Α. Μ ν. Χ. Π, Αρ. Αίτησης: 138/2023, 23/10/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Διατροφής ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ" Αθανασίου-Σιαμτάνη, Π. Αρ. Αίτησης: 138/2023 Μεταξύ: Α. Μ, από το Πραστειό (Αυδήμου) Λεμεσός Αιτήτριας και Χ. Π από την Πάφο Καθ' ου η Αίτηση Ημερομηνία: 23 Οκτωβρίου 2023 Εμφανίσεις Για Αιτήτρια: κα Χρ. Κίτσιος Για Καθ' ου η Αίτηση: κα Ελ. Κωνσταντινίδου Προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 6/6/2023 Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της παρούσας αίτησης είναι το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε στις 6/6/2023 με το οποίο διατάσσεται ο Καθ' ου η Αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια από την επίδοση σ' αυτόν του διατάγματος ποσό €600 μηνιαίως ως η συνεισφορά του στη διατροφή των ανήλικων τέκνων του ΧΧΧ και ΧΧΧ. Το διάταγμα εκδόθηκε αφού το Δικαστήριο μελέτησε τη μονομερή αίτηση της Αιτήτριας και την ένορκη δήλωση της και έκρινε ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει τη μονομερή της Αίτηση η Αιτήτρια πρόβαλε μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: - Ότι από τη συμβίωση της με τον Καθ' ου η Αίτηση απέκτησαν τα δύο προαναφερόμενα παιδιά ηλικίας 15 μηνών και 4 μηνών αντίστοιχα, τα οποία και αναγνώρισε εκούσια ο Καθ' ου η Αίτηση. - Ότι για λόγους που αφορούν το πρόσωπο του Καθ' ου η Αίτηση επήλθε διάσταση μεταξύ τους στις 11/3/
- - Ότι από τη διάσταση τους ο Καθ' ου η Αίτηση παραλείπει να παράσχει επαρκές και/ή το αναγκαίο ποσό για τη διατροφή των παιδιών του δίνοντας της σε δύο -τρεις περιπτώσεις ασήμαντα ποσά σε σχέση με τα απαιτούμενα έξοδα διατροφής τους, μεταφέροντας επίσης κάποια πανάκια και γάλατα για τα παιδιά, χωρίς συνεννόηση, με αποτέλεσμα αυτό να μην βοηθά στον απαιτούμενο βαθμό. - - Ότι ο Καθ' ου η είναι επιχειρηματίας/ ιδιοκτήτης επαγγελματικών μηχανημάτων, όπως φορτηγών μεταφοράς εμπορευμάτων για μεταφορές, μηχανήματα για εκτέλεση χωματουργικών εργασιών (εκσκαφείς- tractor- digger-loader), σύνολο 7 μηχανημάτων όπως ο ίδιος της ανέφερε, με αρκετές δουλειές και εισοδήματα και έχει τη δυνατότητα να εργάζεται και να εξασφαλίζει πέραν των €2500 περίπου μηνιαίως. - Ότι η ίδια δεν εργάζεται ούτε μπορεί να εργαστεί λόγω της ανάγκης φροντίδας των παιδιών τα οποία είναι ηλικίας μερικών μηνών και τα δύο. Αναφερόμενη στις ανάγκες διατροφής και συντήρησης των ανήλικων υπέδειξε ότι ανέρχονται σε €945 μηνιαίως για το Μ και €795 για τον ανήλικο Δ. Τις οποίες παραθέτει αναλυτικά σε σχετικούς πίνακες. Σύμφωνα με την Αιτήτρια για το Μ. απαιτείται μηνιαίως για διατροφή, γάλατα, τροφές και πανιά €300, για υδατοπρομήθεια €20, για ένδυση και υπόδηση ποσό €80, για το ηλεκτρικό ρεύμα €100 (μέσο όρο), για επισκέψεις σε παιδίατρους και εμβόλια €100, για καύσιμα, βενζίνη (αναλογία) €75 για παιδικά παιγνίδια €40 και για Νηπιαγωγείο €
- Για τον ανήλικο Δ σύμφωνα με την Αιτήτρια απαιτείται μηνιαίως για διατροφή, γάλατα, τροφές και πανιά €300, για υδατοπρομήθεια €20, για ένδυση και υπόδηση ποσό €80, για το ηλεκτρικό ρεύμα €100, για επισκέψεις σε παιδίατρους και εμβόλια €100, για φαρμακείο (φάρμακα, κρέμες, σαπούνια, σαμπουάν) €100, για καύσιμα, βενζίνη (αναλογία) €75, για παιδικά παιγνίδια €
- Περαιτέρω όπως αναφέρει έχει επωμιστεί τα έξοδα και τα δικαιώματα της εκκλησίας για τη βάφτιση του ενός παιδιού καθώς δεν μπορούσε να το αφήσει αβάπτιστο. Κατέβαλε €150 για την εκκλησία και €308,50 για μια μικρή δεξίωση. Όπως αναφέρει περαιτέρω ο Καθ' ου η Αίτηση είναι σε θέση να καταβάλλει ποσό €800 μηνιαίως για τα παιδιά τους και είναι επείγον να ρυθμιστεί η συνεισφορά του καθώς η ίδια δεν έχει οποιαδήποτε εισοδήματα, ζητά τη βοήθεια συγγενικών προσώπων και έχει περιέλθει σε πολύ δύσκολη κατάσταση. Το προσωρινό διάταγμα προσέκρουσε στην ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση η οποία καταχωρήθηκε στις 2/6/
- Με αυτήν εγείρονται 6 λόγοι ένστασης. Συνοψίζονται στα ακόλουθα ζητήματα: Ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος, ότι η ένορκη δήλωση της Αιτήτριας είναι προγενέστερης ημερομηνίας, ότι η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη και ελλείπει το νομικό υπόβαθρο καθώς και ότι δεν καταδείχθηκε το κατεπείγον για την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Επίσης προβάλλεται ότι η Αιτήτρια δεν ήλθε με καθαρά χέρια και παρουσίασε γεγονότα τα οποία δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα παραπλανώντας το Δικαστήριο για την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Η ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του στην οποία αφού παραδέχεται τη διατήρηση σχέσης με την Αιτήτρια και την απόκτηση των δύο παιδιών υποστηρίζει ότι είναι η Αιτήτρια που τον έδιωξε από το σπίτι. Τον κλείδωσε έξω και τον απείλησε ότι δεν θα ξαναδεί τα παιδιά του. Είναι δε η δική του θέση του ότι ο ίδιος από την πρώτη στιγμή και αφότου τον έδιωξε η Αιτήτρια συνεισέφερε ανελλιπώς και συνεισφέρει για τα παιδιά του με ένα ποσό €250 τα οποία κατέθετε σε λογαριασμό της Αιτήτριας. Επισυνάπτει 3 αποδείξεις. Επίσης πέραν του πιο πάνω ποσού το οποίο καταθέτει ανελλιπώς, έχει πληρώσει το μισό των εμβολίων την πρώτη φορά απευθείας στον παιδίατρο και τη 2η φορά στην παρουσία κοινωνικής Λειτουργού. Επισυνάπτει απόδειξη. Απορρίπτει στη συνέχεια το ύψος των αναγκών των παιδιών ως η Αιτήτρια το παρουσιάζει, ως διογκωμένο και εκτός πραγματικότητας, σχολιάζοντας και θεωρώντας κάποια κονδύλια τα οποία βάζει η Αιτήτρια, υπερβολικά. Όπως αναφέρει περαιτέρω η Αιτήτρια θα μπορούσε να εργαστεί αφού το ένα παιδί πηγαίνει Νηπιαγωγείο και για το άλλο θα μπορούσε να υπάρξει διευθέτηση αν υπήρχε πραγματική θέληση, από την ίδια για εργασία. Επίσης είναι η θέση του ότι η Αιτήτρια είναι άτομο που έμαθε να τη φροντίζουν οι άλλοι. Όσον αφορά τα δικά του εισοδήματα είναι η θέση του ότι δεν ανέρχονται στο ύψος που αναφέρει η Αιτήτρια. Εργάζεται ως μηχανοδηγός με μηνιαίο εισόδημα €
- Επισυνάπτει βεβαίωση ελεγκτικού γραφείου και σχετική κατάσταση για το πρώτο τρίμηνο του 2023 από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις. Επίσης υποστηρίζει ότι η Αιτήτρια δύναται να λαμβάνει επίδομα τέκνου €485 ετησίως και μονογονιού ύψους €360 μηνιαίως. Όσον αφορά τη βάφτιση του παιδιού, δεν γνωρίζει αν η ίδια ή οι γονείς της πλήρωσαν αυτά τα χρήματα το οποίο όπως αναφέρει βεβαίως δεν τον αφορά, τονίζοντας στη συνέχεια ότι όταν τέλειωσε το μυστήριο μετάβηκαν σε ξεχωριστούς χώρους εστίασης με τις οικογένειες τους και η κάθε μια πλήρωσε τα δικά της έξοδα. Τέλος υποστηρίζει ότι η Αιτήτρια επέλεξε να αποκρύψει το γεγονός ότι ο ίδιος κατέβαλλε διατροφή κάθε μήνα, αλλά και τα υπόλοιπα ποσά που καταβάλλει και δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, γι' αυτό και ζητά την απόρριψη της αίτησης. Η αίτηση προχώρησε σε ακρόαση με τους ευπαίδευτους συνήγορους των διαδίκων να παραδίδουν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις, στις οποίες υποστήριξαν με παραπομπή στις ένορκες δηλώσεις και τη νομολογία, τις αντίστοιχες θέσεις τους. Ας σημειωθεί ότι έγιναν προσπάθειες για εξεύρεση ενός κοινά αποδεκτού ποσού για προσωρινή διατροφή, οι οποίες δεν καρποφόρησαν, αφού κάθε πλευρά επέμεινε στη θέση της. Νομική Πτυχή Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, β. ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και γ. ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.] Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Είναι δε καθιερωμένη αρχή ότι ο Αιτητής ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της οποίας έχει αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων. Το επιστέγασμα της απουσίας αποκάλυψης είναι η κατάργηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης, μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει να τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. [Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd.
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980]. Στις περιπτώσεις ακόμα μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το επείγον του αιτήματος. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Προέχει η εξέταση της ένστασης που αφορά το παράτυπο της αίτησης ένεκα του γεγονότος ότι όπως αναφέρει η ευπαίδευτη συνήγορος η ένορκη δήλωση φέρει ημερομηνία προγενέστερη της αίτησης. Δηλαδή η ένορκη δήλωση έχει ως ημερομηνία καταχώρησης την 2/6//2023 ενώ η αίτηση που τη συνοδεύει είναι ημερομηνίας 6/6/
- Επί του προκειμένου θα παραπέμψω στον περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικό Κανονισμό του 2022 ο οποίος έχει εκδοθεί στις 23/3/2022 ο οποίος τροποποίησε τον κανόνα 3 της Δ.39 και δημοσιεύτηκε στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 24/3/2022, οπότε άρχισε η εφαρμογή του. Στον κανονισμό αυτό αναφέρεται ότι « ο κανονισμός 3 της Δ.39 τροποποιείται δια της διαγραφής της φράσης «every affidavit.. It is sworn» την αντικατάσταση της φράσης με τη φράση «κάθε ένορκη δήλωσης θα τιτλοφορείται με αναφορά στην αιτία ή στο ζήτημα που αυτή αφορά ανεξαρτήτως του χρόνου όρκισης. » Περαιτέρω τόσο η εναρκτήρια αίτηση, όσο και η μονομερής αίτηση με την ένορκη δήλωση καταχωρήθηκαν την ίδια μέρα, ως φαίνεται στο σύστημα ηλεκτρονικής δικαιοσύνης. Η ένορκη δήλωση της αίτησης καταχωρήθηκε στις 12.
- Με βάση τους Κανονισμούς 16 και 18 του περί της Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης (Ηλεκτρονική Καταχώρηση) Διαδικαστικός Κανονισμός του 2021 (/2021) η καταχώρηση της παρούσας αίτησης έγινε στις 2/6/
- Παραθέτω τους σχετικούς κανονισμούς:
- Έγγραφο δεν θα θεωρείται ως καταχωρηθέν, μέχρις ότου η ηλεκτρονική καταχώριση ολοκληρωθεί και σημειωθεί επιτυχής από το σύστημα, καταβάλλοντας παράλληλα τα νενομισμένα τέλη. Για σκοπούς προθεσμιών ισχύει ο Κανονισμός
- Το σύστημα ηλεκτρονικής καταχώρισης θα λειτουργεί επί εικοσιτετραώρου βάσεως. Η λειτουργία του θα διακόπτεται μόνο σε περίπτωση προγραμματισμένης ή απρόοπτης διακοπής.
- Ηλεκτρονική καταχώριση η οποία γίνεται μετά τις 13:01, λογίζεται ότι έγινε την επόμενη ημέρα έναρξης της λειτουργίας του Πρωτοκολλητείου. Συνεπώς το θέμα αυτό εξαντλείται εδώ και ο σχετικός λόγος ένστασης απορρίπτεται. Προτού προχωρήσω στην εξέταση των προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινού διατάγματος οφείλω να εξετάσω το στοιχείο του κατεπείγοντος το οποίο αφορά δικαιοδοτικό όρο ο οποίος θα πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα, αφού το Δικαστήριο ακούει μόνο τη μια πλευρά, κατά παρέκκλιση της αρχής ότι πρέπει να ακούγονται και οι δύο πλευρές (Βλ. Αμβροσιάδου κ.ά. ν. Coward κ.ά.
(2013)1 (Α) ΑΑΔ 78). Στην παρούσα περίπτωση το στοιχείο του κατεπείγοντος καταδείχθηκε εφόσον η ρύθμιση της συνεισφοράς του Καθ' ου η Αίτηση ήταν απαραίτητη για τη διαβίωση και συντήρηση των ανήλικων παιδιών τους. Από τη στιγμή που τα ανήλικα διέμεναν με τη μητέρα τους η ρύθμιση της συνεισφοράς του πατέρα ήταν επιτακτική ώστε να καλυφθούν οι τρέχουσες ανάγκες τους. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι συνεισέφερε ανελλιπώς με το ποσό των €250 μηνιαίως. Επισυνάπτει δύο αποδείξεις μεταφοράς χρημάτων στο όνομα της Αιτήτριας που έγιναν στις 17/3/2023 και 17/5/2023 επίσης μια πληρωμή €100 στον παιδίατρο που αφορούσε εμβολιασμούς. Ακόμα και να συνεισέφερε όμως με ένα ποσό των €250 η ανάγκη για συμβολή στη διατροφή των ανήλικων παιδιών του αποτελούσε ζήτημα που έχρηζε άμεσης ρύθμισης, καθώς οι ανάγκες της διατροφής είναι πάντοτε επείγουσες. Αφού τα έξοδα των παιδιών δεν μπορούσαν να καλυφθούν με το ποσό των €125 για κάθε παιδί, ποσό που αποφάσισε ο ίδιος ότι ήταν ικανοποιητικό. Με γνώμονα τις αρχές που διατυπώθηκαν με τη νομολογία, προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι πιο προϋποθέσεις για έκδοση προσωρινού διατάγματος και οριστικοποίησης του, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο, δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)) 1 C.L.R. 263]. Το θέμα της διατροφής ρυθμίζεται από τον περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων νόμο του 1990, Ν.216/1990, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με το άρθρο 33 του Νόμου, οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν τα ανήλικα τέκνα τους, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του. Και όπως λέχθηκε στην απόφαση ΧΧΧ Δημοσθένους . v. ΧΧΧ Δημοσθένους Έφεση Αρ. 21/2019 ημ. 29/6/2020 «το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων. Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής.» Από την ένορκη δήλωση του ο Καθ' ου η Αίτηση φαίνεται ν' αντιλαμβάνεται πλήρως της υποχρέωση του να συνεισφέρει στις ανάγκες των παιδιών του, ισχυρίζεται όμως ότι δίνει ένα ποσό διατροφής στη μητέρα τους, επιπλέον πλήρωσε απευθείας το μισό το ποσό των εμβολίων. Συνεπώς, από τον ίδιο το νόμο και τη νομολογία, προκύπτει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η Αιτήτρια έχει ορατή πιθανότητα επιτυχία στην αίτηση της. Την υποχρέωση διατροφής και συντήρησης των ανηλίκων τέκνων λοιπόν έχουν και οι δύο γονείς από κοινού, επίσης η διατροφή από τη φύση της, αποσκοπεί περαιτέρω στην ικανοποίηση των άμεσων βιοτικών αναγκών των ανηλίκων. Χωρίς διατροφή είναι αδύνατη η συνέχιση της ζωής. Η συνεισφορά του κάθε γονέα λοιπόν είναι αναγκαία για να καλυφθούν τα τρέχοντα μηνιαία έξοδα που απαιτούνται για τα ανήλικα τέκνα τους. Και η τρίτη συνεπώς προϋπόθεση συντρέχει, εφόσον οι ανάγκες της διατροφής δεν μπορούν να αποκατασταθούν μεταγενέστερα με την επιδίκαση οποιονδήποτε αποζημιώσεων. Παραπέμπω επίσης για την ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης στη Δημοσθένους. v. Δημοσθένους (ανωτέρω) στην οποία τονίστηκαν τα ακόλουθα: Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής. Η πιθανότητα διακοπής της συνεισφοράς του εφεσείοντος ανά πάσα στιγμή και για οποιοδήποτε λόγο δεν τίθεται στη βάσανο μαρτυρίας προς τούτο. .......................................................................... Ακόμη και με δεδομένο ότι ο εφεσείων όντως συνεισφέρει ήδη στη διατροφή, τι θα τον εμπόδιζε να διαφοροποιήσει τη θέση του ή να μειώσει δραστικά το ποσό το οποίο συνεισφέρει. Υπενθυμίζεται ότι η φύση της παρούσας διαφοράς είναι πολύ διαφορετική από τα συνηθισμένα άλλα προσωρινά διατάγματα που αφορούν συμβατικές, κατά κανόνα, σχέσεις μεταξύ των διαδίκων. Υπερίπταται εδώ η νομοθετική υποχρέωση συνεισφοράς προς όφελος των ανηλίκων». Η έμφαση είναι δική μου. Όσον αφορά τη θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι τα έξοδα των παιδιών (ως τα παρουσιάζει η Αιτήτρια) είναι διογκωμένα δεν φαίνεται να παραθέτει τη δική του θέση ως προς το τι θεωρεί ο ίδιος εύλογο για τις ανάγκες των παιδιών του. Απλώς προβαίνει σε γενικό σχολιασμό κάποιων κονδυλίων. Υπάρχουν συνεπώς διαφορετικές θέσεις των διαδίκων για το ακριβές ποσό που χρειάζεται μηνιαίως για τις ανάγκες των ανηλίκων. Όπως έχει λεχθεί στη Χαραλάμπους ν. Χαράλαμπος
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 951, Irina Παπαντωνίου ν. Χρ. Παπαντωνίου
(2011)1 Α.Α.Δ. 1875 το μέτρο με το οποίο θα καθοριστεί η διατροφή δεν επιδέχεται αποτιμήσεις με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη κονδυλίων με ιδιαίτερη αυστηρότητα. Αντίθετα, η κοινή λογική και εμπειρία προσφέρει τη βάση για τέτοιο καθορισμό. Ούτε το Δικαστήριο προχωρά σε τελικά ευρήματα αναφορικά με το ακριβές ύψος των αναγκών των παιδιών. Στην υπό κρίση υπόθεση το Δικαστήριο εφαρμόζοντας την παραπάνω κατά την αξιολόγηση του αιτήματος της Αιτήτριας στάθμισε το εύλογο των κονδυλίων, εξασκώντας περαιτέρω τη δική του κρίση και την κοινή λογική και πείρα της ζωής για τον προσδιορισμό των αναγκών των ανηλίκων καθόρισε τη συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση με βάση εύλογα ποσά εξόδων των ανήλικων στο ποσό των €600 μηνιαίως και όχι τα αξιούμενα από την Αιτήτρια ποσά που ζητούσε €800 μηνιαίως. [Bλ. Ορφέας Παναγιώτου v. Χρυστάλλα Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ.625, Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδης
(1998)1 Α.Α.Δ. 625 και Δημητρίου V. Περδίου
(2005)1 Α.Α.Δ. 1418]. Ως προς τα εισοδήματα του Καθ' ου η Αίτηση επίσης υπάρχουν διαφορετικές θέσεις από τους διαδίκους. Σύμφωνα με τα λεχθέντα στην υπόθεση Δημητρίου ν. Περδίου
(2005)1 Β Α.Α.Δ. 1418 οι δύο γονείς έχουν την υποχρέωση να προβαίνουν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των εισοδημάτων τους. Περαιτέρω το Εφετείο στην απόφαση ΧΧΧ Δημοσθένους.v. ΧΧΧ Δημοσθένους (ανωτέρω) τόνισε τα ακόλουθα αναφορικά με την αποκάλυψη των εισοδημάτων τους από τους διαδίκους: «Η μη αποκάλυψη των αληθών εισοδημάτων εκάστου δεν εξουδετερώνει την ανάγκη διατροφής από τον έτερο των συζύγων διότι το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων». Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν συμφωνεί με τα όσα αναφέρει η Αιτήτρια ότι έχει εισοδήματα ύψους €2500 και αναφέρει ότι τα εισοδήματα της ανέρχονται σε € €731 μηνιαίως. Επισυνάπτει μια βεβαίωση από κάποιο ελεγκτή ημ. 15/6/2023 ότι έχει καθαρό μισθό €731 (Τεκμήριο 4) επίσης την κατάσταση αποδοχών και εισφορών του για το πρώτο τρίμηνο του 2023 ημ. 14/6/2023, στην οποία όπως φαίνεται είναι ο ίδιος εργοδότης με πραγματικές αποδοχές για τρεις μήνες €2730. Δηλαδή €910 μηνιαίως. Είναι επίσης η θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι η Αιτήτρια έχει τη δυνατότητα να εργαστεί αφού το ένα παιδί είναι στο Νηπιαγωγείο και για το άλλο θα μπορούσε να γίνει κάποια διευθέτηση, χωρίς όμως να εξηγεί πως και με ποιο κόστος θα μπορούσε κάποιος τρίτος να αναλάβει τη φροντίδα του βρέφους ηλικίας 4 μηνών, κατά την καταχώρηση της μονομερούς αίτησης. Δεν είναι όμως ώρα το Δικαστήριο να προχωρήσει σε ακριβή ευρήματα για το ύψος των εισοδημάτων των διαδίκων και την εισοδηματική ικανότητα των διαδίκων και τη δυνατότητα της μητέρας να εξασφαλίσει κάποια επιδόματα, τα οποία όπως φαίνεται δεν λαμβάνει σήμερα αφού προϋποθέτει κάποιες ενέργειες από τους διαδίκους. Ο Καθ' ου η Αίτηση εκ πρώτης όψεως όμως ως επαγγελματίας μηχανοδηγός με μηχανήματα τα οποία περιέγραψε η Αιτήτρια και δεν αμφισβητήθηκε, θα μπορούσε να έχει μεγαλύτερη εισοδηματική ικανότητα από αυτήν των €731 το μήνα που ο ίδιος αναφέρει. Και εν πάση περιπτώσει τα ακριβή εισοδήματα και εισοδηματική ικανότητα των διαδίκων θα αξιολογηθούν όταν αμφότεροι οι διάδικοι προσκομίσουν πλήρη στοιχεία για περισσότερες χρονιές και φορολογικές δηλώσεις και όχι για περίοδο 3 μόνο μηνών. Η παρούσα υπενθυμίζω ότι αφορά ενδιάμεση αίτηση και αυτό που καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει είναι εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, χωρίς να καταλήγει σε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης και αυτό που αβίαστα προκύπτει από το μαρτυρικό υλικό εκατέρωθεν είναι ότι ο Καθ' ου η Αίτηση έχει εργασία ικανοποιητική ώστε να συνεισφέρει με ένα εύλογο ποσό στις ανάγκες των παιδιών του. Τονίζω επίσης σε αυτό το σημείο ότι δεν έχω διαπιστώσει να έχει αποκρύψει η Αιτήτρια ουσιώδη στοιχεία κατά την υποβολή της αίτησης, τα οποία θα με οδηγούσαν στην ακύρωση του προσωρινού διατάγματος. Η Αιτήτρια αποκάλυψε στο Δικαστήριο ότι ο Καθ' ου η Αίτηση συνεισέφερε περιστασιακά με ένα μικρό ποσό στις ανάγκες των παιδιών τους, επίσης προσέφερε με την προμήθεια κάποιων ειδών για τα παιδιά τους. Η συνεισφορά με κάποιο ποσό και η κάλυψη κάποιων εξόδων των παιδιών, δεν θα ήταν λόγος να μην εξέδιδα ένα διάταγμα διατροφής, ούτε για ν' ακυρώσω το προσωρινό διάταγμα διατροφής. Τονίζω περαιτέρω σε αυτό το στάδιο εξετάζοντας τις θέσεις του Καθ' ου η Αίτηση ότι συνεισέφερε με τους τρόπους που ανέφερε, σημασία έχει η τακτική συνεισφορά του στις τρέχουσες και βασικές ανάγκες του ανήλικου, στην έκταση που αυτές θα μπορούν να ικανοποιηθούν. Και όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση ΧΧΧ Δημοσθένους.v. ΧΧΧ Δημοσθένους (ανωτέρω) «Ακόμη και με δεδομένο ότι ο εφεσείων όντως συνεισφέρει ήδη στη διατροφή, τι θα τον εμπόδιζε να διαφοροποιήσει τη θέση του ή να μειώσει δραστικά το ποσό το οποίο συνεισφέρει». Προτού ολοκληρώσω την απόφαση μου παραπέμπω εκ νέου στην παρατήρηση που έχει γίνει από το Εφετείο στην υπόθεση Δημοσθένους ν. Δημοσθένους (πιο πάνω), ως προς τον τρόπο προσέγγισης τέτοιου είδους ενδιάμεσων αιτήσεων: «Ούτε ο Νόμος αρ. 216/90, ούτε και οι σχετικοί Διαδικαστικοί Κανονισμοί, προνοούν, πόσο μάλλον επιβάλλουν, την οποιαδήποτε ενδιάμεση διαδικασία, ειδικά με σκοπό την παροχή ενδιάμεσης διατροφής. Τέτοιες διαδικασίες αποτελούν απόκλιση από την ορθή πορεία των πραγμάτων. Μία αίτηση διατροφής θα έπρεπε να υποβάλλεται, αυτή να εκδικάζεται τάχιστα προς πλήρη και τελικό διακανονισμό της συνεισφοράς εκάστου, χωρίς υπερβολική ανάλυση επί των γεγονότων. Το Δικαστήριο με την εισαγωγή της αίτησης, θα μπορούσε να καθορίζει εξ ιδίων του ενδιαμέσως ένα ποσό γύρω στο 50%-75% του ύψους της διατροφής (κατ' αναλογία της πρόνοιας που υπάρχει στο άρθρο 8 του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου αρ. 232/91), για να καλύπτεται στο μεσοδιάστημα επαρκής διατροφή και η τελική απόφαση του να ανατρέχει, με τις αναγκαίες διαφοροποιήσεις, στο χρόνο καταχώρησης της αίτησης. Είναι ανεπίτρεπτο να τεμαχίζονται τέτοιες διαδικασίες, να γίνονται εφέσεις επί των ενδιαμέσων αποφάσεων και να μην εκδικάζονται οι καθ΄ αυτό αιτήσεις, όπως ακριβώς συμβαίνει εδώ. Τα Οικογενειακά Δικαστήρια ενθαρρύνονται να χρησιμοποιούν το δικαίωμα που τους παρέχει ο Κανονισμός 8 του περί Οικογενειακού Δικαστηρίου Διαδικαστικού Κανονισμού του 1990, για έκδοση των αναγκαίων οδηγιών προς το συμφέρον της δικαιοσύνης επιταχύνοντας την ενώπιον του διαδικασία.» Η έμφαση είναι δική μου. Καταλήγω λοιπόν, με βάση τα πιο πάνω, ότι είναι δίκαιο και εύλογο όπως συνεχίσει το διάταγμα διατροφής το οποίο και καθίσταται απόλυτο με τον περιορισμό του στο ποσό των €500 μηνιαίως από την αρχική επίδοση του και κάθε αντίστοιχη μέρα κάθε επόμενου μηνός, το οποίο θεωρώ εύλογο υπό τις περιστάσεις και το ενδεχόμενο στο παρόν στάδιο τα εισοδήματα του Καθ' ου η Αίτηση να είναι κάπως χαμηλότερα. Το προσωρινό διάταγμα ως έχει τροποποιηθεί καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης. Οτιδήποτε δόθηκε πέραν των €500 από την αρχική επίδοση του προσωρινού διατάγματος να υπολογιστεί έναντι των επόμενων διατροφών. Θεωρώ το πιο πάνω ποσό για τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων ως συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση εύλογο και εντός των πραγματικών οικονομικών του δυνατοτήτων. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο