J. M. ν. E. K., Αρ. Αίτησης: 278/2020, 9/2/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ Ενώπιον: Ν. Παπακωνσταντίνου Πότση, Δ. Αρ. Αίτησης: 278/2020 Μεταξύ: J. M. Αιτήτριας -και- E. K. Καθ' ου η αίτηση ------------------------------ Ημερομηνία: 09 Φεβρουαρίου 2023 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή / Καθ' ου η αίτηση: κα Β. Χριστοφόρου για Λουκά Π. Λουκά Για την Αιτήτρια / Καθ' ης η αίτηση: κα Χρ. Ματθαίου Ενδιάμεση Αίτηση ημερομηνίας 18/01/2024 Με μονομερή αίτηση ημερομηνίας 18/01/2024, ο Καθ' ου η αίτηση - Αιτητής ζητά την έκδοση των πιο κάτω αιτούμενων θεραπειών: «Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο θα δίδεται άδεια και/ή να επιτρέπεται όπως το ανήλικο τέκνο XXX να ταξιδέψει στη Ρ., μεταξύ των ημερομηνιών 10/02/2024 - 10/03/
- Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου δυνάμει του οποίου να παρέχεται άδεια στον αιτητή να μεταφέρει το ανήλικο τέκνο των διαδίκων στη Ρ., μεταξύ των ημερομηνιών 10/02/2024 - 10/03/
- Γ. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή που το Δικαστήριο θα κρίνει δίκαιη και εύλογη υπό τις περιστάσεις. Δ. Έξοδα της αίτησης, πλέον Φ.Π.Α.». O Καθ' ου η αίτηση - Αιτητής, στο εξής «ο Αιτητής», διατάχθηκε από το Δικαστήριο όπως επιδώσει στην Αιτήτρια- Καθ' ης η αίτηση, στο εξής «η Καθ' ης η αίτηση», την αίτηση. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή. Συνοψίζοντας τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του Αιτητή, προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο Αιτητής κατάγεται από την Ρ. και η Καθ' ης η αίτηση από την Λ.. Οι διάδικοι τέλεσαν πολιτικό γάμο στις 16/12/2014 και μετά την τέλεση του γάμου τους εγκαταστάθηκαν στην Ορόκλινη της επαρχίας Λάρνακας. Από τον γάμο τους απέκτησαν τον ανήλικο D. K. ο οποίος γεννήθηκε στις 25/09/
- Ο γάμος τους λύθηκε στις 26/05/
- Στις 29/03/2022 εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα ρύθμισης της γονικής μέριμνας του ανήλικου. Όπως αναφέρει ο Αιτητής, επιθυμεί να ταξιδέψει με τον ανήλικο κατά την περίοδο 10/02/2024 - 10/03/2024 στη Ρ. για να επισκεφτούν την μητέρα του, την σύζυγο του και το νεογέννητο του παιδί, δηλαδή το αδερφάκι του ανήλικου. Όπως περαιτέρω αναφέρει, ο ανήλικος ανυπομονεί να επισκεφτεί την γιαγιά του και να γνωρίσει το αδελφάκι του. Ο Αιτητής δεν έχει ακόμη αγοράσει τα εισιτήρια, τα οποία όπως αναφέρει, θα αγοράσει σε περίπτωση που εγκριθεί η αίτηση του και είναι έτοιμος να δώσει στο Δικαστήριο όλα τα στοιχεία και την διεύθυνση της οικίας του και της οικογένειας του όπου θα διαμένει με το ανήλικο στη Ρ. Τέλος αναφέρει ότι είναι προς το συμφέρον του ανήλικου να ταξιδέψει στη Ρ. και ότι τυχόν ματαίωση του ταξιδιού θα έχει αρνητικές συνέπειες στη ψυχοσύνθεση του ανήλικου. Η Καθ' ης η αίτηση ενίσταται στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και προβάλλει τους πιο κάτω λόγους ένστασης: «
- Ο Αιτητής στην ένορκη της δήλωση που συνοδεύει την αίτηση απέκρυψε ουσιώδη στοιχεία και/ή παρουσιάζει ψευδή γεγονότα.
- Ο Αιτητής παρέλειψε να παρουσιάσει ουσιαστικά γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου.
- Ο Αιτητής εσκεμμένα προσπαθεί να παραπλανήσει το Δικαστήριο για να επιτύχει την έκδοση των σχετικών διαταγμάτων.
- Δεν τηρούνται οι ουσιαστικές και τυπικές προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
- Οι αιτούμενες θεραπείες δεν στηρίζονται στη νομική βάση. Ούτε και υποστηρίζονται από τα γεγονότα όπως τα εκθέτει ο Αιτητής στην Ένορκο Δήλωση του.
- Ο Αιτητής καθυστέρησε υπέρμετρα και/ή αδικαιολόγητα στην καταχώριση της παρούσας αίτησης». Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Καθ' ης η αίτηση. Συνοψίζοντας τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση της Καθ' ης η αίτηση, προκύπτουν τα ακόλουθα: Όπως αναφέρει κανένας εκ των διαδίκων δεν έχει ταξιδέψει με το ανήλικο στο εξωτερικό λόγω του ότι οι σχέσεις των διαδίκων είναι τεταμένες και όσες φορές προσπάθησε και η ίδια να ζητήσει την συγκατάθεση του Αιτητή αντιμετώπισε την αδιαφορία και την άρνηση του. Όπως αναφέρει, στην παρούσα φάση υπάρχει κίνδυνος από την πλευρά του Αιτητή να απομακρύνει το ανήλικο στο εξωτερικό δεδομένης της καταγωγής του και της νέας του οικογένειας στην Ρωσία, γεγονός που ανησυχεί την Καθ' ης η αίτηση ότι ο Αιτητής θα μεταφέρει τον ανήλικο για σκοπούς επανένωσης του με την οικογένεια του στη Ρ. και ότι δεν πρόκειται να επιστρέψει τον ανήλικο στην Κύπρο, όπου είναι ο μόνιμος τόπος διαμονής του ανήλικου. Όπως αναφέρει, το τελευταίο διάστημα ο Αιτητής προγραμματίζει συχνά ταξίδια στην Ρ. αδιαφορώντας για το υφιστάμενο διάταγμα. Η ίδια δεν έχει συγγενικά πρόσωπα στην Ρ., δεν γνωρίζει τον τόπο διαμονής του Αιτητή και θα είναι εξαιρετικά δύσκολο για την ίδια να τους εντοπίσει για να μπορέσει να βρει τον υιό της. Είναι επίσης η θέση της ότι δεν υπάρχει επιτακτική ανάγκη για το ταξίδι και ότι εκκρεμεί η αίτηση της γονικής μέριμνας και δεν έχουν ακόμη ρυθμιστεί σοβαρά ζητήματα και ότι ο Αιτητής μπορεί να αναμένει την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης και μετά να προγραμματίσει το ταξίδι. Αναφέρει επίσης ότι ο ανήλικος δεν εξέφρασε την επιθυμία να ταξιδέψει εκτός Κύπρου και ότι μπορεί ο Αιτητής να προγραμματίσει να έρθει η νέα του οικογένεια στην Κύπρο για να γνωριστούν με τον ανήλικο. Την ανησυχεί επίσης το ότι ο Αιτητής τον τελευταίο καιρό προγραμματίζει συχνά ταξίδια στη Ρ. κάτι που κατά την άποψη της μπορεί να σημαίνει ότι προετοιμάζει την μόνιμη του εγκατάσταση στη χώρα καταγωγής του με τον ανήλικο. Είναι επίσης η θέση της ότι ο Αιτητής δεν επισύναψε εισιτήρια όπου να φαίνεται η αναχώρηση, η επιστροφή και η χώρα προορισμού και συνεπώς δεν μπορεί να γνωρίζει με βεβαιότητα τον ακριβή τόπο διαμονής του ανήλικου και την ακριβή ημερομηνία επιστροφής. Τέλος αναφέρει ότι ο ανήλικος ουδεμία ψυχική αναστάτωση θα υποστεί εάν δεν πάει στο ταξίδι, αντίθετα υπάρχει σοβαρός κίνδυνος απομάκρυνσης του από τον τόπο διαμονής του εάν εγκριθεί η αίτηση. Κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε. Νομική Πτυχή - Εξέταση της Αίτησης Το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική εξουσία, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που θέτει το εν λόγω άρθρο να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα. Οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν κατά το άρθρο 32 είναι οι πιο κάτω: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση διατάγματος (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos ν. Pieris Estates and other
(1982)1 A.A.Δ. 557, Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253). Το Δικαστήριο κατά το στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε ευρήματα επί της μαρτυρίας, η δε εξέταση της ενώπιον του μαρτυρίας γίνεται με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί διάταγμα (βλ. Jonitexo Ltd ν. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263, Bacardi ν. Vinco
(1996)1 Α.Α.Δ. 788). Το όλο θέμα, σύμφωνα με τη νομολογία και συγκεκριμένα την υπόθεση Δημήτρης Γρηγόρη ν. Θάλειας Κχαλίδ Αλσφαριφ Γρηγόρη
(2007)1 Α.Α.Δ. 850, είναι θέμα το οποίο εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το Άρθρο 5
(1)(α) του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν216/90), (στο εξής «ο Νόμος»), ορίζει: «5
(1)(α) Η μέριμνα για το ανήλικο τέκνο («γονική μέριμνα») είναι καθήκον και δικαίωμα των γονέων οι οποίοι το ασκούν από κοινού.» Το Άρθρο 7 του Νόμου ορίζει: «7. Αν οι γονείς διαφωνούν κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας και το συμφέρον του τέκνου επιβάλλει να ληφθεί απόφαση, αποφασίζει το Δικαστήριο, έπειτα από αίτηση οποιουδήποτε από τους γονείς». Το Άρθρο 6 περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/1990) ορίζει: 6.
(1)Κάθε απόφαση των γονέων σχετικά με την άσκηση της γονικής μέριμνας πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του τέκνου.
(2)(α) Στο συμφέρον του τέκνου πρέπει να αποβλέπει και η απόφαση του Δικαστηρίου όταν, κατά τις διατάξεις του νόμου, το Δικαστήριο αποφασίζει σχετικά με την ανάθεση της γονικής μέριμνας ή με τον τρόπο της άσκησης της. (β) Η απόφαση του Δικαστηρίου πρέπει επίσης να σέβεται την ισότητα μεταξύ των γονέων και να μην κάνει διακρίσεις με βάση το φύλο, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τις πεποιθήσεις, την ιθαγένεια, την εθνική ή κοινωνική προέλευση ή την περιουσία.
(3)Ανάλογα με την ωριμότητα του τέκνου και στο βαθμό που μπορεί να αντιληφθεί, πρέπει να ζητείται και να συνεκτιμάται η γνώμη του πριν από κάθε απόφαση σχετικά με τη γονική μέριμνα, εφόσον η απόφαση αφορά τα συμφέροντα του. Κυρίαρχο κριτήριο με βάση το οποίο ασκείται η γονική μέριμνα είναι το συμφέρον του τέκνου γι' αυτό και κάθε απόφαση του Δικαστηρίου για την ανάθεση της γονικής μέριμνας και για θέματα που αφορούν το παιδί πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του ανήλικου. Βλ. Α. Ιακωβίδου ν. Κ. Ιακωβίδου
(2000)1 Α.Α.Δ. 1108, Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1993)1 Α.Α.Δ. 130. Όπως αναφέρθηκε στην απόφαση Κκουφού ν. Κκουφού
(1997)1 (Γ) ΑΑΔ 1588, 1593: «Η διαμόρφωση κρίσης πάνω σε θέματα γονικής μέριμνας είναι έργο λεπτό και σύνθετο. Δεν είναι εγχείρημα που στοχεύει στην απόδοση ευθυνών ή στην επιβολή κύρωσης για μεμπτή συμπεριφορά. Γνώμονας είναι το συμφέρον του ανηλίκου και κατά την εκτίμησή του, προσλαμβάνει σημασία το σύνολο των στοιχείων». Στο σύγγραμμα «Οικογενειακό Δίκαιο», τρίτη έκδοση του 2022, του Απόστολου Σ. Γεωργιάδη, σελ. 623 αναφέρεται: «Ως συμφέρον του τέκνου νοείται το σωματικό, υλικό, πνευματικό, ψυχικό, ηθικό και γενικότερα το κάθε είδους συμφέρον που αποσκοπεί στην ανάπτυξη του ανηλίκου σε μια ανεξάρτητη και υπεύθυνη προσωπικότητα. Στο συμφέρον του τέκνου πρέπει να αποβλέπει και η απόφαση του δικαστηρίου, όταν κατά τις διατάξεις του νόμου το δικαστήριο αποφασίζει σχετικά με την ανάθεση της γονικής μέριμνας..» Σύμφωνα με τον περί Προστασίας των δικαιωμάτων του παιδιού Νόμο του 2007 (Ν. 74(1/2007): δικαιώματα του παιδιού «σημαίνει τα δικαιώματα του παιδιού, τα οποία κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα και τους νόμους, από τη Σύμβαση του Ο.Η.Ε., την Ευρωπαϊκή Σύμβαση και οποιαδήποτε άλλη σχετική διεθνή σύμβαση που ήθελε κυρωθεί από τη Δημοκρατία». Είναι ξεκάθαρο τόσο από τις διεθνείς συμβάσεις όσο και από τη δική μας νομοθεσία και νομολογία ότι η γνώμη του παιδιού έχει βαρύνουσα σημασία, και συνεπώς η βούλησή του, αναλόγως της ωριμότητάς του, πρέπει να αναζητείται και να συνεκτιμάται (βλ. Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1993)1 ΑΑΔ 130, Πασιαρδή ν. Θεοδοσίου
(2004)1 ΑΑΔ 338). Αυτό αποτελεί ένδειξη σεβασμού της προσωπικότητας του παιδιού από το νομοθέτη. Η αναζήτηση της γνώμης του παιδιού είναι υποχρεωτική, εφόσον το παιδί είναι ώριμο, λόγω βιολογικών ή κοινωνικών παραγόντων, να εκφράσει τη γνώμη του για συγκεκριμένο θέμα. Μελέτησα την εξεταζόμενη αίτηση, την ένσταση, το περιεχόμενο των αντίστοιχων ενόρκων δηλώσεων και τα όσα υποστήριξαν με τις αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών και είναι σαφές, κατά την άποψη μου, ότι στην παρούσα υπόθεση συντρέχουν και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60. Καταρχάς υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Όσον αφορά την ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης, όπως έχει νομολογηθεί, η τρίτη προϋπόθεση δεν πρέπει να συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς στις υποθέσεις των πολιτικών Δικαστηρίων, πόσο μάλλον στις υποθέσεις των οικογενειακών διαφορών όπως η παρούσα. Στην απόφαση Κατσουρίδης ν. Κατσουρίδη
(1997)Α.Α.Δ. 415, τονίστηκαν τα ακόλουθα (σελ. 427): «Ο εφεσείων δεν αμφισβήτησε ούτε την τρίτη προϋπόθεση από τις προϋποθέσεις της επιφύλαξης στο άρθρο 32
(1). Το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στο σύγγραμμα του David Bean, Injunctions, 5η έκδοση σελ. 149 ως προς τη δυνατότητα του Δικαστηρίου για άμεση παρέμβαση με παρεμπίπτον διάταγμα στις περιπτώσεις οικογενειακών διαφορών που απολήγουν σε πράξεις βίας ή που επηρεάζουν την ευημερία ανηλίκων για να καταλήξει πως «οι πληγωμένες σχέσεις και τα τραυματισθέντα συναισθήματα των διαδίκων και των ανηλίκων δεν αποτιμούνται σε χρήμα και δεν αποκαθίστανται μεταγενέστερα.» Το υπό κρίση θέμα, άπτεται του δικαιώματος κάθε γονέα, ημεδαπού ή αλλοδαπού που ζει στην Κύπρο, να ταξιδεύει μαζί με το παιδί του στο εξωτερικό αλλά και του δικαιώματος κάθε παιδιού να μπορεί ταξιδεύει με το γονέα του στο εξωτερικό. Τα ταξίδια αυτά, ως θέμα αρχής, προάγουν το συμφέρον του παιδιού, αφού είναι μια ευκαιρία ψυχαγωγίας, επιμόρφωσης, κοινωνικοποίησης του παιδιού και διατήρησης των δεσμών αγάπης του παιδιού με συγγενικά του πρόσωπα που ζουν στο εξωτερικό. Εκείνο το οποίο καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει, στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι κατά πόσο στη βάση των γεγονότων τα οποία τέθηκαν ενώπιον του είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Αυτό άπτεται της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται κατά τρόπο ισοζυγισμένο, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η εξασφάλιση του συμφέροντος του παιδιού (βλ. Γρηγόρη ν. Γρηγόρη
(2007)1 ΑΑΔ). Λαμβάνοντας υπόψη την βαρύνουσα σημασία της γνώμης του ανηλίκου και σεβόμενη την προσωπικότητα του ανήλικου, ο οποίος σήμερα είναι οκτώ
(8)ετών, διενήργησα προσωπική συνέντευξη στον ανήλικο, στην παρουσία μόνο της μεταφράστριας του ανηλίκου και της στενογράφου η οποία κρατούσε τα πρακτικά της συνέντευξης. Το περιεχόμενο της συνέντευξης γνωστοποιήθηκε στους συνήγορους των διαδίκων. Ο ανήλικος μου έδωσε την εικόνα ενός πρόσχαρου και ευγενικού παιδιού το οποίο διαθέτει την ωριμότητα που μπορεί να διαθέτει ένα μικρό παιδί της ηλικίας των οκτώ ετών. Σε σχέση με το εν λόγω ταξίδι, ο ανήλικος δήλωσε με ενθουσιασμό την επιθυμία του να ταξιδέψει με τον πατέρα του στη Ρ. όπως επίσης μου ανέφερε και την επιθυμία του να συναντήσει τους συγγενείς του στην Ρ.. Παρά τον πιο πάνω ενθουσιασμό του, ο ανήλικος εξέφρασε ταυτόχρονα και μια έντονη ανησυχία. Συγκεκριμένα ο ανήλικος εξέφρασε την ανησυχία ότι αν πραγματοποιήσει αυτό το ταξίδι, μπορεί να χάσει την σχολική χρονιά και ότι θα πρέπει να επαναλάβει την ίδια τάξη, κάτι το οποίο δεν επιθυμεί να συμβεί και φάνηκε πραγματικά να τον ανησυχεί. Σε σχετική ερώτηση για το πως το γνωρίζει αυτό, μου ανέφερε ότι η μητέρα του, του είπε ότι αν πάει στο ταξίδι θα χάσει τη σχολική χρονιά και ότι ο πατέρας του τον καθησύχασε ότι δεν πρέπει να ανησυχεί και ότι δεν θα χάσει τη χρονιά. Το Δικαστήριο ζήτησε από τους συνήγορους των διαδίκων να διευκρινίσουν τι θα γίνει σε σχέση με το σχολείο του ανήλικου και ειδικότερα να διευκρινίσουν στο Δικαστήριο κατά πόσο υπάρχει δυνατότητα να μπορεί ο ανήλικος να παρακολουθεί τα μαθήματα του εξ αποστάσεως. Οι συνήγοροι των διαδίκων διευκρίνισαν από κοινού στο Δικαστήριο ότι όπως πληροφορήθηκαν οι ίδιοι οι γονείς από το σχολείο του ανήλικου, δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα.Αναπόφευκτα λοιπόν σε περίπτωση πραγματοποίησης του ταξιδιού ο ανήλικος θα χάσει τα μαθήματα του. Ο Αιτητής κατάγεται από την Ρ. Όπως δε προκύπτει, στην Ρ. διαμένει η σύζυγος, το νεογέννητο παιδί και η μητέρα του. Δεν προκύπτει από την ενώπιον μου μαρτυρία να υπάρχει οποιοσδήποτε δεσμός του Αιτητή με την Κύπρο, εκτός από τον ανήλικο. Προκύπτει δε ότι οι σχέσεις των διαδίκων δεν είναι καλές. Τα πιο πάνω σαφώς από μόνα τους δεν συνεπάγονται ότι ο ανήλικος δεν θα επιστρέψει στην Κύπρο. Όμως αυτό είναι ένα ενδεχόμενο το οποίο δεν μπορεί να αποκλειστεί εντελώς. Η περίοδος για την οποία επιζητείται η πραγματοποίηση του ταξιδιού είναι στο μέσο της σχολικής χρονιάς και για διάρκεια ενός μήνα, χωρίς να υπάρχει η δυνατότητα να μπορεί ο ανήλικος να παρακολουθεί τα μαθήματα του εξ αποστάσεως, κάτι που αναμφίβολα θα επηρεάσει την πρόοδο του και κάτι το οποίο φαίνεται να προβληματίζει και τον ίδιο τον ανήλικο. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από την ενώπιον μου μαρτυρία, δεν επιζητείται η έξοδος του ανήλικου από την Κύπρο για επείγοντες λόγους, όπως για παράδειγμα για λόγους υγείας, ούτε προκύπτει κάποια επιτακτική ανάγκη για την πραγματοποίηση του ταξιδιού την δεδομένη περίοδο και ειδικότερα στο μέσο της σχολικής χρονιάς. Δεν παραγνωρίζω ότι θα είναι μεγάλη εμπειρία για τον ανήλικο, ο οποίος σήμερα είναι 8 ετών, να ταξιδεύσει στη Ρ, να γνωρίσει τους συγγενείς και το αδερφάκι του, να εμπλουτίσει τις γνώσεις του, αλλά και ότι είναι εντός των δικαιωμάτων του παιδιού να ταξιδεύει με τον πατέρα του. Δεν παραγνωρίζω επίσης την επιθυμία του ανήλικου γι' αυτό το ταξίδι. Ενώ λοιπόν θα μπορούσε καταρχήν να φανεί ότι είναι άδικο να μην επιτραπεί στο ανήλικο να ταξιδέψει στο εξωτερικό, συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας πολύ προσεχτικά όλα τα πιο πάνω, και έχοντας ως καθοριστικό κριτήριο το συμφέρον του ανήλικου, κρίνω ότι το αίτημα θα πρέπει να απορριφθεί. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται σε βάρος του Καθ' ου η αίτηση - Αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της κυρίως αίτησης, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. [Υπ.] ........... Ν. Παπακωνσταντίνου Πότση, Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο