K. Κ. ν. Ε. Γ., Αρ. Αίτησης: 99/20, 21/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2022:36 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Γονικής Μέριμνας ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Γ. Αντωνιάδης, Δ. Οικ. Δικ. Αρ. Αίτησης: 99/20 Μεταξύ: K. Κ., από τη Λεμεσό Αιτητή και Ε. Γ., από τη Λεμεσό Καθ΄ης η αίτηση ------------------- Μονομερής αίτηση ημερομηνίας 12.05.2020 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 21 Ιουνίου, 2022 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή: κ. Λοϊζος Χατζηδημητρίου για Λοϊζος Χατζηδημητρίου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για την Καθ'ης η αίτηση: κα Διάκου για κ.κ. Πανίκος Α. Λεωνίδου & Σία ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Αιτητής με την εναρκτήρια αίτηση του ημερομηνίας 12.5.20 ζήτησε από το Δικαστήριο: «1. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οττοίο να ακυρώνεται το διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερ. 28/03/2017 που εκδόθηκε στην αίτηση γονικής μέριμνας του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού με αρ. 466/2016 και την αντικατάστασή του με τα πιο κάτω νέα διατάγματα: ι. Διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να ανατίθεται στον Αιτητή η φύλαξη και επιμέλεια του προσώπου της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων Ι. ιι. Διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να προσδιορίζεται ως τόπος διαμονής της ανήλικης Ι. ο εκάστοτε τόπος διαμονής του Αιτητή. 2. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή ή θεραπεία που το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιη και εύλογη υπό τις περιστάσεις. 3. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, πλέον Φ.Π.Α, πλέον έξοδα επίδοσης.» Ο Αιτητής με την μονομερή αίτηση με την ίδια ημερομηνία ζήτησε από το Δικαστήριο: «Α. Προσωρινό διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται η ισχύς του διατάγματος του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερ. 28/03/2017 που εκδόθηκε στην αίτηση γονικής μέριμνας του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού με αρ. 466/2016 με το οποίο καθορίστηκε, ανάμεσα σ' άλλα, ως τόπος διαμονής της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων Ι. ο τόπος διαμονής της Καθ' ης η αίτηση, και καθορίστηκε το δικαίωμα άσκησης επικοινωνίας του Αιτητή με την ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων Ι. Κ., μέχρι την εκδίκαση και αποπεράτωση της κυρίως αίτησης και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Προσωρινό διάταγμα, με το οποίο να ανατίθεται στον Αιτητή η φύλαξη και φροντίδα της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων Ι. Κ., μέχρι την εκδίκαση και αποπεράτωση της κυρίως αίτησης και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Προσωρινό διάταγμα, με το οποίο να προσδιορίζεται ως τόπος διαμονής της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων Ι. Κ. ο τόπος διαμονής του Αιτητή, μέχρι την εκδίκαση και αποπεράτωση της κυρίως αίτησης και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Δ. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή ή θεραπεία που το Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις. Ε. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, πλέον ΦΠΑ, πλέον τέλη επίδοσης. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Η αίτηση βασίζεται στο Άρθρο 111 του Συντάγματος, όπως τροποποιήθηκε από τον περί της Πρώτης Τροποποίησης του Συντάγματος Νόμο του 1989 (Ν.95/89), στον περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 (Ν. 14/60), άρθρα 31 και 32, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 7 και 9, στον περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμο του 1990 (Ν23/90), άρθρα 11, 12, 14(β), 15, 16 και 18, στον περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμο του 1990 (Ν.216/90), άρθρα 5, 6, 7, 8, 9, 13, 15, 16, 17, 18, 19 και 10, στον περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Διαδικαστικό Κανονισμό του 1990, Κανονισμοί 2, 3, 9 και 11, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς, Δ.39, Δ.48, θθ1-4, Δ.64 και στη γενική πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.» Στην ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την μονομερή αίτηση του ο Αιτητής αναφέρει μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «Τόσο εγώ όσο και η Καθ' ης η αίτηση είμαστε Κύπριοι πολίτες, μέλη της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και διαμένουμε στη Λεμεσό. Με την Καθ' ης η αίτηση είχαμε δεσμό από τον Οκτώβριο του 2011 μέχρι τον Ιούλιο του 2013. Στις [ ]/2012 αποκτήσαμε την Ι. η οποία σήμερα είναι 7½ ετών. Με την Καθ' ης η αίτηση δεν νυμφευθήκαμε ποτέ και την Ι. την αναγνώρισα σαν θυγατέρα μου με εκούσια αναγνώριση. Στις 11/06/2014, στα πλαίσια της αίτησης γονικής μέριμνας του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού υπ' αρ. 230/2014 εκδόθηκαν εκ συμφώνου διατάγματα με τα οποία καθορίστηκε ως τόπος διαμονής της Ι. ο τόπος διαμονής της Καθ' ης η αίτηση και καθορίστηκε συγκεκριμένο πρόγραμμα επικοινωνίας μου με την Ι., τεκμήριο 1. Το πιο πάνω διάταγμα ακυρώθηκε στις 28/03/2017 όταν στα πλαίσια της αίτησης γονικής μέριμνας του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού υπ' αρ. 466/2016, εκδόθηκαν εκ συμφώνου διατάγματα με τα οποία καθορίστηκε ξανά ως τόπος διαμονής της Ι. ο τόπος διαμονής της Καθ' ης η αίτηση και καθορίστηκε ένα πιο διευρυμένο για εμένα πρόγραμμα επικοινωνίας με την Ι., τεκμήριο 2. Από το Σάββατο 14/03/2020 μέχρι το Σάββατο 21/03/2020, είχα εκτεταμένη επικοινωνία με την Ι. Συγκεκριμένα από το Σάββατο 14/03/2020 μέχρι τη Δευτέρα, την Τετάρτη μέχρι την Πέμπτη και μετά την Παρασκευή μέχρι το Σάββατο. Την επόμενη μέρα, Κυριακή 22/03/2020 το πρωί η Ι. επικοινώνησε τηλεφωνικά μαζί μου αναφέροντας μου ότι ήθελε να την παραλάβω από τη μητέρα της και να διανυκτερεύσει για ακόμα λίγες μέρες μαζί μου. Η Ι. έχει δικό της κινητό τηλέφωνο και δικό της αριθμό. Το τηλέφωνο αυτό της το αγόρασε η μητέρα της χωρίς την προγενέστερη ενημέρωση ή συγκατάθεσή μου και εγώ το έμαθα μόλις 2 περίπου εβδομάδες πριν την πιο πάνω εκτεταμένη μου επικοινωνία μαζί της. Όταν η Ι. εξέφρασε το πρωί της Κυριακής 22/03/2020 την επιθυμία να ξαναέρθει να διαμένει λίγες μέρες μαζί μου, η αρχική αντίδραση της Καθ' ης η αίτηση ήταν αρνητική. Λόγω όμως της έντονης επιθυμίας της Ι. να έρθει σε εμένα, το απόγευμα της ίδιας μέρας, η Καθ' ης η αίτηση επικοινώνησε μαζί μου αναφέροντας μου ότι συγκατατίθεται να παραλάβω την Ι. και να διαμείνει μαζί μου για τις επόμενες 3 μέρες, ήτοι μέχρι την Τετάρτη, 25/03/2020. Την Τρίτη η Ι. τηλεφώνησε στη μητέρα της λέγοντας της ότι θέλει να μείνει περισσότερες μέρες μαζί μου. Η Καθ' ης η αίτηση αποδέχτηκε όπως η Ι. διανυκτερεύσει μαζί μου και την Τετάρτη. Την Τετάρτη το απόγευμα η Ι. έστειλε γραπτό μήνυμα στην Καθ' ης η αίτηση, τεκμήριο 3, λέγοντας της ότι δεν θέλει ποτέ να επιστρέφει κοντά της και ότι θέλει να μένει μόνιμα μαζί μου. Ταυτόχρονα, προσπαθούσε να με πείσει εμένα να μην την επιστρέφω στην μητέρα της αλλά να αποδεχτώ να διαμένει μόνιμα μαζί μου. Η συμπεριφορά της Ι. μου κίνησε υποψίες γιατί έδειχνε έντονη ανησυχία και φοβία στην ιδέα να επιστρέψει στην μητέρα της. Μετά που η Ι. έστειλε γραπτό μήνυμα στην Καθ΄ ης η αίτηση ότι θέλει να μείνει μόνιμα μαζί μου, η Καθ΄ ης η αίτηση την κάλεσε στο κινητό της και στην παρουσία μου, σε έξαλλη κατάσταση και οργισμένη φώναζε στην ανήλικη ότι αφού θέλει να μένει μόνιμα μαζί μου να πάει σπίτι της Καθ΄ ης η αίτηση να πιάσει όλα τα ρούχα και προσωπικά της αντικείμενα και να φύγει. Αργότερα την ίδια μέρα, η Καθ΄ ης η αίτηση επικοινώνησε ξανά με την Ι. τηλεφωνικά απειλώντας την ότι αν δεν επέστρεφε σε αυτήν την επόμενη μέρα, Πέμπτη, θα πήγαινε στην αστυνομία να με καταγγείλει ότι παράνομα είχα την Ι. και θα ζητούσε από την αστυνομία να την παραλάβουν την Ι. να της την επιστρέψουν. Με την απειλή της αυτή η Καθ΄ ης η αίτηση είχε πρόθεση να τρομοκρατήσει την Ι. για να την εξαναγκάσει να επιστρέψει κοντά της. Η Καθ΄ ης η αίτηση είναι δικηγόρος και γνωρίζει πολύ καλά ότι η αστυνομία δεν έχει δικαίωμα να επέμβει σε τέτοιους είδους διαφορές. Γνωρίζει όμως επίσης πολύ καλά την Ι. και ήξερε ότι απειλώντας την ότι θα προσφύγει στην αστυνομία, η Ι. θα τρομοκρατείτο. Σαν αποτέλεσμα των απειλών της Καθ' ης η αίτηση, η Ι. όντως τρομοκρατήθηκε και ξεκίνησε να κλαίει απαρηγόρητη. Εγώ επικοινώνησα τότε με την Καθ' ης η αίτηση και της ανέφερα ότι κατάφερε να τρομοκρατήσει την ανήλικη και να την κάνει να κλαίει και αυτή μου απάντησε ότι καλύτερα να κλαίει παρά να είναι «μπαστάρτα σαν τον παπά της». Επισυνάπτω σαν τεκμήριο 4, αντίγραφο του εν λόγω μηνύματος της, το οποίο μετά από λίγο διέγραψε, τεκμήριο 5. Μεταγενέστερα της πιο πάνω συζήτησης, μετά από λίγες ώρες η Καθ' ης η αίτηση επικοινώνησε μαζί μου και μου ανέφερε ότι συγκατατίθεται να παραμείνει η Ι. μαζί μου μέχρι την Παρασκευή, 27/03/2020. Επισυνάπτω σαν τεκμήριο 6 το εν λόγω μήνυμα. Παρά την πιο πάνω ρητή και γραπτή συγκατάθεση της Καθ' ης η αίτηση και σαν περαιτέρω απόδειξη του γεγονότος ότι είναι ασταθής, απρόβλεπτη και κυκλοθυμική, το βράδυ της Πέμπτης, 26/03/2020, μετέβη στην αστυνομία καταγγέλλοντας με ότι κρατούσα παράνομα την ανήλικη και ζήτησε από την αστυνομία να επικοινωνήσει μαζί μου δίνοντας μου οδηγίες να επιστρέφω την Ι. στην Καθ' ης η αίτηση. Η αστυνομία επικοινώνησε μαζί μου τόσο την Πέμπτη τη νύχτα όσο και την Παρασκευή το πρωί και τους εξήγησα ότι η ίδια η Καθ' ης η αίτηση είχε συμφωνήσει γραπτώς όπως η Ι. παραμείνει μαζί μου μέχρι την Παρασκευή. Στο μεταξύ, η Ι. ξεκίνησε να ανοίγεται σε εμένα και να μου αναφέρει ότι ο λόγος που δεν θέλει να επιστρέφει στην Καθ' ης η αίτηση είναι επειδή ανά τακτά χρονικά διαστήματα την κτυπάει, της φωνάζει και αυτή φοβάται να είναι μαζί της. Ήταν η πρώτη φορά που ανέφερε κάτι τέτοιο σε εμένα η Ι. και ειλικρινά δεν ήξερα πώς να αντιδράσω. Συγκεκριμένα, μου είπε τα ακόλουθα: i. Ότι μια φορά που θύμωσε η Καθ' ης η αίτηση, την χτύπησε στο στόμα σπάζοντας το δόντι της. ii. Άλλη φορά την χτύπησε στο πρόσωπο, σπάζοντας τη μύτη της. ίίί. Άλλη φορά την έπιασε από το κεφάλι και την κτυπούσε στον τοίχο. ίν. Μια μέρα την έπιασε με τα δύο χέρια από τα μάγουλα και της τα τραβούσε με δύναμη. ν. Κάποιες φορές που θυμώνει την κλωτσάει στα πόδια. Σύμφωνα με την Ι. όλα αυτά τα συμβάντα ήταν πρόσφατα. Mε το που τα άκουσα όλα αυτά σοκαρίστηκα. Όσο και να ξέρω ότι η Καθ' ης η αίτηση είναι κυκλοθυμική και ευέξαπτη, δεν πίστευα ποτέ ότι θα συμπεριφερόταν έτσι στη θυγατέρα μας. Ρώτησα την Ι. γιατί δεν μου τα είχε πει πιο πριν όλα αυτά και μου είπε ότι φοβόταν να μου πει κάτι και ότι η Καθ' ης η αίτηση της έλεγε ότι αν μου πει κάτι θα την θυμώσει πάρα πολύ. Όταν άκουσα όλα αυτά ξεκίνησαν να έρχονται στο μυαλό μου διάφορα συμβάντα στο παρελθόν που η ανήλικη έφερε σωματικά τραύματα αλλά τότε δεν μου είχε περάσει καν από το μυαλό ότι μπορούσε να βιώνει τέτοιες τραγικές καταστάσεις. Συγκεκριμένα: i. Στις 18/02/2020 φέτος που ήταν τα γενέθλια μου ήταν Τρίτη. Όπως φαίνεται στο διάταγμα, τεκμήριο 2, η Τρίτη είναι η μοναδική μέρα της εβδομάδας που δεν έχω επικοινωνία με την Ι. Επειδή κάθε χρόνο στα γενέθλια μου σβήνουμε κεράκια παρουσία της Ι. των γονέων μου και των ξαδελφιών της, ζήτησα από την Καθ' ης η αίτηση να μου επιτρέψει να την πιάσω για λίγη ώρα για να τηρήσουμε την παράδοση. Η Ι. ήθελε πάρα πολύ να έρθει. Η Καθ' ης η αίτηση όμως ήταν ανένδοτη και δεν αποδεχόταν γιατί, όπως έλεγε, η μικρή είχε διαγώνισμα την επόμενη μέρα, Τετάρτη, και έπρεπε να μελετήσει. Εν τέλει, αργά το απόγευμα, με ενημέρωσε ότι αποδεχόταν να παραλάβω για λίγο την ανήλικη. Να σημειωθεί ότι όπως μου παραδέχτηκε η ίδια η Καθ' ης η αίτηση την επόμενη μέρα, το διαγώνισμα της Ι. δεν ήταν την Τετάρτη αλλά την Πέμπτη. Όταν την παρέλαβα, η Ι. ήταν ντυμένη καρναβαλίστικα. Παρ' όλο ότι η καρναβαλίστικη περίοδος δεν είχε ακόμα ξεκινήσει αφού η Τσικνοπέμπτη ήταν 2 μέρες μετά, στις 20/02/2020. Η ανήλικη ήταν ντυμένη τίγρης και βαμμένη στο πρόσωπο. Συγκεκριμένα, είχε 2 έντονα σημάδια στα μάγουλα, τα οποία εγώ θεώρησα ότι ήταν βάψιμο. Την επόμενη μέρα που την παρέλαβα για σκοπούς επικοινωνίας, παρατήρησα ότι τα σημάδια στο πρόσωπο ήταν ακόμα εκεί. Ρώτησα την Ι. τι ήταν τα σημάδια αυτά και μου είπε ότι δημιουργήθηκαν όταν προσπαθούσε η μητέρα της να της αφαιρέσει το βάψιμο για την αμφίεση της σαν τίγρης την προηγούμενη μέρα. Τότε δεν υποψιάστηκα οτιδήποτε, αλλά σκεφτόμενος τώρα το περιστατικό είμαι πεπεισμένος ότι τα σημάδια στο πρόσωπο της Ι. δεν δημιουργήθηκαν κατά την προσπάθεια αφαίρεσης του βαψίματος προσώπου αλλά ήταν αποτέλεσμα άσκησης βίας πάνω της. Πιθανέστατα επειδή αυτή επέμενε τη μέρα των γενεθλίων μου να περάσει λίγη ώρα μαζί μου, πράγμα το οποίο εξόργισε την Καθ' ης η αίτηση. Επισυνάπτω σαν τεκμήριο 7 φωτογραφία που λήφθηκε τη μέρα των γενεθλίων μου και σαν τεκμήριο 8 φωτογραφίες που λήφθηκαν το πρωί της 20/02/2020 (μεθεπόμενη μέρα) στις οποίες φαίνονται τα μάγουλά της. ii. Μια άλλη φορά, περί τα τέλη Φεβρουάριου 2020, ενώ βρισκόμουν στο σχολείο της Ι., η δασκάλα της μου εξέφρασε τις ανησυχίες της για αυτήν. Συγκεκριμένα, μου είπε ότι η Ι. στο σχολείο προσπαθεί να επιβάλλεται στους άλλους μαθητές και ότι θυμώνει πολύ εύκολα. Όπως η ίδια η δασκάλα μου ανέφερε, αυτή είναι συμπεριφορά την οποία βιώνει στο σπίτι και από εκεί δημιουργείται. iii. Κατά την πιο πάνω συζήτηση με τη δασκάλα της, μου ανέφερε επίσης ότι μια μέρα πρόσφατα πήγε στο σχολείο και φαινόταν κτυπημένη. Τη ρώτησε τι έπαθε και της είπε ότι την κτύπησε η Καθ' ης η αίτηση. Εγώ τότε ρώτησα τη δασκάλα γιατί δεν με ενημέρωσαν εμένα και τι έκαναν όταν τους ανέφερε αυτό η Ι. Σύμφωνα με τη δασκάλα της, αυτή ενημέρωσε τη διευθύντρια του σχολείου, η οποία επικοινώνησε τηλεφωνικώς με την Καθ' ης η αίτηση. Εγώ τότε ρώτησα αμέσως την Ι. να μου πει τι έγινε τη μέρα εκείνη που πήγε στο σχολείο κτυπημένη και μου απάντησε ότι δεν θυμόταν. Επικοινώνησα επίσης με την Καθ' ης η αίτηση η οποία μου είπε ότι σαν έπαιζε, έπεσε και κτύπησε. iv. Πριν λίγες μέρες η Ι. πονούσε το πόδι της. Όταν τη ρώτησα τι έχει, μου είπε ότι έπεσε κάτω από την καρέκλα. Σήμερα όμως είμαι πεπεισμένος ότι ο τραυματισμός της ήταν συνεπεία άσκησης σωματικής βίας από την Καθ' ης η αίτηση. Μετά που η Ι. μου εκμυστηρεύτηκε όσα αναφέρω πιο πάνω και μετά που ξεκίνησαν να έρχονται στο μυαλό μου όλες οι πιο πάνω σκέψεις, ρώτησα την Ι. κατά πόσο οι τραυματισμοί και μώλωπες και/ή σημάδια που αναφέρω στην παράγραφο 23 πιο πάνω ήταν αποτέλεσμα εξάσκησης σωματικής βίας από την Καθ' ης η αίτηση. Η Ι. μου απάντησε θετικά. Όπως μάλιστα μου είπε για τα σημάδια στο μάγουλο της στα γενέθλια μου, αυτή δεν ήθελε καν να ντυθεί καρναβαλίστικα αλλά επέμενε η Καθ' ης η αίτηση να την ντύσει για να τη βάψει και να μην φαίνονται τόσο έντονα τα σημάδια. Την απείλησε μάλιστα ότι αν μου έλεγε κάτι για τα εν λόγω σημάδια θα την θύμωνε πάρα πολύ. Εξήγησα στην Ι. ότι όλα αυτά είναι πολύ σοβαρά και ότι θα πρέπει να τα αναφέρουμε στην αστυνομία. Η Ι., αφότου αντιλήφθηκε και κατανόησε τη σοβαρότητα τους, επέμενε σε έντονο ύφος ότι όλα είναι αλήθεια και αν πρέπει, θα τα πει και στην αστυνομία. Την Παρασκευή, 27/03/2020, μετέβηκα εγώ ο ίδιος προσωπικά, χωρίς την Ι., στον αστυνομικό σταθμό Αγίου Ιωάννη στη Λεμεσό για να τους αναφέρω όλα όσα μου είπε η Ι. και να ζητήσω την εμπλοκή τους. Το απόγευμα της ίδιας μέρας επικοινώνησαν μαζί μου από τον πιο πάνω αστυνομικό σταθμό ζητώντας μου να παρουσιαστώ με την Ι. στο σταθμό με σκοπό τη λήψη οπτικογραφημένης κατάθεσης στην παρουσία λειτουργού του γραφείου ευημερίας. Μετέφερα την Ι. στο σταθμό όπου μας ανέμεναν ο αρμόδιος αστυφύλακας λοχίας Κλεάνθης και η λειτουργός του γραφείου ευημερίας επ' ονόματι Βασιλική Κλεάνθους. Παρά το ότι μας κάλεσαν για λήψη κατάθεσης από την Ι., μετά που φτάσαμε εκεί μας ενημέρωσαν ότι λόγω του ότι δεν υπάρχει εκεί δωμάτιο το οποίο να ικανοποιεί τις προϋποθέσεις του πρόσφατου διατάγματος σχετικά με τα μέτρα πρόληψης και παράλειψης μετάδοσης του κορωνοϊού, δεν ήταν δυνατή η λήψη οπτικογραφημένης κατάθεσης από την Ι. Παρ' ότι δεν ήταν δυνατό να ληφθεί οπτικογραφημένη κατάθεση από την Ι., τα πιο πάνω πρόσωπα μίλησαν μαζί της, χωρίς να είμαι εγώ παρόντας. Μετά τη συζήτηση τους με την Ι., μου ανέφεραν ότι πρέπει να μείνει μαζί μου η ανήλικη και ότι θα πρέπει να προσφύγω στο Δικαστήριο ζητώντας όλα τα σχετικά διατάγματα. Εν τέλει, στις 03/04/2020, επικοινώνησαν μαζί μου από την αστυνομία για να πάρω το απόγευμα της ίδιας μέρας την Ι. για οπτικογραφημένη κατάθεση, πράγμα που έγινε στην παρουσία λειτουργού του γραφείου ευημερίας. Αφότου έδωσε την οπτικογραφημένη κατάθεση η Ι., δεν είχα οποιαδήποτε διαφορετική ενημέρωση ή οδηγίες από την αστυνομία και το γραφείο ευημερίας, είτε μου ζητήθηκε να την επιστρέψω στη μητέρα της. Μετά από δική μου επικοινωνία με το γραφείο ευημερίας και συγκεκριμένα την προϊστάμενη κα Μαρία Μουστέρη, μου ζητήθηκε να μεταφέρω την Ι. την Τρίτη, 07/04/2020, στο γραφείο ευημερίας για να τη δει η κα Μουστέρη και για να συζητήσω εγώ μαζί της, πράγμα που έγινε. Κατά τη συζήτηση μου με την κα Μουστέρη της ανέφερα για τον ψυχολογικό πόλεμο που εξασκεί η Καθ' ης η αίτηση στην ανήλικη. Συγκεκριμένα, είπε στην Ι. ότι της αγόρασε σκυλάκι για να τη δελεάσει να επιστρέφει. Επίσης, τόσο η ίδια όσο και η μητέρα της, λένε συνέχεια στην Ι. ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν είναι καλά, είναι πολύ λυπημένη και άρρωστη και θα γίνει καλά μόνο αν επιστρέψει σε αυτή η Ι. Κατά τη συζήτηση με την κα Μουστέρη η Ι. εξέφρασε την επιθυμία να δει την Καθ' ης η αίτηση αλλά όχι στη δική της οικία γιατί φοβόταν να πάει μόνη της εκεί αλλά κάπου αλλού. Κατόπιν εισήγησης δικής μου, διευθετήθηκε συνάντηση της Ι. και της Καθ' ης η αίτηση την επόμενη μέρα, 08/04/2020, στα γραφεία του γραφείου ευημερίας, στην παρουσία λειτουργού του γραφείου. Δυστυχώς η συμπεριφορά της Καθ' ης η αίτηση συνέχισε να είναι η χειρότερη δυνατή για την ανήλικη. Τη Μεγάλη Δευτέρα αργά το βράδυ με κατάγγειλε στην αστυνομία για σωματική βία εναντίον της Ι. Και αυτό γιατί όταν μίλησε στην Ι. από το τηλέφωνο με βίντεο, παρατήρησε κόκκινα σημάδια στο πρόσωπο της. Ρώτησε την Ι. τι ήταν τα σημάδια και αυτή της απάντησε ότι ήταν από πέννα με την οποία ζωγράφιζε. Παρά την απάντηση της Ι., θέλοντας να δημιουργήσει προβλήματα και αναστάτωση, προχώρησε σε καταγγελία. Έτσι, με κάλεσαν από την αστυνομία αργά το βράδυ να πάρω την Ι. να την εξετάσουν και αναγκάστηκα να την ξυπνήσω για να τη μεταφέρω στον αστυνομικό σταθμό. Όταν εξετάστηκε η Ι., δεν έφερε κανένα απολύτως σημάδι πάνω της, αφού ήδη είχε κάνει μπάνιο και το μελάνι της πέννας καθάρισε. Ενώ τη Μεγάλη Πέμπτη είχε δεύτερη συνάντηση με την Ι. στο γραφείο ευημερίας, τη Μεγάλη Παρασκευή μετέβη στην αστυνομία καταγγέλλοντας με για παρακοή διατάγματος από τις 22/03/2020. Δεν έφτανε αυτό, αποφάσισε τη Μεγάλη Παρασκευή, 17/04/2020, να με καταγγείλει στην αστυνομία για σωματική βία εναντίον της στις 09/01/2020, δηλαδή πέραν των 3 μηνών προγενέστερα. Δυστυχώς αυτή η αλλοπρόσαλλη και επικίνδυνη για το καλό της Ι. συμπεριφορά της Καθ' ης η αίτηση δεν είναι κάτι καινούριο. Πριν 3 περίπου χρόνια, με κατάγγειλε για σεξουαλική παρενόχληση της ανήλικης. Ως αποτέλεσμα, η Ι. αναγκάστηκε να υποβληθεί σε εξετάσεις από εξειδικευμένους ιατροδικαστές στο Μακάριο Νοσοκομείο στη Λευκωσία, οι οποίοι βεβαίως, απέρριψαν κάθε ισχυρισμό της. Οι σχέσεις μου με την Ι. είναι εξαιρετικές και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι ζητάει επιτακτικά να μένει μόνιμα μαζί μου. Πέραν της αγάπης μου, μαζί μου νιώθει και ασφάλεια, κάτι το οποίο, σύμφωνα πάντα με την Ι., δεν νιώθει όταν διαμένει με την Καθ' ης η αίτηση. Αντιθέτως μάλιστα, σύμφωνα με αυτά που η ίδια η Ι. λέει, ανά τακτά χρονικά διαστήματα η Καθ' ης η αίτηση την κτυπάει, της φωνάζει και γενικότερα την τρομοκρατεί. Γνωρίζοντας την Καθ' ης η αίτηση πολύ καλά, ξέρω ότι είναι άτομο απρόβλεπτο και κυκλοθυμικό. Δεν μπορείς να προβλέψεις πότε και για ποιο λόγο θα θυμώσει και πώς θα αντιδράσει όταν θυμώσει. Η Καθ' ης η αίτηση, με τη συμπεριφορά της και την επανειλημμένη άσκηση βίας εναντίον της ανήλικης, είναι πλέον ακατάλληλη να ασκεί τα γονεϊκά της της καθήκοντα και δεν πρέπει να έχει τη φύλαξη και φροντίδας της ανήλικης. Από την έκδοση του προηγούμενου διατάγματος μέχρι σήμερα οι συνθήκες τόσο εμένα όσο και της Καθ' ης η αίτηση έχουν αλλάξει άρδην. Περισσότερο όμως έχουν αλλάξει τις Ι. η οποία σήμερα είναι μεγαλύτερη, πιο ώριμη, έχει καλύτερη αντίληψη της πραγματικότητας γύρω της και φοιτά στο δημοτικό. Η ανήλικη, είναι ανένδοτη στο ενδεχόμενο να επιστρέψει στη μητέρα της και οποιαδήποτε συζήτηση για επιστροφή της της προκαλεί έντονα συναισθήματα φοβίας και συναισθηματικής φόρτισης. Είμαι σε θέση να έχω τη φύλαξη και φροντίδα της Ι. και να καθοριστεί σαν τόπος διαμονής της ο δικός μου τόπος διαμονής. Η Ι. ήδη περνάει μαζί μου αρκετό χρόνο, περισσότερο από αυτόν που αναφέρεται στο υφιστάμενο διάταγμα επικοινωνίας. Ενώ εργάζομαι σε ιδιόκτητο δικηγορικό γραφείο και μπορώ να προσαρμόσω το πρόγραμμα μου ανάλογα με τις προσωπικές και οικογενειακές μου ανάγκες. Κάτι το οποίο ήδη κάνω μέχρι σήμερα. Μπορώ επίσης να έχω βοήθεια από τους γονείς μου και τα αδέρφια μου, με τους οποίους η Ι. έχει εξαιρετικές σχέσεις. Ενόψει όλων των πιο πάνω και λόγω της συνεχιζόμενης άρνησης της Ι. να επιστρέφει στη μητέρα της και λόγω της ύπαρξης του διατάγματος ημερ. 28/03/2017 είναι επείγον και απολύτως αναγκαίο όπως το Δικαστήριο προχωρήσει στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων για την προστασία τόσο του παιδιού όσο και εμένα, αφού εγώ δεν ευθύνομαι για την πιο πάνω συμπεριφορά του παιδιού και ούτε θέλω να υπάρχει έστω η παραμικρή υπόνοια ότι εγώ δεν συμμορφώνομαι με διατάγματα του Δικαστηρίου. Βλέποντας την Ι., είμαι απόλυτα σίγουρος ότι αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα και εξαναγκαστώ να την επιστρέφω στη μητέρα της, έχοντας υπόψη το περιβάλλον στο οποίο ζει με την Καθ' ης η αίτηση, όπως το περιέγραψε η ίδια η Ι. υπάρχει τεράστιος κίνδυνος να τρομοκρατηθεί τόσο πολύ που να φοβάται να ξανανοιχτεί είτε σε έμενα είτε σε κάποιο λειτουργό του γραφείου ευημερίας. Είναι επιτακτικά αναγκαίο όπως η Ι. παραμείνει μαζί μου τουλάχιστον μέχρι γίνει πλήρης και ορθή διερεύνηση των καταγγελιών της. Αν απομακρυνθεί από εμένα, υπάρχει σοβαρότατος κίνδυνος να μην ξαναβρεί την ψυχική δύναμη να ανοιχτεί και να μιλήσει για την κακοποίηση την οποία, σύμφωνα πάντα με την ίδια, υφίσταται από την Καθ' ης η αίτηση. Ήδη από τη στιγμή που η Καθ' ης η αίτηση πληροφορήθηκε από την αστυνομία για τις εναντίον της καταγγελίες, ξεκίνησε να στέλνει μηνύματα στην Ι. και να την παίρνει τηλέφωνο προσπαθώντας να της εξασκήσει ψυχική πίεση και να την τρομοκρατήσει για να την αποτρέψει να μιλήσει στην αστυνομία και στο γραφείο ευημερίας. Επισυνάπτω σαν τεκμήριο 9 αντίγραφο μηνύματος που έστειλε στην Ι. την Παρασκευή, 27/03/2020, με το οποίο προσπαθεί να την επηρεάσει ψυχολογικά. Η Ι. είναι αρκετά ώριμη για την ηλικία της και μπορεί να αντιληφθεί πλήρως τη σοβαρότητα των αποκαλύψεων της σχετικά με τη συμπεριφορά της Καθ' ης η αίτηση. Στις 06/05/2020, μου στάληκε μέσω τηλεομοιότυπου εκβιαστική επιστολή από δικηγορικό γραφείο με την οποία μου ζητείται να επιστρέφω την Ι. στην Καθ' ης η αίτηση. Επισυνάπτω αντίγραφο της επιστολής σαν τεκμήριο 10. Όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου και ειλικρινά πιστεύω, υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, μεγάλη πιθανότητα να επιτύχω στην αίτησή μου και η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων είναι πολύ επείγουσα, γιατί θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως η δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αφού υπάρχει μεγάλη πιθανότητα το συμφέρον και η ευημερία της ανήλικης να τραυματιστούν ανεπανόρθωτα, να επέλθει μεγάλη βλάβη στην ψυχοσωματική της ανάπτυξη και να εμπλακούμε σε μακροχρόνιες δικαστικές διαδικασίες οι οποίες μόνο ζημιά θα προκαλέσουν στην ανήλικη.» Η Καθ΄ ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση για τους κάτωθι λόγους: «Ο Αιτητής στην ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την αίτηση του απέκρυψε ουσιώδη στοιχεία και/ή παρουσιάζει ψευδή γεγονότα. Ο Αιτητής παρέλειψε να παρουσιάσει ουσιαστικά γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο Αιτητής εσκεμμένα προσπαθεί να παραπλανήσει το Δικαστήριο για να επιτύχει την έκδοση των σχετικών διαταγμάτων. Δεν τηρούνται οι ουσιαστικές και τυπικές προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Οι αιτούμενες θεραπείες δεν στηρίζονται στη σωστή νομική βάση, ούτε και υποστηρίζονται από τα γεγονότα όπως τα εκθέτει ο Αιτητής στη ένορκο δήλωση του. Ο Αιτητής καθυστέρησε υπέρμετρα και/ή αδικαιολόγητα στην καταχώριση της παρούσας αίτησης.» Στην ένορκη δήλωση της που συνοδεύει την ένσταση της η Καθ΄ ης η αίτηση αναφέρει μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: «Έχω διαβάσει το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως του Αιτητή ημερομηνίας 12/05/2020, η οποία συνοδεύει την αίτηση του ημερομηνίας 12/05/2020 και διαφωνώ πλήρως με αυτό, εκτός όπου ρητά αναφέρω πιο κάτω. Συμφωνώ με το περιεχόμενο των παραγράφων 3 και 4 της ένορκης δήλωσης του Αιτητή ημερομηνίας 12/05/2020 που συνοδεύει την αίτηση του. Περαιτέρω, είναι ισχυρισμός μου ότι εγώ και ο Αιτητής διατηρούσαμε δεσμό από τον Οκτώβριο του 2011, αρραβωνιαστήκαμε και από την μεταξύ μας σχέση αποκτήσαμε την ανήλικη Ι.. Συμφωνώ επίσης με το περιεχόμενο των παραγράφων 5 και 6 της ένορκης δήλωσης του Αιτητή ημερομηνίας 12/05/2020, που συνοδεύει την αίτηση του. Αρνούμαι και απορρίπτω τους ισχυρισμούς του Αιτητή οι οποίοι περιέχονται στις παράγραφούς 7,8,9,10,11,12,13,14,15,16,17,18 και 19 της ένορκης του δήλωσης και παραθέτω mo κάτω τα γεγονότα ως έχουν: Ο Αιτητής ήταν πάντα απρόβλεπτος, αντιδραστικός και εκδικητικός. Ειδικότερα, η συμπεριφορά του απέναντι μου άλλαξε και έγινε ακόμα χειρότερη από την στιγμή που του ζήτησα να χωρίσουμε καθότι ο Αιτητής επιδιδόταν σε τζόγο, ερχόταν συχνά αντιμέτωπος με διάφορες απειλές για οικονομικά ζητήματα και όποτε έχανε γινόταν βίαιος. Συγκεκριμένα, κατά ή περί τα έτη 2014- 2015 ο Αιτητής άσκησε βία εναντίον μου και διώχτηκε ποινικά. Με σκοπό, τότε, να μου ασκήσει πίεση προέβη σε ψευδής καταγγελίες εναντίον μου και εναντίον της μητέρας μου, με αποτέλεσμα να μου ζητήσει να αποσύρω τις καταγγελίες εναντίον του για να αποσύρει και εκείνος τις δικές του. Έκτοτε ο Αιτητής προσπαθεί συνεχώς να δημιουργεί προβλήματα και εντάσεις. Περί τον Ιανουάριο 2020 όταν συζητούσα προβληματισμένη την συμπεριφορά του απέναντι μου, μέσα από κοινωνικές συναναστροφές έμαθα ότι ο Αιτητής αντιμετωπίζει πολύ σοβαρό οικονομικό πρόβλημα. Ειδικότερα, ως έχω ενημερωθεί, ο Αιτητής οφείλει σήμερα 27 ενοίκια για επιχείρηση που διατηρεί στον Ύψωνα και εκκρεμεί εναντίον του σχετική αίτηση έξωσης ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Στις 09/01/2020 ο Αιτητής εισήλθε στο διαμέρισμα μου και με κτύπησε μπροστά στα έντρομα μάτια της ανήλικης θυγατέρα μας και εγώ άρχισα να καλώ σε βοήθεια. Φεύγοντας ο Αιτητής με απείλησε λέγοντας μου ότι δεν θα με αφήσει να τον καταστρέψω και ότι ο ίδιος θα μεταβεί πρώτος στην Αστυνομία. Ο Αιτητής πραγματοποίησε τις απειλές του, μετέβη στην Αστυνομία και ζήτησε επίσης να μεταβεί το γραφείο ευημερίας στο σπίτι μου, προβαίνοντας σε ψευδής και πάλι καταγγελίες εναντίον μου, ισχυριζόμενος ότι ανησυχεί για το παιδί. Όταν η Λειτουργός του γραφείου ευημερίας μετέβη στο σπίτι μας, την ενημέρωσα για το τι συνέβη και η ίδια η λειτουργός επέμενε να προβώ σε καταγγελία του Αιτητή, ενώ εγώ της ανάφερα ότι έχω κουραστεί να μπαίνω σε διαμάχες με τον Αιτητή καθότι γίνεται εκδικητικός και έχει παντού διασυνδέσεις λόγω των πολίτικων του γνωριμιών. Για το εν λόγω περιστατικό το Γραφείο Ευημερίας έλαβε και οπτικογραφημένη κατάθεση από την ανήλικη και αφού τους ανάφερε ότι ο πατέρας της με κτύπησε μπροστά της, καταχωρήθηκε εναντίον του ποινική υπόθεση. Στις 13/01/2020 στις 11:00 π.μ., ένεκα της καταγγελίας του Αιτητή εναντίον μου στο γραφείο ευημερίας για άσκηση ψυχολογικής πίεσης στην ανήλικη, λήφθηκε οπτικογραφημένη κατάθεση από την ανήλικη. Από την οπτικογραφημένη κατάθεση δεν προέκυψε κανένα εύρημα κακοποίησης της ανήλικης από εμένα. Συνεπεία όλων των πιο πάνω, ο Αιτητής ήταν τις επόμενες εβδομάδες πολύ εριστικός και πιεστικός στις επικοινωνίες του μαζί μου. Στις 14/02/2020 ορίστηκε η πρώτη συνάντηση της ανήλικης μ ψυχολόγο στο κέντρο ψυχικής υγείας για περαιτέρω διερεύνηση, όπου και ακολούθησε άλλη μία συνάντηση στις 28/02/2020 και η τελευταία στις 06/03/2020. Ο Αιτητής ενημερώθηκε, ως έμαθα αργότερα, κατά ή περί την 18/02/2020 από το Γραφείο Ευημερίας για την όλη διαδικασία, δηλαδή μετά την πρώτη συνάντηση της ανήλικης με την ψυχολόγο. Στις 22/03/2020 ο Αιτητής ένεκα της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 και δεδομένου ότι η ανήλικη δεν πήγαινέ σχολείο και ο ίδιος έμενε στο σπίτι, μου ζήτησε όπως η ανήλικη διανυκτερεύσει μαζί του από τις 22/03/2020 μέχρι και τις 25/03/2020. Εγώ το αποδέχτηκα με μοναδικό σκοπό να περιοριστούν οι μετακινήσεις της ανήλικης, ένεκα και της πανδημίας. Στο ενδιάμεσο ο Αιτητής άρχισε να με πιέζει ψυχολογικά και να απαιτεί να μείνει η ανήλικη μαζί του μέχρι την Παρασκευή 27/03/2020 και αρχικά με έπεισε όπως του στείλω σχετικό μήνυμα. Στη συνέχεια όμως και κατόπιν επικοινωνίας μου με την ανήλικη του ζήτησα όπως τηρήσει την αρχική μας συμφωνία και την επιστρέφει στις 25/03/2020. Ο Αιτητής όμως δεν τήρησε την υπόσχεση του και δεν παρέδωσε την ανήλικη στις 25/03/2020, ως είχε συμφωνηθεί μεταξύ μας. Επίσης, η 25/03/2020 ήταν ημέρα Τετάρτη και σύμφωνα με το διάταγμα του Δικαστηρίου ο Αιτητής θα έπρεπε τουλάχιστον να επιστρέφει την ανήλικη την επόμενη μέρα το πρωί, ήτοι στις 26/03/2020, κάτι το οποίο επίσης δεν έπραξε. Συνεπώς στις 26/03/2020 μετέβηκα στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίου Ιωάννη και κατήγγειλα το περιστατικό, εφόσον άρχισα να ανησυχώ και να αντιλαμβάνομαι ότι κάτι συμβαίνει, καθώς πρώτη φορά στα επτά χρόνια επικοινωνίας του Αιτητή με την ανήλικη, ο Αιτητης συμπεριφερόταν κατ' αυτόν τον τρόπο. Επίσης ήμουν ανήσυχη καθότι υπέπεσε στην αντίληψη μου ότι ο Αιτητής δεν λάμβανε τις απαιτούμενες προλήψεις και παραβίαζε τον Περί Λοιμοκαθάρσης Νόμο και δεν τηρούσε τα περιορίστηκα μέτρα θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία της ανήλικης, γεγονός το οποίο επίσης δήλωσα στην Αστυνομία. Ο αστυνομικός στον οποίο κατήγγειλε το περιστατικό επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Αιτητή, ο οποίος του υποσχέθηκε ότι θα επέστρεφε την ανήλικη την επόμενη μέρα το πρωί, ήτοι στις 27/03/2020. Στις 27/03/2020 και αφού ο Αιτητής και πάλι δεν παρέδωσε την ανήλικη, μετέβηκα στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίου Ιωάννη και προχώρησα σε γραπτή καταγγελία εναντίον του. Έκτοτε η ανήλικη Ι. διαμένει με τον πατέρα της ο οποίος παρακούει πεισματικά το διάταγμα δικαστηρίου και αρνείται να μου την επιστρέφει. Προχώρησα σε άλλες δύο γραπτές καταγγελίες εναντίον του Αιτητή στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίου Ιωάννη στις 08/04/2020 και στις 13/05/2020. Επισυνάπτω σχετική βεβαίωση του Αστυνομικού Σταθμού Αγίου Ιωάννη ως Τεκμήριο 1. Μετά την καταγγελία για την παρακοή διατάγματος εκ μέρους του Αιτητή στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίου Ιωάννη και αφού ο Αιτητής δεν παρέδωσε την ανήλικη, μετέβηκα και στο Γραφείο Ευημερίας όπου ζήτησα την παρέμβαση τους για σκοπούς επικοινωνίας μου μαζί της. Μετά από παρέμβαση του Γραφείου Ευημερίας, η μόνη επικοινωνία την οποία είχα με την ανήλικη όλο αυτό το διάστημα ήταν μερικές μόνο ώρες στο Γραφείο Ευημερίας στην παρουσία λειτουργού. Ακόμη όμως και αυτή η μηδαμινή επικοινωνία σταμάτησε στις 26/05/2020. Η μόνη και περιορισμένη επικοινωνία που είχα μετά τις 26/05/2020 με την ανήλικη ήταν μέσω του κινητού της τηλεφώνου το οποίο της αγόρασα, ως ο Αιτητής αναφέρει, προτού όμως επισυμβούν όλα τα πιο πάνω καθώς η ανήλικη μου είχε αναφέρει στο παρελθόν ότι κατά την διάρκεια επικοινωνίας της με τον Αιτητή και όταν επισκεπτόταν τους γονείς του, δεν της επέτρεπαν να επικοινωνήσει μαζί μου από τα τηλέφωνα τους όταν τους το ζητούσε. Ακόμη και τώρα ο Αιτητής και οι γονείς του κρατούν το κινητό της ανήλικης και επιλέγουν αυτοί πότε και για πόσο θα της το δίνουν. Η ανήλικη μου στέλνει σε ανύποπτο χρόνο ηχητικά μηνύματα εκφράζοντας μου την αγάπη της και μου τραγουδά. Αντιθέτως, τις ελάχιστες φορές που μιλάμε με βιντεοκλήση, στην παρουσία είτε του Αιτητή είτε των γονιών του, η ανήλικη μου μιλά απότομα και ο Αιτητής προσπαθεί να ελέγξει τα όσα θα μου πει. Επίσης πριν από μερικές βδομάδες η ανήλικη μου τηλεφώνησε από την τουαλέτα, όπου μπορούσε να είναι μόνη της και με ρωτούσε πόσο της έχω λείψει. Περί τα τέλη Ιουνίου προχώρησα σε αλλαγή Δικηγόρου και οι νέοι Δικηγόροι μου προχώρησαν στις 29/06/2020 σε αποστολή επιστολής προς το Γραφείο Ευημερίας με σκοπό την παρέμβαση τους για να μην επέλθει γονική αποξένωση, να προστατευθούν τα δικαιώματα της ανήλικης Ι. και να υπάρξει μεταξύ μας επικοινωνία. Επισυνάπτω σχετική επιστολή ως Τεκμήριο 2. Κατόπιν παραλαβής της εν λόγω επιστολής από το Γραφείο Ευημερίας διευθετήθηκε συνάντηση και επικοινωνία μου με την ανήλικη την 01/07/2020 και 10/07/2020 στην παρουσία λειτουργού. Στις συναντήσεις η ανήλικη τρέχει να με αγκαλιάσει, να παίξει μαζί μου, αναφέροντας μου ότι θέλει να επιστρέφει σπίτι μαζί μου. Δεν υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος που να δικαιολογεί αυτή την συμπεριφορά του Αιτητή. Ο Αιτητής εσκεμμένα και ηθελημένα παραβιάζει το εκδοθέν διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 28/03/2017. Ο Αιτητής ηθελημένα και εσκεμμένα εξακολουθεί να παραβιάζει κατ' εξακολούθηση το εκδοθέν διάταγμα παρεμποδίζοντας με από του να έχω οποιαδήποτε υγιή επικοινωνία με την κόρη μου σε βάρος των καλώς νοούμενων συμφερόντων της και καταπατώντας τα δικαιώματα της. Μετά την καταγγελία μου στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίου Ιωάννη ζήτησα, επίσης, από τους προηγούμενους δικηγόρους μου όπως προχωρήσουν σε όλες τις απαραίτητες και αναγκαίες διαδικασίες εναντίον του Αιτητή λόγω της μη συμμόρφωσης του με το διάταγμα του Δικαστηρίου. Στις 07/05/2020 και 04/06/2020 καταχωρήθηκαν από τους τότε Δικηγόρους μου στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού δύο αιτήσεις γονικής μέριμνας αναφορικά με την παρακοή του Αιτητή, η Αίτηση Γονικής Μέριμνας με αριθμό 91/2020 και 141/2020 αντίστοιχα. Λόγω όμως νομικού κωλύματος η αίτηση 141/2020 και η ενδιάμεση αίτηση που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της αίτησης 91/2020 αποσύρθηκαν. Μετέπειτα, στις 08/07/2020, καταχωρήθηκε από τους νέους Δικηγόρους μου αίτηση παρακοής με αριθμό 466/2016 η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού και είναι ορισμένη για οδηγίες στις 30/07/2020. Αναφορικά με τα μηνύματα τα οποία ο Αιτητής επισυνάπτει ως Τεκμήρια στην Ένορκη του Δήλωση σημειώνω ότι ήταν μηνύματα τα οποία στάλθηκαν μετά από τηλεφωνικές επικοινωνίες με τον Αιτητή, ο οποίος με προκαλούσε και στάλθηκαν σε στιγμές έντασης χωρίς σε καμία περίπτωση να τα εννοώ. Όσον αφορά τα μηνύματα τα οποία εστάλησαν από το κινητό της ανήλικης έρχονται σε αντίθεση με τα όσα τηλεφωνικώς μου είχε πει και συνεχίζει να μου λέει η ανήλικη, η οποία σε μεταξύ μας επικοινωνίες μου ζητά να συνεχώς επιστρέψει στο σπίτι μαζί μου. Αρνούμαι επίσης και απορρίπτω τους ισχυρισμούς του Αιτητή οι οποίοι περιέχονται στις παραγράφους 20, 21 και 22 της ένορκης του δήλωσης. Ο Αιτητής προβάλλει τους εν λόγω ισχυρισμούς με σκοπό να κατακρατεί την ανήλικη και να δικαιολογεί το γεγονός ότι πεισματικά παρακούει το διάταγμα του Δικαστηρίου. Ο Αιτητής δείχνει φανερά την δυσφορία του κάθε φορά που η κόρη μας εκφράζει την αγάπη της προς εμένα και με την όλη συμπεριφορά του παρεμποδίζει την ανήλικη να βρίσκεται κοντά μου προσπαθώντας με βίαιο τρόπο να μας αποξενώσει, αποστερώντας από την ανήλικη την μητρική αγάπη, φροντίδα και στοργή. Περαιτέρω, αρνούμαι και απορρίπτω τους ισχυρισμούς του Αιτητή οι οποίοι περιέχονται στην παράγραφο 23ί της ένορκης δήλωσης του. Συγκεκριμένα, στις 18/02/2020 διάβαζα στην ανήλικη καθώς είχε διαγώνισμα την επόμενη μέρα. Όταν τελειώσαμε με το διάβασμα, για να χαλαρώσει η ανήλικη, βλέπαμε στο διαδίκτυο διαφορά παιδικά βαψίματα/μακιγιάζ για τα καρναβάλια καθώς σε δύο μέρες ήταν η Τσικνοπέμπτη και με την ανήλικη είχαμε ήδη βγάλει τις καρναβαλιστές στολές από την ντουλάπα. Για να επιλέξει η ανήλικη την καρναβαλιστή στολή της, δοκιμάσαμε μερικά από τα παιδικά μακιγιάζ που είχαμε βρει. Όταν τελειώσαμε και κατά την αφαίρεση του μακιγιάζ από την ανήλικη, τα μάγουλα της κοκκίνησαν ελαφρώς, καθότι τα βρεγμένα μαντηλάκια που χρησιμοποίησα ήταν λίγο στεγνά. Όταν ο Αιτητής πήγε για να παραλάβει την ανήλικη, στις 18/02/2020, ημερομηνία κατά την οποία σύμφωνα με το διάταγμα δεν είχε δικαίωμα επικοινωνίας αλλά του επέτρεψα να την παραλάβει καθότι ήταν τα γενέθλια του και μου ζήτησε όπως την παραλάβει για μερικές μόνο ώρες, τον ενημέρωσα σχετικά. Αν είχα προβεί στα όσα αναφέρει ο Αιτητής στην ένορκη δήλωση του, στα οποία σε καμία περίπτωση δεν έπραξα και ουδέποτε κτύπησα την ανήλικη, δεν θα επέτρεπα την επικοινωνία μαζί του εφόσον δεν ήταν ημέρα επικοινωνίας του με την ανήλικη. Περαιτέρω, θεωρώ απαράδεκτο το γεγονός ότι ο Αιτητής επισυνάπτει στην ένορκη του δήλωση φωτογραφίες της ανήλικης με μοναδικό σκοπό να δημιουργήσει εντυπώσεις. Είναι επίσης ισχυρισμός μου ότι οι εν λόγω φωτογραφίες ουδεμιά σχέση έχουν με την τότε πραγματικότητα. Επίσης παρουσιάζεται να λήφθηκαν κατά τις ημερομηνίες τις οποίες ο Αιτητής έμαθε ότι το παιδί έδωσε οπτικογραφημένη κατάθεση. Επίσης, εάν όπως ισχυρίζεται ανησύχησε όφειλε να αναφέρει το περιστατικό είτε στην αστυνομία είτε στο γραφείο ευημερίας την ημέρα που συνέβη και όχι να φωτογραφίζει την ανήλικη. Σε κάθε περίπτωση ως αναφέρω ανωτέρω είχα ενημερώσει τον Αιτητή τον λόγο για τον οποίο τα μάγουλα της ανήλικης ήταν κοκκινισμένα. Αντιθέτως, ο Αιτητης αρκετές φορές επέστρεφε την ανήλικη γδαρμένη στα γόνατα και/ή με κάποιο μώλωπα χωρίς να δίνει καμία εξήγηση. Όπως και πρόσφατα, στις 14/05/2020, όταν η ανήλικη μεταφέρθηκε από τον ίδιο τον Αιτητή στο γραφείο ευημερίας για να με συναντήσει και είχε σκούρο μωβ μώλωπα στο χέρι και ο Αιτητής προσπάθησε να με κατηγορήσει ότι της τον προκάλεσα εγώ κατά την επικοινωνία μου μαζί της στην παρουσία της Λειτουργού εκείνη την ώρα και μέρα. Αναφορικά με τα όσα αναφέρει ο Αιτητής στην παράγραφο 23ii, ακόμη και αν ισχύουν, τυχόν συμπεριφορά της ανήλικης ως ισχυρίζεται είναι συμπεριφορά την οποία η ανήλικη βίωνε και συνεχίζει να βιώνει από τον Αιτητή. Επίσης αρνούμαι και απορρίπτω κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς του Αιτητή που περιέχονται στην παράγραφο 23iii της ένορκης του δήλωσης. Περαιτέρω, αρνούμαι και απορρίπτω στο σύνολο τους όλα όσα ο Αιτητής ισχυρίζεται στην παράγραφο 23iv της ένορκης του δήλωσης. Συγκεκριμένα το εν λόγω περιστατικό στο οποίο αναφέρεται ο Αιτητής έλαβε χώρα κατά ή περί τις 06/03/2020, όταν η ανήλικη μετά το τελευταίο ραντεβού της με την ψυχολόγο, ως ανωτέρω αναφέρω, πήγε στο σχολείο, προφανώς ήταν ανήσυχη και έπεσε από την καρέκλα εν ώρα μαθήματος στην παρουσία της δασκάλας, κάτι το οποίο μου ανέφερε η ίδια η ανήλικη όταν σχόλασε και παραπονέθηκε ότι πονούσε. Τότε μίλησα με την δασκάλα η οποία μου επιβεβαίωσε τα λεγάμενα της ανήλικης. Αργότερα μέσα στην μέρα μίλησα ξανά με την ανήλικη, καθώς από τον Δεκέμβριο περίπου του 2019 η ανήλικη αντιμετώπιζε θέματα με τις φίλες της στο σχολείο (οπού και πάλι σε αυτό το ζήτημα ο Αιτητής στάθηκε εριστικός), και ήθελα να σιγουρευτώ ότι δεν προέκυψε κάτι με κάποιο συμμαθητή ή συμμαθήτρια της ανήλικη και η ανήλικη μου επιβεβαίωσε ξανά ότι είχε πέσει μόνη της από την καρέκλα. Την ημέρα που έλαβε χώρα το πιο πάνω περιστατικό η ανήλικη διανυκτέρευσε με τον Αιτητή, ως το διάταγμα επικοινωνίας του με την ανήλικη, και το Σάββατο που επέστρεψε στο σπίτι μου ανέφερε ότι η γιαγιά της, μητέρα του Αιτητή, την ρωτούσε επίμονα εάν όντως έπεσε από την καρέκλα στο σχολείο ή εάν την κτύπησα εγώ. Απορημένη και μπερδεμένη από την ερώτηση αυτή η ανήλικη με ρωτούσε αφού δεν συνέβη κάτι τέτοιο γιατί η γιαγιά της της κάνει αυτές τις ερωτήσεις. Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειώσω ότι κατά τα πρώτα τρία χρόνια της ανήλικης η μητέρα του Αιτητή αυτοαποκαλείτο «μαμά» της ανήλικης. Κατά ή περί τις 09/03/2020, ήτοι τρεις μέρες μετά το πιο πάνω αναφερόμενο περιστατικό, ενώ παρακολουθούσαμε με την ανήλικη μαθήματα ζούμπα η ανήλικη μου παραπονέθηκε ότι έχει ακόμη πόνους στο σημείο που είχε κτυπήσει στο σχολείο. Φύγαμε στο μέσο του μαθήματος και επισκεφθήκαμε τον παιδίατρο της ανήλικης, ο οποίος συνέστησε ξεκούραση 2-3 μέρες και λήψη παυσίπονου εφόσον διέγνωσε αρθραλγία. Κατά την έξοδο μας από τον γιατρό η ανήλικη με ευχαρίστησε που την μετέφερα στον γιατρό λέγοντας μου ότι είχε αναφέρει και στον Αιτητή ότι πονούσε κατά την επικοινωνία της μαζί του, αλλά το αγνόησε. Αρνούμαι και απορρίπτω τους ισχυρισμούς του Αιτητή που περιέχονται στην παράγραφο 24, 25 και 26 της ενόρκου δηλώσεως του και σημειώνω ότι, ως ανωτέρω αναφέρω, ο Αιτητής κατά ή περί την 18/02/2020, είχε ενημερωθεί από το Γραφείο Ευημερίας για τις συναντήσεις της ανήλικης με την ψυχολόγο αναφορικά με το περιστατικό που έγινε τον Γενάρη, όταν ο Αιτητής με κτύπησε μπροστά στην ανήλικη και μετά προέβη σε ψευδής καταγγελίες εναντίον μου. Ο Αιτητής αναφέρει τους εν λόγω ισχυρισμούς στην ένορκη του δήλωση με μοναδικό του σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο και να πέτυχει την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων στην παρούσα αίτηση του. Αναφορικά με τα όσα ο Αιτητής δηλώνει στην παράγραφο 26 είναι ισχυρισμός μου ότι ο Αιτητής μετέβη στην Αστυνομία στις 27/03/2020, αφότου προέβηκα σε καταγγελία εναντίον του για παρακοή διατάγματος, καταγγέλλοντας ψευδώς τα όσα αναφέρει με σκοπό να δικαιολογήσει το γεγονός ότι παρακούει το διάταγμα του Δικαστηρίου. Σημειώνω ότι ο Αιτητής είναι δικηγόρος και γνωρίζει πολύ καλά πως να προφυλάξει τον εαυτό του σε τέτοιες περιστάσεις. Περαιτέρω αγνοώ και συνεπώς απορρίπτω τους ισχυρισμούς του Αιτητή οι οποίοι περιέχονται στις παραγράφους 27,28,29,30,31,32 και 33 της ένορκη του δήλωση. Αρνούμαι και απορρίπτω τους ισχυρισμούς του Αιτητή οι οποίοι περιέχονται στις παραγράφους 34,35 και 36 της ένορκης του δήλωσης. Σε καμία περίπτωση δεν ασκήθηκε και ούτε ασκείται από πλευράς μου ή από την μητέρα μου πίεση στην ανήλικη. Αντιθέτως είναι ο Αιτητής που χρησιμοποιεί διάφορα μέσα και δεν επιστρέφει την ανήλικη σε εμένα για να την πείσει να διαμένει μαζί του. Επίσης αρνούμαι και απορρίπτω τους ισχυρισμούς του Αιτητή οι οποίοι περιέχονται στις παραγράφους 37,38 και 39 της ένορκης του δήλωσης. Παραδέχομαι μόνο τον ισχυρισμό ότι προέβηκα σε καταγγελίες εναντίον του Αιτητή, καθότι ως ανωτέρω αναφέρω, ανησυχώ για την ανήλικη θυγατέρα μου. Αναφορικά με τα όσα αναφέρει για καταγγελία εναντίον του για σεξουαλική παρενόχληση σημειώνω ότι κατά ή περί τον Ιούνιο του 2015 η ανήλικη μου εκμυστηρευτικέ ότι κατά την επικοινωνία της με τον Αιτητή είδε στο κινητό του βίντεο με ανάρμοστο σεξουαλικό περιεχόμενο, καθότι ο Αιτητής έδωσε στην ανήλικη το κινητό του, γνωρίζοντας τι περιέχει αυτό και χωρίς να την επιβλέπει ως όφειλε. Όπως ήταν φυσιολογικό μόλις μου ανέφερε το γεγονός η ανήλικη το ανέφερα στους αρμόδιους οι οποίοι προχώρησαν στις απαιτούμενες κατά την άποψη τους ενέργειες. Αρνούμαι επίσης και απορρίπτω τους ισχυρισμούς του Αιτητή οι οποίοι περιέχονται στις παραγράφους 40,41,42,43 και 44 της ένορκης δήλωσης του. Αντιθέτως είναι ο Αιτητής ο οποίος είναι βίαιος και έχει προβλήματα εθισμού με τον τζόγο και όποτε χάνει γίνεται οξύθυμος και νευρικός. Επίσης όπως έχω ενημερωθεί ο Αιτητής έχει τον τελευταίο αρκετά προβλήματα και οφειλές ένεκα του τζόγου και χρησιμοποιεί την ανήλικη ως ασπίδα στις απειλές που δέχεται και προσπαθεί να προφυλαχθεί πίσω από την εικόνα του πατέρα. Επίσης ο Αιτητής προβαίνει συνεχώς σε αναρτήσεις στη σελίδα του στο Facebook με βίντεο και φωτογραφίες με την ανήλικη για να προβάλει προς τα έξω την εικόνα του σωστού πατέρα θέλοντας να ισχυροποιήσει την πολιτική του εικόνα. Περαιτέρω καθ' όλο το χρονικό διάστημα που ο Αιτητής αρνείται να παραδώσει την ανήλικη, αυτή βρίσκεται τις περισσότερες ώρες της ημέρας στο σπίτι των γονιών του Αιτητή είτε με την αδερφή του και τα παιδιά της. Ειδικότερα μετά την λήξη της καραντίνας, συνεπεία της πανδημίας του κορονοϊού, η ανήλικη περνά ακόμα περισσότερες ώρες και ολόκληρες μέρες με τρίτα πρόσωπα και όχι με τον Αιτητή, ο οποίος επέστρεψε στην εργασία του και δεν έχει τον χρόνο να την φροντίζει, να την προσέχει και να είναι μαζί της. Επίσης, ως ενημερώθηκα από συγγενικό μου πρόσωπο την Κυριακή 28/06/2020, ενώ το άτομο αυτό βρισκόταν στην περιοχή του ΚΟΤ Λεμεσού τον πλησίασε και τον χαιρέτισε η ανήλικη η οποία ήταν μόνη της. Όταν την ρώτησε με ποιόν βρίσκεται εκεί του απάντησε ότι είναι με την αδερφή του Αιτητή και τα τρία παιδιά της, η οποία όμως δεν βρισκόταν εκεί κοντά και προφανώς η ανήλικη είχε διαφύγει της προσοχής της. Όλα τα πιο πάνω καταδεικνύουν την αδυναμία του Αιτητή να φροντίζει την ανήλικη και να της διαθέτει τον απαιτούμενο χρόνο. Ο Αιτητής εργάζεται πολλές ώρες, απουσιάζει από το σπίτι και ουδέποτε στο παρελθόν δεν ενδιαφέρθηκε για την ανατροφή της ανήλικης. Αντιθέτως, εγώ έχω τον χρόνο που η ανήλικη χρειάζεται για να είναι κοντά της, να την φροντίζω και να την προσέχω καθότι κατ' επιλογή δεν εργάζομαι από τον περασμένο Σεπτέμβριο. Συγκεκριμένα, κατά τον Σεπτέμβριο του 2019 η Εταιρεία στην οποία εργαζόμουν αποφάσισε όπως η θέση στην οποία εργαζόμουν έχει 24ωρες βάρδιες. Αποφάσισα λοιπόν να μην εργάζομαι για να έχω τον απαιτούμενο χρόνο να προσέχω, να φροντίζω και να διαβάζω στην ανήλικη, να μπορώ να αφοσιωθώ στο μεγάλωμα της, να περνώ μαζί της εποικοδομητικό χρόνο και τις διακοπές του καλοκαιριού. Είμαι μορφωμένη, καλλιεργημένη, γόνος αξιοπρεπούς και ηθικής οικογένειας και πολύ ' καλά συγκροτημένη προσωπικότητα, αγαπώ και επιδιώκω πάντοτε να εξυπηρετώ τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της ανήλικης. Αντ' αυτών είναι ο Αιτητής προκαλεί με την όλη συμπεριφορά του ζημιά στον ψυχικό κόσμο της ανήλικης θυγατέρας μας και η συμπεριφορά του προς την ανήλικη δεν είναι η πρέπουσα. Όλες οι ενέργειες του Αιτητή είναι ιδιοτελείς και εκδικητικές και σκοπό έχουν όχι το υγιές ενδιαφέρον του για την ανήλικη, αλλά την ταλαιπωρία, λύπη, αναστάτωση και στενοχώρια της ανήλικης και την αποξένωση της από εμένα. Αρνούμαι και απορρίπτω τους ισχυρισμούς του Αιτητή οι οποίοι περιέχονται στις παραγράφους 45,46,47,48,49 και 50 της ένορκης δήλωσης του Αιτητή και είναι ισχυρισμός μου ότι επιβάλλεται όπως η ανήλική διαβιεί μαζί μου. Η μητρική φροντίδα και στοργή είναι στη παρούσα υπόθεση αναντικατάστατη. Η ανήλικη έχει απόλυτο ανάγκη της μητρικής φροντίδας και στοργής ως επίσης και ήρεμο περιβάλλον ούτως ώστε να μην δημιουργείται αναστάτωση σε αυτήν. Επίσης κατά την επικοινωνία μου με την ανήλικη, η ανήλικη μου ζητά να επιστρέφει στο σπίτι μαζί μου. Από την ημέρα διάστασης μου με τον Καθ΄ ου η αίτηση, τα τελευταία δηλαδή επτά χρόνια, η ανήλικη διαμένει μόνιμα και κατόπιν δικής της επιθυμίας μαζί μου και ως τα διατάγματα γονικής μέριμνας τα οποία εκδόθηκαν από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού κατά τα έτη 2014 και 2016. Η ανήλικη ανέκαθεν επιθυμούσε να διαμένει μαζί μου και είναι πολύ συνδεδεμένη μαζί μου. Υπεραγαπώ την ανήλικη και μπορώ να παρέχω όλα τα αναγκαία εφόδια για την ομαλή ψυχοσωματική ανάπτυξη της. Ο Αιτητής δεν είναι σε θέση να ανταπεξέλθει με τις υποχρεώσεις και τις απαιτήσεις που απαιτεί η φροντίδα και φύλαξη της ανήλικης καθότι από την μια είναι η ηλικία της ανήλικης που απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή και φροντίδα και από την άλλη ο σκληρός και βίαιος χαρακτήρας του Αιτητή καθώς και οι κακές συνήθειες του οι οποίες όχι δεν εξυπηρετούν αλλά ούτε και εγγυούνται τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της ανήλικης. Επίσης δεν είμαι εγώ αλλά ο Αιτητής ο οποίος ασκεί ψυχολογική πίεση στην ανήλικη και την αναγκάζει να διαμένει μαζί του. Είναι ισχυρισμός μου ότι τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων δεν θα είναι προς όφελος της ανήλικης. Οι σημερινές συνθήκες διαβίωσης τις οποίες έχω εξασφαλίσει για την ανήλικη είναι άριστες και εξασφαλίζουν σε αυτήν όλες τις αναγκαίες προϋποθέσεις για μια ορθή και υγιή ανάπτυξη και εγγυούνται την ευημερία και τα καλώς νοούμενα αυτής συμφέροντα. Ως εκ των ανωτέρω είναι ορθό, δίκαιον και πρέπον η υπό τον ως άνω αριθμόν και τίτλο αίτηση να απορριφθεί με έξοδα σε βάρος του Αιτητή. Περαιτέρω αρνούμαι και απορρίπτω τους ισχυρισμούς του Αιτητή οι οποίοι περιέχονται στις παραγράφους 51 και 52 της ένορκης δήλωσης του και είναι ισχυρισμός μου ότι η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε αδικαιολόγητα καθυστερημένα από πλευράς του Αιτητή. Επίσης απορρίπτω τους ισχυρισμούς του Αιτητή οι οποίοι περιέχονται στην παράγραφο 53 της ένορκης δήλωσης του καθώς τα προβλήματα άρχισαν εξ' υπαιτιότητας της συμπεριφοράς του ιδίου του Αιτητή και τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων δεν θα είναι προς όφελος της ανήλικης. Η ανήλικη κόρη μου Ι. με υπεραγαπά και με χρειάζεται κοντά της το συντομότερο δυνατόν. Οι ισχυρισμοί του Αιτητή είναι όψιμοι και αναληθείς και οι αιτούμενες θεραπείες δεν στηρίζονται στη σωστή νομική βάση. Ο Αιτητής στην ένορκη του δήλωση, ημερομηνίας 12/05/2020 που συνοδεύει την αίτηση του επίσης ημερομηνίας 12/05/2020, απέκρυψε ουσιώδη στοιχεία και παρέλειψε να παρουσιάσει ουσιαστικά γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου.» NOMIKH ΠΤΥΧΗ Το Άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως αυτό έχει τροποποιηθεί, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Στην πλούσια νομολογία που υπάρχει επί του θέματος αναλύθηκαν οι τρεις προϋποθέσεις που θα πρέπει να συντρέχουν για να ασκήσει το Δικαστήριο τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Οι τρεις προϋποθέσεις είναι οι ακόλουθες:
- i)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση.
- ii)Η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων θεραπεία. iii) Tο ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε διάταγμα. Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης έχει κριθεί πως είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Η δεύτερη προϋπόθεση, απαιτεί από τον Αιτητή να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Η έννοια της πιθανότητας έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση σχετίζεται με την επάρκεια των αποζημιώσεων. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων υπέρ του Αιτητή στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε δεν είναι απαραίτητη η έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Οι παραπάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία. Βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 A.A.Δ. 557, Κυτάλα κ. ά. v. Χρυσάνθου κ. ά.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ. ά. v. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Pariko Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015. Ακόμα το Δικαστήριο αν τελικά αποδεχθεί την ύπαρξη των τριών προϋποθέσεων, τότε θα πρέπει να κρίνει με γνώμονα το τι είναι δίκαιο και πρόσφορο, κατά πόσο είναι εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Το Δικαστήριο ακόμα σε αυτό το στάδιο πρέπει να έχει υπόψη του, ότι πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική εξέταση και διερεύνηση των επίδικων θεμάτων, αποφεύγοντας να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης. [Βλ. Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R.
- Οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 θα κριθούν με βάση τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και τις διατάξεις της σχετικής με το υπό κρίση θέμα νομοθεσίας. Είναι δε προφανές ότι εφαρμογή στην παρούσα περίπτωση έχουν οι διατάξεις του του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου, Ν. 216/
- Οι σχετικές με το θέμα διατάξεις έχουν ως ακολούθως: «17.
- ...................................
- ...................................
- Στην απόφαση του το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και εφαρμόζει κατ' αναλογία τις πρόνοιες του άρθρου 6». Το Άρθρο 6 του Νόμου έχει ως ακολούθως: 6.
(1)Κάθε απόφαση των γονέων σχετικά με την άσκηση της γονικής μέριμνας πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του τέκνου.
(2)(α) Στο συμφέρον του τέκνου πρέπει να αποβλέπει και η απόφαση του Δικαστηρίου όταν, κατά τις διατάξεις του νόμου, το Δικαστήριο αποφασίζει σχετικά με την ανάθεση της γονικής μέριμνας ή με τον τρόπο της άσκησης της. (β) Η απόφαση του Δικαστηρίου πρέπει επίσης να σέβεται την ισότητα μεταξύ των γονέων και να μην κάνει διακρίσεις με βάση το φύλο, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τις πεποιθήσεις, την ιθαγένεια, την εθνική ή κοινωνική προέλευση ή την περιουσία.
(3)Ανάλογα με την ωριμότητα του τέκνου και στο βαθμό που μπορεί να αντιληφθεί, πρέπει να ζητείται και να συνεκτιμάται η γνώμη του πριν από κάθε απόφαση σχετικά με τη γονική μέριμνα, εφόσον η απόφαση αφορά τα συμφέροντα του. Ο νόμος καθιστά, όπως φαίνεται από τις σχετικές διατάξεις λοιπόν ως κυρίαρχο κριτήριο με βάση το οποίο ασκείται η γονική μέριμνα το συμφέρον του τέκνου γι' αυτό και κάθε απόφαση του Δικαστηρίου για την ανάθεση της γονικής μέριμνας και για θέματα που αφορούν το παιδί πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του ανηλίκου. Βλ. Α. Ιακωβίδου v. Κ. Ιακωβίδου
(2000)1 Α.Α.Δ. 1108, Στυλιανού. v. Στυλιανού
(1993)1 Α.Α.Δ. 130. Στο σύγγραμμα Οικογενειακό Δίκαιο Τόμος ΙΙ, Τρίτη έκδοση, έκδοσης 2003 της καθηγήτριας Έφης Κουνουγιέρη Μανωλεδάκη στη σελ. 268 αναφέρεται: «Ως συμφέρον του παιδιού εννοείται το σωματικό, το υλικό, το πνευματικό, το ψυχικό, το ηθικό και γενικότερα το κάθε είδος συμφέρον. Πρόκειται όπως είναι φανερό και αόριστη νομική έννοια, με αξιολογικό περιεχόμενο, που εξειδικεύεται από το Δικαστή, άρα η κρίση του τελευταίου, ως προς το αν ενόψει των συγκεκριμένων περιστάσεων (η ύπαρξη των οποίων κρίνεται ανέλεγκτα από το δικαστήριο ουσίας) εξυπηρετείται in abstracto το συμφέρον του παιδιού υπόκειται στον έλεγχο του Α.Π. Το συμφέρον του ανηλίκου αποτελεί μια έννοια γενική και είναι καθήκον του εκάστοτε δικαστή να το εξειδικεύσει και να το προστατεύσει.» Βλ. επίσης για το συμφέρον του τέκνου την απόφαση Διευθύντριας Τμήματος Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας v. Φ. Ντούμα κ.α
(2001)1 ΑΑΔ 1911). Επίσης την απόφαση στην υπόθεση Κατσούρη ν. Μ. Χατζηνικόλα,
(2011)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1634 στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η αντιπαράθεση των γονέων και η αντιπαλότητα τους μέσα από δικαστικές διαδικασίες αντιστρατεύεται στα συμφέροντα και την ευημερία των ανηλίκων τέκνων τους». Σύμφωνα με τον περί Προστασίας των δικαιωμάτων του παιδιού Νόμο του 2007 (Ν. 74(1/2007): δικαιώματα του παιδιού «σημαίνει τα δικαιώματα του παιδιού, τα οποία κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα και τους νόμους, από τη Σύμβαση του Ο.Η.Ε., την Ευρωπαϊκή Σύμβαση και οποιαδήποτε άλλη σχετική διεθνή σύμβαση που ήθελε κυρωθεί από τη Δημοκρατία». Από τις διεθνείς συμβάσεις αλλά και τη δική μας νομοθεσία λοιπόν, είναι ξεκάθαρο ότι η γνώμη του παιδιού έχει βαρύνουσα σημασία, και συνεπώς η βούλησή του, αναλόγως της ωριμότητάς του, πρέπει να αναζητείται και να συνεκτιμάται (βλ. Στυλιανού ν Στυλιανού
(1993)1 ΑΑΔ 130, Πασιαρδή ν. Θεοδοσίου
(2004)1 ΑΑΔ 338). Αυτό αποτελεί ένδειξη σεβασμού της προσωπικότητας του παιδιού από το νομοθέτη. Η αναζήτηση της γνώμης του παιδιού είναι υποχρεωτική, εφόσον το παιδί είναι ώριμο, λόγω βιολογικών ή κοινωνικών παραγόντων, να εκφράσει τη γνώμη του για συγκεκριμένο θέμα. Η παρούσα αίτηση πρόκειται για την ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων Ι. που διαμένει τα τελευταία δύο
(2)χρόνια μαζί με τον πατέρα της για λόγους που ισχυρίζεται ο αιτητής και αρνείται η Καθ΄ ης η αίτηση και για τη διαφωνία των γονέων της ανήλικης Ι. αναφορικά με την άσκηση της γονικής μέριμνας της ανήλικης και ειδικότερα τον τρόπο επικοινωνίας της μητέρας με την ανήλικη θυγατέρα τους Ι. και δυστυχώς δεν υπάρχει συνεννόηση μεταξύ τους με αποτέλεσμα να αναφύονται συνεχώς προβλήματα. Προχωρώ στην εξέταση του αιτήματος για αναστολή της ισχύος του ισχύοντος μέχρι σήμερα διατάγματος γονικής μέριμνας του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 28.3.17 που εξεδόθη στην αίτηση γονικής μέριμνας 466/16 έχοντας πάντοτε κατά νου ότι θα πρέπει η μαρτυρία να προσεγγίζεται προσεκτικά για να διαπιστωθεί κατά πόσο συντρέχουν οι τρεις προϋποθέσεις για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, χωρίς το Δικαστήριο να προβαίνει σε αυτό το στάδιο σε ευρήματα επί των αντικρουόμενων ισχυρισμών και στην παρούσα περίπτωση υπάρχουν αρκετά διαφιλονικούμενα θέματα τα οποία αποτελούν την ουσία της κυρίως αίτησης. Υπάρχει διαφωνία συγκεκριμένα ως προς την έκταση του ενδιαφέροντος και συμπεριφοράς της αιτήτριας-μητέρας προς την ανήλικη θυγατέρα της Ι., όπου υπάρχουν αντίθετες εκδοχές. Συνεκτιμώντας, τη μαρτυρία που έχω ενώπιον μου στις ένορκες δηλώσεις, έχοντας υπόψη μου τις πρόνοιες της νομοθεσίας, είναι προφανές ότι προκύπτει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Αιτητή στην αίτηση αναστολής ως ανωτέρω αναφέρεται, εφόσον η Καθ΄ ης η αίτηση είναι η μητέρα της ανήλικης Ι., κατά συνέπεια, ένας από τους φορείς της γονικής μέριμνας, και το παιδί διαμένει με τον πατέρα του-Αιτητή τα τελευταία δύο χρόνια. Επομένως, ο Αιτητής ως ένας εκ των γονέων με τον οποίο διαμένει το παιδί έχει δικαίωμα να τύχει της ζητούμενης αναστολής με βάση το Νόμο και προϋποθέσεις. Προκύπτει, ακόμη, από την ένορκη δήλωση του Αιτητή-πατέρα ότι αναγνωρίζει μεν το δικαίωμα της μητέρας για επικοινωνία με την ανήλικη Ι., εκφράζει, όμως, κάποιες ανησυχίες γιατί, κατά τους ισχυρισμούς του η μητέρα στο παρελθόν και συνεχίζει μέχρι σήμερα να μην επιδεικνύει σωστή και/ή κατάλληλη συμπεριφορά και ενδιαφέρον για την ανήλικη Ι. Δεν είναι η ώρα όμως για επίρριψη ευθυνών, ούτε για αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών αναφορικά με την ακύρωση ή όχι της ισχύος του διατάγματος γονικής μέριμνας ημερομηνίας 28.3.17, την ανάθεση της φύλαξης και φροντίδας της Ι. και τον προσδιορισμό του τόπου διαμονής της. Tα θέματα αυτά θα εξεταστούν κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης, όταν το Δικαστήριο θα έχει ολοκληρωμένη τη μαρτυρία των διαδίκων και τις εισηγήσεις του Γραφείου Ευημερίας επί του θέματος. Κρίνω συνεπώς ότι ο Αιτητής έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην αίτηση του, εφόσον η ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων διαμένει μαζί του τα τελευταία δύο χρόνια. Ότι εναπομένει να εξεταστεί είναι κατά πόσο συντρέχει η τρίτη προϋπόθεση του Άρθρου 32 του Ν.14/60 ότι θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η νομολογία μας θέλει την τρίτη προϋπόθεση να συνδέεται με το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων. Όπως αναφέρεται στην υπόθεση Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1993)1 ΑΑΔ 130 στη σελίδα 136 «...η δικαιοδοσία για γονική μέριμνα δεν έχει το στοιχείο της αντιπαράθεσης μεταξύ των γονέων. Αντίθετα έχει άξονα το κοινό καθήκον των γονέων για τη φροντίδα των παιδιών τους και συνισταμένη την ευημερία των τέκνων». Όπως έχει νομολογηθεί η τρίτη προϋπόθεση δεν πρέπει να συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς στις υποθέσεις των πολιτικών Δικαστηρίων, πόσο μάλλον στις υποθέσεις των οικογενειακών διαφορών όπως η παρούσα. Στην απόφαση Κατσουρίδης ν. Κατσουρίδη
(1997)Α.Α.Δ. 415, τονίστηκαν τα ακόλουθα (σελ. 427): «Ο εφεσείων δεν αμφισβήτησε ούτε την τρίτη προϋπόθεση από τις προϋποθέσεις της επιφύλαξης στο άρθρο 32
(1). Το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στο σύγγραμμα του David Bean, Injunctions, 5η έκδοση σελ. 149 ως προς τη δυνατότητα του Δικαστηρίου για άμεση παρέμβαση με παρεμπίπτον διάταγμα στις περιπτώσεις οικογενειακών διαφορών που απολήγουν σε πράξεις βίας ή που επηρεάζουν την ευημερία ανηλίκων για να καταλήξει πως «οι πληγωμένες σχέσεις και τα τραυματισθέντα συναισθήματα των διαδίκων και των ανηλίκων δεν αποτιμούνται σε χρήμα και δεν αποκαθίστανται μεταγενέστερα.» Η έκδοση προσωρινού διατάγματος αναστολής του ισχύοντος διατάγματος γονικής μέριμνας ημερομηνίας 28.3.17 είναι επιβεβλημένη για να μην διαταραχθεί η ψυχολογική ισορροπία της ανήλικης. Ενόψει του ότι η ανήλικη Ι. διαμένει κάτω από κάποιες προϋποθέσεις τα τελευταία δύο χρόνια με τον πατέρα της, η διατήρηση επικοινωνίας της μητέρας με το παιδί είναι επιβεβλημένη και στην παρούσα περίπτωση. Η ρύθμιση της επικοινωνίας έστω και αν αυτή δεν είναι διευρυμένη σε αυτό το στάδιο θεωρώ ότι είναι επιτακτική, καθώς η απουσία επικοινωνίας θα οδηγήσει στην πλήρη αποξένωση του παιδιού από την μητέρα του. Τέλος ως προς το ισοζύγιο της ευχέρειας, κρίνω ότι αυτό κλίνει υπέρ της έκδοσης προσωρινού διατάγματος αναστολής της ισχύος του ισχύοντος διατάγματος γονικής μέριμνας ημερομηνίας 28.3.17. Καθήκον δε του Δικαστηρίου είναι να συνεκτιμήσει την ποιότητα της μαρτυρίας την οποία οι διάδικοι επέλεξαν να προσκομίσουν, με σκοπό να διαπιστώσει αν τηρούνται οι τρείς προϋποθέσεις για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Το Δικαστήριο δεν θα αναφερθεί σε περισσότερες λεπτομέρειες αναφορικά με την ουσία της υπόθεσης και σε μαρτυρία που μπορεί να προκύψει στην κυρίως υπόθεση. Θα περιοριστεί στα όσα έχει αναφέρει και διαπιστώσει από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων και υπό τις περιστάσεις καταλήγει ότι πρέπει να εκδώσει προσωρινό διάταγμα αναστολής της ισχύος του διατάγματος γονικής μέριμνας ημερ. 28.3.17 και να το οριστικοποιήσει μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελικής εκδίκασης της κυρίως αίτησης, ούτως ώστε να μπορεί το Δικαστήριο κατά τη δίκη της κυρίως υπόθεσης να εξετάσει την ουσία της υπόθεσης με βάση τη σχετική νομολογία και να έχει μαρτυρία η οποία θα είναι διαφωτιστική για την έκδοση τελικού διατάγματος. Συνακόλουθα το Δικαστήριο έχοντας υπόψη του τα πιο πάνω εκδίδει τα ακόλουθα προσωρινά διατάγματα: (α) προσωρινό διάταγμα αναστολής του διατάγματος γονικής μέριμνας ημερομηνίας 28.3.17 (β) προσωρινό διάταγμα με το οποίο ανατίθεται στον Αιτητή η φύλαξη και φροντίδα της ανήλικης Ι. (γ) προσωρινό διάταγμα με το οποίο προσδιορίζεται ως τόπος διαμονής της ανήλικης Ι. ο εκάστοτε τόπος διαμονής του Αιτητή στην Λεμεσό. Τα πιο πάνω προσωρινά διατάγματα οριστικοποιούνται μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και ή μέχρι τελικής εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης. Το Δικαστήριο αναφορικά με τα έξοδα και ασκώντας τη διακριτική του εξουσία αποφασίζει όπως η κάθε πλευρά επωμιστεί τα έξοδα της. (Υπ.) ............. Γ. Γ. Αντωνιάδης, Δ. Οικ. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο