Π. Α. ν. Π. Ζ., Αρ. Αίτησης: 34/2023, 2/3/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Παπακωνσταντίνου Πότση, Δ. Αρ. Αίτησης: 34/2023 Μεταξύ: Π. Α. Αιτήτριας και Π. Ζ. Καθ' ου η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 02/03/2023 Ημερομηνία: 04 Μαρτίου, 2024 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ.κ. Θέμης Θωμά & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Καθ' ου η αίτηση: κ. Γιώργος Χατζηκωστής ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αιτήτρια με εναρκτήρια αίτηση ημερομηνίας 22/02/2023 ζητά από το Δικαστήριο την έκδοση Διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται ο Καθ' ου η αίτηση να καταβάλλει το ποσό των €250 για την διατροφή και συντήρηση του ανήλικου τέκνου των διαδίκων Χ. Ζ. Με την υπό εξέταση αίτηση ημερομηνίας 02/03/2023 στο εξής η «η αίτηση», η Αιτήτρια ζητά από το Δικαστήριο την έκδοση προσωρινού διατάγματος που να διατάσσει τον Καθ' ου η Αίτηση να καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €250, για την διατροφή και συντήρηση του ανήλικου τέκνου τους. Η αίτηση καταχωρήθηκε μονομερώς. Το Δικαστήριο αφού ανέγνωσε την αίτηση και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει, διέταξε όπως η αίτηση επιδοθεί στον Καθ' ου η αίτηση. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας. Συνοψίζοντας τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, προκύπτουν τα ακόλουθα: Η ανήλικη γεννήθηκε στις 22/10/2015 και είναι τέκνο των διαδίκων. Οι διάδικοι δεν τέλεσαν γάμο και διέμεναν σε κοινή οικία μέχρι την εγκατάλειψη της από τον Καθ' ου η αίτηση. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου η αίτηση δεν ήταν σχεδόν ποτέ παρών στο μεγάλωμα του παιδιού τους και ότι δεν έχει δείξει κανένα ουσιαστικό ενδιαφέρον για την ανήλικη. Αναφορικά με τα εισοδήματα της, αναφέρει ότι η ίδια είναι άνεργη παρά τις προσπάθειες της ακόμη και για μερική απασχόληση. Σε σχέση με τον Καθ' ου η αίτηση, ισχυρίζεται ότι αυτός εργάζεται ως ιδιωτικός υπάλληλος με εισοδήματα πέρα των €900. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι τα μηνιαία έξοδα της ανήλικης ανέρχονται σε €500 μηνιαίως τα οποία υπολογίζει ως εξής : α) ΑΗΚ-ΑΤΗΚ-ΝΕΡΟ €200 β) Δραστηριότητες - εκπαίδευση €100 γ) Διατροφή - Ένδυση €100 δ) ιατροφαρμακευτικά €100 Είναι η θέση της ότι εάν δεν εκδοθεί το διάταγμα δεν θα μπορεί να ανταπεξέλθει στα έξοδα της ανήλικης και θα εξοντωθούν οικονομικά και ψυχολογικά η ίδια και η ανήλικη και θα κινδυνεύει η αξιοπρεπής διαβίωση της ανήλικης. Αναφέρει επίσης ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν γνώριζε που διαμένει ο Καθ' ου η αίτηση και καταχώρησε την παρούσα αίτηση μόλις κατάφερε να εξεύρει στοιχεία επικοινωνίας του. Ο Καθ' ου η αίτηση ενίσταται στην έκδοση προσωρινού διατάγματος και προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης : «1. Η Αιτήτρια εσκεμμένα και με σκοπό την παραπλάνηση του Σεβαστού Δικαστηρίου επιμελώς παραλείπει να αποκαλύψει ουσιαστικά γεγονότα τα οποία σχετίζονται με την προσωπική αλλά και οικονομική κατάσταση της αλλά και του Καθ' ου η Αίτηση. 2. Η Αίτηση της Αιτήτριας δεν πληροί τις προϋποθέσεις πού τίθενται από το άρθρο 33
(1)τον περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμο τον 1990 (216/90), είτε ο κάθε γονιός συνεισφέρει στην διατροφή των τέκνων του ανάλογα με τις δυνάμεις του.
- Η Αίτηση της Αιτήτριας δεν πληροί τις προϋποθέσεις που τίθενται από το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/1960).
- Η Αίτηση της Αιτήτριας δεν πληροί τις προϋποθέσεις πού τίθενται από το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6) καθότι αυτή κατατέθηκε 7 έτη από την γέννηση του ανήλικού τέκνου των διαδίκων χωρίς κα' ουσία η Αιτήτρια να δίνει λόγο/λόγους για την καθυστέρηση στην καταχώρηση της.
- Άνευ βλάβης των όσων περιέχονται στην παράγραφο 4 ανωτέρω η Αίτηση της Αιτήτριας καταχωρήθηκε στις 02/03/23 και μέχρι σήμερα εξ' υπαιτιότητας και/ή για λόγους που αφορούν αποκλειστικά το πρόσωπο της Αιτήτριας η Αίτηση της δεν προωθήθηκε με σκοπό σήμερα το κατ' επείγον να έχει εκλείψει και/ή εξαλειφθεί και ως εκ τούτου να μην πληρούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται από το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ, 6).
- Η Αίτηση της Αιτήτριας καταχωρήθηκε 7 και πλέον μέρες μετά την Εναρκτήρια Αίτηση της Αιτήτριας χωρίς η τελευταία να δίνει οποιαδήποτε εξήγηση και/ή δικαιολογία για την κωλυσιεργία αυτή στο περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης ημερ. 02/03/23, εις το εφεξής η Ένορκη Δήλωση, η οποία συνοδεύει την Αίτηση της Αιτήτριας.
- Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση της Αιτήτριας δεν συνάδει με τα όσα προνοούνται στην Δ.39 των Θεσμών Πολιτική Δικονομίας.
- Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση της Αιτήτριας δεν υποστηρίζει επαρκώς και/ή καθόλου την Αίτηση της καθότι εμπεριέχει παραπλανητικούς, ανακριβείς και αναληθείς ισχυρισμούς για την πραγματική και οικονομική κατάσταση της ιδίας και του Καθ' ου η Αίτηση και με τους οποίους η Αιτήτρια προσπαθεί να παραπλανήσει το Σεβαστό Δικαστήριο με σκοπό να επιτύχει την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
- Η Αιτήτρια στην Ένορκη Δήλωσης της εσκεμμένα παραλείπει να αποκαλύψει στο Σεβαστό Δικαστήριο ότι λαμβάνει ετήσιο επίδομα τέκνου ύψους €550 και το οποίο αντιστοιχεί σε €45,83 μηνιαίως. Περαιτέρω η Αιτήτρια εσκεμμένα δεν αναφέρει στο δικαστήριο κατά πόσο λαμβάνει ή όχι επίδομα για μονογονεϊκές οικογένειες ύψους €180 μηνιαίως για το οποίο μπορεί ή είναι δικαιούχος.
- Η Αιτήτρια στην Ένορκη Δήλωση της δεν αποκαλύπτει τα εισοδήματα της.
- Στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση της Αιτήτριας δεν επισυνάπτονται οποιεσδήποτε αποδείξεις και/ή δικαιολογητικά που να υποστηρίζουν τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας που περιέχονται στα σημεία α) έως και δ) της παραγράφου 7 της Ένορκης Δήλωσης της. Αποτέλεσμα του ως άνω περιγραφόμενου στην 1η περίοδο της παρούσας παραγράφου γεγονότος, είναι ότι όλοι ισχυρισμοί της Αιτήτριας αναφορικά με τα έξοδα του ανήλικου τέκνου των διαδίκων να μην αποδεικνύονται και κατ' συνέπεια η Ένορκη Δήλωση, της Αιτήτριας να παραμένει ατεκμηρίωτη και μετέωρη. Συνέπεια των ως άνω είναι και η Αίτηση της Αιτήτριας να παραμένει ατεκμηρίωτη και μετέωρη υποκείμενη σε απόρριψη από το Σεβαστό Δικαστήριο.
- Η Αιτήτρια στην αίτηση της αποκρύπτει προς το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα με σκοπό να προκαλέσει την εμπάθεια του Σεβαστού Δικαστηρίου προς το πρόσωπο του Καθ' ου η Αίτηση με σκοπό να επιτύχει στον σκοπό της ο οποίος δεν είναι άλλος από την έκδοση προσωρινού διατάγματος εναντίον τον Καθ' ου η Αίτηση.
- Η σημερινή οικονομική κατάσταση του Καθ' ου η Αίτηση, δεν του επιτρέπουν να καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό προς την Αιτήτρια ως η συνεισφορά του στα έξοδα διατροφής, συντήρησης, εκπαίδευσης, ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και άλλων του ανήλικου τέκνου των διαδίκων.
- Η Αιτήτρια με την Αίτηση της έχει αποκλειστικό και μόνο σκοπό και στόχο να πλήξει τα συμφέροντα του Καθ' ου η Αίτηση.
- Η Αιτήτρια δεν έρχεται με καθαρά χέρια». Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση. Συνοψίζοντας τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση, προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Αιτήτρια λόγω της κακής συμπεριφοράς της και ότι μέχρι πρότινος επιδείκνυε ενδιαφέρον για το παιδί του, αλλά καθότι διαμένει σε χωριό της επαρχίας Πάφου με την νυν συμβία του, είναι δύσκολο να επισκέπτεται την ανήλικη συχνά όπως θα ήθελε. Είναι η θέση του Καθ' ου η αίτηση ότι η Αιτήτρια δεν αποκαλύπτει τα εισοδήματα της. Ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια εργάζεται ως υπάλληλος στο εστιατόριο [ ], ότι η Αιτήτρια λαμβάνει κρατικό επίδομα που σε μηνιαία βάση ισούται με το ποσό των €45,83 και ότι μπορεί ή λαμβάνει επίδομα μονογονιού €
- Αναφορικά με τις απολαβές του, ισχυρίζεται ότι από τον Δεκέμβριο του 2022 εργάζεται ως έκτακτος υπάλληλος στην [ ] με μηνιαίες καθαρές απολαβές ύψους των €868,
- Επισυνάπτει ως τεκμήριο Α αντίγραφο της κατάστασης αποδοχών του. Αναφέρεται επίσης στα διάφορα προβλήματα υγείας που αντιμετώπισε και στην προηγούμενη αδυναμία του να εργαστεί. Αναφέρεται επίσης στα έξοδα του ιδίου και της οικογένειας που δημιούργησε με την νυν συμβία του, επισυνάπτοντας ως τεκμήρια σχετικές αποδείξεις. Ο Καθ' ου η αίτηση αμφισβητεί τα έξοδα της ανήλικης. Ειδικότερα αναφορικά με το ποσό ύψους €100 που αξιώνει η Αιτήτρια για ιατροφαρμακευτική κάλυψη αναφέρει ότι δεν δικαιολογείται αφού μετά την λειτουργία του ΓΕΣΥ, η ιατροφαρμακευτική κάλυψη είναι δωρεάν. Ισχυρίζεται ότι μετά τον χωρισμό τους με την Αιτήτρια, παραλάμβαναν εκ μέρους του οι γονείς του το ανήλικο δύο με τρείς φορές την εβδομάδα με σκοπό να το έχουν μαζί τους και κατέβαλλαν εκ μέρους του €40 - €70 εβδομαδιαίως για την κάλυψη μέρους των εξόδων του ανήλικου. Αναφέρει επίσης ότι όποτε μπορεί αποστέλλει μέσω των γονέων του στην Αιτήτρια κάποιο ποσό για την κάλυψη μέρους των εξόδων της ανήλικης και ότι δεν μπορεί να αποστέλλει επί τακτικής βάσης κάποιο ποσό λόγω της οικονομικής του κατάστασης και λόγω των άλλων υποχρεώσεων του προς τα δύο ανήλικα τέκνα που απέκτησε με την νυν συμβία του, η οποία όπως αναφέρει δεν εργάζεται και λαμβάνει επίδομα τεκνού €1100 ετησίως και ότι το μόνο εισόδημα είναι ο μισθός του. Ισχυρίζεται ότι αυτός και οι συμβία του δέχονται οικονομική βοήθεια από τους γείτονες και ότι ενημερώθηκαν προφορικά από τον Ερυθρό Σταυρό ότι θα τους στηρίξει. Αναφέρει επίσης ότι έχει άλλα δύο παιδιά ηλικίας 17 ετών και 22 ετών από προηγούμενο του γάμο στα οποία ομοίως δεν καταβάλλει διατροφή και ότι η πρώην σύζυγος του αντιλαμβανόμενη την οικονομική αδυναμία του δεν του ζητά. Αναφέρει επίσης ότι από την αποχώρηση του από την οικία που διέμεναν με την Αιτήτρια, η Αιτήτρια ουδέποτε του ζήτησε διατροφή παρόλο που όπως αναφέρει είχε γνώση του τόπου διαμονής του και ζητά την απόρριψη της αίτησης με έξοδα σε βάρος της Αιτήτριας. Κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε ούτε καταχωρήθηκαν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις και η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση με γραπτές αγορεύσεις. Νομική Πτυχή Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίου Νόμου Ν.14/60 καθορίζει τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος , οι οποίες είναι οι ακόλουθες : α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή. γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.] Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Όπως λέχθηκε στην Mitsingas Ltd v. Timberland
(1997)1 ΑΑΔ 1791, «Κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος, είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτητή. .». Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Οι οποιεσδήποτε διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνει το Δικαστήριο, γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος. Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικασθεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beograska Banka D.D.
(1999)1 (A) Α.Α.Δ. 225, 236). Όπως αναφέρθηκε στη Ν.Γ.Χ. ν. Τ.L., Έφ. Αρ.32/2021, ημερ.23.6.2022, «Ούτε, ήταν επιτρεπτό για το Δικαστήριο, στα πλαίσια της εκδίκασης προσωρινού διατάγματος, να υπεισέλθει στις εκατέρωθεν αντικρουόμενες εκδοχές των διαδίκων και να τις εξετάσει. Η διεργασία αυτή θα επιτελεστεί κατά την εκδίκαση της κυρίως Αίτησης όπου και θα σταθμιστούν τόσο οι ανάγκες των παιδιών όσο και οι οικονομικές δυνατότητες των γονέων και κατ' ακολουθίαν η συνεισφορά του καθενός». Οι πιο πάνω προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν.14/60 , κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν.216/90. Συγκεκριμένα το άρθρο 33
(1)ορίζει ότι: "Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του". Το άρθρο 37 ορίζει ότι: "(α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του". Εξέταση της αίτησης Καταρχάς, όπως αναφέρεται ανωτέρω, παρότι η αίτηση καταχωρήθηκε μονομερώς διατάχθηκε από το Δικαστήριο να επιδοθεί έτσι απώλεσε τη μονομερή της υπόσταση, (βλ. Κώστας Σμυρνιός
(2000)1 ΑΑΔ 43, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας (Κύπρου) Λτδ v Νέστωρας Κυριακίδης
(2011)1 ΑΑΔ 816). Η μετατροπή της μονομερούς αίτησης, με την επίδοσή της, σε αίτηση διά κλήσεως αφαιρεί οποιοδήποτε επιχείρημα περί μη συνδρομής του στοιχείου του κατεπείγοντος. Θα προχωρήσω ακολούθως να εξετάσω εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν.14/60. Η διατροφή ανηλίκων, όπως προκύπτει από τα άρθρα 33
(1)και 37 του Ν.216/90, συνιστά νομική υποχρέωση των γονέων, υποχρέωση η οποία ουσιαστικά αποβλέπει στην αντιμετώπιση των αναγκών των ανηλίκων, όπως αυτές καθορίζονται στο άρθρο 37 του Ν.216/
- Από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου δεν προκύπτει μεν από πότε οι διάδικοι έπαψαν να συμβιώνουν, προκύπτει όμως αναμφίβολά ότι οι διάδικοι δεν ζουν πλέον μαζί και ότι η ανήλικη διαμένει με την Αιτήτρια. Με δεδομένο ότι η ανήλικη διαμένει με την Αιτήτρια προκύπτει η αδήριτη ανάγκη για συνεισφορά από τον Καθ' ου η αίτηση στην διατροφή της. Επομένως, κρίνω ότι στην προκείμενη περίπτωση υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι η Αιτήτρια έχει ορατές πιθανότητες επιτυχίας στην εναρκτήρια αίτηση. Όσο αφορά την τρίτη προϋπόθεση, το θέμα της διατροφής του ανήλικου είναι άμεσα συνυφασμένο με την ευημερία του και η μη συνεισφορά από τον γονέα εύλογου ποσού επηρεάζει δυσμενώς τη διαβίωση και ευημερία του. Η συνεισφορά εκάστου γονέα είναι αναγκαία για να καλυφθούν τα τρέχοντα μηνιαία έξοδα της ανήλικης. Εάν δεν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα, η ανήλικη θα συνεχίσει να υπόκειται κάποια δυσχέρεια ή ταλαιπωρία, που εφόσον τη βιώσει ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω για να επανορθωθεί (Γ.Ν ν Μ.Μ.Χ, Έφεση αρ.38/2022 ημερομηνίας 01/06/2023). Στη βάση όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι στην παρούσα αίτηση πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/
- Αναφορικά με τις ανάγκες της ανήλικης, όπως υπολογίζονται από την Αιτήτρια ανέρχονται στο ποσό των €500 μηνιαίως. Ο Καθ' ου η αίτηση αμφισβητεί τα έξοδα της ανήλικης. Παρά το ότι αμφισβητεί τα έξοδα της ανήλικης, από το σύνολο της μαρτυρίας του προκύπτει ότι αναγνωρίζει και ο ίδιος ότι η ανήλικη έχει κάποια έξοδα. Όπως ο ίδιος αναφέρει μετά τον χωρισμό τους, οι γονείς του κατέβαλλαν εκ μέρους του €40 - €70 εβδομαδιαίως για την κάλυψη μέρους των εξόδων της ανήλικης και ότι μέχρι σήμερα όποτε μπορεί αποστέλλει μέσω των γονιών του κάποιο ποσό για την κάλυψη μέρους των εξόδων της ανήλικης. Κάποια από τα έξοδα που ζητά η Αιτήτρια κρίνονται υπερβολικά. Σε αυτό το στάδιο, έχοντας υπόψη τις υποδείξεις της νομολογίας, δεν θα προβώ σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας, γιατί αυτό θα ισοδυναμούσε με διάγνωση της ουσίας της διαφοράς, ούτε θα καταλήξω σε τελικά ευρήματα. Σημασία έχει ότι και οι δύο διάδικοι συμφωνούν ότι η ανήλικη έχει κάποια έξοδα για τη διατροφή και συντήρηση της και συνακόλουθα ο Καθ' ου η αίτηση έχει την υποχρέωση, βάσει του νόμου, να συνεισφέρει για τη διατροφή της ανήλικης στο μέτρο των οικονομικών του δυνατοτήτων. Σύμφωνα με τη νομολογία, Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδης
(1998)
(1)Α.Α.Δ., το Δικαστήριο, ως προς τα έξοδα διατροφής ανηλίκου, δεν δεσμεύεται από τη μαρτυρία των διαδίκων, αλλά είναι καθήκον του Δικαστηρίου να εντοπίσει το εύλογο των κονδυλίων που απαιτούνται για την ικανοποίηση των αναγκών διατροφής και συντήρησης. Περαιτέρω, σύμφωνα και πάλι με τη Νομολογία, η κοινή πείρα και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες των συγκεκριμένων ενώπιον του Δικαστηρίου ατόμων. (Βλ. Παναγιώτου ν. Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ. 625). Όπως έχει λεχθεί στην Χαραλάμπους ν. Χαράλαμπος
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 951, Irina Παπαντωνίου ν. Χρ. Παπαντωνίου
(2011)1 Α.Α.Δ. 1875 το μέτρο με το οποίο θα καθοριστεί η διατροφή δεν επιδέχεται αποτιμήσεις με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη κονδυλίων με ιδιαίτερη αυστηρότητα. Αντίθετα, η κοινή λογική και εμπειρία προσφέρει τη βάση για τέτοιο καθορισμό. Ούτε το Δικαστήριο προχωρά σε τελικά ευρήματα αναφορικά με το ακριβές ύψος των αναγκών των ανηλίκων. Όπως επίσης λέχθηκε στην Κορελλίδης ν. Κορελλίδη
(2012)1 ΑΑΔ 1975, «Το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να υπεισέρχεται σε λεπτομέρειες που να οδηγούν σε υπολογισμό με σεντ, αλλά θα πρέπει να σταθμίζει τις ανάγκες και να καταλήγει σε συμπεράσματα που να επαναφέρουν ή δυνατό, τα ανήλικα παιδιά σε μια πλησιέστερη κατάσταση, όπως θα ήταν εάν οι γονείς τους ζούσαν μαζί.». Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι είναι άνεργη. Ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια εργάζεται ως υπάλληλος στο εστιατόριο [ ], ότι λαμβάνει κρατικό επίδομα €45,83 και ότι μπορεί ή λαμβάνει επίδομα μονογονιού €180. Ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι από τον Δεκέμβριο του 2022 εργάζεται ως έκτακτος υπάλληλος στην [ ] με μηνιαίες καθαρές απολαβές ύψους των €868,08. Σύμφωνα με τη νομολογία, και οι δύο γονείς, σε υποθέσεις διατροφής ανηλίκων, έχουν την υποχρέωση να προβαίνουν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των εισοδημάτων τους, (βλ. Δημητρίου ν. Περδίου
(2005)1 ΑΑΔ 1418). Η μη αποκάλυψη των αληθών εισοδημάτων εκάστου δεν εξουδετερώνει την ανάγκη διατροφής από τον άλλο γονέα διότι το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων. Ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι λόγω της οικονομικής του κατάστασης αδυνατεί να συνεισφέρει στα έξοδα της ανήλικης. Επικαλείται τα έξοδα του ιδίου αλλά και την υποχρέωση του απέναντι στα άλλα δύο ανήλικα παιδιά που απέκτησε με την νυν συμβία του. Η υποχρέωση ενός γονέα να συνεισφέρει στα έξοδα διατροφής και συντήρησης του ανήλικου τέκνου του συνυπάρχει με την υποχρέωση του να συντηρεί την νέα οικογένεια που στο μεταξύ δημιούργησε και η υποχρέωση του απέναντι σε όλα τα ανήλικα τέκνα του έχει προτεραιότητα έναντι όλων των άλλων υποχρεώσεων του. Η υποχρέωση του απέναντι στα δύο μικρότερα παιδιά που απέκτησε από την νυν συμβία του, δεν υπερισχύει ούτε εξουδετερώνει την υποχρέωση του για συνεισφορά στα έξοδα διατροφής και συντήρησης της ανήλικης. Αναφέρει επίσης ο Καθ' ου η αίτηση ότι από την ημέρα που έφυγε από το σπίτι (η οποία δεν καθορίζεται ακριβώς χρονικά από κανένα από τους διαδίκους) η Αιτήτρια δεν αποτάθηκε στο δικαστήριο για διατροφή και διαμαρτύρεται για την καθυστέρηση καταχώρησης και προώθησης της παρούσας αίτησης από την Αιτήτρια. Η υποχρέωση του Καθ' ου η αίτηση για συνεισφορά στη διατροφή της ανήλικης, είναι αναγκαστικού δικαίου. Παράλειψη της Αιτήτριας να διεκδικήσει νωρίτερα την καταβολή διατροφής, δεν απαλλάσσει τον Καθ' ου η αίτηση από αυτή του την υποχρέωση, αφού δικαιούχος της διατροφής είναι η ανήλικη. Υπό το φως των πιο πάνω καταλήγω ότι η έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος είναι αναγκαία και το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της έκδοσης ενός προσωρινού διατάγματος, αφού με αυτό τον τρόπο θα καθοριστεί, έστω και προσωρινά, ένα σταθερό και μη αμφισβητούμενο πλαίσιο, για την εκπλήρωση της κοινής υποχρέωσης των διαδίκων για συνεισφορά στην διατροφή του ανήλικου τέκνου τους, με γνώμονα πάντοτε την ευημερία της ανήλικης. Λαμβάνοντας υπόψη το εύλογο των κονδυλίων και συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, κρίνω ορθό και δίκαιο όπως εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο Καθ' ου η αίτηση, όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια από την 04/03/2024 και κάθε αντίστοιχη ημέρα κάθε επόμενου μήνα με
(5)πέντε ημέρες χάρη το ποσό των €110 ως συνεισφορά του για την διατροφή και συντήρηση του ανήλικου τέκνου τους Χ.Z.,μέχρι αποπεράτωσης της εναρκτήριας αίτησης ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Διαταγή για αναδρομική ισχύ είναι καλύτερα να εκδίδεται στα πλαίσια της κυρίως Αίτησης διατροφής, όπου αξιοποιούνται όλα τα δεδομένα που βρίσκονταν ενώπιον του Δικαστηρίου και όχι στις περιπτώσεις των προσωρινών διαταγμάτων τα οποία στοχεύουν στην κάλυψη άμεσων και επειγουσών αναγκών (σχετική η απόφαση Γ.Μ ν Β.Σ, Έφεση αρ.23/2022 ημερ. 01/06/2023). Το πιο πάνω προσωρινό διάταγμα καθίσταται απόλυτο. Ως προς τα έξοδα, υπό τις περιστάσεις που περιβάλλουν την παρούσα αίτηση κρίνω ορθό όπως κάθε πλευρά επιβαρυνθεί τα έξοδα της. [Υπ.] .................. Ν. Παπακωνσταντίνου Πότση, Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο