Π.Φ. κ.α. ν. Διευθύντρια Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, Αρ. Αίτησης: 132/2022, 7/11/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ Ενώπιον: Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ. Αρ. Αίτησης: 132/2022 ij Μεταξύ:
- Π.Φ. εκ Πάφου
- Ε.Φ εκ Πάφου Αιτητών Και Διευθύντρια Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας Καθ΄ης η αίτηση Αίτηση Δια κλήσεως ημερομηνίας 22/12/2022 Ημερομηνία: 7 Νοεμβρίου 2023 Εμφανίσεις: Για την αιτήτρια /καθ' ης η αίτηση: κ. Μάρκος Οικονόμου για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Για τους καθ΄ων η αίτηση/ αιτητές: κ. Παναγιώτης Αδάμου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 27/5/22, οι αιτητές-καθ' ων η αίτηση στην παρούσα (στο εξής οι καθ' ων η αίτηση) καταχώρησαν την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση με την οποία ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται το διάταγμα ημερ.29/3/19 με το οποίο τους αφαιρέθηκε η γονική μέριμνα των ανήλικων τέκνων τους Π.Φ και Ά.Φ και ανατέθηκε η γονική μέριμνα στης καθ΄ης η αίτηση-αιτήτρια στην παρούσα (στο εξής αιτήτρια) και/ ή σε εξουσιοδοτημένο από αυτήν πρόσωπο υπό του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού στα πλαίσια της Αίτησης Γονικής Μέριμνας Αρ. 478/
- Διαζευκτικά οι καθ΄ων η αίτηση ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να καθορίζει και ή να ρυθμίζει την επικοινωνία των καθ΄ων η αίτηση με τα ανήλικα τέκνα τους. Στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης, οι καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν στις 2/6/22 αίτηση δια κλήσεως με την οποία ζητούσαν προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται στους καθ΄ων η αίτηση να έχουν επικοινωνία με τα ανήλικα τέκνα τους και / ή να ρυθμίζεται η επικοινωνία με τα ανήλικα τέκνα τους μέχρι εκδίκασης της κυρίως αίτησης και ή μέχρι νεoτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Στις 22/9/22, εκδόθηκε εκ συμφώνου προσωρινό διάταγμα επικοινωνίας των καθ΄ων η αίτηση με τα ανήλικα τέκνα τους στον διαμορφωμένο χώρο επισκέψεων του Γραφείου Ευημερίας στην Οδό [ ], κάθε Τετάρτη, Τρίτη και Παρασκευή από η ώρα 1:45μ.μ μέχρι η ώρα 2:45μ.μ. Το αναφερόμενο προσωρινό διάταγμα κατέστη οριστικό. Στις 20/12/22 η αιτήτρια καταχώρησε αίτηση δια κλήσεως, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Λειτουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών, με την οποία ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αντικαθίσταται η παράγραφος 1 και/ ή να τροποποιείται το διάταγμα ημερ.22/9/22 κατά τέτοιο τρόπο που οι καθ΄ων η αίτηση να έχουν επικοινωνία με τα τέκνα τους στο Γραφείο Ευημερίας στην Οδό [ ] στο διαμορφωμένο χώρο επισκέψεων του Γραφείου Ευημερίας κάθε Τρίτη από η ώρα 13:45 μ.μ μέχρι η ώρα 14:45 μ.μ. Στις 13/7/23 οι καθ΄ων η αίτηση καταχώρησαν ειδοποίηση περί προθέσεως έντασης η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της, γραμματέος στο δικηγορικό γραφείο του δικηγόρου των καθ΄ων η αίτηση στην οποία περιλαμβάνονται 4 λόγοι ένστασης και συγκεκριμένα: α) η αίτηση δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση και δεν γίνεται σωστή αναφορά στους νόμους και επομένως η αίτηση της αιτήτριας είναι ελλιπής και συνακόλουθα θνησιγενής, β) στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την επίδικη αίτηση και την οποία υπογράφει η κα [ ] αποκρύβει και παραποιεί ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα, γ) η αιτήτρια προσπαθεί να παραπλανήσει το Δικαστήριο για να πετύχει την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και δ) δεν τηρούνται οι ουσιαστικές και τυπικές προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Στην ένορκο της δήλωση, η οποία υποστηρίζει την αίτηση, μεταξύ άλλων αναφέρεται στο περιεχόμενου του εκ συμφώνου εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος ημερ.22/9/22 το οποίο κατέστη οριστικό και ισχυρίζεται ότι το καλώς νοούμενο συμφέρον των ανηλίκων επιβάλλει τροποποίηση του αναφερόμενου διατάγματος αφού μεταβλήθηκαν οι συνθήκες που υφίσταντο κατά το χρόνο έκδοση του. Αναφέρεται σε συγκεκριμένη ημερομηνία κατά την οποία οι γονείς ήταν απόμακροι με τον ανήλικο υιό τους Π ενώ το ανήλικο αναζητούσε την αγκαλιά και την προσοχή τους, και σε άλλη ημερομηνία κατά την οποία οι γονείς επικεντρώθηκαν στον ανήλικο υιό τους Α. γεγονός το οποιο αναστάτωσε τον Π. Επιπλέον αναφέρεται σε αρκετές ημερομηνίες κατά τις οποίες οι καθ' ων η αίτηση δεν παρουσιάστηκαν για να ασκήσουν την επικοινωνία τους ούτε ενημέρωσαν για την μη προσέλευση τους, ενώ αναφέρεται επίσης στον ανήλικο Π ο οποίος ανέφερε ότι δεν θέλει να πηγαίνει στις επικοινωνίες αφού οι γονείς του δεν έρχονται. Στην ένορκο της δήλωση η οποία υποστηρίζει την ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης των καθ΄ων η αίτηση, η κα Κ αναφέρει μεταξύ άλλων ότι γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης από το φάκελο, απ' όσα της ανέφεραν οι καθ' ων η αίτηση και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη από αυτούς να προβεί στην ένορκη δήλωση. Ισχυρίζεται ότι η κα Π αποκρύβει ουσιώδη γεγονότα και στοιχεία που έχουν σκοπό να παραπλανήσουν το Δικαστήριο. Ισχυρίζεται ότι τα προβλήματα στην επικοινωνία τα δημιουργεί η κα Π και άλλοι Λειτουργοί που ενώ οι ίδιοι μετέβαιναν στο χώρο του Γραφείου για να ασκήσουν την επικοινωνία με τα ανήλικα σύμφωνα με τις πρόνοιες του διατάγματος, τα ανήλικα δεν ήταν εκεί, παρά το γεγονός ότι η κα Π γνωρίζει ότι οι γονείς διαμένουν στην Πάφο και έρχονται στη Λεμεσό. Ισχυρίζεται ότι η εν λόγω κατάσταση είναι σκευωρία της αιτήτριας με σκοπό να απογοητεύσει τους καθ΄ων η αίτηση και να τους ωθήσει να σταματήσουν να ενδιαφέρονται για τα ανήλικα τέκνα τους, αφού μέλημα της αιτήτριας όπως ισχυρίζεται είναι η παραμονή των ανηλίκων στην ανάδοχη οικογένεια και όχι η επιστροφή τους στους βιολογικούς τους γονείς. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι τα ανήλικα διαμένουν σε διαφορετικές ανάδοχες οικογένειες με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί όχι μόνο αποξένωση μεταξύ των γονέων και ανηλίκων αλλά και αποξένωση μεταξύ των ιδίων των ανηλίκων. Τέλος η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι όπως την συμβουλεύει ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση η υπό κρίση αίτηση είναι ελλιπής αφού δεν γίνεται σωστή αναφορά στους Νόμους με αποτέλεσμα η υπό κρίση αίτηση να είναι θνησιγενής. Ελλείπει από τη νομική βάση το Α.32 του Ν.14/60 και το άρθρο 9 του Κεφ.6 με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μην έχει εξουσία να εκδώσει οποιαδήποτε διατάγματα και ζητά απόρριψη της αίτησης με έξοδα σε βάρος της αιτήτριας. Κατά την ακρόαση της αίτησης, κανένας από τους ενόρκως δηλούντες καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση ούτε αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως του. Οι συνήγοροι των διαδίκων αρκέστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις και η κάθε πλευρά στήριξε τις θέσεις της με αναφορές σε σχετική νομολογία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧH-ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Στον πρώτο λόγο ένστασης τους οι καθ' ων η αίτηση αναφέρουν ότι η αίτηση δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση και δεν γίνεται σωστή αναφορά στους νόμους και επομένως η αίτηση της αιτήτριας είναι ελλιπής και συνακόλουθα θνησιγενής. Στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση τους αναφέρουν ότι στην Νομική Βάση δεν γίνεται αναφορά στο Α.32 του Ν.14/60 και στο Α.9 του Κεφ.6 με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μην έχει εξουσία να εκδώσει σχετικά διατάγματα. Στα πλαίσια της εναρκτήριας αίτησης τους οι αιτητές καταχώρησαν αίτηση δια κλήσεως με την οποία ζητούσαν ρύθμιση της επικοινωνίας τους με τα ανήλικα τέκνα τους μέχρι την αποπεράτωση της εναρκτήριας αίτησης και ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Το γεγονός ότι στις 22/9/22 εκδόθηκε εκ συμφώνου προσωρινό διάταγμα το οποίο κατέστη οριστικό δεν αλλάζει την μορφή του εκδοθέντος διατάγματος και ούτε καθιστά αυτό τελικό όπως αναφέρει στην γραπτή της αγόρευση η αιτήτρια. Πρόκειται για προσωρινό διάταγμα το οποίο θα ισχύει μέχρι την αποπεράτωση της κυρίως αίτησης ή μέχρι την τροποποίηση και/ ή ακύρωση του. Η αιτήτρια στην γραπτή της αγόρευση αναφέρεται στο περιεχόμενο του άρθρου 20 του Ν.216/90, άρθρο το οποίο περιλαμβάνεται στην νομική βάση της υπό κρίση αίτησης. Με όλο το σεβασμό προς τις θέσεις της αιτήτριας, θα πρέπει να αναφέρω ότι το Αρ. 20 του Περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου (Ν.216/90) αναφέρεται σε τελικά διατάγματα, που εκδίδονται στα πλαίσια της εναρκτήριας αίτησης και όχι σε προσωρινά διατάγματα τα οποία έχουν καταστεί οριστικά στα πλαίσια ενδιάμεσης αίτησης όπως στην υπό κρίση αίτηση. Δεδομένου λοιπόν ότι πρόκειται για ενδιάμεσο διάταγμα του οποίου η αιτήτρια ζητά την τροποποίηση, ενεργοποιούνται οι πρόνοιες του του Α. 32
(2)του Ν.14/60. Το άρθρο 32
(1)και
(2)του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60 προβλέπει τα εξής: «
(1)Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές ή προστακτικόν) ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ΄ αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: ...........................
(2)Οιονδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα, εκδοθέν συμφώνως τω εδαφίω
(1)δύναται να εκδοθή υπό τοιούτους όρους και προϋποθέσεις ως το δικαστήριον θεωρεί δίκαιον, και το δικαστήριον δύναται καθ΄ οιονδήποτε χρόνον, επί αποδείξει ευλόγου αιτίας, να ακυρώση ή τροποποιήση οιονδήποτε τοιούτον διάταγμα.» Από την εν λόγω διάταξη προκύπτει ότι οποιοδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα, το οποίο εκδόθηκε δυνάμει του Αρ.32
(1)του Ν.14/60, δύναται να τροποποιηθεί καθ' οιονδήποτε χρόνο από το Δικαστήριο, με μόνη προϋπόθεση την απόδειξη εύλογης αιτίας και όχι την απόδειξη της μεταβολής των συνθηκών, όπως επιβάλλεται στην τροποποίηση τελικού διατάγματος το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της εναρκτήριας αίτησης για την τροποποίηση του οποίου τίθεται σε εφαρμογή το Α.20 του Ν.216/90. Στην απόφαση IKOS CIF LIMITED, Πολιτική Αίτηση 35/15 ημερ. 3.3.15 αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά: «Με όλο το σεβασμό, το γεγονός ότι ένα διάταγμα έγινε (είτε εκ συμφώνου είτε όχι) απόλυτο, δεν αναιρεί το προσωρινό χαρακτήρα του διατάγματος αφού εκ της φύσεως του ισχύει απλώς μέχρι τέλους της αγωγής. Στην υπόθεση Avila Management Services Ltd κ.ά. v. Frantisek Stepanek κ.ά., Πολ. Έφεση αρ. 54/2012, ημερ. 27.6.2012, αναγνωρίστηκε ότι η ενδιάμεση θεραπεία «παραμένει ενδιάμεση, αναθεωρήσιμη ανά πάσα στιγμή θεωρηθεί ότι οι περιστάσεις έχουν διαφοροποιηθεί προς τροποποίηση ή ακόμη και ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος.» Το Δικαστήριο έχει εξουσία, κάτω από το Αρ. 32
(2)του Ν.14/60 να ακυρώσει ή να τροποποιήσει το διάταγμα που αποτελεί αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας. Το γεγονός ότι το αναφερόμενο άρθρο ελλείπει από τη νομική βάση της αίτησης εμποδίζει το Δικαστήριο να προχωρήσει στην εξέταση της αίτησης αφού η απουσία του αναφερόμενου άρθρου είναι καταλυτική για την τύχη της υπό κρίση αίτησης, δεδομένης της ισχύουσας νομολογίας σε σχέση με την αναγκαιότητα αναφοράς στα άρθρα που στοιχειοθετούν το νομικό υπόβαθρο των ενδιάμεσων αιτήσεων. Στην υπόθεση Μαχλουζαρίδης VS Iωαννίδης κ.α
(1990)1 Α.Α.Δ. 965 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Kouppa and Another v. Vassiliades* αποφασίστηκε ότι σε ενδιάμεση αίτηση ο καθορισμός του νομικού βάθρου, με αναφορά στο άρθρο ή άρθρα της νομοθεσίας και των θεσμών που το στοιχειοθετούν, αποτελεί, σύμφωνα με τις διατάξεις της Δ.48 θ.1 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όρο απαράβατο για την εγκυρότητα του δικονομικού μέτρου. Το σκεπτικό του Δικαστηρίου στην υπόθεση Kouppa συνοψίζεται στο πιο κάτω απόσπασμα: "The specification of the rules relied upon in interlocutory proceedings is not, to my comprehension, a matter of mere formality but a substantive procedural provision that should be strictly adhered to. For interlocutory proceedings are proceedings of an extraordinary nature in that deliberations are made without a complete trial, the normal process through which a cause is ventilated before the Court. Hence procedural safeguards designed to elicit the questions in issue and put the matter in a proper perspective should be meticulously observed especially mandatory provisions like those set out in Ord. 48 r.l. It is no accident that the legal substratum of an application must, unlike the statement of claim, be specified for there are compelling reasons that side issues should be succinctly defined both legally and factually so that the Court may, without undue delay, deal with them and thus pave the way for the trial of the main issues in dispute." Σε μετάφραση: "Ο καθορισμός των θεσμών στους οποίους στηρίζεται το ενδιάμεσο δικονομικό μέτρο (αίτηση με κλήση) δεν είναι όπως κατανοώ μόνο θέμα τύπου αλλά ουσιαστική δικονομική διάταξη, η οποία πρέπει να ακολουθείται αυστηρά· εν όψει του ότι η ενδιάμεση διαδικασία συνιστά διαδικασία ασυνήθη χαρακτήρα, για το λόγο ότι τα επίδικα θέματα εκδικάζονται έξω από το πλαίσιο της ολοκληρωμένης δίκης που αποτελεί τη συνήθη οδό για την εκδίκαση των επίδικων θεμάτων. Συνεπώς τα δικονομικά εχέγγυα τα οποία αποβλέπουν στον προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και του πλαισίου εκδίκασης τους πρέπει να τηρούνται με σχολαστικότητα ιδιαίτερα στην περίπτωση των επιτακτικών προνοιών της Δ.48 θ.1. Δεν είναι τυχαίο ότι το νομικό υπόβαθρο της αίτησης πρέπει, αντίθετα με την έκθεση απαιτήσεως, να καθορίζεται· συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι που επιβάλλουν όπως παρεμφερή θέματα προσδιορίζονται τόσο νομικά όσο και πραγματικά με ακρίβεια ώστε το Δικαστήριο, χωρίς υπέρμετρη καθυστέρηση, να είναι σε θέση να τα εξετάσει και με αυτό τον τρόπο να επιστρώσει το έδαφος διά την εκδίκαση της ουσίας της διαφοράς." Συμφωνούμε με τις αρχές που διατυπώνονται στην Kouppa ως προς το δικονομικό πλαίσιο το οποίο διέπει την έγκυρη έγερση ενδιάμεσων αιτήσεων». Ενόψει των όσων ανωτέρω αναφέρθηκαν γίνεται αποδεχτός ο πρώτο λόγος ένστασης των καθ' ων η αίτηση. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Δεδομένων όσων ανωτέρω αναφέρθηκαν η αίτηση ημερ.22/12/22 απορρίπτεται. Τα έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον της αιτήτρια και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.)............. Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο