Π. Ι. ν. L. M., Αρ. Αίτησης - ijustice: 24/22, 16/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2022:32 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Γ. Αντωνιάδης, Δ. Αρ. Αίτησης - ijustice: 24/22 Μεταξύ: Π. Ι. Αιτητής ΚΑΙ L. M. Καθ' ης η αίτηση Μονομερής αίτηση ημερ. 1.3.22 Ημερομηνία: 16 Ιουνίου, 2022 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: κ. Γ. Κωνσταντίνου για Κ. Χ"Πιέρα Για την Καθ' ης η αίτηση: κ. Χρ. Αδάμου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Αιτητής με την εναρκτήρια αίτηση του ημερομηνίας 28.2.22 ζήτησε από το Δικαστήριο: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να τροποποιείται το διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου (Δικαιοδοσία Διατροφής Τέκνων) ημερομηνίας 20/12/2017, το οποίο εκδόθηκε στην Αίτηση Διατροφής αρ. 207/2017 για καταβολή ποσού €300,00 ως μηνιαία διατροφή του ανήλικου Ε. Ι. Β. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία που το Δικαστήριο θα κρίνει δίκαιη και εύλογη υπό τις περιστάσεις. Γ. Έξοδα.» Με τη μονομερή αίτηση του ημερομηνίας 1.3.22 ο Αιτητής ζήτησε από το Δικαστήριο: «Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η ισχύς του διατάγματος διατροφής μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης ή και σε χρόνο που ήθελε ορίσει το Δικαστήριο , το οποίο εκδόθηκε από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού (δικαιοδοσία διατροφής) στις 20/12/17, στα πλαίσια της αίτησης Διατροφής με αριθμό 207/2017 και με το οποίο ο Αιτητής διατάχθηκε να καταβάλλει στην Καθ' ης η αίτηση το ποσό των €300,00 το μήνα, ως συνεισφορά του στη διατροφή του ανήλικου τέκνου των διαδίκων Ε. Ι. Β) Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία που το Δικαστήριο θα κρίνει δίκαιη υπό τις περιστάσεις. Γ) Έξοδα. Η αίτηση αυτή βασίζεται στον Περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμο 216/90 άρθρο 2 και μέρος II άρθρα 33, 3ό, 37, 4θ και 42 και τροποποιήσεων, στον Νόμο 232/91 και τροποποιήσεων άρθρα 3~ιθ και 12 στον Περί της Πρώτης Τροποποίησης του Συντάγματος Νόμο 95/89, στον Περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμο 23/9θ και τροποποιήσεων, στον περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Διαδικαστικό Κανονισμό 2/1990 ολόκληρο, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμούς Δ.48 Θ.1 μέχρι 4 και 8 μέχρι 9, στο Νόμο 14/60 άρθρο 32, στα άρθρα 63 και m του Συντάγματος όπως τροποποιήθηκε, στους κανόνες επιείκειας, στην εγγενή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου και στη Νομολογία των Δικαστηρίων.» Στην ένορκη δήλωση του που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση του ο Αιτητής αναφέρει ότι από τη σχέση του με την Καθ΄ ης η αίτηση απέκτησαν τον ανήλικο γιο τους Ε. Ι. τον οποίο αναγνώρισε και στις 20.12.2017 εκδόθηκε τελικό διάταγμα διατροφής στα πλαίσια της αίτησης διατροφής 207/17 με το οποίο διατάχθηκε από το Δικαστήριο να συνεισφέρει το ποσό των €300 μηνιαίως για τη διατροφή και συντήρηση του. Μετά την έκδοση του αναφερόμενου διατάγματος ισχυρίστηκε ότι έχουν διαφοροποιηθεί οι συνθήκες και τα γεγονότα πάνω στα οποία αυτό στηρίχθηκε και καθίσταται αναγκαία η τροποποίηση του. Στις 10.07.2006 ενεπλάκηκε σε σοβαρό τροχαίο ατύχημα με αποτέλεσμα να καταστεί ανίκανος για εργασία λόγω του δυστυχήματος. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε έκανε ότι μπορούσε για να συνεισφέρει στη διατροφή του ανήλικου παιδιού του και να μην του στερήσει τίποτε και κατέβαλε στην Καθ΄ ης η αίτηση διάφορα ποσά διατροφής και στις 22.3.18 το ποσό των €3.000 για την αγορά αυτοκινήτου που θα χρησίμευε στη μετακίνηση τόσο της ίδιας όσο και του ανήλικου γιου του. Το ποσό της αγοράς του αυτοκινήτου συμφώνησαν με την Καθ΄ ης η αίτηση ότι θα αφαιρείτο από τα ποσά της καταβαλλόμενης και/ή οφειλόμενης διατροφής. Δεν εργάζεται με αποτέλεσμα να μην έχει οποιοδήποτε εισόδημα έτσι ώστε να είναι σε θέση να συνεισφέρει στη διατροφή του ανήλικου τέκνου του, Ελευθέριου Ιωάννου. Από τις 2/11/21 βρίσκεται στις Κεντρικές Φυλακές στη Λευκωσία λόγω της αδυναμίας του να πληρώνει τις διατροφές του ανήλικου τέκνου του. Προηγουμένως, από τις 16/10/21 βρισκόταν στα κρατητήρια στην Πάφο και στη Λεμεσό. Μέχρι σήμερα έχει εκτίσει την ποινή του για το ένταλμα με αριθμό 1726/21 και θα συνεχίσει να παραμένει στις κεντρικές φυλακές μέχρι να εκτίσει και τις ποινές για άλλα εντάλματα τα οποία συνεχίζει να εκδίδει η Καθ΄ ης η αίτηση ενώ αυτός βρίσκεται στη φυλακή και αδυνατεί να δουλέψει και να συνεισφέρει στη διατροφή του γιου του. Ισχυρίζεται ότι παρέδωσε στην Καθ΄ ης η αίτηση πέντε
(5)επιταγές των €5.000 έκαστη για τη διατροφή του Ελευθέριου και ισχυρίζεται ότι μέχρι σήμερα η Καθ΄ ης η αίτηση εξαργύρωσε τις τρεις
(3)από τις πέντε
(5)επιταγές και εισέπραξε το ποσό των €15.
- Πιστεύει πως δεν δικαιολογείται η συνέχιση της ισχύος του διατάγματος διατροφής ημερομηνίας 20/12/17 και είναι δίκαιο όπως η ισχύς του διακοπεί και το διάταγμα ακυρωθεί. Στα πλαίσια της μονομερούς αιτήσεως ζητά την αναστολή του διατάγματος μέχρι την τελική εκδίκαση και/ή μέχρι τελικής εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης. Η Καθ΄ης η αίτηση μπορεί ανά πάσα στιγμή να κάνει χρήση του διατάγματος ημερομηνίας 20.12.17 και να εκδώσει εκδικητικά φυλακιστήρια για την είσπραξη των οφειλομένων ποσών διατροφής ξέροντας ότι είναι ανήμπορος λόγω της κατάστασης της υγείας του και περαιτέρω ότι συνεχίζει μέχρι σήμερα να είναι έγκλειστος στις κεντρικές φυλακές μη μπορώντας να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις του. Ο μόνος τρόπος για να αποφευχθεί αυτός ο κίνδυνος είναι να εκδοθεί προσωρινό διάταγμα αναστολής της ισχύος του διατάγματος διατροφής μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης με την οποία ζητά ο Αιτητής την ακύρωση ή την τροποποίηση του διατάγματος διατροφής ημερομηνίας 20.12.
- Η Καθ΄ ης η αίτηση δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά από την έκδοση του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος, αφού αυτή εργάζεται. Από τα γεγονότα που έχει εκθέσει πιο πάνω φαίνεται η αντικειμενική αδυναμία του να συνεισφέρει στη διατροφή του ανήλικου τέκνου του και περαιτέρω είναι φανερή η πρόθεση της Καθ΄ ης η αίτηση να συνεχίζει κα καταχωρεί αιτήσεις για έκδοση ενταλμάτων φυλάκισης για απλήρωτες δόσεις διατροφών. Η Καθ΄ ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση για τους κάτωθι λόγους: «α) Η ένορκη δήλωση του Αιτητή ημερ. 25/2/22 η οποία υποστηρίζει την ενδιάμεση αίτηση του ημερ. 1/3/22 έχει καταρτιστεί όταν η εναρκτήρια αίτηση ήτο ανύπαρκτη αφού αυτή καταχωρήθηκε την 1/3/
- β) Ο Αιτητής ψευδόμενος παραπλανεί το Δικαστήριο παραποιώντας και/ή παρασιωπώντας στοιχεία και γεγονότα. γ) Ο Αιτητής δεν απεκάλυψε στο Δικαστήριο όλα τα ουσιώδη γεγονότα αποκρύπτοντας αυτά ενώ όφειλε να τα απεκάλυπτε, στο Δικαστήριο, όλα τα γεγονότα αφού ήτο σε γνώση του. δ) Δεν πληρούνται και/ή αποκαλύπτονται οι προϋποθέσεις δια την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. ε) Ο Αιτητής στην ένορκη του δήλωση ημερ. 25/2/22 που υποστηρίζει την μονομερή αίτηση ημερ. 1/3/22 αναφέρει ότι διάβασε το περιεχόμενο της εναρκτήριας αίτησης και συμφωνεί με το περιεχόμενο της χωρίς να έχει καταχωρηθεί στις 25/2/22 τέτοια αίτηση, αλλά την 1/3/22.» Στην ένορκη δήλωση της που συνοδεύει την ένσταση της η Καθ΄ ης η αίτηση αναφέρει μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: «Έχω διαβάσει το περιεχόμενο της μονομερούς αιτήσεως ημερ. 1/3/22 καθώς και την ένορκη δήλωση του Αιτητή Π. Ι., ημερ.25/2/22 η οποία υποστηρίζει την αίτηση του και αρνούμαι κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς του Αιτητή ως αναληθείς και παραπλανητικούς. Η ένσταση μου στηρίζεται σε 2 σκέλη, δηλαδή το νομικό και το πραγματικό. Όσο αφορά το νομικό σκέλος ισχυρίζομαι, εξ όσων ο δικηγόρος μου με συμβουλεύει και αληθώς πιστεύω, ότι η αίτηση ημερ. 1/3/22 υποστηρίζεται υπό ενόρκου δηλώσεως του ιδίου η οποία υπεγράφη στις 25/2/22 δηλαδή όταν ακόμα η ενακτήρια αίτηση ήτο ανύπαρκτος και ενώ ήτο ανύπαρκτος μια τέτοια αίτηση ο Αιτητής αναφέρει ότι διάβασε το περιεχόμενο της ενακτήριας αίτησης και ότι συμφωνεί με το περιεχόμενο της. Όσο αφορά το πραγματικό σκέλος ο Αιτητής από την μια υποστηρίζει ότι είναι ανίκανος για εργασία παρουσιάζοντας ένα ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ. Φ. Σ. ημερ. 16/4/14, ενώ στις 20/12/17 δέχθηκε την έκδοση εκ συμφώνου διατάγματος με το οποίο διατάσσεται να μου καταβάλλει το ποσόν των €300.- μηνιαίως από 1/12/17 και κάθε 1ην ημέρα κάθε επόμενου μήνα ως συνεισφορά του δια την διατροφή του ανήλικου τέκνου μας Ε. Ι. Ενώ στη παράγραφο αρ.11 της ένορκης δήλωση του ισχυρίζεται ότι τον Οκτώβριο του 21 ήτο άνεργος, δηλ. μπορούσε να εργαστεί, αλλά δεν είχε εργασία. Επίσης ο Αιτητής δεν αποκαλύπτει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνον έλαβε από την Μινέρβα Ασφαλιστική εταιρεία αποζημίωση ύψους πέραν των €500,000.-, άρα ο Αιτητής έχει αρκετά ποσά χρημάτων στη διάθεση του δια να καλύπτει την υποχρέωση δια να συνεισφέρει στα έξοδα διατροφής και συντήρησης του ανήλικου τέκνου μας. Παραδέχομαι ότι στις 22/3/18 ο Αιτητής μου έδωσε €3000.- δια την αγορά οχήματος της οικογένειας πλην όμως ουδέποτε συμφώνησα ότι το εν λόγω ποσόν θα αφαιρεθεί από το ποσόν της συνεισφοράς του Αιτητή στη διατροφή του ανήλικου τέκνου μας. Αρνούμαι κατηγορηματικά τον ισχυρισμό του Αιτητή ότι ο Αιτητής μου έδωσε 3 επιταγές και ότι έλαβα το συνολικό ποσόν των €15,000.- δια τις διάτροφές του ανήλικου τέκνου μας. Παρουσιάζω και καταθέτω κατάσταση του τραπεζικού μου λογαριασμού στη Τρ. Κύπρου, την οποία σημείωμα ως Τεκ.1, που δεν φαίνονται πουθενά οι εν λόγω ισχυριζόμενες επιταγές. Ο Αιτητής δια το ποσόν των €1000.- και €3000.- με έβαλε και του υπόγραψα σχετικές αποδείξεις με το λόγο και την αιτία που μου τις έδωσε και για το ποσόν των €15,000.- δεν θα με έβαζε να του υπογράψω σχετική απόδειξη;. Η όλη διαδικασία που ακολούθησε ο Αιτητής είναι δικονομικά λανθασμένη με θανατηφόρα κατάληξη και ως εκ τούτου αιτούμαι από το σεβαστό Δικαστήριο όπως απορρίψει αυτή.» ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α. ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, β. ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και γ. ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.] Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Είναι καθιερωμένη αρχή ότι ο Αιτητής ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της οποίας έχει αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων. Το επιστέγασμα της απουσίας αποκάλυψης είναι η κατάργηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης, μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει να τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. [Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980]. Στις περιπτώσεις ακόμα μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος. Σύμφωνα με τη νομολογία του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου και συγκεκριμένα στην απόφαση Aμβροσιάδου ν. Coward
(2013)1 (Α) Α.Α.Δ 78, το θέμα του κατεπείγοντος, εξετάζεται πρώτο, εφόσον αφορά δικαιοδοτικό όρο και ανεξάρτητα από την ικανοποίηση των ουσιαστικών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν. 14/60. Στην παρούσα περίπτωση θεωρώ ότι καταδείχθηκε το κατεπείγον, με βάση τα όσα αναφέρει ο Αιτητής ότι είναι έγκλειστος στις Κεντρικές Φυλακές λόγω ενταλμάτων καθυστερημένων διατροφών που εκδίδει συνεχώς η Καθ΄ ης η αίτηση, με αποτέλεσμα λόγω φυσικής αδυναμίας να μην μπορεί να εργαστεί και να συνεισφέρει έστω και περιορισμένα στην διατροφή του ανηλίκου γιου του Ελευθέριου Ιωάννου. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς του δικηγόρου της Καθ΄ ης η Αίτησης για την προχρονολογημένη ένορκη δήλωση του Αιτητή ημερομηνίας 25.2.22 που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση του ημερομηνίας 1.3.22 και την εισήγηση του για απόρριψη της μονομερούς αιτήσεως το Δικαστήριο έχει να παρατηρήσει τα ακόλουθα: Στις υποθέσεις Αναφορικά με την αίτηση των Stavros Hotels Apartments Ltd κ.α. (Αρ. 2)
(1994)1 A.A.Δ. 836 και Αναφορικά με την ΒΑΒΕΛ ΜΠΟΥΤΙΚ ΛΙΜΙΤΕΔ
(1995)1 Α.Α.Δ. 947, οι οποίες αφορούσαν αιτήσεις για έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων, κρίθηκε ότι δεν ήταν δυνατή η λήψη μαρτυρίας υπό μορφή προχρονολογημένης ένορκης δήλωσης, η οποία δηλ. έγινε πριν την καταχώρηση της αγωγής, χωρίς να αναδεικνύεται η διασύνδεση της με την αγωγή και η ενσωμάτωση του περιεχομένου της στα δεδομένα της υπόθεσης. Κρίθηκε όμως ότι ακόμη και σε τέτοιες περιπτώσεις, εάν συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις, το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει παρεμπίπτον διάταγμα παρά το ότι ο όρκος δόθηκε πριν από την έκδοση του κλητηρίου, αφού όμως απαιτήσει ανάληψη υποχρέωσης για επανόρκιση και κατάθεση νέας ένορκης δήλωσης (βλ. Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 24, παρ. 1059 και Annual Practice 1958, Τόμος 1, σελ. 922). Στην υπόθεση S.A. Constantinou Limited κ.α. ν. Marfin Popular Bank Public Co Ltd
(2009)1 Α.Α.Δ. 754, όπου η προχρονολογημένη ένορκη δήλωση υποστήριζε, μεταγενέστερα καταχωρηθείσα ένσταση, κρίθηκε ότι ούτε η Δ.39 Κ.3 ούτε η Δ.48 Κ.4 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, απαγορεύουν την υπογραφή μιας ένορκης δήλωσης πριν από την καταχώριση μιας ενδιάμεσης αίτησης σε αγωγή, που εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου. Λέχθηκε περαιτέρω ότι η Δ.39 Κ.3 προνοεί απλά ότι μια ένορκη δήλωση θα τιτλοφορείται με το θέμα ή για το ζήτημα στο οποίο αναφέρεται. Έγινε δε διάκριση της πιο πάνω περίπτωσης με αυτήν στην οποία τέτοια ένορκη δήλωση θα μπορούσε να θεωρηθεί ως αντικανονική γιατί καταχωρήθηκε πριν από την καταχώριση της αγωγής. Στην παρούσα η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση είναι πράγματι προχρονολογημένη εφόσον υπογράφηκε στις 25.2.22 ενώ η αίτηση καταχωρήθηκε την 1.3.22. Παρόλα αυτά η υπό κρίση διαδικασία δεν εμπίπτει στις περιπτώσεις που ναι μεν η ένορκη δήλωση γίνεται πριν την καταχώρηση της εναρκτήριας αίτησης και ελλείπει η διασύνδεση της με αυτήν. Αντίθετα ο τίτλος της ένορκης δήλωσης είναι αρκούντως ικανοποιητικός, αφού αναφέρεται στον τίτλο της εν λόγω αίτησης και έχει επισυναφθεί στην υπό εξέταση αίτηση, η οποία έγινε μετά την καταχώρηση της αίτησης και η οποία επιδιώκει την αναστολή του διατάγματος διατροφής ημερομηνίας 20.12.17 (βλ. Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 24, παρ. 1059 και Annual Practice 1958, Τόμος 1, σελ. 922). Ο κατεξοχήν λόγος και/ή δικαιολογία του Αιτητή για την προχρονολογημένη της αίτησης Ένορκη Δήλωση του είναι ότι είναι έγκλειστος στις Κεντρικές Φυλακές και ήταν αδύνατο να ήταν στο Πρωτοκολλητείο για να υπογράψει την ένορκη δήλωση του ταυτόχρονα με την καταχώρηση της αίτησης, την οποία δικαιολογία το Δικαστήριο αποδέχεται ως αρκούντως ικανοποιητική. Συνακόλουθα κρίνω ότι η προχρονολογημένη ένορκη δήλωση του Αιτητή ημερομηνίας 25.2.22 που υποστηρίζει την αίτηση ημερομηνίας 01.03.22 δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αντικανονική και να αποκλεισθεί αλλά θα ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο στην εκδίκαση της παρούσας αίτησης. Για να αρθεί όμως η παρατυπία της προχρονολογημένης ένορκης δήλωσης το Δικαστήριο δίδει οδηγίες στον Αιτητή και στον δικηγόρο του να μεριμνήσουν ούτως ώστε ο Αιτητής να επαναορκιστεί ούτως ώστε η ένορκη δήλωση του που θα συνοδεύει την αίτηση του και θα φαίνεται στο φάκελο του Δικαστηρίου να είναι μεταχρονολογημένη της μονομερούς αιτήσεως. Προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις του Νόμου, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο, δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 CLR 263). Σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο, το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης πρέπει να διακριβώνεται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητα αντεξέτασης που προκύπτει από τη Διαταγή 39. Το θέμα της διατροφής ρυθμίζεται από τον περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων νόμο του 1990, Ν.216/1990, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με το άρθρο 33 του Νόμου, οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν τα ανήλικα τέκνα τους, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του. Και όπως λέχθηκε στην απόφαση ΧΧΧ Δημοσθένους v. ΧΧΧ Δημοσθένους Έφεση Αρ. 21/2019 ημ. 29/6/2020 «το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων. Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής.» Συνεπώς, από τον ίδιο το νόμο και τη νομολογία, προκύπτει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ο Αιτητής έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην αίτηση του για αναστολή του διατάγματος ημερομηνίας 20.12.17 που εξεδόθη στα πλαίσια της αίτησης διατροφής 207/
- Ο Αιτητής αναφέρει ότι από το δυστύχημα που ενεπλάκηκε στις 10.07.2006 παρέμεινε και/ή κατέστη ανίκανος για εργασία αλλά πάντοτε προσπαθούσε να συνεισφέρει στη διατροφή του ανήλικου γιου του Ελευθέριου. Σήμερα είναι εγκλεισμένος στις κεντρικές φυλακές από 2.11.21 και προηγούμενα από 16.10.21 στα κρατητήρια Πάφου και Λεμεσού λόγω παράλειψης του να πληρώσει οφειλόμενες διατροφές δυνάμει του εντάλματος 1726/
- Αναμένεται ότι θα συνεχίσει να παραμένει εγκλεισμένος στις κεντρικές φυλακές λόγω του ότι η Καθ΄ ης η αίτηση εκδίδει συνεχώς φυλακιστήρια εντάλματα για καθυστερημένες διατροφές και αφού αυτός πέραν της ανικανότητας του για εργασία δεν μπορεί να συνεισφέρει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο στην διατροφή του ανήλικου τέκνου του μέσα από τη φυλακή. H υποχρέωση για συνεισφορά στις ανάγκες των παιδιών τους αφορά και τους δύο γονείς, αναλόγως των οικονομικών τους δυνάμεων και δεν μπορεί ο ένας να μεταθέσει την υποχρέωση της από κοινού συνεισφοράς στις πλάτες του άλλου γονέα. Περαιτέρω η διατροφή από τη φύση της, αποσκοπεί στην ικανοποίηση των άμεσων βιοτικών αναγκών του ανήλικου. Χωρίς διατροφή είναι αδύνατη η συνέχιση της ζωής. Η συνεισφορά του κάθε γονέα λοιπόν είναι αναγκαία για να καλυφθούν τα τρέχοντα μηνιαία έξοδα που απαιτούνται για τον ανήλικο, αλλά πρέπει ο υπόχρεος της διατροφής να έχει την ευκαιρία να εργαστεί για να συνεισφέρει για το παιδί του. Συνεκτιμώντας επομένως τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε στις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων και προσεγγίζοντας την με προσοχή και μόνο για να διακριβώσω αν ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση προσωρινού διατάγματος και όχι για την εξαγωγή οποιωνδήποτε συμπερασμάτων που άπτονται της ουσίας της υπόθεσης, θεωρώ ότι ικανοποιούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ο Αιτητής έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Και η τρίτη όμως προϋπόθεση συντρέχει, εφόσον η ανάγκη αναστολής του ισχύοντος διατάγματος διατροφής ημερομηνίας 20.12.17 είναι άμεση εφόσον ευρίσκεται στις κεντρικές φυλακές και αδυνατεί να εργαστεί και να συνεισφέρει στη διατροφή του γιου του και δεν μπορεί να αποκατασταθεί η αδυναμία του αυτή μεταγενέστερα με την επιδίκαση οποιωνδήποτε αποζημιώσεων, ούτε ο Αιτητής μπορεί να αναμένει μέχρι την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης και να παραμένει υπό κράτηση στις Κεντρικές Φυλακές λόγω οφειλόμενων διατροφών. Στην προκειμένη περίπτωση ο Αιτητής ζητά προσωρινό διάταγμα αναστολής του ισχύοντος μέχρι σήμερα διατάγματος διατροφής που εξεδόθη στην αίτηση διατροφής Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού 207/17 στις 20.12.17 και με το οποίο διατάχθηκε από το Δικαστήριο να πληρώνει το ποσό των €300 ως συνεισφορά του στη διατροφή του ανήλικου γιου του Ε. Ι., μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτηση και ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Ο λόγος που ζητά την αναστολή του διατάγματος είναι ότι είναι ανίκανος για εργασία λόγω σοβαρού τροχαίου δυστυχήματος που ενεπλάκη στο παρελθόν και αδυνατεί να εργαστεί και λόγω του ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση του στερεί τη δυνατότητα με τη συνεχόμενη έκδοση φυλακιστηρίων ενταλμάτων να προσπαθήσει να εξεύρει οποιονδήποτε τρόπο συνεισφοράς στη διατροφή του Ελευθέριου αφού παραμένει συνεχώς στη φυλακή για οφειλόμενες διατροφές. Αναμένεται να συνεχίσει η ίδια κατάσταση αφού η Καθ΄ης η αίτηση «εκδικητικά και ή εκβιαστικά» εκδίδει συνεχώς φυλακιστήρια εντάλματα με αποτέλεσμα να συνεχίσει να εκτίει ποινή φυλάκισης για καθυστερημένες διατροφές. Σε αυτό το στάδιο δεν προβαίνω σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας, γιατί αυτό θα ισοδυναμούσε με διάγνωση της ουσίας της διαφοράς. Φαίνεται εξάλλου από τις ένορκες δηλώσεις ότι υπάρχουν αρκετά διαφιλονικούμενα θέματα, ειδικότερα για τα εισοδήματα και τις οικονομικές δυνατότητες των διαδίκων και το ακριβές ύψος των αναγκών του ανήλικου τέκνου τους. Όσον αφορά τη θέση της Καθ΄ ης η αίτηση ότι ο Αιτητής δεν αποκάλυψε τα πραγματικά του εισοδήματα καθώς τα εισοδήματα του είναι αρκετά για να συνεισφέρει στη διατροφή του ανήλικου γιου του και επιπρόσθετα έχει λάβει από την Ασφαλιστική Εταιρεία Μινέρβα το ποσό των €500.000 ως αποζημίωση για το δυστύχημα που ενεπλάκηκε στις 10.7.
- Θα ήθελα να αναφέρω ότι η μονομερής αίτηση κατέστη διά κλήσεως με την επίδοση της στην Καθ΄ ης η αίτηση και το Δικαστήριο αφού δεν επιλήφθηκε της αίτησης μονομερώς δεν θα εξετάσει τους ισχυρισμούς της Καθ΄ ης η αίτηση για απόκρυψη γεγονότων. Θα υπενθυμίσω ότι στην παρούσα υπόθεση, η μονομερής αίτηση επιδόθηκε στην άλλη πλευρά με οδηγίες του Δικαστηρίου. Συνεπώς, μετά την επίδοση της στην άλλη πλευρά, η μονομερής αίτηση απώλεσε την υπόσταση της μονομερούς αίτησης και μετατράπηκε σε αίτηση δια κλήσεως [Μαρκιτανής ν. Μουτζούρη
(2000)1 Α.Α.Δ. 923 και Κώστας Σμυρνιός
(2000)1 A.A.Δ. 43]. Επομένως, έχει εφαρμοστεί ο κανόνας της υποχρέωσης αποκάλυψης όλων των ουσιωδών στοιχείων στην περίπτωση αίτησης δια κλήσεως και δόθηκε στην Καθ΄ ης η αίτηση το δικαίωμα να ακουστεί. Ούτε πρόκειται για περίπτωση όπου εκδόθηκε οποιοδήποτε προσωρινό διάταγμα στη βάση των όσων λέχθηκαν στη μονομερή αίτηση. Καταλήγω στη βάση των πιο πάνω ότι θα πρέπει να αναστείλω προσωρινά από σήμερα την ισχύ του διατάγματος διατροφής ημερομηνίας 20.12.17 που εξεδόθη στην αίτηση Διατροφής 207/17 του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού μέχρι και για δύο μήνες μετά την αποφυλάκιση του Αιτητή από τις Κεντρικές Φυλακές και ή μέχρι τελικής εκδίκασης της κυρίως αίτησης εάν προηγηθεί της αποφυλάκισης του Αιτητή και ή μέχρι νεωτέρας διαταγής τους Δικαστηρίου. Ως εκ των ανωτέρω το προσωρινό διάταγμα καθίσταται οριστικό. Σε περίπτωση που ο Αιτητής αποφυλακιστεί πριν την τελική εκδίκαση της κυρίως αίτησης η αναστολή του διατάγματος ως ανωτέρω αναφέρεται θα ακυρώνεται δύο μήνες μετά την αποφυλάκιση του και το διάταγμα ημερομηνίας 20.12.17 που εξεδόθη στην αίτηση διατροφής 207/17 του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού θα συνεχίσει δύο μήνες μετά την αποφυλάκιση του να ισχύει ως και προηγουμένως. Ενόψει του αποτελέσματος το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του εξουσία αναφορικά με τα έξοδα, αποφασίζει όπως η κάθε πλευρά επωμιστεί τα δικά της έξοδα. (Υπ.) .............. Γ. Γ. Αντωνιάδης, Δ. Οικ. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /Γ.Κ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο