A.T ν. Κ.Τ., Αρ. Αίτησης: 364/2023, 7/12/2023

(3)των Νέων Κανονισμών, αναφέρονται τα ακόλουθα: «Κατά την ΑΔΟ, το Δικαστήριο, αφού ακούσει τους διαδίκους δύναται να αποφασίσει όπως η αίτηση διεκπεραιωθεί χωρίς τη διεξαγωγή ακρόασης. Σε τέτοια περίπτωση, εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά θεωρείται ότι η απόφαση επί της αίτησης έχει επιφυλαχθεί κατά την ημερομηνία στην οποία η τελευταία γραπτή αγόρευση έχει ή έπρεπε να είχε καταχωριστεί σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα της διαδικασίας. Το Δικαστήριο, δεδομένου ότι μεταξύ των διαδίκων δεν συμφωνήθηκε χρονοδιάγραμμα, και δεν τέθηκε ενώπιον του οποιοδήποτε άλλο αίτημα σε σχέση με τον τρόπο διεξαγωγής της ακρόασης της αίτησης, έδωσε οδηγίες για την καταχώρηση γραπτών αγορεύσεων οι οποίες ολοκληρώθηκαν στις 7/11/23. Η αιτήτρια, με το έντυπο 34 το οποίο καταχώρησε, υιοθέτησε όλα τα γεγονότα τα οποία αναφέρονται στις παραγράφους 1-47 της εναρκτήριας αίτησής της και επιπλέον βασίστηκε στην ένορκη δήλωσή της (έντυπο 53) και αυτή της ορκωτής μεταφράστριας. Στις παραγράφους 1-47 της εναρκτήριας αίτησης της, η αιτήτρια αναφέρει ότι κατάγεται από την Ρ και διαμένει μόνιμα στη Λεμεσό από το 2014 ενώ ο καθ' ου η αίτηση είναι κύπριος πολίτης ο οποίος επίσης διαμένει στη Λεμεσό, ότι σπούδασε [ ] ενώ ο καθ' ου η αίτηση είναι [ ] και ασκεί το επάγγελμα του στη Λεμεσό. Με τον καθ' ου η αίτηση διατηρούσαν δεσμό από το 2014 και από το 2015 συμβίωναν στην επαρχία Λεμεσού, ενώ από το 2022 μετακόμισαν στο Κ σε ιδιόκτητη κατοικία του πατέρα του καθ' ου η αίτηση. Από τη σχέση τους απέκτησαν δυο τέκνα, την Π η οποία γεννήθηκε στις 26/3/2016 και φοιτά στην 2η τάξη του Δημοτικού στην Ε και τον Χ ο οποίος γεννήθηκε στις 28/4/18 και φοιτά στην Προδημοτική του ίδιου σχολείου. Όπως αναφέρει η αιτήτρια τα ανήλικα τα μεγαλώνει αποκλειστικά η ίδια, δεν εργάζεται και αφοσιώθηκε στο μεγάλωμα των παιδιών της χωρίς καμία βοήθεια από την μητέρα του καθ' ου η αίτηση. Οι διάδικοι δεν τέλεσαν γάμο, ενώ ο καθ' ου η αίτηση προέβη σε εκούσια αναγνώριση των ανηλίκων. Περαιτέρω η αιτήτρια αναφέρει ότι διατηρεί άριστες σχέσεις με τα ανήλικα τα οποία είναι προσκολλημένα σε αυτήν ένεκα της καθημερινής ενασχόλησης της με το μεγάλωμα τους και την διεκπεραίωση των καθημερινών τους αναγκών περιλαμβανομένης της καθημερινής τους φροντίδας και της μεταφοράς τους στο σχολείο σε διάφορες ασχολίες και φίλους. Ο καθ' ου η αίτηση αντιθέτως διατηρεί [ ] στην οποία εργάζεται πάρα πολλές ώρες την ημέρα, επιστρέφει στο σπίτι μετά τις 9 κάθε βράδυ με αποτέλεσμα ο χρόνος που αναλώνει με τα ανήλικα να είναι περιορισμένος, ενώ πολύ συχνά τρώει έξω με συναδέλφους και συναδέλφισσες του και διασκεδάζει πριν επιστρέψει στο σπίτι. Η σχέση τους ήταν καλή αρχικά, η συμβίωση τους όμως αντιμετώπιζε προβλήματα λόγω της συμπεριφοράς του καθ' ου η αίτηση έναντι της αιτήτριας, ο οποίος πολλές φορές μιλούσε και συμπεριφερόταν στην αιτήτρια με τρόπο υποτιμητικό, υβριστικό, χειριστικό και της ασκούσε ψυχική βία και εκβιασμούς ότι θα της πάρει τα παιδιά. Της απαγόρευε να εξεύρει εργασία ούτως ώστε να μην αποκτήσει οποιασδήποτε μορφής ανεξαρτησία έναντι του και να αποκτήσει η ίδια προσωπικά χρήματα με σκοπό να καλύψει προσωπικές της ανάγκες και να συμβάλει στα έξοδα της οικογένειας. Ασκούσε σε βάρος της οικονομική βία, αρνούμενος να καλύπτει τα έξοδα της εκτός των εξόδων διατροφής της, ενώ η αιτήτρια δεν είχε οποιαδήποτε οικονομική δυνατότητα να αγοράσει οτιδήποτε για τον εαυτό της και ο καθ΄ ου η αίτηση της έδινε χρήματα αποκλειστικά και μόνο για έξοδα που αφορούσαν στα ανήλικα. Της ασκούσε ψυχολογική βία αφού ανά τακτά χρονικά διαστήματα την απειλούσε ότι θα την αποξενώσει από τα ανήλικα, «θα της πάρει τα παιδιά της» ένεκα της καταγωγής της και της οικονομικής της ανεπάρκειας δεν θα μπορέσει να αντιδράσει νομικά σε τέτοιο ενδεχόμενο ενώ την ίδια «θα την στείλει στην Ρ». Πολύ συχνά την κλείδωνε έξω από το σπίτι με σκοπό την τιμωρία και τον εξευτελισμό της ενώ τα παιδιά βρίσκονταν στο σπίτι και προκαλούσε τρόμο στα ίδια τα παιδιά του. Τον τελευταίο χρόνο η αιτήτρια είχε εύλογες υποψίες ότι ο καθ' ου η αίτηση διατηρούσε εξωσυζυγικές σχέσεις αφού εντόπισε βιντεάκια σε τρυφερές στιγμές με συναδέλφισσες του, ενώ ο καθ' ου η αίτηση αρνείτο να έχει οποιαδήποτε σεξουαλική σχέση με την αιτήτρια. Πολύ συχνά επενέβαιναν οι γονείς του καθ΄ου η αίτηση στη σχέση τους, κυρίως ο πατέρας του ο οποίος είναι βίαιος και εξευτέλιζε την αιτήτρια ότι θα την στείλει στη Ρ ενώ πριν 3 περίπου μήνες ο πατέρας του καθ' ου η αίτηση ήρθε στο σπίτι για να λάβει τον λόγο γιατί η αιτήτρια θέλει να εργαστεί και πριν προλάβει να του εξηγήσει η αιτήτρια την χαστούκισε στο πρόσωπο. Η αιτήτρια δεν προέβη σε καταγγελία του φοβούμενη ότι θα της έπαιρναν τα παιδιά. Αποκορύφωμα των πιο πάνω ήταν ο ξυλοδαρμός που υπέστηκε η αιτήτρια από τον καθ' ου η αίτηση και τον πατέρα του στις 23/9/23 ημέρα Σάββατο στις 11μ.μ περίπου ενώ η αιτήτρια βρισκόταν στην κατοικία των διαδίκων στο Κ. Πατέρας και γιός πήγαν στο σπίτι με επιθετική διάθεση επειδή η αιτήτρια και πάλι ζήτησε από τον καθ΄ου η αίτηση να της επιτρέψει να εργαστεί για να μπορεί να καλύπτει τα προσωπικά της έξοδα και να συμβάλει στα έξοδα της οικογένειας. Έσυραν την αιτήτρια έξω από το σπίτι αποσπώντας την τσάντα της, προσωπικά της αντικείμενα, το διαβατήριο της και χρήματα, καθώς επίσης και τα κλειδιά του αυτοκινήτου της και κλειδώνοντας το σπίτι ώστε να μην μπορεί να εισέλθει. Την ίδια ώρα ήρθε η μητέρα του καθ' ου η αίτηση στο περιστατικό, άρπαξε με τη βία τα παιδιά βρίζοντας την αιτήτρια και παίρνοντας αυτά σπίτι της. Η αιτήτρια διέφυγε με αυτοκίνητο που περνούσε και ζήτησε βοήθεια ώστε να την πάρουν στην Αστυνομία. Σε τηλεφωνική επικοινωνία του οδηγού του αυτοκινήτου με τον Αστυνομικό Σταθμό [ ] κατήγγειλε τηλεφωνικώς το περιστατικό αμέσως μετά τη διάπραξη του, ο σταθμός όμως προέτρεψε την αιτήτρια να πάρει ταξί και να μεταβεί στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό να υποβάλει γραπτώς την καταγγελία της. Η αιτήτρια αδυνατούσε να μεταβεί άμεσα στον κεντρικό αστυνομικό σταθμό αφού ο καθ΄ου η αίτηση της αποστέρησε τα προσωπικά της αντικείμενα και το πορτοφόλι της. Η αιτήτρια ζήτησε βοήθεια από μητέρες φίλων των παιδιών της από το σχολείο και μετέβηκε στις 24/9/23 τόσο στην Αστυνομία που υπέβαλε καταγγελία, όσο και στο νοσοκομείο όπου εξετάστηκε για τα τραύματα που υπέστη και τις δόθηκαν οι πρώτες βοήθειες. Η αιτήτρια παρά το ότι ο καθ' ου η αίτηση και ο πατέρας του την κλείδωσαν έξω από το σπίτι κατάφερε να εισέλθει στο σπίτι το Σάββατο προς ξημερώματα Κυριακής 24/9/23 με αντικλείδι που είχε φυλαγμένο και διαμένει μέχρι σήμερα εκεί αφού δεν έχει κανένα άλλο χώρο να διαμένει και κανένα οικογενειακό υποστηρικτικό περιβάλλον στην Κύπρο. Η αιτήτρια μετά την εξέταση της από το Νοσοκομείο μετέβη την Κυριακή 24/9/23 στο γραφείο Ενδοοικογενειακής βίας της Αστυνομίας [ ] όπου έδωσε κατάθεση για την άσκηση σωματικής και ψυχικής βίας από τον καθ' ου η αίτηση και τον πατέρα του ζητώντας την έκδοση διατάγματος αποκλεισμού τους από τον σπίτι της ώστε να προστατευτεί. Την Τρίτη 26/9/23 η αιτήτρια ζήτησε βοήθεια από το Δικηγορικό γραφείο[ ] ώστε να εξασφαλίσει διάταγμα για τη φύλαξη των παιδιών της και της επιστροφή τους στο σπίτι τους από το οποίο τα απομάκρυνε ο καθ΄ου η αίτηση αναθέτοντας την φροντίδα τους στη μητέρα του και αποξενώνοντας αυτά από τη μητέρα τους. Την ίδια μέρα η αιτήτρια προέβηκε σε συμπληρωματική κατάθεση στο Τμήμα Ενδοοικογενειακής Βίας στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό [ ] εναντίον του καθ΄ου η αίτηση για άσκηση ψυχολογικής βίας σε βάρος των παιδιών της, τα οποία παρακολουθούσαν τον ξυλοδαρμό αυτής και αποκόπηκαν βίαια από τη μητέρα τους. Ο καθ' ου η αίτηση με σκοπό τη δημιουργία εντυπώσεων και για να καλύψει τη δική του επίθεση προς την αιτήτρια, μετέβηκε στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό [ ] με σκοπό να προβεί σε ψευδή καταγγελία εναντίον της αιτήτριας για άσκηση βίας και κακοποίησης εναντίον του από την αιτήτρια. Ο καθ΄ου η αίτηση μετά από το πιο πάνω επεισόδιο απέστειλε μήνυμα στην αδελφή της αιτήτριας η οποία βρίσκεται στη Ρ ότι θα εκδώσει εισιτήριο στην αιτήτρια για να την στείλει μόνιμα στη χώρα προσπαθώντας για ακόμη μια φορά να τρομοκρατήσει την αιτήτρια πράγμα το οποίο ήταν πάντοτε στη σκέψη και η απειλή του σε βάρος της αιτήτριας. Ο καθ' ου η αίτηση απομακρύνθηκε από την οικία στην οποία διέμεναν οι διάδικοι διαμένοντας στους γονείς του, όπου μετέφερε τα ανήλικα αποξενώνοντας αυτά από την αιτήτρια και μη επιτρέποντας σε αυτήν μέχρι σήμερα να έχει οποιαδήποτε επικοινωνία και επαφή με αυτά τραυματίζοντας ανεπανόρθωτα τα ανήλικα. Ο καθ' ου η αίτηση και οι γονείς του δεν επιτρέπουν στην αιτήτρια να παραλαμβάνει τα ανήλικα τέκνα της από το σχολείο και ο καθ' ου η αίτηση τα παρέλαβε με τη βία στις 26/9/23 δίδοντας οδηγίες και τρομοκρατώντας τους δασκάλους αυτών να μην επιτρέψουν στην αιτήτρια να παραλάβει τα παιδιά της. Λόγω της πιο πάνω κατάστασης η ψυχική και ψυχολογική κατάσταση των ανηλίκων επηρεάστηκε αφού κλείστηκαν στον εαυτό τους είναι φοβισμένα λόγω της ψυχολογικής πίεσης που ασκεί ο καθ' ου η αίτηση και οι γονείς του σε αυτά. Στις 26/9/23 η αιτήτρια προσπάθησε να παραλάβει τα ανήλικα από το σχολείο για να τα πάρει στο γιατρό και την απέτρεψαν ο καθ΄ου η αίτηση και η μητέρα του, της επέτρεψαν να δει για 10 λεπτά τα ανήλικα στο σπίτι της μητέρας του καθ΄ου η αίτηση όπου τα παιδιά ήταν τρομοκρατημένα και φοβούνταν να της μιλήσουν. Η αιτήτρια τους πρότεινε να τα πάρει σε φίλους τους να παίξουν, τα παιδιά φοβούνταν να μιλήσουν και η γιαγιά απαντούσε εκ μέρους τους ότι δεν το επιτρέπει. Στις 27/9/23 ο καθ΄ου η αίτηση δεν πήρε τα ανήλικα στο σχολείο ως είχε υποχρέωση και τα μετέφερε στο δικηγορικό του γραφείο ούτως ώστε να αποξενώσει ακόμη περισσότερο τα ανήλικα τέκνα από την αιτήτρια. Η αιτήτρια την ίδια μέρα μετέβη στο Γραφείο Ευημερίας ζητώντας προστασία πλην όμως η αρμόδια λειτουργός εισηγήθηκε στην αιτήτρια ως την μόνη λύση που μπορούσαν να προσφέρουν σε αυτή να την μεταφέρουν στο καταφύγιο προστασίας θυμάτων βίας ΣΠΑΒΟ στη Λευκωσία πράγμα το οποίο η αιτήτρια δεν επιθυμεί να πράξει. Ο καθ' ου η αίτηση σε έκκληση της δικηγόρου της αιτήτριας σε τηλεφωνική επικοινωνία στις 26/9/23 προσπαθώντας να τον πείσει να αφήσει τα ανήλικα να πάνε στη μητέρα τους, απείλησε την δικηγόρο της αιτήτριας ότι «θα την κανονίσει γιατί στηρίζει την αιτήτρια» ενώ ως συνάδελφος έπρεπε να είναι με το μέρος του και ότι «θα την βγάλει τρελή». Ισχυρίστηκε δε, στην ενίσχυση της προσπάθειας του να εξοντώσει την αιτήτρια ότι προχώρησε σε καταχώρηση σχετικής αίτησης παραπομπής της αιτήτριας σε ψυχιατρική εξέταση, αίτηση η οποία δεν έχει οποιοδήποτε πραγματικό ή ιατρικό έρεισμα αφού η αιτήτρια ουδέποτε αντιμετώπισε οποιοδήποτε ψυχιατρικό πρόβλημα και ουδέποτε επισκέφθηκε είτε ψυχίατρο είτε ψυχολόγο. Η ψυχική κατάσταση της υγείας της αιτήτριας είναι σε άριστη κατάσταση και ο ίδιος ο καθ' ου η αίτηση εμπιστευόταν απόλυτα σε αυτήν την αποκλειστική φροντίδα και την επίβλεψη των ανηλίκων, καθήκοντα στα οποία ανταπεξέρχεται στην εντέλεια χωρίς ποτέ να παραπονιέται. Επιπρόσθετα στο παρελθόν ουδέποτε παραπονέθηκε ο καθ' ου η αίτηση προς την αιτήτρια αναφορικά με την ψυχιατρική της κατάσταση και οι οποιοιδήποτε ισχυρισμοί του καθ΄ου η αίτηση αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις και τακτικές για να εξοντώσει την αιτήτρια. Η αιτήτρια από της γέννησης των ανηλίκων ανέλαβε αποκλειστικά την φροντίδα και την ανατροφή τους, είναι απόλυτα ικανή να φροντίζει τα ανήλικα τέκνα της κάτι το οποίο έκανε μέχρι σήμερα προσφέροντας τους αμέριστη στοργή και την αγάπη της, έχει τη δυνατότητα χρόνου και είναι σε θέση να ασκεί την φύλαξη και φροντίδα των ανήλικων τέκνων της πράγμα το οποίο κάνει από της γέννησης τους. Τα ανήλικα έχουν απόλυτη ανάγκη την μητρική στοργή και/ ή είναι προς το συμφέρον τους λόγω της τρυφερής τους ηλικίας όπως αναλάβει η αιτήτρια τη φύλαξη και φροντίδα τους, η συνεχής αγάπη στοργή και φροντίδα που επιδεικνύει προς τα ανήλικα δημιούργησε έντονο συναισθηματικό δεσμό μεταξύ της αιτήτριας και των τέκνων της. Η αιτήτρια τέλος ισχυρίζεται ότι είναι προς το συμφέρον των ανηλίκων να οριστεί ως τόπος διαμονής τους ο εκάστοτε τόπος διαμονής της αφού έτσι θα βρίσκονται κοντά στη μητέρα τους και ότι η αίτηση έγινε με αποκλειστικό γνώμονα το συμφέρον των ανηλίκων. Στην ένορκη δήλωση της ημερ.28/9/23, (Έντυπο 53) η οποία συνοδεύει την αίτηση χωρίς ειδοποίηση, η αιτήτρια αναφέρει ότι είναι απόλυτα επείγον να εκδοθούν τα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα γιατί η βίαιη απόσπαση και η απομάκρυνση των ανηλίκων από την ίδια θέτει σε κίνδυνο την ψυχική και σωματική ακεραιότητα των ανηλίκων και επισυνάπτει ως τεκμήρια επιστολή ημερ.25/9/23 η οποία στάλθηκε από τους δικηγόρους της προς τον καθ΄ου η αίτηση αναφορικά με την έκκληση της να επιστρέψει τα ανήλικα υπό τη φύλαξη και φροντίδα της, επιστολή ημερ.26/9/23 την οποία απέστειλαν οι δικηγόροι της προς τον Αστυνομικό Διευθυντή [ ] ζητώντας τη λήψη μέτρων προστασίας της αιτήτριας, επιστολή ημερ.26/9/23 η οποία στάλθηκε από τους δικηγόρους της προς τον καθ΄ου η αίτηση, βεβαίωση της αστυνομίας ημερ.25/9/23 αναφορικά με την υποβολή γραπτής καταγγελίας και κατάθεσης της αιτήτριας για άσκηση σωματικής και ψυχικής βίας τόσο σε βάρος της αιτήτριας όσο και σε βάρος των ανηλίκων, δέσμη βεβαιώσεων από τη δασκάλα μπαλέτου της ανήλικης Π κα Σ.Χ, από μητέρα συμμαθήτριας της ανήλικης Π και από μητέρα συμμαθήτριας του ανήλικου Χ, και πιστοποιητικά γεννήσεως των ανήλικων τέκνων των διαδίκων. Η ένσταση του καθ΄ου η αίτηση βασίζεται στην ένορκη δήλωση του, και των μαρτύρων του, ήτοι της μητέρα του Π.Τ, της νύφης του Ι.Τκαι του υπαλλήλου του πατέρα του, Σ.Γ. Στην ένορκη δήλωση του ο καθ' ου η αίτηση αναφέρει ότι είναι δικηγόρος, και η αιτήτρια είναι [ ] καταγωγής η οποία εισήλθε εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας κατά ή περί το έτος 2014 για να εργαστεί. Ότι σύναψαν ερωτική σχέση και τέλεσαν αρραβώνα κατά ή περί τις 12/12/15, ότι με την κάθοδο της στην Κύπρο λύθηκε η σύμβαση εργασίας της με την εταιρεία στην οποία ήρθε για να εργαστεί και σκεφτόταν να εγκαταλείψει την Κύπρο αλλά δεν το έπραξε λόγω της ερωτικής σχέσης που σύναψε με τον καθ΄ου η αίτηση και παρέμεινε στο νησί χωρίς να εργάζεται αφού οι μηνιαίες απολαβές του καθ΄ου η αίτηση ως [ ] κάλυπταν εκ του περισσού τις ανάγκες τους ως νέο ζευγάρι. Αναφέρει περαιτέρω ότι ήταν δική της απόφαση να μην εργάζεται ενώ ο ίδιος της πρότεινε δυο φορές να εργαστεί αλλά η ίδια αρνείτο κατηγορηματικά να το πράξει. Από τη σχέση τους απέκτησαν τα δυο ανήλικα τέκνα τους τα οποία φοιτούν σε ελληνικά σχολεία στην [ ]. Η αρχική συμβίωση τους ήταν αρμονική χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα πλην των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν όλα τα ζευγάρια, διοργάνωναν ταξίδια, εκδρομές, εξορμήσεις με τα ανήλικα τέκνα τους ζώντας σαν μια ευτυχισμένη οικογένεια. Τα σοβαρά προβλήματα στη σχέση τους άρχισαν το 2022 όταν η αιτήτρια απέκτησε μια έμμονη ιδέα ότι ο καθ΄ου η αίτηση διατηρούσε ερωτική σχέση με μια συναδέλφισσα του την I.S, και γενεσιουργός αιτία της εμμονής αυτής της αιτήτριας ήταν ένα βίντεο το οποίο βιντεογράφησε η εν λόγω συνεργάτιδα του καθ΄ου η αίτηση χωρίς να το γνωρίζει ο καθ΄ου η αίτηση, ενώ οδηγούσε ο καθ΄ου η αίτηση επιστρέφοντας από μια [ ] η οποία πήγε κατ' ευχήν στο [ ]. Ο καθ΄ου η αίτηση ζήτησε από τη συνεργάτιδα του να του αποστείλει το εν λόγω βίντεο μέσω κοινωνικής δικτύωσης και με αυτό τον τρόπο έλαβε γνώση η αιτήτρια η οποία όπως αναφέρει ο καθ΄ου η αίτηση έλεγχε το κινητό του. Η κατάσταση αυτή συνεχίστηκε μέχρι τις 23/9/23, ημερομηνία κατά την οποία όπως αναφέρει ο καθ΄ου η αίτηση η αιτήτρια εγκατέλειψε την κατοικία στην οποία οι διάδικοι διέμεναν με τα ανήλικα τέκνα τους. Ισχυρίζεται ότι ανά τακτά χρονικά διαστήματα η αιτήτρια του ασκούσε ψυχολογική πίεση λόγω της εμμονής της, του τόνιζε ότι φλέρταρε με την εν λόγω συνεργάτιδα του παρά τις επανειλημμένες διαβεβαιώσεις του καθ΄ου η αίτηση ότι δεν υπήρχε οτιδήποτε ερωτικό με οποιαδήποτε κοπέλα ή με τη συνεργάτιδα του. Ισχυρίζεται επιπλέον ότι η αιτήτρια τηλεφωνούσε στην συνεργάτιδα του καθ΄ου η αίτηση, ρωτώντας την γιατί επεμβαίνει στην οικογενειακή τους ζωή και η συνεργάτιδα του την διαβεβαίωνε ότι δεν συμβαίνει οτιδήποτε μεταξύ τους και ότι ο καθ΄ου η αίτηση αγαπά υπερβολικά την οικογένεια του. Όταν ο καθ΄ου η αίτηση ενημερώθηκε ότι η αιτήτρια επικοινωνεί με την συνεργάτιδα του, κάλεσε στο κινητό τηλέφωνο την αιτήτρια η οποία του ανέφερε ότι πάσχει από κατάθλιψη αλλά λόγω της άγνοιας του για τέτοια ζητήματα όπως ισχυρίζεται δεν έδωσε πολλή σημασία. Τελικά λόγω της πίεσης που βίωνε ο καθ΄ου η αίτηση αναγκάστηκε να λύσει τη συνεργασία του με την κα S για να πεισθεί η αιτήτρια ότι δεν υπήρχε οποιοσδήποτε ερωτικός δεσμός μεταξύ τους. Την αμέσως επόμενη μέρα, τον Αύγουστο του 2023 η αιτήτρια ρώτησε τον καθ΄ου η αίτηση πότε θα παντρευτούν και ο ίδιος της απάντησε ότι λόγω των συμβάντων που μεσολάβησαν δεν ήταν σε θέση ο ίδιος να παντρευτούν, ότι ήθελε να ηρεμήσουν και οι δυο και θα ρύθμιζαν αργότερα αυτό το θέμα. Οι εμμονικές τάσεις της αιτήτριας συνεχίστηκαν μέχρι τις 23/9/23 ημερομηνία κατά την οποία εγκατέλειψε την κατοικία η αιτήτρια. Ο καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι στις 18/9/23 η αιτήτρια τον ενημέρωσε ότι ήθελε να ταξιδεύσει στο Βουκουρέστι γιατί δεν ήταν ψυχολογικά καλά και ήθελε να δει την οικογένεια της, ενώ κάθε χρόνο για 10 χρόνια μετέβαιναν μαζί στο Β για να δουν την οικογένεια της, διαμαρτυρόταν ότι είναι μακριά από την οικογένεια της και δεν ήταν δίκαιο ο πατέρας και η μητέρα της να βλέπουν τα ανήλικα 1-2 φορές το χρόνο. Στις 16/9/23 όπως ισχυρίζεται ο καθ' ου η αίτηση, η αιτήτρια του ανέφερε την πρόθεση της να απομακρυνθεί από την οικία γιατί δεν ήταν καλά ψυχολογικά ενώ στις 21/9/23 του ανέφερε ότι θα εγκαταλείψει την οικία στην οποία διέμεναν μέχρι να παντρευτούν και επισυνάπτει ως τεκμήριο Α αντίγραφα μηνυμάτων. Στις 23/9/23 στα πλαίσια συζήτησης μεταξύ των διαδίκων, η αιτήτρια ανέφερε μεταξύ άλλων στον αιτητή ότι δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αυτόν, ενώ ο ίδιος αρκετά σοκαρισμένος της ανέφερε ότι ήθελε να παραμείνει σε άλλο δωμάτιο της κατοικίας για να ηρεμήσει και να σκεφτεί. Η αιτήτρια τότε άρχισε να του λέει ότι δεν την αγαπά, άρχισε να μαζεύει τα πράγματα της, παρά τις προσπάθειες του καθ' ου η αίτηση να την ηρεμήσει, η αιτήτρια συνέχισε να μαζεύει τα προσωπικά της πράγματα και να τα τοποθετεί σε νάιλον σακούλες, ενώ έκλαιγε και κτυπούσε διάφορα μέρη της οικίας, και προκλήθηκε μια οχλαγωγία και μια κατάσταση άνευ προηγουμένου. Ο καθ' ου η αίτηση της ζήτησε να ηρεμήσει για να μην ξυπνήσουν τα ανήλικα, και τότε η αιτήτρια άρχισε να τον βρίζει, πέταξε το τηλεχειριστήριο της τηλεόρασης και έσπασε την τηλεόραση του υπνοδωματίου της ενώ ακολούθως έσπασε το ερμάρι του υπνοδωματίου. Καταθέτει φωτογραφίες ως τεκμήρια Β και Γ οι οποίες απεικονίζουν τις αναφερόμενες ζημιές. Ακολούθως λόγω της κατάστασης που δημιουργήθηκε, ξύπνησε ο ανήλικος υιός των διαδίκων, ο καθ΄ου η αίτηση πήρε αγκαλιά την αιτήτρια τοποθετώντας το δεξί του χέρι κάτω από την αριστερή μασχάλη της με σκοπό να την απομακρύνει από το υπνοδωμάτιο και η αιτήτρια τον δάγκωσε στο δάκτυλο του δεξιού χεριού του. Καταθέτει ως τεκμήριο Δ σχετική φωτογραφία. Κάποια στιγμή η αιτήτρια, ενώ ο καθ΄ου η αίτηση προσπαθούσε να την μεταφέρει εκτός του υπνοδωματίου, έχασε την ισορροπία της, έπεσε στο έδαφος, τραυματίστηκε και ο καθ΄ου η αίτηση προσπάθησε να την πάρει από το χέρι να την βγάλει στη βεράντα για να ηρεμήσει αλλά πρωτίστως για να προστατεύσει τον ανήλικο ώστε να μην βιώνει τέτοιες σκηνές. Η αιτήτρια δάγκωσε τον καθ΄ου η αίτηση στον αριστερό βραχίονα και τον γρονθοκόπησε στον αριστερό ώμο στον οποίο προκλήθηκαν μώλωπες και εκχυμώσεις. Καταθέτει ως τεκμήριο Ε σχετικές φωτογραφίες. Στη συνέχεια, όπως ισχυρίζεται ο καθ' ου η αίτηση υπέπεσε θύμα χυδαίας και αιχμηρής εξύβρισης από την αιτήτρια η οποία κατευθύνθηκε προς την κουζίνα άρπαξε μια ξύλινη καρέκλα σπάζοντας το γυαλί της πόρτας μπροστά στα έντρομα μάτια του ανήλικου ο οποίος της φώναζε να σταματήσει και καταθέτει ως τεκμήριο Στ φωτογραφίες από το σπασμένο γυαλί. Ο ίδιος όπως ισχυρίζεται δεν αντέδρασε, προσπαθούσε να απομακρύνει την αιτήτρια για να προστατεύσει τον ανήλικο, και κάλεσε στο τηλέφωνο τον αδελφό του Σ ο οποίος δεν απάντησε. Ακολούθως επικοινώνησε με την μητέρα του η οποία μετέβη στην κατοικία για να παραλάβει τα ανήλικα με σκοπό να τα απομακρύνει από την μανιώδη κατάσταση στην οποία βρισκόταν η αιτήτρια, ενώ πριν φτάσει η μητέρα του η αιτήτρια πήρε μια πέτρα και την έριξε στο όχημα του. Καταθέτει ως τεκμήριο Ζ σχετικές φωτογραφίες. Όταν έφτασε στην κατοικία η μητέρα του, μετά από διάλογο που είχε με την αιτήτρια η μητέρα του, πήγε στο δωμάτιο των παιδιών, η αιτήτρια κλείδωσε την πόρτα έχοντας το κλειδί, για 10 λεπτά ο καθ΄ου η αίτηση την παρακαλούσε να ανοίξει την πόρτα, η μητέρα του εξηγούσε στην αιτήτρια ότι δεν θα της έπαιρνε τα παιδιά αλλά θα τα έπαιρνε στο σπίτι της για να μην βλέπουν τις απαράδεχτες εικόνες. Τελικά η αιτήτρια έβγαλε τα ανήλικα από το παράθυρο και δωματίου και έφυγαν με την μητέρα του καθ΄ου η αίτηση η οποία όπως ισχυρίζεται ο καθ΄ου η αίτηση ήδη έκανε καταγγελία. Στη συνέχεια ο καθ΄ου η αίτηση έψαχνε τα κλειδιά του αυτοκινήτου του, η αιτήτρια του έλεγε δεν ήξερε που ήταν, κλείδωσε το σπίτι και έφυγε για να μεταβεί στην οικία των γονέων του και η αιτήτρια τον ακολούθησε προκαλώντας τον συνεχώς, βρίζοντας τον και κτυπώντας τον, ενώ ο ίδιος της ανέφερε «μην με ξανακτυπήσεις και μην εκμεταλλεύεσαι ότι είμαι δικηγόρος και δεν μπορώ να χειροδικήσω. Τότε η αιτήτρια τον κτύπησε στο πρόσωπο και συγκεκριμένα στο ρινικό οστό. Μετά την πιο πάνω εξέλιξη ο καθ΄ου η αίτηση κάλεσε την αστυνομία, ακολούθως τον Αστυνομικό Σταθμό [ ] και κατήγγειλε τις φθορές και τον ξυλοδαρμό και ο Αστυνομικός Σταθμός [ ] τον ενημέρωσε ότι θα έδινε την κατάθεση του στις 24/9/23 και να ανέμενε τηλεφώνημα από το Τμήμα Βία στην Οικογένεια. Όταν η αιτήτρια εγκατέλειψε την κατοικία όπως ισχυρίζεται ο καθ΄ου η αίτηση, δεν πήρε μαζί της το αυτοκίνητο το οποίο είχε στην κατοχή της αλλά είναι υπό την ιδιοκτησία του καθ΄ου η αίτηση, ο καθ΄ου η αίτηση ανακάλυψε στο πορτμπακάζ ένα ρόπαλο και επισυνάπτει ως τεκμήριο Η ένα ρόπαλο. Στις 24/9/23 μετέβηκε στον Αστυνομικό Σταθμό [ ] έδωσε κατάθεση και επιβεβαίωσε ο αστυνομικός τα τραύματα του, τον ενημέρωσε ο ανακριτής ότι βρέθηκαν 2 ρόπαλα στο πίσω μέρος του οχήματος που οδηγούσε η αιτήτρια γεγονός το οποίο δεν γνώριζε ο καθ΄ου η αίτηση τα οποία κατασχέθηκαν από τον Αστυνομικό Σταθμό [ ]. Στις 25/9/23 επισκέφθηκε ιδιώτη ιατρό ο οποίος επιβεβαίωσε τα τραύματα του και καταθέτει ως Τεκμήριο Θ αντίγραφο της ιατρικής γνωμάτευσης ενώ αναφέρει ότι ο εν λόγω ιατρός τον ενημέρωσε ότι η αιτήτρια χρήζει άμεσης ιατρικής παρακολούθησης και ήδη ενημέρωσε την αστυνομία και είναι πρόθυμος να μαρτυρήσει ενώπιον του Δικαστηρίου εάν χρειαστεί. Στις 26/9/23 ο καθ΄ου η αίτηση επισκέφθηκε το Τμήμα Βία στην Οικογένεια και έδωσε πολυσέλιδη κατάθεση και καταθέτει ως τεκμήριο Ι αντίγραφο βεβαίωσης καταγγελίας του θύματος. Είναι η θέση του ότι η αιτήτρια εγκατέλειψε αυτόβουλα την κατοικία και σε καμία περίπτωση ο ίδιος είχε πρόθεση να την απομακρύνει από την εν λόγω κατοικία δεδομένου ότι δεν έχει άλλους συγγενείς στην Κύπρο καθώς ούτε εργάζεται προκειμένου να εξασφαλίσει στέγη. Ουδέποτε είχε ούτε έχει πρόθεση να απομακρύνει την αιτήτρια από τα ανήλικα και καταθέτει ως τεκμήριο 1 Α αντίγραφο μηνύματος με το οποίο αναφέρει στην αιτήτρια ότι δεν θέλει να αποκόψει τις σχέσεις της με τα ανήλικα αλλά μόνο να προστατεύσει τα ανήλικα. Ωστόσο όπως ισχυρίζεται ο καθ΄ου η αίτηση η ψυχολογική και ψυχική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η αιτήτρια θέτει τα ανήλικα σε τεράστιο βαθμό κινδύνου έχοντας οποιαδήποτε επαφή μαζί της και το γεγονός ότι η αιτήτρια έχει ψυχιατρικά θέματα όπως παραδέχεται άμεσα και η ίδια χωρίς να θέλει να ακολουθήσει κάποια ιατρική συμβουλή. Καταθέτει ως τεκμήριο ΙΒ αντίγραφο μηνυμάτων στο περιεχόμενο του οποίου η αιτήτρια παραδέχεται τα ψυχιατρικά ζητήματα που αντιμετωπίζει. Καταθέτει επίσης ως τεκμήριο ΙΓ αντίγραφο μηνύματος το οποίο έλαβε από την αδελφή της αιτήτριας προς υποστήριξη του ισχυρισμού του ότι η αιτήτρια χρήζει ψυχιατρικής βοήθειας. Ισχυρίζεται επίσης ότι λόγω της ψυχολογικής της κατάστασης δεν μιλά και δεν έχει καλές σχέσεις με κανένα από την οικογένεια του ούτε με την νύφη της ενώ στο παρελθόν παρεξηγήθηκε με δυο φίλες της. Ακολούθως αναφέρεται στις επιστολές που έλαβε μέσω των δικηγόρων της αιτήτριας στις 25/9/23 και 26/9/23 τις οποίες καταθέτει ως τεκμήρια ΙΔ ενώ καταθέτει ως τεκμήριο ΙΕ απαντητική επιστολή ημερ.28/9/23 το περιεχόμενο της οποίας ανατρέπει και καταρρίπτει τις επιστολές της αιτήτριας. Ισχυρίζεται ότι το τεκμήριο 5 το οποίο επισυνάπτεται επί της ενόρκου δηλώσεως της αιτήτριας δεν μπορεί να αποτελέσει τεκμήριο το οποίο να στοιχειοθετεί τους ισχυρισμούς της γιατί δεν πρόκειται για ένορκη δήλωση η οποία κατέχει τη μορφή μαρτυρίας και δεν έχει υπογραφεί ενώπιον Πιστοποιούντος υπαλλήλου. Ισχυρίζεται ότι η διεύθυνση επίδοσης και γενικότερα η διεύθυνση που αναγράφεται στο τίτλο της παρούσας δεν αποτελεί διεύθυνση ούτε που διαμένει ούτε που διέμενε κατά τη διάρκεια της συμβίωσης του με την αιτήτρια και πρόκειται για παραπλανητική κίνηση της αιτήτριας για να παραπλανήσει το Δικαστήριο ότι η ίδια εγκατέλειψε την οικία στην οποία διέμεναν καθώς και ότι έχει στέγη για να εξασφαλίσει τη φύλαξη των ανηλίκων. Αναφέρεται ακολούθως στην αίτηση γονικής μέριμνας 366/2023 την οποία καταχώρησε ο ίδιος στα πλαίσια της οποία εκκρεμεί μονομερής αίτηση στην οποία επισυνάπτει ως τεκμήριο την απαντητική επιστολή ημερ.28/9/23 την οποία απέστειλε στους δικηγόρους της αιτήτριας οι οποίοι δεν συμπεριέλαβαν ως τεκμήριο στην υπό κρίση αίτηση γεγονός το οποίο όπως ισχυρίζεται καταδεικνύει εξόφθαλμα την πρόθεση της αιτήτριας για απόκρυψη ουσιωδών στοιχείων. Είναι η θέση του καθ' ου η αίτηση ότι η αιτήτρια αντιμετωπίζει βαριάς μορφής ψυχικά ψυχολογικά και ψυχιατρικά προβλήματα, ότι μετά το συμβάν τα ανήλικα επιβεβαιώνουν συνεχώς ότι φοβούνται να παραμείνουν με την αιτήτρια, και ότι στην περίπτωση που δεν ακυρωθούν τα αιτούμενα διατάγματα αυτό θα πλήξει στον μέγιστο βαθμό το συμφέρον των ανηλίκων. Λαμβάνοντας υπόψιν, όπως ισχυρίζεται ο καθ΄ου η αίτηση, ότι η αιτήτρια δεν γνωρίζει ελληνικά, ενώ τα ανήλικα φοιτούν σε ελληνικό σχολείο, ότι η αιτήτρια δεν εργάζεται και ως εκ τούτου δεν μπορεί να προσφέρει στα ανήλικα τα απαραίτητα προς το ζην, το ότι δεν έχει οικία και όχημα στην ιδιοκτησία της προκειμένου να μεταφέρει τα ανήλικα στα ιδιαίτερα φροντιστήρια και στις σχολικές τους μονάδες, καθώς και τις ανισόρροπες τάσεις της συμπεριφοράς της δεν θα μπορούσε παρά να οδηγήσει το Δικαστήριο στην ακύρωση των αιτούμενων διαταγμάτων. Ισχυρίζεται επιπλέον ότι επειδή η αιτήτρια δεν διατηρεί επ' ουδενί στενούς δεσμούς με την Κυπριακή Δημοκρατία, ο καθ΄ου η αίτηση διακατέχεται από εύλογο φόβο ότι θα απαγάγει τα ανήλικα και θα εξέλθει της Δημοκρατίας. Διακατέχεται όπως ισχυρίζεται ο καθ' ου η αίτηση από εύλογο φόβο σχετικά με την διάπραξη εγκλημάτων σε βάρος της ακεραιότητας και ζωής των ανήλικων τέκνων τους γιατί η διαταραγμένη ψυχολογική κατάσταση της αιτήτριας ή αλλιώς η διατάραξη της συνείδησης της ανά τακτά χρονικά διαστήματα θα μπορούσε να την οδηγήσει στην πρόκληση βλάβης σε βάρος των ανηλίκων για εκδικητικούς σκοπούς προς το πρόσωπο του. Τέλος ο καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι η αιτήτρια δεν κατέδειξε το κατεπείγον του αιτήματος της, ότι δεν πληρούνται σωρευτικά οι προυποθέσεις του Α32 του Ν.14/60, ότι απέκρυψε ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα, ότι δεν ήρθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, και ότι δεν παρουσίασε οποιαδήποτε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου με την οποία να υποστηρίζει ότι η ίδια σε περίπτωση που δεν εκδοθούν και καταστούν απόλυτα τα ενδιάμεσα διατάγματα θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά για την οποία ο καθ΄ου η αίτηση δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να την αποζημιώσει ή που θα είναι δύσκολο αν όχι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Στην ένορκη δήλωση της Π.Τ, μητέρας του καθ΄ου η αίτηση, η κα Τ, ισχυρίζεται ότι ο καθ' ου η αίτηση την ενημέρωσε για την παρούσα αίτηση και για την αίτηση Γονικής Μέριμνας Αρ. 366/23 την οποία καταχώρησε ο ίδιος με την οποία ζητά την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να του παραχωρείται η αποκλειστική γονική μέριμνα των ανηλίκων, να τεθούν τα ανήλικα στον κατάλογο των προσώπων των οποίων η έξοδος τους απαγορεύεται από την Κύπρο και να του ανατεθεί η φύλαξη και φροντίδα των ανηλίκων. Ισχυρίζεται ότι εξ όσων γνωρίζει οι σχέσεις των διαδίκων ήταν αρμονικές μέχρι τις αρχές του 2017 που η αιτήτρια άρχισε να επιδεικνύει αλλόκοτη συμπεριφορά προς τον υιό της και να τον ζηλεύει γιατί πίστευε ότι διατηρεί δεσμό με τρίτο πρόσωπο και ότι η ίδια και ο σύζυγος της προσπαθούσαν να την καθησυχάσουν ότι κάτι τέτοιο δεν ίσχυε. Αναφέρεται στο περιστατικό της 23/9/23 και ισχυρίζεται ότι τα μεσάνυκτα της τηλεφώνησε ο γιός της ότι η αιτήτρια φώναζε, έσπαζε πράγματα και έκλαιγαν τα μωρά, και η ίδια μετέβη στην κατοικία των διαδίκων για να πάρει τα παιδιά για να τα ηρεμήσει. Όταν έφτασε στην κατοικία βρήκε το γιό της να κρατά τον εγγονό της ενώ άκουσε την εγγονή της να κλαίει, η αιτήτρια την έβρισε, ενώ η ανήλικη εγγονή της βρισκόταν στο δωμάτιο με κλειστά φώτα και έκλαιγε. Η αιτήτρια την ακολούθησε την έσπρωχνε και την κτυπούσε στα χέρια. Η κα Τούμπα είπε στην εγγονή της να μην κλαίει και να βάλει τα παπούτσια της ενώ πήγε στο δωμάτιο και ο ανήλικος εγγονός της. Προτού το καταλάβει η αιτήτρια την κλείδωσε στο δωμάτιο. Στο δωμάτιο βρίσκονταν η κα Τ, η αιτήτρια και τα ανήλικα, η κα Τ άρχισε να φωνάζει για να τους ανοίξει την πόρτα, και άκουσε και τον καθ΄ου η αίτηση να της φωνάζει να ανοίξει την πόρτα. Όπως ισχυρίζεται η κα Τ, ο γιός της τελικά κατάφερε να ανοίξει την πόρτα, πήρε τα εγγόνια της και τα έβαλε στο αυτοκίνητο ενώ η αιτήτρια την ακολούθησε και την κτύπησε στο πόδι με την πόρτα του αυτοκινήτου. Τελικά η κα Τ κατάφερε να φύγει με το αυτοκίνητο και πήρε τα εγγόνια της στο σπίτι της μέχρι να ηρεμήσει η αιτήτρια. Είναι πλήρως απογοητευμένη όπως ισχυρίζεται με την συμπεριφορά της αιτήτριας γιατί η σχέση τους ήταν σαν μάνας με κόρη, ότι πολλές φορές αναλάμβανε η ίδια την φροντίδα των ανηλίκων για να επιλαμβάνεται η αιτήτρια προσωπικών της υποχρεώσεων και συγκεκριμένα έπλενε και σιδέρωνε τα ρούχα των διαδίκων και των ανηλίκων, μαγείρευε για όλους και είχε υπό την επίβλεψη της απεριόριστο χρόνο τα ανήλικα. Γι' αυτό το λόγο και ήταν η μοναδική εξουσιοδοτημένη να παραδίδει και να παραλαμβάνει τα ανήλικα από και προς τις εκάστοτε σχολικές μονάδες και τα φροντιστήρια τα οποία παρακολουθούν τα ανήλικα. Στις 4/7/22 όπως ισχυρίζεται έλαβε μήνυμα στο κινητό της από την αιτήτρια για να συναντηθούν σε καφετέρια στην [ ] και όταν συναντήθηκαν η αιτήτρια ήταν νευρική και έκλαιγε ενώ της ανέφερε ότι λάμβανε φαρμακευτική αγωγή γιατί δεν ήταν ψυχολογικά καλά. Στην ένορκη της δήλωση η κα Ι.Τ, νύφη του καθ΄ου η αίτηση, ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι πριν από περίπου ένα με ενάμιση χρόνο, έλαβε ένα μήνυμα από την αιτήτρια από το οποίο συμπέρανε ότι η ψυχολογία της ήταν κλονισμένη και από ενδιαφέρον την κάλεσε στο τηλέφωνο για να διαπιστώσει πως είναι καλά και ασφαλής. Η αιτήτρια της ανέφερε ότι ψυχολογική της κατάσταση ήταν κλονισμένη και της ζήτησε να συναντηθούν σε μια καφετέρια στην περιοχή του [ ]. Όταν έφτασε εκεί η αιτήτρια έκλαιγε ήταν αναστατωμένη, και η ενόρκως δηλούσα παρατήρησε πως στο αυτοκίνητο της αιτήτριας το οποίο ήταν παρκαρισμένο κοντά στην καφετέρια ήταν γεμάτο με προσωπικά της αντικείμενα. Συζήτησαν όπως ισχυρίζεται αρκετά και η αιτήτρια της ανέφερε ότι η ψυχολογική της κατάσταση ήταν κλονισμένη και συνεχώς έρχονταν σε προστριβές με τον καθ΄ου η αίτηση και για το λόγο αυτό αποφάσισε να εγκαταλείψει την οικία στην οποία διέμεναν. Όπως ισχυρίζεται η ενόρκως δηλούσα, είχε γνώση η ίδια πως στις διαπροσωπικές της σχέσεις με τον καθ΄ου η αίτηση ήταν εριστική, εγωίστρια, με αποτέλεσμα να προκαλούνται συνεχώς προβλήματα στη σχέση τους με τον καθ΄ου η αίτηση. Η ενόρκως δηλούσα την παρότρυνε να αναθεωρήσει την απόφαση της να εγκαταλείψει την οικία τους αφού θα ήταν επικίνδυνο για την ίδια αφού θα ήταν αδύνατο να διαβιεί μέσα στο αυτοκίνητο της. Στην ένορκη του δήλωση ο Σ.Γ, υπάλληλος στην επιχείρηση του πατέρα του καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι γνωρίζει προσωπικά την αιτήτρια, ότι ο χώρος εργασίας τους είναι δίπλα στην οικία που χρησιμοποιούσαν ως οικογενειακή εστία οι διάδικοι, και ότι στις 25/9/23 παρατήρησε την αιτούσα να μεταφέρει διάφορες χάρτινες κούτες και τσάντες προς το όχημα της, του ζήτησε να την βοηθήσει και του είπε πως έφευγε από την οικογενειακή εστία. Το Δικαστήριο έχοντας υπόψιν την ισχύουσα νομολογία σε σχέση με την υποχρέωση του να ακούσει τα ανήλικα και κατά το στάδιο της ενδιάμεσης αίτησης, πριν την έκδοση της απόφασης του, Βλ. Έφεση αρ.1/22 (σχ.2/22) μεταξύ Γ.Δ.-Α.Β και Έφεση αρ.2/22 (σχ.1/22) μεταξύ Α.Β-Γ.Δ ημερομηνίας 7/7/22, στις 16/10/23 κάλεσε τα ανήλικα στο Δικαστήριο για σκοπούς συνέντευξης η οποία δόθηκε αυτούσια στους δικηγόρους των διαδίκων. Πριν προχωρήσω στην εξέταση της αίτησης, κρίνω ότι θα πρέπει κατά προτεραιότητα να εξετάσω την θέση της αιτήτριας η οποία προβάλλεται μέσω της αγόρευσης της, ότι η ένσταση του καθ' ου η αίτηση δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και ότι καθ΄ου η αίτηση δεν νομιμοποιείται να ζητά να ακουσθεί στα πλαίσια της εκδίκασης του προσωρινού διατάγματος δεδομένου ότι από τα πρακτικά του Δικαστηρίου προκύπτει χωρίς αμφιβολία η μη συμμόρφωση του με το υπό κρίση προσωρινό διάταγμα αλλά και η μονομερής απόφαση του να διακόψει την σχολική φοίτηση των ανήλικων τέκνων των διαδίκων. Το Δικαστήριο έχει γνώση για τη μη συμμόρφωση του καθ΄ου η αίτηση με το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα αφού στις 12/10/23 ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένη ενώπιον του Δικαστηρίου η παρούσα αίτηση, σε σχετική ερώτηση του Δικαστηρίου, ο καθ' ου η αίτηση ανέφερε ότι τα ανήλικα εξακολουθούν να βρίσκονται μαζί του. Το γεγονός της μη συμμόρφωσης του καθ' ου η αίτηση με το διάταγμα, επιβεβαιώνεται και από τις αναφορές των συνηγόρων του στην αγόρευση τους. Η παρακοή διατάγματος δεν συνεπάγεται αυτόματα τη στέρηση του δικαιώματος ακρόασης του διαδίκου ο οποίος βρίσκεται σε παρακοή αφού η γενική αρχή είναι ότι ο κάθε διάδικος έχει δικαίωμα ακροάσεως, το οποίο κατοχυρώνεται από το Α.30 του Συντάγματος. Στην απόφαση Γρηγορίου v Σταύρου

(1992)1 ΑΑΔ 237 αποφασίστηκαν τα ακόλουθα: «(α) Η γενική αρχή είναι ότι καθένας διάδικος έχει δικαίωμα ακροάσεως. Το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αναστείλει ή αφαιρέσει το βασικό αυτό δικαίωμα εάν διάδικος είναι αποδεδειγμένα ένοχος παρακοής και το συμφέρον της δικαιοσύνης επιβάλλει τούτο, δηλ. η παρακοή αποτελεί εμπόδιο στην πορεία της δικαιοσύνης στη συγκεκριμένη υπόθεση, με το να δυσκολεύεται η διακρίβωση των ορδιών γεγονότων ή η εφαρμογή της διαταγής του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο δεν ασκεί την πιο πάνω εξουσία του εάν ο υπαίτιος διάδικος δείξει καλό λόγο για τη μη άσκηση της διακριτικής ευχέρειας εναντίον του. (β) Σε διαδικασία για την εγκυρότητα του διατάγματος -ένσταση ή έφεση - ή διαδικασία στην οποία η νομιμότητα του διατάγματος είναι επίδικο θέμα ο διάδικος δεν εμποδίζεται να ακουστεί έστω και αν είναι ένοχος συνεχιζόμενης παρακοής, γιατί δεν είναι ορθό να επιτραπεί σε διάταγμα να συνεχίσει να ισχύει, χωρίς να αποφασισθεί πρώτα το θέμα της νομιμότητας του». Το Δικαστήριο με την παρούσα αίτηση καλείται να εξετάσει κατά πόσο θα ακυρώσει ή οριστικοποιήσει το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα ημερ.28/9/23 με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του. Δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου καταδίκη του καθ' ου η αίτηση για παρακοή του επίδικου προσωρινού διατάγματος, και κατ' επέκταση δεν μπορεί εκ προοιμίου το Δικαστήριο να κρίνει αυτόν ως αποδεδειγμένα ένοχο παρακοής για να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια για το κατά πόσο θα του επιτρέψει ή όχι να ακουστεί στα πλαίσια της παρούσας. Η κάθε πλευρά στην αγόρευση της προβάλλει τη δική της θέση σε σχέση με την μη συμμόρφωση του καθ΄ου η αίτηση με το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα, θέσεις όμως οι οποίες δεν θα εξεταστούν στα πλαίσια της υπό κρίση αίτησης. Δεδομένων των όσων αναφέρθηκαν ανωτέρω, το Δικαστήριο θα ακούσει τον καθ' ου η αίτηση στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Η αιτήτρια επίσης, στην αγόρευση της εισηγείται ότι οι ένορκες δηλώσεις της Ι. Τ και του Σ.Γ δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο γιατί δεν συνοδεύονται από δήλωση αληθείας και παραπέμπει στις σχετικές διατάξεις του Μέρους 22 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Στο Μέρος 22.1 αναφέρονται τα έγραφα τα οποία επιβεβαιώνονται με δήλωση αληθείας στα οποία περιλαμβάνεται και η δήλωση μάρτυρα, ενώ στο Μέρος 22.4.

(1)αναφέρονται τα ακόλουθα: « Αν ο δηλών σε δήλωση μάρτυρα παραλείπει να επιβεβαιώσει τη δήλωση μάρτυρα με δήλωση αληθείας, αυτή δεν γίνεται αποδεχτή ως μαρτυρία εκτός αν το επιτρέψει το Δικαστήριο». Ο καθ΄ου η αίτηση, σε σχέση με το αναφερόμενο θέμα, στην γραπτή του αγόρευση κάνει αναφορά στο Μέρος 3 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας και στις σχετικές διατάξεις για τη δυνατότητες που έχει το Δικαστήριο σε περίπτωση παράλειψης συμμόρφωσης με κανονισμό. Είναι γεγονός ότι οι ένορκες δηλώσεις τόσο της Ι.Τ όσο και του Σ.Γ δεν συνοδεύονται από δήλωση αληθείας ως προνοούν οι Νέοι Κανονισμοί. Αδιαμφισβήτητα, κατά την καταχώρηση αιτήσεων θα πρέπει να τηρούνται πιστά οι Κανονισμοί για να μην αναλώνει χρόνο το Δικαστήριο στην εξέταση διαδικαστικών ζητημάτων. Εν πάση όμως περιπτώσει λαμβάνοντας υπόψιν τη φύση της υπόθεσης η οποία αφορά στη ρύθμιση θεμάτων που άπτονται της γονικής μέριμνας ανηλίκων το συμφέρον των οποίων προέχει, και δεδομένης της εξουσίας που παρέχει το Μέρος 22.4

(1)στο Δικαστήριο, ως ανωτέρω ανέφερα, θα κάνω αποδεκτές ως μαρτυρία τις ένορκες δηλώσεις των 2 μαρτύρων του καθ΄ου η αίτηση οι οποίες δεν συνοδεύονται από δήλωση αληθείας. Δεδομένων των όσων ανωτέρω ανέφερα προχωρώ στην εξέταση της αίτησης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧH-ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 , ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, β. Ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και γ. ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates

(1982)1 Α.Α.Δ.557, Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α.

(1996)1 (Α) Α.Α.Δ.253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ.255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland

(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ.ά.

(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ.2015, Γεν. Εισαγγελέας v .Cyfield, Πολ.Εφ.Αρ. Ε52/21,10/2/22, ECLI:CY:AD:2022:A79 κ.α. Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη

(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd. v. Adidas

(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Σύμφωνα με την Νομολογία, ο διάδικος ο οποίος επιζητά την έκδοση διατάγματος μονομερώς, έχει υποχρέωση να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα γεγονότα που επενεργούν στην κρίση του. (Βλ. Τσερκέζος v. Dragon Tourist Enterprises Ltd

(2009)1(A) Α.Α.Δ. 734). Επιπλέον, στις περιπτώσεις μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος το οποίο θα πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα, αφού το Δικαστήριο ακούει μόνο την μια πλευρά, κατά παρέκκλιση της αρχής ότι πρέπει να ακούγονται και οι δύο πλευρές (Βλ. Αμβροσιάδου κ.ά. ν. Coward κ.ά.

(2013)1 (Α) ΑΑΔ 78). Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν.14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα Άρθρα 5, 6 και 7 του του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου 216/90. Σύμφωνα με το άρθρο 5

(1)(α) του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν. 216/90), η γονική μέριμνα είναι καθήκον και δικαίωμα των γονέων, οι οποίοι το ασκούν από κοινού. Σύμφωνα με το άρθρο 6 του Ν.216/90: «

(1)Κάθε απόφαση των γονέων σχετικά με την άσκηση της γονικής μέριμνας πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του τέκνου.

(2)(α) Στο συμφέρον του τέκνου πρέπει να αποβλέπει και η απόφαση του Δικαστηρίου όταν, κατά τις διατάξεις του νόμου, το Δικαστήριο αποφασίζει σχετικά με την ανάθεση της γονικής μέριμνας ή με τον τρόπο της άσκησης της. (Στυλιανού ν. Στυλιανού

(1993)1 ΑΑΔ 130, Διευθύντρια Τμήματος Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ν. Ντούμα κ.ά.

(2001)1 (Γ) ΑΑΔ 1911). (β) Η απόφαση του Δικαστηρίου πρέπει επίσης να σέβεται την ισότητα μεταξύ των γονέων και να μην κάνει διακρίσεις με βάση το φύλο, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τις πεποιθήσεις, την ιθαγένεια, την εθνική ή κοινωνική προέλευση ή την περιουσία.

(3)Ανάλογα με την ωριμότητα του τέκνου και στο βαθμό που μπορεί να αντιληφθεί, πρέπει να ζητείται και να συνεκτιμάται η γνώμη του πριν από κάθε απόφαση σχετικά με τη γονική μέριμνα, εφόσο η απόφαση αφορά τα συμφέροντα του.» Στο σύγγραμμα Οικογενειακό Δίκαιο Τόμος ΙΙ, Τρίτη έκδοση, έκδοσης 2003 της Καθηγήτριας Έφης Κουνουγιέρη Μανωλεδάκη στη σελ. 268 αναφέρεται: «Ως συμφέρον του παιδιού εννοείται το σωματικό, το υλικό, το πνευματικό, το ψυχικό, το ηθικό και γενικότερα το κάθε είδος συμφέρον. Πρόκειται όπως είναι φανερό για αόριστη νομική έννοια, με αξιολογικό περιεχόμενο, που εξειδικεύεται από το Δικαστή, άρα η κρίση του τελευταίου, ως προς το αν ενόψει των συγκεκριμένων περιστάσεων (η ύπαρξη των οποίων κρίνεται ανέλεγκτα από το δικαστήριο ουσίας) εξυπηρετείται in abstracto το συμφέρον του παιδιού υπόκειται στον έλεγχο του Α.Π. Το συμφέρον του ανηλίκου αποτελεί μια έννοια γενική και είναι καθήκον του εκάστοτε δικαστή να το εξειδικεύσει και να το προστατεύσει». Σύμφωνα με τον περί Προστασίας των δικαιωμάτων του παιδιού Νόμο του 2007 (Ν. 74(1/2007) δικαιώματα του παιδιού «σημαίνει τα δικαιώματα του παιδιού, τα οποία κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα και τους νόμους, από τη Σύμβαση του Ο.Η.Ε., την Ευρωπαϊκή Σύμβαση και οποιαδήποτε άλλη σχετική διεθνή σύμβαση που ήθελε κυρωθεί από τη Δημοκρατία». Σύμφωνα με το άρθρο 7 του Ν. 216/90, αν οι γονείς διαφωνούν κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας και το συμφέρον του τέκνου επιβάλλει να ληφθεί απόφαση, αποφασίζει το Δικαστήριο, έπειτα από αίτηση οποιουδήποτε από τους γονείς. Όπως αναφέρθηκε στην απόφαση Κκουφού ν. Κκουφού

(1997)1 (Γ) ΑΑΔ 1588, 1593: «Η διαμόρφωση κρίσης πάνω σε θέματα γονικής μέριμνας είναι έργο λεπτό και σύνθετο. Δεν είναι εγχείρημα που στοχεύει στην απόδοση ευθυνών ή στην επιβολή κύρωσης για μεμπτή συμπεριφορά. Γνώμονας είναι το συμφέρον του ανηλίκου και κατά την εκτίμησή του, προσλαμβάνει σημασία το σύνολο των στοιχείων». Για το ίδιο θέμα στην υπόθεση Ιωαννίδης κ.ά. ν. Ιωαννίδη κ.ά.

(2002)1 (Γ) ΑΑΔ Σελ. 1446, 1452 λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Στη διαδικασία αιτήσεων γονικής μέριμνας δεν υπάρχει το στοιχείο της αντιπαράθεσης μεταξύ των γονέων. Πρόκειται για διαδικασία εξεταστικού χαρακτήρα της οποίας, ο τελικός σκοπός είναι η καλύτερη εξυπηρέτηση της ευημερίας και του συμφέροντος του ανηλίκου. Στα άρθρα 6 και 14 του νόμου, αναφέρεται ότι το κύριο κριτήριο για τη γονική μέριμνα είναι το συμφέρον του τέκνου. Πρόκειται για αρχή η οποία επαναλαμβάνεται συχνά στη νομολογία (βλ. Στυλιανού ν. Στυλιανού (ανωτέρω) και Ιακωβίδης ν. Ιακωβίδη,

(2000)1 ΑΑΔ 1108 από την οποία και η πιο κάτω επιγραμματική διατύπωση της αρχής: «Η ύψιστη αρχή που το Δικαστήριο θα πρέπει πάντα να έχει υπόψιν σε τέτοιες υποθέσεις είναι η ευημερία του ανηλίκου»». Το Δικαστήριο θα εξετάσει τους λόγους ένστασης του καθ΄ ου η αίτηση τους οποίους προωθεί με την αγόρευση του. Στους λόγους ένστασης του 1, 6 και 11 ο καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι η ένορκη δήλωση της αιτήτριας η οποία υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση είναι αντικανονική, αντινομική και αντιβαίνει στην κείμενη νομοθεσία, δεν αποκαλύπτει επαρκή και προσήκοντα γεγονότα που δύνανται να θεμελιώσουν τους όρους και προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και η υιοθέτηση δικογράφου δεν συνιστά μαρτυρία. Στο Μέρος 23.4 των Νέων Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας οι οποίοι τέθηκαν σε ισχύ από την 1/9/23 το οποίο τιτλοφορείται: Τι πρέπει να περιλαμβάνεται και να δηλώνεται στην αίτηση στην παράγραφο 4 αναφέρονται τα εξής: «Αν ο αιτητής στηρίζεται σε γεγονότα τα οποία εμφανίζονται στο φάκελο του δικαστηρίου, τα γεγονότα αυτά». Στο έντυπο 34 το οποίο καταχώρησε η αιτήτρια, αναφέρει ότι στηρίζεται σε γεγονότα τα οποία προκύπτουν από τα δικόγραφα ή το περιεχόμενο του φακέλου της υπόθεσης και υιοθετεί όλα τα γεγονότα τα οποία αναφέρονται στην κυρίως αίτηση με αριθμό 364/23 στις παραγράφους 1-47 ενώ βασίζεται επίσης στην ένορκη δήλωση της και την ένορκη δήλωση της ορκωτής μεταφράστριας οι οποίες επισυνάπτονται ως Παραρτήματα Α και Β. και στα τεκμήρια που επισυνάπτονται σε αυτές. Στο Μέρος 32.5 το οποίο τιτλοφορείται: Μαρτυρία σε διαδικασία άλλη από δίκη στην παράγραφο 2 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Σε ακροάσεις άλλες από δίκη, διάδικος δύναται να στηριχθεί σε θέματα τα οποία παρατίθενται: (α) σε δικόγραφο του διαδίκου ή (β) σε αίτηση του διαδίκου αν το δικόγραφο ή η αίτηση επιβεβαιώνεται με δήλωση αληθείας». Στο Μέρος 23.4.

(5)αναφέρονται τα ακόλουθα: « Αν ο αιτητής στηρίζεται σε γεγονότα τα οποία παρατίθενται σε γραπτή μαρτυρία, αυτό αναφέρεται ειδικά στην αίτηση και οι σχετικές ένορκες δηλώσεις ή η γραπτή μαρτυρία προσδιορίζονται και επισυνάπτονται στην αίτηση (εκτός αν αυτές έχουν ήδη καταχωριστεί στο δικαστήριο στο πλαίσιο της ίδιας υπόθεσης)». Επομένως, δεδομένου ότι η εναρκτήρια αίτηση της αιτήτριας, τα γεγονότα της οποίας υιοθετεί η αιτήτρια για σκοπούς υποστήριξης της υπό κρίση αίτησης, συνοδεύεται από δήλωση αληθείας, αποτελεί αποδεχτή μαρτυρία, για στήριξη του σχετικού αιτήματος της αιτήτριας και ως εκ τούτου οι αναφερόμενοι λόγοι ένστασης του καθ΄ου η αίτηση απορρίπτονται. Στους λόγους ένστασης 2 και 3 ο καθ΄ου η αίτηση αναφέρεται στη νομική βάση της αίτησης η οποία όπως ισχυρίζεται στηρίζεται στους θεσμούς πολιτικής δικονομίας οι οποίοι έχουν τεθεί εκποδών και έχουν καταστεί άνευ αντικειμένου από την 1/9/23 και ότι είναι ελλιπής. Παρατηρώ ότι όντως στη νομική βάση της αίτησης γίνεται αναφορά στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 1, 2, 3 και 7, οι οποίοι πλέον από την 1/9/23 με την εφαρμογή των Νέων Κανονισμών δεν εφαρμόζονται. Κρίνω όμως ότι, δεδομένου ότι στη Νομική Βάση της αίτησης γίνεται αναφορά τόσο στις σχετικές διατάξεις των Νέων Κανονισμών, όσο και στα σχετικά άρθρα του Ν.216/90, του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου, στο άρθρο 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου και στο Α32 του Ν.14/60, η νομική βάση περιλαμβάνει όλες τις απαραίτητες διατάξεις προς υποστήριξη της αίτησης την οποία προωθεί η αιτήτρια και το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια να την εξετάσει. Δεδομένων των όσων ανέφερα, απορρίπτονται οι αναφερόμενοι λόγοι ένστασης του καθ΄ ου η αίτηση. Στους λόγους ένστασης του 10, 12, 13, 14, 15, 16, 17,18,19, 20, 21, 22 ,23 και 25 αναφέρει ότι δεν πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις των άρθρων 1,2, 5, 7 και 9 του Κεφαλαίου 6, ότι δεν υπάρχει το στοιχείο του κατεπείγοντος, ότι η αιτήτρια δεν αποκάλυψε συγκεκριμένα και όλα τα γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου, παράλειψη εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας προστάζει όπως απορριφθεί η αίτηση και ότι σε περίπτωση απολυτοποίησης των αιτούμενων διαταγμάτων ο καθ΄ου η αίτηση θα υποστεί ανεπανόρθωτες βλάβες, ότι η αίτηση είναι κακόπιστη και ή επιδιώκει αλλότριο σκοπό, ότι η αιτήτρια καταχράστηκε τη διαδικασία, ότι στην περίπτωση που το διάταγμα καταστεί απόλυτο θα παραβλάψει ανεπανόρθωτα τα ουσιαστικά δικαιώματα και συμφέροντα των ανηλίκων, και θα επενεργήσει καταπιεστικά και/ή καταχρηστικά εναντίον των ανηλίκων των οποίων τα δικαιώματα θα καταστρατηγήσει. Αποτελεί λόγο ένστασης του καθ΄ου η αίτηση ότι δεν πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις που θέτει το Α.32 του Ν.14/60. Στην υπό κρίση αίτηση με βάση τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, είναι προφανές ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση αφού η μητέρα, ως ένας εκ των φορέων της γονικής μέριμνας των ανηλίκων, στρέφεται εναντίον του άλλου γονέα για ρύθμιση θεμάτων που άπτονται της γονικής μέριμνας των ανήλικων τέκνων τους. Υπάρχει επίσης και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αιτήτριας, εφόσον κατά το άρθρο 14 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, το Δικαστήριο δύναται να αναθέσει την άσκηση της γονικής μέριμνας ανηλίκου τέκνου στον ένα ή τον άλλο γονέα, δυνατό ακόμα να επιμερίσει την άσκηση της γονικής μέριμνας στους δύο γονείς ή να αναθέσει την άσκηση της γονικής μέριμνας ανηλίκου σε τρίτο πρόσωπο. Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60 ότι θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, η νομολογία μας θέλει αυτή την προϋπόθεση να συνδέεται με το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων. Δεν θα συμφωνήσω με την θέση του καθ΄ου η αίτηση στην ένορκη του δήλωση ότι η αιτήτρια δεν παρουσίασε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου με την οποία να υποστηρίζει ότι η ίδια σε περίπτωση που δεν εκδοθούν και καταστούν απόλυτα τα ενδιάμεσα διατάγματα θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά για την οποία ο καθ΄ου η αίτηση δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να την αποζημιώσει ή που θα είναι δύσκολο αν όχι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Όπως έχει νομολογηθεί, η τρίτη προϋπόθεση δεν πρέπει να συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς στις υποθέσεις των πολιτικών Δικαστηρίων, πόσο μάλλον στις υποθέσεις των οικογενειακών διαφορών όπως η παρούσα. Στην απόφαση Κατσουρίδης ν. Κατσουρίδης

(1997)Α.Α.Δ. 415, τονίστηκαν τα ακόλουθα (σελ. 427): «Ο εφεσείων δεν αμφισβήτησε ούτε την τρίτη προϋπόθεση από τις προϋποθέσεις της επιφύλαξης στο άρθρο 32

(1). Το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στο σύγγραμμα του David Bean, Injunctions, 5η έκδοση σελ. 149 ως προς τη δυνατότητα του Δικαστηρίου για άμεση παρέμβαση με παρεμπίπτον διάταγμα στις περιπτώσεις οικογενειακών διαφορών που απολήγουν σε πράξεις βίας ή που επηρεάζουν την ευημερία ανηλίκων για να καταλήξει πως «οι πληγωμένες σχέσεις και τα τραυματισθέντα συναισθήματα των διαδίκων και των ανηλίκων δεν αποτιμούνται σε χρήμα και δεν αποκαθίστανται μεταγενέστερα». Όπως προκύπτει μέσα από την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, αποτελεί κοινή θέση των διαδίκων ότι η αιτήτρια καθ' όλη τη διάρκεια της συμβίωσης τους δεν εργαζόταν. Αν αυτό ήταν δική της επιλογή, όπως ισχυρίζεται ο καθ΄ου η αίτηση, ή αν της το απαγόρευε ο καθ΄ου η αίτηση για να μην αποκτήσει οποιασδήποτε μορφής ανεξαρτησία όπως ισχυρίζεται η αιτήτρια, αποτελούν αντικρουόμενους ισχυρισμούς οι οποίοι δεν θα εξεταστούν στο παρόν στάδιο από το Δικαστήριο. Κοινή επίσης θέση των διαδίκων αποτελεί το γεγονός ότι ο καθ' ου η αίτηση διατηρεί δικηγορική εταιρεία. Σε κανένα σημείο της ενόρκου δηλώσεως του ο καθ΄ου η αίτηση αναφέρει ποια ήταν η συμμετοχή του στην καθημερινότητα των ανηλίκων από της γέννησης τους σε αντίθεση με την αιτήτρια η οποία μεταξύ άλλων ισχυρίζεται ότι από της γέννησης τους ανέλαβε την ευθύνη για τη φροντίδα και ανατροφή τους, ότι διατηρεί άριστες συναισθηματικές σχέσεις με τα ανήλικα ένεκα της καθημερινής ενασχόλησης της με το μεγάλωμα τους και την διεκπεραίωση των καθημερινών τους αναγκών περιλαμβανομένης της καθημερινής τους φροντίδας και της μεταφοράς τους στο σχολείο σε διάφορες ασχολίες και φίλους που έχουν για να παίξουν, ότι έχει την ικανότητα και τον χρόνο να ασκεί τη φύλαξη και φροντίδα τους και ότι μεταξύ τους δημιουργήθηκε έντονος συναισθηματικός δεσμός. Δεν προβλήθηκε οποιοσδήποτε ισχυρισμός ούτε από τον καθ΄ου η αίτηση ούτε από τους μάρτυρες του ο οποίος να ανατρέπει τα όσα ισχυρίστηκε η αιτήτρια σε σχέση με τη εκ μέρους της ανάληψη της φύλαξης και φροντίδας των ανηλίκων καθ΄ όλη τη διάρκεια της συμβίωσης των διαδίκων. Οι ισχυρισμοί της μητέρας του καθ΄ου η αίτηση, στην ένορκο της δήλωση ότι, «ουκ ολίγες φορές αναλάμβανε τη φροντίδα των ανηλίκων προκειμένου η αιτήτρια να επιλαμβάνεται προσωπικών της υποχρεώσεων» δεν διαφοροποιεί την κατάσταση. Άλλωστε, η γονική μέριμνα των ανήλικων τέκνων ασκείται εκ του Νόμου από τους γονείς και σε περίπτωση που αυτοί προσφύγουν στο Δικαστήριο αυτή θα ρυθμιστεί ανάλογα με τις δυνατότητες και συνθήκες εκάστου γονέα με γνώμονα πάντα την εξυπηρέτηση του συμφέροντος των ανηλίκων. Δεδομένων των όσων αναφέρθηκαν ανωτέρων κρίνω ότι πληρείται και η Τρίτη προϋπόθεση του Α.32. Επομένως οι λόγοι ένστασης του καθ΄ου η αίτηση που αφορούν στο εν λόγω ζήτημα απορρίπτονται. Αποτελεί λόγο ένστασης του καθ΄ου η αίτηση, ότι δεν πληρείται η προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 9 του Κεφ. 6 σε σχέση με το στοιχείο του κατεπείγοντος και ότι η αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα. Οι δυο αυτές προϋποθέσεις πρέπει απαραιτήτως να πληρούνται προκειμένου να είναι επιτυχής η έκβαση μιας μονομερούς αίτησης. Αναφορικά με το στοιχείο του κατεπείγοντος στο άρθρο 9

(1)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφάλαιο 6, αναφέρεται πως: «Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσον καταδεικνύεται το κατ' επείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση της δικαστικής εξουσίας στην απουσία του Εναγόμενου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρεθεί η παρέκκλιση από τον θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δυο μέρη πριν εκφέρει κρίση. Όπως διαπιστώνει ο Κωνσταντινίδης, Δ, σε δυο αποφάσεις του (In Re Stavrou Hotel Apartments Ltd (Αίτηση αρ. 143/96, 01/08/1996) το υπαρκτό του επείγοντος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας κάτω από το άρθρο 9 του Κεφαλαίου 6». Περαιτέρω στην υπόθεση Astarti Development Plc κ.α. v. Χριστοδουλίδη κ.α. Πολιτική Αίτηση αριθμός 160/15 ημερομηνίας 13/01/2016 υποδείχτηκε ότι το κατ' επείγον της θεραπείας συναρτάται προς την αμεσότητα του κινδύνου, στην αποτροπή του οποίου η θεραπεία αποσκοπεί. Η ύπαρξη του κατ' επείγοντος δικαιολογείται μέσα από την προβολή συγκεκριμένων και σαφών ισχυρισμών. Κατά την άποψη μου, στην υπό κρίση αίτηση καταδείχθηκε το κατεπείγον για τους λόγους που θα εξηγήσω. Αποτελεί κοινή θέση των διαδίκων ότι από τις 23/9/23, δεν συμβιώνουν. Οι θέσεις των διαδίκων όπως προκύπτουν μέσα από τη μαρτυρία τους σε σχέση με τα όσα διαδραματίστηκαν το συγκεκριμένο βράδυ είναι εκ διαμέτρου αντίθετες αφού ο ένας επιρρίπτει ευθύνη στον άλλο για τα όσα διαδραματίστηκαν. Αποτελεί όμως κοινή τους θέση ότι η μητέρα του καθ' ου η αίτηση παρέλαβε τα ανήλικα από την κατοικία και τα μετέφερε στην κατοικία της, και ότι μέχρι την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης τα ανήλικα δεν επέστρεψαν στην αιτήτρια. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες η μητέρα του καθ' ου η αίτηση παρέλαβε τα ανήλικα, και οι λόγοι για τους οποίους αυτά δεν επέστρεψαν στην αιτήτρια έκτοτε, δεδομένων των αντικρουόμενων θέσεων των διαδίκων δεν θα εξεταστούν στο παρόν στάδιο. Ο Sir Thomas Bingham ΜR στην υπόθεση Re D and Another (minors)

(1993)2 All E.R. 693 στη σελ. 695 είπε κάτι που αναδεικνύεται πολύ επίκαιρο στην παρούσα υπόθεση: «Είναι πασίγνωστο πως όταν καταρρεύσει ο γάμος στα θύματα συγκαταλέγονται όχι μόνοι οι σύζυγοι, αλλά, και πρωτίστως, τα παιδιά τους, που στροβιλίζονται στη δίνη των πληγωμένων συναισθημάτων των γονέων τους, με κόστος πολλή δυστυχία και, όχι σπάνια, διαρκή ψυχολογική ζημιά. Είναι, επίσης, πασίγνωστο πως, όταν ο γάμος καταρρεύσει και ανακύπτουν προβλήματα που αφορούν τα παιδιά, η επίλυση των προβλημάτων αυτών μέσω της συνήθους δικαστικής αντιπαράθεσης, οδηγεί σε εξογκωμένες αλληλοκατηγορίες με αποτέλεσμα την παρόξυνση των συναισθημάτων και επίταση της έντασης». Με βάση τα όσα αναφέρθηκαν, κρίνω ότι καταδείχθηκε το στοιχείο του κατεπείγοντος αφού η ρύθμιση της φύλαξης και του τόπου διαμονής των ανηλίκων, δεδομένης της διάστασης των γονέων τους και της έντονης διαμάχης μεταξύ τους δεν θα μπορούσε να αναμένει την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης. Επομένως οι λόγοι ένστασης που αφορούν στο εν λόγω ζήτημα απορρίπτονται. Όσον αφορά στο θέμα της μη αποκάλυψης και της κακής πίστης που καταλογίζει ο καθ' ου η αίτηση στην αιτήτρια θα αναφέρω τα ακόλουθα: Σε υποθέσεις γονικής μέριμνας, οδηγός του Δικαστηρίου για την τελική του κατάληξη είναι το συμφέρον των ανηλίκων και πως αυτό μπορεί να διαφυλαχθεί και εξυπηρετηθεί κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Το Δικαστήριο θα εξετάσει τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του έχοντας πάντα κατά νου ότι βρίσκεται στο ενδιάμεσο στάδιο και δεν θα καταλήξει σε τελικά συμπεράσματα και ευρήματα. Απώτερος στόχος, στο στάδιο αυτό, είναι η διατήρηση του status qυο των ανηλίκων μέχρι την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης. Στην υπό κρίση αίτηση είναι γεγονός ότι υπάρχουν αντικρουόμενες θέσεις μεταξύ των διαδίκων σε σχέση με διάφορα ζητήματα. Θα ήταν παράλειψη όμως να μην αναφέρω ότι όπως διαπίστωσα υπάρχουν αντικρουόμενες θέσεις για διάφορα ζητήματα και μεταξύ των όσων αναφέρει ο καθ΄ου η αίτηση στην ένορκο του δήλωση και των όσων αναφέρουν οι μάρτυρες του στις ενόρκους δηλώσεις του όπως θα υποδείξω κατωτέρω. Η αιτήτρια αναφέρει ότι καθ' όλη τη διάρκεια της συμβίωσης τους δεν εργαζόταν και ανέλαβε την φύλαξη φροντίδα και την διεκπεραίωση όλων των καθημερινών αναγκών των ανηλίκων με τα οποία απέκτησε έντονο συναισθηματικό δεσμό. Η θέση της αυτή δεν καταρρίφθηκε σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του καθ' ου η αίτηση αφού όπως ανέφερα ανωτέρω, η θέση της μητέρας του καθ΄ου η αίτηση ότι ουκ ολίγες φορές αναλάμβανε την φροντίδα των ανηλίκων για να επιλαμβάνεται προσωπικών της υποχρεώσεων η αιτήτρια δεν διαφοροποιεί την κατάσταση. H αιτήτρια αναφέρθηκε στο συμβάν το οποίο έλαβε χώρα στις 23/9/23 το οποίο σήμανε και το τέλος της σχέσης των διαδίκων. Η θέση του καθ' ου η αίτηση για τα όσα διαδραματίστηκαν είναι εκ διαμέτρου αντίθετη με αυτήν της αιτήτριας. Η μεν αιτήτρια, συνοπτικά αναφέρει ότι, άσκησε βία εναντίον της ο καθ΄ου η αίτηση και ο πατέρας του οι οποίοι στη συνέχεια την «έσυραν» εκτός κατοικίας αποσπώντας της την τσάντα και τα προσωπικά της αντικείμενα και τα κλειδιά του αυτοκινήτου της ενώ κλείδωσαν το σπίτι για να μην μπορεί να εισέλθει ενώ την ίδια ώρα έφτασε στην κατοικία η μητέρα του καθ' ου η αίτηση άρπαξε τα ανήλικα βρίζοντας την και παίρνοντας αυτά στο σπίτι της. Ο δε καθ΄ου η αίτηση, συνοπτικά, δίδει τη δική του εκδοχή για το πως εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα αναφέροντας ότι η αιτήτρια δημιούργησε φασαρία, τον κτύπησε, τον έβρισε, έσπασε διάφορα αντικείμενα ενώ ο ίδιος ειδοποίησε την μητέρα του να έρθει να παραλάβει τα ανήλικα για να τα απομακρύνει από την μανιώδη κατάσταση της αιτήτριας και ότι αυτοβούλως εγκατέλειψε την κατοικία αφού ο ίδιος δεν είχε πρόθεση να την απομακρύνει από τη κατοικία δεδομένου ότι δεν έχει άλλους συγγενείς στην Κύπρο καθώς ούτε εργάζεται για να εξασφαλίσει στέγη. Αμφότεροι οι διάδικοι προέβησαν σε σχετικές καταγγελίες στην Αστυνομία ενώ αποτάθηκαν σε ιατρούς για τα τραύματα τους και επισυνάπτουν σχετικά τεκμήρια. Χωρίς να καταλήγω σε ευρήματα, δεν διέλαθε της προσοχής του Δικαστηρίου η θέση του καθ' ου η αίτηση στην ένορκο του δήλωση ότι, όταν στις 23/9/23 έφτασε η μητέρα του στην κατοικία και πήγε στο δωμάτιο των παιδιών η αιτήτρια κλείδωσε την πόρτα και ο καθ' ου η αίτηση την παρακαλούσε για 10 λεπτά να ανοίξει και τελικά η αιτήτρια έβγαλε τα ανήλικα από το παράθυρο του δωματίου και έφυγαν με την μητέρα του. Άλλη όμως είναι η εκδοχή που δίδεται από την μητέρα του καθ΄ου η αίτηση για το συγκεκριμένο γεγονός αφού αναφέρει ότι η αιτήτρια τους κλείδωσε στο δωμάτιο, τελικά ο καθ΄ου η αίτηση κατάφερε να ανοίξει την πόρτα, πήρε τα εγγόνια της τα έβαλε στο αυτοκίνητο, η αιτήτρια τους ακολούθησε και κτύπησε την μητέρα του καθ΄ου η αίτηση στο πόδι με την πόρτα του αυτοκινήτου και τελικά η μητέρα του καθ' ου η αίτηση κατάφερε να φύγει με τα εγγόνια της τα οποία πήρε στο σπίτι της μέχρι να ηρεμήσει η αιτήτρια. Διάσταση επίσης υπάρχει σε σχέση με το χρονικό σημείο που τοποθετεί στην ένορκη του δήλωση ο καθ΄ου η αίτηση, την έναρξη των προβλημάτων μεταξύ των διαδίκων, ήτοι τον Σεπτέμβριο του 2022 και το χρονικό σημείο που τοποθετεί την έναρξη των προβλημάτων η μητέρα του καθ΄ου η αίτηση στην ένορκο της δήλωση, ήτοι το έτος

1. Η αιτήτρια αναφέρει ότι ουδέποτε αντιμετώπισε οποιοδήποτε ψυχιατρικό πρόβλημα και ουδέποτε αντιμετώπιζε οποιοδήποτε ψυχίατρο ή ψυχολόγο, και ότι ο καθ' ου η αίτηση σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με την δικηγόρο της αιτήτριας της ανέφερε ότι προχώρησε σε καταχώρηση αίτησης παραπομπής της αιτήτριας σε ψυχιατρική εξέταση και ότι θα βγάλει τρελή την αιτήτρια. Ο καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι η αιτήτρια αντιμετωπίζει βαριάς μορφής ψυχικά, ψυχολογικά και ψυχιατρικά προβλήματα, ότι λόγω της ψυχολογικής της κατάστασης δεν μιλά και δεν έχει καλές σχέσεις με κανένα από την οικογένεια του, ούτε με τη νύφη του, ότι η ψυχολογική και ψυχική της κατάσταση θέτει τα ανήλικα σε τεράστιο βαθμό κινδύνου έχοντας οποιαδήποτε επαφή μαζί της. Η μητέρα του καθ΄ου η αίτηση στην ένορκο της δήλωση αναφέρει ότι η αιτήτρια της ζήτησε να συναντηθούν στις 4/7/22 κατά τη διάρκεια της οποίας η αιτήτρια ήταν νευρική έκλαιγε και ανέφερε ότι λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή γιατί δεν είναι ψυχολογικά καλά. Η μητέρα του καθ΄ου η αίτηση αναφέρει επίσης στην ένορκο της δήλωση ότι είναι πολύ απογοητευμένη από την συμπεριφορά της αιτήτριας καθ' ότι διατηρούσαν σχέση μάνας και κόρης. Η νύφη του καθ΄ου η αίτηση στην ένορκο της δήλωση αναφέρει ότι πριν ενάμιση περίπου χρόνο η αιτήτρια της ζήτησε να συναντηθούν και όταν συναντήθηκαν η αιτήτρια ήταν αναστατωμένη και αδυνατούσε να αντιληφθεί τη συνέβαινε γύρο της και ότι η αιτήτρια της ανέφερε ότι συνεχώς με τον καθ΄ου η αίτηση εμπλέκονταν σε λογομαχίες, ότι αποφάσισε να εγκαταλείψει την οικία και το αυτοκίνητο της ήταν φορτωμένο με τα προσωπικά της αντικείμενα. Χωρίς να καταλήγω σε ευρήματα, εύλογα θα διερωτηθεί κάποιος πως είναι δυνατόν ενώ ο καθ' ου η αίτηση στην ένορκο του δήλωση αναφέρει ότι η αιτήτρια δεν είχε καλές σχέσεις με την οικογένεια του και με την νύφη του, στην ένορκο της δήλωση η μητέρα του αναφέρει ότι με την αιτήτρια είχαν σχέση μάνας και κόρης, και γιατί ενώ όπως ισχυρίζεται ο καθ΄ου η αίτηση η αιτήτρια δεν είχε καλές σχέσεις με τη νύφη του, η ίδια η αιτήτρια, όπως αναφέρει η νύφη του καθ΄ου η αίτηση στην ένορκο της δήλωση, της ζήτησε να συναντηθούν για να μιλήσουν. Ενώπιον του Δικαστηρίου δεν έχει τεθεί οποιαδήποτε μαρτυρία ειδικού σε σχέση με τα όσα ισχυρίζεται ο καθ΄ου η αίτηση για τα ψυχιατρικής φύσης προβλήματα που αντιμετωπίζει η αιτήτρια. Δεν προκύπτει ούτε από τα τεκμήρια που καταθέτει ο καθ' ου η αίτηση οποιαδήποτε παραδοχή της αιτήτριας σε σχέση με τέτοιου είδους προβλήματα που να δικαιολογούν τους ισχυριζόμενους φόβους του καθ΄ου η αίτηση για «την διάπραξη εγκλημάτων σε βάρος της σωματικής ακεραιότητας και ζωής των ανηλίκων» όπως χαρακτηριστικά αναφέρει. Άλλωστε σε κανένα σημείο της ενόρκου δηλώσεως του ο καθ΄ου η αίτηση αναφέρεται σε κακομεταχείριση των ανηλίκων από την αιτήτρια καθ΄ όλη τη διάρκεια της συμβίωσης του για να δικαιολογηθεί έστω σε κάποιο βαθμό η ανησυχία την οποία εκφράζει στο στάδιο αυτό. Αντίθετα ο καθ΄ου η αίτηση στην παράγραφο 8 της ενόρκου δηλώσεως του αναφέρει μεταξύ άλλων ότι η σχέση τους ήταν αρμονική, διοργάνωναν ταξίδια, εκδρομές, εξορμήσεις με τα ανήλικα ζώντας σαν μια ευτυχισμένη οικογένεια. Ούτε και μετά τον Σεπτέμβριο του 2022 που όπως ισχυρίζεται ο καθ' ου η αίτηση η μεταξύ τους σχέση άρχισε να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα λόγω των εμμονών της αιτήτριας όπως ισχυρίζεται περί δημιουργίας ερωτικής σχέσης με συνάδελφο του, αναφέρετε σε οποιοδήποτε ανάρμοστη συμπεριφορά της αιτήτριας απέναντι στα ανήλικα η οποία έθεσε σε κίνδυνο τη σωματική ασφάλεια και τη ψυχική ισορροπία των ανηλίκων. Ο καθ΄ου η αίτηση εστιάζει αποκλειστικά στο περιστατικό της 23ης Σεπτεμβρίου και στην συμπεριφορά την οποία κατ' ισχυρισμό του εκδήλωσε η αιτήτρια η οποία όπως ισχυρίζεται τρομοκράτησε τα ανήλικα. Όπως ήδη αναλύθηκε ανωτέρω οι θέσεις των διαδίκων είναι εκ διαμέτρου αντίθετες σε σχέση με τα γεγονότα που έλαβαν χώρα την συγκεκριμένη ημέρα. Στην ένορκο του δήλωση ο υπάλληλος του πατέρα του καθ΄ου η αίτηση, Σ.Γ, αναφέρει ότι γνωρίζει προσωπικά την αιτήτρια και ότι ο χώρος που εργάζεται βρίσκεται δίπλα από την οικία στην οποία διέμεναν οι διάδικοι. Όπως ισχυρίζεται, στις 25/9/23 παρατήρησε την αιτητρια να μεταφέρει διάφορες χάρτινες κούτες και τσάντες μέσα στο όχημα της, του ζήτησε να την βοηθήσει και του ανέφερε ότι φεύγει από την οικογενειακή στέγη. Χωρίς να καταλήγω σε ευρήματα, θα ήταν παράλειψη μου να μην αναφέρω ότι η θέση αυτή του μάρτυρα έρχεται σε αντίθεση με την θέση του καθ' ου η αίτηση ο οποίος αναφέρει στην ένορκο του δήλωση ότι στις 23/9/23 η αιτήτρια εγκατέλειψε τη συζυγική κατοικία χωρίς να πάρει μαζί της το όχημα το οποίο είναι ιδιοκτησίας του καθ' ου η αίτηση αλλά είχε στην κατοχή της η αιτήτρια, και τη θέση του στην παράγραφο 56 της ενόρκου δηλώσεως του ότι σε καμία περίπτωση εξασφαλίζεται το συμφέρον των ανηλίκων αν τα διατάγματα παραμείνουν σε ισχύ, αφού όπως αναφέρει μεταξύ άλλων, η αιτήτρια δεν έχει όχημα υπό την ιδιοκτησία της προκειμένου να μεταφέρει τα ανήλικα στα ιδιαίτερα φροντιστήρια και στις σχολικές τους μονάδες. Ο καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται επίσης ότι η αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο την απαντητική επιστολή ημερ.28/9/23 των δικηγόρων του προς τους δικηγόρους της αιτήτριας η οποία στάληκε στις 8:24 π.μ και θα έπρεπε να επισυναφθεί στην ένορκο της δήλωση ημερομηνίας 28/9/23 η οποία στηρίζει την αίτηση χωρίς ειδοποίηση, δεδομένου ότι οι εργασίες του Πρωτοκολλητείου αρχίζουν στις 8:30π.μ. Όπως διαπιστώνω από το περιεχόμενο της επιστολής ημερ.28/9/23 ο καθ΄ου η αίτηση μεταξύ άλλων αναφέρει ότι, όσον αφορά στην παραμονή της αιτήτριας εντός της κατοικίας στην οποία διέμεναν οι διάδικοι κατά τη διάρκεια της συμβίωσης τους αυτή δεν αποτελεί ιδιοκτησία του για να δύναται να την διαθέσει ο ίδιος ενώ αναφέρει περαιτέρω ότι σε κάθε περίπτωση η αιτήτρια εγκατέλειψε την κατοικία αυτοβούλως. Παρατηρείται ότι οι αναφορές του καθ' ου η αίτηση στην εν λόγω επιστολή έρχονται σε αντίθεση με αναφορές που περιλαμβάνονται στην ένορκο του δήλωση και συγκεκριμένα στην παράγραφο 41 στην οποία αναφέρει ότι ο ίδιος σε καμία περίπτωση δεν είχε πρόθεση να απομακρύνει την αιτήτρια από την εν λόγω κατοικία δεδομένου ότι δεν έχει άλλους συγγενείς στην Κύπρο καθώς ούτε εργάζεται προκειμένου να εξασφαλίσει στέγη. Επομένως, σύμφωνα με τα όσα ο ίδιος αναφέρει στην ένορκο του δήλωση, θα μπορούσε να διαθέσει την κατοικία προς όφελος της αιτήτριας παρά το γεγονός ότι δεν είναι ιδιοκτήτης αυτής σε αντίθεση με τα όσα αναφέρει στην επιστολή του. Ακόμη και αν η εν λόγω επιστολή στάλθηκε στον ορθό αριθμό τηλεομοιότυπου των δικηγόρων της αιτήτριας, και η ίδια δεν την παρουσίασε στο Δικαστήριο για τους λόγους που επικαλείται ο καθ΄ου η αίτηση, δεν πρόκειται για ουσιαστική παράλειψη η οποία θα διαδραμάτιζε ουσιώδη ρόλο στην απόφαση του Δικαστηρίου. Όπως αναλυτικά εξήγησα ανωτέρω κρίνω ότι οι λόγοι ένστασης του καθ΄ου η αίτηση που αφορούν στην απόκρυψη, στην μη ουσιαστική αποκάλυψη και στην κακή πίστη της αιτήτριας απορρίπτονται. Όσον αφορά στους λόγους ένστασης του καθ΄ου η αίτηση στους οποίους γίνεται αναφορά σε κατάχρηση της διαδικασίας και πολλαπλότητα των διαδικασιών αυτοί απορρίπτονται στη βάση όλων όσων ανέφερα ανωτέρω και στην αναγκαιότητα ρύθμισης των θεμάτων που άπτονται της γονικής μέριμνας των ανήλικων τέκνων των διαδίκων δεδομένων των συνθηκών της υπό κρίση αίτησης. Θεωρώ ότι είναι το κατάλληλο στάδιο να αναφερθώ στην τύχη της Αίτησης Γονικής Μέριμνας Αρ. 366/2023 στην οποία αναφέρεται ο καθ΄ου η αίτηση στην ένορκη του δήλωση. Την ίδια μέρα που καταχωρήθηκε η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση της αιτήτριας καταχωρήθηκε και εκ μέρους του καθ΄ου η αίτηση η αίτηση Γονικής Μέριμνας αρ.366/23 στα πλαίσια της οποίας καταχωρήθηκε και μονομερής αίτηση με την οποία ο καθ΄ου η αίτηση ζητούσε να του ανατεθεί η αποκλειστική άσκηση της γονικής μέριμνας των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων προσωρινό διάταγμα, με το οποίο να επικηρύσσει τα ανήλικα τέκνα υπό το καθεστώς stop list και προσωρινό διάταγμα το περιεχόμενο του οποίου να αποδίδει τη φύλαξη στον Αιτητή και με συνεννόηση με την Καθ' ης η Αίτηση,να επικοινωνεί 2 φορές την εβδομάδα περί 2 ώρες έκαστη φορά στην παρουσία του Αιτούντος, ένεκα της κακοποιούσας συμπεριφοράς προς τα ανήλικα τέκνα. Η υπό κρίση αίτηση της αιτήτριας κατόπιν λήψης άδειας τέθηκε αυθημερόν ενώπιον του Δικαστηρίου και εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα το οποίο επιδόθηκε την ίδια μέρα στον καθ' ου η αιτηση. Η μονομερής αίτηση του καθ΄ου η αίτηση, στα πλαίσια της αίτησης 366/23, τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 3/10/23, αφού ήδη είχε εκδοθεί όπως ανέφερα προσωρινό διάταγμα στα πλαίσια της Αίτησης 364/23 για το οποίο έλαβε γνώση ο καθ΄ου η αίτηση την ίδια μέρα με την επίδοση προς αυτόν του διατάγματος, με το οποίο ανατέθηκε στην αιτήτρια προσωρινά η φύλαξη και φροντίδα των ανηλίκων και καθορίστηκε ως τόπος διαμονής του ο εκάστοτε τόπος διαμονής της αιτήτριας εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Παρά το γεγονός ότι ήδη ρυθμίστηκε προσωρινά η φύλαξη και φροντίδα των ανηλίκων και καθορίστηκε ο τόπος διαμονής των ανηλίκων στα πλαίσια της μονομερούς αίτησης της αιτήτριας με αρ.364/23, και στις 16/10/23 δόθηκαν οδηγίες από το Δικαστήριο για την διεξαγωγή της ακρόασης της, οι δικηγόροι του καθ΄ου η αίτηση, την ίδια ημέρα ήτοι την 16η Οκτωβρίου 2023, επέμεναν να προωθήσουν την μονομερή αίτηση του καθ΄ου η αίτηση καλώντας το Δικαστήριο να εκδώσει τα σχετικά προσωρινά διατάγματα. Το Δικαστήριο επιλήφθηκε την ίδια μέρα, ήτοι στις 16/10/23, της μονομερούς αίτησης του καθ' ου η αίτηση και εξέδωσε ex tempore απόφαση με την οποία απέρριψε την μονομερή αίτηση του αιτητή αφού έκρινε ότι δεν πληρείται η Τρίτη προϋπόθεση του Α32 του Ν14/16, δεδομένου ότι ήδη ρυθμίστηκε η φύλαξη των ανηλίκων ενώ έκρινε ότι είναι πρόωρο το αίτημα του καθ΄ου η αίτηση για ανάθεση σε αυτόν της άσκησης της αποκλειστικής γονικής μέριμνας των ανηλίκων. Σε σχέση με το αίτημα του για τοποθέτηση των ανηλίκων στο stop list, εκδόθηκε εκ συμφώνου προσωρινό διάταγμα την ίδια ημέρα, ήτοι στις 16/10/
2. Το άρθρο 6

(3)του Ν.216/90 αναφέρει τα ακόλουθα: «Ανάλογα με την ωριμότητα του τέκνου και στο βαθμό που μπορεί να αντιληφθεί, πρέπει να ζητείται και να συνεκτιμάται η γνώμη του πριν από κάθε απόφαση σχετικά με τη γονική μέριμνα, εφόσον η απόφαση αφορά τα συμφέροντα του.» Όπως ανέφερα ανωτέρω, παρά το γεγονός ότι βρισκόμαστε στο στάδιο της ενδιάμεσης αίτησης, δεδομένης της ισχύουσας Νομολογίας, κάλεσα τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων στις 16/10/23 για σκοπούς συνέντευξης η οποία όπως ανέφερα ανωτέρω δόθηκε αυτούσια στους δικηγόρους των διαδίκων. Να σημειώσω ότι πριν την πραγματοποίηση της συνέντευξης, η πλευρά της αιτήτριας, ζήτησε να επικοινωνήσει η αιτήτρια, στην παρουσία της Λειτουργού Ευημερίας, με τα ανήλικα τέκνα της τα οποία είχε να δει αρκετές μέρες. Η πλευρά του καθ' ου η αίτηση συμφώνησε και έτσι να ανήλικα είχαν την ευκαιρία να δουν την μητέρα τους στην παρουσία της Λειτουργού. Ο ανήλικος Χ ηλικίας 5 ½ ετών μπήκε με καλή διάθεση στο γραφείο μου, όμως όπως διαφάνηκε δεν διαθέτει την κατάλληλη ωριμότητα έτσι ώστε το Δικαστήριο να λάβει υπόψιν του όσα ανέφερε και να συνυπολογίσει τη γνώμη του κατά την έκδοση της απόφασης του. Δεν ήταν σε θέση να απαντήσει σε απλές ερωτήσεις. Όταν ερωτήθηκε σε ποιο χωριό βρίσκεται η προδημοτική στην οποία φοιτά, απάντησε «τι εννοείς» όταν ερωτήθηκε ποιος τον παίρνει κάθε πρωί σχολείο απάντησε «εν ξέρω εν θυμούμαι», όταν ερωτήθηκε αν μένει μαζί τους η γιαγιά απάντησε «εν ξέρω» ενώ ακολούθως ανέφερε «Φέρνει μας ο παπάς από το σπίτι μιας φίλης και πηγαίνουμε στη γιαγιά μας και διαλέγω μόνος μου ρούχα». Η ανήλικη Π ηλικίας 7 ½ χρονών μπήκε πολύ διστακτικά στο γραφείο μου. Φαινόταν πολύ αγχωμένη, κρατούσε καθ' όλη τη διάρκεια της συνέντευξης μια τούφα από τα μαλλιά της την οποία έβαζε στο στόμα της, έτρωγε τα νύχια της, κάποιες στιγμές βούρκωσαν τα μάτια της, και γενικά φαινόταν να νιώθει πολύ άβολα παρά τις προσπάθειες που κατέβαλα για να ηρεμήσει και να νιώσει πιο καλά στο χώρο που βρισκόταν. Η Π δεν απάντησε σε κάποιες ερωτήσεις που τις υπέβαλε και συγκεκριμένα: «Ε. Είδες τωρά τη μάμα σου έξω, εμιλήσετε; Α. Ναι. Ε. Πώς ένοιωσες που είδες τη μάμα. Α. (Το κοριτσάκι δείχνει να ντρέπεται να μιλήσει) Ε. Μην ντρέπεσαι. Μπορείς να νιώθεις άνετα να μου πεις. Α. Όι πολύ καλά. Ε. Θέλεις να μου εξηγήσεις γιατί ένιωσες έτσι; Α. (Το κοριτσάκι κάνει νόημα κάνοντας κίνηση με το κεφάλι πάνω. ) .............» «Ε. Ξέρεις γιατί βρίσκεσαι σήμερα εδώ; A. Γιατί; E. Δεν ξέρεις. Ξέρεις καταρχήν αυτό τον χώρο; A. Όι. Ε. Πρώτη φορά έρχεσαι; Α. Ναι. Ε. Εδώ είναι το Δικαστήριο και εγώ είμαι Δικαστής. Πρώτη φορά το μαθαίνεις τώρα από εμένα αυτό; Α. (το κοριτσάκι δεν απαντά».». Φαινόταν μπερδεμένη να απαντήσει σε απλές ερωτήσεις και συγκεκριμένα: «Ε. Τι ώρες πηγαίνεις στο σπίτι των κοριτσιών; Α. Πάω σπίτι, μετά τρώω, ξεκουράζομαι λίγο και μετά πηγαίνω. Ε. Δηλαδή περίπου τι ώρα πηγαίνεις ας πούμε, αν ήταν να μου πεις μια ώρα περίπου που πηγαίνεις το απόγευμα; A. Mια ώρα. Ε. Τι ώρα περίπου το απόγευμα πηγαίνεις; A. H ώρα μία. Ε. Αφού μία είναι η ώρα που σχολάνεις που το σχολείο. Α. Όι εν η ώρα. Ε. Τι ώρα τελειώνεις από το σχολείο σου; A. Όι.». Στο τέλος η Π. μου ανέφερε τα ακόλουθα: «Ε. Θέλεις να μου πεις κάτι; Να με ρωτήσεις; A. Nαι. Θέλω να μείνω με τον παπά. Ε. Θέλεις να μου εξηγήσεις γιατί; A. Nαι. Επειδή αγαπώ τον και εν καλός. Ε. Την μάμα την αγαπάς; A. Nαι. Ε. Είναι καλή η μάμα; Α. Εν ξέρω. Ε. Υπάρχει κάτι που δεν σου αρέσει με τη μάμα και δεν ξέρεις αν είναι καλή; A. (το κοριτσάκι δεν απαντά. Κάνει κίνηση με το κεφάλι της προς τα πάνω και βουρκώνουν τα μάτια της.)». Δεν μπορώ να παραβλέψω το γεγονός ότι, από τις 23/9/23 τα ανήλικα ζουν με τους παππούδες και τον πατέρα τους χωρίς σχεδόν καθόλου επαφή με την μητέρα τους, το άγχος από το οποίο διακατεχόταν η ανήλικη κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, την απροθυμία της να απαντήσει σε κάποιες ερωτήσεις που αφορούσαν στην μητέρα της και τη συναισθηματική της φόρτιση στο άκουσμα τον εν λόγω ερωτήσεων. Χωρίς να καταλήγω σε ευρήματα, κρίνω ότι τουλάχιστον στο στάδιο αυτό, η όλη εικόνα της Π. δεν μου αφήνει περιθώριο να συνεκτιμήσω τη θέση της ότι θέλει να μείνει με τον πατέρα της γιατί τον αγαπά και είναι καλός κατά την τελική μου κατάληξη επί της επίδικης αίτησης. Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό θα πρέπει να αποφασίσει με βάση την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του κατά πόσο θα ακυρώσει ή θα οριστικοποιήσει το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα. Οι αντικρουόμενες θέσεις των διαδίκων για όλα τα ζητήματα που αναπτύχθηκαν λεπτομερώς ανωτέρω, δεν μπορούν να εξεταστούν και να αξιολογηθούν στο στάδιο της διαδικασίας του προσωρινού διατάγματος. Οι θέσεις αυτές θα εξεταστούν και αξιολογηθούν κατά το στάδιο της εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης. Όπως ανέφερα και ανωτέρω στο συγκεκριμένο στάδιο το Δικαστήριο, έχει υποχρέωση, μεταξύ άλλων παραγόντων να εξετάσει στα πλαίσια της διακριτικής του ευχέρειας, τη διασφάλιση, επί του ισοζυγίου της δικαιοσύνης, τη διατήρηση του status quo μέχρι την τελική εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Στη βάση όλων όσων ανωτέρω αναφέρθηκαν, και ως προς ισοζύγιο της ευχέρειας, κρίνω ότι αυτό κλείνει υπέρ της οριστικοποίησης του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 28/9/23. Κρίνω ορθή και δίκαιη τη συνέχιση της ισχύος του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 28/9/23 το οποίο καθίσταται οριστικό. Όσον αφορά στην αιτούμενη θεραπεία Γ για παραπομπή των ανηλίκων και των διαδίκων σε ψυχολογική στήριξη αυτή απορρίπτεται δεδομένου ότι ήδη εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα για παραπομπή των διαδίκων στις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας για αξιολόγηση. Όσον αφορά στην αξιολόγηση των ανηλίκων, αυτά ήδη έχουν παραπεμφθεί για αξιολόγηση από την Αστυνομία αφού εκκρεμούν εκατέρωθεν καταγγελίες για Βία στην Οικογένεια, και δόθηκαν σχετικές οδηγίες από το παρόν Δικαστήριο να ενημερωθεί για τα αποτελέσματα των αξιολογήσεων μόλις αυτές ολοκληρωθούν. Τα έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας και εναντίον του καθ΄ου η αίτηση, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της κυρίως αίτησης. (Υπ.) ........................................... Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο