← Κύπρος

Χ. Κ. ν. Π. Κ., Αίτηση Αρ. 36/2016, 17/7/2024

Χ. Κ. ν. Π. Κ., Αίτηση Αρ. 36/2016, 17/7/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Κούσιου, Πρ. Αίτηση Αρ. 36/2016 Μεταξύ: Χ. Κ. Αιτητή ΚΑΙ Π. Κ. Καθ' ης η αίτηση ----------------------------------- 17 Ιουλίου 2023 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ης η αίτηση: Δ. Σύζινος& Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι διάδικοι, είναι πρώην σύζυγοι. Από το γάμο τους που τελέστηκε στις 31/7/1986, απέκτησαν πέντε παιδιά, όλα ενήλικα στο χρόνο καταχώρησης της αίτησης. Η διάσταση στις σχέσεις τους επήλθε το Μάιο του 2015 και ο γάμος τους λύθηκε στις 3/2/

  1. (TEK 2) Για τον καθορισμό των μεταξύ τους περιουσιακών διαφορών, ο Αιτητής καταχώρησε στις 12/8/2016 αίτηση με την οποία ζητά το ½ μερίδιο επί ακινήτου το οποίο είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι της Καθ' ης η αίτηση και διαζευκτικά την καταβολή ποσού €112,
  2. Η Καθ' ης η αίτηση αμφισβήτησε την αξίωση του Αιτητή με υπεράσπιση που καταχώρησε στις 19/10/
  3. Η απάντηση του Αιτητή καταχωρήθηκε στις 22/12/
  4. Η δικογραφημένη θέση του Αιτητή είναι πώς, κατά τον κρίσιμο χρόνο της διάστασης, επήλθε αύξηση της περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση κατά το πιο πάνω ακίνητο μαζί με τον εξοπλισμό, την επίπλωση και την ανακαίνιση του εντός αυτού ευρισκόμενου κτιρίου, λόγω της δικής του αποκλειστικής συνεισφοράς. Στην πορεία της υπόθεσης και με παραδεκτό το γεγονός ότι το επίδικο ακίνητο μεταβιβάστηκε επ' ονόματι της Καθ' ης η αίτηση ως δωρεά από τη μητέρα της (ΤΕΚ 6-8), η ισχυριζόμενη αύξηση της περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση περιορίστηκε στο ευρισκόμενο εντός αυτού κτίριο μαζί με τον εξοπλισμό, την επίπλωση και την ανακαίνιση του, το εν λόγω κτίριο το αποτελείται από ισόγεια και ανώγια κατοικία. [(Άρθρο 14

(3)(α) του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου του 1991 (Ν.232/91)]. Η ανώγια κατοικία αποτέλεσε τη συζυγική κατοικία των διαδίκων, ενώ στην ισόγεια κατοικία διέμεναν οι γονείς της Καθ' ης η αίτηση. Η ουσιαστική υπεράσπιση της Καθ' ης η αίτηση, όπως αυτή δικογραφείται, αλλά και υποστηρίζεται από την ενώπιόν του Δικαστηρίου τεθείσα μαρτυρία, είναι πώς, κατά τον κρίσιμο χρόνο της διάστασης, δεν υπήρξε αύξηση της περιουσίας της κατά το πιο πάνω κτίριο, καθότι αυτό ανεγέρθηκε, επιπλώθηκε και εξοπλίστηκε από τους γονείς της «πολύ πριν γνωρίσει και νυμφευθεί τον Αιτητή». Οι δύο διάδικοι ήταν οι βασικοί μάρτυρες. Πέραν τούτων, η πλευρά του Αιτητή προσέφερε τη μαρτυρία έξι ακόμα προσώπων. Των Μ.Α.2 μέχρι 6, οι οποίοι κατέθεσαν για τις εργασίες που διεξήγαγαν στο εν λόγω κτίριο και του Μ.Α.7 εκτιμητή ακινήτων, ο οποίος προέβηκε στην εκτίμηση του επίδικου ακινήτου. Στη δίκη κατατέθηκαν 21 τεκμήρια. Το άρθρο 14 του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου του 1991 (Ν.232/91), προνοεί τα εξής: «14.-
(1)Σε περίπτωση που ο γάμος λυθεί ή ακυρωθεί, ή σε περίπτωση διάστασης των συζύγων, και η περιουσία του ενός συζύγου έχει αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος, εφόσο συνέβαλε με οποιοδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να εγείρει αγωγή στο Δικαστήριο και να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή.
(2)Η συνεισφορά του ενός συζύγου στην αύξηση της περιουσίας του άλλου τεκμαίρεται ότι ανέρχεται στο ένα τρίτο της αύξησης, εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη ή μικρότερη συνεισφορά.
(3)Στην αύξηση της περιουσίας των συζύγων δεν υπολογίζεται ό,τι αυτοί απέκτησαν: (α) Από δωρεά, κληρονομιά, κληροδοσία ή άλλη χαριστική αιτία (β) με διάθεση περιουσίας που αποκτήθηκε με τις αναφερόμενες στην παράγραφο (α) αιτίες». Οι όροι «περιουσία» και «συνεισφορά» εξηγούνται στο άρθρο 2 του ίδιου πιο πάνω Νόμου, ως εξής: «περιουσία» σηµαίνει την κινητή και ακίνητη ιδιοκτησία η οποία αποκτήθηκε πριν από το γάµο µε την προοπτική του γάµου ή οποτεδήποτε µετά τη σύναψη του γάµου από οποιοδήποτε από τους συζύγους. «συνεισφορά» σηµαίνει την οποιασδήποτε µορφής συνεισφορά των συζύγων στην απόκτηση ή τη δηµιουργία περιουσίας και περιλαµβάνει τη φροντίδα της οικογενειακής εστίας και των µελών της οικογένειας."» Τα πιο πάνω άρθρα έτυχαν πλούσιας επεξεργασίας όπως στις υποθέσεις Ορφανίδης ν. Ορφανίδη
(1998)1 ΑΑΔ 179 και Βαρνάβα ν. Καλλιτσιώνη
(2014)1 ΑΑΔ 1271, καθώς και σε άλλες. Αναφορικά με τον τρόπο επίλυσης των περιουσιακών διαφορών των συζύγων στην υπόθεση Ορφανίδης πιο πάνω, σελ. 187 και 189, τονίστηκαν τα εξής: «(β) Αντικείμενο του διαμοιρασμού δεν είναι όπως στο Αγγλικό δίκαιο, το περιουσιακό στοιχείο αφ΄ εαυτού, αλλά η αύξηση της περιουσίας εκατέρου των συζύγων μετά το γάμο. Επομένως, αφετηρία για την επίλυση διαφορών αυτής της φύσης αποτελεί η διαπίστωση των περιουσιακών στοιχείων των συζύγων κατά το χρόνο του γάμου. Σε δεύτερο στάδιο, έρχεται η διαπίστωση της αύξησης, (αν υπάρχει), και σε τρίτο η προέλευση της αύξησης και η συνάρτηση της με τη συνεισφορά του ετέρου των συζύγων στην πραγμάτωσή της. ............................. Η συνεισφορά αποτελεί, βάσει του άρθρου 14, όπως και στο Αγγλικό δίκαιο το κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της αναλογίας του μεριδίου του μη εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη. Αντίθετα όμως, από το Αγγλικό δίκαιο, εφόσον δεν αποκαλύπτεται με τρόπο θετικό το ύψος της συνεισφοράς στην αύξηση της περιουσίας, καθιερώνεται τεκμήριο για την έκτασή της ίσο με το ένα τρίτο. ............................. Η αύξηση της περιουσίας είναι στοιχείο σχετικό. Συναρτάται, αφενός, με την αξία της περιουσίας και αφετέρου, με τις οικονομικές υποχρεώσεις του ιδιοκτήτη. Το αντικείμενο του μερισμού είναι η αύξηση της περιουσίας, όχι αυτή τούτη η περιουσία. ................................ Το πρώτο που πρέπει να τυγχάνει εξακρίβωσης είναι η αύξηση της περιουσίας του συζύγου ώστε να διαπιστωθεί το αντικείμενο του πιθανού διαμοιρασμού .. Το δεύτερο θέμα που εξετάζεται είναι κατά πόσο ο έτερος των συζύγων συνεισέφερε στην αύξηση, άμεσα ή έμμεσα, και το τρίτο, ο καθορισμός του ύψους της συνεισφοράς». Στην υπόθεση Κυριάκου ν. Παυλιντήρη
(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1867, 1873, έχουν αναφερθεί τα ακόλουθα: «Στην υπόθεση Παπαϊωάννου κ.ά. v. Παπαϊωάννου κ.ά.
(2000)1(Α) 656, συζητήθηκε σε έκταση, από την πλήρη Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η έννοια του όρου συνεισφορά, όπως αυτή ρυθμίζεται στον περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου, του 1991, Ν.232/91, («ο Νόμος») και ιδιαιτέρως η προσπάθεια φιλελεύθερης ερμηνείας των διατάξεων του παρόντος νόμου που στόχο έχουν την παροχή αφενός μεν θεραπείας προς ένα διάδικο και την παράλληλη επιδίωξη περιορισμού της βλάβης που μπορεί να υποστεί ο έτερος σύζυγος ως αποτέλεσμα της διακοπής της εγγάμου σχέσης, στη διάρκεια της οποίας αποκτήθηκε περιουσία ή επήλθε επαύξηση της. Στην ίδια διάταξη του νόμου και αναφερόμαστε στο εδάφιο 3 του Άρθρου 14 η αυτοτέλεια της περιουσίας των συζύγων διατηρείται. Ταυτοχρόνως, με βάση το Άρθρο 16 λαμβάνεται μεν υπόψη κατά την επιδίκαση του ποσού η παραχωρηθείσα δωρεά, αλλά όπως τονίστηκε στην υπόθεση Παπαϊωάννου κατά τον συνυπολογισμό των δωρεών που έγιναν κατά τη διάρκεια του γάμου η κυριότητα των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων διατηρείται από το δωρεοδόχο. Είναι η αξία των περιουσιακών στοιχείων που λαμβάνεται υπόψη ευθέως, για τον προσδιορισμό της αξίωσης του ενός των συζύγων έναντι του άλλου. Στο σημείο αυτό παρεμβάλλουμε το γεγονός ότι υπάρχει ήδη μεταβίβαση του ½ μεριδίου του ακινήτου στην εφεσείουσα πριν από τη διάσταση. Η όλη φιλοσοφία του Νόμου, όπως ερμηνεύτηκε σε σειρά αποφάσεων και αναφερόμαστε στην υπόθεση Ορφανίδης v. Ορφανίδη
(1998)1(Α) 179 και Παπαϊωάννου (που αναφέραμε πιο πάνω), είναι ότι η αξίωση για ύπαρξη συνεισφοράς δεν αγγίζει την ιδιοκτησία του επιμέρους περιουσιακού στοιχείου αλλά είναι μια ενοχική αξίωση». Στη Σοφοκλέους ν. Σοφοκλέους
(2005)1(Β) ΑΑΔ 1033 τονίστηκε πως: «Η αύξηση της περιουσίας υπολογίζεται στη βάση της διαφοράς της αξίας της κατά το χρόνο του διαζυγίου ή της διάστασης και της αξίας που είχε όταν αποκτήθηκε. Στη διαπίστωση αυτής της αξίας λαμβάνονται βεβαίως υπόψη και οι οικονομικές υποχρεώσεις του ιδιοκτήτη της» (M.T. v. M.A. Εφ. Αρ. 40/2018 ημερ. 20/10/2021). Προκύπτει από τα πιο πάνω, ως θέμα προτεραιότητας, η διαπίστωση του κατά πόσο, στον κρίσιμο χρόνο της διάστασης, υπήρξε αύξηση της περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση κατά το επίδικο κτίριο. Η επίλυση του εν λόγω ζητήματος είναι αναγκαία εφόσον αυτή θα αποτελέσει την αφετηρία για την τυχόν απόδοση οποιασδήποτε συνεισφοράς από τον Αιτητή. Με αναφορά στην ημερομηνία τέλεσης του γάμου (31/7/1986), του χρόνου της διάστασης (Μάιος 2015) και της ημερομηνίας έκδοσης διαζυγίου (3/2/2016), (παράγρ. 1 & 3 των γεγονότων της αίτησης), ο Αιτητής αναφέρει, στην παράγρ. 4 των γεγονότων της αίτησής του, τα εξής: «
  1. Μετά το γάμο τους οι διάδικοι μετέβησαν εις το Ηνωμένο Βασίλειο όπου διέμεναν μέχρι και το έτος 1987 όταν επέστρεψαν στη Κύπρο και διέμεναν και/ή φιλοξενούντο εις τη οικία των γονέων του Αιτητή μέχρι το Μάιο 1988 περίπου όπου και εγκαταστάθηκαν εις την συζυγική οικία την οποίαν έκτισαν στην οδό ......, Λάρνακα, για να διαμένουν αυτοί και τα παιδιά τους. Η αγορά και/ή δημιουργία της εν λόγω συζυγικής κατοικίας ήταν κοινή πρόθεση και/ή σκοπός και/ή απόφαση και/ή συμφωνία και των δύο διαδίκων κατά διαστήματα της έγγαμης συμβίωσης τους ... » (Η υπογράμμιση δική μου) Εξηγεί περαιτέρω ο Αιτητής στην παράγραφο 6 των γεγονότων της αίτησής του, ότι η συζυγική κατοικία στην οποία αναφέρεται πιο πάνω, παράγρ. 4 των γεγονότων της αίτησής του, αφορά τόσο την ισόγεια, όσο και την ανώγεια κατοικία. Προχωρεί δε στη συνέχεια με ανάλυση της συνεισφοράς του. Κατά τη μαρτυρία του, τόσο κατά την κυρίως εξέταση (ΤΕΚ 1 μέρος) όσο και κατά την αντεξέταση, σε σύμπνοια με το δικόγραφό του, εξηγεί ότι μετά το γάμο τους μετέβησαν στο Ηνωμένο Βασίλειο για να γεννήσει εκεί η Καθ' ης η αίτηση το πρώτο τους παιδί. Επέστρεψαν δε «στην Κύπρο το 1987 και μέχρι να ολοκληρωθούν οι εργασίες στο σπίτι μας και να γίνει η σύνδεση με το ηλεκτρικό και το νερό μέναμε στο σπίτι των γονέων μου». (παρ. 15, ΤΕΚ 1) Ότι νέο, εκτός δικογράφων, εισάγεται μέσω της μαρτυρίας του Αιτητή, είναι η χρονολογία του αρραβώνα τους με την Καθ' ης η αίτηση, το έτος 1985 (παράγρ. 1, ΤΕΚ 1) καθώς και το ότι μετά τον αρραβώνα τους οι διάδικοι έμεναν στο σπίτι των γονιών του Αιτητή με την ακόλουθη εξήγηση: «Τα πεθερικά μου μας έδωσαν ένα σπίτι στον πάνω όροφο του σπιτιού τους, του οποίου τόσο το πάνω σπίτι το οποίο μας έδωσαν όσο και το κάτω ήταν κτισμένος μόνο ο σκελετός. Ο κάτω όροφος ανήκε στα πεθερικά μου και ο πάνω όροφος σε εμάς. Ασχολήθηκα για αποπεράτωση και των 2 σπιτιών για τις εξωτερικές τοιχοποιίες ενώ εσωτερικά μόνο για το πάνω». (παράγρ. 4, ΤΕΚ 1) Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του, σε ερώτηση του συνηγόρου του σχετικά με «τον ισχυρισμό της Καθ' ης η αίτηση ότι η οικία ήταν πριν από το γάμο κτισμένη» απαντά: «Όχι, ήταν σκελετός, τούβλα, πλάκες, σκελετός». Η σύγχυση που προκαλούν τα πιο πάνω είναι διάχυτη κατά την αντεξέταση του Αιτητή. Η συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση ερωτά τον Αιτητή «Όπως αναφέρατε, ξεκινήσατε να σάζετε το σπίτι, γιατί όπως λέτε, δε σας το έδωσε έτοιμο να κατοικήσετε;» Ερωτά το Δικαστήριο, «πότε;» Η απάντηση της συνηγόρου της Καθ' ης η αίτηση ήταν «Μετά το γάμο». Ακολουθεί η απάντηση του Αιτητή «Όταν είχα το σπίτι όπως είπα στα χέρια μου, πλέον όταν παντρευτήκαμε, αφού ήρθαμε από την Αγγλία, γέννησε, ήρθαμε πίσω, πήγαμε να μείνουμε στο πατρικό μου σπίτι μέχρι να τελειώσει το σπίτι που θα μείνουμε, που μας έκτισαν οι γονείς μας.» «Δικαστήριο: Πότε; Α: Το
  2. Έπρεπε να πάει ο πογιατζής, η ΑΗΚ. Δεν θυμάμαι. Δεν ήταν τελειωμένο το σπίτι μας. Ε: Εγώ σας υποβάλλω ότι όταν επιστρέψετε από την Αγγλία, όταν γεννήθηκε η κόρη σας, η πρώτη, η Μ., μείνατε μόνο μία μέρα στους γονείς σου και αμέσως την επόμενη κατοικήσατε γιατί το σπίτι ήταν έτοιμο. Α: Διαφωνώ. Δεν ήταν τελειωμένο το σπίτι ακόμα. Εγώ τέλειωσα το σπίτι. Εγώ ξεκίνησα με το συνεργείο που έφερα, όλους, να φέρω τους μάρτυρες εδώ. Δεν θυμάμαι ακριβώς πόσες μέρες μείναμε στο πατρικό μου, έπρεπε να έρθει η ΑΗΚ, να πάρει ρεύμα, να μπει μετρητής κ.τ.λ.». Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα και οι μάρτυρες του Αιτητή. Προτού όμως αναφερθώ στη μαρτυρία τους, ας μου επιτραπεί να ανοίξω μια παρένθεση καταγράφοντας πιο κάτω την περιγραφή, που γίνεται από τον Αιτητή στη γραπτή του δήλωση ΤΕΚ 1, για τις εργασίες που γίνονται, κατά σειρά, στο κτίριο και αποτελούν, κατά τον ισχυρισμό του, δική του μόνο συνεισφορά. Με αγορά των υλικών από τον πατέρα του, τα οποία στοίχισαν £1,000 καλείται πρώτος ο ΜΑ3, κτίστης στο επάγγελμα, «για να διεκπεραιώσει τις εργασίες των σπιτιών, όπως σουβάδες, να τοποθετήσει τα μαρμαράκια στο πάτωμα και τα σκαλοπάτια». Γι' αυτές τις εργασίες πληρώθηκε από τον πατέρα του Αιτητή £4,000 (παρ. 7, TEK 1). Στην παράγρ. 8 του ΤΕΚ 1, ο Αιτητής αναφέρει: «
  3. Στη συνέχεια αποταθήκαμε στους Π. Π. και Χ. Π., οι οποίοι ήταν συνέταιροι για να αγοράσουμε τα έπιπλα, τις πόρτες, τους παραστατούς, ερμάρια, πάγκους κουζίνας, παράθυρα οι οποίοι πληρώθηκαν και πάλι από τον πατέρα μου ως δώρο προς εμένα το ποσό των Λ.Κ.8.475.- πιο αναλυτικά πήραμε τα πιο κάτω (7 πόρτες προς Λ.Κ.85.- έκαστη σύνολο Λ.Κ.595.- 1 συρόμενη πόρτα προς Λ.Κ.120.- 1 εξωτερική πόρτα προς Λ.Κ.300.-, 22 μέτρα πάγκους κουζίνας προς Λ.Κ.85.- το μέτρο σύνολο Λ.Κ.1,870.-, 13 κουρτινόξυλα προς Λ.Κ.10.- έκαστο σύνολο Λ.Κ.130.-, 10 παράθυρα προς Λ.Κ.150.- έκαστο σύνολο Λ.Κ.1,500.-, 18 μέτρα ερμάρια προς Λ.Κ.85.- το μέτρο σύνολο Λ.Κ.1.530.-, 1 ερμαράκι μπάνιου προς Λ.Κ.120.-, 12 μέτρα έπιπλο σαλονιού προς Λ.Κ.80.- το μέτρο σύνολο Λ.Κ.960.-, μπάρ προς Λ.Κ.200, 1 τραπέζι σαλονιού με 6 καρέκλες προς Λ.Κ.250.-, 1 Τραπέζι κουζίνας με 6 καρέκλες προς Λ.Κ.150.-, 1 κρεβάτι διπλό προς Λ.Κ.300.- και 3 κρεβάτια μονά προς Λ.Κ.150.- έκαστο σύνολο Λ.Κ.450.-». Ακολουθεί ο ΜΑ5 «ο οποίος τοποθέτησε ξύλο ραμποτέ σε όλο το σπίτι (υπνοδωμάτια, κουζίνα, διάδρομο) εκτός από το σαλόνι και το καθιστικό». Πληρώθηκε από τον πατέρα του Αιτητή £600 (παράγρ. 9, ΤΕΚ 1). Σειρά παίρνει ο ΜΑ2 «ο οποίος έκανε το σαγρέ στο σαλόνι και το καθιστικό και τοποθέτησε τα κεραμικά στο μπάνιο». Πληρώθηκε από τον πατέρα του Αιτητή £300 (παράγρ. 10, ΤΕΚ 1). «Μετά καλέσαμε» αναφέρει ο Αιτητής στην παράγρ. 11 της γραπτής του κατάθεσης (ΤΕΚ 1) τον ΜΑ4 «ο οποίος τοποθέτησε στο σαλόνι και το καθιστικό γυψοκορνίζες και πληρώθηκε σαν δώρο προς εμένα από τον πατέρα μου το ποσό των Λ.Κ.300». Και συνεχίζει ο Αιτητής στις παραγρ. 12, 13 και 14 μέχρι 25: «
  4. Σε κατοπινό στάδιο και αφού αυξήθηκε ο αριθμός των μελών της οικογένειας, αποφασίσαμε να κτίσουμε ακόμη ένα δωμάτιο στην οροφή του σπιτιού, τις εργασίες του οποίου ανέλαβε ο κύριος Α. Π. - (ΜΑ6) - τον οποίο πλήρωσα εγώ προσωπικά το ποσό των Λ.Κ.1,200.-
  5. Για λόγους ασφαλείας των παιδιών καλέσαμε τον κύριο Λ. Κ. ο οποίος τοποθέτησε ψηλότερα κάγκελα και τον πλήρωσα εγώ προσωπικά το ποσό των Λ.Κ.500.-
  6. Από τον γάμο μας με την Π. Π. που έγινε στις 31/7/1986 λάβαμε το ποσό των Λ.Κ.3.500.-
  7. ..................................
  8. Με τα χρήματα που λάβαμε από τον γάμο μας αγοράσαμε ηλεκτρικά είδη από το RADIO RAYMOND τα οποία κόστισαν περίπου Λ.Κ.2.500.- και με τα υπόλοιπα αγοράσαμε τα έπιπλα σαλονιού και διάφορα άλλα μικρο έπιπλα.
  9. Εγώ εργαζόμουν στις Κυπριακές Αερογραμμές από το 1985 μέχρι το 1993 με μηνιαίο μισθό Λ.Κ.500.- ακολούθως επαναπροσλήφθηκα από τις Κυπριακές Αερογραμμές από το έτος 1995 μέχρι το έτος 2005 με μηνιαίο μισθό Λ.Κ.600.- και από το έτος 2006 μέχρι το έτος 2008 διατηρούσα μαγειρείο όπου τα μηνιαία καθαρά εισοδήματα μου κυμαίνονταν από Λ.Κ.400.- Λ.Κ.500.- Από το έτος 2008 αντιμετώπιζα και αντιμετωπίζω μέχρι σήμερα σοβαρά προβλήματα υγείας τα οποία το έτος 2010 με κατέστησαν ανίκανο για εργασία και από τότε λαμβάνω σύνταξη ανικανότητας ύψους €638.02 μηνιαίως, ..............
  10. Όσα χρήματα λάμβανα από την εκάστοτε εργασία μου και εκ τις συντάξεις ανικανότητας μου και εντεύθεν τα διέθετα για την συντήρηση της οικίας, για την διατροφή μας και των παιδιών μου και για την ένδυση και υπόδηση μας, καθώς και για όλα τα έξοδα που αφορούσαν την οικογένεια μας. Ήμουν καθ' όλη την διάρκεια της συμβίωσης μας και μέχρι την τελική διάσταση των σχέσεων μας αφοσιωμένος σύζυγος και πατέρας και φρόντιζα να εξασφαλίζω την όσο το δυνατό πιο άνετη ζωή της οικογένειας μου.
  11. Η σύζυγος μου αρχικά δεν εργαζόταν και έμενε στο σπίτι με τα παιδιά μέχρι που ο μικρότερος υιός μας Μάρκος έγινε 5 ετών δηλαδή το έτος 2003 οπόταν εργοδοτήθηκε για πρώτη φορά ως ταμίας στην ΧΧΧΧΧ στις Αγγλικές Βάσεις όπου εργάζεται μέχρι και σήμερα και λαμβάνει το ποσό των €1.500.- μηνιαίως όσα ποσά ελάμβανε από την εργασία της η καθ' ης η αίτηση τα διέθετε μόνο για τα προσωπικά της έξοδα και ανάγκες. Τα τελευταία χρόνια πριν την διάσταση στις σχέσεις μας η καθ' ης η αίτηση άλλαξε συμπεριφορά και ήταν φανερό ότι ζητούσε την ελεύθερη και χωρίς υποχρέωση ζωή γι' αυτό και ο γάμος μας οδηγήθηκε σε διάλυση.
  12. Ο λογαριασμός της Α.Η.Κ., του Νερού και των Σκυβάλων είναι ακόμα επ' ονόματι μου και μάλιστα πλήρωνα τους λογαριασμούς και των δύο σπιτιών, έχω στην κατοχή μου και επιθυμώ να καταθέσω σχετικές καταστάσεις λογαριασμού της ΑΗΚ καθώς και του Δήμου Αραδίππου ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ.
  13. Αργότερα έγινε ανακαίνιση της κουζίνας από τον κύριο Χ. Μ. της οποίας τα υλικά και τα εργατικά στοίχησαν Λ.Κ.3.000.- αλλάχτηκαν επίσης οι πόρτες και τα ερμαράκια του μπάνιου τα οποία στοίχισαν Λ.Κ.2.100.- τα οποία καταβλήθηκαν από εμένα, υπάρχουν και άλλα πράγματα στα οποία θα μπορούσα να αναφερθώ όπως στα κάγκελα της σκάλας και των βεραντών και την επέκταση της βεράντας.
  14. Για να ολοκληρωθεί η εν λόγω οικία καταβλήθηκαν τόσο από τον πατέρα μου ως δώρο για εμένα όσο και από εμένα προσωπικά το ποσό των Λ.Κ.25,000.- ήτοι €42,715.-.
  15. Κατέβαλα προσωπική εργασία για την ανέγερση της επίδικης οικίας τις οποίες αν αναθέταμε σε επαγγελματίες για να τις διεκπεραιώσουν θα κόστιζε επιπλέον Λ.Κ.25.000.- ήτοι €42.715.-. Ενώ η αγοραία αξία της εν λόγω κατοικίας το 2015 όπου επήλθε η διάσταση στις σχέσεις μας ανήρχετο στο ποσό των €225.000.- σύμφωνα με τη σχετική έκθεση εμπειρογνώμονα / εκτιμητή την οποία έχω στην κατοχή μου και επιθυμώ να καταθέσω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ.
  16. Εργάστηκα ο ίδιος προσωπικά για την ανέγερση της συζυγικής οικίας (1ο χέρι, 2ο χέρι, σοβατίσματα, κτίσμα, εγκατάσταση μαρμάρων, εγκατάσταση θερμοσιφώνων και κάγκελων κ.α.) και εκ τούτου δεν χρειάστηκε να πληρώσουμε εργατικά χέρια για όλες τις εργασίες ως προς την ανέγερση της κατοικίας. Από τις εργασίες αυτές εξοικονομήσαμε χρήματα και το μεγαλύτερο μέρος των εργατικών και μειώθηκαν τα έξοδα ανέγερσης της εν λόγω οικίας στο ελάχιστο καθ' ότι δαπανήσαμε χρήματα μόνο για τα υλικά, τον εξοπλισμό και μέρος των εργατικών.
  17. Περαιτέρω για τις ανάγκες της οικοδόμησης και πλήρης αποπεράτωσης της οικίας ως επίσης και για την επίπλωση και εξοπλισμό αυτής ο πατέρας μου κατέβαλε ως δώρο το ποσό των Λ.Κ.4.500.- ήτοι €7.690.- λεφτά που καταβλήθηκαν στην εν λόγω οικία.» Ότι στο παρόν στάδιο σχολιάζεται σε σχέση με τα πιο πάνω, είναι η έλλειψη καθορισμού από τον Αιτητή του χρόνου εκτέλεσης των διαφόρων εργασιών. Σημασία για το θέμα που εξετάζεται έχουν και τα όσα σχετικά αναφέρθησαν από τους ΜΑ3, 5, 2, 4 και 6, όπως κατά σειρά προσδιορίζονται οι εργασίες που κατά τον ισχυρισμό του Αιτητή διεξήγαγε ο καθένας στο επίδικο ακίνητο. Ο ΜΑ3 κατά την κυρίως εξέτασή του αναφέρει ότι, πρόσφερε τις εργασίες του «Γύρω στο 85-86, πέρασαν πολλά χρόνια. Κάπου εκεί» και δηλώνει ότι το σπίτι ήταν «μισοτελειωμένο, ήταν χτισμένα τα τούβλα, τα μπάζα όλα, εγώ τους έκαμα το πρώτο, δεύτερο και τρίτο χέρι σουβά, μέσα έξω και τρίτο χέρι σουβά, μέσα έξω και τα πατώματα πάνω κάτω και τις σκάλες». Κατά την αντεξέτασή του, όταν κλήθηκε να προσδιορίσει και πάλι κατά πόσο οι εργασίες που διεξήγαγε ήταν, όπως είπε γύρω στο 85-86, απαντά: «Κάπου εκεί. Δεν είναι εντελώς σίγουρο. Πέρασα πολλά προβλήματα και δεν μπορώ να γνωρίζω πολλές ημερομηνίες». Και αμέσως μετά του υποβάλλεται: «Ε: Το ποσό των £4,000 όταν το είχατε πάρει, το είχατε κάπου καταγράψει και το θυμάστε; Α: Όχι δεν το έχω καταγράψει. Θυμάμαι τη συμφωνία που κάναμε». Ο ΜΑ5 τοποθετεί την εργασία του περί το «86-87 δεν θυμάμαι μπορεί να είναι και 88, δεν θυμάμαι. Που να ξέρω, 86-87, κάπου εκεί». Για το κατά πόσο ήταν τελειωμένο το σπίτι, απαντά: «Όχι δεν ήταν τέλεια, ήταν προς το τέλος του. Γιατί δεν πήγα από την αρχή, πήγα προς το τέλος. Δεν είχε έπιπλα, απλώς τέλειωσε». Κατά την αντεξέτασή του, σχετικές είναι οι πιο κάτω ερωτοαπαντήσεις: «Ε: Για τις εργασίες που αναφέρεται ότι κάνατε στην συζυγική οικία στον δεύτερο όροφο της διώροφης οικίας, έχετε κάποιο αρχείο που καταγράφετε τις εργασίες σας και τα ποσά που έχετε πληρωθεί; Α: Αν είχα έτσι αρχείο από το 86, θα ήμουν διαφορετικά. Δεν έχω έτσι πράγμα. Ε: Θυμάστε μόνο το συγκεκριμένο; Α: Ναι αλλά δεν έχω χαρτί. Ε: Αλλά δεν θυμάστε πότε έγιναν οι εργασίες. Α: Δεν βαστώ σημειώσεις για έτσι πράγματα. Ε: Ούτε κάποια απόδειξη έχετε για το ποσό; Α: Όχι.» Ο ΜΑ2 κατά την κυρίως εξέτασή του απαντά σε ερώτηση του συνηγόρου του Αιτητή για το χρόνο που διεξήγαγε εργασίες στο σπίτι, ότι υπολογίζει πως θα ήταν το 86-
  18. Στοίχισαν £
  19. Για το κατά πόσο γνωρίζει αν τότε το σπίτι ήταν τελειωμένο, απαντά: «Συνήθως δεν θέλω να είναι βαρμένες οι μεσόθυρες για να μην τις λερώσω και όμως δεν ήταν». Τα ίδια επανέλαβε και κατά την αντεξέτασή του. Ο ΜΑ4 δηλώνει κατά την κυρίως εξέτασή του ότι οι εργασίες που διεξήγαγε στο σπίτι ήταν «το 86-87, κάπου εκεί». Για το κατά πόσο το σπίτι ήταν «τελειωμένο» ή «μισοτελειωμένο» απαντά: «Συνήθως πρέπει πρώτα να τελειώσει ο πελεκάνος, συνήθως μπαίνω πριν τα βαψίματα, δεν ήταν τελειωμένο». Πληρώθηκε γύρω στις £
  20. Τα ίδια επανέλαβε και κατά την αντεξέτασή του. Όσον αφορά το ΜΑ6, η μαρτυρία του καμία σημασία δεν αποκτά εφόσον αφορά μη δικογραφημένη εργασία, ήτοι «δωμάτιο στην οροφή του σπιτιού». Ό,τι μπορεί να σημειωθεί είναι η δήλωσή του κατά την κυρίως εξέταση πως το κόστος κατασκευής του εν λόγω δωματίου εκτιμά ότι είναι £2,000-5,000 και ο ίδιος πληρώθηκε μόνο για τον κόπο του £
  21. Ό,τι αναφέρει ο Αιτητής στην παράγρ. 12 της γραπτής του δήλωσης (ΤΕΚ 1) είναι πως τον πλήρωσε ο ίδιος £1,
  22. Ο ΜΑ7, προέβηκε στην εκτίμηση του επίδικου ακινήτου εκ μέρους του Αιτητή. Όπως στην εν λόγω εκτίμηση (ΤΕΚ 5) αναφέρεται και όπως κατά τη μαρτυρία του επανέλαβε ο εν λόγω μάρτυρας, η επιθεώρηση του επίδικου ακινήτου έγινε εξωτερικά μόνο η δε εσωτερική περιγραφή χώρων και τα τελειώματα τους βασίζονται σε πληροφορίες που λήφθηκαν από τον Αιτητή και υιοθετήθηκαν από τον ίδιο ως ορθές. Στην ίδια εκτίμηση (ΤΕΚ 5), στην παράγρ. 6.9, κάτω από τον τίτλο «Ηλικία και κατάσταση συντήρησης» αναφέρονται τα εξής: «Το κτίριο έχει ανεγερθεί το 1980 μέχρι τη φάση του σκελετού, πλάκας και τοιχοποιίας από τούβλο, όπου παρέμεινε σε αυτό το στάδιο για περίπου 7 χρόνια όπου μετέπειτα είχε ολοκληρωθεί και κατοικηθεί. Κατά την εξωτερική επιθεώρηση μου βρέθηκε να είναι καλής κατασκευής με μέτριας ποιότητας τελειώματα βάσει των σημερινών δεδομένων». Υπάρχει και ένα τελευταία στοιχείο σχετικό με το ζήτημα που εξετάζεται. Πρόκειται για το ΤΕΚ 4, που κατατέθηκε από τον Αιτητή θέλοντας να υποστηρίξει τη θέση που εξέφρασε στην παράγραφο 20 της γραπτής κατάθεσής του (ΤΕΚ 1), ότι δηλαδή ο λογαριασμός της ΑΗΚ ήταν ακόμα επ' ονόματι του και είναι αυτός που πλήρωνε «τους λογαριασμούς και των δύο σπιτιών». Διέλαθε, όμως, της προσοχής του Αιτητή πως στο εν λόγω τεκμήριο, μεταξύ άλλων, αναφέρεται ως ημερομηνία σύνδεσης του υποστατικού με την ΑΗΚ η 17η/11/
  23. Τι από τα πιο πάνω να πιστέψω; Το μη δικογραφημένο ισχυρισμό του Αιτητή, ότι το επίδικο κτίριο ήταν κτισμένο μέχρι το σκελετό και με τη δική του αποκλειστικά συμβολή προχωρεί η κατασκευή του από το 1985, χρόνο τέλεσης του αρραβώνα του με την Καθ' ης η αίτηση και μετά; Το δικογραφημένο ισχυρισμό του Αιτητή, ότι το επίδικο κτίριο ανεγέρθηκε εξ ολοκλήρου από τον ίδιο κατά την έγγαμη συμβίωσή τους, δηλαδή από τις 31/7/1986, ημερομηνία τέλεσης του γάμου του με την Καθ' ης η αίτηση και μετά; Την αναφορά που γίνεται στην έκθεση εκτίμησης (ΤΕΚ 5) και φαίνεται να πρόκειται για πληροφορία που ο ίδιος ο Αιτητής έδωσε στον εκτιμητή ΜΑ7, ότι «το κτίριο έχει ανεγερθεί το 1980 μέχρι τη φάση του σκελετού .. όπου παρέμεινε σ' αυτό το στάδιο για περίπου 7 χρόνια» δηλαδή μέχρι το 1987 περίπου και αποπερατώθηκε στη συνέχεια; Τη θέση του Αιτητή, πως όταν γύρισαν με την Καθ' ης η αίτηση από την Αγγλία το 1987 το σπίτι τους δεν ήταν τελειωμένο και το πιο σημαντικό δεν ήταν συνδεδεμένο με την ΑΗΚ, ενώ το ΤΕΚ 4, που ο ίδιος κατέθεσε και αποτελεί τη μόνη πραγματική μαρτυρία, αποδεικνύει που η σύνδεση αυτή έγινε στις 17/11/1986; Προβληματισμό ως προς το συγκεκριμένο θέμα εγείρουν επίσης και οι μαρτυρίες των ΜΑ3, 5, 2 και
  24. Δεν μπορούν να προσδιορίσουν επακριβώς το χρόνο που εργάστηκαν στο επίδικο κτίριο, δηλώνουν όμως, όλοι ανεξαιρέτως, ότι το σπίτι δεν ήταν τελειωμένο στο χρόνο αυτό, ο οποίος χρόνος κυμαίνεται από το 1985 μέχρι και το 1988, καθώς και το ακριβές ποσό που πληρώθηκαν. Αντίθετα η Καθ' ης η αίτηση, σε σύμπνοια με το δικόγραφό της, κατά τη μαρτυρία της ανέφερε επανειλημμένα ότι το επίδικο κτίριο ανεγέρθηκε, εξοπλίστηκε και επιπλώθηκε πολύ πριν γνωρίσει τον Αιτητή και αποτελούσε την προίκα που της έδωσαν οι γονείς της. Επιστρέφοντας από την Αγγλία όπου πήγαν για να γεννήσει, έμειναν μόνο μια μέρα στο σπίτι των γονιών του Αιτητή και την επομένη εγκαταστάθηκαν στη συζυγική κατοικία. Κατά την αντεξέτασή της επέμενε ότι ερχόμενοι από την Αγγλία ήταν όλα έτοιμα και «μπήκαμε ολόισια έσω μας». Αντιμετωπίζοντας ερώτηση δυσπιστίας για την πιο πάνω δήλωσή της, απάντησε ως εξής: «Την πρώτη νύχτα ήρθαμε, ήταν χειμώνας, η Μ. γεννήθηκε τον Γενάρη και πήγαμε στην πεθερά μου εκείνη τη νύχτα, λογιάζετουν ο αδελφός του ο Κ., είχαν λογιάσματα στην Κύπρο, περιμέναν μας να έρθουμε, είχαν στημένα τραπέζια, ήταν νύχτα, κρυάδα, το μωρό ήταν βρέφος, έκλαιγε, ποκοιμηθήκαμε, εγώ στο κρεβάτι στο άλλο δωμάτιο, ξυπνήσαμε το πρωί και πήγαμε σπίτι. Είχαν τραπέζια, λογιάζετουν ο αδελφός του, μείναμε μόνο μια νύχτα και πήγαμε έσω μας». Και η αντεξέτασή της συνεχίζεται με τα πιο κάτω: «Ε. Καλά, είχατε νεογέννητο μωρό, το σπίτι ήταν έτοιμο; Α. Ναι. Ε. Γιατί δεν μείνατε τουλάχιστον στη μαμμά σου που ήταν κάτω; Α. Επειδή είχαν τα λογιάσματα στην πεθερά μου, ήταν να πιάσω το βρέφος να το πάρω στη μάμμα μου, να το πιάσω από την πεθερά μου, όχι ήταν λογικό να πιάσω το μωρό το βρέφος να το πάρω τσιαμέ που ήταν το τραπέζι, ήταν νύχτα, ήταν χειμώνας, ήταν σιόνι, ήταν να πιάσω το βρέφος να γυρίζω για ποιο λόγο και σηκωθήκαμε και πήγαμε σπίτι. Ε. Βαστούσατε το μωρό μες στην κρυάδα. εγώ σας λέω ότι λέτε ψέματα και η συζυγική οικία, όπως ισχυρίζεστε, δεν ήταν έτοιμη. Α. Διαφωνώ. Ε. Και γι' αυτό το λόγο μείνατε στο σπίτι της πεθεράς σας μέχρι να ετοιμαστεί. Α. Διαφωνώ. Αν είχε κάπου να μείνω ήταν στη μάμμα μου όχι στην πεθερά μου. Ε. Επίσης, σας λέω, ότι η συζυγική οικία την έκτισε ο Αιτητής με βοήθεια από τους δικούς τους. Α. Διαφωνώ. Ο πατέρας μου έκτισε το σπίτι με τις οικονομίες που έκαμε που την Αγγλία και έκτισε, επίπλωσε το σπίτι και εμπήκαμε σπίτι μας, το σπίτι το δικό μου ήταν το ανώγειο και το σπίτι των γονιών μου ήταν το κάτω το σπίτι. Ε. Επίσης, σας λέω, ότι τα έπιπλα της οικίας αγοράστηκαν με λεφτά του Αιτητή και των γονιών του. Α. Διαφωνώ. Ο Αιτητής, ούτε δουλειά σταθερή είχε, ούτε λεφτά είχε και είναι ο πατέρας μου που τα πλήρωσε, ήταν ο Χ., αν θυμάμαι καλά, και ένας Π. που τα πλήρωσε ο παπάς μου. Ε. Επίσης, σας υποβάλλω, ότι και ο οικιακός εξοπλισμός της οικίας αγοράστηκε από τον Αιτητή. Α. Διαφωνώ.» Ό,τι εξάγεται από τα πιο πάνω στοιχεία μαρτυρίας του Αιτητή και των μαρτύρων του, είναι η αδυναμία του Δικαστηρίου να βασιστεί σε τέτοιας ποιότητας μαρτυρία, η οποία είτε συγκρούεται σε βασικά σημεία της είτε αυτοαναιρείται ή αλληλοσυγκρούεται η μια με την άλλη. Για όλους τους λόγους που έχω προηγουμένως εξηγήσει, τόσο νομικούς όσο και δικονομικούς, αλλά και λόγους ουσίας - ποιότητας - μαρτυρίας - η εκδοχή του Αιτητή για αύξηση της περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση κατά το επίδικο ακίνητο, συμπεριλαμβανομένου του εξοπλισμού, των επίπλων και της ανακαίνισής του, δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Ως προς την τελευταία, την ανακαίνιση δηλαδή, επισημαίνεται αρχικά η διάσταση που υπάρχει μεταξύ της αίτησης, όπου κατά τον Αιτητή στοίχισε €5,100 (παράγρ. 15) και της έγγραφης δήλωσής του (ΤΕΚ 1) όπου κατά τον Αιτητή και πάλι στοίχισε £5,100 [(£3,000 + £2,100) (παράγρ. 21)]. Πέραν αυτών των συγκεχυμένων και πάλιν αναφορών σε τίποτε άλλο συγκεκριμένο δεν αναφέρθηκε ο Αιτητής και κανένα έγγραφο ή άλλο αποδεικτικό στοιχείο κατέθεσε. Όπως δε συνέβη και με την υπόλοιπη τεθείσα ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία από την πλευρά του και εδώ παρατηρείται η απουσία προσδιορισμού του χρόνου που αυτή έγινε. Το γεγονός αυτό θεωρείται ιδιαίτερης σημασίας καθώς συνδυάζεται με τις δηλώσεις του ίδιου του Αιτητή αναφορικά με τις απολαβές του παράγρ. 17 (ΤΕΚ 1) και τις υποχρεώσεις που ισχυρίζεται ότι μ' αυτές τις απολαβές κάλυπτε, παράγρ 18 (ΤΕΚ 1), έχοντας μάλιστα υπόψη και το γεγονός ότι οι διάδικοι είχαν πέντε παιδιά. Για το θέμα της ανακαίνισης υπάρχει και η δικογραφημένη θέση της Καθ' ης η αίτηση, την οποία επανέλαβε και κατά την κυρίως εξέτασή της (παράγρ. 18, ΤΕΚ 9), ότι αυτή την πλήρωσε, θέση για την οποία δεν αντεξετάστηκε. Περαιτέρω, για την αξίωση του Αιτητή ως προς τον εξοπλισμό και την επίπλωση του επίδικου ακινήτου, πρέπει να λεχθεί ότι ήταν εκ προοιμίου καταδικασμένη σε αποτυχία. Και τούτο γιατί ο Αιτητής παρέλειψε να δικογραφήσει τα αντικείμενα που αποτελούσαν τον εξοπλισμό και την επίπλωση καθώς και το κόστος αγοράς του καθενός από αυτά και ακολούθως να προσκομίσει μαρτυρία εκτιμητή για να αποδείξει την αξία τους στο χρόνο της διάστασης. (Τζ. Σοφοκλέους ν. Π. Σοφοκλέους
(2005)1 ΑΑΔ 1030). Αντίθετα, προτιμητέα είναι η εκδοχή της Καθ' ης η αίτηση, της οποίας η μαρτυρία υπήρξε καθαρή, σταθερή, συνεπής και θετική, χωρίς αντιφάσεις ή αλληλοσυγκρουόμενους ισχυρισμούς επί τω ότι το επίδικο ακίνητο αποτελούσε την προίκα της και ανεγέρθηκε, επιπλώθηκε και εξοπλίστηκε από τους γονείς της πριν γνωρίσει και παντρευτεί τον Αιτητή. Στη βάση όλων των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ' ης η αίτηση και εναντίον του Αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Δ. Κούσιου, Πρ. /ΚΤ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.