Χ. Φ. Χ. ν. Η. Μ. Φ., Αρ. Αίτησης: 185/2022, 9/8/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ"Αθανασίου-Σιαμτάνη, Π. Αρ. Αίτησης: 185/2022 Μεταξύ: Χ. Φ. Χ. εκ Λεμεσού Αιτητή ΚΑΙ Η. Μ. Φ. εκ Λεμεσού Καθ' ης η Αίτηση Προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 4/10/2022 Ημερομηνία: 9 Αυγούστου 2023 Εμφανίσεις Για Αιτητή: κα Ε. Αντωνιάδου Για Καθ' ης η Αίτηση: κα Λ. Μουσκή ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της παρούσας αίτησης είναι το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε στις 4/10/22 με το οποίο διατάσσεται η Καθ' ης η Αίτηση όπως καταβάλλει στον Αιτητή από την επίδοση σ' αυτήν του διατάγματος του ποσό των €500 μηνιαίως ως η συνεισφορά της στη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας της Φ. Χ. που γεννήθηκε στις 20/11/
- Το διάταγμα εκδόθηκε αφού το Δικαστήριο μελέτησε τη μονομερή αίτηση του Αιτητή, την ένορκη δήλωση του καθώς και συμπληρωματική ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου και έκρινε ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής. Στην αρχική ένορκη δήλωση που συνοδεύει τη μονομερή του αίτηση ο Αιτητής πρόβαλε μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: Ότι οι διάδικοι είναι σύζυγοι και απέκτησαν 3 παιδιά, τα δύο εκ των οποίων είναι ενήλικα και τη Φ. η οποία είναι 16 ετών. Ότι η ανήλικη θυγατέρα τους από τον Ιούλιο του 2022 διαμένει μαζί του αφού εκδιώχθηκε από τη μητέρα της. (Επισυνάπτει μήνυμα της ανήλικης προς αυτόν Τεκ.1 με το οποίο τον πληροφορεί ότι η μητέρα της την διώχνει και θα μείνει κοντά του). Ότι έκτοτε η μητέρα της δεν ενδιαφέρεται για την ανήλικη ούτε και συνεισφέρει στις ανάγκες της. Ότι η μητέρα της προκάλεσε σωματική βλάβη στην ανήλικη και άσκησε ψυχολογική βία σ' αυτήν καθώς και ότι έγιναν σχετικές καταγγελίες, η ανήλικη μετέβη στην Αστυνομία τη συνοδεία της αδελφής της Ρ. και έδωσε κατάθεση. Επίσης ότι αναμίχθηκε το γραφείο Ευημερίας. Ότι οι ανάγκες της διατροφής και συντήρησης της ανήλικης ανέρχονται σε €2.105,00 μηνιαίως τις οποίες παραθέτει αναλυτική σε σχετικό πίνακα. Ότι τα εισοδήματα του ιδίου είναι €3750 μηνιαίως και της Καθ' ης η Αίτηση €3500 μηνιαίως και έχει επιπρόσθετα εισοδήματα η Καθ' ης η Αίτηση από ενοίκια. Ότι ο ίδιος καταβάλλει δόση δανείου για διαμέρισμα στο οποίο διαμένει ο γιος τους και ο ίδιος ενοικιάζει και καταβάλλει ενοίκιο €550 μηνιαίως. Ότι λόγω των μεγάλων εξόδων της ανήλικης λαμβάνει οικονομική βοήθεια από τη μητέρα του, γιατί ο μισθός του δεν αρκεί για τις ανάγκες της καθώς η ανήλικη είναι τελειόφοιτη. Αρκετά δε μαθήματα της ορίζονται Σαββατοκύριακα για να μπορέσουν να καλύψουν την ύλη με αποτέλεσμα να επιβαρύνεται επιπλέον έξοδα για την πληρωμή διδάκτρων της ανήλικης. Ότι είναι επείγον να εκδοθεί προσωρινό διάταγμα καθώς δεν μπορεί μόνος του να επωμιστεί όλα τα έξοδα της ανήλικης αφού δεν του το επιτρέπουν τα εισοδήματα του. Ότι λόγω των συχνών ταξιδιών του στο εξωτερικό ένεκα της εργασίας του χρειάζεται ένα σοβαρό κονδύλι για τις μετακινήσεις της ανήλικης στα φροντιστήρια της. Το προσωρινό διάταγμα επιδόθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση στις 11/10/
- Το προσωρινό διάταγμα προσέκρουσε στην ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση ημερ. 2/11/
- Ως λόγους ένστασης η Καθ' ης η Αίτηση προβάλλει μεταξύ άλλων ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, ότι ο Αιτητής δεν προέβη σε ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών στοιχείων και απέκρυψε ουσιώδη στοιχεία τα οποία θα επηρέαζαν την κρίση του και ότι η ανήλικη δεν διέμενε μαζί του, επίσης ότι δεν είναι ο ίδιος που καλύπτει τα έξοδα της. Επίσης προβάλλεται ότι ο Αιτητής δεν είναι δικαιούχο πρόσωπο για την υποβολή της αίτησης, καθότι δεν είναι ο γονέας με το οποίο διαμένει η ανήλικη θυγατέρα τους και κανένα διάταγμα γονικής μέριμνας δεν υπάρχει που να ρυθμίζει τη φύλαξη της ανήλικης θυγατέρας τους. Επίσης υποστηρίζεται ότι δεν καταδείχθηκε το κατεπείγον και ότι η έκδοση του διατάγματος προκάλεσε ανεπανόρθωτη βλάβη στην Καθ' ης η Αίτηση, αλλά και ότι το επιδικασθέν ποσό διατροφής δεν διατίθεται για τις ανάγκες της ανήλικης εφόσον ο Αιτητής ουδέποτε επωμίστηκε τα έξοδα της. Προβάλλεται ακόμα ότι αφ' ης στιγμής η ανήλικη δεν διαμένει μαζί του, όπου θέλοντας και μη θα αναλάμβανε τα έξοδα αυτής, με βάση τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης ο Αιτητής δεν είναι με κανένα τρόπο υποχρεωμένος να συμβάλει στα μηνιαία έξοδα της ανήλικης και/ή τουλάχιστον να διαθέτει το ποσό που προνοεί το προσωρινό διάταγμα στα μηνιαία έξοδα της ανήλικης. Η ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση συνοδεύεται από την πολυσέλιδη ένορκη δήλωση της που αποτελείται από 116 παραγράφους. Σ' αυτήν καταρχάς αναλύει και περιγράφει τις μεταξύ αυτής και του συζύγου της διαφορές, στον οποίο καταλογίζει ανάρμοστη προς αυτήν συμπεριφορά και τη δημιουργία εξωσυζυγικών σχέσεων, αλλά και την απόκτηση παιδιού με άλλη γυναίκα και νυν σύντροφο του και αναφέρει ότι μεταξύ τους υπάρχουν αρκετές ιδιωτικές ποινικές υποθέσεις αλλά και περιουσιακές διαφορές στο Οικογενειακό Δικαστήριο. Όσον αφορά τα όσα ο Αιτητής της αποδίδει για εκδίωξη της θυγατέρας τους από το σπίτι, είναι η θέση της ότι η θέση του είναι εντελώς αναληθής. Ουδέποτε εκδίωξε τη θυγατέρα της από τον τόπο διαμονής της, τουναντίον στα πλαίσια της προσπάθειας της να οριοθετήσει τη συμπεριφορά της ανήλικης θυγατέρας τους, η οποία καμία παρέμβαση δεν δεχόταν στη ζωή της, η ανήλικη αντέδρασε και απομακρύνθηκε για λίγες μέρες από τον τόπο διαμονής της. Όπως αναφέρει ο λόγος διένεξης τους ήταν γιατί η ανήλικη εν αγνοία της οδήγησε μηχανοκίνητο όχημα χωρίς το απαραίτητο δίπλωμα. Η ίδια προσπάθησε να εξηγήσει στην ανήλικη τους κινδύνους που διέτρεχε αυτή η πράξη της η οποία έβρισκε την υποστήριξη από τον πατέρα της. Παράλληλα είναι η θέση της ότι προσπάθησε να συζητήσει τα χαμηλά αποτελέσματα των εξετάσεων της ανήλικης μαζί της. Είναι ακόμα η θέση της ότι η παραμονή της ανήλικης στον Αιτητή δεν διήρκησε περισσότερο από 4 μέρες. Όσον αφορά το Τεκμήριο 1 που αποτελεί μήνυμα προς τον Αιτητή όπου η ανήλικη φαίνεται να λέει στον πατέρα της «Παπά εννα έρθω να μείνω μαζί σου μόνιμα. Με βάση τη μάμμα με διώχνει» υποβάλλει ότι αυτό είναι κατασκευασμένο από τον Αιτητή ούτε και φαίνεται ότι προέρχεται από το τηλέφωνο της ανήλικης θυγατέρας τους. Όπως ισχυρίζεται στη συνέχεια η ανήλικη επέστρεψε στις 20/7/22 κοντά της, έπειτα από λίγες μέρες στις 26/7/22 πήγε στις προγραμματισμένες διακοπές της και επέστρεψε στις 3/8/22, όπου και συνέχισε να διαμένει μαζί της. Υποστηρίζει περαιτέρω ότι η ανήλικη με παροτρύνσεις και καθοδηγούμενη από τον Αιτητή ο οποίος μεθοδευμένα επηρέαζε την ανήλικη αρνητικά, αποφάσισε την 1/9/2022 να εγκατασταθεί προσωρινά στη αδελφή της και θυγατέρα τους Ρ. Επισυνάπτει μηνύματα με τα οποία της ανακοινώνει ότι θα εγκατασταθεί στην αδελφή της. Όπως ισχυρίζεται η Καθ' ης η Αίτηση η ανήλικη αποφάσισε να πάει στην αδελφή της μετά από την παρατήρηση που της έκανε σε σχέση με την προσβλητική συμπεριφορά που επέδειξε απέναντι στην καθηγήτρια των Αγγλικών, την οποία έθιξε επαγγελματικά αναφέροντας της, ότι είναι χαμηλού επιπέδου. Η ανήλικη σύμφωνα με την Καθ' ης η Αίτηση καθόλου δεν θορυβήθηκε από το εν λόγω περιστατικό και κάθε φορά που η ίδια επιδίωκε να μιλήσει μαζί της για τα χαμηλά αποτελέσματα των εξετάσεων των Αγγλικών και τη συμπεριφορά της απέναντι στην Καθηγήτρια της η ανήλικη αντιδρούσε αποφεύγοντας οποιαδήποτε οριοθέτηση από τη μητέρα της. Όπως αναφέρει στη συνέχεια ουδέποτε εγκατέλειψε την ανήλικη και επιδιώκει καθημερινή επικοινωνία μαζί της, την επισκέπτεται στην οικία στην οποία διαμένει η ανήλικη, χωρίς να της ασκεί πίεση για να επιστρέψει στον τόπο διαμονής της. Επίσης συνεργάζεται με ψυχολόγο για το θέμα αυτό. Επιπρόσθετα ενδιαφέρεται αποκλειστικά η ίδια για τις επιδόσεις της, επιδιώκει δε να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ τους αρχίζοντας από τη μετακίνηση της για τα ιδιαίτερα μαθήματα της. Γνωρίζει ότι η θυγατέρα της βρίσκεται σε ευαίσθητη ηλικία, έχει φόρτο εργασίας και δεν επιθυμεί να της ασκήσει πίεση. Απορρίπτει κατηγορηματικά ότι άσκησε ποτέ σωματική ή άλλης μορφής βία στη θυγατέρα της. Όσον αφορά κάποιες φωτογραφίες που επισυνάπτει ο Αιτητής είναι η θέση της ότι η ανήλικη δεν φαίνεται τραυματισμένη. Επίσης υποστηρίζει ότι η ανήλικη κάτω από τη ψυχολογική πίεση του Αιτητή έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία, ισχυριζόμενη ότι συγκρούονται για τις σχολικές της επιδόσεις και ότι την πιέζει να επιστρέψει στο σπίτι της. Από το Σεπτέμβριο δε του 2022 είναι η θέση της ότι ουδεμία νύχτα δεν έχει διανυκτερεύσει η ανήλικη στον Αιτητή εφόσον διαμένει με την άλλη τους κόρη. Επισυνάπτει δε δήλωση της θυγατέρας τους Ρ. (Τεκ.16) ότι φιλοξενεί την ανήλικη. Όπως αναφέρει η Καθ' ης η Αίτηση η ενήλικη θυγατέρα τους αναλαμβάνει και τα καθημερινά της έξοδα διατροφής και συντήρησης αυτής, δηλαδή τα έξοδα της καθημερινής σίτισης για ρεύμα, νερό, έξοδα διακίνησης της ανήλικης. Περαιτέρω όσον αφορά τα έξοδα διακίνησης της όπως αναφέρει τις πρώτες μέρες του Σεπτεμβρίου την ανήλικη μετακινούσε η κόρη τους Ρ και ο σύζυγος αυτής και κάποιες φορές ο γιος τους, ενώ από τις αρχές Οκτωβρίου στα πλαίσια της επικοινωνίας της με την ανήλικη κόρη της, μέσω των μηνυμάτων τους η ανήλικη αποδέχθηκε όπως η ίδια την μεταφέρει σε συγκεκριμένα εξωσχολικά μαθήματα πράγμα, το οποίο πράττει. Υποστηρίζει ακόμα ότι ο Αιτητής δεν είναι σε θέση να πει πόσα είναι τα μηνιαία έξοδα της κόρης τους, εφόσον ουδέποτε τα επωμίστηκε, ούτε και είναι σε θέση να γνωρίζει ποια φροντιστήρια παρακολουθεί η κόρη τους. Όπως αναφέρει περαιτέρω η ίδια εξασφαλίζει καθημερινά φαγητό της ανήλικης, ενώ επωμίζεται αποκλειστικά τα έξοδα των φροντιστηριών της. Περαιτέρω σημειώνει ότι η ανήλικη για τους θερινούς μήνες δηλαδή από τον Ιούλιο μέχρι και τα μέσα του Σεπτεμβρίου τα μόνα μαθήματα που παρακολουθούσε είναι της Φυσικής και των Αγγλικών και μόνο για 15 ημέρες τον Αύγουστο παρακολουθούσε τα μαθήματα των Ελληνικών. Επισυνάπτει 23 αποδείξεις πληρωμής φροντιστηρίων. Όσον αφορά τα έξοδα της ανήλικης η ίδια υποστηρίζει ότι αυτά ανέρχονται σε €1010 μηνιαίως. Παρακολουθεί ιδιαίτερα Φυσικής, Ελληνικά, Μαθηματικά και πιάνο αλλά δεν παρακολουθεί μαθήματα Αγγλικών. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η ίδια επωμίζεται το κόστος των ιδιαιτέρων μαθημάτων εκτός από τα δίδακτρα των Γαλλικών μαθημάτων τα οποία επωμίζεται ο Αιτητή από της διάτασης τους. Για τους καλοκαιρινούς μήνες, δεν παρακολουθούσε ιδιαίτερα μαθήματα η ανήλικη. Τη θέση της ότι η ίδια επωμίζεται το κόστος των ιδιαίτερων, απορρίπτει ο Αιτητής στη συμπληρωματική του ένορκη δήλωση την οποία καταχώρησε κατόπιν απόφασης του Δικαστηρίου και υποστηρίζει ότι η Καθ' ης η Αίτηση επισύναψε αποδείξεις στις οποίες φαίνεται το δικό της όνομα, αλλά τα ιδιαίτερα πληρώθηκαν με δικά του λεφτά. Όσον αφορά τα δικά της εισοδήματα αυτά ανέρχονται σε €2.834,025 (Τεκ.17) και δεν έχει άλλα εισοδήματα, ούτε και ενοικιάζει οποιοδήποτε ακίνητο εισπράττοντας ενοίκιο. Περαιτέρω καταβάλλει το ποσό των €840 για δάνειο το οποίο έχει συνάψει κατά τη διάρκεια του γάμου της με τον Αιτητή. Για δε τα εισοδήματα του Αιτητή υποστηρίζει ότι αυτά είναι πολύ περισσότερα και είναι πέραν των €10.000 μηνιαίως. Τέλος υποστηρίζει ότι είναι ο Αιτητής ο οποίος είναι υπόχρεος να δίδει διατροφή και ζητά όπως απορριφθεί η ενδιάμεση αίτηση και ακυρωθεί το προσωρινό διάταγμα. Αναφέρει ακόμα ότι προτίθεται η ίδια να καταχωρήσει αίτηση για να ρυθμιστεί η συνεισφορά του Αιτητή. Την ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση ακολούθησε αίτηση από τον Αιτητή για να του επιτραπεί να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση για να απαντήσει στην ένορκη δήλωση της Καθ' ης η Αίτηση και στους ισχυρισμούς που εγείρει με την ένστασή της. Ειδικότερα υποδείκνυε ότι τα ζητήματα που έχρηζαν διευκρίνησης ή και απάντησης ήταν ο τόπος διαμονής της ανήλικης, ποιος καλύπτει τα έξοδα της ανήλικης και η καταγγελία της ανήλικης κατά της μητέρας της, για άσκηση ψυχικής και σωματικής βίας σε βάρος της. Με απόφαση μου ημερ. 27/4/2023 επέτρεψα την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης μερικώς. Ο Αιτητής στις 18/5/2023 καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση στην οποία αναφέρει ότι από το Σεπτέμβριο του 2022 έκανε συμφωνία με την ενήλικη κόρη του όπως διαμένει μαζί της η ανήλικη θυγατέρα τους και επισυνάπτει ένορκη δήλωση της ενήλικης θυγατέρας τους στην οποία αναφέρει ότι διαμένει μαζί της και τα έξοδα της καλύπτονται εξολοκλήρου από τον πατέρα της. Επιμένει στη θέση του ότι από τον Ιούλιο του 2022 η ανήλικη διέμενε μαζί του, αφού την εκδίωξε η μητέρα της και απορρίπτει τη θέση της ότι η ανήλικη επέστρεψε στη μητέρα της. Όσον αφορά την παρακολούθηση των Αγγλικών μαθημάτων είναι η θέση του ότι η εν λόγω καθηγήτρια δεν του έδιδε αποδείξεις καθώς είναι φίλη της Καθ' ης η Αίτηση. Επίσης αναφέρει ότι για το μήνα Ιούλιο πλήρωσε €700 και €200 για τις εξετάσεις της ανήλικης. Όπως ισχυρίζεται ενώ τα πήγαινε εξαιρετικά στα τεστ η θυγατέρα τους, μετά την εκδίωξη της από τη μητέρα της, βρισκόταν σε κατάσταση μεγάλης αναστάτωσης και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην πάει καλά στις εξετάσεις της. Όσον αφορά τη θέση της Καθ' ης η Αίτηση ότι είναι ο αποκλειστικός μέτοχος σε δύο εταιρείες αναφέρει σε σχέση με την πρώτη εταιρεία ότι αυτή εγγράφηκε στις 5/4/1982 όταν ο ίδιος ήταν μαθητής της 5ης γυμνασίου και ότι είναι απλή συνωνυμία με τον αποκλειστικό μέτοχο της εν λόγω εταιρείας, ο οποίος είναι δικηγόρος και είναι 85 ετών. Για δε τη 2η εταιρεία, όπως αναφέρει αυτή είναι ανενεργός από τότε που αποχώρησε η μεγαλύτερη του κόρη. Το μόνο που κατέχει ο ίδιος είναι από το Profit and Fund, δηλαδή κάτι σαν εφάπαξ κυβερνητικό, από την εταιρεία Interorient Navigation co Ltd, όταν αποχώρησε το 2006 και τα χρήματα αυτά βρίσκονται μέχρι σήμερα σε γραμμάτιο. Η αίτηση προχώρησε σε ακρόαση με τις ευπαίδευτες συνήγορους των διαδίκων να παραδίδουν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις, στις οποίες υποστήριξαν με παραπομπή στις ένορκες δηλώσεις και τη νομολογία, τις αντίστοιχες θέσεις τους. Η ανήλικη θα ενηλικιωθεί στις 20/11/2023, είναι δε λυπηρό που οι γονείς δεν μπόρεσαν να καταλήξουν στη διευθέτηση αυτής της διαφοράς και να κατανοήσουν ότι και οι δύο έχουν καθήκον για συνεισφορά στις ανάγκες της διατροφής της ανήλικης θυγατέρας τους, στο μέτρο των δυνατοτήτων τους, ακόμη και αν η θυγατέρα τους δεν διαμένει μαζί τους. Αναλώθηκαν δε σε ενδιάμεσες αιτήσεις και διαδικασίες με ενστάσεις ακροάσεις, χωρίς να μπορέσουν να γεφυρώσουν τις οποιεσδήποτε διαφορές τους για κάτι αυτονόητο ότι θα πρέπει να συνεισφέρουν για το παιδί τους. Μάλιστα όταν οι ανάγκες της ανήλικης ηλικίας περίπου 17 ετών κατά την ημερομηνία καταχώρηση της αίτησης είναι αυξημένες αφού η ανήλικη θυγατέρα τους είναι τελειόφοιτη, ως άλλωστε και οι δύο φαίνεται να παραδέχονται με τις ένορκες δηλώσεις τους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, β. ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και γ. ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.] Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Είναι δε καθιερωμένη αρχή ότι ο Αιτητής ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της οποίας έχει αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων. Το επιστέγασμα της απουσίας αποκάλυψης είναι η κατάργηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης, μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει να τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. [Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd.
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980]. Στις περιπτώσεις ακόμα μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το επείγον του αιτήματος. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Προτού προχωρήσω στην εξέταση των προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινού διατάγματος οφείλω να εξετάσω το στοιχείο του κατεπείγοντος το οποίο αφορά δικαιοδοτικό όρο ο οποίος θα πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα, αφού το Δικαστήριο ακούει μόνο την μια πλευρά, κατά παρέκκλιση της αρχής ότι πρέπει να ακούγονται και οι δύο πλευρές (Βλ. Αμβροσιάδου κ.ά. ν. Coward κ.ά.
(2013)1 (Α) ΑΑΔ 78). Στην παρούσα περίπτωση το στοιχείο του κατεπείγοντος καταδείχθηκε εφόσον η ρύθμιση της συνεισφοράς της Καθ' ης η Αίτηση ήταν απαραίτητη για τη διαβίωση και συντήρηση της ανήλικης θυγατέρας τους. Από τη στιγμή που η ανήλικη μετακινήθηκε από τη μητέρα της τον Ιούλιο του 2022, μετά τη συγκρουσιακή τους σχέση και μετέβη στο σπίτι του πατέρα της, η ρύθμιση της συνεισφοράς της μητέρας της ήταν επιτακτική ώστε να καλυφθούν οι τρέχουσες ανάγκες της ανήλικης. Η ανάγκη για συμβολή στη διατροφή της αποτελούσε ζήτημα λοιπόν που έχρηζε άμεσης ρύθμισης, καθώς οι ανάγκες της διατροφής είναι πάντοτε επείγουσες. Με γνώμονα τις αρχές που διατυπώθηκαν με τη νομολογία, προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο, δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263]. Το θέμα της διατροφής ρυθμίζεται από τον περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων νόμο του 1990, Ν.216/1990, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με το άρθρο 33 του Νόμου, οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν τα ανήλικα τέκνα τους, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του. Και όπως λέχθηκε στην απόφαση ΧΧΧ Δημοσθένους.v. ΧΧΧ Δημοσθένους Έφεση Αρ. 21/2019 ημ. 29/6/2020 «το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων. Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής.» Συνεπώς, από τον ίδιο το νόμο και τη νομολογία, προκύπτει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η Αιτήτρια έχει ορατή πιθανότητα επιτυχία στην αίτηση της. Η Καθ' ης η Αίτηση έχει υποχρέωση, βάσει του νόμου, να συνεισφέρει για τη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας της, όπως και ο Αιτητής στο μέτρο των δικών του οικονομικών δυνατοτήτων. Από την ένορκη δήλωση της η Καθ' ης η Αίτηση φαίνεται ν' αντιλαμβάνεται από τη μια ότι έχει υποχρέωση να συνεισφέρει στη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας της και υποστηρίζει ότι κάλυπτε τις ανάγκες της ανήλικης σε κάποιο βαθμό, δηλαδή για τα φροντιστήρια της, τις μετακινήσεις της και φροντίζοντας για το φαγητό της, από την άλλη αναφέρει ότι τις ανάγκες της ανήλικης καλύπτει η ενήλικη αδελφή της καθώς αναλαμβάνει τα καθημερινά της έξοδα για τη διατροφή και συντήρησης της, δηλαδή τα έξοδα της καθημερινής σίτισης, για το ρεύμα, για το νερό, τα έξοδα διακίνησης της ανήλικης. Από δε το Σεπτέμβριο ανέλαβε η ίδια κάποιες μετακινήσεις της. Την υποχρέωση διατροφής και συντήρησης των ανηλίκων τέκνων όμως έχουν και οι δύο γονείς από κοινού, επομένως η Καθ' ης η Αίτηση δεν μπορεί από τη μια ν' αναγνωρίζει την υποχρέωση της να συνεισφέρει και από την άλλη να μεταθέτει τη δική της υποχρέωση στις πλάτες της ενήλικης θυγατέρας τους, με την οποία διαμένει η ανήλικη από το Σεπτέμβριο του 2022 και σε αυτό συμφωνούν και οι δύο γονείς. Η διατροφή από τη φύση της, αποσκοπεί περαιτέρω στην ικανοποίηση των άμεσων βιοτικών αναγκών των ανηλίκων. Χωρίς διατροφή είναι αδύνατη η συνέχιση της ζωής. Η συνεισφορά του κάθε γονέα λοιπόν είναι αναγκαία για να καλυφθούν τα τρέχοντα μηνιαία έξοδα που απαιτούνται για την ανήλικη θυγατέρα τους. Και η τρίτη συνεπώς προϋπόθεση συντρέχει, εφόσον οι ανάγκες της διατροφής δεν μπορούν να αποκατασταθούν μεταγενέστερα με την επιδίκαση οποιονδήποτε αποζημιώσεων. Παραπέμπω επίσης για την ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης στη Δημοσθένους.v. Δημοσθένους (ανωτέρω) στην οποία τονίστηκαν τα ακόλουθα: «Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής. Η πιθανότητα διακοπής της συνεισφοράς του εφεσείοντος ανά πάσα στιγμή και για οποιοδήποτε λόγο δεν τίθεται στη βάσανο μαρτυρίας προς τούτο. .................................................................. Ακόμη και με δεδομένο ότι ο εφεσείων όντως συνεισφέρει ήδη στη διατροφή, τι θα τον εμπόδιζε να διαφοροποιήσει τη θέση του ή να μειώσει δραστικά το ποσό το οποίο συνεισφέρει. Υπενθυμίζεται ότι η φύση της παρούσας διαφοράς είναι πολύ διαφορετική από τα συνηθισμένα άλλα προσωρινά διατάγματα που αφορούν συμβατικές, κατά κανόνα, σχέσεις μεταξύ των διαδίκων. Υπερίπταται εδώ η νομοθετική υποχρέωση συνεισφοράς προς όφελος των ανηλίκων». Η έμφαση είναι δική μου. Τονίζω σε αυτό το στάδιο ότι δεν θα προβώ σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας, γιατί αυτό θα ισοδυναμούσε με διάγνωση της ουσίας της διαφοράς. Φαίνεται εξάλλου από τις ένορκες δηλώσεις ότι υπάρχουν αρκετά διαφιλονικούμενα θέματα και αλληλοκατηγορίες και ισχυρισμοί εκατέρωθεν για κακή άσκηση της γονικής μέριμνας της ανήλικης θυγατέρας τους. Ο Αιτητής αναφέρει ότι η Καθ' ης η Αίτηση εκδίωξε τη θυγατέρα τους, επίσης άσκησε σωματική και ψυχολογική βία στη θυγατέρα τους. Η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής δεν ασκεί ορθά τη γονική μέριμνα της ανήλικης, την επηρεάζει αρνητικά για το πρόσωπο της, δεν συνεισφέρει στη διατροφή και τις ανάγκες της πέραν από την πληρωμή των μαθημάτων των Γαλλικών. Δεν έχω όμως ενώπιον μου υπόθεση ρύθμιση της γονικής μέριμνας της ανήλικης, αλλά υπόθεση για καθορισμό της συνεισφοράς στη διατροφή της. Ούτε και ενδιαφέρουν το Δικαστήριο οι οποιεσδήποτε αλληλοκατηγορίες των διαδίκων που αφορούν τις προσωπικές τους διαφορές στην έκταση που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση. Ούτε ασφαλώς το Δικαστήριο εξετάζει αίτηση διαζυγίου. Υπάρχει ακόμη διαφωνία για τον αν παρακολουθούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο Αγγλικά. Μα το μάθημα των Αγγλικών και η χαμηλή επίδοση της ανήλικης αποτέλεσε όπως, η ίδια η Καθ' ης η Αίτηση ανέφερε, και μια από τις αιτίες σύγκρουσης της με την ανήλικη θυγατέρα της. Εκείνο που ενδιαφέρει το Δικαστήριο είναι οι ανάγκες της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων σε διατροφή, συντήρηση και εκπαίδευση και οικονομικές δυνάμεις των γονέων. Και είναι παραδεκτό ότι τουλάχιστον για κάποιο διάστημα η ανήλικη έφυγε από το σπίτι της μητέρας της και διέμενε με τον πατέρα της. Επίσης ότι η ανήλικη από το Σεπτέμβριο του 2022 διαμένει με την ενήλικη αδελφή της. Όπως άλλωστε η ενήλικη αδελφή της στην ένορκη δήλωση της αδελφής της ημερ. 7/11/2022 που επισυνάφθηκε στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Αιτητή αναφέρει: «Είμαι η θυγατέρα των εν τίτλω διαδίκων, είμαι ηλικίας 31 ετών και διαμένω στην οδό χχχχ... Μετά την καταχώρηση της ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης, έχω συμφωνήσει με τον πατέρα μου όπως η ανήλικη Φ. Χ διαμένει στην κατοικία μου, στην οποία υπάρχουν όλα τα απαραίτητα για την ανήλικη, ξεχωριστό δωμάτιο, ευρύχωρο περιβάλλον και όλα τα κατάλληλα μέσα για άνετη διαμονή της ανήλικης. Τα έξοδα δε της ανήλικης Φ. όσον και έξοδα αυτής καλύπτονται πλήρως από τον πατέρα μου κ. Χ.Χ.» Δεν είναι ώρα να αξιολογήσω την αξιοπιστία των διαδίκων και για κατάληξη ευρημάτων, εκείνο που και οι δύο αποδέχονται είναι ότι η θυγατέρα τους από το Σεπτέμβριο του 2022 διαμένει με την αδελφή της. Η υποχρέωση όμως κάλυψης των εξόδων της ασφαλώς είναι στους ώμους των γονέων της και όχι της αδελφής της. Η διαμονή της ανήλικης λοιπόν δεν θα ήταν λόγος να μην εξέδιδα ένα διάταγμα διατροφής. Συνεπώς με βάση το μαρτυρικό υλικό που έχω ενώπιον μου υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της εναρκτήριας αίτησης. Προχωρώ να εξετάσω τα έξοδα της ανήλικης ως παρουσιάζονται από τους δύο γονείς. Ας σημειωθεί σε αυτό το σημείο ότι υπάρχουν διαφορετικές θέσεις των διαδίκων για το ακριβές ποσό που χρειάζεται μηνιαίως για τις ανάγκες της ανήλικης. Σ' εκείνο που και οι δύο συμφωνούν όμως είναι ότι η ανήλικη θυγατέρα τους έχει μεγάλο φόρτο εργασίας καθώς είναι τελειόφοιτη και παρακολουθεί αρκετά ιδιαίτερα μαθήματα. Και οι δύο φαίνεται επίσης να θεωρούν ότι για τις μετακινήσεις της στα ιδιαίτερα χρειάζεται ένα σημαντικό κονδύλι. Συμφωνούν περαιτέρω ότι η ανήλικη θυγατέρα τους παρακολουθεί μαθήματα Ελληνικών, Μαθηματικών, Γαλλικών, Πιάνου και Φυσικής. Με ελάχιστες διαφορές, ως προς τα ποσά που απαιτούνται, ο καθένας τους. Διαφωνεί η μητέρα ότι σήμερα παρακολουθεί μαθήματα Αγγλικών. Υπολογίζοντας μόνο τα έξοδα για τα ιδιαίτερα τουλάχιστον στα μαθήματα που συμφωνούν ότι παρακολουθεί η θυγατέρα τους οι διάδικοι αυτά ανέρχονται σε €415 για τον πατέρα πλέον €90 για Αγγλικά και σύμφωνα με τη μητέρα σε €400, χωρίς Αγγλικά. Η δε μητέρα υπολογίζει τα έξοδα για την ανήλικη στα €1010, ο δε πατέρας σε €2105 μηνιαίως. Όπως έχει λεχθεί στην Χαραλάμπους ν. Χαράλαμπος
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 951, Irina Παπαντωνίου ν. Χρ. Παπαντωνίου
(2011)1 Α.Α.Δ. 1875 το μέτρο με το οποίο θα καθοριστεί η διατροφή δεν επιδέχεται αποτιμήσεις με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη κονδυλίων με ιδιαίτερη αυστηρότητα. Αντίθετα, η κοινή λογική και εμπειρία προσφέρει τη βάση για τέτοιο καθορισμό. Ούτε το Δικαστήριο προχωρά σε τελικά ευρήματα αναφορικά με το ακριβές ύψος των αναγκών των ανήλικων. Από το ποσό που επιδίκασε το Δικαστήριο ως προσωρινή συνεισφορά της Καθ' ης η Αίτηση στις ανάγκες, φαίνεται ότι το Δικαστήριο κατά την αξιολόγηση του αιτήματος του Αιτητή εφαρμόζοντας τις αρχές της νομολογίας, στάθμισε το εύλογο των κονδυλίων, εξασκώντας περαιτέρω τη δική του κρίση και την κοινή λογική και πείρα της ζωής για τον προσδιορισμό των αναγκών της ανήλικης, καθόρισε τη συνεισφορά της Καθ' ης η Αίτηση με βάση εύλογα ποσά εξόδων της ανήλικης στο ποσό των €500 μηνιαίως και όχι τα αξιούμενα από τον Αιτητή ποσά που ζητούσε €1500 μηνιαίως. [Bλ. Ορφέας Παναγιώτου v. Χρυστάλλα Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ.625, Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδης
(1998)1 Α.Α.Δ. 625 και Δημητρίου V. Περδίου
(2005)1 Α.Α.Δ. 1418]. Ως προς τα εισοδήματα εκάστου γονέα επίσης υπάρχουν διαφορετικές θέσεις από τους διαδίκους. Σύμφωνα με τα λεχθέντα στην υπόθεση Δημητρίου ν. Περδίου
(2005)1 Β Α.Α.Δ. 1418 οι δύο γονείς έχουν την υποχρέωση να προβαίνουν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των εισοδημάτων τους. Η Καθ' ης η Αίτηση δεν συμφωνεί ότι έχει εισοδήματα ύψους €3500 και αναφέρει ότι τα εισοδήματα της ανέρχονται σε € 2.834,
- Επισυνάπτει όμως το Τεκ. 17 που αποτελεί κατάσταση μισθοδοσίας της για το μήνα Σεπτέμβριο του 2022, όπου ο βασικός της μισθός φαίνεται ν' ανέρχεται σε €3.634,
- Ο ίδιος αναφέρει ότι έχει εισοδήματα ύψους €3.750 μηνιαίως, η δε Καθ' ης η Αίτηση αναφέρει ότι τα εισοδήματα του ανέρχονται πέραν των €10.000 μηνιαίως. Ο Αιτητής απορρίπτει με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ότι είναι αποκλειστικός μέτοχος σε κάποιες εταιρείες. Παραδέχεται ότι έχει γραμμάτιο μέχρι σήμερα, από το εφάπαξ ποσό από την υπηρεσία του σε εταιρεία. Το Εφετείο περαιτέρω στην πρόσφατη απόφαση ΧΧΧ Δημοσθένους.v. ΧΧΧ Δημοσθένους (ανωτέρω) τόνισε τα ακόλουθα αναφορικά με την αποκάλυψη των εισοδημάτων τους από τους διαδίκους: «Η μη αποκάλυψη των αληθών εισοδημάτων εκάστου δεν εξουδετερώνει την ανάγκη διατροφής από τον έτερο των συζύγων διότι το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων». Δεν είναι ώρα το Δικαστήριο να προχωρήσει σε ακριβή ευρήματα για το ύψος των εισοδημάτων των διαδίκων. Υπενθυμίζω ότι με την ενδιάμεση αίτηση αυτό που καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει είναι εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, χωρίς να καταλήγει σε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης. Και αυτό που αβίαστα προκύπτει από το μαρτυρικό υλικό εκατέρωθεν είναι ότι οι διάδικοι έχουν και οι δύο επαρκή εισοδήματα για να καλύψουν τις ανάγκες της ανήλικης θυγατέρας τους. Όσον αφορά το δάνειο ύψους €840 που επικαλείται η Καθ' ης η Αίτηση, έχει κατ' επανάληψη νομολογηθεί ότι η διατροφή των ανηλίκων αποτελεί πρωταρχική υποχρέωση των γονέων και προηγείται έναντι οποιωνδήποτε άλλων υποχρεώσεων τους και δεν μπορεί να αφαιρεθεί από τις δυνάμεις της (βλ. Δημητρίου ν. Περδίου (ανωτέρω). Και αυτό ισχύει και για υποχρεώσεις του Αιτητή, οι οποίες ασφαλώς έπονται στης υποχρέωσης του για συνεισφορά στις ανάγκες της ανήλικης θυγατέρας του. Τονίζω σε αυτό το σημείο ότι δεν έχω διαπιστώσει να έχει αποκρύψει ο Αιτητής ουσιώδη στοιχεία κατά την υποβολή της αίτησης, τα οποία θα με οδηγούσαν στην ακύρωση του προσωρινού διατάγματος. Υπάρχουν διαφορετικές εκδοχές αναφορικά με τη διαμονή της ανήλικης. Η Καθ' ης η Αίτηση παραδέχεται ότι η ανήλικη έφυγε από το σπίτι και διέμενε κάποια περίοδο με τον πατέρα της. Φαίνεται να παραδέχονται και οι δύο ότι η ανήλικη έμεινε με την ενήλικη αδελφή της μεταγενέστερα. Η διαμονή της ανήλικης όμως δεν θα ήταν λόγος να μην εξέδιδα ένα διάταγμα διατροφής, ούτε για ν' ακυρώσω το προσωρινό διάταγμα διατροφής. Παραθέτω προς τούτο την πρόσφατη απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστήριο στην υπόθεση Γ.Μ. v. Β.Σ, Εφ. Αρ.23/22 ημερ.1/6/2023. Στην περίπτωση εκείνη εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάχθηκε η μητέρα να συνεισφέρει στη διατροφή των ανήλικων θυγατέρων της, ενώ φαίνεται οι ανήλικες να διέμεναν και με τους δύο γονείς. Η μητέρα αμφισβήτησε την απόφαση προτάσσοντας ιδιαίτερα το γεγονός ότι διέμενε με τις ανήλικες στη συζυγική οικία, ότι εργαζόταν στην Πάφο καθημερινά και ξόδευε σημαντικά ποσά για τη διαβίωση τους. Το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο είπε επί του προκειμένου, αφού εξήγησε τη φύση της διαφοράς και το αντικείμενο της έφεσης: «Προς επίρρωση των ανωτέρω θέσεων της εφεσείουσας προβλήθηκε ως λανθασμένη η καταγραφή από το πρωτόδικο Δικαστήριο ότι υπήρξε ως παραδεκτό γεγονός ότι «ο Αιτητής εξακολουθεί να διαμένει μέχρι σήμερα στην οικογενειακή στέγη μαζί με τις ανήλικες, ενώ η καθ' ης η αίτηση διαμένει τόσο στην εν λόγω κατοικία όσο και στη Λεμεσό» Αναφορικά με τούτο το ζήτημα ανέφερε συναφώς το πρωτόδικο Δικαστήριο, πως «..ο Αιτητής, ως ο γονέας, που κατά κύριο λόγο διαμένει με τις ανήλικες καλεί την καθ' ης η αίτηση και μητέρα τους να συνεισφέρει σε τακτική (μηνιαία) βάση στη διατροφή τους, ως η εκ του νόμου υποχρέωση της. Ενδεικτικά αναφέρω ότι από τα έγγραφα που η καθ' ης η αίτηση κατέθεσε (τεκμ. 1) προκύπτει ότι κατά τον Οκτώβριο του 2021 τουλάχιστον τις 17 από τις 31 ημέρες του μήνα η ίδια ευρισκόταν στη Λεμεσό όπου και προέβη σε σχετικές συναλλαγές.» Γι' αυτό έκρινε ότι πληρούταν και η δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου 32
(1)του Ν. 14/60.» Ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου υπήρχαν αντικρουόμενες επί του θέματος τούτου εκδοχές. Η εφεσείουσα είχε δηλώσει πως διέμενε μόνιμα και αδιάλειπτα στην οικογενειακή εστία μαζί με τον εφεσίβλητο και τις θυγατέρες τους, τις οποίες φρόντιζε και για διατροφή των οποίων ξόδευε τα ποσά που πιο πάνω αναφέρθηκαν. Ο λόγος για τον οποίον διέμενε στην ίδια κατοικία με τον εφεσίβλητο, ήταν η έκδοση του διατάγματος τον Οκτώβριο 2019, διά του οποίου καθοριζόταν ως ο τόπος διαμονής τους, το σπίτι στην Τάλα και της απαγορευόταν να μεταφέρει, χωρίς τη συγκατάθεση του εφεσίβλητου, τις θυγατέρες της εκτός Πάφου. Το γεγονός ότι διέμενε στην οικία στην Τάλα και ότι εργαζόταν στην Πάφο, δεν αμφισβητείται από τον εφεσίβλητο». Σχολιάζοντας τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Μιχελάκης ν. Μιχελάκη, Εφ. Αρ.12/20 ημερ. 22/4/2021, στην οποία έγινε παραπομπή από το πρωτόδικο Δικαστήριο « πως δικαιούχος σε διατροφή είναι ο ίδιος ο ανήλικος, την αγωγή δε για λογαριασμό του ασκεί αυτός που έχει τη γονική μέριμνα ή έστω την επιμέλεια του και αν δεν την έχει κανείς, το πρόσωπο με το οποίο διαμένει το παιδί (Απ. Γεωργιάδη, Οικογενειακό Δίκαιο, Β ΄έκδοση σελ. 677), για να αιτιολογήσει την ορθότητα της απόφασης του, περί ύπαρξης δικαιώματος του εφεσείοντα να αξιώσει συνεισφορά από την εφεσίβλητη», υπέδειξε το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο πως: «Η εν λόγω αρχή, η οποία ήταν βασισμένη στο ανωτέρω σύγγραμμα, παρουσίασε μια διαφοροποίηση στην Γ ΄έκδοση του 2022, μετά την αντικατάσταση της AΚ 1516 §2, στην οποίαν στη σελ. 622 αναφέρεται υπό τον τίτλο «Αξιώσεις διατροφής τέκνου» ότι «.νομιμοποιείται πλέον ενεργητικά να τις ασκεί οποιοσδήποτε από τους γονείς, ανεξάρτητα από το ποιος έχει την επιμέλεια του τέκνου ή με ποιόν διαμένει αυτό. Η εύστοχη αυτή τροποποίηση αποσκοπεί εμφανώς στην αποτελεσματικότερη προστασία των συμφερόντων του τέκνου.» Λέχθηκε στη συνέχεια από το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο: «Η ιδιαιτερότητα της παρούσας περίπτωσης ήταν ότι οι ανήλικες διέμεναν και με τους δύο γονείς με υποχρέωση όμως αμφοτέρων να συνεισφέρουν στη διατροφή και διαβίωση τους». .................................... «Στην κρινόμενη περίπτωση η εφεσείουσα δεν απομακρύνθηκε από την κοινή κατοικία, η δε συνεισφορά της δεν περιοριζόταν σε περιστασιακές πληρωμές και δώρα αλλά φέρεται να ήταν συνεχής. Δεν αποφασίζουμε πως η κοινή συμβίωση των διαδίκων είναι ο αποφασιστικός παράγοντας για τη μη έκδοση διατάγματος συνεισφοράς στη διατροφή των ανηλίκων τέκνων, αφού η υποχρέωση τον γονέων προς διατροφή των τέκνων τους ενυπάρχει ως νομοθετική επιταγή και αποτελεί μία από τις εκφάνσεις του γονεικού τους ρόλο. Υπό τις περιστάσεις όμως της παρούσας υπόθεσης, στο στάδιο της έκδοσης προσωρινού διατάγματος συνεισφοράς, ενείχε μια ιδιαίτερης σημασίας, δυναμική, εν όψει όσων ανωτέρω αναφέρθηκαν περί της κοινής συμβίωσης και προσφοράς στη διαβίωση των ανηλίκων». Η έμφαση είναι δική μου. Τέλος το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο υπενθύμισε αυτό που σημειώθηκε στη Δημοσθένους (ανωτέρω): «Σύζυγοι που διαζεύγονται ή τελούν υπό διάσταση, παραμένουν υπόχρεοι για τη διατροφή των τέκνων τους. Όπου η λογική και αγάπη πρυτανεύουν οι σύζυγοι δεν διασταυρώνουν τα ξίφη τους, ούτε αναλώνουν τις δυνάμεις τους στα Δικαστήριο, αλλά αντίθετα τις ενώνουν χάριν της ευημερίας των παιδιών τους». Η έμφαση επίσης είναι δική μου. Τονίζω περαιτέρω σε αυτό το στάδιο εξετάζοντας τις θέσεις της Καθ' ης η Αίτηση ότι συνεισέφερε με τους τρόπους που ανέφερε είτε με την πληρωμή των φροντιστηρίων όπου βέβαια αμφισβητείται από τον Αιτητή και τις μετακινήσεις της ανήλικης από ένα σημείο και μετά, ότι ακόμη και να συνεισέφερε η Καθ' ης η Αίτηση στις ανάγκες της ανήλικης θυγατέρας της, σημασία έχει η τακτική συνεισφορά του στις τρέχουσες και βασικές ανάγκες της ανήλικης θυγατέρας της. Και όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση ΧΧΧ Δημοσθένους.v. ΧΧΧ Δημοσθένους (ανωτέρω) «Ακόμη και με δεδομένο ότι ο εφεσείων όντως συνεισφέρει ήδη στη διατροφή, τι θα τον εμπόδιζε να διαφοροποιήσει τη θέση του ή να μειώσει δραστικά το ποσό το οποίο συνεισφέρει» Καταλήγω λοιπόν, με βάση τα πιο πάνω, ότι είναι δίκαιο και εύλογο όπως συνεχίσει το διάταγμα διατροφής το οποίο και καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης και εν πάση περιπτώσει όχι πέραν της ημερομηνίας ενηλικίωσης της ανήλικης σήμερα θυγατέρας τους δηλαδή την 20/11/2023. Θεωρώ το πιο πάνω ποσό για την ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων, ως συνεισφορά της Καθ' ης η Αίτηση εύλογο και εντός των πραγματικών οικονομικών της δυνατοτήτων. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, επιδικάζονται υπέρ ου Αιτητή και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο