Α.Β. ν. Κ.Ξ., Αρ. Αίτησης: 198/2022, 21/9/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Διατροφής ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ" Αθανασίου-Σιαμτάνη, Π. Αρ. Αίτησης: 198/2022 Μεταξύ: Α.Β., από τη Ρωσία και τώρα στη Λεμεσό Αιτήτριας και Κ.Ξ., από τη Λεμεσό Καθ' ου η Αίτηση Ημερομηνία: 21 Σεπτεμβρίου 2023 Εμφανίσεις Για Αιτήτρια: κα Ζ. Φαχιρίδου Για Καθ' ης η Αίτηση: κα Π. Κυριακίδου Προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 14/10/2022 Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της παρούσας αίτησης είναι το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε στις 14/10/2022 με το οποίο διατάσσεται ο Καθ' ου η Αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια από την επίδοση σ' αυτόν του διατάγματος ποσό των €400 μηνιαίως ως η συνεισφορά του στη διατροφή του ανήλικου τέκνου του Σ. που γεννήθηκε στις 21/6/
- Το διάταγμα εκδόθηκε αφού το Δικαστήριο μελέτησε τη μονομερή αίτηση της Αιτήτριας και την ένορκη δήλωση της και έκρινε ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει τη μονομερή της Αίτηση η Αιτήτρια πρόβαλε μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: - Ότι με τον Καθ' ου η Αίτηση απέκτησαν το προαναφερόμενο παιδί. Επίσης ότι πήραν διαζύγιο κατά το 2021, αφού λόγω διαφορετικών προσεγγίσεων και αντίθετων αντιλήψεων οδηγούνταν σε συγκρούσεις μεταξύ τους. - Ότι ο Καθ' ου η Αίτηση έφυγε από το σπίτι. Έκτοτε το παιδί διαμένει μαζί της και έχει αναλάβει την πλήρη κάλυψη της φροντίδας και της επιμέλειας του παιδιού. Δεν είναι πλέον όμως σε θέση να καλύψει τα έξοδα του χωρίς τη συνδρομή του Καθ' ου η Αίτηση. - Ότι η ίδια εργάζεται ως Λογίστρια και λαμβάνει μισθό €2300 μηνιαίως και ο Καθ' ου η Αίτηση εργάζεται σε οικογενειακή επιχείρηση και λαμβάνει αρκετά χρήματα. Αναφερόμενη στις ανάγκες διατροφής και συντήρησης του ανηλίκου υπέδειξε ότι ανέρχονται σε €1430 μηνιαίως, τις οποίες παραθέτει αναλυτική σε σχετικό πίνακα. Σύμφωνα με την Αιτήτρια απαιτείται μηνιαίως για φαγητό ποσό €300, για ένδυση και υπόδηση ποσό €200, για το ηλεκτρικό ρεύμα €200, για νερό €100, για τα μεταφορικά του €150, για το τηλέφωνο ποσό €40, για ίντερνετ €30 και για τα σχολικά δίδακτρα €
- Όπως αναφέρει περαιτέρω ο Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει άλλες οικονομικές υποχρεώσεις και είναι σε θέση να καταβάλλει ποσό €715 μηνιαίως για το παιδί τους. Με συμπληρωματική ένορκη δήλωση της η Αιτήτρια ημερομηνίας 10/10/2022 ανέφερε περαιτέρω ότι τα εισοδήματα του Καθ' ου η Αίτηση ανέρχονται σε €2300 μηνιαίως. Το προσωρινό διάταγμα προσέκρουσε στην ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση η οποία καταχωρήθηκε στις 2/2/
- Με αυτήν εγείρονται 20 λόγοι ένστασης. Συνοψίζονται στα ακόλουθα ζητήματα: - Ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος, ότι η ένορκη δήλωση της Αιτήτριας ημερομηνίας 26/9/2022 είναι προγενέστερης ημερομηνίας, ότι η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη και ελλείπει το νομικό υπόβαθρο καθώς και ότι δεν καταδείχθηκε το κατεπείγον για την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Επίσης προβάλλεται ότι δεν παρουσιάστηκε κανένα τεκμήριο από την Αιτήτρια για την απόδειξη των ισχυρισμών της, ότι υπήρξε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων και ότι δεν υπήρξε ειλικρινής αποκάλυψη από μέρους της. Τέλος υποστηρίζεται ότι η αίτηση έχει καταχωρηθεί καταχρηστικά ότι είναι επιπόλαιη και ότι οι ενέργειες της Αιτήτριας συνιστούν καταφρόνηση του Δικαστηρίου. Η ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του στην οποία αναφέρει καταρχάς ότι η κατάρρευση του γάμου τους οφείλεται στην Αιτήτρια η οποία συνήψε εξωσυζυγική σχέση και σήμερα διαμένει μαζί με το σύντροφο της, καθώς και ότι στην κατοικία της διαμένει και ο γιος τους. Όπως ισχυρίζεται ο Καθ' ου η Αίτηση ο ίδιος από την έκδοση διαζυγίου προτεραιότητα του έχει τη διατήρηση ενός υγειούς περιβάλλοντος για την ανατροφή του παιδιού τους και προς το σκοπό αυτό κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια τόσο για την επικοινωνία μαζί του όσο και την καταβολή κάθε αναγκαίου ποσού για την κάλυψη των αναγκών του παιδιού τους. Είναι δε η θέση του ότι ο ίδιος συνεισφέρει με ένα ποσό €200 μηνιαίως. Επίσης καταβάλλει τα έξοδα για το ποδόσφαιρο του παιδιού που ανέρχονται σε €60 μηνιαίως. Παραθέτει πίνακα στον οποίο περιγράφει αναλυτικά τα έξοδα που καταβάλλει για το γιο του κατά την άσκηση του δικαιώματος επικοινωνίας του με αυτόν αλλά και γενικότερα. Απαιτείται για τη διατροφή του €230 μηνιαίως, για βενζίνη €160, για ένδυση υπόδηση €60, για το ποδόσφαιρο €60, για αθλητικό εξοπλισμό €40, για ιατρικές εξετάσεις και πιστοποιητικό υγείας και τα αναγκαία για τις αθλητικές δραστηριότητες €70 το εξάμηνο, για χαρτζιλίκι ποσό €80, για ψυχαγωγία €100 και για του κούρεμα του παιδιού €10 κάθε 2 εβδομάδες. Δηλαδή καταβάλλει μηνιαίως ποσό €200 ως διατροφή του ανηλίκου τέκνου του. Επιπρόσθετα ξοδεύει για τις ανάγκες του παιδιού ποσό πέραν των €
- Επίσης όπως αναφέρει συνεισφέρει στα έκτακτα έξοδα και κάθε ταξίδι που πραγματοποιεί το παιδί. Παραθέτει κατάσταση λογαριασμού της τράπεζας του στην οποία υπογραμμίζει κάποια ποσά, που κατά τους ισχυρισμούς του αφορούν έξοδα που έκανε για το παιδί. Επίσης για να αποδείξει ότι έδινε ένα ποσό €200 στην Αιτήτρια μηνιαίως για διατροφή του παιδιού του. Απορρίπτει στη συνέχεια το ύψος των αναγκών του παιδιού ως η Αιτήτρια το παρουσιάζει και παραθέτει τη δική του εκτίμηση για το τι χρειάζεται όταν είναι μαζί της. Για φαγητό χρειάζεται ποσό €100 μηνιαίως, για ένδυση και υπόδηση €0, για ηλεκτρικό ρεύμα €50, για νερό €20 μηνιαίως, για τα μεταφορικά του €30, για διασκέδαση και κοινωνικές εκδηλώσεις €30, για το τηλέφωνο €20, για το σχολείο του €
- Έτσι τα έξοδα του ανέρχονται σε €380 μηνιαίως. Όπως αναφέρει ακόμα ο ανήλικος τις περισσότερες ώρες βρίσκεται εκτός της οικίας της Αιτήτριας, είτε στην οικία του είτε στις δραστηριότητες του, ως εκ τούτου η κατανάλωση ρεύματος, νερού και τροφής εντός της οικίας της Αιτήτριας, είναι περιορισμένη. Περαιτέρω θεωρεί ότι το ποσό των €400 ως έχει καθοριστεί προσωρινά από το Δικαστήριο είναι υπέρογκο και δεν μπορεί ν' ανταπεξέλθει στην πληρωμή του. Σε περίπτωση δε που οριστικοποιηθεί το διάταγμα, όπως αναφέρει αυτό θα τον αποτρέψει από την κάλυψη άλλων αναγκών του παιδιού και τη διατήρηση της ομαλής καθημερινότητας του. Αναφέρει ακόμα στην ένορκη δήλωση του ότι καθώς ο ανήλικος μεγαλώνει γεννώνται νέες ανάγκες και τα έξοδα του συνεχώς αυξάνονται διαρκώς, καθιστώντας τόσο τον ίδιο όσο και την Αιτήτρια υπόχρεους στην κάλυψη τους, για να διατηρηθεί ένα αυξημένο βιοτικό και μορφωτικό επίπεδο του παιδιού τους. Όμως ως αναφέρει έχει να καλύψει και τα δικά του έξοδα που ανέρχονται σε €1250 μηνιαίως. Τα παραθέτει αναλυτικά σε σχετικό πίνακα. Σ' αυτά περιλαμβάνεται ένα ποσό για ενοίκιο ύψους €750 μηνιαίως. Για να τα βγάλει πέρα κάθε μήνα λόγω των αυξημένων εξόδων του ανηλίκου γιου τους, τον βοηθούν οικονομικά οι γονείς του. Όσον αφορά τα δικά του εισοδήματα είναι η θέση του ότι δεν ανέρχονται στο ύψος που αναφέρει η Αιτήτρια. Εργάζεται ως οδηγός σε τουριστικά λεωφορεία και λαμβάνει μηνιαίως καθαρές απολαβές ύψους €1300, ενώ κατά τους καλοκαιρινούς μήνες μπορεί ο μηνιαίος του μισθός να ανέρχεται στο ποσό των €
- Επισυνάπτει κατάσταση αποδοχών του. Επί καθημερινής βάσης όπως αναφέρει ο Καθ' ου η Αίτηση, η Αιτήτρια πάει το γιο τους στο σχολείο ενώ ο ίδιος τον σχολάνει στις 16.00 και μεταβαίνουν στο σπίτι του όπου και τρώνε και μελετά μέχρι τις 18.30 με 19.00, όπου και πηγαίνει το παιδί στο σπίτι της Αιτήτριας. Επίσης αναφέρει ότι κάθε Δευτέρα, Τρίτη, Παρασκευή και Σάββατο είτε ο ίδιος είτε η μητέρα του έχουν αναλάβει να πηγαίνουν τον ανήλικο στο μάθημα ποδοσφαίρου, το οποίο καλύπτει εξολοκλήρου ο ίδιος. Δίνει επίσης καθημερινά χαρτζιλίκι από €2 ως €5 στο γιο του. Τέλος υποστηρίζει ότι η Αιτήτρια επέλεξε να αποκρύψει το ότι ο ίδιος κατέβαλλε διατροφή κάθε μήνα αλλά και τα υπόλοιπα ποσά που καταβάλλει για το παιδί του και δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια γι' αυτό και ζητά την απόρριψη της αίτησης. Θέτει περαιτέρω ζήτημα ακυρότητας και/ή παρατυπίας της αίτησης ένεκα της προγενέστερης καταχώρησης της ένορκης δήλωσης η οποία είναι ημερομηνίας 26/9/2022, ενώ η αίτηση καταχωρήθηκε στις 13/10/
- Υποδεικνύοντας ότι η Αιτήτρια ορκίστηκε 17 ημέρες πριν την καταχώρηση της αίτησης. Επίσης υποβάλλει ότι δεν καταδείχθηκε το κατεπείγον. Η αίτηση προχώρησε σε ακρόαση με τις ευπαίδευτες συνήγορους των διαδίκων να παραδίδουν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις, στις οποίες υποστήριξαν με παραπομπή στις ένορκες δηλώσεις και τη νομολογία, τις αντίστοιχες θέσεις τους. Ας σημειωθεί ότι στην αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου της Αιτήτριας απαντώνται και απορρίπτονται κάποιοι ισχυρισμοί του Καθ' ου η Αίτηση, κάτι το οποίο θα έπρεπε να γίνει με συμπληρωματική ένορκη δήλωση, εάν υπήρχε καλός λόγος. Τονίζω σε αυτό το σημείο ότι εκείνο που θα λάβω υπόψη μου για την έκδοση της απόφασης μου είναι το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων και τη νομική επιχειρηματολογία των ευπαιδεύτων συνηγόρων και όχι οποιαδήποτε περαιτέρω μαρτυρία που παρουσιάστηκε στις αγορεύσεις, γιατί οι αγορεύσεις των δικηγόρων δεν αποτελούν μέσο για την εισαγωγή νέας μαρτυρίας. Επίσης θα εξετάσω τους λόγους ένστασης που προωθήθηκαν με την αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου του Καθ' ου η Αίτηση. Νομική Πτυχή Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, β. ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και γ. ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.] Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Είναι δε καθιερωμένη αρχή ότι ο Αιτητής ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της οποίας έχει αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων. Το επιστέγασμα της απουσίας αποκάλυψης είναι η κατάργηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης, μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει να τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. [Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd.
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980]. Στις περιπτώσεις ακόμα μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το επείγον του αιτήματος. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Προέχει η εξέταση της ένστασης που αφορά το παράτυπο της αίτησης ένεκα του γεγονότος ότι η ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει είναι προγενέστερη. Επί του προκειμένου θα παραπέμψω στον περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικό Κανονισμό του 2022 ο οποίος έχει εκδοθεί στις 23/3/2022 ο οποίος τροποποίησε τον κανόνα 3 της Δ.39 και δημοσιεύτηκε στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 24/3/2022, οπότε άρχισε η εφαρμογή του. Στον κανονισμό αυτό αναφέρεται ότι « ο κανονισμός 3 της Δ.39 τροποποιείται δια της διαγραφής της φράσης «every affidavit.. It is sworn» την αντικατάσταση της φράσης με τη φράση « κάθε ένορκη δήλωσης θα τιτλοφορείται με αναφορά στην αιτία ή στο ζήτημα που αυτή αφορά ανεξαρτήτως του χρόνου όρκισης. » Συνεπώς το θέμα αυτό εξαντλείται εδώ και ο σχετικός λόγος ένστασης απορρίπτεται. Και ασφαλώς το Δικαστήριο δεν μπορεί να προσθέσει φράσεις στον εν λόγω κανονισμό και να τον εφαρμόζει επιλεκτικά. Προτού προχωρήσω στην εξέταση των προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινού διατάγματος οφείλω να εξετάσω το στοιχείο του κατεπείγοντος το οποίο αφορά δικαιοδοτικό όρο ο οποίος θα πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα, αφού το Δικαστήριο ακούει μόνο τη μια πλευρά, κατά παρέκκλιση της αρχής ότι πρέπει να ακούγονται και οι δύο πλευρές (Βλ. Αμβροσιάδου κ.ά. ν. Coward κ.ά.
(2013)1 (Α) ΑΑΔ 78). Στην παρούσα περίπτωση το στοιχείο του κατεπείγοντος καταδείχθηκε εφόσον η ρύθμιση της συνεισφοράς του Καθ' ου η Αίτηση ήταν απαραίτητη για τη διαβίωση και συντήρηση του ανήλικου υιού τους. Από τη στιγμή που το ανήλικο διέμενε, από τη μετακίνηση του Καθ' ου η Αίτηση από το σπίτι, με τη μητέρα του, η ρύθμιση της συνεισφοράς του πατέρα ήταν επιτακτική ώστε να καλυφθούν οι τρέχουσες ανάγκες του ανηλίκου. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι συνεισέφερε με ένα ποσό €200 και έκανε και άλλα έξοδα. Ακόμα και να συνεισέφερε όμως με ένα ποσό των €200 η ανάγκη για συμβολή στη διατροφή του ανήλικου υιού του αποτελούσε ζήτημα που έχρηζε άμεσης ρύθμισης, καθώς οι ανάγκες της διατροφής είναι πάντοτε επείγουσες. Αφού τα έξοδα του παιδιού ήταν αυξημένα. Με γνώμονα τις αρχές που διατυπώθηκαν με τη νομολογία, προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο, δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263]. Το θέμα της διατροφής ρυθμίζεται από τον περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων νόμο του 1990, Ν.216/1990, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με το άρθρο 33 του Νόμου, οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν τα ανήλικα τέκνα τους, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του. Και όπως λέχθηκε στην απόφαση ΧΧΧ Δημοσθένους.v. ΧΧΧ Δημοσθένους Έφεση Αρ. 21/2019 ημ. 29/6/2020 «το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων. Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής.» Συνεπώς, από τον ίδιο το νόμο και τη νομολογία, προκύπτει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η Αιτήτρια έχει ορατή πιθανότητα επιτυχία στην αίτηση της. Ο Καθ' ου η Αίτηση έχει υποχρέωση, βάσει του νόμου, να συνεισφέρει για τη διατροφή του ανήλικου παιδιού του, όπως και η Αιτήτρια στο μέτρο των δικών της οικονομικών δυνατοτήτων. Από την ένορκη δήλωση του ο Καθ' ου η Αίτηση φαίνεται ν' αντιλαμβάνεται πλήρως της υποχρέωση του να συνεισφέρει στις ανάγκες του παιδιού του, ισχυρίζεται όμως ότι δίνει ένα ποσό διατροφής στη μητέρα του, επιπλέον καλύπτει και άλλες ανάγκες του παιδιού ο ίδιος οικειοθελώς. Αναγνωρίζει ακόμα ότι οι ανάγκες του παιδιού αυξάνονται. Αναφέρει συγκεκριμένα ότι «καθώς ο ανήλικος μεγαλώνει γεννώνται νέες ανάγκες και τα έξοδα του συνεχώς αυξάνονται διαρκώς καθιστώντας τόσο τον ίδια όσο και την Αιτήτρια υπόχρεους στην κάλυψη τους για να διατηρηθεί ένα αυξημένο βιοτικό και μορφωτικό επίπεδο του παιδιού τους». Επίσης ο Καθ' ου η Αίτηση φαίνεται να παραδέχεται ότι ο ανήλικος έχει αρκετές δραστηριότητες οι οποίες απαιτούν και έξοδα και δαπάνες για τη μετακίνηση του παιδιού. Αυτό συνεπάγεται κατά τον Καθ' ου η Αίτηση περιορισμό των εξόδων του στο σπίτι στο οποίο διαμένει με τη μητέρα του. Η αξιολόγηση τέτοιου συμπεράσματος θα ήταν ασφαλώς πρόωρη. Συνεπώς με βάση το μαρτυρικό υλικό που έχω ενώπιον μου υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της εναρκτήριας αίτησης Την υποχρέωση διατροφής και συντήρησης των ανηλίκων τέκνων λοιπόν έχουν και οι δύο γονείς από κοινού, επίσης η διατροφή από τη φύση της, αποσκοπεί περαιτέρω στην ικανοποίηση των άμεσων βιοτικών αναγκών των ανηλίκων. Χωρίς διατροφή είναι αδύνατη η συνέχιση της ζωής. Η συνεισφορά του κάθε γονέα λοιπόν είναι αναγκαία για να καλυφθούν τα τρέχοντα μηνιαία έξοδα που απαιτούνται για τον ανήλικο υιό τους. Και η τρίτη συνεπώς προϋπόθεση συντρέχει, εφόσον οι ανάγκες της διατροφής δεν μπορούν να αποκατασταθούν μεταγενέστερα με την επιδίκαση οποιονδήποτε αποζημιώσεων. Παραπέμπω επίσης για την ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης στη Δημοσθένους.v. Δημοσθένους (ανωτέρω) στην οποία τονίστηκαν τα ακόλουθα: Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής. Η πιθανότητα διακοπής της συνεισφοράς του εφεσείοντος ανά πάσα στιγμή και για οποιοδήποτε λόγο δεν τίθεται στη βάσανο μαρτυρίας προς τούτο. ........................... Ακόμη και με δεδομένο ότι ο εφεσείων όντως συνεισφέρει ήδη στη διατροφή, τι θα τον εμπόδιζε να διαφοροποιήσει τη θέση του ή να μειώσει δραστικά το ποσό το οποίο συνεισφέρει. Υπενθυμίζεται ότι η φύση της παρούσας διαφοράς είναι πολύ διαφορετική από τα συνηθισμένα άλλα προσωρινά διατάγματα που αφορούν συμβατικές, κατά κανόνα, σχέσεις μεταξύ των διαδίκων. Υπερίπταται εδώ η νομοθετική υποχρέωση συνεισφοράς προς όφελος των ανηλίκων». Η έμφαση είναι δική μου. Ας σημειωθεί σε αυτό το σημείο ότι υπάρχουν διαφορετικές θέσεις των διαδίκων για το ακριβές ποσό που χρειάζεται μηνιαίως για τις ανάγκες του ανήλικου. Όπως έχει λεχθεί στην Χαραλάμπους ν. Χαράλαμπος
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 951, Irina Παπαντωνίου ν. Χρ. Παπαντωνίου
(2011)1 Α.Α.Δ. 1875 το μέτρο με το οποίο θα καθοριστεί η διατροφή δεν επιδέχεται αποτιμήσεις με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη κονδυλίων με ιδιαίτερη αυστηρότητα. Αντίθετα, η κοινή λογική και εμπειρία προσφέρει τη βάση για τέτοιο καθορισμό. Ούτε το Δικαστήριο προχωρά σε τελικά ευρήματα αναφορικά με το ακριβές ύψος των αναγκών του παιδιού. Από το ποσό που επιδίκασε το Δικαστήριο ως προσωρινή συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στις ανάγκες τους παιδιού τους, φαίνεται ότι το Δικαστήριο κατά την αξιολόγηση του αιτήματος της Αιτήτριας εφαρμόζοντας τις αρχές της νομολογίας, στάθμισε το εύλογο των κονδυλίων, εξασκώντας περαιτέρω τη δική του κρίση και την κοινή λογική και πείρα της ζωής για τον προσδιορισμό των αναγκών του ανήλικου και καθόρισε τη συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση με βάση εύλογα ποσά εξόδων του ανήλικου στο ποσό των € 400 μηνιαίως και όχι τα αξιούμενα από την Αιτήτρια ποσά που ζητούσε €715 μηνιαίως. [Bλ. Ορφέας Παναγιώτου v. Χρυστάλλα Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ.625, Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδης
(1998)1 Α.Α.Δ. 625 και Δημητρίου V. Περδίου
(2005)1 Α.Α.Δ. 1418]. Ως προς τα εισοδήματα εκάστου γονέα επίσης υπάρχουν διαφορετικές θέσεις από τους διαδίκους. Σύμφωνα με τα λεχθέντα στην υπόθεση Δημητρίου ν. Περδίου
(2005)1 Β Α.Α.Δ. 1418 οι δύο γονείς έχουν την υποχρέωση να προβαίνουν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των εισοδημάτων τους. Περαιτέρω το Εφετείο στην πρόσφατη απόφαση ΧΧΧ Δημοσθένους.v. ΧΧΧ Δημοσθένους (ανωτέρω) τόνισε τα ακόλουθα αναφορικά με την αποκάλυψη των εισοδημάτων τους από τους διαδίκους: «Η μη αποκάλυψη των αληθών εισοδημάτων εκάστου δεν εξουδετερώνει την ανάγκη διατροφής από τον έτερο των συζύγων διότι το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων». Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν συμφωνεί με τα όσα αναφέρει η Αιτήτρια ότι έχει εισοδήματα ύψους €2500 και αναφέρει ότι τα εισοδήματα της ανέρχονται σε €
- Επισυνάπτει δε το Τεκ.
- που αποτελεί αναλυτική κατάσταση αποδοχών ασφαλισμένου κατά εργοδότη για τα έτη 2020, 2021 και
- Για το 2020 η περίοδος που αφορά είναι από τον 9ο /20 μέχρι το 12ο/20, για το 2021 από τον 8ο/21 μέχρι το 12ο/21 και για το 2022 από τον 1ο /22 μέχρι τον 7ο/
- Οι δε πραγματικές αποδοχές του για τον 6ο /22 και 7ο /22 φαίνεται ν' ανέρχονται σε €1300 μηνιαίως. Δεν είναι ώρα το Δικαστήριο να προχωρήσει σε ακριβή ευρήματα για το ύψος των εισοδημάτων των διαδίκων. Η παρούσα υπενθυμίζω ότι αφορά ενδιάμεση αίτηση και αυτό που καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει είναι εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, χωρίς να καταλήγει σε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης. Και αυτό που αβίαστα προκύπτει από το μαρτυρικό υλικό εκατέρωθεν είναι ότι οι διάδικοι έχουν και οι δύο επαρκή εισοδήματα για να καλύψουν τις ανάγκες του ανήλικου παιδιού τους. Τονίζω επίσης σε αυτό το σημείο ότι δεν έχω διαπιστώσει να έχει αποκρύψει η Αιτήτρια ουσιώδη στοιχεία κατά την υποβολή της αίτησης, τα οποία θα με οδηγούσαν στην ακύρωση του προσωρινού διατάγματος. Η συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση με κάποιο ποσό και η κάλυψη κάποιων εξόδων του που προκύπτουν κατά την επικοινωνία του παιδιού με τον πατέρα του δεν θα ήταν λόγος να μην εξέδιδα ένα διάταγμα διατροφής, ούτε για ν' ακυρώσω το προσωρινό διάταγμα διατροφής. Ακόμα θα ήταν πρόωρη η αξιολόγηση των ισχυρισμών του Καθ' ου η Αίτηση για την έκταση της συνεισφοράς του Καθ' ου η Αίτηση η οποία ανέρχεται σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του σε €200 μηνιαίως τα οποία δίδει στην Αιτήτρια, πλέον €750 τα οποία ο ίδιος ξοδεύει για τον ανήλικο υιό του. Καθώς το Δικαστήριο δεν καταλήγει σε τελικά ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης και των αμφισβητούμενων ισχυρισμών σε αυτό το στάδιο. Οι θέσεις των διαδίκων θα αξιολογηθούν όταν υπάρχει ολοκληρωμένη η μαρτυρία των διαδίκων και θα αξιολογηθεί η αξιοπιστία τους. Εκ πρώτης όψεως όμως δεν μπορεί να δικαιολογηθεί, τέτοια συνεισφορά με βάση τα εισοδήματα του Καθ' ου η Αίτηση που ως ισχυρίζεται ανέρχονται σε €1300 και τις προσωπικές ανάγκες διαβίωσης του που ανέρχονται σε €1250 μηνιαίως. Στις οποίες περιλαμβάνεται επίσης ποσό €700 για την καταβολή ενοικίου. Όταν επίσης ο ίδιος υπολογίζει τις ανάγκες του παιδιού, όταν είναι με τη μητέρα του, με την οποία διαμένει καθημερινά, στα €380 μηνιαίως. Τονίζω περαιτέρω σε αυτό το στάδιο εξετάζοντας τις θέσεις του Καθ' ου η Αίτηση ότι συνεισέφερε με τους τρόπους που ανέφερε είτε με την πληρωμή του ποδοσφαίρου στις ανάγκες του ανήλικου γιου του, σημασία έχει η τακτική συνεισφορά του στις τρέχουσες και βασικές ανάγκες του ανήλικου, στην έκταση που αυτές θα μπορούν να ικανοποιηθούν. Και όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση ΧΧΧ Δημοσθένους.v. ΧΧΧ Δημοσθένους (ανωτέρω) «Ακόμη και με δεδομένο ότι ο εφεσείων όντως συνεισφέρει ήδη στη διατροφή, τι θα τον εμπόδιζε να διαφοροποιήσει τη θέση του ή να μειώσει δραστικά το ποσό το οποίο συνεισφέρει». Καταλήγω λοιπόν, με βάση τα πιο πάνω, ότι είναι δίκαιο και εύλογο όπως συνεχίσει το διάταγμα διατροφής το οποίο και καθίσταται απόλυτο με τον περιορισμό του στο ποσό των €300 μηνιαίως από την αρχική επίδοση του, το οποίο θεωρώ εύλογο υπό τις περιστάσεις και τη θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι καλύπτει κάποιο μέρος των αναγκών του παιδιού, γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε. Το προσωρινό διάταγμα ως έχει τροποποιηθεί καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης. Οτιδήποτε δόθηκε πέραν των €300 από την αρχική επίδοση του προσωρινού διατάγματος να υπολογιστεί έναντι των επόμενων διατροφών. Θεωρώ το πιο πάνω ποσό για τον ανήλικο υιό των διαδίκων ως συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση εύλογο και εντός των πραγματικών οικονομικών του δυνατοτήτων. Ενόψει του αποτελέσματος τα 2/3 των εξόδων της παρούσας αίτησης, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο