Χ. P. ν. Χ. Α., Αρ: 37/2013, 21/4/2023

Χ. P. ν. Χ. Α., Αρ: 37/2013, 21/4/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Περιουσιακών Διαφορών ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ" Αθανασίου-Σιαμτάνη, Δ. Αρ: 37/2013 Μεταξύ: Χ. P. από Λεμεσό Αιτήτριας - και - Χ. Α., από Λεμεσό Καθ' ου η αίτηση Ημερομηνία: 21 Απριλίου 2023 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτήτρια: κα Έ. Αντωνιάδου Φράγκου. Για Καθ' ου η Aίτηση: Κος Π. Μιχαηλίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα υπόθεση επιδιώκεται η επίλυση των περιουσιακών διαφορών της Αιτήτριας και του πρώην συζύγου της, Καθ' ου η Αίτηση. Συγκεκριμένα η Αιτήτρια ή Μ στο εξής αξιώνει την απόδοση σε αυτήν του μέρους της αύξησης της περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση ή Γ στο εξής που αποκτήθηκε με την προοπτική του γάμου της με τον Καθ' ου η Αίτηση και κατά τη διάρκεια του γάμου τους που προήλθε από τη δική της συμβολή και/ή με βάση τις αρχές της επιείκειας και/ή του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Ειδικότερα αξιώνει το 1/2 και/ή το 1/3 της κινητής και/ή ακίνητης περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση κατά την ημερομηνία της διάστασης. Η περιουσία αποτελείται σύμφωνα με την Αιτήτρια από τα ακόλουθα: Ένα ακίνητο εντός του οποίου ανεγέρθηκε η συζυγική κατοικία. Ένα εμπράγματο δικαίωμα μίσθωσης ακινήτου (αξίωση που εγκαταλείφθηκε κατά την αγόρευση) Δύο Αυτοκίνητα. Οικιακό εξοπλισμό της συζυγικής κατοικίας Τα χρήματα του γάμου Ασφάλεια Ζωής Universal Life Ομαδική, αρ. Σχεδίου GP 323 ΣΠΕ ΧΧ-ΧΧ - ΧΧ-ΧΧ (Τεκμήριο 17) Επενδυτική ασφάλεια: Investment Plan στην Eurolife Ltd. Α. Συμβολαίου 90/LJ/93/XXX Εισοδήματα από μετρητά, ενοίκια, μετοχές, ενοίκια από την ενοικίαση ακινήτου στη βιομηχανική περιοχή, τα οποία δημιούργησαν αποταμιεύσεις στο όνομα των διαδίκων. Ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε υπεράσπιση υποστηρίζοντας ότι η Αιτήτρια δεν είχε οποιαδήποτε συνεισφορά στην ανέγερση της κατοικίας του, στην αγορά της επίπλωσης, του οικιακού εξοπλισμού, αλλά και στην απόκτηση δύο αυτοκινήτων, καταθέσεων και άλλων περιουσιακών στοιχείων, δηλαδή ασφαλειών και μετοχών. Για την Αιτήτρια κατέθεσαν 7 μάρτυρες συμπεριλαμβανομένης της δικής της μαρτυρίας. Για τον Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσαν 3 μάρτυρες συμπεριλαμβανομένης της δικής του μαρτυρίας. Κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας η Αιτήτρια υιοθέτησε γραπτή δήλωση της ως μέρος της κυρίως εξέτασης της Τεκμήριο Α, δυνατότητα που δίδει το άρθρο 25 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ.9 ως έχει τροποποιηθεί. Στη γραπτή εν μέρει, αλλά και στην προφορική στη συνέχεια μαρτυρία της, ανέφερε για την απόκτηση των περιουσιακών στοιχείων από τον Καθ' ου η Αίτηση, για την εργασία του, τα εισοδήματα του και τη δική της συμμετοχή στη επαύξηση της περιουσίας του, από τον αρραβώνα μέχρι και τη διάσταση. Υπήρξε έντονη η θέση της ότι αρραβωνιάστηκαν στις 31/7/

Η ίδια ήρθε από την Αγγλία όπου διέμενε με την οικογένεια της και εργαζόταν ως γραμματέας, μετά από συνεννόηση που έκαναν ο πατέρας του Καθ' ου η Αίτηση με τη μητέρα της που ήταν πελάτισσα στο γκαράζ του πατέρα του, για να τους φέρουν κοντά, να γνωριστούν. Γνωρίστηκαν με το Γ. βγήκαν μαζί και μετά από μια εβδομάδα οι γονείς του έκαναν ένα τραπέζι στο εστιατόριο ΧΧ-ΧΧΧ στη ΧΧ-ΧΧ, στο οποίο παραβρίσκονταν οι γονείς της, οι γονείς του Γ, τα αδέλφια του, το ζευγάρι και έκαναν τους αρραβώνες τους. Ήταν η θέση της ότι ο Γ. της έδωσε δαχτυλίδι και τη φίλησε μπροστά σε όλους. Το γεγονός των αρραβώνων, το σημείωσε στο ημερολόγιο που πάντοτε τηρούσε. Παρουσίασε σετ φωτογραφιών και βίντεο σε usb (Τεκ. 42) για να υποστηρίξει ότι το τραπέζι που έλαβε χώρα στη ΧΧ-ΧΧ ήταν τραπέζι αρραβώνων. Επίσης το ημερολόγιο της στο οποίο κατέγραφε καθημερινά το τι γινόταν στη ζωή της. (Τεκ. 4.1- 4.2.). Μετά την τέλεση των αρραβώνων επέστρεψε στην Αγγλία για να τακτοποιήσει τα θέματα με τη δουλειά της και να επιστρέψει στην Κύπρο για να ζήσει με το Γ. Μετά την υπόσχεση γάμου και με την προοπτική τέλεσης γάμου ήταν η θέση της ότι συνέβαλε σε μεγαλύτερο βαθμό από τον Καθ' ου η Αίτηση στην αύξηση της περιουσίας του και ότι είχαν συμφωνήσει ότι οποιαδήποτε περιουσία θα αποκτάτο θα άνηκε εξίσου και στους δύο. Κατά τη διάρκεια του κοινού τους βίου, σύμφωνα με τη μαρτυρία της απέκτησαν την ακόλουθη περιουσία: Α. Ακίνητο με Αρ. εγγραφής ΧΧ-ΧΧ, Φ.Σχ.ΧΧΧΧ/55, τεμάχιο ΧΧΧΧ στην τοποθεσία οδός ΧΧ-ΧΧΧΧ στον ΧΧ-ΧΧ, (αξίας περίπου 365.000), Μερίδιο 1/2 εντός τον οποίου βρίσκεται κτισμένη η συζυγική τους κατοικία. Το ακίνητο ήταν ιδιοκτησίας του Καθ' ου η Αίτηση πριν την τέλεση του γάμου τους. H αξία του οικοπέδου εντός του οποίου ανεγέρθηκε η συζυγική κατοικία κατά τον αρραβώνα και τη σύναψη του γάμου τους, ανερχόταν στο ποσό των ΛΚ7.200.- περίπου ως αναγράφεται στον τίτλο ιδιοκτησίας (ΤΕΚΜ.14). Β. Ακίνητο με Αρ. εγγραφής 0/67559, Φ.Σχ.ΧΧ/ΧΧΧΧ01, τμήμα Χ, τεμάχιο ΧΧ, στη Βιομηχανική Περιοχή, ΧΧ. ΧΧ-ΧΧΧΧΧΧ, στη Λεμεσό, (αξίας περίπου 200.000), μερίδιο 280/8891, το οποίο ο Καθ' ου η Αίτηση εκμισθώνει. Το εν λόγω ακίνητο αγοράστηκε από αυτούς περί το έτος 2008 για το ποσό των EUR134.000.- και εξασφάλισαν δικαίωμα μίσθωσης αυτού. Το εν λόγω ακίνητο, ενοικίαζαν κατά την έγγαμη συμβίωση τους σε τρίτα πρόσωπα για το ποσό των EUR600.- ως μηνιαίο μίσθωμα/ενοίκιο. Το ακίνητο ανήκει μέχρι σήμερα στην Κυπριακή Δημοκρατία. Διευκρίνισε ότι αυτό που αγοράσαν για €134.000 είναι ως η συμφωνία πώλησης που παρουσίασε ως Τεκ.16, την επιχείρηση εργοστασίου και εκμίσθωσαν το ακίνητο εντός του οποίου είναι το εργοστάσιο. Ήταν η θέση της ότι ο Καθ' ου η Αίτηση βάση της συμφωνίας θα έχει το δικαίωμα να πωλήσει την εν λόγω επιχείρηση εργοστασίου και από την πώληση αυτή να κερδίσει πέραν των €134.000.- που πλήρωσαν για το δάνειο που έκαμαν γι' αυτό. Γ. Αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΧΧΧ Χ49, μάρκας Spacio. Το εν λόγω αυτοκίνητο χρησιμοποιείτο αποκλειστικά από την ίδια από την αγορά του και είχαν συμφωνήσει ότι θα μεταβιβαζόταν και εγγραφόταν επ' ονόματι της. Αντιθέτως όμως, ο Καθ' ου η Αίτηση (μετά που πήρε τα χρήματα που συμφωνήσαν να μοιράσουν), άρχισε να την απειλεί σχεδόν καθημερινά ότι θα το πωλήσει, ώστε να της το στερήσει, επειδή ως ισχυριζόταν το αγόρασε εκείνος. Ήταν η θέση της ότι το εν λόγω αυτοκίνητο αγοράστηκε από χρήματα τα οποία προήλθαν από την πώληση προηγούμενου αυτοκινήτου της οικογένειας και από λεφτά κοινού λογαριασμού. Ειδικότερα ανέφερε ότι από τον κοινό τους λογαριασμό της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας ΧΧ-ΧΧ - ΧΧ-ΧΧ, με αριθμό 3801878-1 την 16/10/2009 απέσυραν το ποσό των €3.200, ενώ τα υπόλοιπα χρήματα τα είχαν σε μετρητά από την πώληση προηγούμενου οχήματος της οικογένειας. Παρουσίασε αντίγραφο απόδειξης της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας ΧΧ-ΧΧ - ΧΧ-ΧΧ. Το εν λόγω αυτοκίνητο όπως ισχυρίστηκε της το άρπαξε ο Καθ' ου η Αίτηση στις 2/8/2013, όταν η ίδια βρισκόταν στην εργασία της. Έκανε καταγγελία στην Αστυνομία κατά του Καθ' ου η Αίτηση για την πράξη αυτή. Για την αξία του αυτοκινήτου παρέπεμψε σε σχετική ιστοσελίδα για πώληση αυτοκινήτων, υποδεικνύοντας ότι ο Καθ' ου η Αίτηση ανάρτησε αγγελία την για την πώληση του στις 6/8/2013, 4 μέρες μετά που το πήρε στην κατοχή του και ζητούσε για την πώληση του €
Επίσης απέκτησαν το αυτοκίνητο με αρ. Εγγραφής ΧΧΧ Χ22 Mazda Demio το οποίο και πωλήθηκε μετά τη διάσταση για το ποσό των €
Κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης, επίσης όπως ανέφερε απέκτησαν τους πιο κάτω λογαριασμούς χρημάτων κατατεθειμένων επ' ονόματι και των δύο τους:

(1)Αρ. Λογαριασμού 3801878-1 όψεως, προς όφελος ΣΠΕ ΧΧ-ΧΧ ΧΧ-ΧΧ από τον οποίο εισέπραξε σε διάφορες ημερομηνίες κατά το έτος 2012 το ποσό των €33.000.-αφού μοίρασαν το υπόλοιπο με τον Καθ' ου η Αίτηση από το συνολικό κατατεθειμένο υπόλοιπο των €63.013,58. (Τεκ. 26 και Τεκ. 55)

(2)Αρ. Λογαριασμού 2005950-8 προς όφελος της ΣΠΕ ΧΧ-ΧΧ τον οποίον, όπως ανέφερε χρησιμοποιούσαν για τα κοινά τους έξοδα και στον οποίο, όπως ισχυρίστηκε κατέθετε μέρος των εισοδημάτων της. Κατέθεσε δέσμη αποδείξεων και καταθέσεων και αποδεικτικών αποδοχών ως Τεκ. 26.

(3)Περαιτέρω μέρος των εισοδημάτων της, όπως αναφέρει το κατέθετε στον Λογαριασμό με αρ. 2001781-2 της Σ.Π.E. ΧΧΧ ο οποίος είναι επ' ονόματι του Καθ' ου η Αίτηση και από τον οποίο πλήρωναν το δάνειο με Αρ. Λογαριασμού ΧΧ-7 το οποίο ήτο επ' ονόματι του Καθ' ου η Αίτηση αρχικά (Τεκ. 27 και 57). Στη συνέχεια ενώ ο λογαριασμός του δανείου αρχικά ήταν μόνο επ' ονόματι του Καθ' ου η Αίτηση δημιουργήσαν κοινό λογαριασμό για το δάνειο με αριθμό 7206428-7 στον οποίον μεταφέρονταν και πληρώνονταν από τον λογαριασμό 2001781-2, (στον οποίον, η ίδια κατέθετε προσωπικά της εισοδήματα), και από το λογαριασμό αυτό πληρωνόταν η δόση του δανείου και τα ασφάλιστρα κατοικίας, ποσόν εκ €650 για ασφάλεια ζωής και ποσό EUR 490,43 για κάλυψη των εξόδων της εν λόγω ασφάλειας κατοικίας. Στους 3 λογαριασμούς τους οποίους διατηρούσαν όπως αναφέρει κατατίθετο τόσο μέρος του μισθού του Καθ' ου η Αίτηση όσο και του δικού της, καθώς και το ενοίκιο των €600.- μηνιαίως, το οποίο κέρδιζαν από την εκμίσθωση του ακινήτου στην βιομηχανική Αγίου ΧΧΧ. Επίσης κατέθετε και τις επιταγές των αδειών μητρότητας και ασθένειας. O Καθ' ου η Αίτηση όπως ανέφερε η Αιτήτρια ήταν υπόχρεος σε δάνειο το οποίο ήτο επ' ονόματι και των δύο τους προς όφελος της ΣΠΕ ΧΧ-ΧΧ για το ποσό των €139.480,57.- (βλ. Τεκμήριο 25). Το αρχικό ποσό του οποίου ήταν €200.000.- εκ του οποίου €64.000.- αφορούσε την ανέγερση της συζυγικής τους κατοικίας και €136.000.- αφορούσε την αγορά τον ακινήτου στην Βιομηχανική Περιοχή ΧΧ-ΧΧ, το οποίο ενοικίαζαν και εξακολουθεί να ενοικιάζει ο Καθ' ου η Αίτηση μέχρι σήμερα σε τρίτα πρόσωπα και λάμβαναν μηνιαίο μίσθωμα ύψους €

Κατά την επέλευση της διάστασης τους η οποία έλαβε χώρα τον Αύγουστο του 2012, ήταν η θέση της ότι η συνολική αγοραία αξία της συζυγικής κατοικίας ανερχόταν στο ποσό των €365.000.- ενώ του ακινήτου με Αρ. εγγραφής 0/67559, Φ.Σχ.58/080301, τμήμα 5, τεμάχιο 19, Βιομηχανικής Περιοχής στη Λεμεσό, Ενορία Αγίου ΧΧΧ, Δήμος Λεμεσού η ενοικιαστική αξία περί τις €80.000.- και αγοραία αξία του εργοστασίου, πέραν των €134.
Όπως ανέφερε καθ' όλη τη διάρκεια του γάμου τους εργαζόταν σε διάφορες εταιρείες. Συγκεκριμένα κατά τα έτη 2005-2008 ως γραμματέας στην Εταιρεία FRAMETEC LTD με μηνιαίες απολαβές το ποσό των €1.239,15.-, κατά τα έτη 2008- Μάιο 2009 ως βοηθός λογιστηρίου στην Εταιρεία AMDOCS με μηνιαίες απολαβές το ποσό των €1.633,33.-, κατά τα έτη Σεπτέμβριο 2009-Ιούνιο 2010 ως καθηγήτρια στην ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ με μηνιαίες απολαβές το ποσό των €1.200.- και από την 1 Νοεμβρίου 2010 μέχρι το Μάρτιο 2018 ως βοηθός λογιστηρίου στην ANDREAS P.M.PETRIDES & SONS LTD με μηνιαίο μισθό τότε το ποσό των €1072.96 αρχικά και μετά την κρίση €858,
O Καθ' ου η Αίτηση σύμφωνα με την Αιτήτρια εργαζόταν ως υπάλληλος σε οικογενειακή επιχείρηση γκαράζ αυτοκινήτων του πατέρα του στο Συνεταιρισμό ΧΧΧ με απολαβές περί τα €530.-εβδομαδιαίως κατά το έτος 2005 - 2008, περί τα €700.- εβδομαδιαίως κατά το έτος 2009 και από τα τέλη του 2009 περί τα €1.000.- περίπου την εβδομάδα. Ήταν η βασική της θέση της ότι από την αρχή τον αρραβώνα τους και κατά τη διάρκεια του γάμου τους και της συμβίωσης τους συνεισέφερε με την εργασία της, τους μισθούς της, στην αύξηση της περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση. Η ίδια αποπλήρωνε με τα εισοδήματα της, τόσο το πρώτο δάνειο που έκαμε ο Καθ' ου η Αίτηση κατά το 2005 για σκοπούς ανέγερσης της συζυγικής κατοικίας, όσο και το νέο δάνειο που έγινε από κοινού κατά το
Εργαζόταν ανελλιπώς από το Νοέμβριο του 2005 που επέστρεψε στην Κύπρο μετά που άφησε τη δουλειά της στην Αγγλία όπου και διέμενε. Επιπλέον είχε όλη τη φροντίδα και περιποίηση της οικογενειακής στέγης και των μελών της οικογένειας. Ήταν γι' αυτό η θέση της ότι δικαιούται με τη συμβολή της στη δημιουργία της αύξησης της περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση που συνίσταται στην απόκτηση της ανεγερθείσας συζυγικής κατοικίας, την απόκτηση του οικιακού εξοπλισμού, του ποσού που εισπράχθηκε από την πώληση των δύο αυτοκινήτων, τα δώρα γάμου, τα χρήματα στους λογαριασμούς, στην απόδοση του μεριδίου που αποτελεί τη συνεισφορά της. Η αντεξέταση της Αιτήτριας υπήρξε μακρά και επίπονη. Αμφισβητήθηκε καταρχάς η τέλεση του αρραβώνα, καθώς και η ημερομηνία έναρξης της συμβίωσης τους, η πληρωμή από την ίδια των δόσεων των δανείων και η ανάμειξη της στις εργασίες ανέγερσης της συζυγικής κατοικίας. Η ίδια επέμεινε για την τέλεση των αρραβώνων, αλλά και για την πληρωμή από την ίδια τόσο του πρώτου δανείου που έκαμε ο Καθ' ου η Αίτηση το 2005, όσο και του κοινού δανείου που έκαμαν κατά το
Σε υποβολές που έγιναν σ' αυτήν ότι το δάνειο πληρωνόταν από τον Καθ' ου η Αίτηση και αυτό γινόταν από τον προσωπικό του λογαριασμό, επέμεινε ότι μπορεί ο λογαριασμός από τον οποίο πληρωνόταν το δάνειο να ήταν επ' ονόματι του Καθ' ου η Αίτηση, αλλά στο εν λόγω λογαριασμό κατέθετε τα εισοδήματα της.( Βλ. Τεκ 27). Κληθείσα να υποδείξει κάποια κατάθεση πριν τη δημιουργία κοινών λογαριασμών κατά το 2008, ανέφερε ότι όλοι οι μισθοί της ξοδεύονταν στα κοινά έξοδα της οικογένειας. Σε υποβολή ότι το δάνειο του Καθ' ου η Αίτηση εξοφλήθηκε με τη δημιουργία του καινούργιου δανείου κατά το 2008, ήταν η θέση της ότι το δάνειο που έκαμε ο Καθ' ου η Αίτηση με σκοπό την ανέγερση της κατοικίας στη ΣΠΕ ΧΧΧ το 2005, αυτό δεν εξοφλήθηκε, αλλά ενώθηκε με το καινούργιο δάνειο για το υποστατικό στη βιομηχανική περιοχή το οποίο έγινε επ' ονόματι και των δύο κατά το
Τη μαρτυρία της Αιτήτριας ακολούθησε η μαρτυρία της κας ΧΧΧ Λαζάρου, εκτιμήτριας ακινήτων. Κατέθεσε δύο εκτιμήσεις τις οποίες ετοίμασε μετά από οδηγίες της δικηγόρου της Αιτήτριας. Η πρώτη (Τεκ.6) αφορούσε την εκτίμηση του ακινήτου στον Ύψωνα και η 2η την ενοικιαστική αξία του ακινήτου του βιομηχανικού οικοπέδου στην ενορία Αγίου ΧΧ-ΧΧ στη Λεμεσό (Τεκ. 7). Θα περιοριστώ στην πρώτη εκτίμηση και στην παράθεση της μαρτυρίας της αναφορικά με το πρώτο ακίνητο, ενόψει της εγκατάλειψης της απαίτησης με τις αγορεύσεις της Αιτήτριας, για το βιομηχανικό οικόπεδο. Αναφορικά με το ακίνητο στον ΧΧΧ όπως ανέφερε η κυρία Λαζάρου χρησιμοποίησε τη συγκριτική μέθοδο εκτίμησης. Όπως ανέφερε το επιθεώρησε μια φορά και μόνο εξωτερικά. Κατέληξε ότι η αγοραία αξία του ακινήτου κατά την ημέρα της διάστασης, ήτοι τη 10η Αυγούστου του 2012 ανερχόταν στις €365.
Που αναλύεται ως ακολούθως: Αξία γης €124.400 Αξία ακινήτου με την ανεγερθείσα κατοικία €365.
Η παραπάνω αγοραία αξία είναι αποδεχτή από τον Καθ' ου Αίτηση και δεν αμφισβητήθηκε. Ως τρίτη μάρτυρας προσήλθε η κα Έλενα ΧΧΧ, Λειτουργός Εξυπηρέτησης της Κυπριακής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ (ΚΕΔΙΠΕΣ). Κατέθεσε σε σχέση με δύο δάνεια που συνάφθηκαν στην ΣΠΕ Ύψωνα- Λόφου Λτδ. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι οι διάδικοι συνήψαν στις 18/2/2008 κοινό στεγαστικό δάνειο με αρ. Λογαριασμού 7206428-7 για το χρηματικό ποσό ύψους €200.
Όπως ανέφερε ο σκοπός του συγκεκριμένου δανείου ήταν στεγαστικός και μέρος του χρηματικού ποσού χρησιμοποιήθηκε για την εξόφληση προηγούμενου δανείου του δανείου που συνήψε ο Καθ' ου η Αίτηση κατά το
Το οποίο κατά την ημερομηνία της διάστασης είχε υπόλοιπο €64.173.
Το νέο δάνειο μεταφέρθηκε σε λογαριασμό του Καθ' ου η Αίτηση στις 11/6/
Μετά την πληρωμή του παραπάνω ποσού έγινε κατάθεση ποσού €134.029,90 σε λογαριασμό στο οποίο φαίνεται μόνο το όνομα του Καθ' ου η Αίτηση. Για το δάνειο υπήρχε μηνιαίο standing order για τη δόση του στεγαστικού δανείου ύψους €1225, από το λογαριασμό με αρ. 2001781-2 του Καθ' ου η Αίτηση. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 54 καταθέσεις μετρητών και επιταγών στο στεγαστικό δάνειο στις οποίες όπως ανέφερε φαίνεται να υπογράφει η Αιτήτρια. Επίσης κατέθεσε δέσμη αποδείξεων για καταθέσεις που έγιναν σε διάφορους λογαριασμούς. Ως Τεκ. 55 καταθέσεις που έγιναν στο λογαριασμό εξάμηνης προειδοποίησης με αρ.881878-1, ως Τεκ. 56 καταθέσεις που έγιναν στο κοινό λογαριασμό όψεως των διαδίκων με αρ. 259050-8 και ως Τεκ. 57 καταθέσεις που έγιναν στο λογαριασμό όψεως επ' ονόματι του Καθ' ου η Αίτηση με αρ. 2001781-
Στις καταθέσεις αυτές αναγνώρισε την υπογραφή της Αιτήτριας. Αντεξεταζόμενη η κα Κουφαλή ανέφερε ότι στο κοινό δάνειο έγιναν καταθέσεις ύψους €30.465,88 μέχρι τη διάσταση. Και ότι το υπόλοιπο του δανείου κατά την ημέρα της διάστασης ανερχόταν σε €169.134,
Αυτό φαίνεται στο Τεκ. 50 που αποτελεί κατάσταση λογαριασμού του δανείου των διαδίκων στις 30/7/2012 που είχε το παραπάνω υπόλοιπο. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο κύριος Παναγιώτης ΧΧΧ Λειτουργός του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού. Κατέθεσε το Τεκμήριο 58 και αναφέρθηκε στην αξία της γενικής εκτίμησης της συζυγικής κατοικίας κατά την 1/1/2013 η οποία υπολογίστηκε κατ' εκείνη την ημερομηνία στις €364.900 για σκοπούς είσπραξης μεταβιβαστικών. Όσον αφορά το δικαίωμα μίσθωσης επ' ονόματι του Καθ' ου η Αίτηση την 17/4/2008 με ιδιοκτήτρια την Κυπριακή Δημοκρατία, ερωτηθείς ανέφερε ότι μπορεί να πωληθεί μόνο με την άδεια και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τέλος κατέθεσε το Τεκμήριο 60 στο οποίο φαίνονται ακίνητα τα οποία είναι ιδιοκτησίας του Καθ' ου η Αίτηση, τα οποία όλα αποκτήθηκαν δυνάμει δωρεάς. Ως πέμπτος μάρτυρας κατέθεσε η κα Χ. Παπαθεοδούλου από την Υπηρεσία Φόρου Εισοδήματος. Εργάζεται στο Τμήμα Διαχείρισης Δηλώσεων Λεμεσού. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 61 δέσμη φορολογικών δηλώσεων του Καθ' ου η Αίτηση για τις χρονολογίες από 2005-
Αντεξεταζόμενη η κυρία Παπαθεοδούλου κατά πόσο από τις φορολογικές δηλώσεις του Καθ' ου η προκύπτει ότι λάμβανε bonus/φιλοδώρημα, απάντησε αρνητικά. Ερωτηθείσα αναφορικά με βοήθεια από συγγενείς και φίλους απάντησε: «αν κάποιος λαμβάνει οικονομική βοήθεια από συγγενείς και φίλους, δεν είναι κάτι που θα το δηλώσεις δεν υποχρεώνεται από το νόμο να το δηλώσει στο φόρο εισοδήματος» Ως έκτος μάρτυρας προσήλθε ο κος Μιχάλης ΧΧΧ. Εγκεκριμένος Ελεγκτής- Λογιστής. Κατέθεσε γραπτή δήλωση (Τεκμήριο Β). Σ' αυτήν αναφέρει καταρχάς για τα προσόντα του και την επαγγελματική σταδιοδρομία και εμπειρία του. Αποφοίτησε το έτος 1985 από το University of East Anglia της Αγγλίας στον κλάδο των Οικονομικών, εργάστηκε στον ελεγκτικό οίκο Coopers & Lybrand (σήμερα PWC) στο Λονδίνο, όπου ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές. Κατέχει όπως ανέφερε τους μεταπτυχιακούς τίτλους του FCCA- Fellow Chartered Certified Accountant (full member of ICAEW). Για τα τελευταία 35 περίπου χρόνια εξασκεί το επάγγελμα του εγκεκριμένου λογιστή- ελεγκτή και έχει υπηρετήσει σε πλειάδα μεγάλων εταιριών στην Αγγλία και στην Κύπρο. Επίσης υπήρξε για χρόνια καθηγητής του Accounting and Finance στο University of West London σε Λεμεσό και Λευκωσία, επίσης τα τελευταία έξι χρόνια εξειδικεύεται στην ετοιμασία αναδομημένων τραπεζικών λογαριασμών και διαπραγμάτευση αναδιάρθρωσης δανείων με Τραπεζικούς οργανισμούς και έχει δει εκατοντάδες συμφωνίες και καταστάσεις λογαριασμών και έχει ετοιμάσει αντίστοιχο αριθμό αναδομημένων καταστάσεων. Στη γραπτή του δήλωση αναφέρει ότι του ζητήθηκε από την πλευρά της Αιτήτριας να επεξεργαστεί, να αναλύσει τα δεδομένα και να εξαγάγει πόρισμα σχετικά με το υπόλοιπο του δανείου κατά την ημέρα της διάστασης των διαδίκων, εάν το δάνειο που έγινε κατά το 2008 σε σχέση με τη μίσθωση από την Κυπριακή Δημοκρατία του βιομηχανικού ακινήτου στον Άγιο Σπυρίδωνα, δεν είχε γίνει ποτέ. Μετά από την ανάλυση που έκανε κατέληξε ότι το υπόλοιπο του δανείου για την κατοικία σε περίπτωση που δεν είχε γίνει το δάνειο για το βιομηχανικό ακίνητο με βάση τις πληρωμές που έγιναν τις οποίες θεωρεί ότι έκαναν εξ ημισείας οι διάδικοι, κατά το χρόνο της διάστασης θα ανερχόταν στις €31.755,
Περαιτέρω από το συνημμένο στο Τεκμήριο Β έγγραφο/ πίνακα όπως αναφέρει προκύπτει ότι από το 2007 μέχρι το 10/8/2012 οι πληρωμές που έγιναν και αφορούσαν μόνο τη συζυγική κατοικία ανήλθαν στις €53.143,
Η μαρτυρία του πιο πάνω μάρτυρα αμφισβητήθηκε έντονα, υποβάλλοντας σ' αυτόν τη θέση ότι αυτό ήταν ένα σενάριο υποθετικό. Επιπρόσθετα του υποβλήθηκε ότι λανθασμένα υπολόγισε και θεώρησε ότι οι διάδικοι «με κοινά χρήματα τους πλήρωσαν στο δάνειο αυτό μηνιαίες δόσεις €712,
Συνεπώς μέχρι τη διάσταση τη 10/8/2012 είχαν πληρώσει από κοινά τους χρήματα το συνολικό ποσό των €39,183.10.» Ως 7ην μάρτυρας προσήλθε η κα ΧΧΧ Pucket μητέρα της Αιτήτριας η οποία ανέφερε για το καθεστώς γνωριμίας των διαδίκων και υποστήριξε έντονα τη θέση ότι στις 31/7/2005 στην ταβέρνα της ΧΧΧΧ έγινε αρραβώνας του ζευγαριού. Αναφέρθηκε επίσης για την προσφορά της κόρης της για την ανέγερση του σπιτιού. Όπως ανέφερε «μόνο η M. έτρεχε με τη πεθερά της». Η μαρτυρία της μητέρας της Αιτήτριας επίσης αμφισβητήθηκε έντονα τόσο για τον «υποτιθέμενο» αρραβώνα όπως συνεχώς υποβαλλόταν στη μάρτυρα, αλλά και για την προσφορά της κόρης της τόσο για την ανέγερση του σπιτιού, την ανάμιξη της στις εργασίες του σπιτιού, τις προσφορές που λαμβάνονταν για το σπίτι, όσο και για την προσφορά της στη φροντίδα του σπιτιού και της οικογένειας. Επέμεινε στη θέση αυτή παρά τις αμφισβητήσεις των δικηγόρων του Καθ' ου η Αίτηση για την προσφορά της κόρης της η οποία ήταν σύμφωνα με τη μητέρα της σε μεγάλο βαθμό. Ως πρώτος μάρτυρας υπεράσπισης προσήλθε ο πατέρας του Καθ' ου η Αίτηση κύριος ΧΧΧ Αντωνίου. Ο κύριος Αντωνίου επέμεινε στη θέση του ότι ποτέ δεν έγινε τραπέζι αρραβώνων στην ταβέρνα Καζάνι στη ΧΧΧ στις 31/7/2005, αλλά ήταν ένα τραπέζι γνωριμίας. Όπως ανέφερε ο ίδιος τους κάλεσε να πάνε εκεί. Συνήθιζε να παίρνει πολλούς πελάτες εκεί. Ούτε έγινε οποιαδήποτε δημοσίευση στην εφημερίδα που να επιβεβαιώνει τέτοιο γεγονός, ούτε κουμπάρους είχαν. Αντεξεταζόμενος αν κατά τη διάρκεια του τραπεζιού ο Καθ' ου η Αίτηση, φίλησε την Αιτήτρια ενώπιον όλων, το αρνήθηκε. Ανέφερε ότι ο γιος του εργάζεται μαζί του στο συνεργείο αυτοκινήτων που διατηρεί από το
Ότι οι απολαβές του γιου του δεν προέρχονται μόνο από τον μισθό του αλλά του παρέχει και ο ίδιος έξτρα οικονομική βοήθεια και φιλοδωρήματα/bonus, πέραν του μισθού που λαμβάνει ύψους €
Ανέφερε περαιτέρω ότι ο ίδιος είναι ιδιοκτήτης αρκετής περιουσίας, καθώς και ότι το ακίνητο στο οποίο ανεγέρθηκε η κατοικία το έδωσε ο ίδιος στο γιο του. Περαιτέρω του έδωσε κατά το 2006 ποσό €22.
Με το συνέταιρο του είχαν βάλει υποθήκη το γκαράζ και πήραν Λ.Κ.40.
Τα μισά τα έδωσε στο γιο του για να προχωρά το σπίτι του, το οποίο είχε ήδη ξεκινήσει με δικά του λεφτά ο Γ. Είναι ο ίδιος ο οποίος τον προέτρεψε να αρχίσει το σπίτι κατά το 2005, αφού τα οικονομικά του γιου του ήταν καλά. Το σπίτι όπως ανέφερε άρχισε από το 2005 και 3 μήνες πριν το γάμο μπήκε μέσα το ζευγάρι. Σε υποβολή ότι το σπίτι το έχτισε ο γιος του για να παντρευτεί την Αιτήτρια ήταν κατηγορηματικός και απόλυτος ότι κάτι τέτοιο δεν συνέβαινε. Συγκεκριμένα απάντησε: «Ούτε κατά διάνοια. Το άρχισε πριν να γνωριστούν. Το σπίτι ξεκίνησε από το
Γιατί ήξερε ότι θα πάρει τη ΧΧΧΧ; Που το ήξερε αυτό το πράγμα». Ως 2ος μάρτυρας κατέθεσε ο Καθ' ου η Αίτηση. Εν μέρει προφορικώς και με Γραπτή του Δήλωση Τεκ. Γ. Επίσης κατέθεσε τα Τεκμήρια 65 ως
Όπως ανέφερε με την Αιτήτρια γνωρίστηκαν για πρώτη φορά κατά τον Ιούλιο του 2005 όταν αυτή ήρθε στην Κύπρο για επίσκεψη από την Αγγλία. Λίγες μέρες μετά ο πατέρας του διοργάνωσε τραπέζι γνωριμίας σε εστιατόριο στη Λόφου. Με τη Μ. είχαν βγει 1-2 φορές για καφέ πριν κάνουν το τραπέζι. Λίγες μέρες αργότερα ο πατέρας του κάλεσε την οικογένεια της Αιτήτριας σε τραπέζι φαγητού στην ταβέρνα Καζάνι στη Λόφου για να γνωριστούν. Το εν λόγω τραπέζι έλαβε χώρα στις 25/7/2005 (λάθος ημερομηνία) και ήταν καθαρά για σκοπούς γνωριμίας των ίδιων και των γονιών τους. Σε καμία περίπτωση μια τέτοια μάζωξη, όπως αναφέρει δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αρραβώνας, αφού συνέβη ελάχιστες μέρες μετά την πρώτη φορά που είδε την Αιτήτρια. Ο δε ισχυρισμός της Αιτήτριας για τέλεση αρραβώνων αγγίζει τα όρια του παραλόγου. Τον Ιανουάριο του 2006 ενοικίασε σπίτι, αλλά η Αιτήτρια ερχόταν κάποια βράδια και ο ίδιος έτρωγε στη μητέρα του το μεσημέρι. Δεν συγκατοικούσαν ως ζευγάρι. Τον Αύγουστο του 2006 και μόλις είχε ολοκληρώσει την ανέγερση της κατοικίας μετακόμισαν με την Αιτήτρια στην οικία μαζί και τότε αποφάσισαν να προχωρήσουν σε γάμο. Η Αιτήτρια δεν είχε καμία σχέση με την ανέγερση της κατοικίας του. Από το Φεβρουάριο του 2005 και πριν γνωρίσει την Αιτήτρια υπέβαλε αίτηση και εκδόθηκε η πολεοδομική άδεια, Τεκ.68 για την ανέγερση της κατοικίας του σε οικόπεδο που του δώρισε ο πατέρας του. Ήταν η θέση του ότι το σπίτι ο ίδιος το έχτισε πριν καν γνωρίσει τη Μ. Με δικά του έξοδα, με σχέδια δικά του. Ότι όλα τα υλικά αγοράστηκαν από τον ίδιο, η κατασκευή έγινε από τον ίδιο και ο ίδιος τα πλήρωνε όλα. Και ο λόγος ήταν για να μην «ανακατωθεί» κανένας, όπως ανέφερε και να μην φτάσουν στο σημείο που είναι τώρα. Στις υποβολές ότι η Αιτήτρια πλήρωνε το δάνειο και είχε μεγάλη συμβολή στην αύξηση της περιουσίας του, ήταν απόλυτος ότι ούτε ένα cent συνεισέφερε για την ανέγερση της οικίας, αλλά ούτε και για τον εξοπλισμό της κατοικίας τα οποία πραγματοποιήθηκαν, πολύ πριν τη σύναψη του γάμου. Όλες οι αποδείξεις σύμφωνα με τον Καθ' ου η Αίτηση έβγαιναν στο όνομα του, γιατί είναι με δικά του λεφτά που πληρώνονταν τα πάντα. Σύναψε δάνειο κατά το 2005 ύψους Λ.Κ.40.000 που αντιστοιχούσε σε €68.344 από την ΣΠΕ ΧΧΧ Λτδ (Τεκμήριο 103), έλαβε επίσης περί τις Λ.Κ.22.103 (από τον πατέρα του ως βοήθεια για το κτίσιμο του σπιτιού. (Τεκ, 63 και Τεκ.116). Στη συνέχεια με την Αιτήτρια έκαναν κοινό στεγαστικό δάνειο στις 18/2/2008 για το χρηματικό ποσό των €200.
Όλο το ποσό του στεγαστικού δανείου μέχρι και σήμερα το κατέβαλε ο ίδιος και αυτό φαίνεται ότι μετά τη διάσταση το οφειλόμενο ποσό του δανείου ανέρχονται σε €169,534,12 και στη συνέχεια μεταφέρθηκε εξ ολοκλήρου στο όνομα του (Τεκ. 104). Το ποσό του αρχικού δανείου με δόση Λ.Κ. 300 (€512) μηνιαίως και πάλι ο ίδιος το πλήρωνε, τη δε δόση εκ €1225 μηνιαίως του 2ου δανείου, πλήρωνε και πάλι εξολοκλήρου ο ίδιος. Όλες οι δόσεις, όπως ανέφερε φέρουν το όνομα του. (Τεκ. 28 και Τεκ.105) Σε υποβολή ότι τις δόσεις αρχικά αλλά και στη συνέχεια έναντι του στεγαστικού δανείου τις πλήρωνε η Αιτήτρια από τα εισοδήματα της, το αρνήθηκε κατηγορηματικά. Αναφέροντας ότι «Για το χτίσιμο της κατοικίας μου ούτε ένα cent. Η πρώτη επιταγή που έβαλε σε λογαριασμό ήταν μετά το
Για το σπίτι ούτε cent.» Επέμενε ότι το σπίτι το έχτισε με τα δικά του λεφτά, τα εισοδήματα του και έξτρα bonus που λάμβανε από τον πατέρα του και το δάνειο που έκανε και αποπλήρωνε μόνο ο ίδιος. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι επιπρόσθετα των εισοδημάτων του λάμβανε οικονομική βοήθεια και στήριξη από τον πατέρα του, bonus τα οποία δεν είχε υποχρέωση να δηλώνει στο φόρο εισοδήματος. Αντεξεταζόμενος αναφορικά με το Τεκ. 27 που αφορούσε το λογαριασμό με αρ. 2001781-2 και ότι σε αυτό συνεισέφερε η Αιτήτρια ανέφερε ότι ο ίδιος έδινε στην Αιτήτρια χρήματα σε μετρητά που προέρχονταν από την εργασία του και έπαιρνε την οικονομική στήριξη του πατέρα του, με σκοπό να τα καταθέσει στον εν λόγω λογαριασμό, καθώς ο ίδιος εργαζόταν και δεν ευκαιρούσε χρονικά. Γι' αυτό και υπάρχει, όπως ανέφερε σε κάποιες καταθέσεις η υπογραφή της Αιτήτριας. Όσον αφορά την ενοικίαση της κατοικίας κατά τον Ιανουάριο του 2006 στο όνομα του και σε υποβολή ότι το ενοίκιο πληρωνόταν από τη Μ. το αρνήθηκε. Υποδεικνύοντας ότι οι αποδείξεις είσπραξης φέρουν μόνο το όνομα του. Εκεί που υπήρχε το όνομα της Μ. σε μια απόδειξη και το δικό του, έδωσε την εξήγηση ότι αυτά αφορούσαν μόνο τα στοιχεία επικοινωνίας, όχι την πληρωμή του ενοικίου. Όλες οι πληρωμές γίνονταν από τον ίδιο. Όσον αφορά τις οικιακές εργασίες και τη θέση της συνηγόρου της Αιτήτριας ότι η Μ, φρόντιζε το σπίτι και την καθαριότητα διαφώνησε έντονα, αυτό ήταν και ένα από τα βασικά ζητήματα διαφωνίας τους. Δεν ασχολείτο καθόλου η Μ. Όταν ο ίδιος επέστρεφε το σπίτι ήταν άθλιο, ακατάστατο, γι' αυτό και αναγκάστηκε να φέρνει οικιακή βοηθό. Όσον αφορά την ασφάλεια ζωής στην Universal Life, όπως ανέφερε τη σύναψε πριν το γάμο του με τη Μ. και ήταν προϋπόθεση για τη λήψη του δανείου στη ΣΠΕ ΧΧ-ΧΧ- ΧΧ-ΧΧ, η δε επενδυτική Ασφάλεια στην Eurolife συνάφθηκε το 1993, δηλαδή 13 χρόνια πριν το γάμο τους. Και πάντοτε τις πλήρωνε ο ίδιος. Σε υποβολή ότι το ύψος της συνεισφοράς της Μ από το έτος 2005 μέχρι και τη διάσταση του 2012 ήταν €90.112,31 το απέρριψε κατηγορηματικά αναφέροντας συγκεκριμένα. «Δεν το δέχομαι. Όσα λεφτά πήρε η Μ ήταν γραμμένα σε επιταγές. Νομίζω €60.000- 65.000 τα εισοδήματα της διότι είναι επιταγές όλες από τις εργασίες της.» Ως τελευταίος μάρτυρας παρουσιάστηκε ο ΧΧΧΧ Σεργίδης εργολάβος οικοδομών ο οποίος παρουσίασε γραπτή δήλωση (Τεκ. Δ) δυνάμει του άρθρου 25 του περί Αποδείξεως Νόμου που αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του και αντεξετάστηκε. Ουσιαστικά στη μαρτυρία του ανέφερε ότι ο ίδιος ανέλαβε μόνο μέρος των εργασιών και όχι ολόκληρη την ανέγερση της οικοδομής. Αντεξεταζόμενος σε σχέση με την τοποθέτηση των μαρμάρων ανέφερε ότι «Ο Γ. μου έλεγε που θα μπούνε». Ερωτηθείς αν έπαιρνε οδηγίες από την Αιτήτρια και πότε τη γνώρισε απάντησε: «Όλο μιλούσα με το Γ. δεν την είχα δει πριν...Την ημέρα που γνώρισα τη M. ήταν 1 μήνα - 20 μέρες πριν τελειώσει το σπίτι.» «Εμένα ο Γ. μου έδινε οδηγίες για τις εργασίες. Τα χρήματα τα έπαιρνα από το Γ. και όλες οι αποδείξεις είναι από το Γ....» Με την ολοκλήρωση της ακρόασης οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων ζήτησαν χρόνο για την υποβολή γραπτών αγορεύσεων. Στις πολύ εμπεριστατωμένες και επιμελείς αγορεύσεις τους, στήριξαν την επιχειρηματολογία τους για την παρούσα υπόθεση περιουσιακής διαφοράς, υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους, παραπέμποντας σε νομολογία και αναλύοντας τη μαρτυρία και τις αντιφάσεις. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με τη θέσπιση του Νόμου που αφορά τις περιουσιακές σχέσεις μεταξύ των συζύγων, διατηρήθηκε η περιουσιακή αυτοτέλεια των συζύγων, σε συνδυασμό όμως με το θεσμό της αξιώσεως συμμετοχής στα αποκτήματα. Η απαίτηση του κάθε συζύγου είναι καταρχήν χρηματική. Εκείνο που επιζητείται από το Δικαστήριο είναι η χρηματική αποτίμηση της περιουσιακής αυξήσεως του υπόχρεου συζύγου που προέρχεται από τη συμβολή του δικαιούχου. [Βλέπε άρθρο 14 του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου του 1991 (Ν. 232/91), ως έχει τροποποιηθεί , στο εξής «ο Νόμος»]. Για τη γέννηση τέτοιας αξιώσεως συμμετοχής στα αποκτήματα απαιτείται, πρώτον, να επήλθε επαύξηση της περιουσίας του άλλου συζύγου κατά τη διάρκεια του γάμου και δεύτερο, ο άλλος σύζυγος να συνέβαλε με οποιοδήποτε τρόπο στην επαύξηση αυτή. Στην υπόθεση Ορφανίδης v. Ορφανίδη

(1998)1 Α.Α.Δ. 179, αναλύθηκαν με σαφήνεια οι αρχές καθορισμού της συνεισφοράς. Λέχθηκε πως το πρώτο που θα πρέπει να τυγχάνει εξακρίβωσης είναι η αύξηση της περιουσίας του συζύγου, ώστε να διαπιστωθεί το αντικείμενο του διαμοιρασμού. Το δεύτερο θέμα που θα πρέπει να εξετάζεται είναι κατά πόσο ο έτερος σύζυγος συνεισέφερε στην αύξηση είτε άμεσα, είτε έμμεσα και το τρίτο, ο καθορισμός του ύψους της συνεισφοράς. Αν η μαρτυρία δεν είναι καταληκτική ως προς την έκταση της συνεισφοράς, τότε υπεισέρχεται το τεκμήριο του άρθρου 14

(2). Η αύξηση της περιουσίας, όπως λέχθηκε, είναι στοιχείο σχετικό. Συναρτάται, αφενός με την αξία της περιουσίας και αφετέρου, με τις οικονομικές υποχρεώσεις του ιδιοκτήτη. Το αντικείμενο του μερισμού είναι η αύξηση της περιουσίας, όχι αυτή καθαυτή η περιουσία. Βέβαια στο βαθμό που η αύξηση συσχετίζεται με συγκεκριμένο ακίνητο και ο έτερος των συζύγων δικαιούται μεριδίου στην αύξηση, μπορεί να διαταχθεί η εγγραφή του ως ιδιοκτήτη για το αναλογούν σ΄ αυτό μερίδιο. Ακόμα κατά τον υπολογισμό της αύξησης δεν υπολογίζεται ότι αποκτήθηκε από δωρεά, κληρονομιά, κληροδοσία ή άλλη χαριστική αιτία. [Βλ. αρ. 14

(3)(α) του Νόμου]. Το τεκμήριο του 14

(2)προνοεί ότι: "Η συνεισφορά του ενός συζύγου στην αύξηση της περιουσίας του ενός συζύγου στην αύξηση της περιουσίας του άλλου τεκμαίρεται ότι ανέρχεται στο ένα τρίτο της αύξησης εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη ή μικρότερη συνεισφορά." Εφόσον δεν αποδειχθεί ούτε μεγαλύτερη ούτε μικρότερη συνεισφορά, αλλά αποδειχθεί ότι υπήρξε αύξηση στην περιουσία του άλλου συζύγου, χωρίς όμως ν΄ αποδειχθεί η έκταση της συνεισφοράς εφαρμόζεται το τεκμήριο του 14

(2). [Βλ. Ορφανίδης v. Ορφανίδης

(2001)1 Α.Α.Δ. 1889, Θεωρή v. Χρυσοστόμου

(2003)1 Α.Α.Δ. 386]. Στην απόφαση του Εφετείου Χρυστάλλας Παναγιώτου Σφικτού και Ορφέα Παναγιώτου,

(2007)1Α.Α.Δ 28 επαναβεβαιώθηκαν οι αρχές της Ορφανίδης, ότι στην περίπτωση που ο Αιτητής διεκδικεί ποσό πέραν του τεκμηρίου, θα πρέπει ν΄ αποδεικνύει με θετικό τρόπο το ύψος της συνεισφοράς του, που υπερβαίνει το 1/3. Στην απόφαση Natalia Tsiklauri v. Arthur Icakov κ.ά. Πολιτική Έφεση αρ. Ε8/2014, ημερ. 25/1/2016, σε σχέση με το Άρθρο 14

(1)του Ν. 232/91: «Οπωσδήποτε, η εν λόγω πρόνοια δεν προβλέπει δικαίωμα ενός των συζύγων να προβάλει αξίωση για συμμετοχή στην περιουσία του άλλου συζύγου, άνευ ετέρου. Αυτός πρέπει να έχει συμβάλει στην αύξηση της περιουσίας του άλλου συζύγου.» Όπως ορθά υπογράμμισε το πρωτόδικο Δικαστήριο, για τον υπολογισμό της αύξησης της περιουσίας πρέπει να συγκριθεί η περιουσία του συζύγου κατά την τέλεση του γάμου, η αρχική, δηλαδή, περιουσία και η περιουσία κατά τη διάσταση, η τελική, δηλαδή, περιουσία. Η προκύπτουσα, επομένως, μεταξύ των δύο πιο πάνω χρονικών σημείων διαφορά συνιστά την επαύξηση. Περαιτέρω, όπως έχει νομολογηθεί, αποτυχία διαδίκου να αποδείξει την αύξηση της περιουσίας του άλλου συζύγου, δεν του επιτρέπει να επικαλεστεί το μαχητό τεκμήριο του Άρθρου 14

(2)του Ν. 252/91. (Τζ. Σοφοκλέους ν. Π. Σοφοκλέους

(2005)1 Α.Α.Δ. 1030). Το θέμα της επαύξησης και του τρόπου ανεύρεσης της απασχόλησε το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο σε επίσης πρόσφατες αποφάσεις. Στην υπόθεση Γ.Μ.Β. v. Τ.Α Έφεση Αρ. 15/2020 ημερομηνίας 24 Νοεμβρίου 2022 λέχθηκαν τα ακόλουθα από το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο: «Στις υποθέσεις περιουσιακών διαφορών μεταξύ συζύγων ή πρώην συζύγων, αυτή ή αυτός που διεκδικεί, οφείλει να αποδείξει την αξία της επαύξησης της περιουσίας του άλλου και τη δική του συνεισφορά στην απόκτηση της, έχοντας, ως προς το δεύτερο σκέλος, το ευεργέτημα του νόμου, ώστε στην περίπτωση που αποδείξει την επαύξηση και ότι συνείσφερε, αλλά όχι το μέγεθος της συνεισφοράς του, να του αποδοθεί το ένα τρίτο της επαύξησης.[2] Επίσης στην υπόθεση Α.Γ.v. Σ.Α.Τ Έφεση αρ. 3/2020 αποφασίστηκε πως για να αποδειχθεί επαύξηση στην περιουσία των συζύγων χρειάζεται θετικό πρόσημο. Στην περίπτωση εκείνη είχε καταστεί πρόδηλο ότι κατά τη διάσταση η περιουσιακή κατάσταση των συζύγων δεν είχε θετικό πρόσημο, εφόσον επιβεβαιώθηκε με τις πωλήσεις ότι η αξία των ακινήτων ήταν μικρότερη των χρεών τους επομένως κανενός η περιουσία δεν είχε αυξηθεί κατά τη διάρκεια του γάμου τους και μέχρι τη διάσταση. Το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο παρέπεμψε στην υπόθεση Ο.v.Ο

(1998)1(A) Α.Α.Δ..179 , 190 όπου λέχθηκε ότι «Η αύξηση η οποία υπόκειται σε διανομή, δεν είναι η αξία των περιουσιακών στοιχείων του ιδιοκτήτη συζύγου, αλλά η καθαρή αξία της περιουσίας του που ανευρίσκεται μετά από συνυπολογισμό των περιουσιακών στοιχείων αφενός και των χρηματικών υποχρεώσεων αφετέρου». Επίσης στην απόφαση Αλέξανδρου Κώστα Παναγιώτας Ευαγγελίδου,

Αριάδνης Χριστοφίδου Ευαγγελίδη Έφεση Αρ. 36/2020 ημερομηνίας 7 Ιούλιου του 2022 το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο ασχολήθηκε με τον όρο της επαύξησης και των υποχρεώσεων. Εξετάζοντας λόγους έφεσης που αφορούσε τη διαταγή του πρωτόδικου Δικαστηρίου για την καταβολή του χρεωστικού υπόλοιπου των δανείων που είχαν οι διάδικοι, υπέδειξε τα ακόλουθα: «Η επαύξηση της αξίας της περιουσίας της Εφεσίβλητης 1 δεν ήταν όση η αξία της κατοικίας κατά τη διάσταση. Η κατοικία ήταν ένα περιουσιακό στοιχείο που η Εφεσίβλητη 1 δεν είχε πριν το γάμο, όμως κατά τη διάσταση ήταν μαζί με τον Εφεσείοντα συνπρωτοφειλέτες σε δύο δάνεια με συνολικό ποσό δανεισμού €65.000 (επρόκειτο για δύο δάνεια €20.000 και €45.000). Το συνολικό χρεωστικό υπόλοιπο των δανείων δεν ήταν €65.
Το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν το διαπίστωσε. Έτσι ανάφερε στην απόφαση του ότι «Νοείται ότι τα ποσά που κατέβαλαν η [Εφεσίβλητη 1] και ο [Εφεσείων] ως δόσεις στο δάνειο των €65.000 με βάση τα στοιχεία της Τράπεζας, θα πιστωθούν σ' αυτούς ανάλογα, στο ποσό που τους αναλογεί να καταβάλουν». Γενικά, η ορθή προσέγγιση είναι ότι οι συνπρωτοφειλέτες έχουν υποχρέωση αποπληρωμής του δανείου τους εξ ημισείας. Επομένως, η Εφεσίβλητη 1 είχε μετά το γάμο αποκτήσει περιουσία αξίας όσο το υπόλοιπο των €182.500 μείον το ήμισυ του χρεωστικού υπολοίπου των δανείων τους. Στην Ορφανίδης ν. Ορφανίδη

(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 179, 190, αναφέρθηκε ότι: «Η αύξηση, η οποία υπόκειται σε διανομή, δεν είναι η αξία των περιουσιακών στοιχείων του ιδιοκτήτη συζύγου, αλλά η καθαρή αξία της περιουσίας του η οποία ανευρίσκεται μετά από συνυπολογισμό των περιουσιακών του στοιχείων αφενός, και των χρηματικών του υποχρεώσεων αφετέρου» (βλ. ακόμα Σοφοκλέους ν. Σοφοκλέους

(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1030, Αφού λοιπόν βρεθεί ότι υπάρχει επαύξηση θα προχωρήσει το Δικαστήριο να αξιολογήσει κατά πόσο υπάρχει συνεισφορά του άλλου συζύγου στην επαύξηση αυτή. Ως προς τις μορφές συνεισφοράς του συζύγου, που είναι το επόμενο που θα εξετάσει το Δικαστήριο σε περίπτωση που αποδειχθεί ότι η περιουσία του άλλου συζύγου αυξήθηκε θα παραπέμψω στο Σύγγραμμα Οικογενειακό Δίκαιο της Καθηγήτριας Έφης Κουνουγιέρη - Μανωλεδάκη τόμος Ι 8η έκδοση 2021 στη σελ.

Αναφέρονται τα ακόλουθα αναφορικά με τη συμβολή του δικαιούχου συζύγου: « Η συμβολή του δικαιούχου στην επαύξηση της περιουσίας του υπόχρεου μπορεί όπως ορίζεται ρητά στη διάταση του άρθρου 1400 παρ. 1 να γίνεται με οποιονδήποτε τρόπο, δηλαδή μέσω οποιασδήποτε δραστηριότητας του δικαιούχου που βρίσκεται σε σχέση αιτίου και αιτιατού προς την περιουσιακή επαύξηση του άλλου συζύγου. Η διάταξη αυτή πρέπει, προς το συμφέρον του δικαιούχου συζύγου να ερμηνεύεται διασταλτικά, ώστε να λαμβάνεται υπόψη κάθε άμεση ή έμμεση μορφή συμπαράστασης του ενός συζύγου προς τον άλλο, όπως λ.χ. η διάθεση κεφαλαίου για την αξιοποίηση του ακινήτου του άλλο συζύγου, η εκτέλεση της οικιακής εργασίας, ή η βοήθεια στο επάγγελμα του άλλου, οι δωρεές προς τον άλλο σύζυγο και ειδικότερα η πληρωμή των χρεών του, η δημιουργία μιας ευχάριστης οικογενειακής ατμόσφαιρας λόγω της οποίας ο σύζυγος αποδίδει στο επάγγελμα του η παροχή ιδεών για την ανάπτυξη επιχειρηματικής δραστηριότητας, η καλλιέργεια κοινωνικών σχέσεων που επιδρούν ευνοϊκά στον επάγγελμά του άλλου συζύγου» ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΤΕΛΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας προέχει η εξέταση των προδικαστικών ενστάσεων του Καθ' ου η Αίτηση. Είναι η θέση του στην αγόρευση του δικηγόρου του Καθ' ου η Αίτηση ότι η Αιτήτρια παρέλειψε σε ολόκληρο σώμα της Αίτησης της να προσδιορίσει τη συνολική αρχική και τελική περιουσία και απέτυχε να προσκομίσει μαρτυρία σχετικά με την αρχική και τελική αξία της ισχυριζόμενης ακίνητης και κινητής περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση είτε σε τιμές του χρόνου της τελικής περιουσίας είτε σε τιμές του χρόνου της αρχικής περιουσίας Θα παραπέμψω στα όσα λέχθηκαν από το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο στην υπόθεση ΧΧΧ Σπανούδη .v. ΧΧΧ Μαρίνου Έφεση Αρ.21/2014, ECLI:CY:DOD:2018:4 ημερ. 27/6/2018 με παρόμοιες ενστάσεις και γεγονότα: «Εξετάσαμε το περιεχόμενο της αίτησης του εφεσίβλητου και δεν συμφωνούμε ότι δεν είχε δικογραφήσει τα δύο αυτά στοιχεία, τα οποία σύμφωνα με το άρθρο 14 του Νόμου είναι απαραίτητα προς τεκμηρίωση αξίωσης συνεισφοράς. Επί τούτου είναι αρκετό να παρατηρήσουμε ότι η δικογραφημένη αξίωση του εφεσίβλητου είχε στο επίκεντρο της τη συνεισφορά του στο κόστος ανέγερσης και εξοπλισμού της κατοικίας και την αξία που αυτή είχε κατά το χρόνο της διάστασης. Λόγος όμως για την αρχική αξία της κατοικίας δεν μπορούσε να γίνει εφόσον πριν την έναρξη των εργασιών ανέγερσης της δεν υπήρχε, ενώ η αξία της κατά το χρόνο της διάστασης προσδιορίστηκε δικογραφικώς στο ποσό των €500.
Επομένως οι υπό αναφορά λόγοι έφεσης, στους οποίους δεν φαίνεται να προσδίδεται ιδιαίτερη σημασία στο περίγραμμα αγόρευσης της εφεσείουσας, στερούνται ερείσματος και απορρίπτονται». Στην παρούσα περίπτωση η Αιτήτρια στα δικόγραφα της αναφέρει ότι το ακίνητο επί του οποίου ανεγέρθηκε η συζυγική κατοικία κατά τον αρραβώνα και/ή τη σύναψη του γάμου ανερχόταν σε Λ.Κ.7500 η δε αύξηση της περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση ήταν πέραν των €350.
Επίσης δεν φαίνεται ο Καθ' ου η Αίτηση να είχε οποιαδήποτε άλλη περιουσία, πέραν από αυτήν που είχε από δωρεά από τον πατέρα του. Επομένως η ένσταση δεν ευσταθεί. Όσον αφορά τη θέση «ότι η αίτηση είναι νόμω αβάσιμη και παράτυπη, γιατί στο δικόγραφο της Αιτήτριας και ειδικότερα στη νομική βάση δεν γίνεται αναφορά, των αναγκαίων άρθρων στα οποία βασίζεται η αίτηση και ειδικότερα του άρθρου 14 του περί Ρυθμίσεως των περιουσιακών σχέσεων των συζύγων Νόμου του 1991 (Ν.232/1991) στο εξής ο Νόμος, τα οποία αποτελούν τη συγκεκριμένη νομική βάση όταν κάποιος αιτείται απόδοση του μέρους της αύξησης της περιουσίας του άλλου συζύγου», επίσης ότι υπάρχει πληθώρα αιτητικών και γενική αναφορά στο Νόμο, υποδεικνύω ότι η νομική βάση της Αίτησης είναι ξεκάθαρη, η δε παράλειψη αναφοράς του άρθρου 14 δεν θεωρώ ότι θα πρέπει να οδηγήσει την αίτηση σε απόρριψη, δεδομένου ότι έχει γίνει πλήρως αντιληπτό από τον Καθ' ου η Αίτηση ότι η αξίωση της Αιτήτριας αφορά τη διεκδίκηση της συνεισφοράς της στην επαύξηση της περιουσίας του δυνάμει του παραπάνω Νόμου, του οποίου εφαρμογή έχουν και άλλα άρθρα και όχι μόνο το άρθρο
Προχωρώ να εξετάσω την ουσία της υπόθεσης με οδηγό τις παραπάνω αρχές ως καθιερώθηκαν στη νομολογία και έχοντας ενώπιον μου τη μαρτυρία που δόθηκε εκατέρωθεν για να καταλήξω σε τελικά ευρήματα επί των αξιώσεων της Αιτήτριας. Έχω παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους διάδικους και τους μάρτυρες τους καθ' όλη τη διάρκεια που κατέθεταν. Έχω επίσης υπόψη μου ότι το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί σε μέρος της μαρτυρίας κάποιου μάρτυρα η οποία θα πρέπει να συγκεντρώνει τα απαραίτητα στοιχεία αξιοπιστίας και τούτο γιατί καθώς έχει νομολογηθεί δεν υπάρχει κανόνας ότι η μαρτυρία ενός μάρτυρα θα πρέπει να γίνει αποδεκτή ή να απορριφθεί στην ολότητα της. Πιο κάτω θα φανεί ποιες θέσεις των διαδίκων αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Η γνωριμία - ο αρραβώνας Είναι παραδεκτό ότι οι διάδικοι γνωρίστηκαν τον Ιούλιο του 2005 και ότι αυτό έγινε μετά από συνεννόηση του πατέρα του Καθ' ου η Αίτηση με τη μητέρα της Αιτήτριας που ήταν πελάτισσα το γκαράζ που διατηρούσαν ο Καθ' ου η Αίτηση με τον πατέρα του και το συνέταιρο του. Η ημερομηνία του γάμου που τελέστηκε στις 29/10/2006, είναι παραδεκτή. Έντονη αμφισβήτηση υπήρξε για το αν οι διάδικοι αρραβωνιάστηκαν στην ταβέρνα Καζάνι στη Λόφου, μετά από την πολύ σύντομη γνωριμία τους. Υποστηρίχθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση και τον πατέρα του ότι κάτι τέτοιο είναι παράλογο, τίποτα δεν έγινε πέραν ενός απλού τραπεζιού γνωριμίας. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της Αιτήτριας και της μητέρας της. Το τραπέζι στη Λόφου είχε ως σκοπό την υπόσχεση γάμου και σήμανε την έναρξη της σοβαρής προοπτικής για γάμο των διαδίκων. Στο βίντεο, usb (Τεκ 42) φαίνεται μια αρκετά μεγάλη συγκέντρωση προσώπων από τις δύο οικογένειες μέχρι και μικρά παιδιά. Όλοι χαρούμενοι με μεγάλη οικειότητα μεταξύ τους. Μάλιστα η μητέρα της Μ. παροτρύνει το Γ.να φιλήσει τη Μ (14.26 λεπτό). Δεν θεωρώ ότι τα παραπάνω συνιστούσαν απλά ένα τραπέζι γνωριμίας. Και αν αυτό συνέβαινε δεν υπήρχε λόγος να καλέσουν όλα εκείνα τα άτομα των δύο οικογενειών. Η σοβαρή προοπτική φαίνεται εξάλλου από τη στάση της ίδιας της Αιτήτριας να μεταβεί στην Αγγλία για να κανονίσει τις εκκρεμότητες της, να αφήσει τη δουλειά της και εργαζόταν στην Αγγλία και να επιστρέψει στην Κύπρο για να συνεχίσει τη ζωή της με τον Καθ' ου η Αίτηση. Η επιστροφή της στην Κύπρο κατά το Νοέμβριο του 2005 και η εξεύρεση δουλειάς εκ μέρους της δεικνύει την αποφασιστικότητα των διαδίκων να συνεχίσουν τη σχέση τους με την προοπτική του γάμου. Όμως οι διάδικοι είναι παραδεκτό ότι έμεναν και μαζί κάποτε στο σπίτι των γονιών του Καθ' ου η Αίτηση. Από τη μαρτυρία επίσης προκύπτει ακόμα ότι ο Γ επισκέφθηκε τη Μ κατά το καλοκαίρι του 2005 πριν την εγκατάσταση της μόνιμα στην Κύπρο το Νοέμβριο του
Το Τεκ. 112 επικοινωνία των διαδίκων ημερομηνίας 21/8/2005 απευθυνόμενος στη Μ με το « gia sou agapi mou» δεικνύει και πάλι ότι οι διάδικοι ήταν ζευγάρι. Η ενοικίαση κατοικίας κατά τον Ιανουάριο του 2006 (8/1/2006) από τον Καθ' ου η Αίτηση και υπάρχει η βεβαίωση του ιδιοκτήτη Τεκ. 2 στην οποία αναφέρει ότι από τις 8/1/2006 μέχρι και την 8/9/2006 ενοικίασαν η M και ο Γ. ημιυπόγειο σπίτι και δεν αντικρούστηκε, ενισχύει επίσης τη θέση της Αιτήτριας, για τη συμβίωση τους με την προοπτική το γάμο. Η λήξη της ενοικίασης ακόμα συμπίπτει με το χρόνο προγραμματισμού του γάμου των διαδίκων. Που τελέστηκε ενάμιση μήνα περίπου μετά τη λήξη της ενοικίασης. Δεν μπορώ να δεχθώ συνεπώς τη θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι δεν υπήρχε σχέση με την προοπτική το γάμο και ότι στο σπίτι που ενοικίασε η Μ πήγαινε μόνο κάποια βράδια. Η θέση της Αιτήτριας είναι πιο πιστευτή. Ούτε και μπορώ να δεχθώ ότι ήταν μια σχέση επιπόλαια. Οι ενέργειες του ζευγαριού διαψεύδουν τον Καθ' ου η Αίτηση. Στην υποβολή αν ταξίδεψαν στη ΧΧΧ για να δουν νυφικά ανέφερε ο Καθ' ου η Αίτηση ότι αυτό έγινε μετά τον Αύγουστο του 2006, όμως διαψεύστηκε από τη μαρτυρία της Αιτήτριας η οποία παρουσίασε εισιτήρια έκδοσης 26/4/2006 (Τεκ.110), όπου φαίνεται ότι ταξίδεψαν κατά τον Απρίλιο του 2006, εκτός από τον Αύγουστο του
Ούτε και μπορεί ο Καθ' ου η Αίτηση να πείσει το Δικαστήριο ότι δεν θυμόταν ότι ταξίδεψαν και τον Απρίλιο του
Επίσης οι βεβαιώσεις από το Ίδρυμα Μακαρίου Γ Κέντρο Θαλασσαιμίας του Υπουργείου Υγείας ημ. 12/7/2006 ότι και δύο εξετάστηκαν για τη θαλασσαιμία (Τεκ. 111) καταδεικνύουν ότι οι διάδικοι προγραμμάτιζαν το γάμο τους, αλλά και την απόκτηση παιδιών. Και καταρρίπτουν την εκδοχή του Καθ' ου η Αίτηση ότι τον Αύγουστο του 2006 μόλις είχε ολοκληρωθεί η ανέγερση της κατοικίας «μετακομίσαμε με την Αιτήτρια στην οικία και τότε αποφασίσαμε να προχωρήσουμε σε γάμο..». Δεν πείθει ακόμη η εξήγηση που έδωσε ο Καθ' ου η Αίτηση ότι δεν θυμόταν αν έκαμαν τεστ με τη Μ. γιατί και στο παρελθόν υποβλήθηκε στην εξέταση αυτή, με προηγούμενη σχέση του, ούτε και δικαιολογεί την αμνησία του σε σχέση με το θέμα αυτό. Ούτε και αποτελούσε η εν λόγω εξέταση μια εξέταση ρουτίνας, αλλά εξέταση στην οποία υποβάλλονται δυο άτομα όταν σκέφτονται σοβαρά να προχωρήσουν σε γάμο αλλά και σε τεκνοποίηση και όχι δυο άτομα τα οποία διατηρούν μια σχέση περιστασιακή. Περαιτέρω η έγγραφη μαρτυρία δεικνύει ότι το αποτέλεσμα της εξέτασης δόθηκε στις 12/7/
Αποδέχομαι περαιτέρω τη μαρτυρία της Αιτήτριας και απορρίπτω τη μαρτυρία του Καθ' ου η Αίτηση. Η ενοικίαση κατά τον Ιανουάριο του 2006 κατοικίας (Τεκ. 1) έγινε με σκοπό οι διάδικοι να συγκατοικήσουν. Τη μαρτυρία του Καθ' ου η Αίτηση ότι μόνο τις νύχτες έμεναν μαζί και ότι η Αιτήτρια κάποτε «διανυκτέρευε», ενώ ο ίδιος την ημέρα έτρωγε στη μητέρα του, τη θεωρώ υπερβολική. Όμως ούτε και υπέδειξε οποιοδήποτε άλλο χώρο στον οποίο διέμενε η Μ. η οποία είχε επιστρέψει από την Αγγλία αφήνοντας τη δουλειά της για να είναι μαζί, μέχρι τον Αύγουστο του 2006 που ως είναι η θέση του μετακόμισαν στην κατοικία και αποφάσισαν να προχωρήσουν σε γάμο. Ακόμα η λήψη προσφοράς στο όνομα της Αιτήτριας «Δελτίον Προσφοράς» Ροβανιάς, ημερ. 6/5/2006 (αποτελεί μέρος του Τεκ. 23, δέσμη από αποδείξεις για αγορά οικιακού εξοπλισμού), διαψεύδει τον Καθ' ου η Αίτηση ότι τον Αύγουστο του 2006 μόλις τέλειωσε η κατοικία και μετακόμισαν στο σπίτι αποφάσισαν να προχωρήσουν σε γάμο. Ο γάμος των διαδίκων εν τέλει τελέστηκε στις 29/10/
Η διάσταση είναι παραδεκτή και επήλθε στις 10/8/
Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση την εκδίωξε με τα ανήλικα τέκνα τους, από τη συζυγική κατοικία κλειδώνοντας την κυριολεκτικά έξω. Πήρε τα κλειδιά και έβαλε συναγερμό. Οι προσπάθειες της να σώσει το γάμο απέβησαν άκαρπες. Ο ίδιος αρνείτο να επισκεφθούν σύμβουλο γάμου, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να εγκαταλείψει την συζυγική κατοικία και να μετακομίσει με τα παιδιά τους σε ενοικιαζόμενη κατοικία. Ο Καθ' ου η Αίτηση αντιτάσσει την υπαιτιότητα της Αιτήτριας για την κατάρρευση του γάμου. Τα παραπάνω αφορούσαν την αίτηση διαζυγίου και δεν αφορούν την παρούσα διαφορά, ούτε και προβάλλεται οποιαδήποτε θέση για απώλεια δικαιώματος έγερσης αγωγής και μείωση του ποσού της αξίωσης, δυνάμει του άρθρου 17 (ι) (α)-(ε) του Νόμου. Συνεπώς η ενασχόληση του Δικαστηρίου με την παραπάνω διαφωνία είναι αχρείαστη. Αφετηρία για την επίλυση των περιουσιακών διαφορών των διαδίκων θα αποτελέσει με βάση τα πιο πάνω νομολογηθέντα η διαπίστωση των περιουσιακών στοιχείων σε δύο χρονικά σημεία αυτού του αρραβώνα στη συγκεκριμένη περίπτωση και αυτού της διάστασης, για να προχωρήσω στο επόμενο βήμα της αναζήτησης αν υπήρξε επαύξηση στην περιουσία του Καθ' ου η Αίτηση κατά τη διάρκεια του γάμου η οποία θα είναι και το αντικείμενο του μερισμού Περιουσία Αιτήτριας κατά την ημερομηνία του αρραβώνα: Η Αιτήτρια δεν είχε επ' ονόματι της οποιαδήποτε περιουσία. Δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία επί τούτου. Περιουσία του Καθ' ου κατά την ημερομηνία του αρραβώνα:
Ο Καθ' ου η Αίτηση κατά τον Ιούλιο του 2005 ήταν ιδιοκτήτης κατά 1/2 μερίδιο στο ακίνητο με Αρ. εγγραφής ΧΧ-ΧΧ, Φ.Σχ.ΧΧΧΧ/55, τεμάχιο ΧΧΧΧ στην τοποθεσία οδός ΧΧΧ στον ΧΧΧΧ. Αξίας ΛΚ 7.200.- περίπου ως αναγράφεται στον τίτλο ιδιοκτησίας (ΤΕΚΜ.14), το οποίο ήταν δωρεά από τον πατέρα του). Στο εν λόγω ακίνητο ανεγειρόταν κατοικία.
Ήταν ιδιοκτήτης αριθμού ακινήτων ως φαίνονται στο Τεκ. 60 τα οποία ως προϊόν δωρεάς δεν υπολογίζονται στην οποιαδήποτε επαύξηση της περιουσίας του. Περιουσία του Καθ' ου η Αίτηση κατά τη διάσταση
Ο Καθ' ου η Αίτηση κατά τις 10/8/2012 ήταν ιδιοκτήτης κατά ½ μερίδιο στο ακίνητο με Αρ. εγγραφής ΧΧΧ, Φ.Σχ.ΧΧΧΧ/55, τεμάχιο ΧΧΧΧ στην τοποθεσία οδός ΧΧ-ΧΧΧΧ στον ΧΧΧ εντός του οποίου ανεγέρθηκε η συζυγική κατοικία, συνολικής αξίας 365.000, ως η έκθεση της κας Λαζάρου η οποία και δεν αμφισβητήθηκε.
Ήταν επίσης ιδιοκτήτης ενός αυτοκινήτου μάρκας Spacio με αρ. ΧΧΧ Χ49 . Το αυτοκίνητο αυτό σύμφωνα με τη μαρτυρία της Αιτήτριας, ενώ ήταν στην κατοχή της το άρπαξε ενώ αυτή ήταν στη δουλειά της και το πούλησε μετά τη διάσταση. Σύμφωνα δε με την ιστοσελίδα Best Cyprus Car (Τεκ.12), όπως φαίνεται ημερομηνίας 8/8/2013, σε χρόνο μετά τη διάσταση τους, για την πώληση του αυτοκινήτου ο Καθ' ου η Αίτηση ζητούσε €
Η μαρτυρία της Αιτήτριας δεν αντικρούστηκε
Ήταν ιδιοκτήτης επίσης ενός αυτοκινήτου μάρκας ΧΧΧΧ με αρ. εγγραφής ΧΧΧ Χ
Σύμφωνα με την Αιτήτρια το αυτοκίνητο αυτό ο Καθ' ου η Αίτηση το πώλησε μετά τη διάσταση για το ποσό των €
Η θέση αυτή αντικρούστηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση. Όπως ανέφερε το αγόρασε €650 και το πώλησε μετά τη διάσταση 7 χρόνια πριν για το ποσό των €
Δεν υπάρχει συνεπώς θετική μαρτυρία ως προς την αξία του κατά τη διάσταση για να υπολογιστεί στην οποιαδήποτε αύξηση της περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση.
Οι διάδικοι είχαν σε κοινό λογαριασμό με αρ. 3801878 στην ΣΠΕ ΧΧ-ΧΧ- ΧΧ-ΧΧ μετά από μεταφορά που έγινε στις 24/7/2012 ποσού €31.506 σε λογαριασμό της Αιτήτριας το υπόλοιπο ποσό κοινού λογαριασμού €31.507 από τα οποία λίγες μέρες μετά τη διάσταση μεταφέρθηκε σε προσωπικό λογαριασμό του Καθ' ου η Αίτηση στις 20/8/2012 ποσό €30.
Ουσιαστικά το ποσό του πιο πάνω κοινού λογαριασμού σιωπηρά μοιράστηκε μεταξύ των διαδίκων και οποιοδήποτε παράπονο υπάρχει εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση φαίνεται να εγκαταλείφθηκε, εφόσον δεν υπήρξε ανταπαίτηση εκ μέρους του. Ούτε όμως και η Αιτήτρια μπορεί να διεκδικεί οτιδήποτε σε σχέση με το εναπομείναν μετά την απόφαση να μεταφέρει στο δικό της λογαριασμό περίπου το ήμισυ του ποσού του κοινού λογαριασμού.
Επίσης είχε καταθέσεις στο λογαριασμό όψεως με αρ. 2001781-2 Τεκ. 29 ύψους €6.291,04 και δεν αντικρούστηκε. Από τα πιο πάνω φαίνεται εκ πρώτης όψεως ότι η περιουσία του Καθ' ου η Αίτηση με την ανέγερση της συζυγικής κατοικίας ,αλλά και την κατοχή των πιο πάνω περιουσιακών στοιχείων αυξήθηκε. Για την εξακρίβωση της επαύξησης στην περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση λοιπόν θα πρέπει λοιπόν να υπολογιστούν οι οικονομικές υποχρεώσεις του σε σχέση με το παραπάνω περιουσιακό στοιχείο που ουσιαστικά αφορά το δάνειο επί του ακινήτου, αφού η υπόθεση επικεντρώνεται ουσιαστικά στην κατοικία που ανεγέρθηκε κατά την ημερομηνία διάστασης. Βλ. Σοφοκλέους ν. Σοφοκλέους

(2005)1 ΑΑΔ 1030, επίσης αποφάσεις οι οποίες παρατέθηκαν πιο πάνω στο κεφάλαιο Νομική Πτυχή Είναι παραδεκτό ότι ο Καθ' ου η Αίτηση όπως ο ίδιος αναφέρει για την αποπεράτωση της κατοικίας συνήψε δάνειο στις 17/10/2005 με την ΣΠΕ ΧΧ-ΧΧ για το ποσό των Λ.Κ. 68.344,

Το Τεκ. 103 που αποτελεί βεβαίωση της ΣΠΕ ΧΧ-ΧΧ πιστοποιεί ότι ο Γ. Α. συνήψε στεγαστικό δάνειο στις 17/10/2005 με αρ. Λογαριασμού 7205547-0 για ποσό €68,344 το οποίο όπως αναφέρουν εξοφλήθηκε στις 18/2/2008 με ποσό €64,
Στις 18/2/2008 οι διάδικοι έλαβαν νέο δάνειο ύψους €200.000, από τη ΣΠΕ ΧΧ-ΧΧ-ΧΧ-ΧΧ. Σύμφωνα με τον Καθ' ου η Αίτηση λόγω του ύψους του ποσού έπρεπε να μπει ένα πρόσωπο εγγυητής. Έτσι παρά το γεγονός ότι δεν ήθελε να μπλέξει την Αιτήτρια αναγκάστηκε και την έβαλε ως εγγυήτρια. Όμως είναι ξεκάθαρος ο ρόλος της Αιτήτριας στο εν λόγω δάνειο, καθώς ήταν συνοφειλέτης με τον Καθ' ου η Αίτηση και όχι απλώς εγγυήτρια, ως ο Καθ' ου η Αίτηση προσπάθησε να την παρουσιάσει. Οι διάδικοι διατηρούσαν κοινό δάνειο στη ΣΠΕ ΧΧ-ΧΧ Λτδ με αρ. Λογ, 7206428-7 με υπόλοιπο κατά την ημερομηνία της διάστασης €169.534,
Υπόλοιπο που είναι παραδεκτό. Το εν λόγω δάνειο είναι παραδεκτό επίσης ότι εξοφλήθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση εξολοκλήρου μετά τη διάσταση. Αυτό προκύπτει από το Τεκ.104 που αποτελεί βεβαίωση της ΣΠΕ ΧΧ-ΧΧ-ΧΧ-ΧΧ ότι το υπόλοιπο ποσό κατά τις 10/6/2013 εξοφλήθηκε. Ενόψει της ύπαρξης του κοινού δανείου και οφειλής κατά τη διάσταση ενδιαφέρει συνεπώς η εξεύρεση της επαύξησης της περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση κατά την ημερομηνία της διάστασης μετά την αφαίρεση των χρηματικών υποχρεώσεων αυτού. Και εδώ υπεισέρχεται η μαρτυρία του εμπειρογνώμονα κύριου Τάλλη όσον αφορά το μέρος που αφορά τη χρηματική υποχρέωση δυνάμει της 2ης συμφωνίας δανείου που έλαβε χώρα το 2008, στο οποίο και οι δύο ήταν συνοφειλέτες, και αφορά την κατοικία. Πριν προχωρήσω όμως στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του κυρίου Τάλλη, θα αναφερθώ εν συντομία στις κατευθυντήριες αρχές για την αποδοχή της μαρτυρίας των εμπειρογνωμόνων. Καθώς έχει νομολογηθεί, ο εμπειρογνώμονας εφοδιάζει το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια που θα του επιτρέψουν να καταλήξει στη δικαστηριακή του κρίση. (Βλ. Pouris and another. v. The Republic

(1983)2 C.L.R. 170) Η μαρτυρία του ειδικού έχει ως στόχο να βοηθήσει το Δικαστήριο παρέχοντας πληροφορίες που βρίσκονται έξω από την κανονική εμπειρία και γνώση του Δικαστηρίου. Βέβαια, για να μπορεί να δοθεί μαρτυρία γνώμης θα πρέπει ο μάρτυρας να είναι ειδικός στο συγκεκριμένο τομέα. Επισημαίνεται ακόμα στη νομολογία ότι οι εμπειρογνώμονες δεν έχουν κανένα προβάδισμα έναντι των άλλων μαρτύρων και η μαρτυρία τους υπόκειται στους ίδιους κανόνες αξιολόγησης, όπως των συνήθων μαρτύρων επί των γεγονότων. Όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Νικολάου ν. Σταύρου

(1992)1 Α.Α.Δ 746, 750 η αποδεχτότητα τέτοιας μαρτυρίας κατά παρέκκλιση των κανόνων απόδειξης, επιτρέπεται νοουμένου ότι ο μάρτυρας έχει εφοδιάσει το Δικαστήριο με όλα τα αναγκαία πραγματικά και επιστημονικά δεδομένα, τα οποία θα καταστήσουν ευχερή τον έλεγχο της γνώμης και την ακρίβεια των συμπερασμάτων του από το Δικαστήριο. Στην προκείμενη περίπτωση ο κύριος Τάλλης έχει εφαρμόσει τα επιστημονικά δεδομένα στα πραγματικά δεδομένα της παρούσας περίπτωσης με πολύ επαγγελματικό και αναλυτικό τρόπο. Ο μάρτυρας με την εμπειρία του και τις εξηγήσεις που έδωσε έχοντας ενώπιον του τις δύο συμφωνίες για το δάνειο αυτή που έγινε το 2005 από τον Καθ' ου η Αίτηση και της 2η το 2008 από το ζευγάρι πλέον και τις αναλυτικές καταστάσεις του λογαριασμού τις οποίες είχε ετοιμάσει η Τράπεζα από την 1/1/2007 μέχρι τις 10/8/2012 που επήλθε η διάσταση, κατέληξε στα ακολούθα: «Από την ανάλυση συμπεραίνω ότι το υπόλοιπο του δανείου κατά τις 10/8/2012 (την ημερομηνία της διάστασης) σε περίπτωση που το υποστατικό στη βιομηχανική περιοχή Αγίου ΧΧ-ΧΧΧΧΧΧ δεν είχε αγοραστεί το 2008, είναι €31,755». Ο κύριος Τάλλης όχι μόνο αιτιολόγησε τις επιστημονικές του θέσεις, που ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκαν, ήταν σταθερός και επεξηγηματικός σε σχέση με τους πραγματικούς ισχυρισμούς που πρόβαλε. Και η μαρτυρία του στην επιστημονική τεκμηρίωση ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε ούτε και αντικρούστηκε με οποιαδήποτε άλλη πραγματογνωμοσύνη. Πέραν μιας απλής υποβολής του δικηγόρου του Καθ' ου η Αίτηση ότι βασίστηκε σε ένα υποθετικό σενάριο. Θεωρώ ακόμα ότι το γεγονός ότι θεώρησε ότι η δόση €712 μηνιαίως που αντιστοιχούσε στο δάνειο για τη μίσθωση του βιομηχανικού οικοπέδου και η δόση €512.58 μηνιαίως που αντιστοιχούσε στο δάνειο για την ανέγερση της κατοικίας, σύνολο €1225 κατά την αναδόμηση του δανείου που έγινε το 2008 πληρώνονταν εξ ημισείας ( που κατά το ευπαίδευτο συνήγορο του Καθ' ου η Αίτηση είναι λάθος), δεν επηρεάζει την κατάληξη του. Γιατί εκείνο που ενδιαφέρει είναι το υπόλοιπο του δανείου που αφορά τη συζυγική κατοικία κατά τη διάσταση που αποτελεί και το αντικείμενο της αξίωσης της Αιτήτριας, το δε ποσό της συνεισφοράς του καθενός θα το αποφασίσει το Δικαστήριο, αξιολογώντας την εκατέρωθεν μαρτυρία. Περαιτέρω όπως ανέφερε ο εν λόγω πραγματογνώμονας με το 2ο δάνειο ουσιαστικά έγινε αναδόμηση του 1ου δανείου που είχε ο Καθ' ου η Αίτηση. Το πρώτο που έκαμε κατά το 2005 μόνος του προέβλεπε δόση εκ ποσού €512. Κατά τη δημιουργία του 2ου δανείου το υπόλοιπο του πρώτου δανείου ήταν €64.173. Με τη δεύτερη συμφωνία το υπόλοιπο του δανείου αυξήθηκε στο ποσό των €200.000. Πρόσθεσε στη συνέχεια ότι: «το ζητούμενο ήταν να ξεχωρίσουν τα ποσά που ανήκουν στην κατοικία μέσα στο συνολικό ποσό του δανείου και να υπολογιστεί το υπόλοιπο του κατά τις 10/8/2012 εάν το δάνειο το οποίο έγινε το έτος 2008 δεν γινόταν ποτέ». Δεδομένου ότι η σύμβαση μίσθωσης που αφορούσε ένα άλλο σκέλος του 2ου δανείου δεν δημιουργεί περιουσιακό δικαίωμα αλλά εμπράγματο δικαίωμα και οποιαδήποτε αξίωση επί αυτής εκατέρωθεν για την είσπραξη ενοικίων ή οποιαδήποτε άλλη διαφορά μεταξύ τους, όσον αφορά την αγοραία αξία και τη δυνατότητα να πωλήσουν το δικαίωμα μίσθωσης, δεν αφορά το Οικογενειακό Δικαστήριο. Βλ. Σάββα και Τηλεμάχου

(2011)1 Α.Α.Δ. 1032, θεωρώ ότι πολύ ορθά ο κύριος Τάλλης διαχώρισε την οφειλή και προέβη σε υπολογισμούς ώστε να εξευρεθεί το πραγματικό υπόλοιπο που αφορούσε μόνο την κατοικία. Γιατί εκείνο που θα πρέπει να γίνει στην παρούσα περίπτωση είναι η εξεύρεση του ποσού της χρηματικής οφειλής που αντιστοιχεί στη συζυγική κατοικία για την οποία η δόση ανερχόταν σε €512 μηνιαίως και όχι ολόκληρη την οφειλή που αφορά και τη δανειοδότηση σε σχέση με την αγορά της μίσθωσης από την Κυπριακή Δημοκρατία. Αποδέχομαι συνεπώς τη μαρτυρία του κύριου Τάλλη η οποία έχει πλήρως τεκμηριωθεί. Θεωρώ συνεπώς ότι για την εξεύρεση της επαύξησης στην περιουσία του Καθ' ου η Αίτηση θα πρέπει να αφαιρεθεί μόνο το ποσό που αντιστοιχεί στην κατοικία, κατά την ημερομηνία της διάστασης και όχι ολόκληρο το ποσό που οφειλόταν κατά τη διάσταση. Επίσης ότι θα πρέπει να αφαιρεθεί ολόκληρο το ποσό που αφορά την κατοικία εφόσον είναι παραδεκτό ότι εξοφλήθηκε εξολοκλήρου από τον Καθ' ου η Αίτηση. Καταλήγω λοιπόν στο ότι υπήρξε επαύξηση στην περιουσία του Καθ' ου η Αίτηση της τάξεως των €208,

Προβαίνοντας στην παρακάτω πράξη: Αξία οικοπέδου με κατοικία κατά τη διάσταση: €365.000 μείον αξία του ακινήτου κατά τη διάσταση που προήλθε από δωρεά €124.400= €240.
Από την παραπάνω τιμή θα πρέπει επίσης να αφαιρέσω τις υποχρεώσεις του δανείου που αφορά μόνο την κατοικία που είναι και το αντικείμενο της αξίωσης ουσιαστικά, ως ήταν κατά τη διάσταση, ως η θέση του κύριου Τάλλη. Η πράξη έχει ως ακολούθως: €240.600 - €31,755= €208.
Επίσης ο Καθ' ου η Αίτηση είχε καταθέσεις στο λογαριασμό όψεως με αρ. 2001781-2 Τεκ. 29 ύψους €6.291,04 και αυτή η θέση επίσης δεν αντικρούστηκε. Ήταν επίσης ιδιοκτήτης Spacio με αρ. ΧΧΧ Χ49 το οποίο διαφήμιζε ο ίδιος σε σχετική ιστοσελίδα ζητώντας €5300, ως τιμή πώλησης. Η μαρτυρία της Αιτήτριας δεν αντικρούστηκε, ούτε και προσφέρθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία για διαφορετική αξία του αυτοκινήτου κατά την ημερομηνία της διάστασης, από τον Καθ' ου η Αίτηση. Επίσης ήταν ιδιοκτήτης ενός οχήματος Demio ΧΧΧ Χ22 για το οποίο όμως δεν υπάρχει θετική μαρτυρία για την αξία του κατά τη διάσταση. Δεν υπήρχαν δάνεια για τα πιο πάνω αυτοκίνητα. Συνεπώς η επαύξηση στην περιουσία του Καθ' ου η Αίτηση ανέρχεται σε €224.435 ( στρογγυλός αριθμός) Που αναλύεται ως ακολούθως: €208.845,00 (που αντιστοιχεί στην κατοικία ) + €11.590.00 (στρογγυλός αριθμός για τα υπόλοιπα περιουσιακά στοιχεία) = €220.435,00 Αναφέρω σε αυτό το σημείο ότι δεν υπολόγισα οτιδήποτε σε σχέση με τον οικιακό εξοπλισμό, ασφάλειες και μετοχές για τους λόγους που θα εξηγήσω πιο κάτω. Ως προς την αξία του οικιακού εξοπλισμού έχω να παρατηρήσω ότι πέραν της παρουσίασης κάποιων προσφορών Τεκ.23 (δέσμη προσφορών, τιμολογίων αγοράς οικιακού εξοπλισμού, επίπλων, computer, κ.α οικιακών συσκευών) και της θέσης ότι στοίχισε €50.000 ως αναφέρεται στα δικόγραφα και με αναλυτική κατάσταση των αγορών εξοπλισμού στις €47.984,88 στη γραπτή μαρτυρία της Αιτήτριας, δεν υπήρξε καμία περαιτέρω μαρτυρία ώστε το Δικαστήριο να έχει ακριβή εικόνα για την αξία τους κατά τη διάσταση και να υπολογιστούν στην τελική αξία της περιουσίας κατά τη διάσταση. Και ασφαλώς η αξία της εν λόγω περιουσίας στο χρόνο της διάστασης, δεν μπορεί να ταυτίζεται με την αξία απόκτησης της και μετά την πάροδο 6 και πλέον χρόνων από την αγορά τους. Ούτε η ενοικιαστική αξία του βιομηχανικού οικοπέδου για το οποίο υπήρξε δανειοδότηση από τους διαδίκους ως έχω αναφέρει πιο πάνω μπορεί να αποτελέσει αιτία απαίτησης για αξίωση για συνεισφοράς, αλλά θα μπορούσε οποιαδήποτε αξίωση να αποτελέσει αντικείμενο άλλης διαφοράς. Βλ. υπόθεση Σάββα .v. Τηλεμάχου (ανωτέρω). Και εν πάση περιπτώσει η αξίωση σε σχέση με το οικόπεδο αυτό εγκαταλείφθηκε με την αγόρευση της Αιτήτριας. Όσον αφορά την διεκδίκηση επί της Επενδυτικής ασφάλειας: Investment Plan στην Eurolife Ltd. Α. Συμβολαίου 90/LJ/93/XXX και οποιαδήποτε συμβολή της Αιτήτριας με την πληρωμή ασφαλίστρων, θεωρώ ότι η δημιουργία επενδυτικής ασφάλειας δεν μπορεί να ενταχθεί στην έννοια της περιουσίας δυνάμει του Νόμου και να αναζητηθούν οποιεσδήποτε πληρωμές που εν προκειμένω δεν είναι και ξεκάθαρες, στα πλαίσια περιουσιακών διαφορών. "Περιουσία" σύμφωνα με το άρθρο 2 του Νόμου σημαίνει «την κινητή και ακίνητη ιδιοκτησία η οποία αποκτήθηκε πριν από το γάμο με την προοπτική του γάμου ή οποτεδήποτε μετά τη σύναψη του γάμου από οποιοδήποτε από τους συζύγους» Αποδέχομαι τη θέση του Καθ' ου η Αίτηση. Η παραπάνω επενδυτική ασφάλεια καταρτίστηκε το 1993 πολύ πριν συναντήσει την Αιτήτρια. Ο Καθ' ου η Αίτηση έχει προσδοκία είσπραξης κάποιου ποσού με τη λήξη της περιόδου ασφάλισης. Όσον αφορά την Ασφάλεια Ζωής Universal Life Ομαδική, αρ. Σχεδίου GP 323 ΣΠΕ ΧΧ-ΧΧ - ΧΧ-ΧΧ (Τεκμήριο 17), δεν αποτελεί όπως φαίνεται από το σχετικό τεκμήριο, επενδυτική ασφάλεια. Αλλά έγινε προς εξασφάλιση του δανείου σε περίπτωση θανάτου του Καθ' ου η Αίτηση. Περαιτέρω όσον αφορά τις Μετοχές καμία μαρτυρία παρουσιάστηκε για την αξία τους κατά την ημερομηνία της διάστασης και κατά τον αρραβώνα. Επιπλέον αυτές αγοράστηκαν πολύ πριν γνωρίσει την Αιτήτρια και χωρίς να υπάρχει προοπτική του γάμου. Προχωρώ να αξιολογήσω την υπόλοιπη μαρτυρία και το θέμα της συνεισφοράς της Αιτήτριας. ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΝ Η ΑΙΤΗΤΡΙΑ ΕΙΧΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΑΘ΄ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ Η Αιτήτρια στηρίζει την αξίωση της βασιζόμενη στην ακόλουθη συμβολή της: Πλήρωνε αποκλειστικά τη δόση του αρχικού δανείου, τη δόση του κοινού δανείου, τα εισοδήματα της από την αρχή της εργασίας της τα οποία αρχικά έπαιρνε σε μετρητά και από το 2008 με επιταγές τα διέθετε εξολοκλήρου για την ανέγερση της συζυγικής κατοικίας, της αγοράς του οικιακού εξοπλισμού, την πληρωμή των δανείων τη φροντίδα της οικογένειας, αλλά και την πληρωμή των ασφαλειών του Καθ' ου η Αίτηση. Η μαρτυρία της αμφισβητήθηκε έντονα από τον Καθ' ου η Αίτηση και τον πατέρα του. Οι οποίοι επέμεναν ότι δεν έδωσε ούτε ένα σεντ. Αλλά και ότι δεν είχε καθόλου ανάμιξη στην ανέγερση της κατοικίας. Αποδέχομαι σε κάποιο βαθμό τη μαρτυρία της Αιτήτριας, όχι όμως στην ολότητα της, ως θα αναλύσω πιο κάτω. Οι μικροαντιφάσεις στη μαρτυρία της δεν βρίσκω να επιδρούν στο βασικό άξονα της μαρτυρίας της που σε μεγάλο μέρος την κρίνω αξιόπιστη. Η Αιτήτρια μου έκανε καλή εντύπωση. Ήταν ειλικρινής και η μαρτυρία της ήταν απλοϊκή και αυθόρμητη, όμως στην προσπάθεια της να αποδείξει τη συμβολή της στην απόκτηση περιουσίας από τον Καθ' ου η Αίτηση υπερέβαλε ως προς το ρόλο της και την προσφορά της. Δέχομαι τη μαρτυρία του Καθ' ου η Αίτηση ως προς τη σύλληψη της ιδέας της ανέγερσης της κατοικίας. Όταν αποφάσισε να προχωρήσει με την ανέγερση δικού του σπιτιού, δεν γνώριζε την Αιτήτρια. Δέχομαι ακόμη ότι η απόφαση του λήφθηκε όταν ο ίδιος είχε την οικονομική ευχέρεια να αποκτήσει το δικό του σπίτι. Η λήψη της πολεοδομικής άδειας (ΛΕΜ 0178/2005) στις 17/3/2005 δεικνύει ότι η απόφαση για ανέγερση της κατοικίας έγινε πολύ πριν την γνωρίσει. Η άδεια οικοδομής με αρ. Β.897/05 εκδόθηκε όμως στις 27/2/
Είναι η θέση του ότι όλες οι ενέργειες για την ανέγερση και οι αγορές για τον εξοπλισμό της ως άνω οικίας πραγματοποιήθηκαν πολύ πριν τη σύναψη του γάμου και/ή πριν την προοπτική του γάμου τους. Δέχομαι ως έχω αναφέρει πιο πάνω τη θέση της Αιτήτριας για τον αρραβώνα, θεωρώ δε ότι από το Νοέμβριο του 2005 που επέστρεψε στην Κύπρο η Αιτήτρια είχε ενεργό ανάμιξη στα όσα γίνονταν για την ανέγερση της οικοδομής και την αγορά του εξοπλισμού. Από δε τον Ιανουάριο του 2006 και ενώ οι εργασίες προχωρούσαν για την ανέγερση της οικοδομής, χωρίς ακόμα να εκδοθεί η άδεια οικοδομής και αυτό φαίνεται από τις παραγγελίες των υλικών, οι διάδικοι ήταν πλέον και μαζί στο σπίτι που ενοικίασαν. Η θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι όλα έγιναν πριν τη γνωρίσει και η κατοικία είχε τελειώσει πριν το γάμο των διαδίκων, αντικρούεται όμως και από τη δική του μαρτυρία. Το Τεκμ. 36 μαρτυρεί ότι ο Καθ' ου η Αίτηση στις 23/4/2007 υπέβαλλε αίτηση στο Υπουργείο Οικονομικών για «Παροχή Ειδικής Χορηγίας για την ανέγερση ή αγορά καινούριας κατοικίας» έχοντας αναφέρει για την έκδοση πολεοδομικής άδειας. Με υπεύθυνη δήλωση του ίδιου και της Αιτήτριας ως συζύγου του πλέον δήλωναν ότι δεν τους ανήκει οποιαδήποτε άλλη κατοικία ή οποία χρησιμοποιείται ως μόνιμος τόπος διαμονής τους. Η παραπάνω αίτηση συνοδευόταν από «Βεβαίωση Αρχιτέκτονα/ Πολιτικού Μηχανικού» και αφορούσε και πάλι όπως αναφερόταν «την ανέγερση ή αγορά κατοικίας» Επιταγή που εκδόθηκε στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση στις 22/5/2007 ποσού Λ.Κ.5.791,66 από την Κυπριακή Δημοκρατία κατατέθηκε στις 8/6/2007 σε κοινό λογαριασμό όψεως των διαδίκων, με αρ.2005950-8 στη ΣΠΕ ΧΧ-ΧΧ-ΧΧ-ΧΧ. Θεωρώ αναγκαίο στη συνέχεια για να αξιολογήσω κατά πόσο είχε η Αιτήτρια οποιαδήποτε συμβολή να παραθέσω τα εισοδήματα των διαδίκων από την αρχή της γνωριμίας τους μέχρι και τη διάσταση. Και να απαντηθεί το ερώτημα ποια ήταν τα εισοδήματα των διαδίκων κατά την πιο πάνω περίοδο που ανεγέρθηκε η συζυγική κατοικία. Όσον αφορά τα εισοδήματα του Καθ' ου η Αίτηση βασίζομαι στις φορολογικές δηλώσεις του Καθ' ου η Αίτηση που παρουσίασε η κα Παπαθεοδούλου, αναφέροντας σε αυτό το σημείο ότι αποδέχομαι τη μαρτυρία της εν λόγω μάρτυρος ως ουδέτερης και αντικειμενικής. Κρίνοντας περαιτέρω ότι η εν μάρτυρας απάντησε με βάση τα έγγραφα που είχε ενώπιον της και τις ερωτήσεις που της τέθηκαν, χωρίς οποιαδήποτε προκατάληψη. Επίσης, όσον αφορά τα εισοδήματα της Αιτήτριας βασίζομαι στις καταστάσεις ασφαλιστικών αποδοχών της Αιτήτριας που αποτελούν επίσημα έγγραφα από το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Προκύπτει δε ότι Αιτήτρια εργάστηκε από την επιστροφή της στην Κύπρο μέχρι και τη διάσταση ανελλιπώς. Οι αναλυτικές καταστάσεις Αποδοχών Ασφαλισμένου κατά το Εργοδότη που παρουσίασε η Αιτήτρια Τεκ.32 μαρτυρούν ότι η Αιτήτρια είχε πάντα εργασία. Εισοδήματα Αιτήτριας Για το έτος 2005 οι ασφαλιστέες αποδοχές ήταν Λ.Κ.
Δούλεψε μόνο το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο του
Με πραγματικές αποδοχές για το Νοέμβριο Λ.Κ. 436 και το Δεκέμβριο Λ.Κ.
Για το έτος 2006 οι ασφαλιστέες αποδοχές ανέρχονταν στις Λ.Κ.10.062 (Λ.Κ.774 για 12 μήνες συν 13ο μισθό) Για το έτος 2007 οι ασφαλιστέες αποδοχές και πιστώσεις που καταχωρήθηκαν στον ασφαλιστικό της λογαριασμό ανήλθαν στις Λ.Κ.10.
Για το έτος 2008 οι ασφαλιστέες αποδοχές ανήλθαν στις €8.011 Για το 2009 οι ασφαλιστέες αποδοχές και πιστώσεις που καταχωρήθηκαν στον ασφαλιστικό της λογαριασμό ανήλθαν στις €
Για το 2010 οι ασφαλιστέες αποδοχές και πιστώσεις που καταχωρήθηκαν στον ασφαλιστικό της λογαριασμό για ανήλθαν στις €9.
Για το 2011 οι ασφαλιστέες αποδοχές της ανήλθαν στις €13,949 Για το 2012 οι ασφαλιστέες αποδοχές της ανήλθαν στις €13.
Για το 2013 μέχρι τον 7ο μήνα οι ασφαλιστέες αποδοχές ανέρχονταν σε €6,
Αφορά χρόνο μετά τη διάσταση. Τα συνολικά εισοδήματα της συνεπώς από το 2005 μέχρι και το 2012 ανήλθαν περίπου στις €99.
Δέχομαι συνεπώς τη θέση της Αιτήτριας ότι τα εισοδήματα της μέχρι τη διάσταση που έλαβε χώρα τον Αύγουστο του 2012 ήταν περίπου €90.112,
Η θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι τα εισοδήματα της ανήλθαν σε €60.000- €65.000 δεν υποστηρίζεται από το πιο πάνω μαρτυρικό υλικό. Ας σημειωθεί περαιτέρω ότι είναι παραδεκτό ότι τα εισοδήματα της Αιτήτριας ως αναφέρεται και στην αγόρευση του ευπαίδευτου συνήγορου του Καθ' ου η Αίτηση ότι είχε εισοδήματα περίπου €75.765,
Τα συνολικά εισοδήματα του Καθ' ου η Αίτηση τα οποία και δηλώθηκαν στις φορολογικές δηλώσεις του για τα έτη από 2005 μέχρι το 2013 (Τεκ.61) είχαν ως ακολούθως: Για το 2005 τα εισοδήματα του ήταν Λ.Κ. 7.577 Για το έτος 2006 τα εισοδήματα του ήταν Λ.Κ. 8.266 Για το έτος 2007 τα εισοδήματα του ήταν Λ.Κ. 7.654 Για το έτος 2008 τα εισοδήματα του ήταν €15.906 Για το έτος 2009 τα εισοδήματα του ήταν €15.306 Για το έτος 2010 τα εισοδήματα του ήταν € 16.610 Για το έτος 2011 τα εισοδήματα του ήταν € 17.994 Για το έτος 2012 τα εισοδήματα του ήταν € 23.946 Τα εισοδήματα του συνεπώς κατά τις πιο πάνω χρονιές μετατραπέντα σε ευρώ ανήλθαν περίπου στις €130.000 Στις φορολογικές δηλώσεις του Καθ' ου η Αίτηση δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά σε λήψη bonus. Ο Καθ' ου η Αίτηση προβάλλει βέβαια ότι είχε από τον πατέρα του επιπρόσθετα εισοδήματα ως bonus/φιλοδωρήματα. Τίποτα δεν παρουσίασε για την απόδειξη του ισχυρισμού αυτού. Ούτε και υπέδειξε οποιαδήποτε κατάθεση που γινόταν από τον πατέρα του και ή έδωσε λεπτομέρειες για το ύψος των φιλοδωρημάτων σε οποιοδήποτε λογαριασμό του ή κοινό λογαριασμό που διατηρούσε με την Αιτήτρια. Ούτε και ο πατέρας του παρουσίασε οποιοδήποτε αποδειχτικό προς το σκοπό αυτό. Παρά όμως την προσπάθεια της Αιτήτριας να παρουσιάσει χαμηλότερα τα εισοδήματα του εντούτοις φαίνεται με τη γραπτή της δήλωση η ίδια να παρουσιάζει τα εισοδήματα του Καθ' ου η Αίτηση μεγαλύτερα, συνεπώς έμμεσα παραδέχεται την παροχή περαιτέρω οικονομικής βοήθειας από το πατέρα του. Όπως η ίδια αναφέρει στην παράγραφο 19 της γραπτής της δήλωσης « Ο Καθ' ου η Αίτηση εργαζόταν ως υπάλληλος σε οικογενειακή επιχείρηση γκαράζ αυτοκινήτων του πατέρα του ήτοι στο Συνεταιρισμό .. με απολαβές περί τα €530- εβδομαδιαίως κατά το έτος 2005-2008, περί τα €700 εβδομαδιαίως κατά το έτος 2009 και από τα τέλη του 2009 περί τα €1000 περίπου την εβδομάδα». Εισοδήματα πολύ περισσότερα από αυτά που φαίνονται στις φορολογικές του δηλώσεις. Και εν πάση περιπτώσει όπως προέκυψε κατά τη ακρόαση γίνεται αποδεκτό το ποσό των €1300 μηνιαίως ως εισοδήματα του Καθ' ου η Αίτηση. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση στην κοινή τους πορεία είχε μεγαλύτερα εισοδήματα από αυτά της Αιτήτριας, με κάποια οικονομική ενίσχυση του πατέρα του. Όμως και η Αιτήτρια τον περισσότερο χρόνο με μικρές εξαιρέσεις είχε ένα σοβαρό εισόδημα το οποίο αποδέχομαι ότι χρησιμοποιούσε τόσο για τη φροντίδα και τα έξοδα της οικογένειας των διαδίκων όσο και για την πληρωμή των δανείων για την ανέγερση της οικοδομής και της μίσθωσης του βιομηχανικού οικοπέδου. Μάλιστα από την έγγραφη μαρτυρία (ασφαλιστέες αποδοχές) που έχω ενώπιον μου για τα έτη 2006 και 2007 ήταν υψηλότερα από αυτά του Καθ' ου η Αίτηση, που δηλώνονται στις φορολογικές δηλώσεις. Είναι όμως εύρημα του Δικαστηρίου στη βάση των αποδοχών της Αιτήτρια ότι αντικειμενικά κατά τους πρώτους μήνες εγκατάστασης της στην Κύπρο το Νοέμβριο του 2005, με βάση τα πολύ χαμηλά εισοδήματα της δεν είχε την ικανότητα να αποπληρώνει η ίδια αποκλειστικά το πρώτο δάνειο του Καθ' ου η Αίτηση ως η ίδια διατείνεται. Το ίδιο συμβαίνει και για τις χρονιές 2008 και 2010 όπου τα εισοδήματα του Καθ' ου η Αίτηση, ήταν πολύ περισσότερα . Αποδέχομαι όμως τη μαρτυρία της Αιτήτριας ως προς την κατάθεση του δικού της μισθού σε κοινούς λογαριασμούς που άλλωστε δεν αμφισβητήθηκε. Ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση υπέδειξε στην προσπάθεια του να πείσει το Δικαστήριο ότι η Αιτήτρια δεν συνεισέφερε με μετρητά, «Για το σπίτι ούτε ένα σεντ. Η πρώτη επιταγή που έβαλε σε λογαριασμό ήταν μετά το
Για το σπίτι ούτε ένα cent». Καταλήγω με βάση το μαρτυρικό υλικό που έχω ενώπιον μου ότι η Αιτήτρια είχε ένα σοβαρό εισόδημα κατά τη διάρκεια της κοινής πορείας και ότι κατέθετε τις επιταγές του μισθού της σε κοινούς λογαριασμούς. Άλλωστε δεν αμφισβητήθηκε το άνοιγμα κοινών λογαριασμών. Από τους λογαριασμούς αυτούς πληρώνονταν κοινά έξοδα για τις καθημερινές ανάγκες της οικογένειας, κατατέθηκαν τα λεφτά από τα δώρα του γάμου τους και μεταφέρονταν λεφτά στο 2ο δάνειο. Οι κοινοί λογαριασμοί δημιουργήθηκαν μετά το γάμο των διαδίκων.
Αρ. Λογαριασμού 3801878-1 όψεως, προς όφελος ΣΠΕ ΧΧ-ΧΧ ΧΧ-ΧΧ. (Τεκ. 24) Η θέση της Αιτήτριας ότι κατέθετε το μισθό της στον παραπάνω κοινό λογαριασμό επιβεβαιώνεται από το Τεκ. 24 (κατάσταση λογαριασμού ημερομηνίας 13/6/2013) και τις καταθέσεις που το συνοδεύουν. Κατατέθηκε δέσμη αποδείξεων κατάθεσης του μισθού της με επισυναπτόμενα τα αντίγραφα των αποδοχών πληρωμής της ημερομηνίας 30/06/2010, 04/08/2010, 06/08/2010, 05/08/2010, 04/04/2011, Μαρτίου 2011,03/06/20Ι1, Μαΐου 2011, 08/07/2011, Ιουνίου 2011, 05/08/2011, Ιουλίου 2011,04/11/2011, Οκτωβρίου 2011, 02/12/2011, Νοεμβρίου 2011, 02/01/
Από το λογαριασμό αυτό είναι αποδεκτό ότι εισέπραξε σε διάφορες ημερομηνίες κατά το έτος 2012 το ποσό των €33.000, όπως η ίδια αναφέρει αφού μοίρασαν το υπόλοιπο με τον Καθ' ου η Αίτηση από το συνολικό κατατεθειμένο υπόλοιπο των €63.013,
(Τεκ. 26 και Τεκ. 55). Επίσης από το λογαριασμό αυτό αγοράστηκε το αυτοκίνητο μάρκας Spacio με αρ. εγγραφής ΧΧΧ ΧΧ
Που παρέμεινε στην ιδιοκτησία του Καθ' ου η Αίτηση.
Λογαριασμό όψεως με αρ. 2005950-8 στη ΣΠΕ ΧΧ-ΧΧ-ΧΧ-ΧΧ. (Τεκ.26) Προκύπτει από το παραπάνω τεκμήριο ημερομηνίας 2/2/2009 ότι οι διάδικοι τον χρησιμοποιούσαν για τις τρέχουσες ανάγκες της οικογένειας. Η Αιτήτρια κατέθεσε δέσμη αποδείξεων καταθέσεων στον εν λόγω λογαριασμό και αποδειχτικών των αποδοχών της, ημερομηνίας 2/2/2009, 3/3/2009, 2/4/2009, 4/5/2009, 1/6/
6/11/2009, 7/12/2009, 23/12/2009, 21/12/2009, 25/1/2010, 1/2/2010, 3/3/2010, 26/3/2010, 30/3/2010, 29/4/2010, 31/5/2010, 28/6/2010, 21/1/2010, 6/5/2010, Απριλίου του 2011, 9/4/2012, Μαρτίου του
Οι καταθέσεις που γίνονταν στον εν λόγω κοινό λογαριασμό συμπίπτουν με το ποσό του μηνιαίου μισθού της κατά το χρόνο κατάθεσης τους.
Λογαριασμό με αρ. 2001781-2 της Σ.Π.E. ΧΧ-ΧΧ ΧΧ-ΧΧ ο οποίος είναι επ' ονόματι του Καθ' ου η Αίτηση ( Τεκ. 27). Από τον λογαριασμό αυτό είναι αποδεκτό πληρωνόταν το δάνειο με Αρ. Λογαριασμού 7206428-7 το οποίο ήτο επ' ονόματι του Καθ' ου η Αίτηση αρχικά. Μετά ακολούθησε το κοινό δάνειο το 2008 το οποίο ήταν στο όνομα και των δύο από τον οποίο μεταφερόταν κάθε μήνα η δόση του δανείου ύψους €
Στον παραπάνω λογαριασμό επίσης κατέθετε τα εισοδήματα της. Παρουσίασε αποδείξεις κατάθεσης με επισυναπτόμενες καταστάσεις αποδοχών ημερομηνίας 11/02/2011, Ιανουαρίου 2011, 18/03/2011, Φεβρουαρίου 2011 και δέσμη καταστάσεων λογαριασμού, αποδείξεων καταθέσεων και αποδειχτικών αποδοχών ημερομηνίας 17/09/2008, 02/09/2011, Αυγούστου 2011, 12/10/2011, Σεπτεμβρίου 2011, 02/01/2012, Δεκεμβρίου 2012, 09/07/2012, 05/10/2011, 03/02/2012, 04/05/2012, 02/09/2011, 02/01/
Όλες οι καταθέσεις είναι υπογραμμένες από την ίδια. Προκύπτει συνεπώς ότι στο λογαριασμό με αρ.2001781-2 από τον οποίο πληρώνονταν οι δόσεις του κοινού δανείου κατέθεσε επίσης επιταγές που αποτελούσαν το μισθό της. Πληρώνονταν τόσο η δόση του δανείου και τα ασφάλιστρα κατοικίας, ποσόν εκ €650 για ασφάλεια ζωής και ποσόν εκ €490,43 για κάλυψη των εξόδων της εν λόγω ασφάλειας κατοικίας. Στους 3 πιο πάνω λογαριασμούς τους οποίους διατηρούσαν λοιπόν φαίνεται να κατέθεταν τόσο μέρος του μισθού του Καθ' ου η Αίτηση όσο και του δικού της, καθώς και το ενοίκιο των EUR600.- μηνιαίως , το οποίον κέρδιζαν από την εκμίσθωση του ακινήτου στην βιομηχανική Αγίου ΧΧ-ΧΧΧΧΧΧ. Επίσης κατέθετε και τις επιταγές των αδειών μητρότητας και ασθένειας. Όμως και τα λεφτά από τα δώρα γάμου των διαδίκων φαίνεται να κατατέθηκαν στους κοινούς λογαριασμούς. Κατά την Αιτήτρια έλαβαν ως δώρα γάμου Λ.Κ.22.
(Τεκ. 38 λίστα γάμου). Ενώ ο Καθ' ου η Αίτηση δεν θυμόταν ακριβώς το ποσό που έλαβαν και δεν αντέκρουσε τη θέση της Αιτήτριας, ως προς το ποσό των δώρων. Η μαρτυρία της συνεπώς παρέμεινε αναντίλεκτη. Από το Τεκ. 39 που κατέθεσε η Αιτήτρια προκύπτει επίσης ότι ποσό Λ.Κ.5000 κατατέθηκε στις 31/10/2006 στο κοινό λογαριασμό όψεως των διαδίκων με αρ. 2005950-
Επίσης ποσό Λ.Κ.5.972 κατατέθηκε στο λογαριασμό των διαδίκων 6μηνης προειδοποίησης με αρ. 3801878 -
Ότι τα ποσά αυτά προέρχονταν από τα δώρα γάμου των διαδίκων δεν αμφισβητήθηκε. Η χορηγία επίσης από το Υπουργείο Οικονομικών ύψους Λ.Κ.5.791,66 Τεκ.36 με σκοπό την ανέγερση της οικοδομής, κατατέθηκε σε κοινό τους λογαριασμό στις 8/6/
Ο Καθ' ου η Αίτηση βέβαια αντεξεταζόμενος στο θέμα κατάθεσης επιταγών και καταθέσεις στο δάνειο από την Αιτήτρια, ως και η θέση της για να αποδείξει την συνεισφορά της ήταν κατηγορηματικός. Ο ίδιος έδινε στην Αιτήτρια χρήματα σε μετρητά που αφορούσαν την εργασία του και έπαιρνε την οικονομική στήριξη του πατέρα του, με σκοπό να καταθέτει στον εν λόγω λογαριασμό, καθώς ο ίδιος δεν ευκαιρούσε χρονικά. Έτσι εξηγείται, όπως ανέφερε, γιατί σε κάποιες καταθέσεις υπάρχει το όνομα της Μ. Ανάφερε χαρακτηριστικά: «Η Μ. μόνο επιταγές είχε. Τα μετρητά τα έδινα εγώ. Εγώ της έδινα τα μετρητά να τα καταθέτει στους διάφορους λογαριασμούς, είτε του δανείου είτε της κάρτας». «Η Μ. πάντα πληρωνόταν με επιταγές.. Μετά το 2008 έβαλε σε λογαριασμό εκτός από μετρητά. Μετρητά δεν πήρε ποτέ από καμία δουλειά» Ο Καθ' ου η Αίτηση όμως δεν έπεισε το Δικαστήριο για τον ισχυρισμό του αυτό. Ότι πάντοτε ο ίδιος έδινε λεφτά στην Αιτήτρια να τα καταθέτει. Γιατί όπως ανέφερε δεν ευκαιρούσε χρονικά. Δεν έδωσε οποιαδήποτε λεπτομέρεια για τα ποσά που της έδινε και τις ημερομηνίες που της τα έδωσε. Βασίστηκε μόνο στη θέση ότι όσα κατέθετε η Αιτήτρια ο ίδιος της τα έδινε. Όσον αφορά τις επιταγές αυτές αντιστοιχούν στο ποσό του μισθού της, για τον οποίο η Αιτήτρια παρουσίασε αποδειχτικά. Ούτε και αντέκρουσε ο Καθ' ου η Αίτηση ότι και η Αιτήτρια είχε σημαντικά εισοδήματα ώστε να συμμετέχει στα έξοδα διαβίωσης της οικογένειας. Ούτε και εξήγησε γιατί ενώ η Αιτήτρια, ως ανέφερε δεν συνεισέφερε καθόλου, αποφάσισε να την εμπλέξει σε μεγάλο κοινό δάνειο και σε αγορά μίσθωσης βιομηχανικού οικοπέδου, με σκοπό και οι δύο να αποκομίζουν όφελος και τα ενοίκια να κατατίθενται σε κοινούς λογαριασμούς. Από τα πιο πάνω, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η Αιτήτρια είχε συμβολή στην αύξηση της περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση με διάφορες μορφές συνεισφοράς. Ας σημειωθεί ότι τους παραπάνω λογαριασμούς και καταθέσεις παρουσίασε η κα ΧΧ-ΧΧ Κουφαλή της Κεδιπες, της οποίας η μαρτυρία ήταν ουδέτερη και αντικειμενική και την οποία αποδέχομαι ως ορθή και αληθή. Παρουσίασε τα στοιχεία των δύο δανείων και επιβεβαίωσε την υποχρέωση και των δύο στο κοινό δάνειο το οποίο επίσης ήταν στεγαστικό. Το ποσό των €200.000 πλέον που αφορούσε και τη συζυγική κατοικία το όφειλαν και οι δύο ως συνοφειλέτες. Αναγνώρισε επίσης και επιβεβαίωσε την υπογραφή της Αιτήτριας σε καταθέσεις στους λογαριασμούς. Θεωρώ όμως για την εξεύρεση της επακριβούς συνεισφοράς της Αιτήτριας στην επαύξηση της περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση με την κατοχή των πιο πάνω περιουσιακών στοιχείων θα πρέπει να εξετάσω τα πιο κάτω: Η ανέγερση της συζυγικής κατοικίας στον ΧΧ-ΧΧ. Αναφέρω καταρχάς ότι αποδέχομαι τη μαρτυρία του Καθ' ου η Αίτηση ως προς τη σύλληψη της ιδέας για ανέγερση της κατοικίας στον ΧΧ-ΧΧ. Την απόφαση την πήρε προτού συναντήσει την Αιτήτρια. Και αυτό αποδεικνύεται από την έκδοση της πολεοδομικής άδειας για την ανέγερση οικοδομής. Η οποία εκδόθηκε το Φεβρουάριο του
Η υλοποίηση όμως της ανέγερσης της κατοικίας έγινε όταν το ζευγάρι ήταν μαζί. Το Νοέμβριο του 2005 επίσης όταν επέστρεψε η Αιτήτρια από την Αγγλία η οικοδομή ήταν στα σκαριά. Παρουσιάστηκε δέσμη φωτογραφιών. Όσον αφορά τη μαρτυρία του πατέρα του Καθ' ου η Αίτηση την αποδέχομαι στο μέρος που αφορά την παροχή κάποιας οικονομικής βοήθειας στο γιο του. Αποδέχομαι ότι στις 18/1/2006, ουσιαστικά λίγους μήνες μετά την μετά την έναρξη των εργασιών ανέγερσης της κατοικίας κατέθεσε Λ.Κ.22.103,31 (€37.796,60) στο λογαριασμό του Καθ' ου η Αίτηση. Επίσης δέχομαι τη μαρτυρία του όσον αφορά το σχεδιασμό ανέγερσης οικοδομής από τον Καθ' ου η Αίτηση, πριν γνωρίσει την Αιτήτρια. Δεν μπόρεσε να πείσει όμως ότι η Αιτήτρια δεν είχε καμία συμμετοχή ως θα αναλύσω πιο κάτω. Ο κύριος Σεργίδης επίσης γίνεται πιστευτός ως προς την ανάληψη μέρους των εργασιών για την επίδικη κατοικία, επίσης για τη λήψη οδηγιών από τον Καθ' ου η Αίτηση και την πληρωμή από τον ίδιο τον Καθ' ου η Αίτηση. Η μαρτυρία του ήταν γνήσια και αληθινή. Η πληρωμή των εργασιών από τον Καθ' ου η Αίτηση επιβεβαιώνεται και από το Τεκ. 113 στο οποίο φαίνονται κάποιες πληρωμές που έγιναν από τον Καθ' ου η Αίτηση έναντι της προσφοράς του. Ποσό Λ.Κ.920 στις 27/1/2006, ποσό Λ.Κ. 1150 στις 13/1/2006, ποσό Λ.Κ.1150 στις 5/1/2006 σε αποδείξεις είσπραξης της εταιρείας Christakis Sergides Constructions Ltd. Με αρ, μητρώου Φ.Π.Α. Η μη αναφορά του ότι πληρώθηκε από την Αιτήτρια για τη φωτογράφηση της βάφτισης που αφορούσε ένα άλλο μεταγενέστερο γεγονός της ανέγερσης της οικοδομής, αλλά και ότι στη συνέχεια ήταν φωτογράφος δεν θεωρώ ότι κλονίζει την αξιοπιστία του. Αποδέχομαι τη θέση του ότι ο Γ. έδινε οδηγίες για τις εργασίες. Όμως ο κύριος Σεργίδης δεν ήταν ο κύριος εργολάβος του έργου, τον οποίο και δεν κάλεσε ο Καθ' ου η Αίτηση, οι δε εργασίες που έκανε στην οικοδομή ως φάνηκε από τη δική του μαρτυρία αλλά και τα τιμολόγια που παρουσίασε ο Καθ' ου η Αίτηση ήταν μεμονωμένες. Δέχομαι ακόμη και είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι τον κύριο ρόλο της διεξαγωγής και επίβλεψης των εργασιών αναφορικά με το χτίσιμο του σπιτιού τον είχε ο Καθ' ου η Αίτηση. Με την Καθ' ης η Αίτηση να έχει ρόλο επικουρικό. Είναι περαιτέρω εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο Καθ' ου η Αίτηση ήταν αυτός που έτρεχε την ανέγερση της συζυγικής κατοικίας και ότι η Αιτήτρια είχε ένα ρόλο στις εργασίες δευτερεύοντα. Η αναζήτηση προσφορών από την Αιτήτρια για το σπίτι, αποδεικνύει την ανάμιξη της σε κάποιο βαθμό στην πρόοδο των εργασιών. Κόστος ανέγερσης της κατοικίας- Πως καλύφθηκε το κόστος αυτό Είναι αποδεκτό από τον Καθ' ου η Αίτηση ότι το κόστος ανέγερσης της οικοδομής, ανήλθε στις €104.579,
Με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία καταλήγω ότι το παραπάνω κόστος έχει καλυφθεί σε ένα βαθμό από την καταβολή του πατέρα του Καθ' ου η Αίτηση του ποσού των Λ.Κ.22.103 (€37.796) κατά το 2006 που είχε σκοπό να τον βοηθήσει για την ανέγερση της οικοδομής που εν πάση περιπτώσει κατατέθηκε στις 18/1/2006 σε λογαριασμό του Καθ' ου η Αίτηση και καμία συνεισφορά σε αυτό δεν θα μπορούσε να έχει η Αιτήτρια με τα χαμηλά τότε εισοδήματα της, ούτε και πρόβαλε τέτοια θέση. Το δε υπόλοιπο από τη δημιουργία του δανείου από τον Καθ' ου η Αίτηση στις 17/10/2005 των Λ.Κ. 40.000 (€68.344), με σκοπό την ανέγερση της οικοδομής, το οποίο στη συνέχεια αναδομήθηκε με τη δημιουργία νέου κοινού κατά το 2008 στην πληρωμή του οποίου η Αιτήτρια είχε συνεισφορά. Το ποσό του αρχικού δανείου και του 2ου δανείου με την αναδόμηση του με τη δημιουργία 2ου δανείου αποτελεί συνεπώς το μέρος της συμβολής των διαδίκων στην ανέγερση της κατοικίας. Αυτό βέβαια δεν συνεπάγεται επιμερισμό σ' αυτούς εξίσου, αλλά στη βάση του λόγου της συνεισφοράς του καθενός που θα εξετάσω στη συνέχεια. Εννοείται ότι συνεισφορά του πατέρα του Καθ' ου η Αίτηση θα συνυπολογιστεί ως συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση. Στη βάση των πιο πάνω καταλήγω ότι οι διάδικοι είχαν συνεισφορά στην πληρωμή στην ανέγερση της κατοικίας ως ακολούθως: Ο πατέρας του Καθ' ου η Αίτηση συνεισέφερε με την καταβολή του ποσού των Λ.Κ.22.103 / ( €37.796 ). Το υπόλοιπο καταβλήθηκε από τα δάνεια. Επομένως η συμβολή του πατέρα του στο κόστος της ανέγερσης δηλαδή του ποσού των €104.579,86 είναι 36,14 %. Που προκύπτει από την πιο κάτω πράξη: €37.796 Χ 100 / €104.579,86 = 36,14 % Το υπόλοιπο 63,86% συνεπώς καταβλήθηκε από τους διάδικους στο ποσοστό που του αναλογεί στη βάση της συνεισφοράς του καθενός. Είναι ακόμα εύρημα του Δικαστηρίου ότι η Αιτήτρια είχε συμβολή στην πληρωμή του δανείου με την κατάθεση των εισοδημάτων της στο δεύτερο κοινό δάνειο. Η θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι ο ίδιος αποπλήρωσε όλα τα δάνεια γιατί τα λεφτά για την πληρωμή έφευγαν από το δικό του λογαριασμό δεν τεκμηριώθηκε, καθώς η Αιτήτρια με την πειστική μαρτυρία της κατέδειξε ότι και η ίδια συνέβαλε με τα εισοδήματα στην πληρωμή των ποσών αυτών. Περαιτέρω δέχομαι ότι ο ίδιος πλήρωνε τα υλικά για την ανέγερση της οικοδομής, άλλωστε υπάρχει σωρεία τιμολογίων και αποδείξεων που φέρουν το όνομα του όμως αυτό το κόστος των υλικών καλύφθηκε από το πρώτο δάνειο και στη συνέχεια το 2ο κοινό δάνειο. Αξιολογώντας το μαρτυρικό υλικό που έχω ενώπιον μου λοιπόν καταλήγω στο εύρημα ότι η Αιτήτρια η οποία εργαζόταν ανελλιπώς από το Νοέμβριο του 2005 και τη συγκατοίκηση της με τον Καθ' ου η Αίτηση τον Ιανουάριο του 2006 με την προοπτική του γάμου συνεισέφερε, σε κάποιο βαθμό, με λεφτά που κέρδιζε από την εργασία της τα οποία κατέθετε στους κοινούς λογαριασμούς, αλλά και στο λογαριασμό που διέθετε ο Καθ' ου η Αίτηση από τον οποίο μεταφερόταν η δόση του κοινού δανείου, στην αύξηση της ακίνητης περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση. Συμμετείχε κατά την εξέλιξη της ανέγερσης της συζυγικής κατοικίας με την εξασφάλιση προσφορών και χρησιμοποιούσε επίσης τα εισοδήματα της για τις τρέχουσες ανάγκες τους, ώστε ο Καθ' ου η Αίτηση να μπορεί να καταβάλλει τη δόση του πρώτου δανείου κατά τον πρώτο καιρό. Ας σημειωθεί περαιτέρω ότι έναντι του πρώτου δανείου που έγινε στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση στις 17/10/2005 για ποσό Λ.Κ.40.000 δηλαδή €68.344 κατά τη δημιουργία του νέου κοινού πλέον δανείου δύο χρόνια μετά το αρχικό, οφειλόταν μετά την πληρωμή για 2 χρόνια των δόσεων του αρχικού δανείου, των τόκων και των εξόδων που αφορούσαν το εν λόγω δάνειο, ένα σημαντικό μέρος του δανείου που ανερχόταν στις €64.173, το οποίο ανέλαβαν πλέον από κοινού ως συνοφειλέτες. Από τη μαρτυρία που προσέφερε η Αιτήτρια και τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν με την κα Κουφαλή, κατέθετε επίσης και στο δικό του λογαριασμό επιταγές του μισθού της. Και αυτό δεν αντικρούστηκε. Η θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι ο ίδιος της έδινε πάντοτε τα λεφτά και τα κατέθετε δεν τεκμηριώθηκε αφού από την προσκομισθείσα μαρτυρία τα ποσά που κατέθετε σε πολλές περιπτώσεις αντιστοιχούσαν με το ποσό του δικού της μισθού. Περαιτέρω είχε τη φροντίδα του σπιτιού και της οικογένειας. Θεωρώ περαιτέρω εντελώς απαξιωτικές τις επανειλημμένες αναφορές του Καθ' ου η Αίτηση, χωρίς καμία πειστικότητα για ανοικοκύρευτη σύντροφο, η οποία δεν πρόσφερε ούτε στο θέμα της φροντίδας του σπιτιού και στο παιδιά, ενώ όπως αναφέρει το διαπίστωσε εξαρχής, παρόλα αυτά αποφάσισε να την παντρευτεί. Συνεπώς η Αιτήτρια και έμμεση συνεισφορά στην επαύξηση της συζυγικής περιουσίας. Για τις μορφές της συνεισφοράς των συζύγων παραπέμπω στην απόφαση [ ] Μαθηκολώνη-Πουργουρίδου ν. [ ] Σαββίδη και [ ] Σαββίδης ν. [ ] Μαθηκολώνη-Πουργουρίδου, Εφ. Αρ. 2/2019 και 3/2019 ημερ. 20/12/2021), στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: Ως συνεισφορά» ορίζεται με το άρθρο 2 του Νόμου «.οποιαδήποτε μορφής συνεισφορά των συζύγων στην απόκτηση ή τη δημιουργία περιουσίας και περιλαμβάνει τη φροντίδα της οικογενειακής εστίας και των μελών της οικογένειας.» Το πρωτόδικο δικαστήριο έκρινε με παραπομπή και άντληση βοήθειας από ελληνικά συγγράμματα (Οικογενειακό Δίκαιο Απόστολου Γεωργιάδη, Έκδοση 2014, σελ. 8 και 9) που πραγματεύονται τον ορισμό της οικογένειας, πώς θα πρέπει να δοθεί μια διασταλτική ερμηνεία στον όρο στον οποίο συμπεριλαμβάνεται η φροντίδα της εστίας που χρησιμοποιούσαν οι συμβίοι και μεταγενέστερα σύζυγοι και των παιδιών που απέκτησαν κατά το χρόνο συμβίωσης. Θεωρούμε απόλυτα ορθή την προσέγγιση αυτή του πρωτόδικου Δικαστηρίου, η οποία συνάδει με τον σκοπό του νόμου και τον όρο «περιουσία» όπως πιο πάνω αναλύθηκε. Η συνεισφορά μπορεί να λάβει οποιαδήποτε μορφή τόσο άμεση όσο και έμμεση. Κατατάσσεται σε αυτή και προσμετρά η συνεισφορά της φροντίδας της οικίας πριν το γάμο όπως και μετά το γάμο. Δεν νοείται διαχωρισμός της έννοιας αυτής όπως την εισηγείται ο συνήγορος του εφεσίβλητο στον 3ο λόγο έφεσης. Η εξέταση του όρου «συνεισφορά» όπως απαντάται στο ελληνικό δίκαιο (Οικογενειακό Δίκαιο Γ. Κουμάντου, Τόμος Ι, σελ. 203 και 204) υποδεικνύει ότι η συμβολή του ενός συζύγου στην αύξηση της περιουσίας του άλλου, μπορεί να γίνει με «οποιοδήποτε τρόπο» και καλύπτει ένα ευρύτατο φάσμα μορφών συμπαράστασης του ενός συζύγου προς τον άλλο, από την εξωτερικά διαπιστώσιμη παροχή υπηρεσιών (π.χ. στο μαγαζί ή στο γραφείο) ως την αδιόρατη βοήθεια που γίνεται με τη διατήρηση καλών κοινωνικών σχέσεων ή με τη φυσική τόνωση σε δύσκολες στιγμές. Η ίδια ερμηνεία προσφέρεται και στο σύγγραμμα του Χαράλαμπου Παπαδάκη «Αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα» στην οποία γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στον όρο «αδιόρατη βοήθεια» και καθορίζεται πως οι καλές κοινωνικές ή γενικότερα επαγγελματικές συναναστροφές πολύ συχνά ευνοούν τον σύζυγο στην επιχειρηματική ή επαγγελματική του δράση. Τονίζεται βέβαια ότι η συμπαράσταση του ενός συζύγου προς τον άλλο, η οποία εξαρτάται από τις συγκεκριμένες συνθήκες της οικογενειακής ζωής και καλύπτουν ευρύ φάσμα μορφών συμπαράστασης, συνεπώς δεν είναι δυνατός ο εξαντλητικός προσδιορισμός των τρόπων συμβολής γι' αυτό επιβάλλεται τελολογικά η διερεύνηση της έννοιας συμβολής (διασταλτική ερμηνεία) έτσι ώστε να μην περιορίζεται η αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα. Μέρος της συμβολής αυτής μπορεί να συνίσταται και στη χρήση από τον εναγόμενο σύζυγο της συζυγικής οικίας. «Η σημασία της «συνεισφοράς» στο πλαίσιο του νόμου, έγκειται στην εξάρτηση από αυτή του μέρους της όποιας αύξησης οφείλεται σ' αυτή. Αποτελεί την προϋπόθεση για την γέννηση δικαιώματος και τον παράγοντα για τον καθορισμό της έκτασής του. Τεκμαίρεται βέβαια ότι σε κάθε γάμο υπάρχει τέτοια συνεισφορά και ότι αυτή ανέρχεται στο 1/3 της αύξησης αλλά το τεκμήριο είναι μαχητό και, πάντως, η θέσπισή του δεν είναι στοιχείο προσδιοριστικό της φύσης της ή της επενέργειάς της.» (Παπαϊωάννου ν. Παπαϊωάννου κ.α.

(2000)1 (Α) Α.Α.Δ 656)». Η παραπάνω θέση επαναλήφθηκε στην πολύ πρόσφατη απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου με αρ. 8/22 Β.Φ. v. Ε.Α ημ. 16/3/2023: «Έχοντας κατά νου πως ο όρος συνεισφορά δεν περιλαμβάνει μόνον την άμεση χρηματική εισφορά, αλλά εμπεριέχει την οποιαδήποτε εισφορά του ετέρου των συζύγων στην κοινή διαβίωση και γενικότερα στην κοινή οικογενειακή ζωή, μπορεί να θεωρηθεί και δεν αμφισβήτησε ότι υπό αυτή την έννοια υπήρξε συνεισφορά του εφεσείοντα». Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν με έπεισε με τη δογματική απόλυτη τοποθέτηση του ότι η Αιτήτρια δεν είχε καμία συνεισφορά στην ανέγερση και ολοκλήρωση της συζυγικής κατοικίας η Αιτήτρια. Ούτε και έπεισε με την ισοπεδωτική αναφορά του σε ανυπαρξία οποιασδήποτε συνεισφοράς από την Αιτήτρια στα υπόλοιπα περιουσιακά στοιχεία. Ο καθένας είχε το δικό του ρόλο στην κοινή τους πορεία. Με τον Καθ' ου η Αίτηση να έχει μεγαλύτερη συνεισφορά λόγω της μεγαλύτερης εισοδηματικής του ικανότητας και της βοήθειας του πατέρα του. Οι οποιεσδήποτε διαφορές των διαδίκων ως ζευγάρι δεν μπορούν να μηδενίσουν τη συνεισφορά της Αιτήτριας. Ούτε ασφαλώς στην παρούσα περίπτωση ενδιαφέρουν θέματα γονικής μέριμνας τα οποία θα μπορούσαν να ρυθμιστούν μεταξύ των διαδίκων σε άλλη διαδικασία. Με βάση λοιπόν την προσκομισθείσα μαρτυρία είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι η Αιτήτρια έχει αποδείξει ότι η περιουσία του Καθ' ου η Αίτηση που αποκτήθηκε με την προοπτική του γάμου και κατά τη διάρκεια του γάμου των διαδίκων αυξήθηκε και ότι στην αύξηση αυτή είχε και η ίδια σημαντική συνεισφορά. Το ερώτημα που ακολουθεί είναι αν απέδειξε με θετικό τρόπο το ύψος της συνεισφοράς της. Η απάντηση είναι αρνητική. Ούτε και απέδειξε ότι είχε ισότιμη συμβολή. Ούτε ασφαλώς απέδειξε ότι η συνεισφορά της ανήλθε στο 64,7% ως η ευπαίδευτη συνήγορος της εισηγείται με την αγόρευση της. Ούτε όμως απέδειξε ότι είχε ισάξια συμμετοχή. Θεωρώ συνεπώς ότι τυγχάνει εφαρμογής οι αρχές ως έχουν διατυπωθεί στην υπόθεση Αντώνης Θεωρή v. Δέσποινας Χρυσοστόμου, (ανωτέρω) στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα:- "η εφεσίβλητη, αν και απέδειξε ότι συνεισέφερε στην αύξηση της ακίνητης περιουσίας του εφεσείοντος, εν τούτοις, απέτυχε να αποδείξει, με θετικό τρόπο, την έκταση της συνεισφοράς της σ΄ αυτή την αύξηση. Ταυτόχρονα, έκρινε ότι ο εφεσείων απέτυχε να αποδείξει ότι η εφεσίβλητη δεν συνεισέφερε, με κανένα τρόπο, στην αύξηση της ακίνητης περιουσίας του. Ως εκ τούτου, εφόσον δεν είχε αποδειχθεί ούτε μεγαλύτερη, ούτε μικρότερη, αλλά ούτε και ανύπαρκτη συνεισφορά της εφεσίβλητης, ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο προχώρησε και εφάρμοσε το τεκμήριο του εδαφίου

(2)του άρθρου 14 του Νόμου." Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι το τεκμήριο του άρθρου 14 ενεργοποιείται κάτω από μια προϋπόθεση. Ότι ο σύζυγος που αξιώνει συμμετοχή σε περιουσία του άλλου συζύγου απέδειξε την αύξηση της περιουσίας του τελευταίου. Η αύξηση της περιουσίας πρέπει να γίνεται με ακρίβεια και αυστηρότητα. Δε αρκεί να πιθανολογείται ως θέμα λογικής και κοινής αντίληψης. Με βάση τα πιο πάνω θεωρώ συνεπώς ότι η Αιτήτρια θα πρέπει να έχει το όφελος του τεκμηρίου του του εδαφίου

(2)του άρθρου 14 του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου του 1991 (Νόμος 232/91, όπως τροποποιήθηκε από τη συνεισφορά της, στο ένα τρίτο της αύξησης της περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση. Στην προκείμενη περίπτωση εφόσον δεν είχε αποδειχθεί ούτε μεγαλύτερη, ούτε μικρότερη και το βάρος αυτό έφερε ο Καθ' ου η Αίτηση το οποίο δεν απέσεισε, αλλά ούτε και ανύπαρκτη συνεισφορά της εφεσίβλητης στην αύξηση της περιουσίας του καταλήγω ότι θα πρέπει να αποδοθεί στην Αιτήτρια το τεκμήριο του Νόμου. Δεν μπορώ να παραβλέψω βέβαια ότι μετά τη διάσταση το υπόλοιπο του κοινού δανείου που αφορούσε τη συζυγική κατοικία στην αναλογία που αφορούσε αυτή και τη μίσθωση, ως κατέληξα πιο πάνω εξοφλήθηκε εξολοκλήρου από τον Καθ' ου η Αίτηση. Επίσης ότι η Αιτήτρια έλαβε το ποσό των €33.000 (Τεκ.31) από το λογαριασμό με αρ. 3801878-1, μετά τη διάσταση. Έχοντας λοιπόν ενώπιον μου ότι ο πατέρας του Καθ' ου η Αίτηση συνεισέφερε στο κόστος ανέγερσης της κατοικίας κατά το 36,14% και το υπόλοιπο το κάλυψαν οι διάδικοι προχωρώ να υπολογίσω την αναλογία της Αιτήτριας στο υπόλοιπο δηλαδή το 63,86 % που αντιστοιχεί στη συνεισφορά των διαδίκων στην ανέγερση της κατοικίας, έχοντας καταλήξει ότι η Αιτήτρια δεν πέτυχε να αποδείξει την έκταση της συνεισφοράς της, αλλά δικαιούται το τεκμήριο του νόμου. Καταλήγω λοιπόν ότι η συνεισφορά της ανέρχεται στο 21,28% στο κόστος ανέγερσης της οικοδομής με τις μορφές που ανέλυσα πιο πάνω (Δηλαδή στο 1/3 του 63,86%). Επίσης στο 1/3 σε σχέση με τα υπόλοιπα περιουσιακά στοιχεία, αυτοκίνητο και κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό, η αξία των οποίων ανερχόταν κατά τη διάσταση στις €11.590. Που συνεπάγεται ότι δικαιούται στη επαύξηση της περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση που ανέρχεται στις €208.845,00 και αφορά τη συζυγική κατοικία €44.442,216 ( €208.845,00 Χ 21,28 /100 ). Πλέον το 1/3 στις €11.590,00 (στα υπόλοιπα περιουσιακά στοιχεία) = €3.863,33. Συνεπώς η Αιτήτρια δικαιούται ποσό €48.305,546 (€48.306,00 στρογγυλός αριθμός). Συνακόλουθα η αίτηση της Αιτήτριας επιτυγχάνει και εκδίδεται απόφαση υπέρ της και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση για το ποσό των €48.306,00 με έξοδα υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Αναφορικά με την επιδίκαση τόκου, θεωρώ ότι είναι δίκαιο να αρχίζει από την ημέρα έναρξης της ακρόασης, δηλαδή από τις 7/11/19, «ότε και εδόθη ώθηση στη διαδικασία» Βλ. Μουστάκας κ.ά. ν. Ιωάννου κ.ά.

(2010)1(Α) ΑΑΔ 173). Προηγουμένως και οι δύο πλευρές από κοινού ζητούσαν χρόνο για να διευθετήσουν την υπόθεση, υπήρξε αλλαγή δικηγόρου του Καθ' ου αίτηση, επίσης και οι δύο ευθύνονται σε κάποιο βαθμό για κάποιες αναβολές και καθυστερήσεις. Περαιτέρω μετά την έναρξη της ακρόασης σημειώθηκε κάποια στασιμότητα, ένεκα της πανδημίας του κορονοϊού. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.