← Κύπρος

Α. V. ν. Μ. Β., Αίτηση Αρ. 44/2023, 15/11/2023

Α. V. ν. Μ. Β., Αίτηση Αρ. 44/2023, 15/11/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Κούσιου, Πρ. Αίτηση Αρ. 44/2023 Μεταξύ: Α. V., Αιτήτρια, ΚΑΙ Μ. Β., Καθ' ου η αίτηση. ----------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 16/3/2023 15 Νοεμβρίου 2023 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: M. VIOLARES LLC Για Καθ' ου η αίτηση: Χαβιαράς & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ανήλικος R. M. P. M. που γεννήθηκε την 1/3/2019, είναι τέκνο των διαδίκων και από τη διακοπή της συμβίωσης τους διαμένει μαζί με τη μητέρα του εντός της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου, ενώ ο πατέρας του διαμένει στο εξωτερικό. Η Αιτήτρια με την κυρίως αίτησή της που καταχωρήθηκε στις 13/2/2023, ζητά διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο Καθ' ου η αίτηση να συνεισφέρει στη διατροφή του πιο πάνω ανήλικου τέκνου του το ποσό των €5.000 μηνιαίως. Με αίτησή της ημερομ. 16/3/23, η Αιτήτρια επεδίωξε την έκδοση μονομερώς προσωρινού διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται ο Καθ' ου η αίτηση να καταβάλλει σ' αυτήν το ποσό των €2.000 μηνιαίως, ως η συνεισφορά του στη διατροφή του πιο πάνω ανήλικου τέκνου του. Ο Καθ' ου η αίτηση, στον οποίο με οδηγίες του Δικαστηρίου επιδόθηκε η πιο πάνω αίτηση, στις 22/5/23, καταχώρισε ειδοποίηση ένστασης, εγείροντας τους πιο κάτω λόγους ένστασης: «

  1. Η Αιτούσα δεν αποκαλύπτει στο Δικαστήριο κατά τρόπο δίκαιο και πλήρη όλα τα σχετικά γεγονότα και την αλήθεια, προσπαθώντας να παραπλανήσει το Δικαστήριο.
  2. Το αιτούμενο διάταγμα δεν ζητείται καλόπιστα και σκοπό έχει την άσκηση πίεσης στον Καθ' ου η Αίτηση, προκειμένου να πάψει να ασκεί και να διεκδικεί τα γονικά του δικαιώματα.
  3. Η Αιτούσα δεν έχει καταδείξει οιονδήποτε σοβαρό και/ή εύλογο λόγο, για να δικαιολογήσει και/ή να δικαιολογήσει επαρκώς την υπέρμετρη καθυστέρηση στην υποβολή της Αίτησης.
  4. Η παρούσα, συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου (abuse of the process of the Court) και εξυπηρετεί αλλότριους σκοπούς.
  5. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος.
  6. Οι ανάγκες του ανήλικου, ως έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι εξωπραγματικές και παράλογες για ένα παιδί ηλικίας 4 ετών.
  7. Η Αιτούσα για καμία δραστηριότητα του παιδιού δεν έχει ενημερώσει, ούτε και έχει ζητήσει την συγκατάθεση του Καθ' ου η Αίτηση, κι έχει προβεί στην λήψη των σχετικών αποφάσεων μονομερώς, παρά το γεγονός, ότι η γονική μέριμνα του ανήλικου ασκείται από κοινού.
  8. Η οικονομική δυνατότητα του Καθ' ου η Αίτηση δεν είναι αυτή, που ισχυρίζεται η Αιτούσα. Περαιτέρω και λαμβανομένων υπ' όψιν και των συχνών ταξιδιών, που κάνει στην Κύπρο, προκειμένου να ασκεί το δικαίωμα επικοινωνίας του με το ανήλικο, δεν έχει τη δυνατότητα να καταβάλει το επιδικασθέν ποσό.» Η αίτηση έχει ως πραγματικό υπόβαθρο την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας και η ένσταση την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση και 16 τεκμήρια. Κατά την ακρόαση της αίτησης, κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως του. Οι συνήγοροι των διαδίκων αρκέστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις και η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε των θέσεων της με αναφορά σε νομολογία. Με την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας τέθηκαν στο Δικαστήριο τα δεδομένα των εισοδημάτων τόσο της ίδιας, όσο και του Καθ' ου η αίτηση. Πιο συγκεκριμένα, στις παραγρ. 38 και 39 της ένορκης δήλωσής της, η Αιτήτρια αναφέρει τα εξής: «
  9. Εργάζομαι ως Οικονομική Σύμβουλος στην Εταιρεία C. G. R. LTD και κερδίζω από την εργασία μου περίπου το ποσό των €4.000,00.- μηνιαίως.
  10. Ο Καθ' ου η Αίτηση εργάζεται στην οικογενειακή επιχείρηση που έχει με τη μητέρα, πώληση ηλεκτρονικών υπολογιστών, εκτυπωτών και συναφών προϊόντων. Τα έσοδα της εταιρείας του επιτρέπουν να έχει μία πολύ άνετη ζωή, αφού ενοικιάζει διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων σε αριστοκρατική περιοχή του Παρισιού με ένα ενοίκιο το λιγότερο €4.000,00 το μήνα. Περαιτέρω ξοδεύει μεγάλα χρηματικά ποσά για τις προσωπικές του απολαύσεις, ήτοι, δύο φορές το χρόνο πηγαίνει δέκα μέρες διακοπές και ξοδεύει €20.000,00 για κάθε ταξίδι, ασχολείται με το τέννις και ξοδεύει μεγάλα ποσά για ρακέτες και άλλα σχετικά για το άθλημα και την προσωπική του ένδυση. Τα εισοδήματα του είναι ιπέραν των €15.000,00.- μηνιαίως.» Σε σχέση με τα πιο πάνω, ο Καθ' ου η αίτηση στις παραγρ. 9 και 10 της δικής του ένορκης δήλωσης αντιτάσσει τα εξής: «
  11. Δεν γνωρίζω και, ως εκ τούτου, αρνούμαι και απορρίπτω τους ισχυρισμούς της Αιτούσας στην παράγραφο 38 της ενόρκου δηλώσεώς της και την καλώ σε αυστηρή απόδειξή των. Δεν γνωρίζω κατά πόσο εργοδοτείται σε αυτήν την εταιρεία, η οποία κατά πάσα πιθανότητα ανήκει στον πατέρα της Αιτούσας. Γνωρίζω, όμως, ότι πρόκειται για πολύ εύπορη οικογένεια με ετήσιες απολαβές πέραν των 800.000€. Είναι αυτή η οικονομική δύναμη, που τους έχει δημιουργήσει την πεποίθηση, ότι θα παίρνουν πάντοτε αυτό, που θέλουν.
  12. Αρνούμαι κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς, που προβάλλει η Αιτούσα στην παράγραφο 39 της ενόρκου δηλώσεώς της και λέγω τα εξής: από τον Ιανουάριο 2022 εργάζομαι ως μηχανικός πωλήσεων (sales engineering) και ο καθαρός μηνιαίος μισθός μου ανέρχεται στις €3.
  13. Λαμβάνω 12 μηνιαίες αντιμισθίες και ταυτόχρονα λαμβάνω ενοίκιο, από διαμέρισμα, το οποίο νοικιάζω, το ύψος του οποίου ανέρχεται στα €1.200/μήνα. Με άλλα λόγια, το συνολικό μηνιαίο εισόδημα μου ανέρχεται σε €4.
  14. Ταυτόχρονα, έχω τα εξής μηνιαία πάγια έξοδα: €1.150 τα οποία καταβάλλω ως ενοίκιο για το διαμέρισμα, στο οποίο διαβιώ, €39,99 για τηλέφωνο και ίντερνετ, €180,40 για parking, €284 ως φόρο ακίνητης ιδιοκτησίας και άλλα τέλη σχετικά με το διαμέρισμα, που μου ανήκει, €15 για τον λογαριασμό του κινητού μου τηλεφώνου, €1.039 για το δάνειο, που έχω λάβει για το διαμέρισμά μου. Το σύνολο των πάγιων εξόδων μου ανέρχεται στις €2.708,
  15. Παράλληλα, κάθε ταξίδι στην Κύπρο (αεροπορικά εισιτήρια, ενοικίαση αυτοκινήτου, ξενοδοχείο/Airbnb κ.λπ.) κοστίζει κατά μέσο όρο περί τα €930,75 και με ελάχιστες εξαιρέσεις έρχομαι 2 φορές/μήνα στην Κύπρο (και μάλιστα, τους τελευταίους μήνες έρχομαι για το τίποτα, αφού δεν βλέπω το γιό μου).» Οι μηνιαίες ανάγκες του ανηλίκου όπως αυτές καθορίζονται από την Αιτήτρια στην παράγρ. 40 της ένορκης δήλωσής της, είναι οι ακόλουθες: «1) Διατροφή € 600,00 2) Ένδυση- υπόδηση € 860,00 3) Παιδικές τροφές και γάλα € 400,00 4) Είδη υγιεινής και καθαριότητας € 1.800,00 5) Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη € 140,00 6) Φαρμακείο (φάρμακα και διάφορα είδη) € 400,00 7) Σχολείο - Νηπιαγωγείο 10 μήνες €5,505.00 (€5,505.00 /12 = €417.00) € 417,00 8) Καλοκαιρινό σχολείο 2 μήνες €500.00 (€500.00 /12 = €41.66) € 41,66 9) Γεύματα στο σχολείο € 60,00 10) Λεωφορείο σχολείου € 50,00 11) Μεταφορικά ταξί για το σχολείο € 1.400,00 12) Ιδιαίτερα μαθήματα ποδόσφαιρο € 80,00 13) Ιδιαίτερα μαθήματα Ελληνικά € 60,00 14) Ιδιαίτερα μαθήματα Μουσική € 20,00 15) Ιδιαίτερα μαθήματα τέχνες € 120,00 16) Ιδιαίτερα μαθήματα ξυλογλυπτική € 150,00 17) Διάφορα Σχολικά είδη € 700,00 18) Διάφορα είδη κηπουρικής € 100,00 19) Κοινωνικές Υποχρεώσεις Πάρτι € 500,00 20) Ψυχαγωγία και παιχνίδια € 300,00 21) Καθημερινά έξοδα € 200,00 22) Καθαριστήριο € 80,00 23) Θέρμανση (€1.500,00 /12 = €125,00 €125,00 /2 = €62,50) € 62,50 24) Ρεύμα την διμηνία (€1.360,00 /2 = €680.00) €680,00 /2 = €340,00) € 340,00 25) Τηλέφωνο - Νερό € 100,00 26) Έξοδα αυτοκινήτου (βενζίνη, άδεια, ασφάλεια κλπ.) €900,00 /2 = €450,00 € 450,00 € 9.431,16» Για τα πιο πάνω έξοδα δεν προσκομίστηκαν οποιεσδήποτε αποδείξεις. Σε σχέση με τις πιο πάνω ανάγκες, ο Καθ' ου η αίτηση αναφέρει στις παραγρ. 11 και 12 της δικής του ένορκης δήλωσης, τα εξής: «
  16. Αρνούμαι την παράγραφο 40 της ενόρκου δηλώσεως της Αιτούσας στο σύνολό της και ισχυρίζομαι ότι το αιτούμενο ποσό και τα έξοδα τα οποία παραθέτει είναι υπερβολικά, εξωφρενικά, εξωπραγματικά και μεταξύ των αντιφατικά. Για πολλές από τις δραστηριότητες, στις οποίες κατ' ισχυρισμόν επιδίδεται ο ανήλικος, ενημερώθηκα από τις αιτήσεις, που μου επιδόθηκαν και αφορούν την παρούσα διαδικασία. Όχι μόνο δεν έχω δώσει τη συγκατάθεσή μου, αλλά η Αιτούσα έχει επιλέξει συνειδητά να μην με ενημερώσει καν. Ο ανήλικος είναι σήμερα 4 ετών και θεωρώ, ότι το ποσό των €175 για τη διατροφή του είναι ικανοποιητικό και λογικό. Το ποσό των €860 για ένδυση και υπόδηση μου φαίνεται, ομοίως, εξωπραγματικό. Εξάλλου κι εγώ αγοράζω ρούχα στον ανήλικο και τα φέρνω, όταν τον επισκέπτομαι (συναφώς παραπέμπω στη Δέσμη Τεκμηρίων 14 και τις αποδείξεις, μεταξύ των άλλων, petit bateau). Τούτου δοθέντος, θεωρώ, ότι το ποσό των €80 μηνιαίως είναι ικανοποιητικό. Ο ανήλικος δεν χρειάζεται πλέον παιδικές τροφές και γάλα, τα οποία, εν πάση περιπτώσει, έχουν συνυπολογιστεί στο ποσό των €175, που θεωρώ, ότι είναι εύλογο για τη διατροφή ενός παιδιού ηλικίας 4 ετών. Εξίσου εξωπραγματικό είναι και το ποσό, που αξιώνεται για είδη υγιεινής και καθαριότητας. Θεωρώ, ότι €25/ μήνα είναι ένα λογικό ποσό. Για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, οι δικηγόροι μου με πληροφορούν, ότι, ο εργοδότης υποχρεούται να καταβάλλει εισφορές στις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων και η Αιτούσα, ως μισθωτή υπάλληλος, επωφελείται από το ΓΕΣΥ και, επομένως δεν υπάρχει ανάγκη για το έξοδο αυτό. Επομένως, θεωρώ, ότι περί τα 15€/μήνα για κάποια φάρμακα, που δεν καλύπτονται από το ΓΕΣΥ ως λογικά. Αρνούμαι, ότι ο ανήλικος χρειάζεται το ποσό των €400/μήνα για αγορά φαρμάκων. Το παιδί είναι υγιές και δεν πάσχει από κάποιο πρόβλημα. Παρά το γεγονός, ότι συμφωνώ το παιδί να πηγαίνει σε νηπιαγωγείο, δεν καταλαβαίνω, γιατί πρέπει να πηγαίνει σε ιδιωτικό νηπιαγωγείο ή σε τόσο ακριβό ιδιωτικό νηπιαγωγείο. Για τον λόγο αυτό, αρνούμαι και απορρίπτω το έξοδο αυτό. Αναφέρω επιπρόσθετα, ότι την 20.05.2023 η Αιτούσα με ενημέρωσε, ότι το παιδί έχει αλλάξει σχολείο στα μέσα της σχολικής χρονιάς, ωστόσο, αρνείται και να μου πει το όνομα του νέου σχολείου, ενώ ουδέποτε αναζήτησε τη συγκατάθεσή μου για το ζήτημα αυτό. Ομοίως, δεν γνωρίζω, εάν το παιδί γευματίζει στο σχολείο, αλλά το ποσό, που παραθέτει η Αιτούσα μου φαίνεται υπερβολικό. Το ίδιο ισχύει και για τα ποσά, που δικογραφούνται για 2 μήνες καλοκαιρινού σχολείου· είναι υπερβολικά και αχρείαστα, αφού το παιδί μπορεί να βρίσκεται μαζί μου τους καλοκαιρινούς μήνες. Τώρα, τα έξοδα αρ. 10 (σχολικό λεωφορείο), 11 (μεταφορικά ταξί για το σχολείο) και 26 (έξοδα αυτοκινήτου) συνολικής αξίας €1.900/ μήνα εκτός του ότι είναι αντιφατικά, είναι και εξωπραγματικά. Θεωρώ, ότι ένα ποσό περί τα €50/ μήνα είναι λογικό.
  17. Για ένα παιδί ηλικίας 4 ετών θεωρώ, ομοίως, εξωφρενικό να κάνει ποδόσφαιρο, ελληνικά, μουσική, τέχνες, ξυλογλυπτική και κηπουρική. Συμφωνώ για μία δραστηριότητα και μιλώ ήδη με έναν προπονητή αντισφαίρισης στη Λευκωσία, ο οποίος μου λέει, ότι το σχετικό κόστος ανέρχεται στα €50/ μήνα. Περαιτέρω και δεδομένου, ότι το παιδί έχει γαλλική υπηκοότητα και μιλά αγγλικά και ρωσικά, αν είναι να μάθει μία άλλη γλώσσα, αυτή θα πρέπει να είναι τα γαλλικά. Ελληνικά μπορεί να μάθει πηγαίνοντας σε ελληνόφωνο νηπιαγωγείο και/ή σχολείο. Το παιδί δεν χρειάζεται στην ηλικία του €700 για σχολικά είδη. Δεν χρειάζεται καθόλου σχολικά είδη. Για κοινωνικές υποχρεώσεις, πάρτι και ψυχαγωγία θεωρώ το ποσό των €50/μήνα λογικό. Άλλωστε κι εγώ δαπανώ περί τα €150/μήνα για τα δώρα, που του φέρνω με κάθε ταξίδι. Τα καθημερινά έξοδα δεν εξειδικεύονται, ούτε γιατί υπάρχει ανάγκη καθαριστηρίου για ένα 4χρονο παιδί. Ως προς τα έξοδα της οικίας αυτά είναι υπερβολικά. Στην ίδια οικία διαμένουν οι γονείς της Αιτούσας, οι παππούδες της και ο αδελφός της. Το παιδί δεν έχει ανάγκη από τηλέφωνο. Ενόψει των ανωτέρω, τα μηνιαία έξοδα του παιδιού θα πρέπει να ανέρχονται στα €445.» Εν πρώτοις, θα ήθελα να επισημάνω, σε ό,τι αναφέρεται στις πιο πάνω παραγράφους της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η αίτηση, για τις δραστηριότητες/ιδιαίτερα μαθήματα που παρακολουθεί ο ανήλικος, ως και το νηπιαγωγείο στο οποίο φοιτά, την αναγκαιότητά τους, δηλαδή ως και την απουσία συναπόφασης στην επιδίωξή τους, ότι αποτελούν θέματα τα οποία δεν μπορούν να επιλυθούν ή και να απασχολήσουν καθ' οιονδήποτε τρόπο το Δικαστήριο στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης. Τέτοια θέματα αποφασίζονται από το Δικαστήριο έπειτα από αίτηση από οποιοδήποτε από τους γονείς, κατά το άρθρο 7 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90). Αίτηση δηλαδή γονικής μέριμνας, οπότε και το Οικογενειακό Δικαστήριο θα ενεργήσει στο πλαίσιο ανάλογης δικαιοδοσίας. Το ίδιο ισχύει και για τη φοίτηση του ανήλικου σε καλοκαιρινό σχολείο. Για το θέμα αυτό επισημαίνεται επιπλέον ότι ο Αιτητής δεν μπορεί να επιδοκιμάζει και αποδοκιμάζει το ίδιο γεγονός, δηλαδή να παραπονείται κατά κόρον στην ένορκη δήλωσή του για το ότι η Αιτήτρια, κατά τον ισχυρισμό του, στερεί απ' αυτόν παντελώς την επικοινωνία με τον ανήλικο και από την άλλη να ισχυρίζεται ότι «το παιδί μπορεί να βρίσκεται μαζί του τους καλοκαιρινούς μήνες.» Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60), παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική εξουσία, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που θέτει το εν λόγω άρθρο, να εκδώσει οποιοδήποτε προστατευτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που το Δικαστήριο θα έκρινε δίκαιο και πρόσφορο. Για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 πρέπει να συντρέχουν οι πιο κάτω προϋποθέσεις: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή. γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος. (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and others

(1982)1 A.A.Δ. 557, Κυτάλα κ.α. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (A) A.A.Δ. 253). Οι προϋποθέσεις πού απαιτεί το άρθρο 32 τον Ν.14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα πού τίθενται ενώπιον τον Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου τον 1990, Ν.216/90. Συγκεκριμένα το άρθρο 33
(1)ορίζει ότι: «Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του». Το άρθρο 37 ορίζει ότι: «(α) H διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) H διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του». Στις πλείστες, αν όχι σ' όλες, τις υποθέσεις που αφορούν ρύθμιση του θέματος διατροφής ανήλικου, όπως επιβεβαιώνεται και από την πρόσφατη νομολογία Δημοσθένους v. Δημοσθένους, Έφ. Αρ. 21/2019, ημερ. 29/06/2020, δεν εγείρεται θέμα απουσίας οποιασδήποτε προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν.14/60 και τούτο γιατί και οι τρεις είναι εγγενείς με τη φύση της αξίωσης για τους λόγους τους οποίους στη συνέχεια εξηγώ. H διατροφή ανηλίκων, όπως προκύπτει από τα άρθρα 33
(1)και 37 του Ν.216/90, συνιστά νομική υποχρέωση των γονέων, υποχρέωση η οποία ουσιαστικά αποβλέπει στην αντιμετώπιση των αναγκών των ανηλίκων, όπως αυτές καθορίζονται στο άρθρο 37 του Ν.216/90. Συνεπώς από τη στιγμή που ο γονέας, ο οποίος έχει την επιμέλεια του τέκνου, επιδιώκει συνεισφορά από τον άλλο γονέα ο οποίος, εκ του νόμου, είναι υπόχρεος να συνεισφέρει, ο πρώτος έχει, βεβαίως, πολύ καλή βάση αγωγής. Περαιτέρω, έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, εφόσον o άλλος γονέας είναι το πρόσωπο που εκ του νόμου οφείλει να συμβάλλει ανάλογα με τις δυνάμεις του στη διατροφή του τέκνου. Περαιτέρω, το θέμα διατροφής ανηλίκου είναι άμεσα συνυφασμένο με την καθημερινή διαβίωση και ευημερία του και η μη συνεισφορά του γονέα εύλογου ποσού για τη διατροφή του, επηρεάζει δυσμενώς την καθημερινή διαβίωση και την εν γένει ευημερία του. Επομένως, κρίνω ότι πληρούται και η τρίτη προϋπόθεση. Ο ίδιος ο Καθ' ου η αίτηση ουσιαστικά παραδέχεται ότι συντρέχουν όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 προς έκδοση προσωρινού διατάγματος εφόσον «αποδέχεται να συνεισφέρει στις ανάγκες του ανηλίκου ποσό πέριξ των €300-€350.» Το Δικαστήριο κατά το στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε ευρήματα επί της μαρτυρίας, η δε εξέταση της ενώπιον του μαρτυρίας γίνεται με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα ή να διατηρηθεί σε ισχύ εκδοθέν διάταγμα (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Περαιτέρω, σε συνήθεις υποθέσεις διατροφής, όπως η παρούσα, ο καθορισμός της συνεισφοράς των γονέων στη διατροφή του παιδιού τους γίνεται στις παραμέτρους του άρθρου 33
(1)του Ν.216/90, οι οποίοι παράμετροι, ήτοι οικονομικές δυνάμεις των γονέων, έξοδα ανηλίκου, είναι πρωτίστως μαθηματικής φύσης παράμετροι. Μάλιστα, σύμφωνα με τη Νομολογία, Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδης
(1998)
(1)Α.Α.Δ. 1386, το Δικαστήριο, ως προς τα έξοδα διατροφής ανηλίκου, δεν δεσμεύεται από τη μαρτυρία των διαδίκων, αλλά είναι καθήκον του Δικαστηρίου να εντοπίσει το εύλογο των κονδυλίων που απαιτούνται για την ικανοποίηση των αναγκών διατροφής και συντήρησης. Περαιτέρω, σύμφωνα και πάλι με τη Νομολογία, η κοινή πείρα και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες των συγκεκριμένων ενώπιον του Δικαστηρίου ατόμων. (Βλ. Παναγιώτου ν. Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ. 625). Συνεκτιμώντας το διαθέσιμο υλικό που τέθηκε ενώπιον μου και επαναλαμβάνοντας πως δεν είναι η ώρα για πλήρη αξιολόγηση της μαρτυρίας και κατάληξη σε ευρήματα σε σχέση με τις δυνατότητες των διαδίκων όσο και σε σχέση με τις ανάγκες του ανήλικου. Κρίνω πως, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης αυτής δίκαιη την έκδοση προσωρινού διατάγματος ύψους €500 μηνιαίως, θεωρώντας πως το ποσό αυτό εξυπηρετεί τις ανάγκες του ανηλίκου και πληροί την υποχρέωση των γονέων να συνεισφέρουν από κοινού στη διαβίωσή του. Το πιο πάνω ποσό αποτελεί συγκερασμό στις τοποθετήσεις των μερών, από τη μια της υπερβολής ως προς τα έσοδα του πατέρα και τις ανάγκες του ανηλίκου, χωρίς μάλιστα την προσκόμιση αποδείξεων ως προς τα τελευταία, που κατέφυγε η Αιτήτρια και από την άλλη, της ανάλογης συρρίκνωσής τους, στην οποία κατέφυγε ο Καθ' ου η αίτηση. Υπόψη λήφθηκε επίσης το γεγονός ότι κατά παραδοχή του Αιτητή, ανεξάρτητα από τους λόγους που ο ίδιος επικαλείται, οι οποίοι και δεν μπορούν να απασχολήσουν το Δικαστήριο στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης, δεν έχει επικοινωνία με τον ανήλικο (Ρουσουνίδης ν. Ρουσουνίδου, Έφ. Αρ. 25/2019, ημερομ. 15/12/2021). Θέλω, πριν αφήσω την απόφαση αυτή, να τονίσω ότι ο επακριβής καθορισμός της συνεισφοράς του κάθε διαδίκου στη διατροφή του παιδιού τους αποτελεί θέμα που θα εξεταστεί κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης, όπου το Δικαστήριο θα αξιολογήσει το σύνολο της ενώπιον του μαρτυρίας και θα εξάξει τα τελικά του συμπεράσματα. Η όποια διαφορά δε ως προς τη συνεισφορά του κάθε γονέα, είτε πρόκειται για την Αιτήτρια, είτε για τον Καθ' ου η αίτηση δύναται να θεραπευθεί με την αναδρομικότητα του όποιου τελικού διατάγματος διατροφής ήθελε εκδοθεί. Με βάση όλα τα πιο πάνω, εκδίδεται προσωρινό διάταγμα, μέχρι περατώσεως της κυρίως αίτησης ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, με το οποίο διατάσσεται ο Καθ' ου η αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια από τις 16/3/23 και την αντίστοιχη ημέρα κάθε επόμενου μήνα το ποσό των €500 μηνιαίως ως η συνεισφορά του για τη διατροφή του ανήλικου τέκνου του, R. M. P. M. Ως προς τα έξοδα, θεωρώ ότι, υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, η πιο κατάλληλη διαταγή είναι όπως αυτά ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης, σε καμμιά περίπτωση όμως να είναι εναντίον της Αιτήτριας. (Υπ.) ............ Δ. Κούσιου, Πρ. /ΚΤ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.