Β. Α. ν. Α. Α., Αρ. Αίτησης: 6/2022, 13/3/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗΣ ΧΡΗΣΗΣ Ενώπιον: Κ. Χατζηαθανασίου-Σιαμτάνη Δ. Οικ. Δικ. Αρ. Αίτησης: 6/2022 Μεταξύ: Β. Α., από τη Λεμεσό Αιτήτρια ΚΑΙ Α. Α., από τη Λεμεσό Καθ' ου η αίτηση Μονομερής αίτηση ημερομηνίας 11/4/2022 από τη Β. Α. Ημερομηνία: 13 Μαρτίου 2023 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: κα Α. Ιωάννου για κα Αθηνά Παπαδοπούλου Σπύρου Για Καθ' ου η Αίτηση: κα Στ. Ευριπίδου για κ.κ. Ρ. Ερωτοκρίτου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αιτήτρια στις 11/4/2022 καταχώρησε εναρκτήρια αίτηση αποκλειστικής χρήσης της συζυγικής οικίας των διαδίκων. Την ίδια ημέρα, καταχώρησε και μονομερή αίτηση με το ίδιο αντικείμενο. Το Δικαστήριο στις 12/4/22 εξέδωσε τα πιο κάτω προσωρινά διατάγματα: «
- Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται προσωρινό διάταγμα με το οποίο παραχωρείται στην Αιτήτρια η αποκλειστική χρήση της συζυγικής στέγης που βρίσκεται στην οδό ΧΧΧ στη Λεμεσό μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελικής εκδίκασης της κυρίως αίτησης.
- Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται προσωρινό διάταγμα μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου με το οποίο απαγορεύεται στον Καθ' ου η Αίτηση να εισέρχεται στην πιο πάνω συζυγική οικογενειακή στέγη μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου, και/ή μέχρι εκδίκασης της κυρίως αίτησης.
- Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάζεται ο Καθ' ου η Αίτηση όπως εγκαταλείψει εντός 72 ωρών από την επίδοση το συζυγικό οίκο που βρίσκεται στην οδό ΧΧΧ, στη Λεμεσό μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελικής εκδίκασης της κυρίως αίτησης». Η Αιτήτρια στήριξε το αίτημα της σε τέσσερεις ένορκες δηλώσεις. Μια έγινε από την ίδια και οι άλλες τρεις από τη νονά του ανήλικου τέκνου των διαδίκων, μια πολύ καλή φίλη της Αιτήτριας και μια γειτόνισσα τους. Στη δική της ένορκη δήλωση η Αιτήτρια προβάλλει τα ακόλουθους ισχυρισμούς: Ότι παντρεύτηκαν με τον Καθ' ου η Αίτηση στις 24/11/2001 ότι απέκτησαν 3 παιδιά ένα εκ των οποίων είναι ενήλικας σήμερα. Ότι διαμένουν στη συζυγική κατοικία στη Λεμεσό. Ότι εργάζεται ως καθαρίστρια στην ιδιόκτητη πολυκατοικία του πατέρα του συζύγου της και λαμβάνει μισθό €300 μηνιαίως. Ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είναι ιδιωτικός υπάλληλος και λαμβάνει €800 μηνιαίως. Έχει ιδιόκτητη οικογενειακή περιουσία την οποία διαχειρίζεται μέχρι σήμερα ο πατέρας του ο οποίος πληρώνει τα έξοδα των παιδιών του, καταθέτει επίσης σε κοινό λογαριασμό δικό της και του Καθ' ου η Αίτηση το ποσό των €2000 μηνιαίως και οι λογαριασμοί πληρώνονται από τον πατέρα του. Ο Καθ' ου η Αίτηση έχει μεγάλη οικονομική δυνατότητα είναι εισοδηματίας ενοικίων από οικογενειακή περιουσία και τα ενοίκια ανέρχονται πέραν των €6000 μηνιαίως περίπου. Όπως αναφέρει στη συνέχεια εδώ και ένα χρόνο η έγγαμη σχέση τους δεν είναι η αρμόζουσα. Τους τελευταίους μήνες βρίσκονται εντελώς σε διάσταση, διαμένουν σε ξεχωριστά δωμάτια, ο Καθ' ου η Αίτηση δημιουργεί συνεχώς εντάσεις έχει εκρήξεις, σπάζει αντικείμενα και δημιουργεί κατάσταση τρόμου. Το δε μικρότερο παιδί κοιμάται μαζί της τα βράδια καθώς νιώθει ανασφάλεια να κοιμηθεί στο δωμάτιο του. Όπως ισχυρίζεται περαιτέρω όλη η οικογένεια του γνωρίζει πολύ καλά ότι ο Καθ' ου η Αίτηση έχει ψυχολογικά προβλήματα και δεν εννοούν να το αποδεχτούν και να τον συμβουλεύσουν να επισκεφθεί γιατρό. Από την αρχή του γάμου τους, σύμφωνα με την Αιτήτρια, η συμπεριφορά του ήταν περίεργη, με αδικαιολόγητα ξεσπάσματα και θυμό τα οποία τους δημιουργούσαν άγχος και ανασφάλεια. Έδωσε όμως χρόνο για να ισορροπήσει ο Καθ' ου η Αίτηση ψυχολογικά. Η συμπεριφορά του όμως είναι απρόβλεπτη. Έκανε υπομονή, έχοντας προτεραιότητα την ανατροφή των παιδιών της. Στην Κύπρο η ίδια δεν έχει οποιοδήποτε συγγενή, ούτε προστασία και αυτό την έθετε σε μειονεκτική θέση έναντι του Καθ' ου η Αίτηση, ενώ ο Καθ' ου η Αίτηση έχει τους γονείς του οι οποίοι κάνουν κουμάντο στη ζωή και κατ' επέκταση στην οικογένεια τους. Περιγράφει στη συνέχεια περιστατικά άσκησης σωματική βίας εναντίον της όπου, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας την χτυπούσε και της έριχνε αντικείμενα για την τραυματίσει και να την τρομοκρατήσει. Μια άλλη φορά την έπιασε από το λαιμό να την πνίξει και κατά τη διάρκεια του περιστατικού τα παιδιά φώναζαν βοήθεια, τους άκουσε γειτόνισσα την οποία και κατονομάζει και επενέβη να βοηθήσει. Σε ένα άλλο περιστατικό βίας, όπως ισχυρίζεται, ο Καθ' ου η Αίτηση της άφησε μελανιές στο πρόσωπο και στο σώμα της. Εκείνη τη φορά έφυγε από το σπίτι και πήγε στο σπίτι της γειτόνισσας την οποία και κατονομάζει, η οποία και την περιέθαλψε. Άλλη φορά δε όπως περιγράφει σε ένα περιστατικό βίας ήταν παρούσα κάποια φίλη της την οποία και κατονομάζει η οποία την απομάκρυνε από το σπίτι για να ηρεμήσει και να γλυτώσει από την έξαρση θυμού του Καθ' ου η Αίτηση. Το βράδυ, όταν την επέστρεψε στο σπίτι και πάλι ο Καθ' ου η Αίτηση προσπάθησε να χειροδικήσει εναντίον της. Επισυνάπτονται σχετικές ένορκες δηλώσεις των ανωτέρω προσώπων οι οποίες επιβεβαιώνουν κάποια περιστατικά. Όπως αναφέρει περαιτέρω, περνούσε τη ζωή της μέσα στο φόβο και δεν διανοείτο να καταγγείλει τον Καθ' ου η Αίτηση στην Αστυνομία αφού την εκβίαζε ότι ο πατέρας του θα διακόψει τη βοήθεια που τους δίνει και δη τώρα που ο γιος τους είναι φοιτητής στο Λονδίνο. Πρόσφατα στις 28/3/2022, βρήκε τη δύναμη και κατάγγειλε την ύπαρξη βίας στην οικογένεια στην Κεντρική Αστυνομία. Λόγω της κατάστασης που επικρατεί στο σπίτι επιβαρύνθηκε η υγεία της περισσότερο. Αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα με το συκώτι της και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Επισυνάπτει σχετική ιατρική βεβαίωση. Όμως η βιαιότητα δεν έμεινε όπως ισχυρίζεται στην ίδια αλλά μεταφέρθηκε και στα παιδιά τους. Στην αρχή υπήρχε λεκτική βία και εξελίχθηκε σε χειροδικία. Για πολλά χρόνια ήταν πολύ βίαιος στο γιο του Π. τον οποίο χτυπούσε υπερβολικά. Τώρα έχει αρχίσει να συμπεριφέρεται βίαια και στην κόρη του Κ. η οποία κατήγγειλε τη βίαια συμπεριφορά του πατέρα της έναντί της και τις μελανιές που είχε στο σώμα της πράγμα που διαπίστωσε και παιδοψυχολόγος- Λειτουργός του σχολείου της . Επισυνάπτει σχετικές φωτογραφίες. Η ανήλικη επίσης έχει αρχίσει να παραπονιέται για τα όσα διαδραματίζονται στο σπίτι. Όπως αναφέρει η Αιτήτρια, μετά από επίσκεψη στον παιδίατρο και αιματολογικές εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκε η κόρη τους, έδειξαν ψηλή κορτιζόλη, η οποία όπως τους λέχθηκε οφείλεται σε στρεσσογόνες καταστάσεις. Επίσης η ανήλικη μετά από χαστούκι που δέχτηκε από τον πατέρα της παραπονέθηκε για έντονο πόσο στο αυτί. Μετά από επίσκεψη στο Ωτορινολαρυγγολόγο διαπιστώθηκε ότι είχε αιμορραγία και ρήξη τυμπάνου. Επισυνάπτει σχετικές ιατρικές βεβαιώσεις. Ο Καθ' ου η Αίτηση διαθέτει ακίνητη περιουσία και μπορεί να μετακινηθεί από τη συζυγική κατοικία, σε αντίθεση με την ίδια η οποία δεν έχει πουθενά να πάει και τα τέκνα της επιθυμούν να μείνουν μαζί της. Η περιουσία του από όσο μπορεί να γνωρίζει αποτελείται από ένα κατάστημα στη Λεμεσό, ένα κατάστημα στην Αθήνα, ένα διαμέρισμα σε περιοχή της Λεμεσού το οποίο σε λίγες μέρες θα είναι άδειο, ένα παραθαλάσσιο διαμέρισμα στη Λεμεσό το οποίο ανήκει σε εταιρεία στην οποία είναι μέτοχος κατά το 50% και είναι διαθέσιμο για κατοίκηση. Πρόσφατα όπως ισχυρίζεται την απείλησε ο σύζυγος της ότι αν καταφύγει στην Αστυνομία ή το Δικαστήριο θα χάσει τα πάντα στη ζωή της υπονοώντας ότι ο πατέρας του θα σταματήσει να πληρώνει τα δίδακτρα του γιου τους στο εξωτερικό, του ιδιωτικού σχολείου της κόρης τους, του άλλου παιδιού τους και γενικά την οικονομική βοήθεια προς αυτούς. Τα πιο πάνω όπως αναφέρει διεμήνυσαν στο γιο τους που σπουδάζει στο εξωτερικό ο οποίος πριν μερικές μέρες στράφηκε εναντίον της και την κτύπησε. Κατήγγειλε το περιστατικό στον Αστυνομικό Σταθμό στην Λεμεσό, στις 28/3/
- Η συνέχιση της παραμονής του Καθ' ου η Αίτηση στην οικογενειακή τους στέγη όπως αναφέρει η Αιτήτρια, θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη στην ίδια και τα παιδιά. Ενόψει δε τον πιο πάνω συνθηκών και του συμφέροντος των παιδιών τους, θεωρεί πως είναι επείγον όπως εκδοθεί προσωρινό διάταγμα. Η νονά του γιου τους στη δική της ένορκη δήλωση αναφέρει μεταξύ άλλων για τη στενή σχέση που έχει μαζί τους και ότι έζησε την αλλόκοτη συμπεριφορά του Καθ' ου η Αίτηση στην οικογένεια του. Επίσης αναφέρει ότι όταν είναι μόνη της με το παιδί της αυτό της εκμυστηρεύεται και της περιγράφει περιστατικά βίας που διαδραματίζονται στο σπίτι τους, τόσο εναντίον της Αιτήτριας όσο και της ανήλικης αδελφής του από τον πατέρα του. Η γειτόνισσα τους Ρ. Μ. στη δική της ένορκη δήλωση δηλώνει μεταξύ άλλων ότι επανειλημμένα άκουσε και ακούει φωνές και μεγάλη αναστάτωση από το σπίτι της Αιτήτριας και ότι παρενέβη τηλεφωνικώς φοβούμενη ότι θα συμβεί μεγάλο κακό. Ακόμα, όπως ισχυρίζεται, έχει δει την Αιτήτρια και τη θυγατέρα τους να έχουν εμφανείς μώλωπες στο σώμα τους. Επίσης αναφέρει ότι πολλές φορές συμβούλεψε την Αιτήτρια να καταφύγει στην Αστυνομία, αλλά από ότι γνωρίζει ήταν κάτω από καθεστώς εκφοβισμού. Η φίλη της Ε. Κ στη δική της ένορκη δήλωση αναφέρει μεταξύ άλλων ότι ήταν μάρτυρας, όταν σε επίσκεψη στο σπίτι της Αιτήτριας για ασήμαντη αφορμή και εντελώς απρόκλητα ο Καθ' ου η Αίτηση άρχισε να φωνάζει, να βρίζει και να έχει επιθετική συμπεριφορά έναντι της Αιτήτριας. Αναφέρει περαιτέρω ότι ζήτησε από την Αιτήτρια να φύγουν από το σπίτι και να πάνε κάπου να ηρεμήσουν. Το βράδυ συνόδευσε την Αιτήτρια στο σπίτι της, όμως στην προσπάθεια της Αιτήτριας να βάλει το κλειδί στην πόρτα η πόρτα δεν άνοιγε. Τότε αναγκάστηκε να χτυπήσει το κουδούνι, οπότε άνοιξε ο Καθ' ου η Αίτηση όπου και προσπάθησε να την χτυπήσει. Τότε η φίλη της επενέβηκε και του άρπαξε το χέρι. Το βράδυ διανυκτέρευσε στο σπίτι τους, γιατί η Αιτήτρια ήταν πολύ αναστατωμένη και τρομοκρατημένη. Τα προσωρινά διατάγματα προσέκρουσαν στην ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση η οποία καταχωρήθηκε στις 14/9/
- Σ' αυτήν προβάλλει μεταξύ άλλων ότι η Αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα, τα οποία αν γνώριζε το Δικαστήριο θα επηρέαζαν την κρίση του υπέρ του και δεν θα εξέδιδε το διάταγμα ημερομηνίας 12/4/2022 και ότι δεν ήλθε με καθαρά χέρια. Επίσης προβάλλεται ότι δεν συντρέχουν οι λόγοι και οι απαιτούμενες εκ του Νόμου προϋποθέσεις ώστε να καταστεί απόλυτο το παρεμπίπτον διάταγμα, ότι οι τα γεγονότα και οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας τα οποία παρατίθενται στην ένορκη δήλωση της ημερομηνίας είναι γενικοί, αόριστοι, ατεκμηρίωτοι και ψευδείς, καθώς και ότι δεν υφίστατο το κατεπείγον για την υποβολή της αίτησης αλλά αυτή καταχωρήθηκε για σκοπούς εκβιασμού και καταπίεσης του. Επίσης προβάλλεται ότι δεν υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχία στην Αίτηση της, αφού η διάσταση τους οφείλεται στην υπαιτιότητα της ίδιας της Αιτήτριας και η Αιτήτρια ευθύνεται για την ένταση που υπάρχει εντός της συζυγικής κατοικίας. Περαιτέρω ως λόγος ένστασης προβάλλεται ότι η Αιτήτρια ουδεμία ζημιά θα υποστεί από την μη απολυτοποίηση του προσωρινού διατάγματος, σε αντίθεση με την ζημιά που θα υποστεί ο ίδιος. Η ένσταση του στηρίζεται στα γεγονότα τα οποία παρατίθενται στην πολυσέλιδη ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 14/9/
- Σ' αυτήν απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας για άσκηση σωματικής και λεκτικής βίας ως ψευδείς και εκτός πραγματικότητας. Είναι δε η θέση του ότι ουδέποτε εξύβρισε και/ή απείλησε και εκφόβισε την Αιτήτρια και τα ανήλικα τέκνα τους, τουναντίον είναι η Αιτήτρια αυτή που με τη στάση και συμπεριφορά της δημιουργούσε εντάσεις στη σχέση τους και προκαλούσε έντονους καβγάδες στο σπίτι. Επίσης όπως ισχυρίζεται η Αιτήτρια τον ύβριζε και του απέδιδε απαράδεκτους ισχυρισμούς, τον υποτιμούσε λεκτικά και τον ταπείνωνε ακόμη και μπροστά στα παιδιά τους, λόγω του προβλήματος δυσλεξίας που έχει. Ως προς τα διάφορα επεισόδια που περιγράφει η Αιτήτρια και τα όσα του καταλογίζει η Αιτήτρια, δίδει τη δική του εκδοχή. Επίσης σε σχέση με την ανήλικη θυγατέρα τους είναι η θέση του ότι της ζήτησε να πάει για ύπνο γιατί το πρωί είχε σχολείο, ότι η αυτή τον αγνοούσε για αρκετή ώρα και στη συνέχεια τον έβριζε, τον έφτυσε και τον κλώτσησε στο πόδι, οπότε την άρπαξε δυνατά από το χέρι, την τράβηξε και της είπε να πάει να κοιμηθεί. Θεωρεί ότι η θυγατέρα τους επηρεάζεται από τη μητέρα της. Ο ίδιος ουδέποτε της φώναζε ούτε την ύβριζε ως ισχυρίζεται η Αιτήτρια και οι οποιεσδήποτε προστριβές που μπορεί να είχαν μεταξύ τους οφείλοντας αποκλειστικά στην υπαιτιότητα της Αιτήτριας η οποία είχε αρνητική απέναντι του συμπεριφορά. Επίσης η ίδια η Αιτήτρια αποφάσισε να κοιμούνται σε ξεχωριστά δωμάτια όταν ξέσπασε η πανδημία του κορονοϊού, το οποίο αποδέχθηκε χωρίς δεύτερη σκέψη, αφού δεν έπρεπε να επιβαρυνθεί η υγεία της Αιτήτριας η οποία πάσχει από Ηπατίτιδα Β. Όπως αναφέρει στη συνέχεια, τα τελευταία χρόνια η σύζυγος του συναναστρέφεται με γυναίκες που δεν έχουν οικογενειακές δεσμεύσεις, συχνάζουν σε καφετέριες από το πρωί και συνεχίζουν σε νυχτερινά κέντρα μέχρι τις πρωινές ώρες. Η δε συμπεριφορά της θεωρεί πως άλλαξε λόγω των επαφών της με αυτές και οδήγησε σε προβλήματα στο γάμο τους. Επιπλέον είναι η θέση του ότι κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης ο ίδιος φρόντιζε για τη διατροφή των παιδιών τους τα οποία υπεραγαπά και συνεισέφερε τα μέγιστα στην οικογένεια τους. Αποδίδει ακόμα στην Αιτήτρια τη δημιουργία εξωσυζυγικής σχέσης, καθώς και ότι δημιούργησε την κατάσταση αυτή για να παραμείνει η ίδια ανενόχλητη, να γυρίζει με τις φίλες της πρωινές ώρες και χωρίς έλεγχο. Απορρίπτει ακόμη τη θέση των τριών ενόρκων δηλουσών και υποστηρίζει ότι τα γεγονότα δεν έγιναν όπως τα αναφέρουν. Όσον αφορά τη θέση της Αιτήτριας για τα εισοδήματα της αναφέρει ότι ο πατέρας του της βρήκε πολλές φορές δουλειά, όμως η ίδια προτίμησε να καθαρίζει την πολυκατοικία με τα εισοδήματα που αναφέρει. Υποστηρίζει περαιτέρω ότι η συζυγική κατοικία η οποία είναι κατά ½ εγγεγραμμένη στο όνομα και των δύο, έχει αποκτηθεί με την αποκλειστική δική του συνεισφορά. Παραδέχεται ότι διαθέτει οικογενειακή περιουσία την οποία του παραχώρησε ο πατέρας του και διαχειρίζεται ο ίδιος λόγω του προβλήματος του. Αναφέρει περαιτέρω ότι όλα τα ακίνητα είναι ενοικιασμένα. Είναι αδύνατη η μετακίνηση του αλλού, αφού το όλο εισόδημα του δαπανείται για την πληρωμή του στεγαστικού δανείου για την ανέγερση του συζυγικού οίκου τους, λογαριασμούς που αφορούν τη συζυγική οικία και την κάλυψη των αναγκών των παιδιών τους. Ο ίδιος έχει απολαβές €800 μηνιαίως, ως ιδιωτικός υπάλληλος. Τα έξοδα της οικογένειας καλύπτονται από τον πατέρα του. Είναι τέλος η θέση του ότι το σπίτι είναι μεγάλο και ότι υπάρχει ουσιαστικά ξεχωριστό και ανεξάρτητο μέρος με ξεχωριστή είσοδο από το υπόλοιπο σπίτι. Συνεπώς θα μπορούσε να μετακινηθεί εκεί όπου δεν θα έχει καμία επαφή με την Αιτήτρια. Ένορκη δήλωση κατέθεσε και ο γιος των διαδίκων ηλικίας 21 ετών, φοιτητής στο Λονδίνο. Όπως αναφέρει ο τελευταίος η μητέρα του του τηλεφώνησε κατά το Μάρτιο του 2022 και του ανακοίνωσε ότι η σχέση της με τον πατέρα του δεν ήταν η καλύτερη. Επίσης του ανέφερε ότι μιλά με ένα γιατρό, με τον οποίο ήταν συμμαθητές από το σχολείο. Είναι η δική του θέση ότι ουδέποτε ο πατέρας του άσκησε σωματική βία στη μητέρα του και στους ίδιους. Αντίθετα είναι η μητέρα του η οποία ανέκαθεν εκμεταλλευόμενη το πρόβλημα υγείας (δυσλεκτικός) που είχε ο πατέρας του, τον ύβριζε, τον υποτιμούσε και τον χλεύαζε. Όπως αναφέρει περαιτέρω υπήρχαν βεβαίως φυσιολογικές μικροεντάσεις μεταξύ τους, χωρίς όμως να συνοδεύονται με βία. Ο ίδιος, όπως αναφέρει, δεν τάχθηκε υπέρ του ενός ή του άλλου γονιού του. Πιστεύει ότι η μητέρα του από συνομιλία που είχε μαζί της, ήθελε να τον προετοιμάσει για το τι θα ακολουθήσει. Και είναι πεπεισμένος από τα γεγονότα που έλαβαν χώρα ότι διατηρεί ερωτική σχέση με αυτόν τον άντρα και ακριβώς γι' αυτό κατασκεύασε όλη αυτή την ιστορία και προέβη σε ψευδείς καταγγελίες στην Αστυνομία για να εκδιώξει τόσο τον ίδιο, όσο και τον πατέρα του από τη συζυγική κατοικία. Είναι για τον ίδιο πασιφανές πως η μητέρα του θέλει να ζει μόνη της στην κατοικία, χωρίς κανένα έλεγχο να βγαίνει έξω με τις φίλες της, χωρίς να δίνει εξηγήσει σε κανένα. Όσο για την καταγγελία που έκανε εναντίον του, υποστηρίζει τα όσα έχει αναφέρει ο πατέρας του στην παράγραφο 31 της ένορκης δήλωσης. Τα προσωρινά διατάγματα οδηγήθηκαν σε ακρόαση και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, προχώρησαν με γραπτές αγορεύσεις στο Δικαστήριο, στις οποίες υποστήριξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους με νομική επιχειρηματολογία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α. ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, β. ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και γ. ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ. ά. v. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015.] Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Τέλος όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Σε αυτό το στάδιο ακόμη, το Δικαστήριο δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas (1984 1 C.L.R. 263], Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska Banka DD
(1999), 1 (A) 227, στη σελ. 236.] Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης πρέπει να διακριβώνεται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προκύπτει από τη Διαταγή 39. Είναι δε καθιερωμένη αρχή ότι ο Αιτητής ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει δηλαδή να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της αναλύθηκε σε σειρά αποφάσεων. Το επιστέγασμα της απουσίας αποκάλυψης είναι η κατάργηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει όμως το διάταγμα θα πρέπει τα γεγονότα τα οποία δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης θα πρέπει να αποφασίσει αν αυτά ευρίσκοντο εντός του πεδίου γνώσης του Αιτητή. [Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co. Ltd
(1996)1 (A) A.A.Δ. 597, M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ. ά. v. Τimberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού v. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980]. Στις περιπτώσεις ακόμα μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το επείγον του αιτήματος. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Με οδηγό τις παραπάνω αρχές, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείτο η έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων, συνεκτιμώντας τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε στις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων με προσοχή και μόνο για σκοπούς διαπίστωσης της πλήρωσης των τριών προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, χωρίς να καταλήξω σε τελικά ευρήματα επί των αμφισβητούμενων γεγονότων. Το άρθρο 17
(1)του Περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990 (Ν. 23/90), το οποίο αποτελεί και το δικαιοδοτικό βάθρο του αιτήματος για παραχώρηση αποκλειστικής χρήσης της στέγης, προνοεί τα ακόλουθα: "Σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης ή σε περίπτωση που δίνεται γνωστοποίηση στον Επίσκοπο σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Απόπειρας Συνδιαλλαγής και Πνευματικής Λύσης του Γάμου Νόμου ή σε περίπτωση που καταχωρείται αγωγή διαζυγίου, το Οικογενειακό Δικαστήριο μπορεί, ύστερα από αίτηση ενός από του συζύγους, εφόσον το επιβάλλουν λόγοι επιείκειας και ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των παιδιών, να παραχωρήσει στον ένα σύζυγο την αποκλειστική χρήση ολόκληρου ή τμήματος του ακινήτου που χρησιμεύει ως κύρια διαμονή των ιδίων (οικογενειακή στέγη), ανεξάρτητα από το ποιος από αυτούς είναι κύριος ή έχει απέναντι στον κύριο το δικαίωμα της χρήσης του. Η απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου υπόκειται σε αναθεώρηση, όταν το επιβάλλουν οι περιστάσεις." Από την πιο πάνω διάταξη, προκύπτει ότι η παραχώρηση της συζυγικής στέγης γίνεται με βάση τις ειδικές συνθήκες του καθενός, το συμφέρον των τέκνων αν υπάρχουν και τις αρχές της επιείκειας. Ο νομοθέτης φαίνεται δεν έχει θέσει όρια προσδιορισμού των ειδικών συνθηκών, οι οποίες κρίνονται από το Δικαστήριο με βάση τις περιστάσεις κάθε περίπτωσης. Η ψυχική και σωματική υγεία των συζύγων, αλλά και η οικονομική τους κατάσταση, η δυσχέρεια ανεύρεσης στέγης, μπορεί να αποτελέσουν επίσης ειδικές συνθήκες. Το πρώτο κριτήριο για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα και από τα δικόγραφα αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση. Εφόσον, λοιπόν, υπάρχει διακοπή της συμβίωσης, είναι πρόδηλο ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης. Ο Καθ' ου η Αίτηση παραδέχεται ότι βρίσκονται στο ίδιο σπίτι αλλά μένουν σε ξεχωριστά υπνοδωμάτια και η σχέση τους δεν είναι καλή. Η διακοπή της έγγαμης συμβίωσης των διαδίκων, λοιπόν είναι αδιαμφισβήτητη. Με βάση επίσης το ενώπιον μου μαρτυρικό υλικό, θεωρώ ότι υπάρχει και ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Μελετώντας την παρούσα υπόθεση, εκείνο που αναδύεται έντονα από την ενώπιον μου μαρτυρία είναι η ύπαρξη σοβαρών εντάσεων στη σχέση των διαδίκων. Οι εντάσεις μεταξύ των διαδίκων δεν αμφισβητούνται από τον Καθ' ου η Αίτηση. Και ασφαλώς οι εντάσεις ως περιγράφονται από τους διαδίκους και μάλιστα μπροστά στα παιδιά και φίλες τους δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως μικροεντάσεις. Το χειρότερο όμως είναι ότι στις δικές τους εντάσεις και καβγάδες έχουν εμπλέξει και τα ίδια τους τα παιδιά. Ο Καθ' ου η Αίτηση απαντώντας στα όσα διατείνεται η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι τα προβλήματα δεν οφείλονταν σε οποιαδήποτε επιλήψιμη συμπεριφορά εκ μέρους του, αλλά οφείλονταν αποκλειστικά στις απαράδεκτες συμπεριφορές της Αιτήτριας. Αποδίδει δε την πρόκληση καθημερινών καβγάδων στη συμπεριφορά της Αιτήτριας. Οι προστριβές και εντάσεις μεταξύ των διαδίκων επιβεβαιώνουν λοιπόν από μόνες τους, ότι η σχέση τους έχει διαταραχθεί. Είναι βέβαια η θέση του ότι η αιτία της κατάρρευσης της συζυγικής σχέσης είναι η συμπεριφορά της Αιτήτριας, καταλογίζοντας της ακόμα και τη σύναψη εξωσυζυγικής σχέσης. Δεν είναι όμως το κατάλληλο στάδιο για να καταλήξει το Δικαστήριο σε ευρήματα επί των αντικρουόμενων ισχυρισμών. Ούτε να αξιολογήσει τις σοβαρές αλληλοκατηγορίες των διαδίκων. Αυτό θα γίνει όταν το Δικαστήριο θα έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη τη μαρτυρία των διαδίκων και θα αξιολογήσει την αξιοπιστία τους. Προχωρώ στη συνέχεια στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης που θα πρέπει να συντρέχει σωρευτικά με τις δύο πιο πάνω προϋποθέσεις, ώστε να δικαιολογείται η έκδοση αυτού του μέτρου της απομάκρυνσης του ενός συζύγου από τη συζυγική στέγη. Το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί τέτοιο διάταγμα, όπως επισημαίνεται στην Κατσουρίδης v. Κατσουρίδης
(1997)1 (Α) Α.Α.Δ. 415 «δεν πρέπει να συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς όπως στις υποθέσεις των πολιτικών Δικαστηρίων.» Στην παραπάνω υπόθεση το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στο σύγγραμμα του David Bean, Injunctions, 5η έκδοση σελ. 149 ως προς τη δυνατότητα του Δικαστηρίου για άμεση παρέμβαση με παρεμπίπτον διάταγμα στις περιπτώσεις οικογενειακών διαφορών που απολήγουν σε πράξεις βίας ή που επηρεάζουν την ευημερία ανηλίκων για να καταλήξει πως "οι πληγωμένες σχέσεις και τα τραυματισθέντα συναισθήματα των διαδίκων και των ανηλίκων δεν αποτιμούνται σε χρήμα και δεν αποκαθίστανται μεταγενέστερα". Η παρούσα υπόθεση αφορά τις οικογενειακές σχέσεις των συζύγων. Οι δυσμενείς συνέπειες στη ψυχολογική κατάσταση της Αιτήτριας και των παιδιών, αλλά και η απομάκρυνση της ίδιας και των παιδιών από το σπίτι τους δεν μπορούν να αποτιμηθούν σε χρήμα, ούτε μπορούν να αποκατασταθούν σε μεταγενέστερο στάδιο με την επιδίκαση αποζημιώσεων. Η συνύπαρξη των διαδίκων στην ίδια στέγη με τις επαναλαμβανόμενες προστριβές και τους καβγάδες μπροστά στα παιδιά, οδηγούν σε ένα ακατάλληλο περιβάλλον γι' αυτά, που επιβάλλει τη χωριστή διαμονή των γονέων τους. Η συνέχιση της συμβίωσης των διαδίκων θα λειτουργούσε με σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις για την Αιτήτρια και τα παιδιά. Θεωρώ, συνεπώς, πως και η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται. Με βάση λοιπόν τις ειδικές συνθήκες και την αναγκαιότητα διατήρηση ενός υγειούς περιβάλλοντος για τα παιδιά των διαδίκων, η πλάστιγγα γέρνει υπέρ της Αιτήτριας. Ο Καθ' ου η Αίτηση μπορεί ευκολότερα να μετακινηθεί εφόσον διαθέτει όπως ο ίδιος παραδέχεται ακίνητα ενώ η Αιτήτρια είναι ιδιοκτήτρια μόνο του ½ της συζυγικής κατοικία. Και για το σκοπό του διατάγματος αυτού δεν έχει οποιαδήποτε σημασία το ποιος και σε ποια έκταση έχει συνεισφέρει στην απόκτηση της συζυγικής κατοικίας. Περαιτέρω είναι παραδεκτό ότι η Αιτήτρια έχει πρόβλημα υγείας, καθώς έχει Ηπατίτιδα Β και για την ίδια θα είναι πιο δύσκολο να μετακινηθεί. Επιπλέον τα σημερινά της εισοδήματα δεν επαρκούν για τη μετακίνηση της και εξεύρεση άλλης κατοικίας, με ενοίκιο. Όσον αφορά τη μετακίνηση του Καθ' ου η Αίτηση σε ανεξάρτητο μέρος της συζυγικής κατοικίας δεν παρουσιάστηκε οποιοδήποτε σχέδιο και/ή μαρτυρία πραγματογνώμονα, ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να αξιολογήσει αν το εν λόγω σπίτι μπορεί να διαχωριστεί. Στη βάση των πιο πάνω το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει καθαρά υπέρ της οριστικοποίησης των διαταγμάτων. Όσον αφορά το κατεπείγον της αίτησης έχει καταδειχθεί, αφού οι σοβαρές εντάσεις μέχρι και την καταγγελία στην Αστυνομία ημερομηνίας 28/3/22 όπου ενεπλάκη και ο γιος των διαδίκων νομιμοποιούσαν την Αιτήτρια να αποταθεί και να ζητά την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Δεν θεωρώ τέλος ότι η Αιτήτρια απέκρυψε οποιοδήποτε ουσιώδες γεγονός το οποίο αν ήταν σε γνώση του Δικαστηρίου δεν θα εξέδιδε τα διατάγματα. Τα όσα ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει για να υποστηρίξει τέτοια ένταση, για τις σχέσεις της Αιτήτριας με τις φίλες της, για οργανωμένο σχέδιο της Αιτήτριας για να τον απομακρύνει, για στημένη υπόθεση εκ μέρους της για ψευδή καταγγελία, δεν συνιστούν απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων, αλλά τη δική του εκδοχή. Οι εκατέρωθεν εκδοχές και η αξιοπιστία των διαδίκων δεν μπορούν να αξιολογηθούν στο παρόν στάδιο, αυτό θα γίνει κατά την ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης, όταν το μαρτυρικό υλικό θα βρίσκεται ολοκληρωμένο ενώπιον του Δικαστηρίου και θα αξιολογηθεί η αξιοπιστία των διαδίκων. Το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο προσεγγίζει τη μαρτυρία προσεκτικά και μόνο για τη διαπίστωση της ύπαρξης των τριών προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, οι οποίες είναι προφανές από το μαρτυρικό υλικό που έχω ενώπιον μου ότι συντρέχουν σωρευτικά. Ενόψει των πιο πάνω τα προσωρινά διατάγματα καθίστανται απόλυτα και θα ισχύουν μέχρι εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο