει τον ανήλικο στον τόπο διαμονής της. Επαναλαμβάνω ότι αρκετές φορές η ίδια η Αιτήτρια δεν ήθελε να έρχεται κατά το Σαββατοκυρίακο και μου έστελνε μηνύματα ότι δεν μπορούσε γιατί κάτι της έτυχε ή ότι είχε κάτι διευθετήσει αλλά και όταν ερχόταν ήταν φευγάτη και παρέμενε ελάχιστη ώρα μαζί μας. Αυτή η στάση και συμπεριφορά της Αιτήτριας είχε αποτέλεσμα την αποξένωση της από τον ανήλικο και την απομάκρυνση της, αφού πλέον ο ανήλικος XXXX δεν επιθυμεί να την ακολουθήσει και είναι αρνητικός μαζί της. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς της ότι ο λόγος που δεν ήρθε στα γενέθλια του παιδιού μας, στις 27/12/2021, παρόλο που εμείς την προσκαλέσαμε, ήταν οι εκκρεμούσες εκατέρωθεν ποινικές υποθέσεις που υπάρχουν και πάλι ισχυρίζομαι ότι η Αιτήτρια ψεύδεται. Συγκεκριμένα οι ποινικές αυτές υποθέσεις εκκρεμούν μεταξύ μας από τος έτος 2018 και συνεχίζονται μέχρι και σήμερα. Τα τελευταία 3 περίπου χρόνια η Αιτήτρια ερχόταν κάθε χρόνο στο σπίτι μου, στα γενέθλια του παιδιού μας και μάλιστα καθόταν στο τραπέζι με όλη την οικογένεια μου και γευματίζαμε, και στη συνέχεια σβήσαμε και την τούρτα γενεθλίων του παιδιού. Ο λόγος που φέτος δεν ήρθε ισχυρίζομαι ότι είναι γιατί είχε προσχεδιάσει την καταχώριση της παρούσας αιτήσεως τροποποίησης και ανέφερε και το θέμα γενεθλίων του παιδιού, για να προκαλέσει την εύνοια του Σεβαστού Δικαστηρίου. Επίσης είχα ενημερωθεί από τους δικηγόρους μου για την εισήγηση που είχε γίνει για να υπάρξει επικοινωνία της Αιτήτριας με τον ανήλικο υιό μας, κατά τις μέρες των εορτών εντός της οικίας της. Προσωπικά ενημέρωσα τον ανήλικο για την συμφωνία αυτή και ο ίδιος ο ανήλικος ήταν αρνητικός και συγκεκριμένα μου είπε ότι στις 24/12/2021, είχε ήδη κανονίσει με τους φίλους του να βρεθούν για να παίξουν και δεν δεχόταν να το ακυρώσει. Έστειλα γραπτό μήνυμα στην Αιτήτρια και την ενημέρωσα και της είπα εάν επιθυμούσε να βρισκόμασταν άλλη μέρα μέσα στην εορταστική περίοδο. Επαναλαμβάνω όλα όσα έχω αναφέρει στις ανωτέρω παραγράφους της ενστάσεως μου και ισχυρίζομαι ότι πέραν της πράξης απαγωγής που έχει κάνει η Αιτήτρια αλλά και στη συνέχεια για δεύτερη φορά την αρπαγή του ανηλίκου και απομάκρυνση του από εμένα, παρά την ύπαρξη διατάγματος και την μεταφορά του στην οικία του πρώην συμβίου της, παρόλο που γνώριζε ότι υπήρχε καταγγελία εναντίον του για ισχυρισμούς σεξουαλικής παρενόχλησης του παιδιού μας, δεν μου αφήνουν περιθώρια εμπιστοσύνης προς το πρόσωπο της Αιτήτριας για να εμπιστευτώ σε αυτήν τον ανήλικο υιό μας, στο παρόν στάδιο, χωρίς τη δική μου παρουσία. Γνωρίζω πολύ καλά ότι η Αιτήτρια, μεταβαίνει στην κατεχόμενη Κύπρο και υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να πάρει τον ανήλικο μαζί της και να διαφύγουν σε οποιαδήποτε χώρα. Ακόμη και η χώρα καταγωγής της παρόλο που είναι εντός της ευρωπαϊκής ένωσης, δεν είναι συνεργάσιμη και δεν τηρά τις συνθήκες που υπάρχουν μεταξύ των κρατών. Το γεγονός ότι έχουν κατά τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας αλλάξει προς το καλύτερο οι προσωπικές και οικονομικές της συνθήκες, αυτό δεν αποτελεί λόγο για τροποποίηση ενός διατάγματος και μάλιστα μονομερώς, αλλά ούτε και αποδεικνύει αλλαγή στον χαρακτήρα της ίδιας της Αιτήτριας αφού πολλές φορές όπως και πιο πάνω ανάφερα είχαν εκδοθεί διατάγματα με τα οποία είχε επικοινωνία με τον ανήλικο υιό μας, μόνη της με το παιδί, αλλά ένεκα της συμπεριφοράς και των πράξεων της που μόνο εναντίον του συμφέροντος του ανηλίκου απέβαιναν, με ανάγκασαν να προχωρήσω με καταχώριση αιτήσεως για έκδοση επιβλεπόμενου προσωρινού διατάγματος. Ο ανήλικος είναι πλέον σε ηλικία 10 ετών περίπου και έχει σχηματίσει την δική του άποψη και γνώμη και είναι παντελώς αρνητικός στο να έχει επαφή με την Αιτήτρια, παρόλες τις δικές μου, προτροπές. Ουδέποτε μίλησα αρνητικά προς τον ανήλικο για το πρόσωπο της μητέρας του και ουδέποτε τον επηρέασα για να μην βλέπει την Αιτήτρια. Ο ανήλικος όμως ο οποίος έχει μεγαλώσει και πλέον αντιλαμβάνεται όσα συμβαίνουν, δεν επιθυμεί να πηγαίνει μόνος του μαζί με την Αιτήτρια.» NOMIKH ΠΤΥΧΗ Το Άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως αυτό έχει τροποποιηθεί, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Στην πλούσια νομολογία που υπάρχει επί του θέματος αναλύθηκαν οι τρεις προϋποθέσεις που θα πρέπει να συντρέχουν για να ασκήσει το Δικαστήριο τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Οι τρεις προϋποθέσεις είναι οι ακόλουθες: i) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. ii) Η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων θεραπεία. iii) Tο ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε διάταγμα. Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης έχει κριθεί πως είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Η δεύτερη προϋπόθεση, απαιτεί από τον Αιτητή να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Η έννοια της πιθανότητας έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση σχετίζεται με την επάρκεια των αποζημιώσεων. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων υπέρ του Αιτητή στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε δεν είναι απαραίτητη η έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Οι παραπάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία. Βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates

(1982)1 A.A.Δ. 557, Κυτάλα κ. ά. v. Χρυσάνθου κ. ά.

(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ. ά. v. Timberland Co.

(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Pariko Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd κ. ά.

(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015. Ακόμα το Δικαστήριο αν τελικά αποδεχθεί την ύπαρξη των τριών προϋποθέσεων, τότε θα πρέπει να κρίνει με γνώμονα το τι είναι δίκαιο και πρόσφορο, κατά πόσο είναι εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Το Δικαστήριο ακόμα σε αυτό το στάδιο πρέπει να έχει υπόψη του, ότι πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική εξέταση και διερεύνηση των επίδικων θεμάτων, αποφεύγοντας να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης. [Βλ. Jonitexo Ltd. v. Adidas

(1984)1 C.L.R.

1. Οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 θα κριθούν με βάση τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και τις διατάξεις της σχετικής με το υπό κρίση θέμα νομοθεσίας. Είναι δε προφανές ότι εφαρμογή στην παρούσα περίπτωση έχουν οι διατάξεις του του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου, Ν. 216/
2. Οι σχετικές με το θέμα διατάξεις έχουν ως ακολούθως: «17.
3. Ο γονέας με τον οποίο δεν διαμένει το τέκνο διατηρεί το δικαίωμα της προσωπικής επικοινωνίας μ΄ αυτό.
4. Σε περίπτωση διαφωνίας όσον αφορά την άσκηση του δικαιώματος, προσωπικής επικοινωνίας, αποφασίζει το Δικαστήριο.
5. Στην απόφαση του το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και εφαρμόζει κατ' αναλογία τις πρόνοιες του άρθρου 6». Το Άρθρο 6 του Νόμου έχει ως ακολούθως: 6.

(1)Κάθε απόφαση των γονέων σχετικά με την άσκηση της γονικής μέριμνας πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του τέκνου.

(2)(α) Στο συμφέρον του τέκνου πρέπει να αποβλέπει και η απόφαση του Δικαστηρίου όταν, κατά τις διατάξεις του νόμου, το Δικαστήριο αποφασίζει σχετικά με την ανάθεση της γονικής μέριμνας ή με τον τρόπο της άσκησης της. (β) Η απόφαση του Δικαστηρίου πρέπει επίσης να σέβεται την ισότητα μεταξύ των γονέων και να μην κάνει διακρίσεις με βάση το φύλο, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τις πεποιθήσεις, την ιθαγένεια, την εθνική ή κοινωνική προέλευση ή την περιουσία.

(3)Ανάλογα με την ωριμότητα του τέκνου και στο βαθμό που μπορεί να αντιληφθεί, πρέπει να ζητείται και να συνεκτιμάται η γνώμη του πριν από κάθε απόφαση σχετικά με τη γονική μέριμνα, εφόσον η απόφαση αφορά τα συμφέροντα του. Ο νόμος καθιστά, όπως φαίνεται από τις σχετικές διατάξεις λοιπόν ως κυρίαρχο κριτήριο με βάση το οποίο ασκείται η γονική μέριμνα το συμφέρον του τέκνου γι' αυτό και κάθε απόφαση του Δικαστηρίου για την ανάθεση της γονικής μέριμνας και για θέματα που αφορούν το παιδί πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του ανηλίκου. Βλ. Α. Ιακωβίδου v. Κ. Ιακωβίδου

(2000)1 Α.Α.Δ. 1108, Στυλιανού. v. Στυλιανού

(1993)1 Α.Α.Δ. 130. Στο σύγγραμμα Οικογενειακό Δίκαιο Τόμος ΙΙ, Τρίτη έκδοση, έκδοσης 2003 της καθηγήτριας Έφης Κουνουγιέρη Μανωλεδάκη στη σελ. 268 αναφέρεται: «Ως συμφέρον του παιδιού εννοείται το σωματικό, το υλικό, το πνευματικό, το ψυχικό, το ηθικό και γενικότερα το κάθε είδος συμφέρον. Πρόκειται όπως είναι φανερό και αόριστη νομική έννοια, με αξιολογικό περιεχόμενο, που εξειδικεύεται από το Δικαστή, άρα η κρίση του τελευταίου, ως προς το αν ενόψει των συγκεκριμένων περιστάσεων (η ύπαρξη των οποίων κρίνεται ανέλεγκτα από το δικαστήριο ουσίας) εξυπηρετείται in abstracto το συμφέρον του παιδιού υπόκειται στον έλεγχο του Α.Π. Το συμφέρον του ανηλίκου αποτελεί μια έννοια γενική και είναι καθήκον του εκάστοτε δικαστή να το εξειδικεύσει και να το προστατεύσει.» Βλ. επίσης για το συμφέρον του τέκνου την απόφαση Διευθύντριας Τμήματος Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας v. Φ. Ντούμα κ.α

(2001)1 ΑΑΔ 1911). Επίσης την απόφαση στην υπόθεση Κατσούρη ν. Μ. Χατζηνικόλα,

(2011)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1634 στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η αντιπαράθεση των γονέων και η αντιπαλότητα τους μέσα από δικαστικές διαδικασίες αντιστρατεύεται στα συμφέροντα και την ευημερία των ανηλίκων τέκνων τους». Σύμφωνα με τον περί Προστασίας των δικαιωμάτων του παιδιού Νόμο του 2007 (Ν. 74(1/2007): δικαιώματα του παιδιού «σημαίνει τα δικαιώματα του παιδιού, τα οποία κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα και τους νόμους, από τη Σύμβαση του Ο.Η.Ε., την Ευρωπαϊκή Σύμβαση και οποιαδήποτε άλλη σχετική διεθνή σύμβαση που ήθελε κυρωθεί από τη Δημοκρατία». Από τις διεθνείς συμβάσεις αλλά και τη δική μας νομοθεσία λοιπόν, είναι ξεκάθαρο ότι η γνώμη του παιδιού έχει βαρύνουσα σημασία, και συνεπώς η βούλησή του, αναλόγως της ωριμότητάς του, πρέπει να αναζητείται και να συνεκτιμάται (βλ. Στυλιανού ν Στυλιανού

(1993)1 ΑΑΔ 130, Πασιαρδή ν. Θεοδοσίου

(2004)1 ΑΑΔ 338). Αυτό αποτελεί ένδειξη σεβασμού της προσωπικότητας του παιδιού από το νομοθέτη. Η αναζήτηση της γνώμης του παιδιού είναι υποχρεωτική, εφόσον το παιδί είναι ώριμο, λόγω βιολογικών ή κοινωνικών παραγόντων, να εκφράσει τη γνώμη του για συγκεκριμένο θέμα. Προτού προχωρήσω στην εξέταση του αιτήματός, θεωρώ αναγκαίο να παραπέμψω στα πιο κάτω αποσπάσματα, από τη βιβλιογραφία και τη νομολογία, τα οποία είναι άκρως διαφωτιστικά ως προς τη φύση, τη λειτουργία και τον σκοπό του δικαιώματος επικοινωνίας. Παραπέμπω, καταρχάς, στο βιβλίο του Αρεοπαγίτη Βασίλη Βαθρακοκοίλη Ερμηνεία Νομολογία του Αστικού Κώδικα (ΕΡΝΟΜΑΚ) τόμος Ε Οικογενειακό Δίκαιο, όπου στην ερμηνεία του άρθρου 1520, στη σελίδα 981, υπό τον τίτλο: Σκοπός επικοινωνίας, αναφέρονται τα πιο κάτω: «Ο βασικός σκοπός του δικαιώματος επικοινωνίας είναι η διατήρηση του ψυχικού δεσμού μεταξύ γονέα και τέκνου, της προσωπικής σχέσης, η αποτροπή της μεταξύ τους αποξένωσης τους, η απάμβλυνση των συνεπειών της ανώμαλης εξέλιξης της έγγαμης συμβίωσης, η ικανοποίηση των αισθημάτων αγάπης, συμπάθειας, στοργής και ενδιαφέροντος μεταξύ τους και η δυνατότητα του γονέα άμεσης γνώσης της ανάπτυξης και εξέλιξης της προσωπικότητας του τέκνου, της ανάπτυξης και εξέλιξης της προσωπικότητας του τέκνου, της πνευματικής ανάπτυξης και γενικά της παρακολούθηση της όλης πορείας του τέκνου. Η διατήρηση προσωπικών δεσμών τέκνου και ανιόντων που ασκούν σημαντική επίδραση στην εν γένει ανάπτυξη του τέκνου, είναι ο δικαιολογητικός λόγος της θέσπισης δικαιώματος επικοινωνίας και των ανιόντων με το τέκνο, εφόσον δεν συντρέχουν σοβαροί λόγοι από τους οποίους επιβάλλεται διαφορετική ρύθμιση.» Σύμφωνα δε με το άρθρο 1520 § 3, οι ειδικότερες λεπτομέρειες του δικαιώματος επικοινωνίας ρυθμίζονται κάθε φορά από το Δικαστήριο, το οποίο, συνεπώς, αποφασίζει για τον χρόνο (συχνότητα και χρονική διάρκεια) και τον τόπο της επικοινωνίας ή για το είδος της. Παραπέμπω, επίσης, στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, στην υπόθεση Αθηνά Ξενίδου και Ευαγόρα Οικονομίδη, Έφεση αρ. 28/14, 07/04/2015, όπου αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: "Στην Στυλιανού v. Στυλιανού

(1993)1 ΑΑΔ 131, λέχθηκαν τ' ακόλουθα σχετικά με τα ζητήματα που εξετάζονται στην παρούσα αίτηση: «Όπως αναγνωρίστηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην R. v. U.K.

(1987)Times, 9th July (Series A Judgments and Decisions Vol.121), η πρόσβαση του γονέα στο τέκνο αποτελεί πτυχή του δικαιώματος του ανθρώπου για οικογενειακή ζωή που κατοχυρώνεται από το άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. (Βλ. επίσης Ν. 39/62). Στην Κύπρο το δικαίωμα αυτό επίσης διασφαλίζεται από τις πρόνοιες του Άρθρου 15 του Συντάγματος.Όπως εξηγείται όμως στην υπόθεση RE KD (A minor)

(1988)1 All E.R. 577 (H.L) το δικαίωμα μπορεί να περιοριστεί εφόσον δεν ασκείται προς όφελος του σκοπού για τον οποίο παρέχεται, που δεν είναι άλλος από την συμβολή στην ευημερία.» ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Μελέτησα την εξεταζόμενη αίτηση, την ένσταση, το περιεχόμενο των αντίστοιχων ενόρκων δηλώσεων και όσα υποστήριξαν με τις αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών και είναι σαφές, κατά την άποψη μου ότι στην παρούσα υπόθεση συντρέχουν και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/

1. Οι λόγοι ένστασης 1 και 2 που αναφέρεται ο Καθ΄ ου η αίτηση στην ένσταση του αναφορικά με τον τύπο της αίτησης που χρησιμοποίησε η Αιτήτρια χαρακτηρίζονται από το Δικαστήριο επιεικώς καταχρηστικοί και ανεδαφικοί και θα ήταν ασύμφορο και για τους δύο διαδίκους να χρησιμοποιηθεί ο τύπος 1 και η δημιουργία αχρείαστων εξόδων εκκρεμούντων των δύο αιτήσεων μεταξύ των ιδίων διαδίκων Γονική Μέριμνα 208/18 και Γονική μέριμνα 305/
2. Συνακόλουθα το Δικαστήριο εκδίδει διάταγμα απαλλαγής από την παρατυπία σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Σχετική είναι η απόφαση Karl Heinz Wunderlcih και άλλοι v Ευθύβουλου Παναγιώτου,

(1999)1 ΑΑΔ 366. Η παρούσα αίτηση πρόκειται για διαφωνία των γονέων του ανήλικου XXXX αναφορικά με την άσκηση της γονικής μέριμνας του ανηλίκου και ειδικότερα τον τρόπο επικοινωνίας της μητέρας με τον ανήλικο υιό της XXXX και δυστυχώς δεν υπάρχει συνεννόηση μεταξύ τους με αποτέλεσμα να αναφύονται συνεχώς προβλήματα. Προχωρώ στην εξέταση του αιτήματος για επικοινωνία έχοντας πάντοτε κατά νου ότι θα πρέπει η μαρτυρία να προσεγγίζεται προσεκτικά για να διαπιστωθεί κατά πόσο συντρέχουν οι τρεις προϋποθέσεις για τη συνέχιση ισχύος του διατάγματος, χωρίς το Δικαστήριο να προβαίνει σε αυτό το στάδιο σε ευρήματα επί των αντικρουόμενων ισχυρισμών και στην παρούσα περίπτωση υπάρχουν αρκετά διαφιλονικούμενα θέματα τα οποία αποτελούν την ουσία της κυρίως αίτησης. Υπάρχει διαφωνία συγκεκριμένα ως προς την έκταση του ενδιαφέροντος και συμπεριφοράς της αιτήτριας-μητέρας προς τον υιό της XXXX, όπου υπάρχουν αντίθετες εκδοχές. Συνεκτιμώντας, τη μαρτυρία που έχω ενώπιον μου στις ένορκες δηλώσεις, έχοντας υπόψη μου τις πρόνοιες της νομοθεσίας, είναι προφανές ότι προκύπτει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της Αιτήτριας στην αίτηση της, εφόσον η Αιτήτρια είναι η μητέρα του ανήλικου XXXX Δημοσθένους, κατά συνέπεια, ένας από τους φορείς της γονικής μέριμνας, και το παιδί διαμένει με τον πατέρα του-Καθ΄ ου η αίτηση. Επομένως, η Αιτήτρια ως ένας εκ των γονέων με τον οποίο δεν διαμένει το παιδί έχει δικαίωμα να έχει επικοινωνία μαζί του, με βάση το Νόμο και προϋποθέσεις. Προκύπτει, ακόμη, από την ένορκη δήλωση του Καθ΄ ου η αίτηση - πατέρα ότι αναγνωρίζει μεν το περιορισμένο δικαίωμα της μητέρας για επικοινωνία, εκφράζει, όμως, κάποιες ανησυχίες γιατί, κατά τους ισχυρισμούς του η μητέρα στο παρελθόν και συνεχίζει μέχρι σήμερα να μην επιδεικνύει σωστή και/ή κατάλληλη συμπεριφορά και ενδιαφέρον, αλλά και για την καταλληλόλητα του χώρου που διαβιεί. Δεν είναι η ώρα όμως για επίρριψη ευθυνών, ούτε για αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών αναφορικά με το ενδιαφέρον της μητέρας να ασκεί το δικαίωμα επικοινωνίας με τον υιό της. Tα θέματα αυτά θα εξεταστούν κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης, όταν το Δικαστήριο θα έχει ολοκληρωμένη τη μαρτυρία των διαδίκων και τις εισηγήσεις του Γραφείου Ευημερίας επί του θέματος. Κρίνω συνεπώς ότι η Αιτήτρια έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην αίτηση της. Ότι εναπομένει να εξεταστεί είναι κατά πόσο συντρέχει η τρίτη προϋπόθεση του Άρθρου 32 του Ν.14/60 ότι θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η νομολογία μας θέλει την τρίτη προϋπόθεση να συνδέεται με το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων. Όπως αναφέρεται στην υπόθεση Στυλιανού ν. Στυλιανού

(1993)1 ΑΑΔ 130 στη σελίδα 136 «...η δικαιοδοσία για γονική μέριμνα δεν έχει το στοιχείο της αντιπαράθεσης μεταξύ των γονέων. Αντίθετα έχει άξονα το κοινό καθήκον των γονέων για τη φροντίδα των παιδιών τους και συνισταμένη την ευημερία των τέκνων». Όπως έχει νομολογηθεί η τρίτη προϋπόθεση δεν πρέπει να συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς στις υποθέσεις των πολιτικών Δικαστηρίων, πόσο μάλλον στις υποθέσεις των οικογενειακών διαφορών όπως η παρούσα. Στην απόφαση Κατσουρίδης ν. Κατσουρίδη

(1997)Α.Α.Δ. 415, τονίστηκαν τα ακόλουθα (σελ. 427): «Ο εφεσείων δεν αμφισβήτησε ούτε την τρίτη προϋπόθεση από τις προϋποθέσεις της επιφύλαξης στο άρθρο 32

(1). Το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στο σύγγραμμα του David Bean, Injunctions, 5η έκδοση σελ. 149 ως προς τη δυνατότητα του Δικαστηρίου για άμεση παρέμβαση με παρεμπίπτον διάταγμα στις περιπτώσεις οικογενειακών διαφορών που απολήγουν σε πράξεις βίας ή που επηρεάζουν την ευημερία ανηλίκων για να καταλήξει πως «οι πληγωμένες σχέσεις και τα τραυματισθέντα συναισθήματα των διαδίκων και των ανηλίκων δεν αποτιμούνται σε χρήμα και δεν αποκαθίστανται μεταγενέστερα.» Η διατήρηση επικοινωνίας της μητέρας με το παιδί είναι επιβεβλημένη και στην παρούσα περίπτωση. Η ρύθμιση της επικοινωνίας έστω και αν αυτή δεν είναι διευρυμένη σε αυτό το στάδιο θεωρώ ότι είναι επιτακτική, καθώς η απουσία επικοινωνίας θα οδηγήσει στην πλήρη αποξένωση του παιδιού από την μητέρα του. Τέλος ως προς το ισοζύγιο της ευχέρειας, κρίνω ότι αυτό κλίνει υπέρ της οριστικοποιήσεως του τροποποιηθέντος προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 29.12.21. Καθήκον δε του Δικαστηρίου είναι να συνεκτιμήσει την ποιότητα της μαρτυρίας την οποία οι διάδικοι επέλεξαν να προσκομίσουν, με σκοπό να διαπιστώσει αν τηρούνται οι τρείς προϋποθέσεις για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Είναι ακόμα καθιερωμένη αρχή ότι ο Αιτητής, ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα, πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της αποκάλυψης έχει αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων. Το επιστέγασμα της απουσίας αποκάλυψης είναι η κατάργηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. [Βλ. Στυλιανού ν. Στυλιανού

(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ.α. ν, Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd ν. Zim Israel Navigation Co. Ltd

(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ. ά. ν. Timberland Co.

(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου

(1998)1 (B) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού

(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980]. Ο Καθ΄ ού η Αίτηση στην ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την ένσταση του δεν αναφέρεται σε γεγονότα που απέκρυψε η Αιτήτρια και τα οποία εάν γνώριζε το Δικαστήριο δεν θα εξέδιδε το προσωρινό διάταγμα. Το Δικαστήριο θα ακύρωνε προσωρινό διάταγμα εάν ο Καθ΄ ου η αίτηση αναφερόταν και αποδείκνυε γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν και ήταν ουσιώδη. Σχετική είναι επίσης και η απόφαση Τασούλλα Μαυρομάτη ν. Ανδρέα Μιχαήλ, Έφεση 133, ημερ. 20.4.

1. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν θα προχωρήσει στην ακύρωση του διατάγματος λόγω απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων και το Δικαστήριο βρίσκει ότι πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
2. Το Δικαστήριο δεν θα αναφερθεί σε περισσότερες λεπτομέρειες αναφορικά με την ουσία της υπόθεσης και σε μαρτυρία που μπορεί να προκύψει στην κυρίως υπόθεση. Θα περιοριστεί στα όσα έχει αναφέρει και διαπιστώσει από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων και υπό τις περιστάσεις καταλήγει ότι το τροποποιηθέν προσωρινό διάταγμα ημερ. 29.12.21 θα πρέπει να οριστικοποιηθεί μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελικής εκδίκασης της κυρίως αίτησης, ούτως ώστε να μπορεί το Δικαστήριο στην κατ' αντιμωλία δίκη της κυρίως υπόθεσης να εξετάσει την ουσία της υπόθεσης με βάση τη σχετική νομολογία και να έχει μαρτυρία η οποία θα είναι διαφωτιστική για την έκδοση τελικού διατάγματος. Συνακόλουθα το Δικαστήριο έχοντας υπόψη του τα πιο πάνω θα προχωρήσει στην οριστικοποίηση του τροποποιηθέντος προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 29.12.
3. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ΄ ου η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και καταβληθούν μετά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ............. Γ. Γ. Αντωνιάδης, Δ. Οικ. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο