Ε.Β. ν. Γ.Σ., Αρ. Αίτησης: 79/2022i, 30/8/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2022:21 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Ενώπιον: Σ. Λιασίδη, Π. Αρ. Αίτησης: 79/2022i Μεταξύ: Ε.Β. Αιτήτριας και Γ.Σ. Καθ' ου η αίτηση ------------------------------------ Ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 28/06/2022 Ημερομηνία: 30 Αυγούστου 2022 Εμφανίσεις: Για την Αιτητή: κα Κ. Κώστα. Για τον Καθ' ου η αίτηση: κα Α. Παναγή ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ Α Π Ο Φ Α Σ Η (Ex Tempore) Οι διάδικοι από σχέση που διατηρούσαν, απέκτησαν την 01/01/2015 τον ανήλικο Α. τον οποίο ο Καθ' ου η αίτηση αναγνώρισε δεόντως ως δικό του τέκνο. Οι διάδικοι δεν έμελλε να συμβιώσουν επί μακρόν, εφόσον το Δεκέμβρη του 2021 τέθηκαν σε διάσταση. Η Αιτήτρια καταχώρησε εναρκτήρια αίτηση, με την οποία ζητά την έκδοση διατάγματος για το ποσό των €600 το μήνα, ως συνεισφορά του Καθ' ου η αίτηση στη διατροφή του ανήλικου τέκνου τους. Στα πλαίσια αυτής της εναρκτήριας αίτησης, καταχωρήθηκε στις 28/06/2022 και μονομερής αίτηση, η οποία είναι η επίδικη αίτηση και με την οποία η Αιτήτρια ζητά την έκδοση προσωρινού διατάγματος για το ποσό των €
- Το Δικαστήριο, όταν τέθηκε η μονομερής αίτηση ενώπιον του, δεν προχώρησε με την έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος, θεώρησε ορθό όπως η μονομερής αίτηση επιδοθεί στην άλλη πλευρά. Η αίτηση αυτή επιδόθηκε, εμφανίστηκε συνήγορος εκ μέρους του Καθ' ου η αίτηση, η οποία ζήτησε χρόνο για να καταχωρήσει ένσταση, καταχώρησε ένσταση και το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για την καταχώρηση γραπτών αγορεύσεων και η υπόθεση είχε οριστεί για σήμερα για διευκρινίσεις. Η αναφερόμενη μονομερής αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, η οποία αποτελείται από 20 συνολικά παραγράφους. Μεταξύ άλλων, στην ένορκη δήλωσή της, αναφέρει ότι η ίδια εργάζεται ως ιδιωτικός υπάλληλος και οι απολαβές της είναι €1,095 το μήνα, ενώ του Καθ' ου η αίτηση ανέρχονται στα €2.500 το μήνα καθαρά πλέον 13ον μισθό. Στην παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσής της, η Αιτήτρια παραθέτει, τα κονδύλια τα οποία απαιτούνται για τη διατροφή του αναφερόμενου ανήλικου, τα οποία κατ' ισχυρισμό της ανέρχονται στα €685 το μήνα. Στα κονδύλια περιλαμβάνονται τρόφιμα, ένδυση - υπόδηση, ρεύμα, νερό, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, μεταφορικά, το χαρτζιλίκι, η ψυχαγωγία, μαθήματα για κολύμπι και φροντίδα του ανήλικου. Περαιτέρω, αναφέρει ότι αδυνατεί να καλύψει τα αναφερόμενα έξοδα του ανήλικου, δεδομένου, μάλιστα, ότι υποχρεώνεται να αποπληρώσει δάνειο για την αγορά του αυτοκινήτου της, για το ποσό των €250 το μήνα. Στην ένορκη δήλωσή της, επισύναψε και πιστοποιητικό των απολαβών της και άλλα έγγραφα που αφορούν σε διάφορες αγορές που αφορούν στη διατροφή του ανήλικου. Στο σώμα της ειδοποίησης περί προθέσεων έντασης, ο Καθ' ου η αίτηση προβάλλει 5 λόγους ένστασης ως ακολούθως: «
- Η Αιτήτρια δεν λέει την αλήθεια για τα γεγονότα που είναι σχετικά και στοιχειοθετούν δικαίωμα για αξίωση διατροφής.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος.
- Η αίτηση της Αιτήτριας είναι νόμω και ουσία αβάσιμη.
- Η Αιτήτρια ενεργεί καταχρηστικά και χωρίς νόμιμη αιτία.
- Δεν υπάρχει το στοιχείο του κατεπείγοντος». Κατ' όμοιο τρόπο η ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης, υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση, η οποία είναι πολυσέλιδη και αποτελείται από 44 συνολικά παραγράφους. Πέραν του γεγονότος της γέννησης του ανήλικου και του χρόνου της διάστασης, ο Καθ' ου η αίτηση φαίνεται στην ένορκη δήλωσή του να αρνείται όλους τους ισχυρισμούς που προβάλλει η Αιτήτρια, καθώς επίσης παραδέχεται και την ύπαρξη κάποιων κονδυλίων που αφορούν τον ανήλικο. Απορρίπτει με έντονο τρόπο, αφού αυτό απαντάται σε δυο - τρεις παραγράφους από την ένορκη δήλωση του, ότι ο αναφερόμενος ανήλικος διαμένει με την Αιτήτρια. Η θέση του αποκρυσταλλώνεται στην παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσής του ως ακολούθως: «
- Όπως ήδη ανέφερα, ο ανήλικος τη μία μέρα της βδομάδας διαμένει μαζί μου και τον μεταφέρουν οι γονείς μου το επόμενο πρωί στο σχολείο, τον παραλαμβάνουν καθημερινά από το σχολείο και είναι υπό τη φύλαξη τους μέχρι τις 2μ.μ. που τελειώνω από την εργασία μου. Τις μέρες της εβδομάδας που ανήλικος θα διανυκτερεύσει με την Αιτήτρια, τον παραλαμβάνουν και πάλι οι γονείς μου από το σχολείο, γευματίζουν μαζί και στις 4μ.μ. που η Αιτήτρια τελειώνει από την εργασία της, τον παραλαμβάνει και τον μεταφέρει στην οικία των γονέων της, διανυκτερεύει εκεί και το επόμενο πρωί τον μεταφέρει στο σχολείο. Έτσι ο ανήλικος καθημερινά, ακόμα και τις μέρες που θα διανυκτερεύσει στην οικία της Αιτήτριας, γευματίζει στο σπίτι των γονέων μου». Αποδίδει, περαιτέρω, ο Καθ' ου η αίτηση περισσότερη εισοδηματική ικανότητα για την Αιτήτρια από όσα η ίδια ισχυρίζεται και προβάλλει τη θέση ότι τα εισοδήματα της Αιτήτριας κυμαίνονται γύρω στα €1.200 το μήνα και επιπρόσθετα λαμβάνει και ποσά από υπερωριακή εργασία καθώς και 13ον μισθό και όχι μόνο αυτό, η Αιτήτρια λαμβάνει και επίδομα τέκνου, το οποίο ανέρχεται στα €1.000 περίπου το χρόνο, δηλαδή €83 το μήνα. Ο μισθός του ιδίου, πάντοτε κατά τον ίδιο, δεν είναι όσος η Αιτήτρια προβάλλει στην ένορκη δήλωσή της, αλλά είναι €2.115, όμως, από αυτό το ποσό υποχρεώνεται να καταβάλλει ποσό εκ €1.000 περίπου το μήνα, για την αποπληρωμή δύο δανείων, τα οποία σύνηψε για την αγορά του διαμερίσματος στο οποίο διαμένει. Επίσης, λαμβάνει 13ον μισθό. Ενόψει δε, του γεγονότος ότι ο ανήλικος δεν διαμένει όλες τις ημέρες της εβδομάδας με την Αιτήτρια, αρνείται ότι η Αιτήτρια χρειάζεται το ποσό των €685 το μήνα, για την κάλυψη των αναγκών του ανήλικου, όσον αυτός, ο ανήλικος δηλαδή, μένει μαζί της. Καταπιάνεται με καθένα των εξόδων τα οποία η Αιτήτρια προβάλλει στην ένορκη δήλωσή της και προβάλλει τη δική του θέση, ότι ο ίδιος συνδράμει και καλύπτει αρκετά κονδύλια που αφορούν τον ανήλικο και αναφορικά με το φαγητό του, είναι η θέση του ότι το παιδί γευματίζει στους γονείς του και άρα το ποσό που η Αιτήτρια αναφέρει για διατροφή του παιδιού που το ανεβάζει στα €180 το μήνα, δεν ευσταθεί. Επίσης, αρνείται την ύπαρξη άλλων κονδυλίων, όπως έχει αναφερθεί και πιο πάνω και αναφέρει ότι ο ίδιος καλύπτει αρκετά έξοδα του ανηλίκου σε αντίθεση με την Αιτήτρια η οποία κακώς αναφέρει ότι χρειάζεται το ποσό των €685 το μήνα, όσον το παιδί μένει μαζί της. Αρνείται και τα περί της σύναψης δανείου για την αγορά του αυτοκινήτου εκ μέρους της Αιτήτριας και αναφέρει ότι ο ίδιος έχει συνάψει δάνειο και για την αποπληρωμή του δανείου του καταβάλλει €1.000 το μήνα. Ενόψει του γεγονότος ότι το παιδί διαμένει και με τους δύο, είναι η θέση του ότι τα μηνιαία έξοδα του ανηλίκου, όσο αυτό διαμένει με την Αιτήτρια, δεν ξεπερνούν τα €150 με €160 ευρώ το μήνα. Ωστόσο, παραδέχεται ότι το συνολικό ποσό που απαιτείται για να καλύψει τις μηνιαίες ανάγκες του ανήλικου, ανέρχεται στα €685 το μήνα, λέγοντας ότι από αυτό το ποσό ο ίδιος καταβάλλει περίπου €500 το μήνα. Προς επίρρωση των ισχυρισμών και των θέσεων του, ο Καθ' ου η αίτηση επεσύναψε στην ένορκη δήλωση του και αριθμό εγγράφων τα οποία το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να μελετήσει. Εμπεριστατωμένες κρίνονται και οι γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων των δύο πλευρών. Η ευπαίδευτη συνήγορος της Αιτήτριας κάνει, πρωτίστως, αναφορά στις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 και εισηγείται ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις αυτές και δικαιολογείται η έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος. Περαιτέρω, γίνεται σχολιασμός από τη συνήγορο της Αιτήτριας των όσων ο Καθ' ου η αίτηση προβάλλει στην ένορκη δήλωσή του. Υποδεικνύει, επίσης, η συνήγορος ότι η αίτηση έχει καταστεί ως αίτηση διά κλήσεως, εφόσον αυτή έχει επιδοθεί στην άλλη πλευρά. Υποδεικνύει, περαιτέρω, την υποχρέωση η οποία απορρέει από την νομολογία, ότι οι γονείς θα πρέπει να αποκαλύπτουν με ειλικρινή τρόπο τα εισοδήματά τους. Από την άλλη, η ευπαίδευτη συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση και αυτή κάνει αναφορά στις 3 προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 και παραθέτει και νομολογία που άπτεται του θέματος της έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων. Μεγάλη σημασία δίνει η συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση στο βάρος απόδειξης της υπόθεσης, εφόσον δεν υπήρξε αντεξέταση. Κατ' επέκταση, κατά τη συνήγορο, η Αιτήτρια δεν έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης που τη βαραίνει, που να δικαιολογεί την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Επισημαίνει, περαιτέρω, η συνήγορος το Status Quo το οποίο υπήρχε από τη διάσταση των διαδίκων μέχρι και την καταχώριση της υπό κρίση αίτησης, όπου ο ανήλικος διαμένει εκ περιτροπής τη μία μέρα με τον Καθ' ου η αίτηση και την άλλη μέρα με την Αιτήτρια και εναλλάξ τα Σαββατοκύριακα. Επαναλαμβάνει, επίσης, ότι όπως ο Καθ' ου η αίτηση αναφέρει στην ένορκη δήλωση του, η Αιτήτρια για την κάλυψη των μηνιαίων αναγκών του ανήλικου, δεν χρειάζεται πέραν των €150 με €160 ευρώ το μήνα. Κατά το στάδιο των διευκρινίσεων, που έγινε πριν από λίγο, φαίνεται ότι η πλευρά της Αιτήτριας δεν αρνείται ότι η Αιτήτρια λαμβάνει επίδομα τέκνου, δεν ήταν σε θέση η συνήγορος να αναφέρει το ακριβές ποσό, όμως, κατά την ίδια, το μηνιαίο ποσό που λαμβάνει ως επίδομα τέκνου, είναι περί τα €60 το μήνα και επίσης ανέφερε, σε σχετική παρατήρηση του Δικαστηρίου, ότι δεν γνωρίζει κατά πόσο η Αιτήτρια λαμβάνει και 13ον μισθό. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η μονομερής αίτηση βρίσκει νομικό έρεισμα στο Νόμο 23/90, στο Νόμο 216/90, άρθρο 33 επόμενα, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, στο άρθρο 9 του Κεφ. 6 και στο άρθρο 32 του Νόμου 14/
- Φαίνεται, τόσο από τις ένορκες δηλώσεις, αλλά και από τις αγορεύσεις των συνηγόρων, ότι δίδεται ιδιαίτερη σημασία στο ότι δεν καταδείχθηκε η ύπαρξη του επείγοντος που να δικαιολογούσε την καταχώρηση της αίτησης. Απλά να περιοριστώ και να αναφέρω αυτά τα οποία η συνήγορος της Αιτήτριας ανέφερε στην αγόρευση της, ότι από τη στιγμή που δόθηκαν οδηγίες για επίδοση της μονομερούς αίτησης, αυτή έχει καταστεί ως αίτηση διά κλήσεως και ως τέτοια θα εξεταστεί. Η υπόθεση Σμυρνιού
(2000)1 Α.Α.Δ. 43 και Μαρκιτάνης v. Μουτζούρη
(2000)1 Α.Α.Δ. 923 είναι σχετικές. Συνεπώς το Δικαστήριο θα πρέπει να προχωρήσει στο να εξετάσει κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, που είναι όπως εύλογα έχει υποδειχτεί και από τις δύο πλευρές, α) η ύπαρξη σοβαρού θέματος προς εκδίκαση, β) η ύπαρξη πιθανότητας η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία και γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Οι προϋποθέσεις εφαρμογής του αναφερόμενου άρθρου έχουν αναλυθεί σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και δεν υπάρχει λόγος το Δικαστήριο να ενδιατριψει σε βάθος επ' αυτών, θα περιοριστώ μόνο στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ.248 και σε μία πρόσφατη απόφαση Γενικός Εισαγγελέας v. Cyfield, Πολ. Εφ. Αρ. Ε52/21, 10/2/22. Πρέπει να αναφερθεί, εκ προοιμίου, σε σύμπνοια με σχετική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ότι στο παρόν στάδιο το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται επί αντικρουόμενων θέσεων, ούτε και καταλήγει στην εξαγωγή τελικών ευρημάτων και διαπιστώσεων, πράγμα το οποίο θα πράξει, ασφαλώς, κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης (CAT GMBH κ.α. v. AB PCO INV. LTD, Πολ. Εφ. Αρ. Ε9/17, 11/7/2022). Ωστόσο, όπως και πάλι η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου υπαγορεύει (Λόρδος v. Σιακόλα, Πολ. Έφ. Αρ. Ε143/15, 23/3/2017), το Δικαστήριο μπορεί να αξιολογήσει επιφανειακά το τι έχει τεθεί ενώπιόν του προκειμένου να διαπιστώσει κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος. Οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, θεωρώ ορθό όπως εξεταστούν μαζί. Το ουσιαστικό δίκαιο που διέπει το θέμα της διατροφής ανηλίκων, ρυθμίζεται από το Νόμο 216/90 και ειδικότερα τα άρθρα 33 επόμενα. Το άρθρο 33
(1), θέτει κοινή υποχρέωση στους γονείς όπως συμβάλλουν, ανάλογα με τις οικονομικές τους δυνατότητες, στην κάλυψη της διατροφής του κοινού τους τέκνου. Φαίνεται, επίσης, και δεν αμφισβητείται, ότι η Αιτήτρια είναι ένας εκ των γονέων του ανήλικου. Δεδομένης της υποχρέωσης για διατροφή που τίθεται εκ του Νόμου και της ιδιότητας της Αιτήτριας ως γονέα του ανήλικου, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32. Αποτελεί δε παραδεκτό γεγονός, ότι και οι δύο διάδικοι εργάζονται και έχουν εισοδήματα. Συνεπώς, κρίνω ότι η Αιτήτρια έχει στοιχειοθετήσει την προϋπόθεση για ύπαρξη σοβαρού ζητήματος εκδίκασης και ότι υπάρχει πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία. Θεωρώ κατάλληλο το στάδιο πριν εξεταστεί η τρίτη προϋπόθεση του αναφερόμενου άρθρου, να επισημάνω αυτό το οποίο έντονα εγείρει η συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση στην αγόρευση της, που αφορά στο βάρος απόδειξης. Όπως έχει νομολογηθεί στην υπόθεση Λοϊζιάς v. Loizia,
(2014)1 Α.Α.Δ. 1710, το βάρος απόδειξης σε τέτοιες υποθέσεις, το έχει αυτός ο οποίος προσέρχεται στο Δικαστήριο και ζητά θεραπεία. Αναφέρεται, περαιτέρω, στο ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε αντεξέταση. Είναι εμφανής η προσπάθεια της ευπαίδευτης συνηγόρου της Αιτήτριας να αντικρούσει μέσα από τη γραπτή της αγόρευση ουσιαστικές θέσεις τις οποίες ο Καθ' ου η αίτηση προβάλλει στην ένορκη δήλωσή του. Αυτό, με όλο το σεβασμό, δεν αποτελεί ορθόδοξο τρόπο και η υπόθεση Παπαργυρού v. Μιχαηλίδη, Πολ. Έφ. Αρ. 215/10, 25/1/2016 είναι σχετική εφόσον, σύμφωνα με τη νομολογία, οι αγορεύσεις των συνηγόρων δεν αποτελούν μαρτυρικό υλικό προς αξιολόγηση. Όντως υπάρχει πλήρης διάσταση των θέσεων του Καθ' ου η αίτηση σε συνάρτηση με τα όσα η Αιτήτρια αναφέρει και το σημαντικότερο επί του Status Quo το οποίο υπήρχε από τη διάσταση των διαδίκων, το Δεκέμβριο του 2021 μέχρι και την καταχώρηση της κρινόμενης αίτησης. Tο με ποιο γονέα διαμένει το παιδί, είναι ιδιαίτερα σημαντικό, τη στιγμή, μάλιστα, που το Δικαστήριο καλείται να διατάξει τον άλλο γονέα να καταβάλλει συγκεκριμένο ποσό ως συνεισφορά του στη διατροφή του κοινού τέκνου των διαδίκων. Επίσης, διάσταση υπάρχει και αναφορικά με την εισοδηματική ικανότητα ενός εκάστου των διαδίκων. Η Αιτήτρια αποδίδει υψηλότερη εισοδηματική ικανότητα για τον Καθ' ου η αίτηση, ενώ ο Καθ' ου η αίτηση όχι μόνο αρνείται τα όσα η Αιτήτρια του καταλογίζει αναφορικά με τα εισοδήματά του, αλλά απεναντίας αποδίδει στην Αιτήτρια υψηλότερη εισοδηματική ικανότητα και κατ' ισχυρισμό του, μάλιστα, η ίδια λαμβάνει και 13ον μισθό, καθώς επίσης και επίδομα τέκνου. Ενόψει και της δήλωσης της συνηγόρου του Καθ' ου η αίτηση, κατά το στάδιο των διευκρινίσεων, ότι η Αιτήτρια λαμβάνει επίδομα τέκνου, αυτό δεν μπορεί να αγνοηθεί και ασφαλώς προστίθεται στα εισοδήματα της Αιτήτριας. Και οι δύο διάδικοι εντέχνως προσπάθησαν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου υποχρεώσεις τους έναντι δανείων τα οποία έχουν συνάψει, αναμένοντας ότι το ύψος της μηνιαίας δόσης τους, θα ληφθεί υπόψη για σκοπούς καθορισμού της διατροφής. Είναι, κιόλας, εξόφθαλμη η προσπάθεια του Καθ' ου η αίτηση επί τούτου, αφού αναφέρει ότι από το μισθό του που λαμβάνει, που είναι γύρω στις €2.300, τα €1.000 περίπου τα δίνει σε δάνεια, για την αποπληρωμή του χρέους που έχει δημιουργήσει, για την απόκτηση του διαμερίσματος στο οποίο διαμένει. Και η Αιτήτρια, φυσικά, αναφέρει ότι καταβάλλει ένα ποσό €250 για την αγορά ενός αυτοκινήτου, αγορά την οποία ο Καθ' ου η αίτηση αμφισβητεί. Παρόλο που και οι δύο συνήγοροι αναφέρθηκαν στο ουσιαστικό δίκαιο που διέπει το θέμα, εντούτοις φαίνεται να παρέλειψαν να αναφερθούν στην νομολογία του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, όπου καταδεικνύεται ότι η υποχρέωση για διατροφή ανηλίκων, προηγείται άλλων υποχρεώσεων προς τρίτους και παρόλο που η συνήγορος της Αιτήτριας κάνει αναφορά στην υπόθεση Δημητρίου v. Περδίου,
(2005)1 Α.Α.Δ. 1418, καταπιάνεται μόνο σε όσα αφορούν στην υποχρέωση για ειλικρινή αποκάλυψη χωρίς ωστόσο να αναφέρει και ότι η ύπαρξη δανείων έπεται της υποχρέωσης της διατροφής, παρόλο που η συγκεκριμένη αρχή απορρέει από την ίδια απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου. Ασφαλώς θα ήταν παρακινδυνευμένο για την επιβίωση των κοινών τέκνων των γονέων, να επικαλούνται δικαιολογημένα ή όχι την ύπαρξη άλλων υποχρεώσεων τους προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί η υποχρέωσή τους για συντήρηση του κοινού τέκνου τους. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση, να αναφέρω ότι και αυτή πληρείται, εφόσον αν δεν καλυφθούν οι ανάγκες για την επιβίωση του ανήλικου, θα κινδυνεύσει η ίδια η ψυχική του υγεία αλλά και η επιβίωσή του, στο τέλος της ημέρας. Όπως είναι νομολογημένο, μετά την εξέταση των τριών προϋποθέσεων και εφόσον αυτές πληρούνται, το Δικαστήριο θα πρέπει να αξιολογήσει κατά πόσο είναι εύλογο και δίκαιο να προχωρήσει στην έκδοση διατάγματος, (Σταυράκη v. Δήμου Λευκωσίας, Πολ. Έφ. Αρ. Ε68/13, 24/3/2015). Πραγματικά έχω προβληματιστεί για το ποια θα είναι η τελική ετυμηγορία του Δικαστηρίου. Όπως έχω αναφέρει και πιο πάνω, το ουσιαστικό που θα ληφθεί υπόψη για το ισοζύγιο της ευχέρειας, θα είναι το Status Quo, το οποίο υπήρχε πριν την καταχώριση της αίτησης. Ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν τέθηκε οτιδήποτε που να αμφισβητεί τη θέση του Καθ' ου η αίτηση, όπως αυτή έχει περιληφθεί στην ένορκη δήλωσή του, θέση η οποία επαναλαμβάνεται στην αγόρευση της συνηγόρου του, η οποία αποτυπώνεται στη σελίδα 6 της γραπτής της αγόρευσης, ότι ο ανήλικος διαμένει εκ περιτροπής μία μέρα με τον Καθ' ου η αίτηση και μια μέρα με την Αιτήτρια και εναλλάξ τα Σαββατοκύριακα. Είναι, όμως, αυτό αρκετό για να οδηγήσει στην επιτυχία ή αποτυχία της αίτησης; Θεωρώ ότι η δικαιότερη αντιμετώπιση, θα ήταν το Δικαστήριο να κάνει αποδεκτά κάποια στοιχεία που αφορούν το επίδικο θέμα, εφόσον, μάλιστα, οι θέσεις του Καθ' ου η αίτηση δεν έχουν αντικρουστεί. Και οι δύο διατείνονται ότι για τη συντήρηση του παιδιού απαιτούνται διάφορα ποσά, μάλιστα ο Καθ' ου η αίτηση αποδέχεται ότι το σύνολο των εξόδων ανέρχεται στα €685 το μήνα, όπως η Αιτήτρια αναφέρει, όμως, αποτελεί θέση του ότι ο ίδιος καταβάλλει €500 το μήνα και ότι η Αιτήτρια, εκ των πραγμάτων, δεν καταβάλλει πέραν των €150 με €160 το μήνα, ενόσω ο ανήλικος διαμένει μαζί της. Ο Καθ' ου η αίτηση, επισυνάπτει κάποια αποδεικτικά στοιχεία που αφορούν τα έξοδα του ανήλικου, όμως, θα ήταν ιδιαίτερα παρακινδυνευμένο σε αυτό το στάδιο, το Δικαστήριο να κάνει εξειδικευμένο εύρημα αν πράγματι ο Καθ' ου η αίτηση καταβάλλει €500 το μήνα για τη συντήρηση του ανήλικου. Υπάρχουν ακόμα δύο παράμετροι, οι οποίες παράμετροι θα κατευθύνουν το Δικαστήριο προς ποια κατεύθυνση θα οδηγηθεί, δηλαδή στην απόρριψη της αίτησης ή στην έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος, και αυτές οι δύο σταθερές, είναι οι θέσεις του Καθ' ου η αίτηση αναφορικά με τα εισοδήματα τα οποία ο ίδιος αποδίδει για την Αιτήτρια, που ανέρχονται στα €1.200 και στα δικά του, τα οποία ανέρχονται στα €2.300 περίπου. Συνεπώς στην εξίσωση υπάρχουν τα εξής: α) ο κατ' ισχυρισμό του Καθ' ου η αίτηση - ο οποίος δεν έχει αντικρουστεί - για ίση κατανομή του χρόνου που διαμένει το παιδί με τους διαδίκους, β) το εισόδημα που έχει η Αιτήτρια, κατά τον Καθ' ου η αίτηση είναι €1.200 το μήνα και το εισόδημα του Καθ' ου η αίτηση, όπως ο ίδιος το αναφέρει, το οποίο είναι περίπου στα €2.300. Σχετική μπορεί να είναι και η θέση του Καθ' ου η αίτηση, ότι στην ουσία δεν αμφισβητεί το ύψος των μηνιαίων εξόδων του παιδιού, εφόσον ο ίδιος, όπως έχει αναφερθεί και πιο πάνω, αποδέχεται ότι το ποσό που απαιτείται για το παιδί είναι €685 το μήνα ̇ αναφέρει, περαιτέρω, ο Καθ' ου η αίτηση, ότι τα έξοδα τα οποία έχει το παιδί, ενόσω αυτό διαμένει με την Αιτήτρια, είναι πέριξ τα €150 με €160 το μήνα. Αφετηρία αλλά και τέρμα του συλλογισμού, αποτελεί, αφενός ο ίσος χρόνος κατανομής της διαμονής του παιδιού και αφετέρου η εισοδηματική ικανότητα ενός εκάστου των διαδίκων. Η εισοδηματική ικανότητα του Καθ' ου η αίτηση, κατά τον δικό του ισχυρισμό, είναι σχεδόν €1.000 το μήνα περισσότερα από όσα λαμβάνει η Αιτήτρια. Άρα, η διαμονή του παιδιού κατ' ίσο χρόνο, δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι ο κάθε γονέας πρέπει να συνεισφέρει κατά το ήμισυ των εξόδων του ανήλικου. Θεωρώ, καταληκτικά, ορθό και δίκαιο, όπως εκδοθεί διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο Καθ' ου η αίτηση να καταβάλει στην Αιτήτρια το ποσό των €150 το μήνα από την 01/09/2022, ως συνεισφορά του στη διατροφή του τέκνου του, Α. Αναφορικά με τα έξοδα, ενόψει της αμφισβήτησης του τόπου διαμονής του ανήλικου, θεωρώ όπως τα έξοδα, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ........... Σ. Λιασίδης, Π. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Ν. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο