Α. Κ. ν. Θ.Σ., Αρ. Αίτησης: 169/2023, 22/12/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Πογιατζή, Δ. Αρ. Αίτησης: 169/2023 (i-justice) Μεταξύ: Α. Κ. από την Λεμεσό Αιτήτριας κ α ι Θ.Σ. από την Λεμεσό Καθ' ου η Αίτηση ------------------------ Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 30/06/2023 Ημερομηνία: 22 Δεκεμβρίου, 2023 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια : κα Ρ. Χρυσάφη για Δημήτρης Παναούτας & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κα Δημητρίου για Μιχαλάκη, Πιτσιλλίδου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι διάδικοι τέλεσαν πολιτικό γάμο στην στις 12/04/2022 στο Δημαρχείο Λεμεσού. Από τον γάμο τους απέκτησαν έναν υιό τον Κ.Σ. ο οποίος γεννήθηκε στις 08/09/2022 και σήμερα είναι 15 περίπου μηνών. Μετά την διάσταση των διαδίκων το ανήλικο τέκνο των διαδίκων διαμένει μαζί με την Αιτήτρια στην συζυγική οικία. Στις 30/06/2023 η Αιτήτρια καταχώρησε αίτηση με την οποία ζητά όπως καθοριστεί η συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στη διατροφή και συντήρηση του ανήλικου τέκνου τους στο ποσό των €500 μηνιαίως. Ταυτόχρονα καταχώρησε και μονομερή Αίτηση κατά την ίδια ημερομηνία με την οποία αξιώνει την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται ο Καθ' ου η Αίτηση να καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €500,00 μηνιαίως για την συντήρηση του ανήλικου τέκνου των διαδίκων Κ.Σ. μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της εναρκτήριας Αίτησης ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Στις 06/07/2023 η Αιτήτρια προέβη σε καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου και η μονομερής αίτηση επαναορίστηκε για Απόδειξη στις 07/07/
- Κατά την εν λόγω δικάσιμο, οι δικηγόροι του Καθ' ου η Αίτηση έλαβαν γνώση της μονομερούς Αιτήσεως και μετά από συνεννόηση των συνηγόρων των διαδίκων συμφωνήθηκε όπως η υπόθεση οριστεί για Οδηγίες με σκοπό την εξώδικη διευθέτηση. Οι προσπάθειες εξώδικης διευθέτησης της υπόθεσης δεν ευδοκίμησαν και στις 02/10/2023 ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε την Ένσταση του. ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ։ Στην ένορκη δήλωση της ημερομηνίας 30/06/2023 η οποία συνοδεύει τη μονομερή της Αίτηση αξιώνοντας ενδιάμεση θεραπεία, η Αιτήτρια αναφέρει μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Μετά τον γάμο των διαδίκων αυτοί εγκαταστάθηκαν σε κατοικία άνωθεν της πατρικής της οικίας στην Λεμεσό. Απέκτησαν τον υιό τους Κ.Σ. ο οποίος γεννήθηκε στις 08/09/2022 και είναι σήμερα 15 περίπου μηνών. Κατά/ή περί τα τέλη Μαρτίου του 2023, ο Καθ' ου η Αίτηση προκάλεσε χωρίς ιδιαίτερο λόγο επεισόδιο εναντίον της και εγκατέλειψε οριστικά την συζυγική οικία παρά τις προσπάθειες της για να σώσει τον γάμο τους. Έκτοτε βρίσκονται σε διάσταση και εκκρεμεί ενώπιον του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού η Αίτηση Διαζυγίου με αρ. 223/2023 η οποία καταχωρήθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση στις 04/05/
- Μετά την διάσταση των διαδίκων, αυτή παρέμεινε στην συζυγική στέγη μαζί με το ανήλικο τέκνο ενώ ο Καθ' ου η Αίτηση πλέον διαμένει στην πατρική του οικία στο Ζύγι μαζί με τους γονείς του. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση εργάζεται σε εταιρεία εκσκαφών και μεταφορών της οποίας βασικός μέτοχος είναι ο πατέρας του. Ο μηνιαίος καθαρός μισθός του δεν είναι σταθερός, αλλά κυμαίνεται στα €1,700-. με υπερωρίες. Αναφέρει ότι είναι 25 ετών και στο παρόν στάδιο δεν εργάζεται διότι επέλεξε να αφοσιωθεί στην φροντίδα του ανήλικου τέκνου το οποίο βρίσκεται σε τρυφερή βρεφική ηλικία. Δεν λαμβάνει οποιοδήποτε εισόδημα και μέχρι σήμερα οι ανάγκες της αλλά και του ανήλικου τέκνου καλύπτονται από τους γονείς της. Για την διατροφή, συντήρηση, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και εκπαίδευση του ανήλικου τέκνου τους, λαμβανομένου υπόψη του επίπεδου ζωής που είχαν μαζί με τον Καθ' ου η Αίτηση απαιτείται μηνιαίως περίπου το ποσό των €1,000-. Αναλύει τα μηνιαία έξοδα του ανήλικου Κ.Σ. ενδεικτικά, ως ακολούθως։ (α) Σίτιση (παιδικό γάλα, νερό, κρέμες-άλλα γεύματα)....€390,00-. (β) Είδη υγιεινής (πάνες, σαμπουάν, κρέμες, μωρομάντηλα).€180,00-. (γ) Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη (εμβόλια, φάρμακα).....€160,00-. (δ) Ένδυση..........................€100,00-. (ε) Ηλεκτρικό ρεύμα και νερό...............€120,00-. (στ) Εκπαιδευτικά παιγνίδια/ψυχαγωγία...........€50,00-. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είναι σε θέση να καταβάλλει το ποσό των €500,00 μηνιαίως ως συνεισφορά του στην συντήρηση και διατροφή του ανήλικου τέκνου τους, διότι διαμένει με τους γονείς του και δεν έχει έξοδα ενοικίου. Περαιτέρω δεν έχει οποιεσδήποτε οικονομικές υποχρεώσεις που να προηγούνται της υποχρέωσης του για διατροφή του ανήλικου τέκνου τους. Θεωρεί ότι είναι επείγον να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα καθότι δεν λαμβάνει οποιοδήποτε εισόδημα και η ηλικία του τέκνου τους επιβάλλει την παροχή σε αυτό όλων των αναγκαίων ειδών διατροφής χωρίς οποιαδήποτε καθυστέρηση, κάτι το οποίο πράττει σήμερα με την οικονομική στήριξη των γονιών της. ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΘ' ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ։ Με την ένσταση του ημερομηνίας 02/10/2023, ο Καθ' ου η Αίτηση επιζητεί την απόρριψη της μονομερούς Αιτήσεως ημερομηνίας 30/06/2023, προβάλλοντας συνολικά επτά λόγους ένστασης ως ακολούθως։ (α) Δεν συντρέχουν και ούτε ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60) για την έκδοση και την οριστικοποίηση του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 04/07/2019 και ειδικότερα η τρίτη προϋπόθεση ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα. (β) Δεν καταδεικνύεται ούτε αποδεικνύεται η ύπαρξη του κατεπείγοντος, ώστε να δικαιολογείται η έκδοση μονομερώς του επίδικου προσωρινού διατάγματος. (γ) Η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε και/ή απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο σχετικά με την πραγματική οικονομική κατάσταση του Καθ' ου η Αίτηση και της ίδιας αλλά και άλλα ουσιώδη στοιχεία που συνδέονται άμεσα με τον καθορισμό ποσού διατροφής. (δ) Η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και με καλή πίστη. (ε) Τα ισχυριζόμενα έξοδα του ανηλίκου, είναι υπερβολικά και/ή διογκωμένα, μερικά από αυτά δεν είναι απολύτως απαραίτητα και αναγκαία και άλλα δεν αποτελούν μέρος της διατροφής του και ούτε είναι δυνατό να γίνεται επιμερισμός του ποσού από αυτά που αναλογεί στον ανήλικο. (στ) Η Αιτήτρια έχει ως μοναδικό στόχο την οικονομική εξαθλίωση του Καθ' ου η Αίτηση και τον δικό της προσωπικό πλουτισμό προσπαθώντας εντέχνως να παραπλανήσει το Δικαστήριο. (ζ) Η μονομερής Αίτηση καταχωρήθηκε καθυστερημένα. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του ημερομηνίας 02/10/2023, ο Καθ' ου ισχυρίζεται ότι μετά την τέλεση του γάμου του με την Αιτήτρια διέμεναν στην πατρική του οικία στο Ζύγι μαζί με τους γονείς του και την φρόντιζε αυτός και οι δικοί του. Αναφέρει ότι η ίδια ουδέποτε εργάστηκε ούτε πριν αλλά ούτε και μετά την τέλεση του γάμου τους, αφού όπως η ίδια δήλωνε ήταν αλλεργική στην δουλειά. Στην συνέχεια, μετακόμισαν σε κατοικία άνωθεν της πατρικής της οικίας ώστε να είναι κοντά στην μητέρα της. Λόγω της ασυμφωνίας των χαρακτήρων τους άρχισαν τα προβλήματα στις σχέσεις τους με αποτέλεσμα οι εντάσεις και οι προστριβές να είναι συχνές. Υποτιμούσε την οικογένεια του και από τον Μάρτιο του 2023 δεν επιτρέπει στους γονείς του να δουν τον ανήλικο, χωρίς λόγο. Όταν απεβίωσε ο αδελφός του, δεν τον στήριξε καθόλου στο πένθος του. Ισχυρίζεται ότι μέχρι και σήμερα το ανήλικο τέκνο τους φροντίζεται από την μητέρα της Καθ' ης η Αίτηση και η ίδια έχει μετακομίσει με τους γονείς της κάτωθεν της οικίας που διέμεναν. Τονίζει ότι η Καθ' ης η Αίτηση ουδέποτε εργάστηκε με αποτέλεσμα όλα τα έξοδα της οικογένειας να καλύπτονται από αυτόν προσωπικά και ουδέποτε έλειψε οτιδήποτε στην Αιτήτρια και το παιδί τους. Επιχείρησε να της καταβάλλει διατροφή και αυτή αρνήθηκε σθεναρά, ώσπου και δέχθηκε τον Ιούνη να λάβει το ποσό των €300,00 παρά το ότι δυσκολεύεται να το πληρώνει. Ωστόσο, η ίδια εκδικητικά προχώρησε στην καταχώρηση της παρούσας ισχυριζόμενη ότι δεν της καταβάλλει διατροφή. Τον Μάρτιο του 2023 επήλθε η οριστική διάσταση μεταξύ τους, αφού η Αιτήτρια όπως ισχυρίζεται του επιτέθηκε σωματικά, τον έβρισε και τον έδιωξε από την οικογενειακή κατοικία. Έτσι, ο Καθ' ου εγκαταστάθηκε αρχικά στο πατρικό του σπίτι στο χωριό Ζύγι και πλέον έχει μετακομίσει σε ιδιόκτητη κατοικία στο χωριό Σκαρίνου. Ο Καθ' ου ισχυρίζεται ότι τα μηνιαία του εισοδήματα ανέρχονται στο ποσό των €1.380,84 μηνιαίως και επισυνάπτει σχετικά αποδεικτικά έγγραφα ως Τεκμήρια 1 και
- Καταβάλλει μηνιαίως ποσό εκ €256,94 σε δάνειο που έχει συνάψει ύψους €70,000-. προς ανοικοδόμηση της κατοικίας του. Κάνει τρείς φορές την βδομάδα δρομολόγιο από και προς την Λεμεσό για να ασκεί επικοινωνία με το τέκνο του καταβάλλοντας το ποσό των €300-. περίπου σε καύσιμα. Καταβάλλει ως έξοδα διαμονής στην κατοικία του σε μηνιαία βάση, €50,00 τηλέφωνο, €30,00 διαδίκτυο, €120,00 για το ρεύμα, €30,00 για το νερό, €60,00 ως ασφάλεια ζωής για το πιο πάνω δάνειο, €26,25 ως ασφάλεια πυρός της κατοικίας του, €40,00 έξοδα συντήρησης και ασφάλειες του αυτοκινήτου του και €200,00 για την διατροφή του, επισυνάπτοντας και σχετικές δέσμες αποδείξεων ως Τεκμήριο
- Ο Καθ' ου επισημαίνει ότι παρά το γεγονός ότι η Αιτήτρια είναι διπλωματούχος αισθητικός είναι άεργη αφού επιλέγει να μην εργαστεί και ούτε πριν την εγκυμοσύνη του υιού τους εργαζόταν αναφέροντας του ότι δεν θέλει να εργαστεί γιατί βαριόταν και δεν ήθελε κανείς να την διατάσσει. Είναι δικαιούχος μονογονεϊκού επιδόματος ύψους €203,00 αλλά και επιδόματος τέκνου ύψους €537,
- Θεωρεί ότι πλέον μπορεί να εργαστεί και είναι ικανή και καταρτισμένη ώστε να συνεισφέρει και η ίδια στην διατροφή του ανηλίκου τέκνου τους. Απορρίπτει κατηγορηματικά τα έξοδα που απαιτούνται για το ανήλικο τέκνο τους ως διογκωμένα και/ή παράλογα και επαυξημένα με στόχο να πετύχει την έκδοση διατάγματος για μεγαλύτερο ποσό. Αναφέρει ότι για την σίτιση του ο ανήλικος μηνιαίως χρειάζεται το ποσό των €80,00 αφού είναι πλέον ενός έτους και μπορεί να τρέφεται με κανονικές τροφές απορρίπτοντας το ποσό των €390,00 το οποίο αναφέρει ότι απαιτείται από την Αιτήτρια. Σε σχέση με τα έξοδα υγιεινής του απορρίπτει το ποσό των €180,00 ως παράλογο και ισχυρίζεται ότι για τις πάνες και τις κρέμες του απαιτούνται €50,00 μηνιαίως. Αναφορικά με τα ιατρικά έξοδα αυτά είναι παραπλανητικά αφού τα εμβόλια που δεν καλύπτονται από το ΓΕΣΥ είναι μόλις δύο και τα έχει ήδη κάνει ο ανήλικος και κοστίζουν στα €20-30 μηνιαίως. Τέλος τα έξοδα για ρούχα ανέρχονται μηνιαίως στα €40,00 ενώ τα παιγνίδια στα €40,00 το πολύ. Πέραν τούτου τα έξοδα που παρουσιάζει η Αιτήτρια για τα έξοδα συντήρησης της κατοικίας της είναι ψευδή αφού αυτή διαμένει με τους γονείς της, ισχυριζόμενος μάλιστα ότι οι λογαριασμοί ηλεκτρικού ρεύματος και νερού παραποιήθηκαν και/ή δεν αφορούν περίοδο κατανάλωσης μετά την διάσταση των διαδίκων. Σε κάθε περίπτωση, τα έξοδα αυτά δεν ξεπερνούν τα €60,00 τον μήνα. Αναφέρει ότι κατά τους πρώτους μήνες της διάστασης πέραν του ποσού που κατέβαλε στην Αιτήτρια, ψώνιζε τα πάντα για τον ανήλικο και τα έξοδα του δεν υπερέβαιναν συνολικά τα €200,00 τον μήνα και ο οποίος είναι ενός έτους, δεν φοιτά σε νηπιαγωγείο και δεν παρακολουθεί μαθήματα και/ή άλλως πως. Τα έξοδα που παρουσιάζει η Αίτητρια δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα πάντα σε σύγκριση με άλλα παιδιά της ίδιας ηλικίας με τις ίδιες ανάγκες. Επισυνάπτει δέσμη αποδείξεων για τα πιο πάνω έξοδα ως τεκμήριο
- Επιπρόσθετα, ο Καθ' ου ισχυρίζεται ότι σε αντίθεση με την Αιτήτρια καλύπτει μόνος του όλα τα έξοδα συντήρησης και διαβίωσης του, καταβάλει την δόση δανείου του, ενώ αυτή δεν έχει κανένα έξοδο αφού διαμένει με τους γονείς της, κατ΄ επιλογή δεν εργάζεται και είναι δικαιούχος επιπλέον επιδόματος ύψους €250,00 περίπου. Δεν είναι σε θέση να καταβάλλει το αξιούμενο ποσό διατροφής ύψους €500,00 το οποίο δεν δικαιολογείται. Θεωρεί εύλογο και δίκαιο όπως καταβάλλει το ποσό των €250,00 με βάση την οικονομική του ικανότητα, τις υποχρεώσεις του και τις ανάγκες του ανήλικου και το ποσό των €300,00 καταβάλλεται καταπιεστικά από αυτόν. Κατά την ακρόαση της παρούσας Αίτησης κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως του. Οι συνήγοροι των διαδίκων αρκέστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις και η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε των θέσεων της με αναφορά σε νομολογία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ։ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.] Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Επιπρόσθετα, το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152). Σε αυτό το στάδιο, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί ή να διατηρηθεί σε ισχύ το εκδοθέν διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Αποτελεί βασική αρχή ότι ο Αιτητής που επιδιώκει μονομερώς την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος θα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης. Εάν το Δικαστήριο θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης, μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. (Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd.
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980). Περαιτέρω, στις περιπτώσεις μονομερών αιτήσεων θα πρέπει το Δικαστήριο να εξετάζει αν καταδεικνύεται κατά πρώτο λόγο το κατεπείγον του αιτήματος. Στην πρόσφατη απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου Χρίστος Ανδρέου ν. Olympic Insurance Company Ltd, στην Πολιτική Έφεση αρ. Ε396/2016 ημερομηνίας 12/10/2023, η Εφραίμ Δ. επισήμανε στην σελ. 5 επ. τα ακόλουθα σε σχέση με το ζήτημα του κατ' επείγοντος։ «Στην υπόθεση Αμβροσιάδου ν. Coward
(2013)1(Α) Α.Α.Δ. 78, λέχθηκε ότι το κατεπείγον εξετάζεται πρώτο, εφόσον αφορά δικαιοδοτικό όρο και ανεξάρτητα από την ικανοποίηση των ουσιαστικών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/
- Οι πιο πάνω νομικές αρχές επαναλήφθηκαν στην πολύ πρόσφατη υπόθεση Βγενόπουλος κ.α. ν. Cyprus Popular Bank Public Co Ltd, Πολ. Έφ. Αρ. Ε141/2014 και Ε 142/2014, ημερ. 13/09/
- Το ζήτημα του επείγοντος ηγέρθη ως λόγος ένστασης. Από τη στιγμή που το ζήτημα είχε εγερθεί και ήταν αντικείμενο της αίτησης, τότε ανεξαρτήτως της έκδοσης μονομερώς του διατάγματος, το πρωτόδικο Δικαστήριο όφειλε να εξετάσει εκ νέου κατά πόσο πράγματι συνέτρεχε το στοιχείο του κατεπείγοντος που να δικαιολογούσε την μονομερή του έκδοση. Σε περίπτωση που διαπίστωνε ότι δεν ικανοποιείτο το επείγον, τότε έπρεπε να προχωρήσει δίχως άλλο σε ακύρωση του». Οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, (Ν. 216/90). Ειδικότερα το άρθρο 33
(1)ορίζει ότι: «Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του». Η πιο πάνω νομοθετική πρόνοια, επιβάλλει στους γονείς υποχρέωση για από κοινού διατροφή του ανήλικου τέκνου τους, ανάλογα με τις δυνάμεις του καθενός. Το Δικαστήριο με βάση την ενώπιον του μαρτυρία, αφού ασχοληθεί με το εύλογο των κονδυλίων και με βάση την κοινή λογική και την πείρα της ζωής καθορίζει τα αναγκαία έξοδα για τη συντήρηση του ανήλικου. Το μέτρο με το οποίο καθορίζεται η διατροφή δεν είναι δυνατό να αποτιμάται με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη των εξόδων με αυστηρότητα. (Βλ. Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη κ.ά.
(1998)1 ΑΑΔ 1386, Παναγιώτου ν. Σφικτού
(2001)1(Α) ΑΑΔ 625, Χαραλάμπους ν. Χαραλάμπους
(2010)1 (Β) ΑΑΔ 951, Παπαντωνίου ν. Παπαντωνίου
(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1875, Κορελλίδης ν. Κορελλίδη
(2012)1(Γ) ΑΑΔ 1975). Περαιτέρω, σύμφωνα με την απόφαση Μαρκουλίδης (ανωτέρω), στη διαδικασία αίτησης για διατροφή είναι ευθύνη του υπόχρεου να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη των οικονομικών του πόρων και δυνατοτήτων. Περαιτέρω, το άρθρο 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, (Ν. 216/90) προνοεί τα ακόλουθα: «(α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του». ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ։ Προτού προβώ σε εξέταση της τήρησης των προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το αρ. 32 του Ν. 14/60, οφείλω να εξετάσω αν ικανοποιείται το στοιχείο του κατεπείγοντος, το οποίο αφορά δικαιοδοτικό όρο και θα πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα, όπως έχω επισημάνει πιο πάνω. Ο Καθ' ου η Αίτηση με τον δεύτερο λόγο ένστασης του αλλά και μέσα από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του η οποία την συνοδεύει, υποστηρίζει ότι δεν υφίστατο η προϋπόθεση του κατεπείγοντος ώστε να δικαιολογείται η έκδοση μονομερώς του επίδικου προσωρινού διατάγματος. Η πιο πάνω θέση δεν ευσταθεί για δύο λόγους. Πρώτον, στην υπό κρίση υπόθεση, το Δικαστήριο δεν έχει προχωρήσει στην έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής χωρίς να ακούσει την άλλη πλευρά. Και δεύτερον η παρούσα κατέστη ουσιαστικά δια κλήσεως αφού ο Καθ' ου η Αίτηση έλαβε γνώση της διαδικασίας και εμφανίστηκε κανονικά καταχωρώντας την ένσταση του. Συνεπώς, η υπό εκδίκαση Αίτηση απώλεσε την μονομερή υπόσταση της αφαιρώντας οποιοδήποτε επιχείρημα περί μη συνδρομής του στοιχείου του κατεπείγοντος στην βάση του άρθρου 9 του Κεφ. 6 που αφορά μόνο περιπτώσεις ex-parte Αιτήσεων. Επιπρόσθετα δεν διαβλέπω οποιαδήποτε καθυστέρηση στην λήψη μέτρων από την Αιτήτρια, όπως προβάλλει με τον 7ο λόγο ένστασης του ο Καθ' ου η Αίτηση, αφού διαφαίνεται ότι η ανάγκη για συνεισφορά του ανέκυψε από εκείνο το χρονικό στάδιο που αυτή διαπίστωσε ότι αδυνατούσε να καλύψει πλήρως τα έξοδα του ανήλικου όπως έχουν διαμορφωθεί. Λαμβάνοντας υπόψη την μαρτυρία που παρουσιάστηκε στις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων και προσεγγίζοντας την με ιδιαίτερη προσοχή, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων, θα προχωρήσω στην εξέταση των προϋποθέσεων που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60 αλλά και η σχετική νομολογία. Η διατροφή που αφορά τα ανήλικα τέκνα αποτελεί νομική υποχρέωση των δύο γονέων όπως αυστηρά επιτάσσουν τα άρθρα 33
(1)και 37 του Ν. 216/90. Ειδικότερα, ο Καθ' ου η αίτηση υποχρεούται να συνεισφέρει για τη διατροφή του ανήλικου υιού του, όπως και η Αιτήτρια στο μέτρο των δικών της οικονομικών δυνατοτήτων. Συνεπώς, μέσα από την ερμηνεία του νόμου αλλά και της σχετικής νομολογίας προκύπτει στην προκειμένη περίπτωση ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι η Αιτήτρια, με την οποία ως είναι παραδεκτό διαμένει σήμερα ο ανήλικος Κ.Σ. έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην Αίτηση της. Σε σχέση με την ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν. 14/60, αποτελεί αναντίλεκτο γεγονός ότι η διατροφή από τη φύση της αποσκοπεί στην ικανοποίηση των άμεσων βιοτικών αναγκών των ανηλίκων και είναι άμεσα συνυφασμένη με την καθημερινή διαβίωση και ευημερία τους. Η παράλειψη συνεισφοράς του υπόχρεου γονέα έστω ενός εύλογου σταθερού ποσού για την διατροφή του ανήλικου τέκνου του, αναπόφευκτα επηρεάζει δυσμενώς την καθημερινή του διαβίωση και επιβίωση η οποία δεν μπορεί να αναμένει μέχρι την εκδίκαση της ουσίας της κυρίως Αίτησης. Οι ανάγκες διατροφής και συντήρησης του τέκνου καθίστανται τρέχουσες και επείγουσες και δεν μπορούν να αντικατασταθούν με κανένα τρόπο μεταγενέστερα. Η συνεισφορά του κάθε γονέα λοιπόν είναι αναγκαία για να καλυφθούν τα τρέχοντα μηνιαία έξοδα που απαιτούνται για το ανήλικο τέκνο τους. Εν προκειμένω, δεν φαίνεται μέσα από την μαρτυρία που παρατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ο Καθ' ου η Αίτηση αμφισβητεί την υποχρέωση του απέναντι στον ανήλικο υιό του Κ.Σ., από την στιγμή που ο ίδιος φέρεται να καταβάλλει ένα μεγάλο μέρος των εξόδων του, αντιλαμβανόμενος ότι οφείλει να συνεισφέρει κάποιο ποσό για την συντήρηση του τέκνου του. Έχω διαπιστώσει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση διαφωνεί μόνο ως προς το ύψος της δικής του συνεισφοράς αλλά και το ύψος των εξόδων του ανήλικου. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι συντρέχει και η τρίτη προϋπόθεση του αρ. 32 του Ν.14/60, εφόσον οι ανάγκες της διατροφής δεν μπορούν να αποκατασταθούν μεταγενέστερα με την επιδίκαση οποιονδήποτε αποζημιώσεων. Σε σχέση με το ζήτημα της ικανοποίησης της τρίτης προϋπόθεσης παραπέμπω στην καθοδηγητική υπόθεση Δημοσθένους ν. Δημοσθένους Έφεση Αρ. 21/2019 ημερομηνίας 26/09/2020, στην οποία επισημάνθηκαν τα ακόλουθα: «Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής. Η πιθανότητα διακοπής της συνεισφοράς του εφεσείοντος ανά πάσα στιγμή και για οποιοδήποτε λόγο δεν τίθεται στη βάσανο μαρτυρίας προς τούτο. .................................... Ακόμη και με δεδομένο ότι ο εφεσείων όντως συνεισφέρει ήδη στη διατροφή, τι θα τον εμπόδιζε να διαφοροποιήσει τη θέση του ή να μειώσει δραστικά το ποσό το οποίο συνεισφέρει. Υπενθυμίζεται ότι η φύση της παρούσας διαφοράς είναι πολύ διαφορετική από τα συνηθισμένα άλλα προσωρινά διατάγματα που αφορούν συμβατικές, κατά κανόνα, σχέσεις μεταξύ των διαδίκων. Υπερίπταται εδώ η νομοθετική υποχρέωση συνεισφοράς προς όφελος των ανηλίκων» (η υπογράμμιση είναι δική μου). Να τονίσω εκ νέου, ότι στο παρόν στάδιο δεν δικαιούμαι να προβώ σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας που προσκομίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, αφού αυτό θα ισοδυναμούσε με πλήρη διάγνωση της ουσίας της διαφοράς και της κυρίως αίτησης. Σε κάθε περίπτωση, διαφαίνεται ξεκάθαρα μέσα από τις ένορκες δηλώσεις των ίδιων των διαδίκων ότι προκύπτουν αρκετά διαφιλονικούμενα ζητήματα όπως κυρίως τα πραγματικά μηνιαία εισοδήματα των διαδίκων και το ακριβές ύψος των αναγκών του ανήλικου Κ.Σ. Εν τούτοις, θεωρώ ως ενδεδειγμένη μία περιορισμένη αξιολόγηση επί των εισοδημάτων των δύο γονέων αλλά και των κονδυλίων που απαιτούνται για την συντήρηση και διατροφή του ανήλικου, όπως τα παρουσιάζουν οι δύο πλευρές. Αρχικά, ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι τα εισοδήματα του είναι λιγότερα από αυτά που ισχυρίζεται η Αιτήτρια ήτοι του ποσού των €1,700 και ανέρχονται στο ποσό των €1,380,84 προσκομίζοντας ως Τεκμήρια την κατάσταση κοινωνικών του ασφαλίσεων για το έτος 2022-23 αλλά και την φορολογική του δήλωση. Από την άλλη, η Αιτήτρια δηλώνει άνεργη αφού όπως η ίδια αναφέρει το επέλεξε για να φροντίζει το ανήλικο τέκνο τους. Όπως η ίδια αναφέρει στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση της ημερομηνίας 06/07/2023, παρά το γεγονός ότι είναι διπλωματούχος αισθητικός δεν εξάσκησε το επάγγελμα ή οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα γιατί δεν κατάφερε να εξεύρει εργασία. Ισχυρίζεται ότι δεν λαμβάνει οποιοδήποτε επίδομα ανεργίας ούτε έχει οποιοδήποτε άλλο εισόδημα. Σύμφωνα με τη σχετική νομολογία, η Αιτήτρια δεν έχει υποχρέωση αποκάλυψης των εισοδημάτων ή της οικονομικής δυνατότητας του Καθ' ου η αίτηση. Το καθήκον αληθινής αποκάλυψης των εισοδημάτων, βαραίνει τον ίδιο τον Καθ' ου η Αίτηση όπως βεβαίως και την Αιτήτρια αναφορικά με τα δικά της εισοδήματα ή τη δική της οικονομική δυνατότητα. Στην υπόθεση Δημητρίου v. Περδίου,
(2005)1 (Β) ΑΑΔ 1418, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Σε υποθέσεις διατροφής των ανηλίκων τέκνων μια οικογένειας, η οικονομική δυνατότητα του καθενός από τους γονείς δεν είναι θέμα που θα πρέπει να αποδεικνύεται από τον Αιτητή ή την Αιτήτρια, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά θέμα αληθινής αποκάλυψης από τους δύο γονείς, των αντίστοιχων εισοδημάτων τους». Επιπρόσθετα, στην απόφαση Δημοσθένους v. Δημοσθένους (ανωτέρω) επισημάνθηκαν τα πιο κάτω: «Η μη αποκάλυψη των αληθών εισοδημάτων εκάστου δεν εξουδετερώνει την ανάγκη διατροφής από τον έτερο των συζύγων διότι το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων». Με τον 3ο λόγο ένστασης του ο Καθ' ου υποστηρίζει ότι η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε και/ή απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο σε σχέση με την πραγματική οικονομική κατάσταση του Καθ' ου η Αίτηση και της ίδιας. Προβαίνει σε λεπτομερέστερους ισχυρισμούς σε σχέση με το πιο πάνω ζήτημα στις παραγράφους αρ. 10, 24 και 36 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση του. Κρίνω ότι η πιο πάνω θέση του Καθ' ου δεν ευσταθεί, διότι παραβλέπει το γεγονός ότι το Δικαστήριο δεν εξέδωσε οποιοδήποτε προσωρινό διάταγμα στην βάση εξέτασης της μονομερούς Αιτήσεως. Αντίθετα, όταν έλαβε γνώση της μονομερούς Αιτήσεως ο Καθ' ου και καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης, η εν λόγω Αίτηση απώλεσε την μονομερή υπόσταση της και απέκτησε την υπόσταση της δια κλήσεως Αίτησης. Σύμφωνα πάντα με την σχετική Νομολογία στις Αιτήσεις δια κλήσεως δεν εφαρμόζονται οι κανόνες της πλήρους αποκάλυψης (βλ. Γαβριέλλα Βαλεντίνα Μιχαήλ [2012] 1 Α.Α.Δ. 1943, Μαρκιτανής ν. Μουτζούρη [2000] 1 Α.Α.Δ. 923 και Κώστας Σμυρνιός [2000] 1 Α.Α.Δ. 43). Σε κάθε περίπτωση, αυτό που με βεβαιότητα καταδεικνύεται, είναι ότι προκύπτουν διαφορετικές και αντικρουόμενες θέσεις ως προς τα εισοδήματα των διαδίκων και δεν είναι το στάδιο όπου θα εξαχθούν οποιαδήποτε τελικά ευρήματα όσον αφορά τα ακριβή εισοδήματα τους. Αυτό θα γίνει όταν το Δικαστήριο θα έχει ενώπιον του την ολοκληρωμένη μαρτυρία των διαδίκων και θα είναι σε θέση να αξιολογήσει την αξιοπιστία τους στο τελικό αυτό στάδιο. Εν τούτοις, αυτό που συνάγεται είναι ότι και οι δύο γονείς έχουν κάποια παρούσα ή εν δυνάμει εισοδηματική ικανότητα και αυτό δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Από την μια, ο Καθ' ου εργάζεται κανονικά και λαμβάνει ικανοποιητικά και σταθερά εισοδήματα σε μηνιαία βάση, από την άλλη η Αιτήτρια δεν εργάζεται μεν τώρα όμως με τα προσόντα της και από την στιγμή που είναι υγιής, νεαρή και αρτιμελής θα μπορούσε να εργαστεί και να λαμβάνει εισοδήματα, ούτως ώστε να συνεισφέρει και αυτή στα έξοδα του ανήλικου τέκνου της, όμως συνειδητά δεν το πράττει όπως η ίδια παραδέχεται. Αναφορικά με τα έξοδα και τις ανάγκες του ανήλικου Κ.Σ. όπως αυτές παρουσιάζονται από τους δύο διαδίκους στις ένορκες δηλώσεις τους, οφείλω να επισημάνω τα ακόλουθα։ Φρονώ ότι τα πλείστα των εν λόγω κονδυλίων φαίνονται να είναι λογικά και αποδεκτά για ένα παιδί ηλικίας 15 μηνών, αφού στηρίζονται σε μία ορθολογιστική βάση όπως για παράδειγμα τα έξοδα ένδυσης/υπόδησης κ.α. Σε αντίθεση με τα έξοδα σίτισης του ύψους €390,00 μηνιαίως αλλά και τα είδη υγιεινής ύψους €180,00 που απαιτούνται για τον ανήλικο, τα οποία κρίνω ότι είναι ιδιαίτερα διογκωμένα και υπερβολικά. Το ίδιο θεωρώ για τα έξοδα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης του ανήλικου, αφού σίγουρα δεν απαιτούνται €160,00 σε μηνιαία βάση για τα εμβόλια και τα φάρμακα ενός παιδιού τέτοιας ηλικίας, εκτός αν αντιμετωπίζει χρόνια προβλήματα υγείας για τα οποία δεν έχω ενώπιον μου μαρτυρία. Στην Α.Γ. ν. Σ.Δ.Τ., Εφ. Αρ. 36/2018 ημερομηνίας 7/5/2020 επισημάνθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με το τί περιλαμβάνει η διατροφή του δικαιούχου: «διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του". Στην παράγραφο (Ι) του ίδιου άρθρου, σαφώς ορίζει ότι "η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του". Συνεπώς η λέξη "διατροφή" δεν αποδίδει την πλατιά έννοια που ο σοφός νομοθέτης φρόντισε επιγραμματικά να αποδώσει. Η διατροφή, σύμφωνα με την έννοια που δίδει ο νόμος, δεν καλύπτει μόνο τη δαπάνη για την τροφή. Περιλαμβάνει κάθε αναγκαία βιοτική δαπάνη όπως τροφή, στέγη, ντύσιμο, φωτισμό, θέρμανση, ψυχαγωγία, νοσηλείες και φάρμακα, συγκοινωνία, επικοινωνία, έξοδα για γενική μόρφωση και επαγγελματική εκπαίδευση. Ο νομοθέτης με την διατύπωση του Νόμου καθόρισε τόσο το πλάτος της διατροφής όσο και το επίπεδο της πάντοτε μέσα στα μέτρα του δυνατού (βλ. Κουμάντου Παραδόσεις Οικογενειακού Δικαίου, 2ος Τόμος σελ. 44 κ.ε)». Στην καθοδηγητική υπόθεση Παπαντωνίου ν. Παπαντωνίου
(2011)1 Α.Α.Δ. 1875, επισημάνθηκε ότι։ «.το μέτρο με το οποίο θα καθοριστεί η διατροφή δεν επιδέχεται αποτίμησης με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη κονδυλίων με ιδιαίτερη αυστηρότητα. Αντίθετα, η κοινή λογική και εμπειρία προσφέρει τη βάση για τέτοιο καθορισμό». Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι τα έξοδα που απαιτούνται για το ανήλικο τέκνο τους όπως τα παρουσιάζει η Αιτήτρια είναι διογκωμένα και/ή παράλογα και επαυξημένα και παραθέτει το κονδύλι που πραγματικά απαιτείται για το κάθε ένα ξεχωριστά. Υποστηρίζει ότι κατά τους πρώτους μήνες της διάστασης ψώνιζε τα πάντα για τον ανήλικο και τα έξοδα του δεν υπερέβαιναν συνολικά τα €200,00 τον μήνα. Σε αντίθεση με την Αιτήτρια, καλύπτει μόνος του όλα τα έξοδα συντήρησης και διαβίωσης του, καταβάλει την δόση δανείου του ύψους €256,94, ενώ αυτή δεν έχει κανένα έξοδο αφού διαμένει με τους γονείς της, κατ΄ επιλογή δεν εργάζεται και είναι δικαιούχος επιπλέον επιδόματος ύψους €250,00 περίπου. Τα πιο πάνω διαφιλονικούμενα γεγονότα, επιβάλλουν ως ανάγκη την προσωρινή ρύθμιση της διατροφής του ανήλικου Κ.Σ. Η έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος με τη δεσμευτικότητα η οποία το χαρακτηρίζει, παρέχει στους διάδικους ένα σταθερό και μη αμφισβητούμενο πλαίσιο για την εκπλήρωση της κοινής τους υποχρέωσης που αφορά την συνεισφορά τους στη διατροφή του τέκνου τους και την κοινή εξασφάλιση της ευημερίας του. Ως εκ τούτου, με βάση τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης, η έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος καθίσταται μία δίκαιη και εύλογη αναγκαιότητα. Οι αντικρουόμενες θέσεις των διαδίκων ως προς τα επιμέρους ποσά τα οποία απαιτούνται για την κάλυψη κάθε συγκεκριμένης ανάγκης του τέκνου τους, λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και σταθμίζονται από το Δικαστήριο για τους σκοπούς έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Συνεκτιμώ όλα τα προσωπικά έξοδα, δόσεις δανείου κ.α. τα οποία έχουν παρουσιαστεί από τους διαδίκους σε ένα εύλογο βαθμό και επίσης συνεκτιμώ στις δυνάμεις της Αιτήτριας και τα κρατικά επιδόματα τα οποία λαμβάνει ή θα λάβει η Αιτήτρια, ως ο γονέας που έχει τη φύλαξη και φροντίδα του ανήλικου Κ.Σ. αλλά και την ικανότητα της να εργαστεί με ένα βασικό μισθό. Περαιτέρω, λαμβάνονται υπόψη και σταθμίζονται και άλλοι παράγοντες, όπως είναι η ηλικία του παιδιού και το εύρος του δικαιώματος επικοινωνίας του Καθ΄ ου η αίτηση με τον ανήλικο Κ.Σ., αφού ως είναι λογικό, η επικοινωνία αυτή, συνεπάγεται και αντίστοιχη δαπάνη για το παιδί κάθε φορά που αυτή ασκείται. Συνεπώς με βάση όλα τα πιο πάνω, καθορίζω τη συνεισφορά του Καθ΄ ου η αίτηση, προσωρινά στο ποσό των €330 μηνιαίως. Κρίνω ότι το εν λόγω ποσό είναι όχι μόνο δίκαιο, εύλογο και επαρκές για να καλύψει τις βασικές ανάγκες του ανήλικου Κ.Σ. έστω σε προκαταρτικό βαθμό, αλλά και εντός των πλαισίων των πραγματικών οικονομικών δυνάμεων και δυνατοτήτων του Καθ' ου η Αίτηση. ΚΑΤΑΛΗΞΗ։ Συνακόλουθα, εκδίδεται προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο Καθ' ου η Αίτηση όπως από 01/01/2024 και κάθε αντίστοιχη πρώτη ημέρα κάθε επομένου μηνός καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €330,00 μηνιαίως ως συνεισφορά του για την διατροφή του ανήλικου τέκνου του Κ.Σ. Το πιο πάνω προσωρινό διάταγμα ισχύει μέχρι περατώσεως της εναρκτήριας Αίτησης ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Τα έξοδα της μονομερούς Αίτησης να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της Εναρκτήριας Αίτησης. (Υπ.) .................. Χ. Πογιατζής, Δ. Οικ. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο