Θ. Δ. ν. Κ. Δ., Αίτηση Αρ. 16/2023, 19/7/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Κούσιου, Πρ. Αίτηση Αρ. 16/2023 Μεταξύ: Θ. Δ., Αιτητή, ΚΑΙ Κ. Δ., Καθ' ης η αίτηση. ----------------------------------- Ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 12/5/23 για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης 19 Ιουλίου 2023 Εμφανίσεις: Για Αιτητή / Καθ' ου η αίτηση: κ. Πέτρος Αριστοτέλους Για Καθ' ης η αίτηση / Αιτήτρια: Ηλίας Νεοκλέους & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι διάδικοι είναι πρώην σύζυγοι. Από το γάμο τους απέκτησαν δύο παιδιά, τον Α. και το Μ. Με απόφαση ημερομ. 25/2/2022 εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο διατασσόταν ο Αιτητής/Καθ' ου η αίτηση (στη συνέχεια αναφερόμενος ως ο Καθ' ου η αίτηση) να καταβάλλει στην Καθ' ης η αίτηση/Αιτήτρια (στη συνέχεια αναφερόμενη ως η Αιτήτρια) συγκεκριμένο ποσό ως η συνεισφορά του για τη διατροφή των πιο πάνω ανήλικων τέκνων του. Έφεση του Καθ' ου η αίτηση κατά της εν λόγω απόφασης απορρίφθηκε με απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, ημερομ. 24/11/
- Επικαλούμενος αλλαγή των συνθηκών από την έκδοση του πιο πάνω διατάγματος διατροφής ημερομ. 25/2/2022, ο Καθ' ου η αίτηση με την εναρκτήρια αίτησή του ημερομ. 18/1/2023, ζητά την ακύρωση και/ή τερματισμό του εν λόγω διατάγματος ή διαζευκτικά τη μείωση του επιδικασθέντος ποσού διατροφής και η Αιτήτρια με ανταπαίτησή της ημερομ. 3/5/2023, την αύξηση του εν λόγω ποσού διατροφής. Ο Καθ' ου η αίτηση, σχεδόν ταυτόχρονα με την καταχώρηση της εναρκτήριας αίτησής του, ήτοι στις 19/1/2023, επεδίωξε την έκδοση μονομερώς διατάγματος με ανάλογη θεραπεία. Η αίτηση αυτή με οδηγίες του Δικαστηρίου επιδόθηκε στην Αιτήτρια, η οποία και ενέστει καταχωρώντας στις 21/3/2023 ειδοποίηση ένστασης. Με την υπό εξέταση αίτησή της ημερομ. 12/5/2023, η Αιτήτρια ζητά την άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση, προς υποστήριξη της ένστασής της, συμπληρωματικής ένορκης δήλωσής της, την οποία επισυνάπτει. Για την αναγκαιότητα της πιο πάνω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσής της, η Αιτήτρια αναφέρει στην ένορκη δήλωσή της που συνοδεύει την υπό κρίση αίτησή της, ότι έγκειται στο γεγονός πώς, μετά την καταχώρηση της ένστασής της και συγκεκριμένα από την 1/4/2023 έχει καταστεί άνεργη, γεγονός που αναιρεί τη θέση της για αναλογία 1 προς 4 μεταξύ των δικών της εισοδημάτων και αυτών του Καθ' ου η αίτηση, (παράγρ. 13 της ένορκης δήλωσής της που συνοδεύει την ένστασή της). Ο Καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση στις 22/5/
- Οι λόγοι ένστασης, οι οποίοι επαναλαμβάνονται και αναπτύσσονται και στην ένορκη δήλωσή του που συνοδεύει την ένσταση, μπορούν να συνοψιστούν στο ότι η αίτηση είναι αβάσιμη και καταχρηστική, μ' αυτήν δεν αποκαλύπτεται καλός λόγος για έγκρισή της και ότι καταχωρήθηκε με καθυστέρηση. Κατά την ακρόαση της αίτησης οι συνήγοροι των διαδίκων αρκέστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις και η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε των θέσεών της με αναφορά σε νομολογία. Η καταχώρηση και η εκδίκαση μιας ενδιάμεσης αίτησης, ως η αίτηση του Καθ' ου η αίτηση ημερομηνίας 19/1/2023, ρυθμίζεται από τη Δ.
- Ιδίως, όσον αφορά στην ακρόαση τέτοιας αίτησης, ο Θ.4
(2)της Διαταγής ορίζει πως αυτή «διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39». Αναφερόμενος σε ένορκες δηλώσεις, ο θεσμός εννοεί αυτές που καταχωρούνται εξ αρχής μαζί με την ενδιάμεση αίτηση και την ένσταση καθώς και αυτές που καταχωρούνται στη συνέχεια ως συμπληρωματικές των αρχικών, εφ' όσον δοθεί σχετική άδεια από το Δικαστήριο. Ο ίδιος θεσμός ορίζει πως «το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων» [δείτε τη Δ.48 Θ.4
(2)]. Από το γράμμα της Δ.48 Θ.4
(2)προκύπτει πως η δυνατότητα καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν είναι δεδομένη ούτε και αυτόματη. «Το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει . στη διακριτική ευχέρεια του . Δικαστηρίου» [βλ. Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α.
(2008)1 (Α) Α.Α.Δ. 510]. Όμως, για να ασκηθεί η διακριτική εξουσία υπέρ του αιτήματος για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα πρέπει ο διάδικος που υποβάλλει το αίτημα να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι συντρέχει καλός λόγος για κάτι τέτοιο. Ο καλός λόγος συνυφαίνεται με τη σημασία που έχει η προτεινόμενη επιπρόσθετη μαρτυρία για την εκδίκαση της εκάστοτε ενδιάμεσης αίτησης, με την ευχέρεια παρουσίασης της μαρτυρίας αυτής δια των αρχικών ενόρκων δηλώσεων, καθώς με την ανάγκη αντίκρουσης μαρτυρίας του αντιδίκου. Στην απόφαση Μαρία Κόκκινου ν. Κυριάκου Κόκκινου
(2016)1 ΑΑΔ 2523, το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο παραμέρισε την ενδιάμεση απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, με την οποία παραχωρήθηκε άδεια στον εφεσίβλητο για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, γεγονός που οδήγησε και στην ακύρωση του οριστικοποιηθέντος προσωρινού διατάγματος. Παρά το γεγονός ότι η υπό εξέταση περίπτωση διαφοροποιείται από την πιο πάνω απόφαση, επί τω ότι σ' αυτήν δεν εκδόθηκε μονομερώς προσωρινό διάταγμα και η άδεια που ζητείται αφορά την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της ένστασης, η πιο πάνω νομολογία παραμένει βοηθητική με τη διατύπωση των πιο κάτω κανόνων γενικής εφαρμογής: «Σε διαδικασίες, . για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. .................................. «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης». Αποτελεί γεγονός ότι σε υποθέσεις διατροφής ή/και τροποποίησης διατάγματος διατροφής ανηλίκου, το ύψος των εισοδημάτων των γονέων προσλαμβάνει ιδιαίτερη σημασία ενόψει μάλιστα της υποχρέωσής τους για πλήρη αποκάλυψη των οικονομικών τους πόρων και δυνατοτήτων. (Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη κ.ά.
(1998)1 ΑΑΔ 1386 και Δημητρίου ν. Περδίου
(2005)1 (Β) ΑΑΔ 1418). Γεννάται όμως το ερώτημα κατά πόσο το ισχυριζόμενο γεγονός της ανεργίας της Αιτήτριας είναι επάναγκες, πέραν από την ανταπαίτησή της στην οποία αναφέρεται, να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωσή της. Θαρρώ πως το ερώτημα αυτό θα πρέπει, υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, να απαντηθεί αρνητικά, ιδιαίτερα λόγω του γεγονότος πως η αποτίμηση των δυνάμεων των διαδίκων αποτελεί θέμα το οποίο μόνο κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης και ανταπαίτησης μπορεί να εξεταστεί (Νικόλα ν. Κεφάλα
(1998)1 ΑΑΔ 1400) και όχι στα πλαίσια της ενδιάμεσης αίτησης ημερομηνίας 19/1/2023 όπου το Δικαστήριο, σύμφωνα με βασική αρχή της νομολογίας, δεν προβαίνει σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας και στην εξαγωγή συμπερασμάτων (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 ΑΑΔ 263). Στα πιο πάνω συνηγορεί και η αρχή της νομολογίας σύμφωνα με την οποία η Αιτήτρια παρόλη την ισχυριζόμενη ανεργία της διατηρεί εισοδηματική ικανότητα (Μενελάου ν. Μενελάου
(1993)1 ΑΑΔ 381, Ιωάννου ν. Ιωάννου
(1993)1 ΑΑΔ 900 και Δημητρίου πιο πάνω). Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης θα είναι στην πορεία της αίτησης για προσωρινό διάταγμα, αλλά σε καμία περίπτωση εναντίον του Καθ' ου η αίτηση. (Υπ.) ............ Δ. Κούσιου, Πρ. /ΚΤ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο