Y. F. ν. E. I. M.I., Αρ. Αίτησης: 140/2023, 31/10/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Πογιατζή, Δ. Αρ. Αίτησης: 140/2023 (i-justice) Μεταξύ: Y. F. κάτοικος Λεμεσού Αιτήτριας κ α ι E. I. M.I. κάτοικος Λεμεσού Καθ' ου η Αίτηση Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 07/06/2023 Ημερομηνία: 31 Οκτωβρίου, 2023 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια : κος Χρ. Π. Αδάμου Καθ' ου η Αίτηση: κος Δ. Παναούτας για Δημήτρης Παναούτας & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι διάδικοι τέλεσαν πολιτικό γάμο στην Αίγυπτο στις 19/05/2012 ο οποίος λύθηκε από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού. Η Αιτήτρια κατάγεται από την Ρωσία και ο Καθ' ου είναι Αιγύπτιος υπήκοος ενώ ζουν μόνιμα στην Κύπρο από το
- Στις 01/10/2013 απέκτησαν ένα τέκνο τον ΑΧΧΧ, ο οποίος είναι σήμερα 10 ετών και διαμένει από τον Μάρτιο του 2020 με την Αιτήτρια σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα, αφότου επήλθε η διάσταση μεταξύ των διαδίκων. Στις 07/06/2023 η Αιτήτρια καταχώρησε αίτηση με την οποία ζητά όπως καθοριστεί η συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στη διατροφή και συντήρηση του ανήλικου τέκνου τους στο ποσό των €600 μηνιαίως. Ταυτόχρονα καταχώρησε και μονομερή Αίτηση κατά την ίδια ημερομηνία και εξασφάλισε από το Δικαστήριο, υπό άλλη σύνθεση, προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 09/06/2023 με το οποίο διατάχθηκε ο Καθ' ου η Αίτηση όπως καταβάλλει σ' αυτήν από την επίδοση του, ποσό €400,00 για τη διατροφή του υιού του. ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ։ Στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 07/06/2023 η οποία συνοδεύει τη μονομερή Αίτηση αξιώνοντας ενδιάμεση θεραπεία, η Αιτήτρια αναφέρει μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Διαμένει μαζί με το ανήλικο υιό της ΑΧΧΧ ηλικίας 10 ετών, από τον Μάρτιο του 2020 που εγκατέλειψε τον Καθ' ου η Αίτηση σε διαμέρισμα που ενοικιάζει καταβάλλοντας μηνιαίο ενοίκιο ύψους €650,00-. Ο Καθ' ου διαμένει στην Κύπρο με το καθεστώς του επισκέπτη και διαθέτει ακίνητη περιουσία στην Αίγυπτο την οποία ενοικιάζει καθώς και επιχείρηση που ασχολείται με τουρισμό και πώληση ακινήτων με μηνιαία έσοδα που ανέρχονται στα €10.000-. μηνιαίως. Εργάζεται στην Κύπρο σε εταιρεία με έδρα το εξωτερικό και μηνιαίες απολαβές που ανέρχονται στα €1,200-. Εκτός από το ενοίκιο, πληρώνει το ηλεκτρικό ρεύμα, νερό και κοινόχρηστα του διαμερίσματος, τα οποία συνολικά ανέρχονται κατά μέσον όρο στα €180-200 μηνιαίως. Ο ανήλικος υιός τους φοιτά σε ιδιωτικό σχολείο στην Λεμεσό και τα δίδακτρα του καλύπτονται από τον Καθ' ου η Αίτηση. Πέραν των πιο πάνω, ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου της κατέβαλλε και το ποσό των €500,00 μηνιαίως ως συνεισφορά του για την κάλυψη των υπόλοιπων εξόδων του ανήλικου, ενώ πρόσφατα σταμάτησε αδικαιολόγητα να το πράττει. Υποστηρίζει ότι τα έξοδα του ΑΧΧΧ, πλην των εξόδων των διδάκτρων του που καλύπτονται από τον Καθ' ου η Αίτηση, ανέρχονται στο ποσό των €900,00 μηνιαίως. Αναλύει τα μηνιαία έξοδα του ανήλικου ΑΧΧΧ συνοπτικά αλλά όχι εξαντλητικά, ως ακολούθως։ (α) Σίτιση......................€300,00-. (β) Ένδυση/υπόδηση................€120,00-. (γ) Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη............€30,00-. (δ) Ψυχαγωγία...................€50,00-. (ε) Έξοδα στο σχολείο.................€70,00-. (στ) Θέρμανση...................€60,00-. (ζ) Μεταφορικά...................€60,00-. (η) Έξοδα καθαριότητας...............€60,00-. (θ) Σχολικά είδη....................€70,00-. (ι) Κουρείο.....................€10,00-. (κ) Παιγνίδια....................€30,00-. (λ) Γενέθλια/Πάρτυ..................€40,00-. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η ηλικία του τέκνου τους και η υγεία του είναι τέτοια που καθιστά επιβεβλημένη χωρίς καθυστέρηση την καταβολή διατροφής, αφού διαφορετικά τίθεται σε άμεσο κίνδυνο η υγεία και η ύπαρξη του ανήλικου ΑΧΧΧ. ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΘ' ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ։ To προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 09/06/2023 που εκδόθηκε από το Δικαστήριο προσέκρουσε στην ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση ημερομηνίας 12/07/
- Με αυτήν επιδιώκει την ακύρωση του διατάγματος, προβάλλοντας 13 λόγους ένστασης։ (α) Η υπό εκδίκαση Αίτηση είναι αδικαιολόγητη. (β) Η Αιτήτρια παρέθεσε ψευδή γεγονότα και/ή απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα και/ή σκοπό έχει την παραπλάνηση του Δικαστηρίου και/ή δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. (γ) Η Αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα, τα οποία αν γνώριζε το Δικαστήριο θα επηρέαζαν την κρίση του και δεν θα εξέδιδε διάταγμα ή θα επιδίκαζε μικρότερο ποσό. (δ) Η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε τα πραγματικά γεγονότα, τα οποία θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου. (ε) Τα γεγονότα στα οποία στηρίχθηκε η έκδοση του διατάγματος είναι ψευδή. (στ) Η υπό εκδίκαση Αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας, είναι αποτέλεσμα εκ των υστέρων σκέψεων της Αιτήτριας και καταχωρήθηκε για να εξυπηρετήσει αλλότριους σκοπούς. (ζ) Η υπό εκδίκαση Αίτηση είναι εκδικητική. (η) Δεν υφίστατο η προϋπόθεση του κατεπείγοντος ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις για την έκδοση του Διατάγματος. (θ) Το επιδικασθέν ποσό είναι άδικο και το διάταγμα στηρίχθηκε σε λανθασμένα στοιχεία και πληροφορίες. (ι) Οι οικονομικές δυνατότητες του Καθ' ου η Αίτηση δεν του επιτρέπουν να καταβάλει το επιδικασθέν ποσό. (κ) Η ένορκη δήλωση, η οποία συνοδεύει την Αίτηση δεν περιείχε την αναγκαία τεκμηρίωση ώστε να δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (λ) Οι λόγοι και/ή οι ισχυρισμοί που προβλήθηκαν από την Αιτήτρια για την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος είναι γενικοί και/ή αόριστοι και/ή δεν αποδείχθηκαν με μαρτυρία. (μ) Η Αίτηση και/ή η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει αυτή είναι αντικανονική και/ή παράτυπη και/ή δεν συνάδει με τους σχετικούς Κανονισμούς και/ή την Νομολογία. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του ημερομηνίας 12/07/2023, ο Καθ' ου ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια προσπάθησε να παραπλανήσει το Δικαστήριο αποκρύπτοντας ουσιώδη γεγονότα και συγκεκριμένα το ότι μέχρι σήμερα δεν έχει εκδοθεί διάταγμα του Δικαστηρίου που να καθορίζει τον τόπο διαμονής του ανήλικου τέκνου τους. Κάποιες μέρες ο ανήλικος υιός τους διαμένει μαζί του, αφού η Καθ' ης εργάζεται για πολλές ώρες την ημέρα και κάποιες ημέρες στον τόπο διαμονής της μητέρας του, αναφέροντας συγκεκριμένα το χρονοδιάγραμμα που εφαρμόζουν οι διάδικοι αλλά και ότι συχνά διαμένει μαζί του κατά την διάρκεια της νύκτας. Αναφέρει ότι ο ανήλικος περνά πολύ περισσότερο χρόνο μαζί του, απ' ότι με την Αιτήτρια. Προέβη στην καταχώρηση αίτησης στο Δικαστήριο με την οποία μεταξύ άλλων ζητεί τον καθορισμό του τόπου διαμονής του, ως τον τόπο διαμονής του ανήλικου. Απορρίπτει τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι καταβάλλει μηνιαίο ενοίκιο ύψους €650,00 και ισχυρίζεται ότι υπέγραψε τον Οκτώβριο του 2022 νέα συμφωνία ενοικίασης με μηνιαίο ενοίκιο ύψους €400,00-. Αναφέρει ότι είναι ιδιοκτήτης κτηματομεσιτικής εταιρείας στο Κάϊρο της Αιγύπτου από την οποία κερδίζει μετά από την αποκοπή του φόρου το ποσό των €4,500 μηνιαίως. Περαιτέρω, κατέχει το 50% ενός κοσμηματοπωλείου στην Αίγυπτο από το οποίο κερδίζει €2,966,40 ετησίως, ήτοι γύρω στα €250,00 μηνιαίως. Τα συνολικά έσοδα του ανέρχονται στις €4,750 μηνιαίως και όχι στις €10,000 όπως ψευδώς ισχυρίζεται η Αιτήτρια. Επίσης, καταβάλλει σήμερα ως μηνιαίο ενοίκιο το ποσό των €1,450-. για το διαμέρισμα που διαμένει. Ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια δεν προέβη σε ειλικρινή αποκάλυψη των οικονομικών της δυνάμεων, αφού στην πραγματικότητα εργάζεται στην Κύπρο διαδικτυακά για τα συμφέροντα μίας Αυστραλιανής εταιρείας με απολαβές που ανέρχονται στις €3,000 και όχι στα €1,200 μηνιαίως όπως ψευδώς ισχυρίζεται. Περαιτέρω, η Αιτήτρια εργάζεται και ως νταντά λαμβάνοντας το ποσό των €1,200 μηνιαίως. Επομένως, τα συνολικά έσοδα της Αιτήτριας ανέρχονται περίπου στις €4,200 μηνιαίως και όχι στα €1,200 όπως ψευδώς ισχυρίζεται. Αναφέρει ότι μέχρι και τον Οκτώβριο του 2022, κατέβαλε στην Αιτήτρια πέραν των υπόλοιπων εξόδων του υιού τους, το ποσό των €500 μηνιαίως καθότι η ίδια εργαζόταν μόνο ως νταντά και τα εισοδήματα της ήταν χαμηλά, ενώ στην συνέχεια σταμάτησε να τα καταβάλει από την στιγμή που έπιασε δεύτερη δουλεία με υψηλά εισοδήματα. Τα δίδακτρα για το ιδιωτικό σχολείο στο οποίο φοιτούσε ο ανήλικος καλύπτονταν εξ΄ ολοκλήρου από τον Καθ' ου στα €425 μηνιαίως συμπεριλαμβανομένου σχολικού λεωφορείου, ενώ με το νέο σχολικό έτος θα φοιτά σε νέο σχολείο του οποίου τα δίδακτρα μηνιαίως θα ανέρχονται σε €594,00 πλέον €198,00 έξοδα λεωφορείου. Ισχυρίζεται επίσης ότι επωμίζεται όλα τα έξοδα του ανήλικου τέκνου τους καθώς επίσης και τα δίδακτρα των φροντιστηρίων ελληνικών και αγγλικών, προσκομίζοντας και σχετικές αποδείξεις και καταστάσεις λογαριασμών. Δεν είναι σε θέση να καταβάλει οποιοδήποτε άλλο ποσό, αφού ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια θα τα χρησιμοποιεί για τον εαυτό της. Σταμάτησε να καταβάλει χρήματα στην Αιτήτρια για την καθημερινή διατροφή και συντήρηση του ανήλικου, αφού τις περισσότερες ώρες της ημέρας γευματίζει μαζί του. Υπεύθυνος για τις μετακινήσεις του ανήλικου είναι ο Καθ' ου η Αίτηση καθότι η Αιτήτρια δεν οδηγεί και ούτε χρησιμοποιεί ταξί, και συνεπώς δεν επιβαρύνεται με μεταφορικά έξοδα ως ψευδώς ισχυρίζεται. Κατά την ακρόαση της παρούσας Αίτησης κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως του. Οι συνήγοροι των διαδίκων αρκέστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις και η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε των θέσεων της με αναφορά σε νομολογία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ։ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.] Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Επιπρόσθετα, το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152). Σε αυτό το στάδιο, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί ή να διατηρηθεί σε ισχύ το εκδοθέν διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Αποτελεί βασική αρχή ότι ο Αιτητής που επιδιώκει μονομερώς την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος θα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης. Εάν το Δικαστήριο θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης, μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. (Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd.
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980). Περαιτέρω, στις περιπτώσεις μονομερών αιτήσεων θα πρέπει το Δικαστήριο να εξετάζει αν καταδεικνύεται κατά πρώτο λόγο το κατεπείγον του αιτήματος. Στην πρόσφατη απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου Χρίστος Ανδρέου ν. Olympic Insurance Company Ltd, στην Πολιτική Έφεση αρ. Ε396/2016 ημερομηνίας 12/10/2023, η Εφραίμ Δ. επισήμανε στην σελ. 5 επ. τα ακόλουθα σε σχέση με το ζήτημα του κατ' επείγοντος։ «Στην υπόθεση Αμβροσιάδου ν. Coward
(2013)1(Α) Α.Α.Δ. 78, λέχθηκε ότι το κατεπείγον εξετάζεται πρώτο, εφόσον αφορά δικαιοδοτικό όρο και ανεξάρτητα από την ικανοποίηση των ουσιαστικών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/
- Οι πιο πάνω νομικές αρχές επαναλήφθηκαν στην πολύ πρόσφατη υπόθεση Βγενόπουλος κ.α. ν. Cyprus Popular Bank Public Co Ltd, Πολ. Έφ. Αρ. Ε141/2014 και Ε 142/2014, ημερ. 13/09/
- Το ζήτημα του επείγοντος ηγέρθη ως λόγος ένστασης. Από τη στιγμή που το ζήτημα είχε εγερθεί και ήταν αντικείμενο της αίτησης, τότε ανεξαρτήτως της έκδοσης μονομερώς του διατάγματος, το πρωτόδικο Δικαστήριο όφειλε να εξετάσει εκ νέου κατά πόσο πράγματι συνέτρεχε το στοιχείο του κατεπείγοντος που να δικαιολογούσε την μονομερή του έκδοση. Σε περίπτωση που διαπίστωνε ότι δεν ικανοποιείτο το επείγον, τότε έπρεπε να προχωρήσει δίχως άλλο σε ακύρωση του». Οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, (Ν. 216/90). Ειδικότερα το άρθρο 33
(1)ορίζει ότι: «Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του». Η πιο πάνω νομοθετική πρόνοια, επιβάλλει στους γονείς υποχρέωση για από κοινού διατροφή του ανήλικου τέκνου τους, ανάλογα με τις δυνάμεις του καθενός. Το Δικαστήριο με βάση την ενώπιον του μαρτυρία, αφού ασχοληθεί με το εύλογο των κονδυλίων και με βάση την κοινή λογική και την πείρα της ζωής καθορίζει τα αναγκαία έξοδα για τη συντήρηση του ανήλικου. Το μέτρο με το οποίο καθορίζεται η διατροφή δεν είναι δυνατό να αποτιμάται με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη των εξόδων με αυστηρότητα. (Βλ. Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη κ.ά.
(1998)1 ΑΑΔ 1386, Παναγιώτου ν. Σφικτού
(2001)1(Α) ΑΑΔ 625, Χαραλάμπους ν. Χαραλάμπους
(2010)1 (Β) ΑΑΔ 951, Παπαντωνίου ν. Παπαντωνίου
(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1875, Κορελλίδης ν. Κορελλίδη
(2012)1(Γ) ΑΑΔ 1975). Περαιτέρω, σύμφωνα με την απόφαση Μαρκουλίδης (ανωτέρω), στη διαδικασία αίτησης για διατροφή είναι ευθύνη του υπόχρεου να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη των οικονομικών του πόρων και δυνατοτήτων. Περαιτέρω, το άρθρο 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, (Ν. 216/90) προνοεί τα ακόλουθα: «(α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του». ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ։ Προτού προβώ σε εξέταση της τήρησης των προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το αρ. 32 του Ν. 14/60, οφείλω να εξετάσω αν ικανοποιείται το στοιχείο του κατεπείγοντος, το οποίο αφορά δικαιοδοτικό όρο και θα πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα, όπως έχω επισημάνει πιο πάνω. Ο Καθ' ου η Αίτηση με τον όγδοο λόγο ένστασης του αλλά και μέσα από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του που την συνοδεύει, υποστηρίζει ότι δεν υφίστατο η προϋπόθεση του κατεπείγοντος ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις για την έκδοση του Διατάγματος. Στην παρούσα περίπτωση, κρίνω ότι το στοιχείο του κατεπείγοντος έχει καταδειχθεί αφού η ρύθμιση της συνεισφοράς του Καθ' ου η Αίτηση ήταν και είναι απολύτως απαραίτητη για τη διαβίωση και συντήρηση του ανήλικου τέκνου του ΑΧΧΧ. Προτεραιότητα έχουν πάντοτε οι άμεσες ανάγκες διαβίωσης και συντήρησης του ανήλικου τέκνου, οι οποίες δεν μπορούν βέβαια να αναμένουν την τελική εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης. Μέσα από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας ημερομηνίας 07/06/2023, προκύπτει μαρτυρία ότι από μόνη της δεν μπορεί να ανταπεξέλθει με τα εισοδήματα της στην κάλυψη των αναγκών του ανήλικου τέκνου της και ότι ο Καθ' ου παρόλο που καλύπτει κάποιες ανάγκες του ΑΧΧΧΧ, εν τούτοις σταμάτησε να της καταβάλλει το ποσό των €500,00 ως συνεισφορά του για την πληρωμή των εξόδων του υιού της, με κίνδυνο να ανατραπεί το βιοτικό του επίπεδο. Μέσα από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση η οποία συνοδεύει την ένσταση του, αναγνωρίζεται ότι υπάρχουν διάφορα έξοδα του ανήλικου, όπως τα δίδακτρα του, τα φροντιστήρια του, έξοδα σίτισης και άλλα, τα οποία ισχυρίζεται ότι καταβάλλει μεγάλο μέρος εξ' αυτών. Συνεπώς, ουσιαστικά ο Καθ' ου αναγνωρίζει ότι υπάρχουν επείγουσες ανάγκες και ότι αυτές πρέπει να καταβληθούν, χωρίς όμως να προσδιορίζει το ακριβές ποσό της συνεισφοράς του, παρά μόνο ότι καλύπτει από μόνος του συγκεκριμένα έξοδα του ανήλικου ΑΧΧΧ που ανέρχονται σε διάφορα χρηματικά ποσά. Άρα η ανάγκη για καθορισμό της συνεισφοράς του Καθ' ου στην διατροφή και συντήρηση του ανήλικου ΑΧΧΧ συνιστά ζήτημα που απαιτεί άμεση και σταθερή ρύθμιση. Ούτε διαβλέπω οποιαδήποτε καθυστέρηση στην λήψη μέτρων από την Αιτήτρια, αφού διαφαίνεται ότι η ανάγκη για συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση ανέκυψε από εκείνο το χρονικό στάδιο που αυτή διαπίστωσε ότι αδυνατούσε να καλύψει από μόνη της τα έξοδα του ανήλικου όπως έχουν διαμορφωθεί, με την παύση καταβολής των €500,00 από τον Καθ' ου και συνεπώς θεωρώ εν προκειμένω ότι δεν αναιρείται το κατεπείγον του αιτήματος. Λαμβάνοντας υπόψη την μαρτυρία που παρουσιάστηκε στις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων και προσεγγίζοντας την με ιδιαίτερη προσοχή, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων, θα προχωρήσω στην εξέταση των προϋποθέσεων που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60 αλλά και η σχετική νομολογία. Η διατροφή που αφορά τα ανήλικα τέκνα αποτελεί νομική υποχρέωση των δύο γονέων όπως αυστηρά επιτάσσουν τα άρθρα 33
(1)και 37 του Ν. 216/90. Ειδικότερα, ο Καθ' ου η αίτηση υποχρεούται να συνεισφέρει για τη διατροφή του ανήλικου υιού του, όπως και η Αιτήτρια στο μέτρο των δικών της οικονομικών δυνατοτήτων. Συνεπώς, μέσα από την ερμηνεία του νόμου αλλά και της σχετικής νομολογίας προκύπτει στην προκειμένη περίπτωση ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι η Αιτήτρια, με την οποία ως είναι παραδεκτό διαμένει σήμερα ο ανήλικος ΑΧΧΧ (έστω και χωρίς να έχει εκδοθεί διάταγμα καθορισμού του τόπου διαμονής του, όπως ισχυρίζεται ο Καθ' ου), έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην αίτηση της. Εξάλλου, η Αιτήτρια παρά την περί του αντιθέτου θέση του Καθ' ου, νομιμοποιείται στην καταχώρηση της παρούσης, παρά την μη έκδοση διατάγματος καθορισμού του τόπου διαμονής του ανήλικου τέκνου της, μέχρι και σήμερα. Στην καθοδηγητική υπόθεση Μιχελάκης ν. Μιχελάκη, Εφ. Αρ.12/20 ημερ. 22/4/2021, επισημάνθηκαν τα ακόλουθα։ «.πως δικαιούχος σε διατροφή είναι ο ίδιος ο ανήλικος, την αγωγή δε για λογαριασμό του ασκεί αυτός που έχει τη γονική μέριμνα ή έστω την επιμέλεια του και αν δεν την έχει κανείς, το πρόσωπο με το οποίο διαμένει το παιδί (Απ. Γεωργιάδη, Οικογενειακό Δίκαιο, Β΄έκδοση σελ. 677)» (η υπογράμμιση είναι δική μου). Σε σχέση με την ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν. 14/60, αποτελεί αναντίλεκτο γεγονός ότι η διατροφή από τη φύση της αποσκοπεί στην ικανοποίηση των άμεσων βιοτικών αναγκών των ανηλίκων και είναι άμεσα συνυφασμένη με την καθημερινή διαβίωση και ευημερία τους. Η παράλειψη συνεισφοράς του υπόχρεου γονέα έστω ενός εύλογου σταθερού ποσού για την διατροφή τους, αναπόφευκτα επηρεάζει δυσμενώς την καθημερινή τους διαβίωση και επιβίωση η οποία δεν μπορεί να αναμένει μέχρι την εκδίκαση της ουσίας της κυρίως Αίτησης. Οι ανάγκες διατροφής και συντήρησης των τέκνων καθίστανται τρέχουσες και επείγουσες και δεν μπορούν να αντικατασταθούν με κανένα τρόπο μεταγενέστερα. Η συνεισφορά του κάθε γονέα λοιπόν είναι αναγκαία για να καλυφθούν τα τρέχοντα μηνιαία έξοδα που απαιτούνται για το ανήλικο τέκνο τους. Εν προκειμένω, δεν φαίνεται μέσα από την μαρτυρία που παρατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ο Καθ' ου η Αίτηση αμφισβητεί την υποχρέωση του απέναντι στον ανήλικο υιό του ΑΧΧΧ, από την στιγμή που ο ίδιος φέρεται να καταβάλλει ένα μεγάλο μέρος των εξόδων του, αντιλαμβανόμενος ότι οφείλει να συνεισφέρει κάποιο ποσό για την συντήρηση του ανήλικου υιού του. Διαπίστωσα ότι ο Καθ' ου διαφωνεί μόνο ως προς το ύψος της δικής του συνεισφοράς αλλά και το ύψος των εξόδων του ανήλικου. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι συντρέχει και η τρίτη προϋπόθεση του αρ. 32 του Ν.14/60, εφόσον οι ανάγκες της διατροφής δεν μπορούν να αποκατασταθούν μεταγενέστερα με την επιδίκαση οποιονδήποτε αποζημιώσεων. Σε σχέση με το ζήτημα της ικανοποίησης της τρίτης προϋπόθεσης παραπέμπω στην καθοδηγητική υπόθεση Δημοσθένους ν. Δημοσθένους Έφεση Αρ. 21/2019 ημερομηνίας 26/09/2020, στην οποία επισημάνθηκαν τα ακόλουθα: «Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής. Η πιθανότητα διακοπής της συνεισφοράς του εφεσείοντος ανά πάσα στιγμή και για οποιοδήποτε λόγο δεν τίθεται στη βάσανο μαρτυρίας προς τούτο. ................................ Ακόμη και με δεδομένο ότι ο εφεσείων όντως συνεισφέρει ήδη στη διατροφή, τι θα τον εμπόδιζε να διαφοροποιήσει τη θέση του ή να μειώσει δραστικά το ποσό το οποίο συνεισφέρει. Υπενθυμίζεται ότι η φύση της παρούσας διαφοράς είναι πολύ διαφορετική από τα συνηθισμένα άλλα προσωρινά διατάγματα που αφορούν συμβατικές, κατά κανόνα, σχέσεις μεταξύ των διαδίκων. Υπερίπταται εδώ η νομοθετική υποχρέωση συνεισφοράς προς όφελος των ανηλίκων». Να τονίσω εκ νέου, ότι στο παρόν στάδιο δεν δικαιούμαι να προβώ σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας που προσκομίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, αφού αυτό θα ισοδυναμούσε με πλήρη διάγνωση της ουσίας της διαφοράς και της κυρίως αίτησης. Σε κάθε περίπτωση, διαφαίνεται ξεκάθαρα μέσα από τις ένορκες δηλώσεις των ίδιων των διαδίκων ότι προκύπτουν αρκετά διαφιλονικούμενα ζητήματα όπως κυρίως τα πραγματικά μηνιαία εισοδήματα των διαδίκων και το ακριβές ύψος των αναγκών του ανήλικου ΑΧΧΧΧ αλλά και ποιος τα καταβάλλει σε μηνιαία βάση. Εν τούτοις, θεωρώ ως ενδεδειγμένη μία περιορισμένη αξιολόγηση επί των εισοδημάτων των δύο γονέων αλλά και των κονδυλίων που απαιτούνται για την συντήρηση και διατροφή του ανήλικου, όπως τα παρουσιάζουν οι δύο πλευρές. Αρχικά, ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι τα εισοδήματα του είναι πολύ λιγότερα από αυτά που ισχυρίζεται η Αιτήτρια και ότι η ίδια δεν αποκάλυψε τα αληθινά της εισοδήματα τα οποία είναι πολύ περισσότερα από αυτά που παρουσίασε. Ισχυρίζεται αρχικώς ότι τα συνολικά μηνιαία έσοδα του ανέρχονται στις €4,750 και όχι στις €10,000 όπως ψευδώς ισχυρίζεται η Αιτήτρια. Περαιτέρω, ο Καθ' ου ισχυρίζεται ότι στην πραγματικότητα η Αιτήτρια εργάζεται διαδικτυακά σε μία ξένη εταιρεία με απολαβές που ανέρχονται στις €3,000 και όχι στα €1,200 μηνιαίως όπως ψευδώς ισχυρίζεται. Επιπρόσθετα, ο Καθ' ου ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια εργάζεται και ως νταντά λαμβάνοντας το ποσό των €1,200 μηνιαίως. Επομένως, τα συνολικά έσοδα της Αιτήτριας ανέρχονται περίπου στις €4,200 μηνιαίως και όχι στα €1,200 όπως αυτή ψευδώς ισχυρίζεται. Σύμφωνα με τη σχετική νομολογία, η Αιτήτρια δεν έχει υποχρέωση αποκάλυψης των εισοδημάτων ή της οικονομικής δυνατότητας του Καθ' ου η αίτηση. Το καθήκον αληθινής αποκάλυψης των εισοδημάτων, βαραίνει τον ίδιο τον Καθ' ου η Αίτηση όπως βεβαίως και την Αιτήτρια αναφορικά με τα δικά της εισοδήματα ή τη δική της οικονομική δυνατότητα. Στην υπόθεση Δημητρίου v. Περδίου,
(2005)1 (Β) ΑΑΔ 1418, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Σε υποθέσεις διατροφής των ανηλίκων τέκνων μια οικογένειας, η οικονομική δυνατότητα του καθενός από τους γονείς δεν είναι θέμα που θα πρέπει να αποδεικνύεται από τον Αιτητή ή την Αιτήτρια, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά θέμα αληθινής αποκάλυψης από τους δύο γονείς, των αντίστοιχων εισοδημάτων τους». Επιπρόσθετα, στην απόφαση Δημοσθένους v. Δημοσθένους (ανωτέρω) επισημάνθηκαν τα πιο κάτω: «Η μη αποκάλυψη των αληθών εισοδημάτων εκάστου δεν εξουδετερώνει την ανάγκη διατροφής από τον έτερο των συζύγων διότι το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων». Αυτό που με βεβαιότητα καταδεικνύεται, είναι ότι προκύπτουν διαφορετικές και αντικρουόμενες θέσεις ως προς τα εισοδήματα των διαδίκων και δεν είναι το στάδιο όπου θα εξαχθούν οποιαδήποτε τελικά ευρήματα όσον αφορά τα ακριβή εισοδήματα τους. Αυτό θα γίνει όταν το Δικαστήριο θα έχει ενώπιον του την ολοκληρωμένη μαρτυρία των διαδίκων και θα είναι σε θέση να αξιολογήσει την αξιοπιστία τους στο τελικό αυτό στάδιο. Εν τούτοις, αυτό που συνάγεται είναι ότι και οι δύο γονείς έχουν εισοδηματική ικανότητα από την εργασία τους και αυτό δεν αμφισβητείται. Δεν μπορώ να αποδεχθώ την θέση του Καθ' ου η Αίτηση για ακύρωση του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος λόγω απόκρυψης εισοδημάτων από την Αιτήτρια, αφού σε αυτό το στάδιο οι διαφορετικές θέσεις αναφορικά με το ύψος των εισοδημάτων τους δεν μπορούν να θεωρηθούν ως απόκρυψη ή εξαπάτηση του Δικαστηρίου ικανές να οδηγήσουν σε ακύρωση του προαναφερόμενου διατάγματος. Αναφορικά με τα έξοδα και τις ανάγκες του ανήλικου ΑΧΧΧ όπως αυτές παρουσιάζονται από τους δύο διαδίκους στις ένορκες δηλώσεις τους, οφείλω να επισημάνω τα ακόλουθα։ Η Αιτήτρια αρχικά παραδέχεται ότι τα δίδακτρα του ιδιωτικού σχολείου του ανήλικου υιού της καλύπτονται από τον Καθ' ου η Αίτηση. Υποστηρίζει ότι τα έξοδα του ΑΧΧΧ, πλην των εξόδων των διδάκτρων του που καλύπτονται από τον Καθ' ου, ανέρχονται στο ποσό των €900,00 μηνιαίως και τα αναλύει διεξοδικά. Παρατηρώ ότι η Αιτήτρια δεν συμπεριέλαβε στον πίνακα εξόδων του ανήλικου ΑΧΧΧ αναλογία που αφορά το ενοίκιο που καταβάλλει αλλά και τα έξοδα φροντιστηρίων τα οποία ισχυρίζεται ο Καθ' ου η Αίτηση ότι καταβάλλει. Φρονώ ότι τα πλείστα των εν λόγω κονδυλίων φαίνονται να είναι λογικά και αποδεκτά για ένα παιδί ηλικίας 10 ετών, αφού στηρίζονται σε μία ορθολογιστική βάση όπως για παράδειγμα τα έξοδα διατροφής του ΑΧΧΧ, τα έξοδα ένδυσης/υπόδησης, ψυχαγωγίας κ.α. Προκαταρτικά δεν διαβλέπω σε ευρεία βάση να προκύπτουν έξοδα ιδιαίτερα εξογκωμένα και υπερβολικά, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία του ανήλικου ΑΧΧΧ, αλλά και το προηγούμενο βιοτικό επίπεδο που απολάμβανε. Στην Α.Γ. ν. Σ.Δ.Τ., Εφ. Αρ. 36/2018 ημερομηνίας 7/5/2020 επισημάνθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με το τί περιλαμβάνει η διατροφή του δικαιούχου: «διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του". Στην παράγραφο (Ι) του ίδιου άρθρου, σαφώς ορίζει ότι "η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του". Συνεπώς η λέξη "διατροφή" δεν αποδίδει την πλατιά έννοια που ο σοφός νομοθέτης φρόντισε επιγραμματικά να αποδώσει. Η διατροφή, σύμφωνα με την έννοια που δίδει ο νόμος, δεν καλύπτει μόνο τη δαπάνη για την τροφή. Περιλαμβάνει κάθε αναγκαία βιοτική δαπάνη όπως τροφή, στέγη, ντύσιμο, φωτισμό, θέρμανση, ψυχαγωγία, νοσηλείες και φάρμακα, συγκοινωνία, επικοινωνία, έξοδα για γενική μόρφωση και επαγγελματική εκπαίδευση. Ο νομοθέτης με την διατύπωση του Νόμου καθόρισε τόσο το πλάτος της διατροφής όσο και το επίπεδο της πάντοτε μέσα στα μέτρα του δυνατού (βλ. Κουμάντου Παραδόσεις Οικογενειακού Δικαίου, 2ος Τόμος σελ. 44 κ.ε)». Στον αντίποδα, ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι μέχρι και τον Οκτώβριο του 2022, κατέβαλε στην Αιτήτρια πέραν των υπόλοιπων εξόδων του υιού τους, το ποσό των €500 μηνιαίως καθότι η ίδια εργαζόταν μόνο ως νταντά και τα εισοδήματα της ήταν χαμηλά, ενώ στην συνέχεια σταμάτησε να τα καταβάλει από την στιγμή που αυτή έπιασε δεύτερη δουλεία. Αναφέρει ότι τα δίδακτρα για το ιδιωτικό σχολείο του ΑΧΧΧ ύψους €425,00 μηνιαίως καλύπτονται εξ΄ ολοκλήρου από τον ίδιο, ενώ πληρώνει επίσης τα δίδακτρα των φροντιστηρίων ελληνικών και αγγλικών, αλλά και τα έξοδα διατροφής του αφού ισχυρίζεται ότι τις περισσότερες ώρες της ημέρας ο υιός του γευματίζει μαζί του. Όσον αφορά τα υπόλοιπα κονδύλια για τις ανάγκες του ανήλικου, διαπίστωσα ότι ο Καθ' ου η Αίτηση, προβαίνει σε μία απλή άρνηση και απόρριψη τους, χωρίς όμως ν' αναφέρει ποιο είναι το εύλογο ποσό για την κάλυψη των αναγκών του παιδιού του, ποιες είναι αυτές οι ανάγκες και πόσα θεωρεί ότι είναι τα μηνιαία έξοδα του σήμερα, αφαιρώντας τα ποσά που ο ίδιος ήδη καταβάλλει για την διατροφή και εκπαίδευση του. Ουσιαστικά ο Καθ' ου θεωρεί ότι επειδή καταβάλλει τα ποσά που αναφέρει στην ένορκη δήλωση του, τα οποία θεωρεί αρκετά και επαρκή και επειδή ο ΑΧΧΧ βρίσκεται υπό την επίβλεψη του αρκετές ώρες, δεν θα πρέπει να καταβάλλει οποιοδήποτε άλλο ποσό ως συνεισφορά του στην διατροφή του ανήλικου υιού του. Στην καθοδηγητική υπόθεση Παπαντωνίου ν. Παπαντωνίου
(2011)1 Α.Α.Δ. 1875, επισημάνθηκε ότι։ «.το μέτρο με το οποίο θα καθοριστεί η διατροφή δεν επιδέχεται αποτίμησης με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη κονδυλίων με ιδιαίτερη αυστηρότητα. Αντίθετα, η κοινή λογική και εμπειρία προσφέρει τη βάση για τέτοιο καθορισμό». Στην παρούσα υπόθεση, κρίνω ότι το ποσό που επιδίκασε το Δικαστήριο ως προσωρινή συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στις ανάγκες του ανήλικου ΑΧΧΧ, καταδεικνύει ότι τέθηκαν σε εφαρμογή οι αρχές της σχετικής νομολογίας, σταθμίζοντας το εύλογο των κονδυλίων και εξασκώντας περαιτέρω τη δική του κρίση και την κοινή λογική και πείρα της ζωής για τον προσδιορισμό των αναγκών του ανήλικου τέκνου. Για αυτό και καθόρισε τη συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση με βάση εύλογα ποσά εξόδων του ανήλικου αλλά και στην βάση των οικονομικών δυνατοτήτων του υπόχρεου και προσδιόρισε τη συνεισφορά του στο ποσό των €400,00 μηνιαίως και όχι στο ποσό που η Αιτήτρια αξίωνε ύψους €600 μηνιαίως, το οποίο προφανώς θεώρησε υπερβολικό. (Bλ. Ορφέας Παναγιώτου v. Χρυστάλλα Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ.625, Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδης
(1998)1 Α.Α.Δ. 625 και Δημητρίου ν. Περδίου
(2005)1 Α.Α.Δ. 1418). Επιθυμώ να επισημάνω ότι, δεν έχω διαπιστώσει να έχει αποκρύψει η Αιτήτρια οποιαδήποτε ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα, τα οποία θα οδηγούσαν το Δικαστήριο στην ακύρωση του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος. Οι αντικρουόμενες θέσεις των διαδίκων ως προς το ύψος των εισοδημάτων τους και κυρίως ως προς το ύψος των εξόδων του ανήλικου ΑΧΧΧ και ποιο πρόσωπο τα καταβάλλει, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως απόκρυψη και παραπλάνηση του Δικαστηρίου, ιδίως από την στιγμή που σε αυτό το στάδιο, το Δικαστήριο δεν θα προβεί σε ακριβή τελικά ευρήματα αξιολόγησης της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του. ΚΑΤΑΛΗΞΗ։ Με βάση τις προαναφερόμενες διαπιστώσεις μου, κρίνω ότι το επιδικασθέν ποσό των €400,00 για το ανήλικο τέκνο των διαδίκων ως συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση, είναι εύλογο υπό τις παρούσες περιστάσεις αλλά και στην βάση των σημερινών αναγκών του ΑΧΧΧ. Περαιτέρω, θεωρώ ότι το εν λόγω ποσό εμπίπτει στις πραγματικές οικονομικές δυνατότητες του υπόχρεου οι οποίες είναι αρκετά καλές, λαμβάνοντας υπόψη ότι και ο ίδιος χρειάζεται ένα ποσό για τη διαβίωση του και την πληρωμή των εξόδων του. Συνεπώς, είναι κατάληξη μου ότι το προσωρινό διάταγμα διατροφής στο ποσό των €400,00 θα πρέπει να συνεχιστεί κρίνοντας ότι είναι δίκαιο και πρόσφορο να οριστικοποιηθεί. Συνακόλουθα, το προσωρινό διάταγμα καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. Υπ................. Χ. Πογιατζής, Δ. Οικ. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο