Α. Ι. ν. D. K., Αρ. Αίτησης: 12/2022, 16/7/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χατζηαθανασίου- Σιαμτάνη, Δ. Αρ. Αίτησης: 12/2022 Μεταξύ: Α. Ι., εκ Λεμεσού Αιτήτριας και D. K., εκ Λεμεσού Καθ' ου η Αίτηση Προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 8/7/2022 Ημερομηνία: 16 Ιουνίου 2023 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: κα Γ. Κλεάνθους Για τον Καθ' ης η Αίτηση : κος Χρ. Αδάμου Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 5/7/2022 η Αιτήτρια καταχώρησε αίτηση περιουσιακών διαφορών κατά του πρώην συζύγου της. Ταυτόχρονα καταχώρησε και μονομερή αίτηση με την οποία εξασφάλισε ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στον Καθ' ου η Αίτηση είτε προσωπικά είτε μέσω οποιουδήποτε αντιπροσώπου και/ή υπηρέτη και/ή μέσω οποιουδήποτε προσώπου ενεργεί είτε άμεσα είτε έμμεσα στο όνομα και/ή για λογαριασμό και/ή με εξουσιοδότηση του από του να αποξενώσει ή με οποιονδήποτε τρόπο πωλήσει, μεταβιβάσει, εκχωρήσει, διαθέσει, υποθηκεύσει, ενοικιάσει, παρέχει άδεια χρήσης ή παρέχει με οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο τρόπο οποιοδήποτε δικαίωμα σε σχέση με την ακόλουθη άμεση ή έμμεση περιουσία του Καθ' ου η Αίτηση ή οποιοδήποτε συμφέρον τυχόν έχει (is beneficially entitled) ο Καθ' ου η Αίτηση σε σχέση με αυτήν: 1. ½ Ακίνητο στην οδό XXXX XXX, με αριθμό εγγραφής 0/XXXX, Φύλλο 54, Σχέδιο 44E2 Τμήμα 2, Τεμάχιο επί 56, Επαρχία Λεμεσός, Δήμος/Κοινότητα Μουταγιάκκα, Τοποθεσία Λεωφόρος Αμαθούντος & Αριάδνης, Όνομα Οικοδομής XXX Μερίδιο το όλο. 2. ½ Μετοχές στην εταιρεία D.D.D. 3D Management Ltd HE 335821, 3. ½ Μετοχές στην εταιρεία KIPR DOM LTD HE 243997 Για να υποστηρίξει τη μονομερή αίτηση της η Αιτήτρια αναφέρει στην ένορκη δήλωση της που τη συνοδεύει τα ακόλουθα: Ότι στις 13/7/2006 παντρεύτηκαν με τον Καθ' ου η Αίτηση και ότι από το γάμο τους απέκτησαν δύο παιδιά. Ότι μετά το γάμο τους εγκαταστάθηκαν στη Μόσχα, το 2017 όμως μετακόμισαν στην Κύπρο αρχικά για να μείνουν προσωρινά, στη συνέχεια όμως έμειναν μόνιμα. Τον Ιούνιο του 2019 επήλθε διάσταση μεταξύ τους και στις 8/7/2020 εκδόθηκε διαζύγιο στην Μόσχα. Όταν παντρεύτηκαν η ίδια εργαζόταν ως διευθυντής διοίκησης σε τηλεοπτικό σταθμό στη Μόσχα με μηνιαίο μισθό 50.000 ρωσικά ρούβλια. Δεν είχαν ιδιόκτητη στέγη και ενοικίαζαν και η ίδια συνεισέφερε με όλο το εισόδημα της στα έξοδα της οικογενειακής στέγης, χωρίς να εξοικονομήσει οποιοδήποτε ποσό . Στη συνέχεια δημιούργησε και λειτουργούσε ως και το 2012 εταιρεία η οποία δραστηριοποιείτο στην παραγωγή ντοκιμαντέρ για την κρατική τηλεόραση της Ρωσίας η οποία είχε ετήσια εισοδήματα 1.500.000 Ρούβλια και ετήσια έξοδα 500.000 ρούβλια. Κατά την εν λόγω περίοδο ο Καθ' ου η Αίτηση δεν συνείσφερε παρά μόνο με λίγα χρήματα για το φαγητό, ενώ η ίδια χρησιμοποίησε όλα τα χρήματα που κέρδιζε για τις ανάγκες της οικογένειας. Στις 2014 ξεκίνησε καινούργια επιχείρηση με τις ίδιες δραστηριότητες η οποία λειτουργεί υπό το όνομα της και από την οποία κερδίζει τα τελευταία χρόνια €30.000. Όλα τα εισοδήματα της, όπως αναφέρει, έχουν χρησιμοποιηθεί για τις ανάγκες της οικογένειας, χωρίς να έχει εξοικονομήσει οποιοδήποτε ποσό. Αναφέρει περαιτέρω ότι ο Καθ' ου η Αίτηση κατά το 2011 την εγκατέλειψε με το μικρό παιδί για μια άλλη γυναίκα, όμως επέστρεψε σε 6 μήνες. Έτσι όλες οι ανάγκες της οικογένειας έπεσαν στους ώμους της. Με την επιστροφή του δημιουργήθηκε μεγάλη ένταση με αποτέλεσμα και η ίδια να φύγει για 2 μήνες και να υποστεί και πάλι τα οικογενειακά βάρη. Το 2017 μετά από πίεση του Καθ' ου η Αίτηση συμφώνησε όπως μετακομίσουν στην Κύπρο. Ο Καθ' ου η Αίτηση χρειαζόταν να έρθει στην Κύπρο για επέκταση των επαγγελματικών του δραστηριοτήτων. Επειδή η ίδια θα εγκατέλειπε την επαγγελματική της καριέρα της, της υποσχέθηκε ότι η παραμονή τους στην Κύπρο θα ήταν μόνο για ένα έτος. Έτσι αρχικά ο μικρός τους γιος συνέχισε να είναι γραμμένος σε Ρωσικό σχολείο. Η ίδια επιθυμούσε να επιστρέψουν, όμως ο σύζυγος της της ανακοίνωσε ότι δεν προτίθετο να επιστρέψει. Αποφάσισε έτσι και η ίδια να παραμείνει στην Κύπρο. Είναι περαιτέρω ισχυρισμός της ότι κατά τη διάρκεια του γάμου τους η περιουσία του Καθ' ου η Αίτηση αυξήθηκε στο βαθμό που της είναι γνωστός σήμερα. Με την απόκτηση ενός διαμερίσματος στη Λεμεσό, το οποίο και περιγράφει. Με τη σύσταση εταιρείας και την απόκτηση του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας D.D.D.3 Management LTD HΕ 335821 . Με τη σύσταση της εταιρείας KIPR DOM HE 243997 και/η την απόκτηση μετοχικού κεφαλαίου σε αυτήν και/ή με την κατοχή συμφέροντος σε αυτήν. Η αξία της περιουσίας, όπως δηλώνει, θα αναφερθεί λεπτομερώς κατά την ακρόαση. Η δε αξία του διαμερίσματος κατά τον ουσιώδη χρόνο αγοράς του ακινήτου όπως την είχε πληροφορήσει ο Καθ' ου η Αίτηση, ήταν €650.000. Επισυνάπτει την εκτύπωση από την Πύλη του Κτηματολογίου που δείχνει την αξία του ακινήτου κατά το 2018. Όπως αναφέρει περαιτέρω ο Καθ' ου η Αίτηση ουδέποτε λογοδότησε σ' αυτήν είτε για την εργασία του, είτε για την επιχειρηματική του δραστηριότητα, είτε για ύψος των εισοδημάτων του. Η ίδια αφοσιώθηκε προσωπικά και οικονομικά στη φροντίδα της οικογένειας επιτρέποντας στον Καθ' ου η Αίτηση να ασχολείται απρόσκοπτα στις οποιεσδήποτε επιχειρηματικές δραστηριότητες και να δημιουργήσει την παραπάνω περιουσία την οποία ενέγραψε στο όνομα του, αποκλείοντας την από οποιοδήποτε μερίδιο. Αναφέρει περαιτέρω ότι ήταν κοινώς αντιληπτό ότι η ίδια θα φρόντιζε το σπίτι και τα παιδιά τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και σε οικονομικό επίπεδο και ο Καθ' ου η Αίτηση θα αποκτούσε περιουσία, προς όφελος και των δύο τους. Είναι δε η θέση της ότι επήλθε αύξηση στην περιουσία του Καθ' ου η Αίτηση από συμβολή της. Καθώς και ότι έχει συμβάλει ουσιαστικά στην αγορά του ακινήτου και στην απόκτηση των μετοχών στις εν λόγω εταιρείες. Τέλος θεωρεί ότι θα πρέπει να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα καθώς ο Καθ' ου η Αίτηση επικοινώνησε μαζί της στις 8/6/2023 και της είπε ότι θα έρθει κτηματομεσίτης με πελάτη για να δει το διαμέρισμα. Στην εξακολούθηση της ισχύος του διατάγματος ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε ένσταση προβάλλοντας 3 λόγους για τους οποίους το προσωρινό διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί. (α) Ότι δεν πληρούνται και/ή δεν αποκαλύπτονται οι προϋποθέσεις για τη συνέχιση και παραμονή του εκδοθέντος διατάγματος ημερομηνίας 8/7/2022. (β) Ότι η Αιτήτρια έχει αποκρύψει ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να παραπλανηθεί. (γ) Ότι η αίτηση για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος αποτελεί κατάχρηση διαδικασιών εκ μέρους της Αιτήτριας. Την ένσταση του συνοδεύει ένορκη δήλωση ημερομηνίας 16/1/2023 της κας Ζωής Κυριάκου γραμματέα στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Καθ' ου η Αίτηση η οποία όπως αναφέρει γνωρίζει πλήρως τα γεγονότα της υπόθεσης από το φάκελο και τα όσα ο Καθ' ου η Αίτηση έχει καταθέσει στο γραφείο τους. Όσον αφορά τα νομικά θέματα δηλώνει ότι έχει λάβει νομική συμβουλή από τους δικηγόρους του Καθ' ου η Αίτηση. Είναι δε πλήρως εξουσιοδοτημένη από τον Καθ' ου η Αίτηση να προβεί στην ένορκη δήλωση. Ισχυρίζεται καταρχάς ότι η Αιτήτρια παρέλειψε να δικογραφήσει τα αναγκαία στοιχεία που απαιτεί η κείμενη νομοθεσία και ότι το Δικαστήριο στερείται αρμοδιότητας να εξετάσει την υπό τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό εναρκτήρια αίτηση. Επίσης εισηγείται ότι η αίτηση είναι θνησιγενής και υπόκειται σε απόρριψη, πόσο μάλλον η ενδιάμεση αίτηση η οποία περιέχει τις ίδιες ελλείψεις. Όπως αναφέρει περαιτέρω η αίτηση είναι γενική και αόριστη και δεν προσδιορίζει το χρόνο, τον τρόπο και τα ποσά που δαπανήθηκαν στην αύξηση των περιουσιακών στοιχείων που περιγράφονται στην παράγραφο 14(α),(β) και (γ). Ως προς το διαμέρισμα αναφέρει ότι το απέκτησε ο Καθ' ου η Αίτηση το Μάρτιο του 2014 από το Σ. Ι. με όλο τον υφιστάμενο εξοπλισμό έναντι του ποσού των €555.389 και ενεγράφη στο όνομα του κατά τις 26/11/2014. Καταθέτει σχετικά τεκμήρια. Για την εξόφληση του ποσού πλέον του ποσού των μεταβιβαστικών ύψους €24.000 ο Καθ' ου η Αίτηση σύναψε με την Τράπεζα Κύπρου κατά τις 10/11/2014 δάνειο ύψους €241.000, καθώς και το Γενάρη του 2014 δάνειο από Ρωσική Εταιρεία. Καταθέτει τις δύο συμφωνίες δανείου. Όπως αναφέρει περαιτέρω ο Καθ' ου η Αίτηση απέκτησε τις μετοχές στις πρώτη εταιρεία κατά τις 10/2/2020 και στη 2η εταιρεία στις 17/7/2020, σε χρόνο δηλαδή μετά τη διάσταση τους. Καταθέτει τα σχετικά έντυπα ΗΕ του Εφόρου Εταιρειών. Είναι περαιτέρω η θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι η Αιτήτρια, ουδεμία συμβολή είχε στην απόκτηση των πιο πάνω περιουσιακών στοιχείων, Αναφέρει ακόμα ότι η αξία του αναφερόμενου διαμερίσματος κατά το χρόνο της διάστασης των διαδίκων δεν υπερέβαινε τις €500.000, ενώ τα οφειλόμενα ποσά για δάνεια ανέρχονταν κατά τον ουσιώδη χρόνο της διάστασης, στην Τράπεζα Κύπρου στα €181.000 πλέον τόκους, στη δε Ρωσική εταιρεία σε €500.000 πλέον τόκους. Τα πιο πάνω γνώριζε η Αιτήτρια και απέκρυψε από το Δικαστήριο κατά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Το προσωρινό διάταγμα το οποίο εκδόθηκε από το Δικαστήριο προχώρησε σε ακρόαση με τους ευπαίδευτους συνηγόρους των διαδίκων να παρουσιάζουν τις γραπτές τους αγορεύσεις, στις οποίες με αναφορά στα γεγονότα των ενόρκων δηλώσεων και σε νομολογία, υποστήριξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους. Νομική πτυχή Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως αυτό έχει τροποποιηθεί, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Στην πλούσια νομολογία που υπάρχει επί του θέματος αναλύθηκαν οι τρεις προϋποθέσεις που θα πρέπει να συντρέχουν για να ασκήσει το Δικαστήριο τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Οι τρεις προϋποθέσεις είναι οι ακόλουθες:
- i)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση.
- ii)Η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων θεραπεία. iii) Tο ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε διάταγμα. Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης έχει κριθεί πως είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Η δεύτερη προϋπόθεση, απαιτεί από τον Αιτητή να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Η έννοια της πιθανότητας έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση σχετίζεται με την επάρκεια των αποζημιώσεων. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων υπέρ του Αιτητή στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε δεν είναι απαραίτητη η έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Οι παραπάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία. Βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 A.A.Δ. 557, Κυτάλα κ. ά. v. Χρυσάνθου κ. ά.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ. ά. v. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Pariko Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015. Ακόμα το Δικαστήριο αν τελικά αποδεχθεί την ύπαρξη των τριών προϋποθέσεων, τότε θα πρέπει να κρίνει με γνώμονα το τι είναι δίκαιο και πρόσφορο, κατά πόσο είναι εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Είναι δε καθιερωμένη αρχή ότι ο Αιτητής ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει δηλαδή να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της αναλύθηκε σε σειρά αποφάσεων. Το επιστέγασμα της απουσίας αποκάλυψης είναι η κατάργηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει όμως το διάταγμα θα πρέπει τα γεγονότα τα οποία δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης θα πρέπει να αποφασίσει αν αυτά ευρίσκοντο εντός του πεδίου γνώσης του Αιτητή. [Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co. Ltd
(1996)1 (A) A.A.Δ. 597, M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ. ά. v. Τimberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού v. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980]. Το Δικαστήριο ακόμα σε αυτό το στάδιο πρέπει να έχει υπόψη του, ότι πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική εξέταση και διερεύνηση των επίδικων θεμάτων, αποφεύγοντας να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης. [Βλ. Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R.263. Στην υπόθεση Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Βeogradska Banka
(1999), 1Α 227 στη σελ. 236 λέχθηκαν τα ακόλουθα από το Δικαστή Αρτεμίδη (όπως ήταν τότε): "Θα επαναλάβουμε, έστω με τον κίνδυνο να γίνουμε φορτικοί, πως οι διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνουμε γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος αντικείμενο της πρωτόδικης απόφασης και έφεσης. Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για ν' αποφασιστούν όταν θα εξεταστεί η ουσία της." Εξέταση της αίτησης Προχωρώ συνεπώς να εξετάσω, με βάση τις παραπάνω αρχές και νομοθετικές πρόνοιες, κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση και συνέχιση του προσωρινού διατάγματος. Αναφέροντας ότι θα αξιολογήσω κατά πόσο ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις, οι οποίες θα κριθούν με βάση τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου στις ένορκες δηλώσεις, αλλά και τις διατάξεις του Νόμου που διέπει τις περιουσιακές διαφορές των συζύγων. Σύμφωνα με τη νομολογία του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου και συγκεκριμένα στην απόφαση Αμβροσιάδου ν. Coward
(2013)1 (A) Α.Α.Δ.78, το θέμα του κατεπείγοντος, εξετάζεται πρώτο, εφόσον αφορά δικαιοδοτικό όρο και ανεξάρτητα από την ικανοποίηση των ουσιαστικών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν. 14/
- Στην παρούσα περίπτωση θεωρώ ότι υπάρχει το κατεπείγον εφόσον υπάρχει ο ισχυρισμός της Αιτήτριας για πιθανότητα αποξένωσης του ακινήτου ο οποίος προέκυψε πρόσφατα. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν αρνείται στην ένορκη δήλωση του τα όσα η Αιτήτρια αναφέρει ότι την πληροφόρησε στις 8/6/2022 ότι θα ερχόταν κτηματομεσίτης με πελάτη για να δει το διαμέρισμα. Στην υπό εξέταση αίτηση σχετικές είναι οι διατάξεις των αρ. 2 και 14 του Περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμος του 1991, Ν. 232/1991 στο εξής «ο Νόμος». Το άρθρο 14, ως έχει τροποποιηθεί προνοεί ότι: "Σε περίπτωση που ο γάμος λυθεί ή ακυρωθεί ή σε περίπτωση διάστασης των συζύγων και η περιουσία του ενός συζύγου έχει αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος εφόσον συνέβαλε με οποιοδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να εγείρει αγωγή στο Δικαστήριο και να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή." Περαιτέρω στον παραπάνω νόμο άρθρο 2, ο όρος «συνεισφορά» σημαίνει: «την οποιαδήποτε μορφής συνεισφορά των συζύγων στην απόκτηση ή τη δημιουργία περιουσίας και περιλαμβάνει τη φροντίδα της οικογενειακής στέγης και των μελών της οικογένειας.» Περαιτέρω ως περιουσία ορίζεται στο ίδιο άρθρο: «περιουσία" σημαίνει την κινητή και ακίνητη ιδιοκτησία η οποία αποκτήθηκε πριν από το γάμο με την προοπτική του γάμου ή οποτεδήποτε μετά τη σύναψη του γάμου από οποιοδήποτε από τους συζύγους» Στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, Παναγιώτα Σκουτέλλα v. Μιχάλη Σκουτέλλα Έφεση Αρ. 43/2012, ECLI:CY:DOD:2017:3, ημερομηνίας 24 Μαρτίου 2017 ο έντιμος κ. Ναθαναήλ, Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφέρει τα ακόλουθα σχετικά, αναφορικά με τα προσωρινά διάταγμα που εκδίδονται στην βάση του αρ. 14Γ του Ν. 232/1991: «Είναι παγίως νομολογημένο ότι τα τρία κριτήρια στη βάση της κλασσικής πλέον απόφασης στην Odysseos v. Pieris Estates Ltd - ανωτέρω - συνίστανται στην ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, στην ύπαρξη ή παρουσίαση ορατής πιθανότητας επιτυχίας και στην ικανοποίηση ότι οι αποζημιώσεις δεν θεωρούνται ότι αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Το πρώτο κριτήριο ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητούμενης υπόθεσης. Το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης σε συνάρτηση με την ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Ενώ το πρώτο κριτήριο σχετίζεται κατ' ουσία με τη νομική και μόνο θεμελίωση της αξίωσης, όπως αυτή διατυπώνεται στο κλητήριο ένταλμα ή στην αίτηση που καταχωρείται για κατανομή της περιουσίας δυνάμει του άρθρου 14 του Νόμου αρ. 232/1991, το δεύτερο προχωρεί ένα πρόσθετο βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία, όπως αυτή εξάγεται από τις ενόρκους δηλώσεις ή την αντεξέταση των μαρτύρων, όπου αυτή ζητείται και εγκρίνεται από το Δικαστήριο, για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Στο στάδιο του προσωρινού διατάγματος είναι αρκετό να καταδειχθεί κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση, αλλά ταυτόχρονα και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων για την ικανοποίηση του δεύτερου κριτηρίου.» Η έμφαση είναι δική μου. Αναδεικνύεται από τη προσκομισθείσα μαρτυρία και τα τεκμήρια που παρουσιάστηκαν, αλλά και τις διατάξεις της σχετικής νομοθεσίας, το άρθρο 2 που ορίζει τις έννοιες της περιουσίας και συνεισφοράς και το άρθρο 14 του Ν. 232/91 που δίνει τη δυνατότητα στον ένα σύζυγο να εγείρει αγωγή στο Δικαστήριο και να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης, το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή, ότι καταδείχθηκε σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Στην ένορκη της Αιτήτριας προσφέρεται επαρκές υλικό ώστε να μπορεί να ενταχθεί η διαφορά των διαδίκων, στα πλαίσια της αναγκαιότητας ρύθμισης των περιουσιακών σχέσεων αυτής και της συζύγου του από το Οικογενειακό Δικαστήριο. Βλ. υπόθεση Παναγιώτα Σκουτέλλα v. Μιχάλη Σκουτέλλα (ανωτέρω). Οι διάδικοι παντρεύτηκαν στις 13/7/2006 στη Μόσχα, κατά τη διάρκεια του γάμου τους αποκτήθηκε περιουσία από τον Καθ' ου η Αίτηση. Η ίδια η ένορκη δήλωση της Αιτήτριας αποκαλύπτει ταυτόχρονα και την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Αυτό, διότι περιγράφεται η περιουσία η οποία αποκτήθηκε μετά το γάμο των διαδίκων και υπάρχει ισχυρισμός ότι αυτή η περιουσία αποκτήθηκε όταν ήρθαν στην Κύπρο. Επίσης η Αιτήτρια επικαλείται τη συνεισφορά της στη βάση της φροντίδας της οικογένειας και μέσω της εργασίας, δυνάμει του περί Ρυθμίσεως των περιουσιακών σχέσεων των συζύγων Νόμο του 1991 Ν. 232/1991 και/η στη βάση καταπιστεύματος. Υπάρχει περαιτέρω μαρτυρία ότι η Αιτήτρια ότι κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στη Μόσχα εργαζόταν και είχε αρκετά εισοδήματα. Επίσης ότι από την καινούργια επιχείρηση που διατηρούσε στη Μόσχα κερδίζει τα τελευταία χρόνια €30.
- Η συνεισφορά της εξειδικεύεται με επάρκεια στην ένορκη δήλωση της για σκοπούς εξέτασης των προϋποθέσεων έκδοσης και συνέχισης του προσωρινού διατάγματος και του μέτρου απόδειξης που απαιτείται για την παροχή ενδιάμεσης θεραπείας. Όσον αφορά τη θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι η αίτηση είναι γενική και αόριστη και δεν προσδιορίζει το χρόνο, τον τρόπο και τα ποσά που δαπανήθηκαν στην αύξηση των περιουσιακών στοιχείων. Δεν είναι απαραίτητη σε αυτό το στάδιο η παροχή λεπτομερειών και η προσκόμιση μαρτυρίας για την αξία της περιουσίας ώστε να αποδειχθεί η αύξηση της περιουσίας. Η περιουσία αυτή αποκτήθηκε μετά το γάμο των διαδίκων και υπάρχει ισχυρισμός της Αιτήτριας ότι είχε μεγάλη συμβολή. Στην υπόθεση Αποστόλου κ.α.v. Ιωάννου κ.α.
(2012)1 (Α) ΑΑΔ 604 στις σελ.613 τονίστηκαν τα ακόλουθα: «Το παράπονο του εφεσείοντα ότι τα συγκεκριμένα και κατ' ισχυρισμό μη αποκαλυφθέντα στοιχεία ήσαν ουσιώδη επειδή αφορούσαν την ουσία της κυρίως Αίτησης, καταδεικνύει εσφαλμένη αντίληψη ως προς το πλαίσιο εκδίκασης και τις παραμέτρους εντός των οποίων θα πρέπει να εξετάζεται μια ενδιάμεση αίτηση για έκδοση απαγορευτικού διατάγματος. Στο πλαίσιο της ενδιάμεσης εκείνης διαδικασίας δεν απαιτείτο η λήψη μαρτυρίας με εκτιμήσεις αξιών ακίνητης και κινητής περιουσίας, η επακριβής παράθεση λεπτομερών στοιχείων που αφορούσαν επιβαρύνσεις επί ακινήτων, ύψος δανείων κλπ. Όλα αυτά αναμένεται να απασχολήσουν στο πλαίσιο εκδίκασης της κυρίως Αίτησης ρύθμισης των περιουσιακών στοιχείων, ενώ άλλα είναι τα απαιτούμενα και οι προϋποθέσεις, όπως και ο βαθμός απόδειξης, στις διαδικασίες έκδοσης παρεμπιπτόντων διαταγμάτων». Ως προς τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας λέχθηκαν τα ακόλουθα στις σελ. 615-616. «Εκείνο το οποίο πρέπει ξανά εδώ να υπενθυμιστεί είναι η πραγματική φύση της υπό εξέτασης ενδιάμεσης διαδικασίας. Με αυτή δεν κρίνονται τελικά και ουσιαστικά δικαιώματα των διαδίκων έτσι ώστε με αυστηρούς κανόνες απόδειξης να αξιολογηθεί η εκατέρωθεν προσκομισθείσα μαρτυρία, να εξαχθούν τελικά ευρήματα και να κατανεμηθούν δικαιώματα και υποχρεώσεις. Εδώ, με την κυρίως Αίτησή της, η εφεσίβλητη διεκδικεί την απόδοση στην ίδια του μέρους εκείνου της αύξησης της περιουσίας του εφεσείοντα, η οποία αποκτήθηκε μετά το γάμο των διαδίκων, και η οποία αύξηση προέρχεται από τη συμβολή της εφεσείουσας, την οποία η ίδια υπολογίζει σε 50% ή €40.000.000 ή οποιοδήποτε άλλο ποσό βρεθεί ότι αποτελεί την αξία της συνεισφοράς της. Όπως δε ορθά επισημαίνει και ο συνήγορος της εφεσίβλητης, για τους σκοπούς του διατάγματος όπως αυτό τελικά διαμορφώθηκε, η πραγματική αξία της περιουσίας δεν ενέχει ιδιαίτερη σημασία. Το κατά πόσο θα έπρεπε να δεσμευθεί το 1/2 ή το 1/3 ή τα 3/4 της περιουσίας εκείνης, δηλαδή των μετοχών του εφεσείοντα ή κάποιου ακινήτου του, αυτό έχει να κάνει με την τυχόν αξία της συνεισφοράς της εφεσείουσας και όχι με την αξία του περιουσιακού στοιχείου. Κάτι που ασφαλώς θα διακριβωθεί στο τέλος, στο πλαίσιο εκδίκασης της κυρίως αίτησης». Όσον αφορά το λόγο ένστασης ότι η Αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη στοιχεία και συγκεκριμένα ότι υπάρχουν δάνεια, επίσης ότι η αξία της περιουσίας είναι χαμηλότερη θεωρώ ότι συνιστούν θέματα για τα οποία ενδεχομένως να υπάρχουν διαφορετικές θέσεις οι οποίες θα κριθούν κατά την εκδίκαση της ουσίας της διαφοράς. Ούτε ασφαλώς αυτό το στάδιο προσφέρεται για κατάληξη σε τελικά ευρήματα αναφορικά με τη συνεισφορά του καθενός και αξιολόγηση των τεκμηρίων του Καθ' ου η Αίτηση ο οποίος ισχυρίζεται ότι είναι ο ίδιος ο οποίος εξόφλησε εξολοκλήρου το διαμέρισμα και απέκτησε τις μετοχές, ενώ η Αιτήτρια δεν είχε καμία συμβολή. Επίσης αναφορικά με τη θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι οι μετοχές αποκτήθηκαν μετά τη διάσταση, είναι η θέση της Αιτήτριας ότι έχει συμβάλει ουσιαστικά στην αγορά του των μετοχών στις εν λόγω εταιρείες. Δεν είναι ώρα όμως για αξιολόγηση της αξιοπιστίας των διαδίκων ούτε για εξαγωγή ευρημάτων επί των αντικρουόμενων ισχυρισμών. Ούτε θα ήταν ορθό το Δικαστήριο να καταλήξει σε ακριβή ευρήματα αναφορικά με το ύψος της επαύξησης της περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση και της οποιασδήποτε τυχόν συνεισφοράς της Αιτήτριας και/ή ότι τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία αποκτήθηκαν με αποκλειστική συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στη βάση μόνο κάποιων τεκμηρίων που παρουσιάζονται σε αυτό το στάδιο. Αυτό θα γίνει όταν θα υπάρχουν όλα τα στοιχεία ενώπιον του και ολοκληρωμένη η μαρτυρία των διαδίκων. Προχωρώ στη συνέχεια, στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης. Αν δεν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Στο Οικογενειακό Δίκαιο, στη σχετική για τις περιουσιακές διαφορές νομοθεσία, υπάρχει συγκεκριμένη πρόνοια που αναφέρεται στη δέσμευση του ίδιου του αντικειμένου της αίτησης. Το άρθρο 14 (Γ)
(1)του σχετικού Νόμου δίνει εξουσία στο Δικαστήριο να "εκδίδει ύστερα από αίτηση διάταγμα με το οποίο να παρεμποδίζεται ο Καθ' ου η Αίτηση να διαθέτει, να αποξενώσει ή να επιβαρύνει την περιουσία ή μέρος της". Ακόμη το άρθρο 14 Ε προβλέπει ότι: "το Δικαστήριο έχει την εξουσία να εκδίδει διατάγματα για μεταβίβαση στον Αιτητή περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση που συνιστά αντικείμενο της διαδικασίας δυνάμει του παρόντος νόμου". Το άρθρο 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 προσδίδει επίσης δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα σε σχέση με το ίδιο το αντικείμενο της αγωγής, ενώ οι πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν. 14/60 καλύπτουν ένα ευρύτερο φάσμα από αυτό του άρθρου 4. Στην παρούσα περίπτωση η Αιτήτρια αξιώνει τη ρύθμιση των περιουσιακών τους διαφορών. Αξιώνει μεταξύ άλλων την εγγραφή επ' ονόματι της μεριδίου επί του επίδικου ακινήτου και των μετοχών. Η ενδεχόμενη αποξένωση τους συνεπώς, θα εξουδετερώσει και την παραμικρή πιθανότητα για μεταβίβαση οποιουδήποτε μεριδίου σ' αυτήν. Συνεπώς το αντικείμενο της περιουσιακής διαφοράς θα πρέπει να διατηρηθεί μέχρι να αποφασιστεί κατά πόσο η Αιτήτρια είχε οποιαδήποτε συνεισφορά δεδομένης και της θεραπείας που επιδιώκει. Περαιτέρω όπως έχει νομολογηθεί η έννοια της δικαιοσύνης, δεν συναρτάται μόνο με την απλή αντίληψη της ζημιάς, αλλά την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία. Βλ. Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. Timberland Co
(1997)1 A.A.Δ. 1791. Υποδείχθηκε στην υπόθεση Παναγίδου .v. Παναγίδου 1 Α.Α.Δ. 396 ότι: «πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει την απόδοση στους Ενάγοντες των θεραπειών που δικαιούνται σύμφωνα με το Νόμο». Αναφορικά με τον κίνδυνο αποξένωσης της περιουσίας που αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής, αλλά και των στοιχείων που παρείχαν οι εφεσείοντες για κίνδυνο αποξένωσης ή επιβάρυνσης της περιουσίας στην απόφαση Kίτσιου v. Χριστοδούλου
(2004)1 Α.Α.Δ. 228 το Εφετείο είπε επί του προκειμένου: "Το έχουμε ήδη σημειώσει εξ αρχής πως ζήτημα σε σχέση με τον κίνδυνο μεταβίβασης ή επιβάρυνσης της ακίνητης ιδιοκτησίας δεν είχε εγερθεί καν από την εφεσίβλητη. Εν πάση περιπτώσει είναι προφανές πως διέλαθε της προσοχής του πρωτόδικου Δικαστηρίου πως εν προκειμένω η αίτηση για το παρεμπίπτον διάταγμα δεν αποσκοπούσε ακριβώς στην εξασφάλιση ενδεχόμενης απόφασης με τη διαφύλαξη των δυνατοτήτων εκποίησης ακίνητης περιουσίας γενικώς, αλλά στη διασφάλιση του ίδιου του αντικειμένου της αγωγής, ενόψει του άρθρου 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6. Το γεγονός ότι υπήρχε και διαζευκτική αξίωση για αποζημιώσεις δεν μπορεί να απομακρύνει από την ουσία του πράγματος. Ο ενάγων επιδίωκε να διατηρηθεί το αντικείμενο με βάση αγωγής η οποία διατηρουμένης της δυνατότητας για μελλοντική συζήτησή της, για τις ανάγκες του θέματος, φαινόταν καλή και, κάτω από τις περιστάσεις το παρεμπίπτον διάταγμα θα έπρεπε να είχε διατηρηθεί. Σημειώνουμε συναφώς το γεγονός ότι η έκδοση τέτοιου διατάγματος δεν θα επηρέαζε δυσμενώς την εφεσίβλητη με οποιοδήποτε τρόπο αφού, ακόμα και ενώπιον μας, ο ευπαίδευτος συνήγορός της μας δήλωσε πως στην πραγματικότητα δεν είχε πρόθεση να αποξενώσει ή να επιβαρύνει τα ακίνητα." Η έμφαση είναι δική μου. Παραπέμπω επίσης στα όσα υποδείχθηκαν από το Εφετείο στην υπόθεση Φετοκάκης v. Χριστοφή κ. ά.
(2006)1 Α.Α.Δ. 800 σε σχέση με το βάρος απόδειξης που απαιτείται για την πρόθεση του διαδίκου να αποξενώσει το περιουσιακό στοιχείο: "Σημειώνουμε ότι σε περιπτώσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων ο αιτητής δεν έχει το βάρος να αποδείξει τη πραγματική πρόθεση του καθ' ου η αίτηση να προβεί σε μεταβίβαση της περιουσίας του. Όπως έχει λεχθεί από το Δικαστή Πική στην υπόθεση Τσιολάκη και άλλη v. Στυλιανίδη
(1992)1 Α.Α.Δ. 782, εκείνο το οποίο απαιτείται είναι η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος." Η έμφαση είναι δική μου. Τέλος όσον αφορά το κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο υπό τις περιστάσεις να εκδοθεί προσωρινό διάταγμα, θεωρώ ότι αυτό είναι αναγκαίο για να διατηρηθεί η υφιστάμενη κατάσταση των πραγμάτων ώστε το επίδικο ακίνητο και οι μετοχές να διαφυλαχθούν μέχρι την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης. Άλλωστε ο Καθ' ου η Αίτηση δεν ανέφερε ποια θα είναι η ζημιά του από τη διατήρηση του αντικειμένου της αξίωσης. Θεωρώ συνεπώς ορθό να διατηρηθεί η απαγόρευση όσον αφορά τα πιο πάνω περιουσιακά στοιχεία. Συνακόλουθα το προσωρινό διάταγμα καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο