Α.Σ. ν. Μ.Β., Αρ. Αίτησης: 25/2023, 17/11/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΤΕΚΝΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Πογιατζή, Δ. Αρ. Αίτησης: 25/2023 (i-justice) Μεταξύ: Α.Σ. από την Λεμεσό Αιτητή -κ α ι- Μ.Β. από την Λεμεσό Καθ' ης η Αίτηση ------------------------ Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 01/08/2023 Ημερομηνία: 17 Νοεμβρίου, 2023 Εμφανίσεις: Για Αιτήτή: κος Ηρακλής Αγαθοκλέους για Αγαθοκλέους-Νεοφύτου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Καθ' ου η Αίτηση: κος Νικόλας Θρασυβούλου για Ν. Θρασυβούλου Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι διάδικοι που κατάγονται από την Ρωσία, τέλεσαν πολιτικό γάμο στην Λεμεσό στις 27/09/2004 ο οποίος λύθηκε από Ρωσικό Δικαστήριο στις 12/04/
- Οι διάδικοι διαμένουν μόνιμα στην Κύπρο εδώ και αρκετά χρόνια. Στις 24/11/2007 απέκτησαν ένα τέκνο τον Σ.Σ., ο οποίος είναι σήμερα 16 ετών και ο οποίος διαμένει μετά την διάσταση των διαδίκων με την Καθ' ης η Αίτηση μητέρα του. Στις 16/07/2021 εκδόθηκε εκ συμφώνου τελικό διάταγμα διατροφής στην Αίτηση αρ.105/2018 την οποία καταχώρησε η Καθ' ης η Αίτηση και με το οποίο ο Αιτητής διατασσόταν να καταβάλλει από 01/08/2021 το ποσό των €500,00 τον μήνα ως συνεισφορά του για την διατροφή του ανήλικου τέκνου του. Ακολούθως, στις 02/02/2023 ο Αιτητής καταχώρησε εναρκτήρια Αίτηση με την οποία αξιώνει την μείωση του ποσού που καταβάλλει ως διατροφή του ανήλικου τέκνου του, λόγω δραστικής μεταβολής των οικονομικών του συνθηκών. Αργότερα, στις 01/08/2023 ο Αιτητής καταχώρησε μονομερή Αίτηση με την οποία αξιώνει την έκδοση προσωρινού διατάγματος το οποίο να διατάσσει την μη επιβολή αύξησης κατά 10% της διατροφής που καταβάλλει ο Αιτητής στην βάση του εκδοθέντος διατάγματος ημερομηνίας 16/07/2021, από την 1η Αυγούστου 2023 και κάθε πρώτη ημέρα κάθε επόμενου μήνα, μέχρι την εκδίκαση της κυρίως Αίτησης. Το Δικαστήριο δεν εξέδωσε μονομερώς το αιτούμενο διάταγμα και διέταξε την επίδοση της ενδιάμεσης Αίτησης με σκοπό να ακούσει την άλλη πλευρά πριν λάβει την απόφαση του. ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΙΤΗΤΗ։ Στην ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 08/08/2023 η οποία συνοδεύει τη μονομερή Αίτηση της ίδιας ημερομηνίας αξιώνοντας ενδιάμεση θεραπεία, ο Αιτητής αναφέρει μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Μετά την διάσταση των διαδίκων, ο Αιτητής διαμένει στην Λεμεσό και το ανήλικο τέκνο τους διαμένει μαζί του σχεδόν τις μισές ημέρες της εβδομάδας και τις υπόλοιπες με την Καθ' ης η Αίτηση στην Λεμεσό. Στις 03/05/2018 εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα στην Αίτηση Διατροφής με αρ. 105/2018 με το οποίο διατασσόταν να καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €400,00 μηνιαίως ως συνεισφορά του στην διατροφή του ανήλικου τέκνου του. Στα πλαίσια της Αίτησης Γονικής Μέριμνας με αρ. 318/2018 που καταχώρησε ο Αιτητής εκδόθηκε κατά/ή περί την 16/07/2021 τελικό διάταγμα όπου στην ουσία μοιράστηκε με την Καθ' ης η Αίτηση την φροντίδα και φύλαξη του ανήλικου υιού του, αφού αυτός διαμένει μαζί του κάθε εβδομάδα από την Πέμπτη μέχρι και την Κυριακή το βράδυ και/ή την Δευτέρα το πρωί. Στις 16/07/2021 εκδόθηκε εκ συμφώνου τελικό διάταγμα στην Αίτηση Διατροφής αρ. 105/2018 με το οποίο ο Αιτητής διατασσόταν να καταβάλλει από 01/08/2021 στην Καθ' ης η Αίτηση το ποσό των €500,00 τον μήνα ως συνεισφορά του στην διατροφή του τέκνου του, αφού εργαζόταν ως ιδιωτικός υπάλληλος και λάμβανε μισθό ύψους €4,000 μηνιαίως. Αναφέρει ότι μετά την έκδοση του προαναφερόμενου διατάγματος και ειδικότερα κατά το τελευταίο διάστημα, έχουν διαφοροποιηθεί οι συνθήκες και τα γεγονότα πάνω στα οποία αυτό στηρίχθηκε και έτσι καθίσταται αναγκαία πλέον η τροποποίηση του. Τονίζει ότι στο διάστημα από τον Σεπτέμβριο του 2021 μέχρι τον Μάρτιο του 2022 ήταν άνεργος και στην συνέχεια βρήκε εργασία μέχρι τον Ιούλιο του 2022, με αποτέλεσμα να μείνει εκ νέου άνεργος από τότε μέχρι και σήμερα. Επιπρόσθετα, αναφέρει ότι κατά/ή περί τον Ιανουάριο του 2022 αντιμετώπισε σοβαρό πρόβλημα υγείας με την καρδιά του με αποτέλεσμα να έχει σημαντικά έξοδα για την υγεία του, αφού χρειάζεται να λαμβάνει ακριβά φάρμακα δύο φορές την ημέρα καθώς και να υπόκειται σε συχνούς ιατρικούς ελέγχους με σημαντικό κόστος. Είναι η θέση του, ότι ο ανήλικος υιός του διαμένει μαζί του σχεδόν τις μισές ημέρες της εβδομάδας με αποτέλεσμα να επωμίζεται εξ' ολοκλήρου τα έξοδα συντήρησης και διατροφής του κατά τις ημέρες που είναι μαζί του στο σπίτι του. Συνεπώς, ισχυρίζεται ότι το μοναδικό έξοδο που έχει να καταβάλει η Καθ' ης είναι τα δίδακτρα του ανήλικου Σ.Σ. στο ιδιωτικό σχολείο του τα οποία δεν υπερβαίνουν τα €550,00 μηνιαίως και τα οποία έπρεπε να καταβάλλονται εξ' ημισείας. Περαιτέρω, αναφέρει ότι εκτός από τα έξοδα συντήρησης του ανήλικου τέκνου που απέκτησε με την συμβία του καθώς και τα έξοδα συντήρησης της αφού ούτε αυτή εργάζεται, κάθε μήνα υποχρεούται να καταβάλλει δόση στεγαστικού δανείου ύψους €1,550-. Επίσης, καταβάλλει κάθε μήνα το ποσό των €530,00 για το νηπιαγωγείο του μικρότερου του παιδιού ηλικίας 4 ετών. Αναφέρει ότι για την κατοικία του στα πλαίσια διευθέτησης υπόθεσης περιουσιακών διαφορών, έχει καταβάλει στην Καθ' ης η Αίτηση το ποσό των €310,000 για να του μεταβιβάσει το 1/2 μερίδιο της στο όνομα του και δεν του έχουν μείνει οικονομίες και ούτε άλλα διαθέσιμα κεφάλαια, με αποτέλεσμα να ψάχνει εργασία ώστε να καλύψει τις βασικές ανάγκες της οικογένειας του. Αρχικά, ανέφερε ότι μάλλον θα αρχίσει να εργάζεται σε μία εταιρεία σύντομα με απολαβές γύρω στις €2,500-. μηνιαίως. Στην συνέχεια, στα πλαίσια συμπληρωματικής του ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 08/08/2023, ο Αιτητής αποκάλυψε ότι τελικά δεν έγινε δεκτός στην εν λόγω θέση εργασίας με αποτέλεσμα να μην έχει σήμερα κανένα μηνιαίο εισόδημα. Ισχυρίζεται ότι σήμερα τα οικονομικά του δεν είναι καθόλου καλά και ως εκ τούτου αδυνατεί να ανταποκριθεί στο ύψος του ποσού που οφείλει να καταβάλλει βάσει του διατάγματος. Θεωρεί ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν έχει χρέη ούτε άλλες υποχρεώσεις. Λαμβάνει επίδομα μονογονιού και εργάζεται με μηνιαίο εισόδημα που υπερβαίνει τις €2,000 τον μήνα. Είναι η θέση του, ότι τα έξοδα που είχε επικαλεστεί η Καθ' ης η Αίτηση στην Αίτηση διατροφής με αρ. 10/2018 δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και/ή αρκετά από αυτά έχουν μειωθεί και/ή τροποποιηθεί όπως τα ιδιωτικά φροντιστήρια του ανήλικου υιού τους, τα οποία σήμερα δεν καταβάλλει. Θεωρεί ότι το ποσό της διατροφής των €500,00 θα πρέπει να μειωθεί στο ποσό των €250,00 μηνιαίως αφού έχουν διαφοροποιηθεί οι συνθήκες διαβίωσης του. Δεν έχει καθυστερήσει την καταβολή των διατροφών των τελευταίων μηνών, αφού τις καταβάλλει από τα ελάχιστα οικονομικά αποθέματα που αποταμίευσε τον καιρό που εργαζόταν και από το ταμείο πλεονασμού και σύντομα δεν θα μπορεί να καταβάλλει αυτήν και/ή αυτήν αυξημένη κατά 10%. Άρα θα πρέπει να εξεταστεί τάχιστα η παρούσα Αίτηση αφού είναι ορατός ο κίνδυνος σε περίπτωση καθυστέρησης καταβολής της να καταλήξει στην φυλακή συνέπεια της αδυναμίας του να πληρώσει το ποσό που καθόρισε το διάταγμα ημερομηνίας 16/07/2021 επαυξημένο κατά 10%. ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ։ Σε απάντηση η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε την ένσταση της ημερομηνίας 08/09/2023 προβάλλοντας 10 λόγους ένστασης οι οποίοι είναι οι ακόλουθοι։ (α) Οι ένορκες δηλώσεις του Αιτητή στα Ελληνικά που καταχωρήθηκαν προς υποστήριξη της Αίτησης δεν θα πρέπει να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο καθώς ο Αιτητής δεν γνωρίζει και/ή δεν κατανοεί και/ή δεν μπορεί να διαβάζει την Ελληνική γλώσσα. (β) Ο Αιτητής τελεί σε ανυπακοή διατάγματος και/ή δεν έχει συμμορφωθεί με την εκ του νόμου σχετική υποχρέωση του (την οποία παραδέχεται ότι γνωρίζει) για καταβολή αυξημένης διατροφής και συνεπώς κωλύεται από το να αιτείται την προς όφελος του άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και/ή να επικαλείται την ενεργοποίηση της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου και/ή των φυσικών αρχών της επιείκειας για την έκδοση του αιτούμενου με την Αίτηση διατάγματος. (γ) Το πραγματικό και/ή νομικό υπόβαθρο στο οποίο στηρίζεται η Αίτηση του Αιτητή δεν δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ή το αιτούμενο διάταγμα δεν ευρίσκει έρεισμα στις οικείες νομικές αρχές και/ή την νομολογία και/ή δεν συντρέχουν ικανοποιητικοί λόγοι, για να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. (δ) Οι προϋποθέσεις που απαιτούνται από το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60 και/ή την νομολογία για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων δεν πληρούνται και/ή δεν ικανοποιούνται. (ε) Ο Αιτητής απέτυχε να αποδείξει την ύπαρξη πιθανότητας πρόκλησης σε αυτόν ανεπανόρθωτης ζημιάς στην περίπτωση που το εκδοθέν διάταγμα δεν θα εκδιδόταν. (στ) Ο Αιτητής δεν έχει αποσείσει το βάρος που βρίσκεται στους ώμους του και/ή απέτυχε να αποδείξει ότι είναι δίκαιο και/ή θεμιτό και/ή προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (ζ) Ο Αιτητής δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή κωλύεται από το να αιτείται την προς όφελος του άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και/ή να επικαλείται την ενεργοποίηση της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου και/ή των φυσικών αρχών της επιείκειας για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (η) Ο Αιτητής απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και/ή πληροφορίες και δεν προέβη σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη τέτοιων γεγονότων παραβαίνοντας την υποχρέωση του να ενεργεί με βάση την αρχή της μέγιστης καλής πίστης. (θ) Η Αίτηση του Αιτητή είναι θνησιγενής και/ή εξ υπαρχής άκυρη και/ή το Δικαστήριο δεν θα πρέπει και/ή δεν μπορεί να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. (ι) Επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά και χωρίς επηρεασμό των προηγούμενων λόγων ένστασης η πραγματική πρόθεση του Αιτητή έγκειται στην χρήση μέσων δικαίου κατά τρόπο καταχρηστικό της διαδικασίας και/ή ο Αιτητής προωθεί την παρούσα δικαστική διαδικασία καταχρηστικά και/ή Αίτηση του Αιτητή είναι κακόπιστη και/ή κακόβουλη. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του ημερομηνίας 08/09/2023, η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται αρχικά ότι ο Αιτητής δεν γνωρίζει και/ή δεν κατανοεί και/ή δεν μπορεί να διαβάζει την ελληνική γλώσσα παρά τα όσα αναφέρει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση του και συνεπώς θεωρεί ότι όσα αναφέρει στις ένορκες δηλώσεις του θα πρέπει να μην ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο και η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Στην συνέχεια αναφέρει ότι παντρεύτηκαν με τον Αιτητή στην Λεμεσό στις 27/09/2004 ενώ στις 24/11/2007 γεννήθηκε ο υιός τους Σ.Σ. Με σκοπό να προστατεύσει τον υιό της από τον Σεπτέμβριο του 2016 αποφάσισε να εγκαταλείψει τον Αιτητή που ήταν εξαρτημένος στο αλκοόλ και να εγκατασταθεί σε ένα μονάρι διαμέρισμα μαζί με το παιδί της. Στις 16/07/2021 εκδόθηκε εκ συμφώνου τελικό διάταγμα με το οποίο ο Αιτητής διατασσόταν να της καταβάλλει από 01/08/2021 το ποσό των €500,00 μηνιαίως. Την ίδια ημέρα ρυθμίστηκε η επικοινωνία του ανήλικου Σ.Σ. με τον Αιτητή και επισυνάπτοντας το εν λόγω διάταγμα, ως Τεκμήριο
- Αναφέρει ότι με βάση το εν λόγω διάταγμα ο Αιτητής έχει δικαίωμα επικοινωνίας με τον υιό του κάθε Πέμπτη μετά το σχολείο μέχρι και το απόγευμα της επόμενης Κυριακής. Ακολούθως, η Καθ' ης η Αίτηση δηλώνει την διαφωνία της με την θέση του Αιτητή ότι έχουν διαφοροποιηθεί οι συνθήκες και τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίχθηκε το τελικό διάταγμα διατροφής και σε κάθε περίπτωση αναφέρει ότι ο Αιτητής για τους μήνες Αύγουστο και Σεπτέμβριο του 2023 δεν της έχει καταβάλει το επιπρόσθετο ποσό των €50,00 μηνιαίως που θα έπρεπε με βάση την σχετική νομοθεσία. Θεωρεί με βάση την νομική συμβουλή που έλαβε από τους δικηγόρους της, ότι ο Αιτητής τελεί σε ανυπακοή διατάγματος και/ή δεν έχει συμμορφωθεί με την εκ του νόμου υποχρέωση του, συνεπώς κωλύεται να αιτείται την προς όφελος του άσκηση της διακριτικής ευχέρειας και της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου. Είναι η θέση της Καθ' ης ότι δεν έχουν διαφοροποιηθεί οι συνθήκες που να επιβάλλουν την μείωση του ποσού της διατροφής που ο Αιτητής οφείλει να της καταβάλλει, συμπεριλαμβανομένης και της σχετικής αύξησης, ενώ τα πλείστα γεγονότα που αυτός επικαλείται προς υποστήριξη της Αίτησης, υφίσταντο κατά τον χρόνο της έκδοσης του διατάγματος διατροφής το 2021, όπως η αναφορά ότι απέκτησε τέκνο με την νέα του συμβία, ότι η συμβία του είναι άνεργη και ότι έχει καταβάλει συγκεκριμένο ποσό για την εξόφληση δανείου που έχει για την απόκτηση της κατοικίας του. Η αναφορά του Αιτητή ότι ο ανήλικος διαμένει μαζί του τις μισές ημέρες της εβδομάδας αποτελεί γεγονός που ίσχυε κατά τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος το 2021 και συνεπώς δεν θα πρέπει να έχει οποιαδήποτε σημασία στην παρούσα υπόθεση. Αναφορικά με τον ισχυρισμό του Αιτητή ότι απώλεσε την εργασία του από την οποία ελάμβανε το ποσό των €4,000 η Καθ' ης ισχυρίζεται ότι σε καμία περίπτωση δεν έχει μεταβληθεί προς το χειρότερο η εισοδηματική του ικανότητα, αφού με τις γνώσεις και ικανότητες του δεν θα έχει κανένα πρόβλημα να εξεύρει εργασία με τα ίδια εισοδήματα και είναι προφανές ότι η απώλεια εισοδήματος από την εργασία του έχει προσωρινό χαρακτήρα. Υποστηρίζει ακόμα ότι τα τελευταία δύο έτη ο Αιτητής ταξιδεύει πολύ συχνά στο εξωτερικό και ο υιός της μένει μαζί της τις μέρες που θα έπρεπε να ήταν με τον πατέρα του. Γνωρίζει ότι ο Αιτητής είναι ιδιοκτήτης δύο ακινήτων στην Μόσχα από τα οποία κατά πάσα πιθανότητα λαμβάνει σημαντικά έσοδα. Σε κάθε περίπτωση, η Καθ' ης υποστηρίζει ότι τα έξοδα του ανήλικου έχουν αυξηθεί από το 2021 όπως θα αναμενόταν για ένα παιδί ηλικίας 16 ετών σήμερα. Τα δίδακτρα του σχολείου του ανήλικου έχουν αυξηθεί σημαντικά και σίγουρα δεν ανέρχονται σε €500,00 μηνιαίως όπως ο Αιτητής ισχυρίζεται αλλά ανέρχονται τουλάχιστον για την φετινή σχολική χρονιά 2023-2024 σε €8.135,00-. καθώς και άλλα σχολικά έξοδα βιβλίων και εξετάσεων επισυνάπτοντας και σχετικά τεκμήρια προς απόδειξη των ισχυρισμών της. Υποστηρίζει ότι ο Αιτητής δεν έχει πρόβλημα να πληρώνει €530,00 τον μήνα για το ιδιωτικό νηπιαγωγείο του τετράχρονου παιδιού του παρά να τον στείλει σε φθηνότερο κρατικό, αλλά έχει πρόβλημα και μπορεί να καταλήξει στην φυλακή αν καταβάλει τα €550,00 για τα επόμενα δύο έτη για τον 16χρονο υιό του Σ.Σ. Η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι τα εισοδήματα της από την εργασία της δεν έχουν διαφοροποιηθεί σημαντικά από το 2021, ενώ η είσπραξη των €310,000 από τον Αιτητή για την επίλυση των περιουσιακών τους διαφορών δεν διαφοροποιεί την όλη κατάσταση, αφού αναγκάζεται να ενοικιάζει με €900,00 τον μήνα ενοίκιο, που είναι πολύ μεγαλύτερο από όσα πλήρωνε το
- Επιπρόσθετα, ο Αιτητής δεν αποκαλύπτει πόσο σύντομα τα οικονομικά του αποθέματα θα έχουν εξαντληθεί και δεν θα μπορεί να καταβάλλει την διατροφή. Θεωρεί ότι ο Αιτητής δεν έχει καταδείξει με οποιοδήποτε τρόπο ότι θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά από την μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Κατά την ακρόαση της παρούσας Αίτησης κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως του. Οι συνήγοροι των διαδίκων αρκέστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις και η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε των θέσεων της με αναφορά σε νομολογία και νομική-ουσιαστική επιχειρηματολογία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ։ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος-Αιτητή στην αγωγή-αίτηση, και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.] Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Επιπρόσθετα, το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152). Σε αυτό το στάδιο, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί ή να διατηρηθεί σε ισχύ το εκδοθέν διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Αποτελεί βασική αρχή ότι ο Αιτητής που επιδιώκει μονομερώς την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος θα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Οφείλει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης. Εάν το Δικαστήριο θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης, μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. (Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd.
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980). Περαιτέρω, στις περιπτώσεις μονομερών αιτήσεων θα πρέπει το Δικαστήριο να εξετάζει αν καταδεικνύεται κατά πρώτο λόγο το κατεπείγον του αιτήματος. Στην πρόσφατη απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου Χρίστος Ανδρέου ν. Olympic Insurance Company Ltd, στην Πολιτική Έφεση αρ. Ε396/2016 ημερομηνίας 12/10/2023, η Εφραίμ Δ. επισήμανε στην σελ. 5 επ. τα ακόλουθα σε σχέση με το ζήτημα του κατ' επείγοντος։ «Στην υπόθεση Αμβροσιάδου ν. Coward
(2013)1(Α) Α.Α.Δ. 78, λέχθηκε ότι το κατεπείγον εξετάζεται πρώτο, εφόσον αφορά δικαιοδοτικό όρο και ανεξάρτητα από την ικανοποίηση των ουσιαστικών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/
- Οι πιο πάνω νομικές αρχές επαναλήφθηκαν στην πολύ πρόσφατη υπόθεση Βγενόπουλος κ.α. ν. Cyprus Popular Bank Public Co Ltd, Πολ. Έφ. Αρ. Ε141/2014 και Ε 142/2014, ημερ. 13/09/
- Το ζήτημα του επείγοντος ηγέρθη ως λόγος ένστασης. Από τη στιγμή που το ζήτημα είχε εγερθεί και ήταν αντικείμενο της αίτησης, τότε ανεξαρτήτως της έκδοσης μονομερώς του διατάγματος, το πρωτόδικο Δικαστήριο όφειλε να εξετάσει εκ νέου κατά πόσο πράγματι συνέτρεχε το στοιχείο του κατεπείγοντος που να δικαιολογούσε την μονομερή του έκδοση. Σε περίπτωση που διαπίστωνε ότι δεν ικανοποιείτο το επείγον, τότε έπρεπε να προχωρήσει δίχως άλλο σε ακύρωση του». Οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα. Ειδικότερα το άρθρο 33
(1)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν. 216/90) ορίζει ότι: «Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του». Περαιτέρω, το άρθρο 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, (Ν. 216/90) προνοεί τα ακόλουθα: «(α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του». Το άρθρο που ρυθμίζει την τροποποίηση υφιστάμενου διατάγματος διατροφής είναι το άρθρο 38 του Ν.216/90 το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «38
(1)Αν αφότου εκδόθηκε η απόφαση που προσδιορίζει η διατροφή μεταβλήθηκαν οι όροι της, το Δικαστήριο μπορεί να τροποποιήσει την απόφαση του ή και να διατάξει τον τερματισμό της διατροφής.
(2)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου
(1), το ύψος του ποσού της διατροφής αυξάνεται αυτόματα κατά δέκα τοις εκατόν (10%) ανά περίοδο εικοσιτεσσάρων μηνών: Νοείται ότι, το Δικαστήριο μπορεί, κατόπιν αίτησης του υπόχρεου διατροφής, να διατάξει όπως μη ισχύσει η αυτόματη αύξηση και/ή το ύψος αυτής περιοριστεί. Σε περίπτωση υποβολής τέτοιας αίτησης, αναστέλλεται η υποχρέωση καταβολής οποιουδήποτε ποσού αύξησης: Νοείται περαιτέρω ότι, η απόφαση του Δικαστηρίου δυνάμει του παρόντος εδαφίου εκδίδεται εντός τριών μηνών από την καταχώρηση της αίτησης και δυνατόν να έχει αναδρομική εφαρμογή από την ημερομηνία κατά την οποία η αυτόματη αύξηση θα είχε εφαρμογή δυνάμει του παρόντος εδαφίου». Στην απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου Χ. ν. Χ., Νομικό Ερώτημα Αρ. 373 ημερομηνίας 02/05/2017, ECLI:CY:AD:2017:C155, στην οποία εξετάστηκε το νομικό ερώτημα κατά πόσο το άρθρο 38
(2)του Ν. 216/90 προσκρούει στο άρθρο 30 παρ. 2 του Συντάγματος, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με την ερμηνεία της πιο πάνω νομοθετικής διάταξης։ «Το άρθρο 38
(2)σε καμία περίπτωση δεν προκαθορίζει δικαιώματα διά νόμου χωρίς προηγούμενη ακρόαση ενώπιον του αρμοδίου Οικογενειακού Δικαστηρίου. Η αυτόματη αύξηση του 10% υπεισέρχεται στην εικόνα μόνο εφόσον έχει προηγηθεί η έκδοση διατάγματος διατροφής κατά το άρθρο 36 του Νόμου, υπό το φως και των προνοιών του άρθρου 37 και τελεί πάντοτε υπό την αίρεση του εδαφίου
(1)του άρθρου 38, ότι το Δικαστήριο με σχετική αίτηση μπορεί να τροποποιήσει το διάταγμα διατροφής ή και να τερματίσει τη διατροφή, αν έχουν μεταβληθεί οι συνθήκες έκδοσης του σχετικού διατάγματος. Έπεται ότι το ίδιο το διάταγμα διατροφής μπορεί να τύχει ανά πάσα στιγμή επανεξέτασης, ενώ ακόμη και η ρύθμιση της αυτόματης αύξησης του 10% ανά περίοδο 24 μηνών, υπόκειται σε διαφοροποίηση είτε εξ ολοκλήρου, είτε με περιορισμό του ύψους της, εφόσον αιτηθεί προς τούτο ο υπόχρεος διατροφής. Ο νομοθέτης έχει επίσης προνοήσει ότι όταν υποβληθεί τέτοια αίτηση, αναστέλλεται η υποχρέωση καταβολής οποιουδήποτε ποσού αύξησης για την περίοδο των 3 μηνών εντός της οποίας το Δικαστήριο οφείλει να εκδώσει την απόφαση του. Η απόφαση δυνατό να έχει και αναδρομική εφαρμογή από την ημερομηνία κατά την οποία η αυτόματη αύξηση θα είχε εφαρμογή δυνάμει του εδαφίου. Από τα πιο πάνω είναι φανερό ότι η ρύθμιση του άρθρου 38
(2)έγινε απλώς για σκοπούς υποβοήθησης της καταβολής της διατροφής χωρίς να παρίσταται ανάγκη συνεχόμενων αιτήσεων για επανακαθορισμό αυτής και ουδαμώς αποστερεί τον υπόχρεο διατροφής από του να αιτηθεί στο Δικαστήριο οποτεδήποτε για να μην ισχύει η αύξηση αυτή, ή, να περιοριστεί το ύψος της. Όλα αυτά εν πάση περιπτώσει πρέπει να ιδωθούν και υπό το φως της εν γένει εξουσίας του Οικογενειακού Δικαστηρίου να επανεξετάζει, να διαφοροποιεί και, ακόμη, να τερματίζει την ίδια την υποχρέωση διατροφής. Το άρθρο 38
(2)δεν έχει δημιουργήσει κάποιο μαχητό ή αμάχητο τεκμήριο. Δεν υπάρχει εδώ, η διά νόμου πρόβλεψη περί αναγωγής ορισμένων εννόμων συνεπειών από ορισμένα υποθετικά πραγματικά στοιχεία. Απλώς έχει μεταθέσει το βάρος στον υπόχρεο διατροφής να αποτείνεται εκείνος σε περίπτωση που δεν επιθυμεί την αύξηση αυτή, αύξηση που είναι εν πάση περιπτώσει προς όφελος του δικαιούχου και κυρίως των ανηλίκων τέκνων». Αρκετά καθοδηγητική εν προκειμένω σε σχέση με το ζήτημα της αύξησης ή όχι του 10% επί της καταβαλλόμενης διατροφής είναι η απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην υπόθεση Ε.Σ. -και- Π.Ν. Έφεση Αρ. 17/2019 ημερομηνίας 05/02/2021, όπου απορρίφθηκε ο λόγος έφεσης που ηγέρθη ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα αποφάσισε να μην ισχύσει η αυτόματη αύξηση για μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Ουσιαστικά επικυρώθηκε η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου που έκρινε ότι από την στιγμή που εκκρεμεί αίτηση για την μείωση διατροφής, δεν μπορεί να αξιώνεται από την δικαιούχο η αύξηση του 10% για την περίοδο μετά την εν λόγω καταχώρηση και ότι θα ήταν ορθότερο να αναμείνει την ετυμηγορία του Δικαστηρίου επί της τροποποίησης ή όχι του διατάγματος διατροφής (η υπογράμμιση είναι δική μου). Παραθέτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση։ «Στην παρούσα περίπτωση, κατά την καταχώρηση της επίδικης αίτησης είχαν ήδη επιβληθεί τρεις προσαυξήσεις, χωρίς ο αιτητής να έχει αιτηθεί όπως μη ισχύσουν. Συνακόλουθα, το Δικαστήριο ορθά έκρινε ότι αυτές οι τρεις προσαυξήσεις θα συνεχίσουν να ισχύουν. Το ποσό που θα έπρεπε να καταβάλλει ο εφεσίβλητος με την αυτόματη αύξηση ανερχόταν σε €825,
- Η αίτηση καταχωρήθηκε στις 26.5.2017, προτού τεθεί θέμα αυτόματης αύξησης του ποσού, σύμφωνα με το άρθρο 38 του Νόμου. Στις 18.12.2017 καταχωρήθηκε τροποποιημένη αίτηση με την οποία το αιτητικό περιελάμβανε, πέραν της μείωσης του ποσού της συνεισφοράς του εφεσίβλητου και οποιουδήποτε μεγαλύτερου ποσού ήθελε ζητηθεί από την αιτήτρια εκκρεμούσης της αίτησης. Η εφεσείουσα στην υπεράσπισή της πρόβαλε ότι το ποσό θα πρέπει να αυξηθεί από 1.10.2017 σε €907,74 και αξίωσε αύξηση του 10% για την περίοδο Οκτωβρίου 2017 μέχρι και τον Ιούνιο του 2018 και για την περίοδο από τον Ιούλιο του 2018 μέχρι τον Οκτώβριο του
- Το Δικαστήριο έκρινε ότι αυτά τα ποσά αξιώθηκαν «έκνομα», καθότι βρισκόταν σε εκκρεμότητα η εκδίκαση της υπόθεσης. Με βάση το άρθρο 38 του Νόμου, το οποίο παραθέσαμε πιο πάνω, σε περίπτωση που υποβάλλεται αίτηση για να μην ισχύσει η εκ του Νόμου προβλεπόμενη αύξηση του 10%, η υποχρέωση καταβολής του αυξημένου ποσού αναστέλλεται μέχρι την εκδίκαση της σχετικής αίτησης, για την οποία το Δικαστήριο οφείλει να εκδώσει απόφαση εντός 3 μηνών. Ο λόγος, βεβαίως, που τέθηκε ο χρονικός περιορισμός είναι προφανής». ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ։ Προτού προβώ σε εξέταση της τήρησης των προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το αρ. 32 του Ν. 14/60, οφείλω να εξετάσω αν ικανοποιείται το στοιχείο του κατεπείγοντος, το οποίο αφορά δικαιοδοτικό όρο και θα πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα, όπως έχω επισημάνει πιο πάνω. Στην παρούσα περίπτωση, κρίνω ότι το στοιχείο του κατεπείγοντος έχει καταδειχθεί αφού η ρύθμιση της συνεισφοράς του Αιτητή ήταν και είναι απολύτως απαραίτητη για τη διαβίωση και συντήρηση του ανήλικου τέκνου του Σ.Σ.. Επιπρόσθετα, μέσα από την ένορκη δήλωση του Αιτητή ημερομηνίας 08/08/2023, προκύπτει μαρτυρία ότι παραμένει άνεργος, δεν έχει καθόλου εισοδήματα, οι οικονομικές υποχρεώσεις που επωμίζεται είναι τεράστιες και συνεπώς θα πρέπει να εξεταστεί τάχιστα η παρούσα Αίτηση αφού είναι ορατός ο κίνδυνος σε περίπτωση καθυστέρησης να καταλήξει στην φυλακή συνέπεια της αδυναμίας του να καταβάλει το ποσό που καθόρισε το διάταγμα ημερομηνίας 16/07/2021 επαυξημένο κατά 10%. Δεν αμφισβητείται ο ισχυρισμός του ότι σήμερα είναι άνεργος από την Καθ' ης η Αίτηση, αλλά αυτή ισχυρίζεται ότι με τα προσόντα του μπορεί να εξεύρει εύκολα εργασία. Προκύπτει περαιτέρω μαρτυρία ότι ενδέχεται να επηρεαστεί άμεσα και ριζικά η επιβίωση του ίδιου του Αιτητή και της οικογενείας του σε περίπτωση που κληθεί να καταβάλει την αυξημένη διατροφή. Λαμβάνοντας υπόψη την μαρτυρία που παρουσιάστηκε στις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων και προσεγγίζοντας την με ιδιαίτερη προσοχή, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων, θα προχωρήσω στην εξέταση των προϋποθέσεων που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60 αλλά και η σχετική νομολογία. Η διατροφή που αφορά το ανήλικο τέκνο αποτελεί νομική υποχρέωση των δύο γονέων όπως αυστηρά επιτάσσουν τα άρθρα 33
(1)και 37 του Ν. 216/90. Θεωρώ ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση αφού ο Αιτητής είναι ο πατέρας του ανήλικου Σ.Σ. και ο υπόχρεος καταβολής της διατροφής του με βάση το υφιστάμενο διάταγμα διατροφής. Επιπρόσθετα, υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην εναρκτήρια κύρια Αίτηση ημερομηνίας 02/02/2023 αφού φαίνεται ότι έχουν μεταβληθεί οι συνθήκες από την έκδοση του υφιστάμενου διατάγματος ήτοι τα εισοδήματα του Αιτητή πράγματι έχουν μειωθεί σημαντικά ή δεν υπάρχουν πλέον λόγω του ότι παραμένει μέχρι σήμερα άνεργος, κάτι το οποίο δεν έχει αμφισβητηθεί από την πλευρά της Καθ' ης η αίτηση. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 κρίνω ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο λαμβάνοντας υπόψη τον ορατό κίνδυνο σε περίπτωση καθυστέρησης καταβολής της διατροφής να καταλήξει στην φυλακή ο Αιτητής, αφού παραμένει άνεργος χωρίς καθόλου εισοδήματα και με τεράστιες οικονομικές υποχρεώσεις. Το γεγονός ότι σε περίπτωση μείωσης του διατάγματος διατροφής, αυτή μπορεί να έχει αναδρομική ισχύ και να αποκατασταθεί η όποια απώλεια του, θεωρώ ότι δεν αναιρεί την ζημιά που ενδέχεται να προκληθεί στον Αιτητή υπό τις περιστάσεις και η οποία ενδέχεται να μην μπορεί να κριθεί επαρκής. Να τονίσω εκ νέου, ότι στο παρόν στάδιο δεν δικαιούμαι να προβώ σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας που προσκομίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, αφού αυτό θα ισοδυναμούσε με πλήρη διάγνωση της ουσίας της διαφοράς και της κυρίως αίτησης. Σε κάθε περίπτωση, διαφαίνεται ξεκάθαρα μέσα από τις ένορκες δηλώσεις των ίδιων των διαδίκων ότι προκύπτουν αρκετά διαφιλονικούμενα ζητήματα. Εν τούτοις, θεωρώ ως ενδεδειγμένη μία περιορισμένη αξιολόγηση επί των επίδικων ισχυρισμών και ζητημάτων. Αρχικά θα ασχοληθώ με τον 1ο λόγο ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση ότι ο Αιτητής δεν γνωρίζει την ελληνική γλώσσα και συνεπώς οι ένορκες δηλώσεις του στα ελληνικά δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη. Δεν έχω πειστεί από τους ισχυρισμούς της Καθ' ης ότι τίθεται ένα τέτοιο ζήτημα και εξάλλου υπήρχε η ευκαιρία για αντεξέταση του Αιτητή σε σχέση με αυτό το θέμα ενώ κάτι τέτοιο δεν έγινε από την πλευρά της. Δεν έχω λόγο να μην αποδεχθώ την δήλωση του Αιτητή όπως διαλαμβάνεται στην παρ. 2 της ένορκης δήλωσης του, ότι μπορεί να διαβάζει ελληνικά και έχει διαβάσει το περιεχόμενο της κύριας αίτησης που ετοίμασαν οι δικηγόροι του την οποία και υιοθετεί πλήρως. Συνεπώς απορρίπτω τον 1ο λόγο ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση στην βάση των πιο πάνω θέσεων. Περαιτέρω, διαφωνώ πλήρως με τον 2ο λόγο ένστασης και τον ισχυρισμό της Καθ' ης η Αίτηση, ότι ο Αιτητής τελεί σε ανυπακοή διατάγματος και/ή δεν έχει συμμορφωθεί με την εκ του νόμου υποχρέωση του για καταβολή της αύξησης του 10%, συνεπώς κωλύεται να αιτείται την προς όφελος του άσκηση της διακριτικής ευχέρειας και της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου. Με βάση την ερμηνεία του ίδιου του άρθρου 38
(2)εδ. β' αλλά και την προαναφερόμενη νομολογία, σε περίπτωση υποβολής τέτοιας αίτησης, αναστέλλεται η υποχρέωση καταβολής οποιουδήποτε ποσού αύξησης. Συνεπώς το ζήτημα ρυθμίζεται από την ίδια την νομοθετική διάταξη και δεν τίθεται θέμα ύπαρξης οποιουδήποτε κωλύματος (estoppel) και/ή ζήτημα παρακοής δικαστικού διατάγματος. Επιπρόσθετα, δεν μπορώ να αποδεχθώ τους λόγους ένστασης αρ. 7 και 8 της της Καθ' ης η Αίτηση ότι δηλαδή ο Αιτητής δεν προέβη σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη και ότι δεν έχει προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, αφού εν προκειμένω το Δικαστήριο στην υπό κρίση αίτηση δεν εξέδωσε οποιοδήποτε διάταγμα μονομερώς, διέταξε την επίδοση της αίτησης και στην συνέχεια άκουσε και τις δύο πλευρές. Επομένως, δεν εφαρμόζονται εδώ οι κανόνες για πλήρη αποκάλυψη με βάση την σχετική νομολογία (βλ. Κυριακίδης ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ
(2011)1 ΑΑΔ 816). Περαιτέρω, δεν μπορώ να υιοθετήσω την θέση της Καθ' ης η Αίτηση όπως αυτή προβάλλεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση της, ότι δεν έχει σημασία που ο Αιτητής διαμένει με τον ανήλικο υιό τους τις μισές ημέρες της εβδομάδας για τους σκοπούς της παρούσης Αίτησης, με δεδομένο ότι κατά τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος διατροφής το 2021 εκδόθηκε και το διάταγμα επικοινωνίας και άρα ήταν σε γνώση του το γεγονός αυτό. Διαφωνώ με αυτή την θέση διότι δεν λαμβάνει υπόψη το παραδεκτό γεγονός ότι κατά τον χρόνο έκδοσης των πιο πάνω διαταγμάτων, ο Αιτητής εργαζόταν κανονικά λαμβάνοντας υψηλά εισοδήματα, ενώ σήμερα είναι άνεργος χωρίς καθόλου εισοδήματα, συνεπώς οι συνθήκες από την έκδοση τους έχουν διαφοροποιηθεί ριζικά μέχρι σήμερα. Να επισημάνω ότι με βάση την σχετική νομολογία, τα έξοδα διατροφής του παιδιού κατά τις ημέρες που διαμένει με τον υπόχρεο της, μπορούν να συνυπολογιστούν στην συνεισφορά του. Στην υπόθεση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, Μ.Φ.Χ. ν. Μ.Κ.Χ. στην Έφεση αρ. 28/21 ημερομηνίας 23/06/2022, επισημάνθηκαν τα ακόλουθα։ «Σε σχέση με το γεγονός ότι τα παιδιά διαμένουν μαζί του τις μισές μέρες της εβδομάδας, ο Εφεσείων επικαλέστηκε την Ρουσουνίδης ν. Ρουσουνίδου, Έφ. Δευτ. Οικ. Δικ. Αρ.25/2019, ημερ. 15.12.2021, όπου αναφέρθηκε ότι: «Τα έξοδα των παιδιών πληρώνονται από τον γονέα με τον οποίο τα παιδιά διαμένουν και ο άλλος γονέας δεν απαλλάσσεται της υποχρέωσης συνεισφοράς του σε αυτά επειδή επιθυμεί, κατά την επικοινωνία του με το παιδί του ή σε οποιοδήποτε χρόνο, να του προσφέρει, είτε αγοράζοντας του κάποιο είδος, είτε προσφέροντας του αναψυχή. Αυτά προσφέρονται οικειοθελώς και το παιδί τα απολαμβάνει επιπλέον των αναγκών του, όπως καθορίζονται στη δικαστική απόφαση. Από την άλλη, τα έξοδα διατροφής του παιδιού κατά τις ημέρες που διαμένει με τον υπόχρεο για καταβολή διατροφής γονέα μπορούν να συνυπολογιστούν.* Κατά κύριο λόγο στις περιπτώσεις όπου υπάρχει ιδιαίτερο οικονομικό πρόβλημα. * Η αγγλική νομοθεσία (Child Support Act 1991, παράρτημα 1,παράγρ.7) εμπεριέχει πρόνοια για μείωση του ποσού της διατροφής που θα καταβάλλεται, με αναφορά στις ημέρες το χρόνο που το παιδί διαμένει με τον υπόχρεο να πληρώσει διατροφή γονέα.» Ό,τι αυτό σημαίνει είναι ότι τα έξοδα της διατροφής του παιδιού, στη στενή έννοια του όρου, για το χρόνο που διαμένει με το γονέα που καλείται να συνεισφέρει, μπορούν να θεωρηθούν ως ποσό που καταβάλλει άμεσα και να συνυπολογιστεί στη συνεισφορά του. Ιδιαίτερα στις περιπτώσεις όπου ο χρόνος αυτός είναι μεγάλος». Αυτό που με βεβαιότητα καταδεικνύεται στην παρούσα υπόθεση, είναι ότι προκύπτουν διαφορετικές και αντικρουόμενες θέσεις ως προς τα εισοδήματα και την εισοδηματική ικανότητα των διαδίκων και δεν είναι το στάδιο όπου θα εξαχθούν οποιαδήποτε τελικά ευρήματα όσον αφορά την μείωση η όχι των εισοδημάτων του Αιτητή, ή την αύξηση των εξόδων του ανήλικου Σ.Σ. ή ακόμα και της αύξησης των εξόδων του Αιτητή. Αυτό θα γίνει όταν το Δικαστήριο θα έχει ενώπιον του την ολοκληρωμένη μαρτυρία των διαδίκων και θα είναι σε θέση να αξιολογήσει την αξιοπιστία τους στο τελικό αυτό στάδιο. ΚΑΤΑΛΗΞΗ։ Στην υπό κρίση υπόθεση, το εκδοθέν διάταγμα διατροφής ημερομηνίας 16/07/2021 αφορούσε το ποσό των €500,00 μηνιαίως για τον ανήλικο Σ.Σ. και συνεπώς από την 01/08/2023 ο Αιτητής με βάση την σχετική νομοθετική πρόνοια θα έπρεπε να καταβάλλει την αυτόματη αύξηση του 10%, ήτοι €550,00 συνολικά μηνιαίως. Στις 02/02/2023 ο Αιτητής καταχώρησε Αίτηση για μείωση της καταβαλλόμενης διατροφής και τροποποίηση του διατάγματος ημερομηνίας 16/07/2021 και στις 01/08/23 ενδιάμεση αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος για να μην επιβληθεί η αυτόματη αύξηση του 10% μέχρι την εξέταση της κυρίως Αίτησης. Από την στιγμή που εκκρεμεί η κυρίως Αίτηση για μείωση του ποσού που καταβάλλει ο Αιτητής για την διατροφή του ανήλικου υιού του και λαμβάνοντας υπόψη το αναντίλεκτο γεγονός ότι παραμένει άνεργος χωρίς καθόλου εισοδήματα και αντιμετωπίζει σοβαρές οικονομικές δυσκολίες, αλλά και του αδιαμφισβήτητου γεγονότος ότι εξακολουθεί να καταβάλλει κανονικά την διατροφή των €500,00 ενώ διατηρεί επικοινωνία με το τέκνο του και επωμίζεται όλα τα έξοδα του σχεδόν τις μισές ημέρες της εβδομάδας και όλα τα Σαββατοκυρίακα του μήνα, θεωρώ ορθό, δίκαιο και εύλογο όπως ανασταλεί από την 01/08/2023 η μελλοντική υποχρέωση καταβολής αύξησης του 10%. Τούτο θεωρώ συνάγεται και από την σχετική νομοθετική διάταξη αλλά και την νομολογία που έχω προαναφέρει και έχω ασκήσει την διακριτική μου εξουσία προς αυτή την κατεύθυνση με βάση και το ισοζύγιο της ευχέρειας. Συνακόλουθα, εκδίδεται προσωρινό διάταγμα με το οποίο αναστέλλεται η υποχρέωση του Αιτητή για μελλοντική καταβολή της αυτόματης αύξησης του 10% από την 01/08/2023 και μέχρι πλήρους εκδίκασης της κυρίως Αίτησης. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. Υπ. ................ Χ. Πογιατζής, Δ. Οικ. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο