Ε.Α. ν. Γ. Δ., Αρ. Αίτησης: 18/2019, 28/2/2022

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας «όλες οι υποθέσεις διατροφής, ανεξάρτητα από το χρηματικό ποσό της αξίωσης, επιδικάζονται στην κατηγορία της 'ταχείας εκδίκασης'». Διάταγμα, δυνάμει των προνοιών της Δ.30 Θ.7(β) και (δ) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, σε ότι αφορά τις υποθέσεις «ταχείας εκδίκασης», εκδίδεται, «κατ' εξαίρεση και μόνο» και όταν καταδειχθεί «ο λόγος και η αναγκαιότητα της . αντεξέτασης». Αναγκαιότητα, η οποία, ως διαφαίνεται και από τις πρόνοιες της Δ.30 Θ.7(ε), συναρτάται με το κατά πόσο μαρτυρία που έχει παρουσιαστεί γραπτώς ενώπιον του Δικαστηρίου, χρήζει διευκρίνησης ως προς οποιοδήποτε «μέρος» της. Τέλος, στη βάση της Δ.30 Θ.7(α), διάταγμα αντεξέτασης διαδίκου, μπορεί να εκδοθεί και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο. Κατά το άρθρο 33

(1)του Περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90), η διατροφή ανηλίκων τέκνων χαρακτηρίζεται ως κοινή υποχρέωση των γονέων τους [Μαρκουλίδη ν. Μαρκουλλίδη

(1998)1 Α.ΑΙΔ. 1386]. Πρόκειται για επιμερισμό της υποχρέωσης των γονέων έναντι της διατροφής τέκνου. Περαιτέρω, το άρθρο 37 του ίδιου πιο πάνω Νόμου, ρυθμίζει με το εδάφιο

(1)το μέτρο της διατροφής και με το εδάφιο

(2)το περιεχόμενο της. Το μέτρο της διατροφής προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για τη διατροφή προσώπου. Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του. Σε συνήθεις υποθέσεις διατροφής, όπως η παρούσα, ο καθορισμός της συνεισφοράς των γονέων στη διατροφή του ανήλικου παιδιού τους γίνεται, σύμφωνα με τις πρόνοιες των πιο πάνω άρθρων, στη βάση των οικονομικών δυνάμεων των γονέων και τα έξοδα συντήρησης του ανήλικου, που συνιστούν παραμέτρους μαθηματικής φύσεως κυρίως. Μάλιστα, σύμφωνα με τη Νομολογία (Μαρκουλίδη, πιο πάνω), το Δικαστήριο, ως προς τα έξοδα διατροφής ανηλίκου, δεν δεσμεύεται από τη μαρτυρία των διαδίκων, αλλά είναι καθήκον του να εντοπίσει το εύλογο των κονδυλίων που απαιτούνται για την ικανοποίηση των αναγκών διατροφής και συντήρησης του. Περαιτέρω, σύμφωνα και πάλι με τη Νομολογία, η κοινή πείρα και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες των συγκεκριμένων ενώπιον του Δικαστηρίου ατόμων. (Βλ. Παναγιώτου ν. Σφικτού

(2001)1 ΑΑΔ 625). Η υπό εξέταση αίτηση, λοιπόν, θα πρέπει να κριθεί στη βάση των πιο πάνω παραμέτρων, ήτοι τις οικονομικές δυνάμεις των διαδίκων και τα έξοδα συντήρησης των ανηλίκων. Ως προς τα τελευταία δε, η αντεξέταση καθίσταται αναγκαία μόνο όπου το Δικαστήριο κρίνει ότι, μέσω αυτής θα βοηθηθεί στην εκτέλεση του καθήκοντος του να εντοπίσει το εύλογο των κονδυλίων, που απαιτούνται για την ικανοποίηση των αναγκών διατροφής και συντήρησης των ανηλίκων. Μελετώντας με μεγάλη προσοχή τις υπό κρίση αιτήσεις, δεν έχω πεισθεί ότι προβάλλονται βάσιμοι λόγοι στη βάση των οποίων καθίσταται αναγκαία η εκατέρωθεν αντεξέταση των διαδίκων, ώστε να ασκήσω τη διακριτική μου εξουσία υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Δεν κρίνω σκόπιμο να ενδιατρίψω σε καθεμιά από τις παραγράφους της ένορκης γραπτής μαρτυρίας των διαδίκων επί των οποίων επιζητείται η αντεξέταση εκατέρωθεν για να εξηγήσω το αβάσιμο των υποβληθέντων αιτημάτων. Και τούτο αφενός μεν στη βάση της επιταγής της Δ.30 για συνοπτική αιτιολογία, αλλά και προς αποφυγή πρόωρων τοποθετήσεων που ενδέχεται να επηρεάσουν την έκβαση της όλης υπόθεσης. Ό,τι γενικότερα θα πρέπει να επισημανθεί σε σχέση με την παράμετρο που αφορά τα έξοδα συντήρησης των ανηλίκων, το εύλογο των κονδυλίων γι' αυτά, παρά τις εκατέρωθεν αμφισβητήσεις, στις οποίες βασίζονται, ως επί το πλείστον και τα αιτήματα για αντεξέταση, μπορεί, μέσω της ένορκης μαρτυρίας των διαδίκων και χωρίς αντεξέταση, να εντοπιστεί από το Δικαστήριο, το οποίο και καθηκόντως θα το πράξει. Παρενθετικά και προτού αναφερθώ στην παράμετρο που αφορά τις οικονομικές δυνάμεις των διαδίκων, επισημαίνω ότι πλείστοι άλλοι λόγοι που προβάλλονται για την αναγκαιότητα αντεξέτασης εκατέρωθεν, είναι άσχετοι με την παρούσα διαδικασία. Τέτοιο θέμα αποτελεί το κατά πόσον η επιλογή της παιδικής λέσχης και των εξωσχολικών δραστηριοτήτων των παιδιών ήταν αποτέλεσμα συναπόφασης των γονέων τους. Διαφωνίες των γονέων κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας, όπου εμπίπτει και το πιο πάνω θέμα, αποφασίζονται από το Δικαστήριο έπειτα από αίτηση από οποιονδήποτε από τους γονείς, κατά το άρθρο 7 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν. 217/90)και όχι στα πλαίσια ρύθμισης της διατροφής ανηλίκου. Άσχετος με την παρούσα διαδικασία είναι και ο ισχυρισμός περί συνεισφοράς των γονέων των διαδίκων στην κάλυψη των εξόδων των ανηλίκων, κάτι, που ακόμα και αν ισχύει, δεν αναιρεί την εκ του νόμου υποχρέωση των ίδιων των διαδίκων, ως γονέων των ανηλίκων, για συνεισφορά στα έξοδα τους. Στα ίδια πλαίσια, άσχετοι κρίνονται και οι ισχυρισμοί αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους επήλθε η διάσταση στις σχέσεις των διαδίκων, καθώς και τα έξοδα που αναπόφευκτα δημιουργούνται, λόγω της μετεγκατάστασης οποιουδήποτε εξ' αυτών σε νέο χώρο διαμονής. Επανερχόμενη τώρα στις παραμέτρους στη βάση των οποίων κρίνεται μια αίτηση διατροφής ανηλίκου, θα εξετάσω τα υποβληθέντα αιτήματα αναφορικά με τις οικονομικές δυνάμεις των διαδίκων. Από την Αιτήτρια επιζητείται η αντεξέταση του Καθ' ου η αίτηση επί της παρ. 6 της ένορκης μαρτυρίας του και πιο συγκεκριμένα αναφορικά με τις απολαβές του από την εργασία του ως τεχνικός στις Βάσεις. Από τον Καθ' ου η αίτηση επιζητείται η αντεξέταση της Αιτήτριας επί των παρ. 6, 7, 8 και 9 της ένορκης μαρτυρίας της και πιο συγκεκριμένα αναφορικά με τις απολαβές της ως υπάλληλος σε κατάστημα πώλησης καλλυντικών και άλλων ειδών προσωπικής περιποίησης. Το αβάσιμο και των δύο πιο πάνω αιτημάτων διαφαίνεται από τα δικόγραφα των διαδίκων, όπου ο Καθ' ου η αίτηση στην παρ. 5 της έκθεσης υπεράσπισης του παραδέχεται τον ισχυρισμό της Αιτήτριας στην παρ. 6 της εναρκτήριας αίτησης της, ότι οι μηνιαίες απολαβές του από την πιο πάνω εργασία του ανέρχονται στα €1,400 μηνιαίως. Επίσης, ο Καθ' ου η αίτηση στην παρ. 4 της έκθεσης υπεράσπισης του, παραδέχεται και τον ισχυρισμό της Αιτήτριας στην παρ. 5 της εναρκτήριας αίτησης της, ότι οι απολαβές της από την πιο πάνω εργασία της ανέρχονται στα €1,300 μηνιαίως. Παρά το γεγονός ότι στη βάση των πιο πάνω παραδοχών παρέλκει η αντεξέταση των διαδίκων ως προς τις απολαβές τους από τις πιο πάνω εργασίες τους, στις ίδιες ανωτέρω παραγράφους αλλά και στην ένορκη μαρτυρία τους, υπάρχει εκατέρωθεν ο ισχυρισμός περί απολαβών, πέρα από τις εργασίες τους αυτές και από άλλη απασχόληση, γεγονός που δεν καλύπτεται από τις υπό εξέταση αιτήσεις. Στα πιο πάνω πλαίσια το Δικαστήριο, στη βάση της Δ.30 7(α), κρίνει αυτεπαγγέλτως ότι επιβάλλεται η αντεξέταση των διαδίκων εκατέρωθεν ως προς την οικονομική τους δυνατότητα και σε σχέση μόνο με τις απολαβές τους από τις έξτρα εργασίες που ισχυρίζονται ο ένας για τον άλλο ότι εκτελούν, το ύψος των οποίων είχαν υποχρέωση να αποκαλύψουν και δεν το έπραξαν (Δημητρίου v. Περδίου

(2005)1 (Β) ΑΑΔ1418). Συνακόλουθα των πιο πάνω, οι αιτήσεις απορρίπτονται και εκδίδονται, αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο, διατάγματα αντεξέτασης των διαδίκων ως ανωτέρω. Ο χρόνος αντεξέτασης θα είναι για τον καθένα 10 λεπτά και ο χρόνος επανεξέτασης τους 5 λεπτά. Η κυρίως αίτηση ορίζεται για ακρόαση, με σκοπό την διενέργεια της εγκριθείσας αντεξέτασης στις 15/03/2022 και ώρα 11:00π.μ. Η ημερ. 10/03/2022 ακυρώνεται. Καμμιά διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ........... Δ. Κούσιου, Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Ν. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο