← Κύπρος

Α. Ι. ν. Κ. Γ. (Μ.), Αρ. Αίτησης: 36/2023, 21/12/2023

Α. Ι. ν. Κ. Γ. (Μ.), Αρ. Αίτησης: 36/2023, 21/12/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Παπακωνσταντίνου Πότση, Δ. Αρ. Αίτησης: 36/2023 Μεταξύ: Α. Ι. Αιτήτριας και Κ. Γ. (Μ.) Καθ' ου η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 06/09/2023 Ημερομηνία: 21 Δεκεμβρίου, 2023 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ.κ. Νικόλας Γ. Νικολάου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε Για τον Καθ' ου η αίτηση: κ.κ Γιώργος Φ. Πιττάτζης Δ.Ε.Π.Ε ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αιτήτρια με εναρκτήρια αίτηση ζητά από το Δικαστήριο την έκδοση Διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται ο Καθ' ου η αίτηση να καταβάλλει το ποσό των €1.600 για την διατροφή των ανήλικων τέκνων των διαδίκων Ε,Λ,Γ και Γ. Στα πλαίσια της πιο πάνω εναρκτήριας αίτηση, με μονομερή αίτηση ημερομηνίας 06/09/2023 στο εξής «η αίτηση», η Αιτήτρια εξασφάλισε την έκδοση προσωρινού διατάγματος για το ποσό των €800 μηνιαίως, ως συνεισφορά του Καθ' ου η αίτηση στην διατροφή των τεσσάρων ανήλικων τέκνων του, μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης ή νεωτέρας διαταγής του δικαστηρίου. Η αίτηση στηρίζεται στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας. Ο Καθ' ου η αίτηση ενίσταται στην αίτηση και στο προσωρινό διάταγμα και προβάλλει τους πιο κάτω λόγους ένστασης: «

  1. Η Αιτήτρια απέκρυψε τα πραγματικά γεγονότα και δεν αποκάλυψε την αλήθεια μεταξύ άλλων αναφορικά με τους λόγους διάστασης, την μη εκδίωξη της από το σπίτι, τα εισοδήματα του Καθ' ου η αίτηση, την δυνατότητα της να εργάζεται και για τα έξοδα των ανηλίκων.
  2. Δεν συνέντρεχαν οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος.
  3. Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη.
  4. Υπάρχει πραγματική οικονομική αδυναμία του Καθ' ου η Αίτηση να ανταποκριθεί στη καταβολή του ποσού για το οποίο εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα το οποίο η Αιτήτρια εξασφάλισε αποκρύπτοντας την αλήθεια για ουσιώδη γεγονότα». Η ένσταση στηρίζεται στην ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση. Έχω μελετήσει με την δέουσα προσοχή των όσων αναφέρονται στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας και συνοψίζοντας αυτά, αναφέρω τα ακόλουθα: Η Αιτήτρια αναφέρει ότι από τον γάμο τους οι διάδικοι απέκτησαν τέσσερα παιδιά την Ε, την Λ, την Γ και τον Γ Όπως περαιτέρω αναφέρει, τον Αύγουστο του 2023 επήλθε διάσταση στις σχέσεις των διαδίκων και η Αιτήτρια, όπως ισχυρίζεται, στις 18 Αυγούστου 2023 εκδιώχθηκε από την συζυγική οικία και μετακόμισε μαζί με τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων στο πατρικό της σπίτι στο Λ. Αναφέρει επίσης ότι κατά την διάρκεια του γάμου των διαδίκων ο Καθ' ου η αίτηση δεν ενδιαφερόταν για τις ανάγκες της ιδίας και των ανηλίκων, η ίδια αναφέρει ότι αδυνατούσε να εργαστεί και να έχει δικά της εισοδήματα και λάμβανε βοήθεια από τον πατέρα του Καθ' ου η αίτηση και την μητέρα της. Αναφέρει επίσης ότι τα ανήλικα διαμένουν μαζί της στο πατρικό της σπίτι που βρίσκεται στο Λ. και ότι ο Καθ' ου η αίτηση δεν ασχολείτο με την φροντίδα των ανηλίκων και της συζυγικής οικίας και ότι τα ανήλικα προσκολλήθηκαν μαζί της και ανέλαβε εξ' ολοκλήρου την φροντίδα και επιμέλεια τους και βρίσκονται υπό τη συνεχή φύλαξη και φροντίδα της. Όπως αναφέρει τα εισοδήματα της είναι περιορισμένα αφού δεν έχει χρόνο για συστηματική εργασία λόγω των αυξημένων υποχρεώσεων των ανηλίκων και ότι βρίσκεται σε δεινή οικονομική κατάσταση και ότι υπάρχει άμεση ανάγκη να εξευρεθεί χώρος για να στεγάσει τα ανήλικα αφού το πατρικό της δεν διαθέτει τους απαραίτητους χώρους. Σύμφωνα με την Αιτήτρια τα ανήλικα έχουν τα πιο κάτω έξοδα: «
  5. Όσον αφορά τη Ε ηλικίας 9 ετών περίπου σήμερα και από φέτος μαθήτρια της 3ης Δημοτικού, οι ανάγκες της και τα χρηματικά ποσά που απαιτούνται για την κάλυψη τους σήμερα είναι ως ακολούθως: (Α). Διατροφή: €150.00 (Β). Αναλογία σε ρεύμα και νερό (διμηνία): €50.00 (Γ). Μεταφορικά (καύσιμα): €50.00 (Δ). Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη: €50.00 (Ε). Φροντιστήριο για μελέτη: €90.00 (Ζ). Ιδιαίτερα Αγγλικών: €35.00 (Η). Ζωγραφική: €25.00 (Θ). Ένδυση και υπόδηση: €100.00 (Ι). Χορούς: €35.00 ........ Σύνολο: €585.00 «
  6. Όσον αφορά τη Λ ηλικίας 7 ετών περίπου σήμερα και από φέτος μαθήτρια της 1ης Δημοτικού, οι ανάγκες της και τα χρηματικά ποσά που απαιτούνται για την κάλυψη τους σήμερα είναι ως ακολούθως: (Α). Διατροφή: €150.00 (Β). Αναλογία σε ρεύμα και νερό (διμηνία): €50.00 (Γ). Μεταφορικά (καύσιμα): €50.00 (Δ). Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη: €100.00 (Ε). Φροντιστήριο για μελέτη: €90.00 (Ζ). Ένδυση και υπόδηση: €100.00 ........ Σύνολο: €540.00 «
  7. Όσον αφορά τη Γ ηλικίας 5,5 ετών περίπου σήμερα και από φέτος μαθήτρια της Προδημοτικής, οι ανάγκες της και τα χρηματικά ποσά που απαιτούνται για την κάλυψη τους σήμερα είναι ως ακολούθως: (Α). Διατροφή: €150.00 (Β). Αναλογία σε ρεύμα και νερό (διμηνία): €50.00 (Γ). Μεταφορικά (καύσιμα): €50.00 (Δ). Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη: €50.00 (Ε). Ένδυση και υπόδηση: €100.00 ........ Σύνολο: €400.00 «
  8. Όσον αφορά το Γ ηλικίας 4 ετών περίπου σήμερα, οι ανάγκες του και τα χρηματικά ποσά που απαιτούνται για την κάλυψη τους σήμερα είναι ως ακολούθως: (Α). Διατροφή: €200.00 (Β). Αναλογία σε ρεύμα και νερό (διμηνία): €50.00 (Γ). Μεταφορικά (καύσιμα): €50.00 (Δ). Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη: €50.00 (Ε). Ένδυση και υπόδηση: €100.00 (Ζ). Νηπιαγωγείο: €40.00 ........ Σύνολο: €490.00» Όπως περαιτέρω αναφέρει, έχει τα προσωπικά της έξοδα καθώς και μέρος των εξόδων συντήρησης της πατρικής της οικίας αφού όπως αναφέρει η μητέρα της είναι χαμηλοσυνταξιούχα και ο πατέρας της ανήμπορος να εργαστεί έτσι επωμίζεται περαιτέρω οικονομικές ευθύνες. Αναφέρει επίσης ότι λαμβάνει επίδομα πολυτέκνου €
  9. Είναι η θέση της ότι επιβάλλεται και είναι απολύτως αναγκαία η συνεισφορά του Καθ' ου η αίτηση στα έξοδα των ανηλίκων. Σε σχέση με τον Καθ' ου η αίτηση, είναι η θέση της Αιτήτριας ότι τα μοναδικά έξοδα που έχει ο Καθ' ου η αίτηση είναι για τις προσωπικές του ανάγκες και τα έξοδα συντήρησης της συζυγικής οικίας στην οποία διαμένει μόνος του. Αναφέρει δε ότι δεν επιδεικνύει κανένα ενδιαφέρον για τα ανήλικα, τα έξοδα των οποίων επωμίζεται η Αιτήτρια. Είναι η θέση της ότι ο Καθ' ου η αίτηση έχει εισοδήματα ή είναι ικανός να έχει εισοδήματα πέρα των €3000 αφού εργάζεται και συμμετέχει στην οικογενειακή εταιρεία [ ] ολόχρονα. Έχω μελετήσει με την δέουσα προσοχή των όσων αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση και συνοψίζοντας αυτά, αναφέρω τα ακόλουθα: Ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια απέκρυψε πραγματικά γεγονότα και δεν αποκάλυψε την αλήθεια αναφορικά με τους λόγους διάστασης, τα εισοδήματα του, τα έξοδα των ανηλίκων, την δυνατότητα της Αιτήτριας για εργασία και κατά την άποψη του δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Ο Καθ' ου η αίτηση αρνείται ότι εκδίωξε την Αιτήτρια από την συζυγική στέγη και ισχυρίζεται ότι στις 18/08/2023 η Αιτήτρια πήρε τα ανήλικα με το ζόρι και έφυγαν από την συζυγική οικία. Αναφέρει επίσης ότι εργαζόταν ως επιστάτης με μισθό €1.500 μηνιαίως και ότι η εταιρεία [ ] ανήκει στον πατέρα του, ενώ όπως αναφέρει ίδιος ήταν ανέκαθεν μισθωτός υπάλληλος με εισοδήματα €300-€360 εβδομαδιαίως. Είναι η θέση του ότι η Αιτήτρια είχε την δυνατότητα να εργαστεί, αλλά η ίδια δεν επιθυμούσε να εργαστεί. Αναφέρει μάλιστα ότι η Αιτήτρια είχε εξεύρει στο παρελθόν κάποιες εργασίες τις οποίες εγκατέλειψε. Είναι η θέση του ότι η Αιτήτρια θα λαμβάνει επίδομα πολυτέκνου €580, επίδομα μονογονιού €800 και διατροφή και γι' αυτό κατά την άποψη του δεν επιθυμεί να εργαστεί και ότι η Αιτήτρια έχει την δυνατότητα να εργαστεί και να εξασφαλίζει μισθό τουλάχιστον €900 τον μήνα. Αναφέρει επίσης ότι το πρωί τα ανήλικα φοιτούν σε σχολείο και νηπιαγωγείο και ότι υπάρχει η δυνατότητα εάν επιθυμεί τα παιδιά τους Γ και Γ να φοιτούν σε Κοινοτικό Βρεφοπαιδικό Σταθμό μέχρι τις 4.00μ.μ. για να μπορεί να εργαστεί και επίσης εάν ήθελε να εργαστεί θα μπορούσε να την βοηθήσει στην φροντίδα των παιδιών και η μητέρα του. Είναι η θέση του Αιτητή ότι κατά την διάρκεια του γάμου τους λάμβαναν οικονομική βοήθεια από τους γονείς του. Αναφέρει ότι μετά την εργασία του πήγαινε γυμναστήριο και όταν επέστρεφε σπίτι αναλάμβανε την φροντίδα των παιδιών τους. Μετά την διάσταση των διαδίκων αναφέρει ότι έχει ανελλιπώς επικοινωνία με τα ανήλικα κάθε Παρασκευή μέχρι την Κυριακή και κάποιες φορές μέχρι την Δευτέρα πρωί. Αναφέρει επίσης ότι μετά την διάσταση τους κατέβαλε κάποια ποσά στην Αιτήτρια. Αμφισβητεί τα έξοδα των ανηλίκων αφού όπως αναφέρει η Αιτήτρια παρουσιάζει τα έξοδα των ανηλίκων να ανέρχονται στο ποσό των €2015 ενώ οι καθαρές μηνιαίες του απολαβές ήταν ύψους €1500 και με αυτές κάλυπτε τα έξοδα όλης της οικογένειας και ότι τα εισοδήματα του δεν τους επέτρεπαν να ζουν πλουσιοπάροχα. Είναι η θέση του ότι τα έξοδα της Ε. δεν ξεπερνούσαν το ποσό των €
  10. Αμφισβητεί τα έξοδα διατροφής, ένδυσης, υπόδησης και τα μεταφορικά ως υπέρογκα όπως επίσης και τα έξοδα ΓΕΣΥ αφού όπως αναφέρει ο παιδίατρος τους είναι ενταγμένος στο ΓΕΣΥ. Αναφορικά με τα έξοδα φροντιστήριο για μελέτη δεν το αναγνωρίζει αφού όπως αναφέρει δεν έλαβε καμία ενημέρωση, ενώ αποδέχεται μόνο τα έξοδα Αγγλικών και Ζωγραφικής τα οποία όπως αναφέρει καλύπτει. Σε σχέση με τα μαθήματα χορού αναφέρει ότι η Ε. τα σταμάτησε από πέρσι. Αρνείται το κονδύλι που αφορά την αναλογία νερού και ρεύματος αφού όπως αναφέρει στο πατρικό της Αιτήτριας διαμένουν επιπρόσθετα άλλα 4 άτομα, οι γονείς της και ο αδερφός της με την σύντροφο του. Αναφορικά με την Λ, είναι η θέση του ότι τα έξοδα της δεν ξεπερνούν το ποσό των €
  11. Αμφισβητεί τα έξοδα διατροφής, ένδυσης, υπόδησης και τα μεταφορικά ως υπέρογκα. Αναφορικά με τα έξοδα φροντιστηρίου για μελέτη δεν τα αναγνωρίζει αφού όπως αναφέρει ουδέποτε ενημερώθηκε για την ύπαρξη τέτοιου εξόδου. Αναφορικά με την Γ, είναι η θέση του ότι τα έξοδα της δεν ξεπερνούν το ποσό των €
  12. Αμφισβητεί τα έξοδα που ισχυρίζεται η Αιτήτρια ως ανυπόστατα και υπέρογκα. Αναφορικά με τον Γ, είναι η θέση του ότι τα έξοδα του δεν ξεπερνούν το ποσό των €
  13. Αμφισβητεί τα έξοδα που ισχυρίζεται η Αιτήτρια και ισχυρίζεται ότι τα έξοδα του σταθμού επιχορηγούνται από το κράτος. Αναφορικά με την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη αναφέρει ότι καλύπτεται από το ΓΕΣΥ και ότι το μεγαλύτερο ποσό που σπαταλούσαν ετησίως για όλους ήταν €
  14. Είναι η θέση του ότι η Αιτήτρια λαμβάνει επίδομα πολυτέκνου €580 και ότι σε λίγες μέρες θα λαμβάνει και επίδομα μονογονιού €800 με αποτέλεσμα τα εισοδήματα της να είναι ίσα με τα εισοδήματα του Καθ' ου η αίτηση και ότι επιπρόσθετα μπορεί να εργάζεται και να λαμβάνει μισθό €
  15. Τέλος αναφέρει ότι το ποσό των €800 που εκδόθηκε προσωρινό είναι υπέρογκο και εισηγείται την καταβολή του ποσού των €500 ως διατροφή για τα ανήλικα τέκνα του. Οι ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκαν επί του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων τους ούτε ζητήθηκε η άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Νομική Πτυχή Οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν κατά το άρθρο 32 του Ν.14/60 για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος είναι οι πιο κάτω: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates

(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.] Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Όπως λέχθηκε στην Mitsingas Ltd v. Timberland
(1997)1 ΑΑΔ 1791, «Κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος, είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτητή. .». Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Οι οποιεσδήποτε διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνει το Δικαστήριο, γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος. Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικασθεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beograska Banka D.D.
(1999)1 (A) Α.Α.Δ. 225, 236). Οι πιο πάνω προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν.14/60 , κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν.216/90. Στις περιπτώσεις ακόμα μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος ή ιδιαίτερες περιστάσεις που να δικαιολογούν την μονομερή έκδοση του διατάγματος (άρθρο 9
(1)Κεφ.6). Είναι καθιερωμένη αρχή ότι ο Αιτητής ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της οποίας έχει αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων. Το επιστέγασμα της απουσίας αποκάλυψης είναι η κατάργηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης, μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει να τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. [Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980]. Εξέταση της Αίτησης Προτού προχωρήσω στην εξέταση της τήρησης των προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, οφείλω να εξετάσω το στοιχείο του κατεπείγοντος το οποίο αφορά δικαιοδοτικό όρο και θα πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα, αφού το Δικαστήριο ακούει μόνο την μια πλευρά, κατά παρέκκλιση της αρχής ότι πρέπει να ακούγονται και οι δύο πλευρές (βλ. Αμβροσιάδου κ.α. ν. Coward κ.α.
(2013)1 (Α) ΑΑΔ 78). Στην παρούσα περίπτωση το στοιχείο του κατεπείγοντος καταδείχθηκε εφόσον όπως προκύπτει οι διάδικοι είναι σε διάσταση και η Αιτήτρια ανέλαβε την φύλαξη και φροντίδα των ανηλίκων, συνεπώς η ρύθμιση της συνεισφοράς του Καθ' ου η αίτηση ήταν απαραίτητη για τη διαβίωση και συντήρηση των τεσσάρων ανήλικων τέκνων τους. Όπως προκύπτει η Αιτήτρια δεν εργάζεται και λαμβάνει επίδομα πολυτέκνου, συνεπώς η ανάγκη για συμβολή του Καθ' ου η αίτηση στη διατροφή των ανήλικων τέκνων τους, αποτελούσε ζήτημα που έχρηζε άμεσης ρύθμισης και δικαιολογούσε την άμεση και κατ' επείγον ρύθμιση του. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο, δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263) Η διατροφή ανηλίκων, όπως προκύπτει από τα άρθρα 33
(1)και 37 του Ν.216/90, συνιστά νομική υποχρέωση των γονέων, υποχρέωση η οποία ουσιαστικά αποβλέπει στην αντιμετώπιση των αναγκών των ανηλίκων, όπως αυτές καθορίζονται στο άρθρο 37 του Ν.216/90. Επομένως, κρίνω ότι στην προκείμενη περίπτωση υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι η Αιτήτρια έχει ορατές πιθανότητες επιτυχίας στην εναρκτήρια αίτηση. Όπως λέχθηκε στην απόφαση ΧΧΧ Δημοσθένους v. ΧΧΧ Δημοσθένους Έφεση Αρ. 21/2019 ημ. 29/6/2020 «το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων. Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής.» Όσο αφορά την τρίτη προϋπόθεση, το θέμα της διατροφής ανηλίκων είναι άμεσα συνυφασμένο με την ευημερία τους και η μη συνεισφορά από τον γονέα εύλογου ποσού επηρεάζει δυσμενώς τη διαβίωση και ευημερία τους. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι οι διάδικοι είναι σε διάσταση και ότι τα ανήλικα διαμένουν με την Αιτήτρια, συνεπώς εάν δεν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα, τα παιδιά θα έχουν υποστεί κάποια δυσχέρεια ή ταλαιπωρία, που εφόσον τη βιώσουν ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω για να επανορθωθεί (Γ.Ν ν Μ.Μ.Χ, Έφεση αρ.38/2022 ημερομηνίας 01/06/2023). Όσο αφορά τον ισχυρισμό του Καθ' ου η αίτηση περί οικειοθελής συνεισφοράς κάποιων ποσών, αυτή αφενός μεν μπορεί ανά πάσα στιγμή να διακοπεί εάν δεν εκδοθεί προσωρινό διάταγμα, επηρεάζοντας σε αυτή την περίπτωση δυσμενώς την ευημερία των ανηλίκων και αφετέρου όπως προκύπτει δεν ήταν ικανοποιητική για την κάλυψη των άμεσων και τρεχόντων εξόδων των ανηλίκων. Όπως αναφέρθηκε στην ΧΧΧΔημοσθένους ν. ΧΧΧΔημοσθένους ανωτέρω, «η επιμονή των διαδίκων να λύνουν τις διαφορές τους δικαστικώς αντί φιλικώς οδηγεί στο συμπέρασμα ότι "ανά πάσα στιγμή εν απουσία σχετικού διατάγματος, δυνατόν να οδηγήσει τον Καθ΄ ου η αίτηση, να σταματήσει να καταβάλλει τα έξοδα διατροφής των ανηλίκων" με τραγικές συνέπειες». Η έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος παρέχει στους διαδίκους, έστω και προσωρινά, ένα σταθερό και μη αμφισβητούμενο πλαίσιο, για την εκπλήρωση της κοινής τους υποχρέωσης για συνεισφορά τους στη διατροφή των παιδιών τους και την κοινή εν γένει συνδρομή τους για εξασφάλιση της ευημερίας των παιδιών τους. Σε αυτό το στάδιο δεν θα προβώ σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας, γιατί αυτό θα ισοδυναμούσε με διάγνωση της ουσίας της διαφοράς. Φαίνεται εξάλλου από τις ένορκες δηλώσεις ότι υπάρχουν αρκετά διαφιλονικούμενα θέματα, ειδικότερα σε σχέση με την εισοδηματική ικανότητα και το ύψος των εισοδημάτων των διαδίκων, αλλά και για το ακριβές ύψος των αναγκών των ανηλίκων, όπου υπάρχουν διαφορετικές εκδοχές. Κανείς από τους διαδίκους δεν αντεξετάστηκε και δεν είναι ώρα να προβώ σε ευρήματα επί της αξιοπιστίας των διαδίκων. Όσον αφορά τα εισοδήματα του Καθ' ου η αίτηση και τη θέση του ότι αυτά είναι λιγότερα από αυτά που παρουσιάζει η Αιτήτρια, σύμφωνα με τη νομολογία, η Αιτήτρια δεν έχει υποχρέωση αποκάλυψης των εισοδημάτων ή της οικονομικής δυνατότητας του Καθ' ου η αίτηση. Απεναντίας το καθήκον αληθινής αποκάλυψης των πιο πάνω, βαραίνει τον ίδιο όπως βεβαίως και την Αιτήτρια για τα δικά της εισοδήματα ή τη δική της οικονομική δυνατότητα. Παραπέμπω στην υπόθεση Δημητρίου ν. Περδίου
(2005)1(Β) ΑΑΔ 1418 όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Σε υποθέσεις διατροφής των ανηλίκων τέκνων μιας οικογένειας, η οικονομική δυνατότητα του καθενός από τους γονείς δεν είναι θέμα που θα πρέπει να αποδεικνύεται από τον αιτητή ή την αιτήτρια, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά θέμα αληθινής αποκάλυψης από τους δύο γονείς, των αντίστοιχων εισοδημάτων τους». Το Εφετείο στην απόφαση ΧΧΧ Δημοσθένους ν. ΧΧΧ Δημοσθένους (ανωτέρω) τόνισε επίσης τα ακόλουθα αναφορικά με την αποκάλυψη των εισοδημάτων τους από τους διαδίκους: «Η μη αποκάλυψη των αληθών εισοδημάτων εκάστου δεν εξουδετερώνει την ανάγκη διατροφής από τον έτερο των συζύγων διότι το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων». Δεν είναι ώρα για εξαγωγή τελικών ευρημάτων για τα εισοδήματα και την εισοδηματική ικανότητα των διαδίκων. Αυτό θα γίνει όταν θα υπάρχουν όλα τα στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο θα μπορεί να αξιολογήσει την αξιοπιστία των διαδίκων. Όπως αναφέρθηκε στη Ν.Γ.Χ. ν. Τ.L., Έφ. Αρ.32/2021, ημερ.23.6.2022, «Ούτε, ήταν επιτρεπτό για το Δικαστήριο, στα πλαίσια της εκδίκασης προσωρινού διατάγματος, να υπεισέλθει στις εκατέρωθεν αντικρουόμενες εκδοχές των διαδίκων και να τις εξετάσει. Η διεργασία αυτή θα επιτελεστεί κατά την εκδίκαση της κυρίως Αίτησης όπου και θα σταθμιστούν τόσο οι ανάγκες των παιδιών όσο και οι οικονομικές δυνατότητες των γονέων και κατ' ακολουθίαν η συνεισφορά του καθενός». Οι διάδικοι έχουν αντίθετες θέσεις ως προς το ύψος του ποσού που απαιτείται για την διατροφή και συντήρηση των ανηλίκων τέκνων τους. Η Αιτήτρια υπολογίζει τις ανάγκες των παιδιών τους στα €2015 μηνιαίως. Ο Καθ' ου η Αίτηση προβάλλει ότι τα έξοδα ως παρουσιάζονται από την Αιτήτρια είναι υπερβολικά και σύμφωνα με τους δικούς του υπολογισμούς δεν ξεπερνούν το ποσό των €710 μηνιαίως, υπολογίζοντας ορισμένα κονδύλια σε ένα πολύ χαμηλό ποσό ή και καθόλου. Αναφέρουν δε και οι δύο ότι κατά την διάρκεια του γάμου τους λάμβαναν οικονομική βοήθεια από τους γονείς τους. Σύμφωνα με τη νομολογία, Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδης
(1998)
(1)Α.Α.Δ., το Δικαστήριο, ως προς τα έξοδα διατροφής ανηλίκου, δεν δεσμεύεται από τη μαρτυρία των διαδίκων, αλλά είναι καθήκον του Δικαστηρίου να εντοπίσει το εύλογο των κονδυλίων που απαιτούνται για την ικανοποίηση των αναγκών διατροφής και συντήρησης. Περαιτέρω, σύμφωνα και πάλι με τη Νομολογία, η κοινή πείρα και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες των συγκεκριμένων ενώπιον του Δικαστηρίου ατόμων. (Βλ. Παναγιώτου ν. Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ. 625). Όπως έχει λεχθεί στην Χαραλάμπους ν. Χαράλαμπος
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 951, Irina Παπαντωνίου ν. Χρ. Παπαντωνίου
(2011)1 Α.Α.Δ. 1875 το μέτρο με το οποίο θα καθοριστεί η διατροφή δεν επιδέχεται αποτιμήσεις με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη κονδυλίων με ιδιαίτερη αυστηρότητα. Αντίθετα, η κοινή λογική και εμπειρία προσφέρει τη βάση για τέτοιο καθορισμό. Ούτε το Δικαστήριο προχωρά σε τελικά ευρήματα αναφορικά με το ακριβές ύψος των αναγκών των ανηλίκων. Όπως επίσης λέχθηκε στην Κορελλίδης ν. Κορελλίδη
(2012)1 ΑΑΔ 1975, «Το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να υπεισέρχεται σε λεπτομέρειες που να οδηγούν σε υπολογισμό με σεντ, αλλά θα πρέπει να σταθμίζει τις ανάγκες και να καταλήγει σε συμπεράσματα που να επαναφέρουν ή δυνατό, τα ανήλικα παιδιά σε μια πλησιέστερη κατάσταση, όπως θα ήταν εάν οι γονείς τους ζούσαν μαζί.». Δεν διαπιστώνω τέλος οποιαδήποτε πρόθεση απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων από την Αιτήτρια η οποία θα με οδηγούσε στην ακύρωση του διατάγματος. Οι διαφορετικές εκδοχές αναφορικά με τα εισοδήματα και την εισοδηματική ικανότητα των διαδίκων και τις ανάγκες των ανηλίκων, δεν μπορούν να θεωρηθούν ως απόκρυψη, ώστε να οδηγήσουν το Δικαστήριο σε ακύρωση του προσωρινού διατάγματος, καθώς το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αυτό στο στάδιο σε ακριβή ευρήματα. Στην υπόθεση Αποστόλου ν. Ιωάννου
(2012)1Α ΑΑΔ 604 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τα όσα ισχύουν σε ενδιάμεσες διαδικασίες, όπως εν προκειμένω: «Εκείνο το οποίο πρέπει ξανά εδώ να υπενθυμισθεί είναι η πραγματική φύση της υπό εξέταση ενδιάμεσης διαδικασίας. Με αυτή δεν κρίνονται τελικά και ουσιαστικά δικαιώματα των διαδίκων έτσι με αυστηρούς κανόνες απόδειξης να αξιολογηθεί η εκατέρωθεν προσκομισθείσα μαρτυρία, να εξαχθούν τελικά ευρήματα και να κατανεμηθούν δικαιώματα και υποχρεώσεις». Καταλήγω λοιπόν, με βάση τα πιο πάνω, ότι πληρούνται και οι τρεις
(3)προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 και ότι θα πρέπει να τροποποιηθεί και να συνεχίσει το προσωρινό διάταγμα διατροφής των τεσσάρων ανήλικων τέκνων των διαδίκων με τον περιορισμό του όμως στα €700 μηνιαίως από 01.01.2024 και κάθε αντίστοιχη ημέρα εκάστου μηνός με πέντε
(5)μέρες χάρη. Θεωρώ το πιο πάνω ποσό εύλογο ως προσωρινή συνεισφορά του Καθ' ου η αίτηση και εντός των οικονομικών του δυνατοτήτων, λαμβάνοντας υπόψη μου ότι και ο ίδιος χρειάζεται ένα ικανοποιητικό ποσό για τη διαβίωση του. Το προσωρινό διάταγμα ως έχει τροποποιηθεί καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι την περάτωση της εναρκτήριας αίτησης ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Ενόψει του αποτελέσματος, τα έξοδα της παρούσας αίτησης, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση κατά τα (2/3) ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν μετά το πέρας της εναρκτήριας αίτησης. [Υπ.] ........... Ν. Παπακωνσταντίνου Πότση, Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.