Π. Σ. H. ν. Ν.Α., Αρ. Αίτησης: 146/2022, 31/10/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Διατροφής ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ" Αθανασίου-Σιαμτάνη, Δ. Αρ. Αίτησης: 146/2022 Μεταξύ: Π. Σ. H.κάτοικος Λεμεσού Αιτήτριας και Ν.Α. κάτοικος Λευκωσίας Καθ' ου η Αίτηση Προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 15/7/2022 Ημερομηνία: 31 Οκτωβρίου
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτήτρια : κος Π. Αδάμου Καθ' ου η Αίτηση: κα. Αν. Αργυρού Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 14/7/2022 η Αιτήτρια καταχώρησε αίτηση με την οποία ζητά όπως καθοριστεί η συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στη διατροφή και συντήρηση του ανήλικου τέκνου τους Ανδρέα στο ποσό των €600 μηνιαίως. Ταυτόχρονα καταχώρησε και μονομερή και εξασφάλισε από το Δικαστήριο προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάχθηκε ο Καθ' ου η Αίτηση όπως καταβάλλει σ' αυτήν από την επίδοση του, ποσό €300 για τη διατροφή του υιού του. Στις 15/7/2022 το Δικαστήριο εξέδωσε το προσωρινό διάταγμα μελετώντας την αίτηση της και την ένορκη δήλωση της ημερομηνίας 14/7/2022 που τη συνόδευε. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση για να ζητήσει ενδιάμεση θεραπεία η Αιτήτρια αναφέρει μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Ότι από την ελεύθερη σχέση που είχε με τον Καθ' ου η Αίτηση απέκτησαν το πιο πάνω ανήλικο στις 11/5/2019 το οποίο ο Καθ' ου η Αίτηση αναγνώρισε εκούσια. Ότι από το Φεβρουάριο του 2022 βρίσκονται σε διάσταση με τον Καθ' ου η Αίτηση εξ υπαιτιότητας του. Έκτοτε και μέχρι σήμερα διαμένει με τον ανήλικο στην πατρική της κατοικία στην Ερήμη Λεμεσού. Μαζί της διαμένουν η μητέρα της και τα τρία ανήλικα τέκνα της που απέκτησε από γάμο με τρίτο πρόσωπο. Ο Καθ' ου η Αίτηση, σύμφωνα με την Αιτήτρια, από τη μέρα που έφυγαν από το σπίτι δεν έχει συνεισφέρει οποιοδήποτε ουσιαστικό ποσό και τα έξοδα του παιδιού τα επωμίζεται αποκλειστικά η ίδια. Ο Καθ' ου η Αίτηση όπως αναφέρει η Αιτήτρια είναι Τουρκοκύπριος και διαμένει μόνιμα στη Λευκωσία. Διατηρεί κατάστημα με μεταλλικές κατασκευές στη Λευκωσία και εργοδοτεί 2-3 άτομα. Από τη εργασία του έχει εισοδήματα περίπου €1800 μηνιαίως καθαρά. Έχει ιδιόκτητο διαμέρισμα, έτσι δεν έχει έξοδα για τη διαμονή του. Η ίδια είναι Ελληνοκύπρια, δεν εργάζεται στο παρόν στάδιο λόγω των αυξημένων υποχρεώσεων της ως μητέρα 4 ανηλίκων παιδιών. Λαμβάνει το ποσό των €188 μηνιαίως για κάθε τέκνο της ως μονογονέας και €400 μηνιαίως ως διατροφή για τα 3 ανήλικα τέκνα που απέκτησε από το γάμο της με άλλο άντρα. Είναι δε η θέση της ότι ο Καθ' ου η Αίτηση από τη διάσταση κανένα ουσιαστικό ποσό έχει συνεισφέρει στα έξοδα του παιδιού τους. Και ότι κατέβαλε μόνο το μήνα Φεβρουάριο και Μάρτιο ποσό €200 μηνιαίως. Μπορεί όμως να καταβάλλει το ποσό των €800 το μήνα. Για τη διατροφή, συντήρηση και εκπαίδευση του παιδιού τους απαιτείται όπως ισχυρίζεται η Αιτήτρια ποσό €850 μηνιαίως. Το οποίο αναλύει ως ακολούθως: Για τη σίτιση του χρειάζεται €250 μηνιαίως, για την ένδυση και υπόδηση του €100, για λογοθεραπεία €250, για ιατρικά έξοδα, φάρμακα, εμβόλια €20, για ψυχαγωγία €30, για ηλεκτρισμό και νερό ( αναλογία παιδιού) €50, για παιγνίδια €50, για μεταφορικά €50 και για είδη καθαριότητας €
- Η συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση, όπως υποβάλλει η Αιτήτρια κρίνεται αναγκαία, γι' αυτό θα πρέπει να εκδοθεί προσωρινό διάταγμα ώστε να μην επηρεαστεί αρνητικά το βιοτικό επίπεδο του ανήλικου παιδιού τους. To προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε από το Δικαστήριο προσέκρουσε στην ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση. Με αυτή επιδιώκει την ακύρωση του διατάγματος, προβάλλοντας μεταξύ άλλων ότι η Αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα τα οποία αν ήταν σε γνώση του Δικαστηρίου δεν θα εξέδιδε το διάταγμα. Ότι τα γεγονότα της ένορκης δήλωσης είναι ψευδή, γενικά και αόριστα. Ότι το ποσό της διατροφής είναι υπερβολικό και ότι οι οικονομικές του δυνατότητες δεν του επιτρέπουν να το καταβάλλει. Επίσης προβάλλει ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου, ότι δεν υφίσταται η προϋπόθεση του κατεπείγοντος, αλλά και ότι η αίτηση δεν φέρει ορθή νομική βάση. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του καταρχάς απορρίπτει την ημερομηνία της διάστασης και αναφέρει ότι είναι η Αιτήτρια που τον εγκατέλειψε κατά το Μάρτιο του 2022 και παρεμποδίζει την επικοινωνία του με το παιδί του. Όπως αναφέρει περαιτέρω εκδόθηκε διάταγμα επικοινωνίας το οποίο η Αιτήτρια δεν εφαρμόζει και υπάρχει σε εκκρεμότητα αίτηση παρακοής εναντίον της. Αναφέρεται σε λεπτομέρειες των μεταξύ τους εντάσεων και της καταγγελίας του στην Αστυνομία για την άρνηση της Αιτήτριας να του επιτρέψει την επικοινωνία με το παιδί του. Απορρίπτει τη θέση ότι δεν έχει συνεισφέρει και υποστηρίζει ότι έχει συνεισφέρει τακτικά με διάφορα ποσά με τραπεζικά εμβάσματα. Επισυνάπτει σχετικό τεκμήριο με τον αριθμό
- Απορρίπτει στη συνέχεια τη θέση της Αιτήτριας ως προς το ύψος των εισοδημάτων του. Είναι δε η θέση του ότι είναι αυτοτελώς εργαζόμενος με εισοδήματα €800 μηνιαίως. Επισυνάπτει βεβαίωση των Κοινωνικών Ασφαλίσεων στην οποία όπως αναφέρει φαίνεται ότι τα εισοδήματα του μειώθηκαν δραματικά. Όπως αναφέρει περαιτέρω η Αιτήτρια είναι καθόλα υγιής και δύναται να εργάζεται, επίσης εργαζόταν περιστασιακά στο μαγαζί μεταλλικών κατασκευών που διατηρεί ο ίδιος, ως γραμματέας. Από τη διάσταση τους όμως η ίδια επιλέγει να μην εργάζεται, και να διατηρείται σε κατάσταση απορίας και ανεργίας, αναμένοντας από κρατικά επιδόματα και διατροφές για να μεγαλώνει τα παιδιά της. Είναι ακόμα η θέση του ότι η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια καθότι δεν αποκαλύπτει ακριβώς τα εισοδήματα της, τα επιδόματα που λαμβάνει από την Κυπριακή Δημοκρατία, καθώς και τα άλλα εισοδήματα της που έχει ως βοήθεια από τη μητέρα της η οποία έχει αναλάβει πλήρως την ανατροφή των ανήλικων παιδιών της. Περαιτέρω δεν αποδέχεται το ύψος των εξόδων του παιδιού ως υπερβολικό. Αναφέροντας ότι το κονδύλι για τη σίτιση €250 είναι υπερβολικό, το κονδύλι για την ένδυση των €100 είναι υπερβολικό, επίσης υποστηρίζει ότι έξοδα για ηλεκτρισμό και νερό η Αιτήτρια δεν έχει καθώς διαμένει με τη μητέρα της, ούτε έξοδα διαμονής, εν αντιθέσει με τον ίδιο που είναι υποχρεωμένος να καταβάλλει τόσο για τη διαμονή του όσο και του μαγαζιού του που διατηρεί για τις πιο πάνω υπηρεσίες. Επίσης σύμφωνα με τη θέση του δεν υπάρχουν έξοδα για την καθαριότητα €20 αφού η ίδια και η μητέρα της δεν εργάζονται. Ως υπερβολικό θεωρεί και το ποσό των €50 για τα μεταφορικά. Επίσης ιατρικά έξοδα δεν υπάρχουν καθώς υπάρχει το Γεσυ. Τέλος όσον αφορά τα έξοδα για λογοθεραπεία υποστηρίζει ότι ουδέποτε έλαβε την έγκριση του η Αιτήτρια, ούτε και του αναφέρθηκε ποτέ ότι επιβάλλεται το παιδί όπως υποβληθεί σε τέτοια θεραπεία, ούτε και η Αιτήτρια συνεργάζεται μαζί του για το καλώς νοούμενο συμφέρον του παιδιού τους. Τα δικά του έξοδα ως τα αναλύει μηνιαίως ανέρχονται σε €2.273,90 σε αυτά περιλαμβάνεται ποσό €590 δόση δανείου σε τραπεζικό ίδρυμα το οποίο δεν μπορεί να πληρώνει και όπως αναφέρει η Τράπεζα τον ενημέρωσε ότι θα προχωρήσει με δικαστικά διαβήματα εναντίον του. Με τα εισοδήματα του, ως έχουν δεν μπορεί να καταβάλλει ποσό των €300 ως ζητεί η Αιτήτρια, Μπορεί να πληρώνει €150 μηνιαίως με τις παρούσες οικονομικές του δυνατότητες. Η αίτηση προχώρησε σε ακρόαση με τους συνήγορους των διαδίκων να παραδίδουν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις, προβάλλοντας ο καθένας τις αντίστοιχες θέσεις του, με εμπεριστατωμένη επιχειρηματολογία και νομολογία. Νομική Πτυχή Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, β. ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και γ. ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.] Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Είναι δε καθιερωμένη αρχή ότι ο Αιτητής ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της οποίας έχει αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων. Το επιστέγασμα της απουσίας αποκάλυψης είναι η κατάργηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης, μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει να τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. [Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd.
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980]. Στις περιπτώσεις ακόμα μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το επείγον του αιτήματος. Εξέταση της αίτησης Προτού προχωρήσω στην εξέταση της τήρησης των προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, οφείλω να εξετάσω το στοιχείο του κατεπείγοντος το οποίο αφορά δικαιοδοτικό όρο και θα πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα, αφού το Δικαστήριο ακούει μόνο την μια πλευρά, κατά παρέκκλιση της αρχής ότι πρέπει να ακούγονται και οι δύο πλευρές (Βλ. Αμβροσιάδου κ.ά. ν. Coward κ.ά.
(2013)1 (Α) ΑΑΔ 78). Ο Καθ' ου η Αίτηση υποβάλλει ότι δεν καταδείχθηκε το κατεπείγον. Στην παρούσα περίπτωση το στοιχείο του κατεπείγοντος καταδείχθηκε εφόσον η ρύθμιση της συνεισφοράς του Καθ' ου η Αίτηση ήταν απαραίτητη για τη διαβίωση και συντήρηση του ανήλικου τέκνου τους. Τα εισοδήματα της Αιτήτριας δεν μπορούσαν από μόνα τους να ικανοποιήσουν τις ανάγκες του τέκνου τους. Η παρούσα υπόθεση και η ανάγκη για συμβολή στη διατροφή του ανήλικου, αποτελούσε ζήτημα που έχρηζε άμεσης ρύθμισης. Με τα €200 ή €150 όπως ισχυρίζεται που συνεισέφερε περιστασιακά, αλλά όχι τακτικά δεν μπορούσαν να καλυφθούν οι ανάγκες του παιδιού τους. Και από το Τεκμήριο 5 που ο ίδιος επισυνάπτει φαίνεται να έκαμε ένα έμβασμα ύψους €200 το Μάρτιο του 2022. Κατάθεση μετρητών επίσης φαίνεται να έκανε στις 4/8/2022, δηλαδή μετά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, που αποτελούσε το ποσό που το Δικαστήριο επιδίκασε στη βάση του προσωρινού διατάγματος. Με περιγραφή «Διατροφή 7/22». διατάγματος. Με γνώμονα τις αρχές που διατυπώθηκαν με τη νομολογία, προχωρώ στο επόμενο βήμα να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο, δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263]. Το θέμα της διατροφής ρυθμίζεται από τον περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων νόμο του 1990, Ν.216/1990, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με το άρθρο 33 του Νόμου, οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν τα ανήλικα τέκνα τους, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του. Και όπως λέχθηκε στην απόφαση ΧΧΧ Δημοσθένους.v. ΧΧΧ Δημοσθένους Έφεση Αρ. 21/2019 ημ. 29/6/2020 «το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων. Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής.» Συνεπώς, από τον ίδιο το νόμο και τη νομολογία, προκύπτει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η Αιτήτρια έχει ορατή πιθανότητα επιτυχία στην αίτηση της. Ο Καθ' ου η αίτηση έχει υποχρέωση, βάσει του νόμου, να συνεισφέρει για τη διατροφή του ανήλικου υιού του, όπως και η Αιτήτρια στο μέτρο των δικών της οικονομικών δυνατοτήτων. Δεν φαίνεται ακόμα ο Καθ' ου η Αίτηση να αμφισβητεί την υποχρέωση απέναντι στον ανήλικο υιό του. Διαφωνεί μόνο στο ύψος της δικής του συνεισφοράς. Προτείνει να καταβάλλει ποσό €150, το οποίο θεωρεί ότι καλύπτει τις ανάγκες του παιδιού του, στο μέρος που του αναλογεί και με βάση τις δικές του οικονομικές δυνάμεις. Η διατροφή από τη φύση της, περαιτέρω αποσκοπεί στην ικανοποίηση των άμεσων βιοτικών αναγκών των ανηλίκων. Χωρίς διατροφή είναι αδύνατη η συνέχιση της ζωής. Η συνεισφορά του κάθε γονέα λοιπόν είναι αναγκαία για να καλυφθούν τα τρέχοντα μηνιαία έξοδα που απαιτούνται για το ανήλικο τέκνο τους. Και η τρίτη συνεπώς προϋπόθεση συντρέχει, εφόσον οι ανάγκες της διατροφής δεν μπορούν να αποκατασταθούν μεταγενέστερα με την επιδίκαση οποιονδήποτε αποζημιώσεων. Παραπέμπω επίσης για την ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης στη Δημοσθένους.v. Δημοσθένους (ανωτέρω) στην οποία τονίστηκαν τα ακόλουθα: Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής. Η πιθανότητα διακοπής της συνεισφοράς του εφεσείοντος ανά πάσα στιγμή και για οποιοδήποτε λόγο δεν τίθεται στη βάσανο μαρτυρίας προς τούτο. ............... Ακόμη και με δεδομένο ότι ο εφεσείων όντως συνεισφέρει ήδη στη διατροφή, τι θα τον εμπόδιζε να διαφοροποιήσει τη θέση του ή να μειώσει δραστικά το ποσό το οποίο συνεισφέρει. Υπενθυμίζεται ότι η φύση της παρούσας διαφοράς είναι πολύ διαφορετική από τα συνηθισμένα άλλα προσωρινά διατάγματα που αφορούν συμβατικές, κατά κανόνα, σχέσεις μεταξύ των διαδίκων. Υπερίπταται εδώ η νομοθετική υποχρέωση συνεισφοράς προς όφελος των ανηλίκων». Η έμφαση είναι δική μου. Επομένως ακόμα και να συνεισέφερε ο Καθ' ου η Αίτηση με οποιοδήποτε ποσό αλλά όχι τακτικά, τι θα τον εμπόδιζε να σταματήσει τη συνεισφορά του. Όσον αφορά τα εισοδήματα του Καθ' ου η Αίτηση και τη θέση του ότι αυτά είναι λιγότερα από αυτά που παρουσιάζει η Αιτήτρια, σύμφωνα με τη νομολογία, η Αιτήτρια δεν έχει υποχρέωση αποκάλυψης των εισοδημάτων ή της οικονομικής δυνατότητας του Καθ' ου η αίτηση. Απεναντίας το καθήκον αληθινής αποκάλυψης των πιο πάνω, βαραίνει τον ίδιο όπως βεβαίως και την Αιτήτρια για τα δικά της εισοδήματα ή τη δική της οικονομική δυνατότητα. Παραπέμπω στην υπόθεση Δημητρίου v. Περδίου,
(2005)1 (Β) ΑΑΔ 1418 όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Σε υποθέσεις διατροφής των ανηλίκων τέκνων μια οικογένειας, η οικονομική δυνατότητα του καθενός από τους γονείς δεν είναι θέμα που θα πρέπει να αποδεικνύεται από τον αιτητή ή την αιτήτρια, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά θέμα αληθινής αποκάλυψης από τους δύο γονείς, των αντίστοιχων εισοδημάτων τους.» Το Εφετείο στην απόφαση ΧΧΧ Δημοσθένους.v. ΧΧΧ Δημοσθένους (ανωτέρω) τόνισε επίσης τα ακόλουθα αναφορικά με την αποκάλυψη των εισοδημάτων τους από τους διαδίκους: « Η μη αποκάλυψη των αληθών εισοδημάτων εκάστου δεν εξουδετερώνει την ανάγκη διατροφής από τον έτερο των συζύγων διότι το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων». Προκύπτει από τη βεβαίωση Κοινωνικών Ασφαλίσεων που επισυνάπτει στην ένσταση του (Τεκμήριο 6) ημερομηνίας 22/7/2022 και αφορά τα έτη από το 2001 ως το 2020, (χωρίς να προσκομίζει τις ασφαλιστέες αποδοχές για το έτος που προηγείται την παρούσας αίτησης για το 2021), ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είχε ασφαλιστέες αποδοχές για τα πιο πάνω έτη ύψους από €18.957- €24.036 που δεικνύει εκ πρώτης όψεως ότι ο Καθ' ου η Αίτηση έχει μεγαλύτερη εισοδηματική ικανότητα των €800 που ο ίδιος δηλώνει σήμερα. Από την άλλη η Καθ' ης η Αίτηση έχει όπως η ίδια αναφέρει επίδομα μονογονιού και επίδομα τέκνου, καθώς και διατροφή για τα 3 άλλα της παιδιά από τον πρώην σύζυγο της. Στοιχεία που λήφθηκαν υπόψη από το Δικαστήριο για τον καθορισμό της συνεισφοράς και των δύο γονέων στις ανάγκες του παιδιού τους. Ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει ότι η τελευταία έχει μεγαλύτερη εισοδηματική ικανότητα και οικειοθελώς δεν εργάζεται. Δεν είναι όμως ώρα για εξαγωγή τελικών ευρημάτων για τα ακριβή εισοδήματα των διαδίκων. Αυτό θα γίνει όταν θα υπάρχουν όλα τα στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο θα μπορεί να αξιολογήσει την αξιοπιστία τους. Προκύπτει ότι και οι δύο γονείς έχουν εισοδηματική ικανότητα. Και κατά τον Καθ' ου η Αίτηση, η Αιτήτρια εργαζόταν περιστασιακά ως γραμματέας στην εταιρεία του πριν τη διάσταση τους και αυτό δεν αμφισβητήθηκε. Έρχομαι τώρα στις ανάγκες του παιδιού ως παρουσιάζονται από τους δύο διαδίκους. Η Αιτήτρια δεν έχει ενοίκιο γιατί μένει με τη μητέρα της. Είναι όμως λογικό να συνεισφέρει στους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος και νερού ούτε και είναι η υποχρέωση της γιαγιάς να συντηρεί τη μητέρα και τον ανήλικο υιό των διαδίκων. Όπως έχει ήδη επιβεβαιωθεί στην πρόσφατη νομολογία (ΑΓ ν. ΣΔΤ, Εφ. Αρ. 36/2018 ημερ. 7/5/2020) από την οποία το παρακάτω απόσπασμα: «διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του". Στην παράγρ. (Ι) του ίδιου άρθρου, σαφώς ορίζει ότι "η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του.". Συνεπώς η λέξη "διατροφή" δεν αποδίδει την πλατιά έννοια που ο σοφός νομοθέτης φρόντισε επιγραμματικά να αποδώσει. Η διατροφή, σύμφωνα με την έννοια που δίδει ο νόμος, δεν καλύπτει μόνο τη δαπάνη για την τροφή. Περιλαμβάνει κάθε αναγκαία βιοτική δαπάνη όπως τροφή, στέγη, ντύσιμο, φωτισμό, θέρμανση, ψυχαγωγία, νοσηλείες και φάρμακα, συγκοινωνία, επικοινωνία, έξοδα για γενική μόρφωση και επαγγελματική εκπαίδευση. Ο νομοθέτης με την διατύπωση του Νόμου καθόρισε τόσο το πλάτος της διατροφής όσο και το επίπεδο της πάντοτε μέσα στα μέτρα του δυνατού (βλ. Κουμάντου Παραδόσεις Οικογενειακού Δικαίου, 2ος Τόμος σελ. 44 κ.ε) Όσον αφορά τα υπόλοιπα κονδύλια για τις ανάγκες του παιδιού, ο Καθ' ου η Αίτηση, απορρίπτει μόνο το ύψος τους ως υπερβολικό, χωρίς όμως ν' αναφέρει ποιο είναι το εύλογο για την κάλυψη των αναγκών του παιδιού ποσό. Αμφισβητεί επίσης τα έξοδα της λογοθεραπείας, για τα οποία, όπως ισχυρίζεται, δεν έχει ερωτηθεί ούτε και θεωρεί ότι το παιδί χρήζει της θεραπείας αυτής. Όπως έχει λεχθεί στην Χαραλάμπους ν. Χαράλαμπος
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 951, Irina Παπαντωνίου ν. Χρ. Παπαντωνίου
(2011)1 Α.Α.Δ. 1875 το μέτρο με το οποίο θα καθοριστεί η διατροφή δεν επιδέχεται αποτιμήσεις με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη κονδυλίων με ιδιαίτερη αυστηρότητα. Αντίθετα, η κοινή λογική και εμπειρία προσφέρει τη βάση για τέτοιο καθορισμό. Ούτε το Δικαστήριο προχωρά σε τελικά ευρήματα αναφορικά με το ακριβές ύψος των αναγκών του παιδιού. Από το ποσό που επιδίκασε το Δικαστήριο ως προσωρινή συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στις ανάγκες του παιδιού, φαίνεται ότι το Δικαστήριο κατά την αξιολόγηση του αιτήματος της Αιτήτριας εφαρμόζοντας τις αρχές της νομολογίας, στάθμισε το εύλογο των κονδυλίων, εξασκώντας περαιτέρω τη δική του κρίση και την κοινή λογική και πείρα της ζωής για τον προσδιορισμό των αναγκών του παιδιού καθόρισε τη συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση με βάση εύλογα ποσά εξόδων του ανηλίκου και καθόρισε τη συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στο ποσό των €300 μηνιαίως και όχι τα αξιούμενα από την Αιτήτρια ποσά που ζητούσε €600 μηνιαίως. Κρίνοντας ότι το ποσό των €100 για ένδυση ήταν υψηλό, αλλά και τα έξοδα για λογοθεραπεία δεν υποστηρίζονταν επαρκώς. Κρίνοντας επίσης εκ πρώτης όψεως ότι τα κονδύλια για τις υπόλοιπες ανάγκες είναι λογικά. [Bλ. Ορφέας Παναγιώτου v. Χρυστάλλα Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ.625, Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδης
(1998)1 Α.Α.Δ. 625 και Δημητρίου V. Περδίου
(2005)1 Α.Α.Δ. 1418]. Όσον αφορά την επίκληση του δανείου από τον Καθ' ου η Αίτηση ύψους €590 υποδεικνύω ότι η διατροφή των ανηλίκων αποτελεί πρωταρχική υποχρέωση των γονέων και προηγείται οποιωνδήποτε άλλων υποχρεώσεων τους. Επομένως ο Καθ' ου η Αίτηση δεν μπορεί να επικαλείται τις οικονομικές του υποχρεώσεις για να αποφύγει να συμβάλει με ένα εύλογο ποσό στις ανάγκες του παιδιού. Τονίζω σε αυτό το σημείο ότι δεν έχω διαπιστώσει να έχει αποκρύψει η Αιτήτρια ουσιώδη στοιχεία κατά την υποβολή της αίτησης, τα οποία θα με οδηγούσαν στην ακύρωση του προσωρινού διατάγματος. Η διαφορετική θέση των διαδίκων ως προς το ύψος των εισοδημάτων τους, δεν συνιστά απόκρυψη, ούτε και η διαφορετική εκτίμηση των αναγκών του ανήλικου. Τέλος υποδεικνύω ότι οι διαφορές των διαδίκων σε σχέση με το λόγο διάστασης αλλά και της διατήρησης επικοινωνίας του Καθ' ου η Αίτηση με το παιδί του και το κατά πόσο η Αιτήτρια παρεμποδίζει τη επικοινωνία, δεν θα επιλυθούν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, αλλά αφορούν άλλες διαδικασίες που εκκρεμούν στο Δικαστήριο, σύμφωνα με τη θέση του Καθ' ου η Αίτηση. Ούτε και η διατροφή του παιδιού θα πρέπει να αναμένει μέχρι την επίλυση των μεταξύ τους διαφορών και όλων των διαδικασιών μεταξύ τους, ούτε από το αν έχει η όχι επικοινωνία με το παιδί του. Καταλήγω λοιπόν, με βάση τα πιο πάνω, ότι θα πρέπει να συνεχίσει το διάταγμα διατροφής το οποίο και καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Θεωρώ το επιδικασθέν ποσό για το ανήλικο τέκνο των διαδίκων ως συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση εύλογο και εντός των πραγματικών οικονομικών του δυνατοτήτων, λαμβάνοντας υπόψη μου ότι και ο ίδιος χρειάζεται ένα ποσό για τη διαβίωση του. Θεωρώντας βέβαια ότι ορισμένα κονδύλια που παρουσιάζει ο ίδιος είναι ψηλά. Όπως το κονδύλι για τηλέφωνο και ίντερνετ ύψους €120, για διακοπές €60 μηνιαίως, για ηλεκτρικό ρεύμα €150 μηνιαίως. Επίσης ότι στα έξοδα του προσθέτει το ποσό που επιδικάστηκε ως προσωρινή διατροφή για τον ανήλικο υιό του, δύο φορές. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο