A.R ν. Β.Κ, Αρ. Αίτησης: 112/23, 4/9/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ Ενώπιον: Α. Παναγή, Δ. Αρ. Αίτησης: 112/23(
- ij)Μεταξύ: A.R εκ Λεμεσού Αιτήτριας -και- Β.Κ εκ Λεμεσού Καθ' ου η αίτηση ------------------------------ Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 21/04/2023 Ημερομηνία: 4 Σεπτεμβρίου 2023 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια-Εξ' ανταπαιτήσεως καθ' ης η αίτηση : κ.κ. Γιώργος Φ. Πιττάτζης Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Καθ' ου η αίτηση-Εξ' ανταπαιτήσεως αιτητή : κ.κ GEORGIOS E. KONNARIS & CO. LLC Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 17/3/23, η αιτήτρια καταχώρησε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση με την οποία ζητά μεταξύ άλλων να της ανατεθεί η αποκλειστική επιμέλεια και/ ή φροντίδα και/ ή φύλαξη των ανήλικων τέκνων των διαδίκων Ε.Κ και Ο.Κ και ή διαζευκτικά την από κοινού με τον καθ' ου η αίτηση επιμέλεια και/ ή φύλαξη και/ ή φροντίδα των ανήλικων τέκνων των διαδίκων, να καθορίζεται ως τόπος διαμονής των ανήλικων τέκνων των διαδίκων ο εκάστοτε τόπος διαμονής της εντός της Δημοκρατίας και διάταγμα με το οποίο να καθορίζεται και/ ή ρυθμίζεται ο χρόνος, τρόπος, ημέρες και ώρες επικοινωνίας των ανηλίκων με τον καθ/ ου η αίτηση. Στις 21/4/23 ο καθ' ου η αίτηση καταχώρησε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση με την οποία ζητά να παραχωρηθεί στον ίδιο η αποκλειστική και/ ή από κοινού γονική μέριμνα των ανήλικων τέκνων των διαδίκων, Ε.Κ και Ο.Κ, να ανατεθεί στον ίδιο η επιμέλεια, φύλαξη και φροντίδα των ανηλίκων, να καθορίζεται ως τόπος διαμονής των ανηλίκων Ε.Κ και Ο.Κ ο εκάστοτε τόπος διαμονής της αιτήτριας εντός της δικαιοδοσίας του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού και διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εμποδίζεται η αιτήτρια η οποιοδήποτε πρόσωπο ενεργεί εκ μέρους αυτής ή για λογαριασμό αυτής ή με αίτηση αυτής, να μετακινήσει τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων Ε.Κ και Ο.Κ εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και/ ή οποιουδήποτε Δικαστηρίου της Κυπριακής Δημοκρατίας χωρίς την προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση του καθ΄ου η αίτηση και να τοποθετηθούν τα ονόματα των ανηλίκων στο stop list όλων των λιμένων και αερολιμένων και/ ή σημείων εισόδου και εξόδου προσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Την ίδια ημέρα, ήτοι στις 21/4/23 ο καθ' ου η αίτηση, (στο εξής ο αιτητής), καταχώρησε μονομερή αίτηση με την οποία ζητά προσωρινά διατάγματα ως ακολούθως: Α) Διάταγμα με το οποίο να ρυθμίζεται το δικαίωμα επικοινωνίας του καθ' ου η αίτηση με τις ανήλικες Ε.Κ και Ο.Κ κάθε βδομάδα από την Παρασκευή στις 18:00 μέχρι τη Δευτέρα στις 17:00 και κάθε Τετάρτη από τις 14:00 μέχρι την Πέμπτη στις 14:00. Β) Διάταγμα με το οποίο να καθορίζεται ως τόπος διαμονής των ανηλίκων Ε.Κ και Ο.Κ ο εκάστοτε τόπος διαμονής της αιτήτριας εντός της δικαιοδοσίας του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού μέχρι την πλήρη εκδίκαση της κυρίως αίτησης υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και/ ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να εμποδίζει την αιτήτρια η οποιοδήποτε πρόσωπο ενεργεί εκ μέρους αυτής ή για λογαριασμό αυτής ή με αίτησης αυτής, να μετακινήσει τις ανήλικες Ε.Κ και Ο.Κ εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και/ ή οποιουδήποτε Δικαστηρίου της Κυπριακής Δημοκρατίας χωρίς την προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση του καθ' ου η αίτηση και να τοποθετηθούν τα ονόματα των ανηλίκων στο stop list όλων των λιμένων και αερολιμένων και/ ή σημείων εισόδου και εξόδου προσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας μέχρι εκδίκασης της αίτησης με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και/ ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο, υπό άλλη σύνθεση, διάταξε την επίδοση της μονομερούς αίτησης στην αιτήτρια, στο εξής η καθ΄ης η αίτηση. Στις 14/6/23 η καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση ένστασης στην οποία περιλαμβάνονται 4 λόγοι ένστασης και συγκεκριμένα ότι η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, τα γεγονότα που αναφέρονται στην ένορκο δήλωση του αιτητή είναι αναληθή και δεν τεκμηριώνουν και ή αιτιολογούν τα αιτούμενα διατάγματα, ο αιτητής δεν προσήλθε με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο και απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα και την αλήθεια και ότι ο αιτητής κατέθεσε την αίτηση για εξυπηρέτηση άλλων και ή αλλότριων σκοπών. Τόσο η αίτηση όσο και η ένσταση υποστηρίζονται, αντίστοιχα, από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων. Κατά την ακρόαση της αίτησης, κανένας από τους ενόρκως δηλούντες καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση ούτε αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως του. Οι συνήγοροι των διαδίκων αρκέστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις και η κάθε πλευρά στήριξε τις θέσεις της με αναφορές σε σχετική νομολογία. Παρατήρησα ότι ο αιτητής, μέσω της αγόρευσης των δικηγόρων του, στις σελίδες 5, 11, 16, και 18 προσπαθεί να απαντήσει ή να αντικρούσει ισχυρισμούς που προβάλλει η καθ' ης η αίτηση στην ένορκο της δήλωση, και για το λόγο αυτό κρίνω ορθό να υπενθυμίσω ότι σύμφωνα με την ισχύουσα νομολογία, οι αγορεύσεις των συνηγόρων δεν αποτελούν μαρτυρικό υλικό προς αξιολόγηση (βλ. Παπαργυρού v Μιχαηλίδου Πολ. Εφ. 215/10, ημερ.25/1/16. Στην ένορκο δήλωση του που υποστηρίζει την μονομερή αίτηση του ημερ.21/4/23, ο αιτητής αναφέρει ότι η καθ' ης η αίτηση είναι Ρωσικής καταγωγής και ο ίδιος Κύπριος Υπήκοος, ότι διατηρούσαν δεσμό με την καθ' ης η αίτηση και απέκτησαν δυο τέκνα την Ε.Κ και Ο.Κ οι οποίες γεννήθηκαν στη Λεμεσό στις 25/10/19 και στις 12/9/20 αντίστοιχα, και ότι ουδέποτε τέλεσαν μεταξύ τους γάμο. Αναφέρει ότι οι σχέσεις του ήταν ανέκαθεν προβληματικές, ότι κατά τη διάρκεια της έγγαμης σχέσης τους υπήρχαν μεγάλα διαστήματα κατά τα οποία ζούσαν χωριστά και ότι τα ανήλικα τα χρονικά αυτά διαστήματα διέμεναν μαζί του, η αιτήτρια είχε απρόσκοπτη επικοινωνία μαζί τους, και μάλιστα η αιτήτρια καταχώρησε την Αίτηση Γονικής Μέριμνας Αρ. 29/22 με την οποία η αιτήτρια ζητούσε να ρυθμιστούν οι μέρες και οι ώρες που θα είχε επικοινωνία με τα παιδιά της. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η οριστική ρήξη στη σχέση τους επήλθε κατά ή περί τον Δεκέμβριο του 2022 και/ ή Ιανουάριο του 2023. Ο αιτητής αναφέρει επιπλέον ότι από της οριστικής ρήξης στις σχέσεις του τα ανήλικα έμεναν κάποιες μέρες μαζί του και κάποιες με την καθ' ης η αίτηση και ανάλογα με ποιον έμεναν ο άλλος γονέας είχε μαζί τους απρόσκοπτη επικοινωνία. Ο αιτητής αναφέρει ότι στις 15/2/23 μετά από ένα έντονο καβγά που είχαν οι διάδικοι η καθ' ης η αίτηση μετέβη στην αστυνομία τον κατήγγειλε για λεκτική βία και εκδόθηκε από το Δικαστήριο διάταγμα σύμφωνα με το οποίο απαγορεύεται στον αιτητή να πλησιάζει την καθ' ης η αίτηση σε απόσταση λιγότερη των 300 μέτρων, ότι αυτό ήταν το έναυσμα της παρούσας διαδικασίας και η αιτήτρια έκτοτε του απαγορεύει να έχει οποιαδήποτε επικοινωνία με τα παιδιά του αν και την παρακάλεσε επανειλημμένως τόσο ο ίδιος όσο και ο αδελφός του αλλά και η μητέρα του. Ο αιτητής παραπέμπει στην παράγραφο 5 της εναρκτήριας αίτησης την οποία καταχώρησε η καθ' ης η αίτηση, και αναφέρει ότι παρόλο που το πρόγραμμα το οποίο προτείνει η καθ΄ης η αίτηση στην παρούσα παράγραφο δεν τον βολεύει λόγω των υποχρεώσεων του το δέχεται ως προσωρινό επειδή η καθ' ης η αίτηση εδώ και 2 μήνες αν και έγιναν πολλές προσπάθειες και μέσω των δικηγόρων του να δει τα παιδιά του δεν του επιτρέπει να τα δει. Στην παράγραφο 5 της εναρκτήριας αίτησης της η καθ΄ης η αίτηση αναφέρει τα ακόλουθα: Η αιτήτρια λέγει ότι έχοντας υπόψη το συμφέρον των ανήλικων παιδιών της, είναι εύλογο και δίκαιο όπως καθοριστεί η επικοινωνία του καθ' ου η αίτηση με τις ανήλικες θυγατέρες τους κάθε εβδομάδα από Παρασκευή στις 18:00 μέχρι Δευτέρα στις 17:00. Ο αιτητής ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η μητέρα της καθ' ης η αίτηση διαμένει μόνιμα στις ελεύθερες περιοχές Αμμοχώστου, και η αιτήτρια πηγαινοέρχεται πολύ συχνά και κατά διαστήματα αφήνει εκεί κάποιο από τα παιδιά της και επειδή η αιτήτρια όπως πληροφορήθηκε ο αιτητής άλλαξε σχολείο στα παιδιά της και δεν γνωρίζει ο ίδιος που τα έχει εγγράψει υποψιάζεται ότι θα μετακινήσει και τα δικά του παιδιά εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου Λεμεσού, πράγμα το οποίος όπως τον ενημερώνουν οι δικηγόροι του είναι ανεπίτρεπτο χωρίς τη συγκατάθεση του. Ο αιτητής επιπλέον ισχυρίζεται ότι η καθ' ης η αίτηση η οποία είναι Ρωσικής καταγωγής και όπως η ίδια του ανέφερε διατηρεί μεγάλη και ευρύχωρη κατοικία στην Ρωσία και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να διαφύγει με τα ανήλικα τέκνα τους στο εξωτερικό αφού στην Κύπρο δυσκολεύεται οικονομικά και διαμένει σε δυάρι διαμέρισμα με 6 παιδιά. Τέλος ο αιτητής αναφέρει ότι ο ίδιος διαμένει με την μητέρα του σε σπίτι 5 υπνοδωματίων στο οποίο το κάθε παιδί έχει τον δικό του χώρο, ότι έχει το χρόνο τη διάθεση και είναι ικανός να φροντίσει και να μεγαλώσει τα παιδιά του και το συμφέρον των ανηλίκων υπαγορεύει να ρυθμιστεί προσωρινά η επικοινωνία γιατί τα παιδιά του στερούνται την πατρική φιγούρα και αυτό θα έχει επιπτώσεις στον ψυχικό τους κόσμο και την ψυχοσωματική τους ανάπτυξη. Η καθ' ης η αίτηση στην ένορκο της δήλωση η οποία υποστηρίζει την ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης της παραδέχεται ότι από την σχέση τους οι διάδικοι απέκτησαν τις δυο ανήλικες θυγατέρες τους και ουδέποτε τέλεσαν μεταξύ τους γάμο. Ισχυρίζεται ότι αντιμετώπιζαν προβλήματα στη σχέση τους τα οποία οφείλονταν στην συμπεριφορά του αιτητή, ότι τα τέκνα τους ανέκαθεν τόσο πριν όσο και μετά τη διάσταση διέμεναν μαζί της υπό τη φύλαξη της. Ισχυρίζεται ότι προχώρησε σε καταγγελία εναντίον του αιτητή μετά από σοβαρό επεισόδιο βίας εναντίον της και κινδύνευσε η σωματική της ακεραιότητα και η ζωή της, και εκδόθηκε διάταγμα εναντίον του με το οποίο απαγορεύεται να την πλησιάζει με οποιοδήποτε τρόπο σε απόσταση λιγότερη των 300 μέτρων, και ότι εκκρεμεί εναντίον του αιτητή η Ποινική Υπόθεση 2278/2023 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού η οποία είναι ορισμένη για Ακρόαση στις 7/12/23. Ισχυρίζεται επίσης ότι ουδέποτε απαγόρευσε στον αιτητή να επικοινωνεί με τα ανήλικα αντιθέτως παρά το επεισόδιο βίας καταχώρησε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο εναρκτήρια αίτηση και ζητούσε μεταξύ άλλων να ρυθμιστεί το δικαίωμα επικοινωνίας του αιτητή με τα ανήλικα καθότι γνωρίζει ότι είναι προς το συμφέρον των ανηλίκων να έχουν επικοινωνία με τον πατέρα τους αλλά και για να υπάρχει μια σταθερότητα και αποφυγή προστριβών με τον αιτητή. Η καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται επιπλέον ότι μετά την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης κατέβαλλε προσπάθειες και διαβίβασε αμέσως λογική πρόταση με σκοπό την έκδοση προσωρινού διατάγματος επικοινωνίας του αιτητή με τα ανήλικα πρόταση η οποία απορρίφθηκε από τον αιτητή. Ισχυρίζεται ότι μετά τη διάσταση της με τον αιτητή διέμενε μαζί με τα δυο ανήλικα τέκνα τους και τα 4 ανήλικα τέκνα της τα οποία απέκτησε από προηγούμενο γάμο της σε διαμέρισμα το οποίο ενοικίαζε στην επαρχία Λεμεσού, ότι η μητέρα της διαμένει σε ιδιόκτητη κατοικία που είναι επ' ονόματι της αιτήτριας στην Επαρχία Αμμοχώστου και επειδή δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει οικονομικά ενόψει του ότι το κόστος ζωής στη Λεμεσό είναι υψηλότερο και δεν μπορούσε να συνεχίσει να αποπληρώνει το μηνιαίο ενοίκιο αλλά και επειδή χρειαζόταν βοήθεια η μητέρα της μετακόμισε με τα ανήλικα τέκνα της στην μητέρα της στην ελεύθερη επαρχία Αμμοχώστου γεγονός το οποίο όπως αναφέρει γνώριζε ο αιτητής τον οποίο ενημέρωσε. Η καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι ουδέποτε ανέφερε στον αιτητή ότι έχει πρόθεση να μεταβεί στη Ρωσία. Ισχυρίζεται ότι μόλις της επιδόθηκε η υπό κρίση αίτηση εισηγήθηκε την έκδοση διατάγματος με το οποίο ο αιτητής να έχει επικοινωνία με τα τέκνα του και ότι πρόθεση της ήταν η άμεση έκδοση και εφαρμογή διατάγματος που και ο ίδιος προτείνει με κάποιες μικρές διαφοροποιήσεις ανάλογα με το πρόγραμμα των ανηλίκων και λαμβανομένων υπ' όψη και των συνθηκών ώστε να εφαρμοστεί άμεσα και έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους της να εισηγηθούν για σκοπούς τελικής διευθέτησης τα ακόλουθα: α) Να εκδοθεί διάταγμα επικοινωνίας του αιτητή με τα ανήλικα για την περίοδο από Ιούνιο του 2023 μέχρι και Σεπτέμβριο του 2023 ( και κάθε έκαστο έτος) κάθε Παρασκευή από η ώρα 18:00 με διανυκτέρευση μέχρι τη Δευτέρα η ώρα 18:00. Από τον Σεπτέμβρη του 2023 (και κάθε Σεπτέμβρη εκάστου έτους να υπάρχει επικοινωνία κάθε Παρασκευή η ώρα 18:00 με διανυκτέρευση μέχρι την Κυριακή η ώρα 20:00 προκειμένου να μην απουσιάζουν τα ανήλικα κάθε Δευτέρα από το σχολείο που φοιτούν και να διαταράσσεται το πρόγραμμα τους. β) Ο αιτητής να παραλαμβάνει και να παραδίδει τα ανήλικα από τον τόπο διαμονής της, για το λόγο ότι έχει υπό τη φύλαξη της και άλλα τέσσερα ανήλικα και διαμένει με τη μητέρα της η οποία είναι καρκινοπαθής και χρειάζεται φροντίδα, δεν μπορούσε όπως αναφέρει να δεσμευτεί σε συγκεκριμένες ημέρες και ώρες να μεταβαίνει στη Λεμεσό ώστε να μεταφέρει και ή να παραλαμβάνει τα ανήλικα. Εισηγήθηκε να γίνει δήλωση από μέρους της ότι σε περίπτωση που της το επέτρεπαν οι συνθήκες και είναι σε θέση να παραδώσει ή να παραλάβει τα ανήλικα προς και ή από τη Λεμεσό τότε να γίνεται κατόπιν συνεννόησης της με τον αιτητή. Περαιτέρω επειδή υπάρχει απαγορευτικό διάταγμα εναντίον του αιτητή, η καθ΄ης η αίτηση εισηγήθηκε να γίνει πρόνοια ότι η παράδοση και η παραλαβή των ανηλίκων θα γίνεται με τρόπο ώστε να μην την πλησιάζει ο αιτητής. γ) Να καθοριστεί ως τόπος διαμονής των ανηλίκων ο εκάστοτε τόπος διαμονής της που σήμερα είναι το Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου. δ) Να τοποθετηθούν τα ονόματα των ανηλίκων στον κατάλογο stop list και να γίνει περαιτέρω δήλωση ότι σε περίπτωση που είτε η καθ΄ης η αίτηση είτε ο αιτητής επιθυμούν να ταξιδέψουν με τα ανήλικα τέκνα τους για σκοπούς διακοπών στο εξωτερικό τότε θα κοινοποιούν τουλάχιστον ένα μήνα προηγουμένως τα εισιτήρια στα οποία θα φαίνεται η περίοδος και η διάρκεια του ταξιδιού ώστε να είναι σε θέση η άλλη πλευρά να δώσει τη συγκατάθεση της. ε) Να εκδοθεί διάταγμα με το οποίο ο αιτητής να υπογράψει παν αναγκαίο έγγραφο ώστε τα ανήλικα να εξασφαλίσουν Κυπριακό Διαβατήριο καθώς και Κυπριακή ταυτότητα. Η καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι, όπως την ενημέρωσαν οι δικηγόροι της, ο αιτητής απέρριψε μέσω των δικηγόρων του την πρόταση της χωρίς ουσιαστικό λόγο και ή επεξήγηση. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι από την αρχή μέλημα της ήταν να υπάρχει επικοινωνία του αιτητή με τα ανήλικα, ότι κατά το χρόνο καταχώρησης της αίτησης ο αιτητής είχε επικοινωνία με τα ανήλικα και ουδέποτε του τα στέρησε παρά το γεγονός ότι ο αιτητής ήταν απέναντι της βίαιος και επικίνδυνος, και ότι ο λόγος που καταχώρησε την αίτηση ο αιτητής είναι για να την ταλαιπωρεί και να της προσθέτει έξοδα. Ισχυρίζεται ότι είχαν μιλήσει και συμφωνήσει με τον αιτητή ότι τα ανήλικα θα τα βλέπει κάθε Σαββατοκυρίακο όπως και έπραττε. Η καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι δεν έχει πρόθεση να εγκαταλείψει την Κύπρο ότι έχει προσαρμοστεί πλήρως στον τρόπο ζωής και απέκτησε φίλους και δεσμούς, ότι πρώτιστη έννοια της είναι το συμφέρον των ανηλίκων και παρά τη βίαιη συμπεριφορά του αιτητή αναγνωρίζει ότι αυτός αγαπά τα παιδιά του και στο παρόν στάδιο δεν διατρέχουν οποιοδήποτε κίνδυνο και για αυτό όχι μόνο δεν του απέκοψε την επικοινωνία αλλά του πρότεινε και συγκεκριμένο πρόγραμμα λαμβανομένων υπόψιν και των συνθηκών των παιδιών. Τέλος η καθ΄ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων καθότι ο ίδιος ο αιτητής καθυστερεί με τη συμπεριφορά του την διαδικασία αχρείαστα και καταχρηστικά και ως εκ τούτου ζητά την απόρριψη της αίτησης με έξοδα και ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι πρέπει να εκδοθεί προσωρινό διάταγμα ζητά να ληφθεί υπ' όψη το απαγορευτικό διάταγμα, οι συνθήκες των παιδιών και ότι ουδέποτε απέκοψε τα παιδιά από τον πατέρα τους προκειμένου να μην καταδικαστεί σε πληρωμή των εξόδων ως ο στόχος του αιτητή. Πριν εξετάσω την Νομική Πτυχή της υπό κρίση αίτησης, θα πρέπει να επισημάνω ότι, παρά το γεγονός ότι η καθ΄ης η αίτηση στην ένσταση αμφισβητεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, στη γραπτή της αγόρευση αποδέχεται ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις αφού όπως αναφέρει η πελάτιδα της αποδέχεται την έκδοση προσωρινού διατάγματος για επικοινωνία με τα ανήλικα, σύμφωνα με το πρόγραμμα που η ίδια προτείνει στην ένορκη δήλωση της η οποία στηρίζει την ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης της. Επιπλέον πριν προχωρήσω στην ανάλυση της νομικής πτυχής της αίτησης κρίνω ορθό να αναφέρω ότι είμαι γνώστης της πρόσφατης Νομολογίας του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου σε σχέση με την υποχρέωση του Δικαστηρίου να ακούει τα ανήλικα και στο στάδιο της ενδιάμεσης αίτησης, πριν την έκδοση της απόφασης του. Βλ. Έφεση αρ.1/22 (σχ.2/22) μεταξύ Γ.Δ.-Α.Β και Έφεση αρ.2/22 (σχ.1/22) μεταξύ Α.Β-Γ.Δ ημερομηνίας 7/7/22. Έκρινα όμως ότι, λόγο του πολύ νεαρού της ηλικίας των ανηλίκων ήτοι σχεδόν 4 ετών και σχεδόν 3 ετών αντίστοιχα, δεν έχουν την απαραίτητη ωριμότητα έτσι ώστε να τις καλέσω στο Δικαστήριο για να τις ακούσω και για το λόγο αυτό δεν το έπραξα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧH Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 , ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, β. Ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και γ. ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ.557 Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ.253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ.255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ.ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ.2015, Γεν. Εισαγγελέας v .Cyfield, Πολ.Εφ.Αρ. Ε52/21,10/2/22, ECLI:CY:AD:2022:A79 κ.α. Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152, Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού v Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255]. Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Επιπλέον, υπάρχει η υποχρέωση του Αιτητή όταν αιτείται την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα (βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 583, Σάββα v. Τηλεμάχου
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2081). Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν.14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 17 και 6 του του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου 216/90. Το άρθρο 5
(1)(α) του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216./90), αναφέρει ότι «η γονική μέριμνα είναι καθήκον και δικαίωμα των γονέων οι οποίοι το ασκούν από κοινού». Το περιεχόμενο της γονικής μέριμνας καθορίζεται στο εδάφιο
(1)(β) του άρθρου 5 του Ν.216/90, το οποίο αναφέρει ότι περιλαμβάνει: «τον προσδιορισμό του ονόματος, την επιμέλεια του προσώπου, τη διοίκηση της περιουσίας και την εκπροσώπηση του τέκνου σε κάθε υπόθεση ή δικαιοπραξία που αφορούν το πρόσωπο ή την περιουσία του». Παρόμοιος ορισμός δίδεται και στο άρθρο 2 του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Διαδικαστικού Κανονισμού του 1990 (2/1990) σύμφωνα με τον οποίο γονική μέριμνα σημαίνει: «την κηδεμονία, επιμέλεια του προσώπου, φύλαξη, επικοινωνία και εκπροσώπηση του ανηλίκου, διαχείριση της περιουσίας του και κάθε θέμα που αφορά το πρόσωπο και την περιουσία ανηλίκου» Η επιμέλεια του προσώπου του τέκνου αποτελεί μια πτυχή της γονικής μέριμνας και περιλαμβάνει ιδίως την ανατροφή, επίβλεψη, διαπαιδαγώγηση, εκπαίδευση και τον προσδιορισμό του τόπου διαμονής του τέκνου (άρθρα 5 και 9 του Ν.216/90) Σε περίπτωση διαφωνίας των γονέων κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας και εάν το συμφέρον του τέκνου επιβάλλει τη λήψη απόφασης, το ζήτημα ρυθμίζεται από το Δικαστήριο κατόπιν αίτησης οποιουδήποτε από τους γονείς (άρθρο 7 του Ν.216.90). Το Άρθρο 6 προνοεί ότι: «
(1)Κάθε απόφαση των γονέων σχετικά με την άσκηση της γονικής μέριμνας πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του τέκνου.
(2)(α) Στο συμφέρον του τέκνου πρέπει να αποβλέπει και η απόφαση του Δικαστηρίου όταν, κατά τις διατάξεις του νόμου, το Δικαστήριο αποφασίζει σχετικά με την ανάθεση της γονικής μέριμνας ή με τον τρόπο της άσκησης της. (β) Η απόφαση του Δικαστηρίου πρέπει επίσης να σέβεται την ισότητα μεταξύ των γονέων και να μην κάνει διακρίσεις με βάση το φύλο, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τις πεποιθήσεις, την ιθαγένεια, την εθνική ή κοινωνική προέλευση ή την περιουσία.
(3)Ανάλογα με την ωριμότητα του τέκνου και στο βαθμό που μπορεί να αντιληφθεί, πρέπει να ζητείται και να συνεκτιμάται η γνώμη του πριν από κάθε απόφαση σχετικά με τη γονική μέριμνα, εφόσο η απόφαση αφορά τα συμφέροντα του.» Το Άρθρο 17 προνοεί ότι: «
(1)Ο γονέας με τον οποίο δε διαμένει το τέκνο διατηρεί το δικαίωμα της προσωπικής επικοινωνίας με αυτό.
(2)Σε περίπτωση διαφωνίας όσο αφορά την άσκηση του δικαιώματος, προσωπικής επικοινωνίας, αποφασίζει το Δικαστήριο.
(3)Στην απόφαση του το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και εφαρμόζει κατ' αναλογία τις πρόνοιες του άρθρου 6.» Ο νόμος καθιστά, όπως φαίνεται από τις σχετικές του διατάξεις ως κυρίαρχο κριτήριο με βάση το οποίο ασκείται η γονική μέριμνα το συμφέρον του τέκνου γι' αυτό και κάθε απόφαση του Δικαστηρίου για την ανάθεση της γονικής μέριμνας και για θέματα που αφορούν το παιδί πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του ανηλίκου . Βλ. Α. Ιακωβίδου ν. Κ. Ιακωβίδου
(2000)1 Α.Α.Δ.1108, Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1993)1 Α.Α.Δ.130. Το νέο Άρθρο 1520 του Αστικού Κώδικα της Ελλάδας, όπως εισάχθηκε με το ν.4800/2021, προνοεί ότι: «Ο γονέας με τον οποίο δεν διαμένει το τέκνο, έχει το δικαίωμα και την υποχρέωση της, κατά το δυνατό, ευρύτερης επικοινωνίας με αυτό, στην οποία περιλαμβάνονται τόσο η φυσική παρουσία και επαφή του με το τέκνο, όσο και η διαμονή του τέκνου στην οικία του. Ο γονέας με τον οποίο διαμένει το τέκνο οφείλει να διευκολύνει και να προωθεί την επικοινωνία του τέκνου με τον άλλο γονέα σε τακτή χρονική βάση. Ο χρόνος επικοινωνίας του τέκνου με φυσική παρουσία με τον γονέα, με τον οποίο δεν διαμένει, τεκμαίρεται στο ένα τρίτο (1/3) του συνολικού χρόνου, εκτός αν ο γονέας αυτός ζητά μικρότερο χρόνο επικοινωνίας, ή επιβάλλεται να καθορισθεί μικρότερος ή μεγαλύτερος χρόνος επικοινωνίας για λόγους που αφορούν στις συνθήκες διαβίωσης ή στο συμφέρον του τέκνου, εφόσον, σε κάθε περίπτωση, δεν διαταράσσεται η καθημερινότητα του τέκνου. Αποκλεισμός ή περιορισμός της επικοινωνίας είναι δυνατός μόνο για εξαιρετικά σοβαρούς λόγους, ιδίως όταν ο γονέας με τον οποίον δεν διαμένει το τέκνο, κριθεί ακατάλληλος να ασκεί το δικαίωμα επικοινωνίας. Για τη διαπίστωση της ακαταλληλότητας του γονέα το δικαστήριο μπορεί να διατάξει κάθε πρόσφορο μέσο, ιδίως την εκπόνηση εμπεριστατωμένης έκθεσης κοινωνικών λειτουργών ή ψυχιάτρων ή ψυχολόγων». Στην υπόθεση Αθηνά Ξενίδου και Ευαγόρα Οικονομίδη, Έφεση αρ. 28/13, 07/04//2015, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Στην Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1993)1 Α.Α.Δ. 131, λέχθηκαν τ' ακόλουθα σχετικά με τα ζητήματα που εξετάζονται στην παρούσα αίτηση: «Όπως αναγνωρίστηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην R. v. U.K.
(1987)Times, 9th July (Series A Judgements and Decisions Vol.121), η πρόσβαση στου γονέα στο τέκνο αποτελεί πτυχή του δικαιώματος του ανθρώπου για οικογενειακή ζωή που κατοχυρώνεται από το άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. (Βλ. επίσης Ν. 39/62). Στην Κύπρο το δικαίωμα αυτό επίσης διασφαλίζεται από τις πρόνοιες του Άρθρου 15 του Συντάγματος. Όπως εξηγείται όμως στην υπόθεση Re KD (A minor)
(1988)1 All E.R. 577 (H.L.) το δικαίωμα μπορεί να περιοριστεί εφόσον δεν ασκείται προς όφελος του σκοπού για τον οποίο παρέχεται, που δεν είναι άλλος από την συμβολή στην ευημερία του τέκνου.» Στην υπό κρίση αίτηση κρίνω ότι πληρούνται οι δυο πρώτες προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος αφού με βάση τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου μέσω των ενόρκων δηλώσεων των διαδίκων, είναι προφανές ότι προκύπτει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας του αιτητή αφού κατά το Α.14 του Ν.216/90 το Δικαστήριο δύναται να αναθέσει την άσκηση της Γονικής Μέριμνας των ανηλίκων στον ένα γονέα ή στον άλλο, δυνατό ακόμα να επιμερίσει την άσκηση της γονικής μέριμνας στους δυο γονείς ή να αναθέσει την άσκηση της γονικής μέριμνας ανηλίκου σε τρίτο πρόσωπο. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο συντρέχει η τρίτη προϋπόθεση, ότι δηλαδή θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η νομολογία μας θέλει την τρίτη προϋπόθεση να συνδέεται με το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων. Θα ήταν άκρως επικίνδυνο να εξεταστεί η προϋπόθεση αυτή σε συνάρτηση με οικονομικά συμφέροντα. Κατά τη ρύθμιση ζητημάτων που άπτονται της γονικής μέριμνας, ως η παρούσα, η απόφαση του Δικαστηρίου πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του τέκνου (βλ. άρθρο 6
(2)(α) του Ν.216/90). Όπως αναφέρεται στην υπόθεση Στυλιανού v Στυλιανού
(1993)1 ΑΑΔ 130 στη σελίδα 136 ...η δικαιοδοσία για γονική μέριμνα δεν έχει το στοιχείο της αντιπαράθεσης μεταξύ των γονέων. Αντίθετα έχει άξονα το κοινό καθήκον των γονέων για τη φροντίδα των παιδιών τους και συνισταμένη την ευημερία των τέκνων». Η εξέταση των συγκεκριμένων ζητημάτων δε θα μπορούσε να αναμένει την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης αφού στο μεταξύ ενδεχομένως να πληγούν σοβαρά τα συμφέροντα των ανηλίκων. Δεδομένων των ανωτέρω κρίνω ότι πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση του Α.32. Αποτελεί λόγο ένστασης της καθ' ης η αίτηση ότι ο αιτητής δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα και την αλήθεια. Στην προκειμένη όμως περίπτωση, η μονομερής αίτηση, με τις οδηγίες του Δικαστηρίου για επίδοση της στον καθ΄ου η αίτηση, έχασε τη μονομερή της υπόσταση και κατέστη αίτηση διά κλήσεως (βλ. Γαβριέλλα Βαλεντίνα Μιχαήλ
(2012)1 ΑΑΔ 1943, Μαρκιτανής ν. Μουτζούρη
(2000)1 ΑΑΔ 923, Κώστας Σμυρνιός
(2000)1 ΑΑΔ 43). Συνακόλουθο τούτου είναι ότι οι κανόνες που ισχυρίζεται η καθ΄ης η αίτηση ότι έχουν παραβιασθεί να μην τυγχάνουν εφαρμογής σε αιτήσεις δια κλήσεως. Η συνδρομή των τριών προϋποθέσεων του Α.32 του Ν.14/60 δεν οδηγεί δίχως άλλο στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, Οδυσσέως, Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη , Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού v Θεωρή ανωτέρω. Όπως προκύπτει από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων από τις γέννησης τους οι ανήλικες διέμεναν στη Λεμεσό και εξακολουθούσαν να διαμένουν στην Λεμεσό και μετά τη διάσταση των διαδίκων. Κατά τη διάρκεια της συμβίωσης των διαδίκων υπήρχαν μεγάλα διαστήματα κατά τα οποία ζούσαν χωριστά και σύμφωνα με τα όσα αναφέρει ο αιτητής, τα διαστήματα που ζούσαν χωριστά τα ανήλικα παρέμεναν μαζί του και με την καθ' ης η αίτηση και μάλιστα η καθ΄ης η αίτηση καταχώρησε την Αίτηση Αρ. 29/22 με την οποία ζητούσε να ρυθμιστούν οι μέρες και ώρες επικοινωνίας της με τα ανήλικα. Το Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του την αναφερόμενη αίτηση και δεν είναι σε θέση να γνωρίζει τις αιτούμενες θεραπείες και τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται. Από της οριστικής ρήξης στη σχέση τους ο αιτητής ισχυρίζεται ότι τα ανήλικα έμεναν κάποιες μέρες μαζί του και κάποιες μέρες με την καθ΄ης η αίτηση και ανάλογα με το ποιον από τους δυο διέμεναν είχε ο άλλος γονέας απρόσκοπτη επικοινωνία. Η καθ΄ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι τα ανήλικα τόσο πριν όσο και μετά τη διάσταση τους διέμεναν μαζί της και ήταν υπό την φύλαξη της και καταχώρησε την παρούσα αίτηση για να εκδοθεί διάταγμα αναφορικά με τη φύλαξη και φροντίδα των ανηλίκων και τον καθορισμό της επικοινωνίας του αιτητή με τα ανήλικα. Ο αιτητής στην παράγραφο 15 της ενόρκου δηλώσεως του αναφέρει ότι η μητέρα της αιτήτριας διαμένει μόνιμα στις ελεύθερες περιοχές Αμμοχώστου, ότι η καθ' ης η αίτηση πηγαινοέρχεται πολύ συχνά, πληροφορήθηκε ότι η καθ' ης η αίτηση άλλαξε σχολείο στα παιδιά της και δεν γνωρίζει που τα έχει εγγράψει και υποψιάζεται ότι ίσως μετακινήσει και τα παιδιά του εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου Λεμεσού πράγμα το οποίο είναι ανεπίτρεπτο χωρίς τη συγκατάθεση του όπως των ενημερώνουν οι δικηγόροι του. Η καθ΄ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι διέμενε με όλα τα ανήλικα τέκνα της σε διαμέρισμα στη Λεμεσό αλλά επειδή το κόστος ζωής στη Λεμεσό ήταν ψηλότερο και δεν μπορούσε να συνεχίσει την αποπληρωμή του μηνιαίου ενοικίου αλλά και επειδή χρειαζόταν βοήθεια και η μητέρα της μετακόμισε με τα ανήλικα στη μητέρα της στην ελεύθερη επαρχία Αμμοχώστου γεγονός το οποίο γνώριζε ο αιτητής αφού τον ενημέρωσε. Ισχυρίζεται επίσης ότι μόλις της επιδόθηκε η υπό κρίση αίτηση εισηγήθηκε μέσω των δικηγόρων της την έκδοση διαταγμάτων, το περιεχόμενο των οποίων αναφέρεται αναλυτικά ανωτέρω, , τα οποία απέρριψε ο αιτητής μέσω των δικηγόρων του. Επιπλέον η καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι σε καμία περίπτωση δεν επιθυμεί να αποξενωθούν τα ανήλικα από τον αιτητή επειδή γνωρίζει ότι είναι σημαντική και αδιαπραγμάτευτη η παρουσία του πατέρα στη ζωή τους, ότι κατά το χρόνο καταχώρησης της αίτησης ο αιτητής είχε επικοινωνία με τα ανήλικα και ότι ο λόγος που καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση είναι εκδικητικός και ότι είχαν μιλήσει και συμφωνήσει ότι τα ανήλικα θα τα βλέπει κάθε Σαββατοκυρίακο όπως και έπραττε αλλά παρ' όλα αυτά για ανεξήγητους λόγους προβάλλει προσκόμματα για να την ταλαιπωρεί. Με την εναρκτήρια αίτηση της η καθ' ης η αίτηση μεταξύ άλλων ζητά να της ανατεθεί η αποκλειστική επιμέλεια και/ ή φροντίδα και ή φύλαξη των ανηλίκων και ή διαζευκτικά η από κοινού με τον καθ' ου η αίτηση επιμέλεια και/ ή φύλαξη και/ ή φροντίδα των ανήλικων και να καθοριστεί ως τόπος διαμονής των ανηλίκων ο εκάστοτε τόπος διαμονής της εντός της Δημοκρατίας (η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου). Με την ανταπαίτηση του ο αιτητής, ενώ στο σημείο Β ζητά να του ανατεθεί η επιμέλεια φύλαξη και φροντίδα των ανηλίκων, κατά παράδοξο τρόπο στο σημείο Γ ζητά να καθορίζεται ως τόπος διαμονής των ανηλίκων ο εκάστοτε τόπος διαμονής της αιτήτριας εντός της δικαιοδοσία του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού(η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου). Στο σύγγραμμα του Βαθρακοκοίλη ΤΟ ΝΕΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ Αθήνα 1990, σελίδα 609, αναφέρονται τα ακόλουθα: Τόπος διαμονής: Ο προσδιορισμός του τόπου διαμονής αναφέρεται όχι στην κατοικία, η οποίο ορίζεται από τον νόμο αναγκαστικώς (56ΑΚ) αλλά στο μέρος (τόπος και σπίτι) που θα διαμένει το τέκνο, ιδίως είτε γιατί οι γονείς διαβιούν χωριστά είτε γιατί κρίνουν πιο σωστό, για λόγους που αφορούν στο συμφέρον του τέκνου, να μείνει κάπου αλλού, (π.χ εσωτερικό σε κάποιο καλό σχολείο). Από το δικαίωμα του προσδιορισμού του τόπου διαμονής του τέκνου απορρέει και το δικαίωμα των γονέων για διεκδίκηση της απόδοσης του τέκνου από οποιονδήποτε που το παρακρατεί παράνομα¨. Με την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης ο αιτητής ζητά να καθοριστεί ως τόπος διαμονής των ανηλίκων ο τόπος διαμονής της καθ΄ης η αίτηση στη Λεμεσό, στηρίζοντας βασικά το αίτημα του στις ανησυχίες του ότι η καθ΄ης η αίτηση ενδέχεται να μετακινήσει τα ανήλικα στην ελεύθερη περιοχή Αμμοχώστου. Η καθ΄ης η αίτηση, στην ένορκο της δήλωση για λόγους που εξηγεί, ως ανωτέρω καταγράφονται, μετακινήθηκε στην ελεύθερη περιοχή Αμμοχώστου γεγονός το οποίο όπως ισχυρίζεται ο αιτητής γνώριζε αφού τον ενημέρωσε, ενώ ισχυρίζεται επίσης ότι μίλησαν και συμφώνησαν να έχει ο αιτητής επικοινωνία με τα ανήλικα τα Σαββατοκυρίακα όπως και έπραττε. Οι ισχυρισμοί αυτοί της καθ΄ης η αίτηση παρέμειναν αναντίλεκτοι. Θα πρέπει να αναφερθεί ξανά ότι στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν θα αποφανθεί επί των αμφισβητούμενων γεγονότων ούτε θα προχωρήσει σε τελικά ευρήματα ή συμπεράσματα σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο. (Βλ. Σκουτέλα v Σκουτέλα Εφ. Αρ.43/12, ΔΟΔ, 24/3/17). Είναι όμως επιτρεπτό για το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό να προβεί σε μια επιφανειακή αξιολόγηση του τι έχει τεθεί ενώπιον του για να κρίνει κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση του ενδιάμεσου διατάγματος. (Βλ. Λόρδος v Σιακόλας, Πολ. Εφ. Αρ. Ε143/15, 23/3/17), ECLI:CY:AD:2017:A102. Πρέπει να υποδειχτεί ότι το βάρος απόδειξης όσον αφορά στην έκδοση των αιτούμενων θεραπειών που ζητούνται με την αίτηση, το φέρει η αιτήτρια η οποία δεν έκανε χρήση του δικαιώματος αντεξέτασης που της παρέχει η Δ.48 Θ. 4
(2), ούτε ζήτησε άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Στην υπόθεση Μαίρη Νίκου Σεβαστού v Εμμανουήλ Νίκου Σεβαστού
(2002)1 Α.Α.Δ. 1980 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Το δικαστήριο δεν μπορούσε να αγνοήσει τον αντινομικό χαρακτήρα της μαρτυρίας της εφεσείουσας. Θα θυμίσω εδώ ότι με την ένορκη δήλωση του, ο εφεσίβλητος αρνήθηκε τους βασικούς ισχυρισμούς της, θέτοντας μια άλλη εκδοχή. Όμως τα θέματα, οι ασάφειες και οι αντιφάσεις παρέμειναν αδιευκρίνιστες, αφού η εφεσείουσα, που είχε το βάρος απόδειξης, με την έννοια που εξηγεί ο δικαστής, δεν έκαμε χρήση του δικαιώματος αντεξέτασης που της παρείχε η Δ.48 θ.4.¨» Το βασικό ζήτημα που καλείται ουσιαστικά το Δικαστήριο να αποφασίσει στο στάδιο αυτό, είναι ο καθορισμός του τόπου διαμονής των ανηλίκων, στοιχείο το οποίο περιλαμβάνεται στην επιμέλεια των ανηλίκων, έχοντας ενώπιον του αντίθετες εκδοχές των διαδίκων περί τούτου. Στην γραπτή της αγόρευση η ευπαίδευτη δικηγόρος της καθ΄ης η αίτηση καλεί το Δικαστήριο να διατηρήσει το status quo των ανηλίκων και να εκδώσει διάταγμα με το οποίο να καθορίζεται ως τόπος διαμονής τους ο τόπος διαμονής της καθ΄ης η αίτηση στη Λεμεσό. Με δεδομένο ότι, όπως ισχυρίζεται στην ένορκο της δήλωση η καθ΄ης η αίτηση, ήτοι την γνώση του αιτητή για την μετακίνηση των ανηλίκων και τη συμφωνία τους να επικοινωνεί με τα ανήλικα κάθε Σαββατοκυρίακο όπως και έπραττε, ισχυρισμοί οι οποίοι όπως ανωτέρω αναφέρθηκε έμειναν αναντίλεκτοι, φαίνεται ότι, στο στάδιο τουλάχιστον αυτό, ο αιτητής αποδέχτηκε την αλλαγή του status quo του τόπου διαμονής των ανηλίκων. Η αιτούμενη θεραπεία αναφορικά με τον τόπο διαμονής των ανηλίκων, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω είναι στοιχείο το οποίο περιλαμβάνεται στην επιμέλεια των ανηλίκων, και δεδομένων των αντικρουόμενων θέσεων των διαδίκων αλλά και των ισχυρισμών της καθ' ης η αίτηση οι οποίοι παρέμειναν αναντίλεκτοι ως ανωτέρω καταγράφονται, δε δύναται να εγκριθεί στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης. Πρόκειται για ζήτημα που άπτεται της ουσίας της εναρκτήριας αίτησης και το οποίο πρέπει να εξεταστεί κατά το διερευνητικό στάδιο της υπόθεσης, όπου το Δικαστήριο, έχοντας ενώπιον του το σύνολο της μαρτυρίας, περιλαμβανομένης και αυτής Λειτουργού του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας, θα δύναται να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα για το συμφέρον των ανηλίκων. (Δαμιανού ν. Δαμιανού [1989] 1 Α.Α.Δ.29). Πριν την τελική μου κατάληξη θα πρέπει να κάνω αναφορά και σε ένα άλλο ζήτημα. Η καθ' ης η αίτηση στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση της, καλεί το Δικαστηρίου σε περίπτωση που εκδώσει προσωρινό διάταγμα, να λάβει υπ' όψιν του, μεταξύ άλλων, το απαγορευτικό διάταγμα, (προφανώς εννοεί το απαγορευτικό διάταγμα το οποίο εκδόθηκε εναντίον του αιτητή από το Ποινικό Δικαστήριο). Παρά το γεγονός ότι είναι παραδεχτή η ύπαρξη του αναφερόμενου διατάγματος, δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου αντίγραφο του, για να είναι σε θέση το Δικαστήριο να γνωρίζει περαιτέρω λεπτομέρειες. Επιπλέον, ενώπιον του Δικαστηρίου δεν τέθηκε οποιοδήποτε αίτημα για παραλαβή και παράδοση των ανηλίκων σε οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο έτσι ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να το αξιολογήσει και να αποφανθεί επί τούτου. Αυτό ασφαλώς δεν αποστερεί από τους διαδίκους το δικαίωμα να συνεργαστούν μεταξύ τους ή να λάβουν κάθε πρόσφορο μέτρο έχοντας πάντα κατά νου το συμφέρον των ανήλικων παιδιών τους. Δεδομένων των όσων ανωτέρω αναφέρθηκαν, μέχρι περατώσεως της εναρκτήριας αίτησης ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου εκδίδονται τα ακόλουθα προσωρινά διατάγματα: 1. Διάταγμα με το οποίο ρυθμίζεται το δικαίωμα επικοινωνίας του αιτητή με τα ανήλικα τέκνα του, κάθε Παρασκευή από τις 18:00 μέχρι την Δευτέρα 17:00. Η καθ΄ης η αίτηση διατάσσεται να παραδίδει στον και να παραλαμβάνει από τον αιτητή στον τόπο διαμονής της τα ανήλικα τις μέρες και ώρες που αναφέρονται ανωτέρω. Ο αιτητής διατάσσεται να παραλαμβάνει από και να παραδίδει στην καθ΄ης η αίτηση στον τόπο διαμονής της τα ανήλικα τις μέρες και ώρες που αναφέρονται ανωτέρω. Η καθ΄ης η αίτηση διατάσσεται μέχρι τις 7/9/2023 να ενημερώσει τον αιτητή για την διεύθυνση του τόπου διαμονής της από τον οποίο θα γίνεται η παραλαβή και παράδοση των ανηλίκων. 2. Διάταγμα με το οποίο τοποθετούνται τα ονόματα των ανήλικων τέκνων των διαδίκων Ε.Κ και Ο.Κ στο STOP LIST όλων των λιμένων και αερολιμένων και/ ή σημείων εισόδου και εξόδου προσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ημερομηνία έναρξης της ισχύος των πιο πάνω διαταγμάτων ορίζεται η ημέρα Παρασκευή 8/9/2023. Ως προς τα έξοδα κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις αυτά να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης, σε καμία όμως περίπτωση εναντίον του αιτητή. (Υπ.) ................. Α. Παναγή, Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο