← Κύπρος

V. L. ν. Γ. Κ., Αίτηση Αρ. 160/2023, 16/2/2024

V. L. ν. Γ. Κ., Αίτηση Αρ. 160/2023, 16/2/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Κούσιου, Πρ. Αίτηση Αρ. 160/2023 Μεταξύ: V. L. Αιτήτρια ΚΑΙ Γ. Κ. Καθ' ου η αίτηση. ----------------------------------- Μονομερής αίτηση ημερομηνίας 19/5/23 16 Φεβρουαρίου 2024 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: E. Pekris & Co LLC Για Καθ' ου η αίτηση: Δ. Χατζηνέστορος & Σία ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι διάδικοι είναι πρώην σύζυγοι. Από το γάμο τους απέκτησαν δύο παιδιά, τον Α. και τον Α., που γεννήθηκαν στις 5/11/2008 και 16/10/2010, αντίστοιχα. Η Αιτήτρια με την κυρίως αίτησή της, που καταχωρήθηκε στις 19/5/23, ζητά διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο Καθ' ου η αίτηση να συνεισφέρει στη διατροφή των ανήλικων τέκνων του το ποσό των €1.170 μηνιαίως. Ταυτόχρονα, δηλαδή στις 19/5/23, η Αιτήτρια καταχώρησε και μονομερή αίτηση με την οποία ζητούσε την ίδια πιο πάνω θεραπεία. Η πιο πάνω αίτηση, με οδηγίες του Δικαστηρίου, επιδόθηκε στον Καθ' ου η αίτηση ο οποίος ενέστη καταχωρώντας στις 3/10/2023, ειδοποίηση ένστασης, εγείροντας τους πιο κάτω λόγους ένστασης: «Α. Η παράθεση αναληθών, και/ή ανύπαρκτων, και/ή λανθασμένων γεγονότων από μέρους της Αιτήτριας, με αποτέλεσμα την παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Β. Το μη επείγον του θέματος που να δικαιολογεί με βάση το άρθρο 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. Γ. Η μη τήρηση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60). Δ. Η Αίτηση για έκδοση προσωρινού Διατάγματος είναι καταχρηστική και/ή εκδικητική. Ε. Η μεγάλη καθυστέρηση στην Καταχώρηση της Αίτησης. ΣΤ. Οι ανάγκες των ανηλίκων, δεν είναι αυτές που περιγράφονται, ούτε και τα ποσά που αναφέρονται για την κάλυψή τους είναι πραγματικά. Η. Η Αιτήτρια αποστερεί το δικαίωμα επικοινωνίας του Καθ' ου η Αίτηση με τα ανήλικα παιδιά του. Ο Καθ' ου η Αίτηση από τον Οκτώβριο 2019 δεν έχει καμία επικοινωνία με τα ανήλικα παιδιά του.» Η αίτηση έχει ως πραγματικό υπόβαθρο την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας και τέσσερα τεκμήρια και η ένσταση την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση και τέσσερα τεκμήρια επίσης. Κατά την ακρόαση της αίτησης, κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως του. Οι συνήγοροι των διαδίκων αρκέστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις και η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε των θέσεων της με αναφορά σε νομολογία. Το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική εξουσία, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που θέτει το εν λόγω άρθρο να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που το Δικαστήριο θα έκρινε δίκαιο και πρόσφορο. Τέτοια εξουσία μάλιστα παρέχεται στο Οικογενειακό Δικαστήριο, τηρουμένων των διατάξεων του πιο πάνω άρθρου και αυτεπαγγέλτως (άρθρο 17(Β)1 του Ν.23/90) Οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν κατά το άρθρο 32 είναι οι πιο κάτω: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and other

(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253). Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν. 14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν. 216/90. Συγκεκριμένα το άρθρο 33
(1)ορίζει ότι: «Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του». Το άρθρο 37 ορίζει ότι: «(α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του». Η διατροφή ανηλίκων, όπως προκύπτει από τα άρθρα 33
(1)και 37 του Ν. 216/90, συνιστά νομική υποχρέωση των γονέων, υποχρέωση η οποία ουσιαστικά αποβλέπει στην αντιμετώπιση των αναγκών των ανηλίκων, όπως αυτές εύστοχα καθορίζονται στο άρθρο 37 του Ν. 216/
  1. Επομένως, κρίνω ότι στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι η Αιτήτρια έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην εναρκτήρια αίτηση, όπως εξάλλου και ο Καθ΄ ου η αίτηση αναγνωρίζει. Θα ασχοληθώ, κατωτέρω, με την εξέταση της συνδρομής της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν. 14/
  2. Το Δικαστήριο κατά το στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε ευρήματα επί της μαρτυρίας, η δε εξέταση της ενώπιον του μαρτυρίας γίνεται με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Εισηγείται ο Καθ' ου η αίτηση ότι η πιο πάνω τρίτη προϋπόθεση δεν πληρείται. Βασίζει την εισήγησή του αυτή στην ολιγωρία της Αιτήτριας να αναζητήσει συνεισφορά από τον ίδιο για τη διατροφή τω ανηλίκων από τον Ιούλιο του 2018, που η ίδια ισχυρίζεται ότι αυτός σταμάτησε να της καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό διατροφής (παράγρ. 14 ένορκης δήλωσης Αιτήτριας) μέχρι την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης, παρεμβάλλοντας παράλληλα και το μεταξύ των διαδίκων παραδεκτό γεγονός ότι αυτός δεν έχει πλέον οποιαδήποτε επικοινωνία με τα ανήλικα. Είναι εισήγησή του περαιτέρω ότι όποτε ο ίδιος καταχωρεί στο Δικαστήριο αίτηση γονικής μέριμνας αναφορικά με τα ανήλικα τέκνα του ακολουθεί, όπως και τώρα, αίτηση της Αιτήτριας για συνεισφορά του στη διατροφή τους. Αυτό συνέβηκε και προηγούμενα, συγκεκριμένα το 2019. Τότε πρώτος ο Καθ' ου η αίτηση καταχώρησε αίτηση γονικής μέριμνας και ακολούθως καταχώρησε αίτηση διατροφής η Αιτήτρια. Για τους λόγους που και οι δύο εξηγούν, στις 13/12/21, εκδόθηκε, εκ συμφώνου, διάταγμα γονικής μέριμνας στην ανταπαίτηση με το οποίο, μεταξύ άλλων, ανατέθηκε στην Αιτήτρια η αποκλειστική γονική μέριμνα των ανήλικων τέκνων των διαδίκων (ΤΕΚ Γ) και όχι μόνο η φύλαξη, η φροντίδα και η επιμέλειά τους ως προηγούμενα ίσχυε. (Εκ συμφώνου εκδοθέν διάταγμα ημερομ. 27/1/16 στην αίτηση γονικής μέριμνας 394/15 ΤΕΚ Α). Επίσης η αίτηση διατροφής αποσύρθηκε (ΤΕΚ Β). Ξεκινώντας από το θέμα της γονικής μέριμνας των ανηλίκων όπως πιο πάνω παρουσιάζεται, απάντηση δίδεται, αναφορικά με την υποχρέωση των γονέων για συνεισφορά στη διατροφή των ανήλικων τέκνων τους, με το απόσπασμα που ακολουθεί από το Σύγγραμμα Βασίλη Αντ. Βαθρακοκοίλη «Οικογενειακό Δίκαιο» Τόμος Ε΄, όπου στη σελ. 758 αναφέρονται τα εξής: «Η προς διατροφή υποχρέωση των γονέων αποσυνδέεται από την επιμέλεια, τη γονική μέριμνα και το δικαίωμα προσωπικής επικοινωνίας με το τέκνο και συνεπώς η προς τούτο υποχρέωση βαρύνει και το γονέα που δεν έχει την επιμέλεια ή έχει εκπέσει από τη γονική μέριμνα ή δεν έχει την επικοινωνία με το τέκνο.» Στο ίδιο πιο πάνω σύγγραμμα, στη σελ. 763 κάτω από τον τίτλο «14- Διάδικος στη δίκη διατροφής ανήλικου τέκνου» γίνεται αναφορά στα εξής: «Στη δίκη όμως διατροφής ανήλικου τέκνου διάδικος είναι ο ανήλικος, ο οποίος είναι φορέας του σχετικού δικαιώματος, και ο γονέας που παρίσταται για τον ανήλικο προς παράσταση, απλώς εκπροσωπεί τον τελευταίο και δεν έχει την ιδιότητα του διαδίκου. Επομένως για το παραδεκτό οποιασδήποτε διαδικαστικής πράξης λαμβάνεται υπόψη το πρόσωπο του ανήλικου.» Έχει υπογραμμιστεί σε πολλές αποφάσεις τόσο πρωτόδικα όσο και κατ' έφεση, ότι η προϋπόθεση αυτή, σε υποθέσεις ιδίως διατροφής ανηλίκων, είναι σύμφυτη με τη φύση της αξίωσης. Πρόκειται για νομική υποχρέωση των γονέων να διατρέφουν τα τέκνα τους σύμφωνα με το άρθρο 33
(1)του Νόμου (Ν.216/90) και ασφαλώς η διατροφή των ανηλίκων δεν είναι κάτι που μπορεί ν' αναμένει. Θα πρέπει ν' αντιμετωπίζεται άμεσα, ώστε να υπάρχουν τα απαραίτητα για τη συντήρησή τους. Δεν θεωρώ σκόπιμο να αναφερθώ σε νομολογία επί του προκειμένου, παρόλο που υπάρχει πλουσιότατη στον τομέα αυτό. Η εισήγηση του Καθ' ου η αίτηση αναφορικά με το χρόνο που διέρρευσε, από τη διακοπή της οικειοθελούς συνεισφοράς του στη διατροφή των ανηλίκων μέχρι και την καταχώριση της υπό εξέταση αίτησης, ουδόλως αναιρεί τα πιο πάνω. Και τούτο πρώτιστα γιατί το θέμα της διατροφής ανηλίκου, ως προελέχθει, είναι άμεσα συνυφασμένο με την καθημερινή διαβίωση και ευημερία του και η μη συνεισφορά του υπόχρεου γονέα για τη διατροφή του είναι κάτι το οποίο αναπόφευκτα επηρεάζει δυσμενώς την καθημερινή διαβίωση και την εν γένει ευημερία του. (Έφεση Αρ. 23/2022, ημερομ. 1/6/2023). Επιπλέον των πιο πάνω, χρήσιμη θεωρώ και την αναφορά στην υπόθεση Χριστάκη Σάββα ν. Παναγιώτας Τηλεμάχου
(2001)1(Γ) ΑΑΔ 2081, όπου στη σελ. 2085 λέχθηκαν τα εξής: « .. ο υπολογισμός του χρόνου, ως παράγοντα για τη διαπίστωση της ύπαρξης καθυστέρησης σε βαθμό που να εξανεμίζεται το επείγον του διατάγματος, αρχίζει να προσμετρά, λαμβανομένων υπόψη και άλλων τυχόν παραγόντων, από την ημερομηνία καταχώρησης της εναρκτήριας αίτησης και όχι από το χρόνο που επήλθε η διάσταση.» Στην περίπτωση που εξετάζεται τόσο η εναρκτήρια αίτηση, όσο και η υπό εξέταση αίτηση, όπως έχει ήδη αναφερθεί, καταχωρήθηκαν την ίδια ημερομηνία. Είναι λοιπόν η κατάληξή μου με βάση όλα τα πιο πάνω ότι πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση. Βέβαια η συνδρομή των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/60, δεν οδηγούν το δίχως άλλο στην έκδοση διατάγματος. Το Δικαστήριο πρέπει επίσης να σταθμίσει το κατά πόσο κάτι τέτοιο είναι δίκαιο και εύλογο. (Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χατζηβασίλη
(1989)1 ΑΑΔ 152). Με την παράγραφο 11 της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας τέθηκαν στο Δικαστήριο τα δεδομένα των εισοδημάτων του Καθ' ου η αίτηση και την παράγραφο 12 των δικών της, ως εξής: «
  1. Να αναφέρω ότι εξ όσων γνωρίζω και εξ όσων έχει αναφέρει ο Καθ' ου η Αίτηση εργάζεται ως ιδιωτικός υπάλληλος σε μεγάλη εργοληπτική και κατασκευαστική εταιρία, λαμβάνοντας από την εργασία του εισόδημα πέραν των €2.000,
  3. Εγώ είμαι τραπεζικός υπάλληλος και λαμβάνω από την εργασία μου καθαρό εισόδημα εκ €1.939,00 μηνιαίως.» Ο Καθ' ου η αίτηση σε σχέση με τα πιο πάνω αντιτείνει στη δική του ένορκη δήλωση τα εξής: «
  4. Αρνούμαι και απορρίπτω το περιεχόμενο της παραγράφου 11, της Ένορκης Δήλωσης της Αιτήτριας και καλώ αυτήν σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της. Περαιτέρω αναφέρω ότι εργαζόμουν σε Ιδιωτική Εταιρεία, από 1/9/2021 έως 30/7/2023 με καθαρά μηνιαία εισοδήματα της τάξης των €
  5. Από 01/08/2023 είμαι άνεργος. Έχω εγγραφεί στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και έχω στην κατοχή μου αντίγραφο της εγγραφής μου και βεβαίωση ημερ. 27/09/2023 του τοπικού Γραφείου Εργασίας Λακατάμιας τα οποία παρουσιάζω ως Δέσμη Αποδείξεων Α και Β.
  6. Ο βασικός λόγος που έχασα τη δουλειά μου οφείλεται στο γεγονός ότι δεν μπορούσα να ανταποκριθώ στα καθήκοντα μου λόγω του ότι υποφέρω από αγχώδη διαταραχή και από τον Ιούνιο 2021 παρακολουθούμαι από Κλινική ψυχολόγο. Έχω στην κατοχή μου Βεβαίωση της Κλινικής Ψυχολόγου ημερ. 27/09/2023 την οποία παρουσιάζω ως Τεκμήριο Γ.
  7. Από την παράγραφο 12 της Ένορκης Δήλωσης της Αιτήτριας, πέραν του γεγονότος ότι η Αιτήτρια είναι τραπεζικός υπάλληλος, αγνοώ το περιεχόμενο της και την καλώ σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της. Περαιτέρω αναφέρω ότι η Αιτήτρια λαμβάνει επιδόματα από το Κράτος, όπως επίδομα μονογονιού και επίδομα τέκνου, τα οποία σκόπιμα δεν αποκαλύπτει με την Ένορκη Δήλωσή της.» Στις παραγρ. 13 και 14 της ένορκης δήλωσης, η Αιτήτρια αναφέρει και τα ακόλουθα: «
  8. Κάθε μήνα πληρώνω συγκεκριμένες δόσεις δανείων ύψους €285 και €150 και €170 για εξ αποφάσεως χρέος.
  9. Από κατά ή περί τον Μάιο του 2015 μέχρι και κατά ή περί τον Ιούλιο του 2018, ο Καθ' ου η Αίτηση κατέβαλλε το ποσό των €700,00 το μήνα ως διατροφή για τα ανήλικα τέκνα μας, ενώ για κάποιους μήνες λόγω αυξημένων αναγκών των ανηλίκων κατέβαλλε το ποσό των €1.000,00 το μήνα. Η καταβολή αυτών των ποσών γινόταν τους περισσότερους μήνες του προαναφερθέντος διαστήματος όχι όμως όλους.» Στα πιο πάνω απαντά ο Καθ' ου η αίτηση: «
  10. Αγνοώ και συνεπώς δεν παραδέχομαι το περιεχόμενο της παραγράφου 13 της Ένορκης Δήλωσης της Αιτήτριας και την καλώ σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της. Περαιτέρω, όπως συμβουλεύομαι από τους δικηγόρους μου, τα δάνεια δεν προηγούνται της υποχρέωσης για διατροφή των ανήλικων παιδιών μας.
  11. Αρνούμαι και απορρίπτω το περιεχόμενο της παραγράφου 14, της Ένορκης Δήλωσης της Αιτήτριας και αναφέρω ότι από της λύσης του γάμου μας με την Αιτήτρια, ήτοι από το 2014, έως και τον Δεκέμβριο 2018, περίοδο που εργαζόμουν στο εξωτερικό, συνεισέφερα μηνιαίως ποσό €400 για την διατροφή των παιδιών μου. Ουδέποτε κατέβαλλα ποσό €700 μηνιαίως και οπωσδήποτε όχι €1000, ως αναληθώς ισχυρίζεται η Αιτήτρια.» Οι μηνιαίες ανάγκες για διατροφή και συντήρηση των ανήλικων τέκνων των διαδίκων, όπως αυτές καθορίζονται από την Αιτήτρια στην παράγραφο 20 της ένορκης δήλωσής της είναι οι ακόλουθες: «
  12. Για τη διατροφή και τη συντήρηση των ανήλικων τέκνων, όπως προκύπτει από τις συνθήκες ζωής, απαιτείται μηνιαίο ποσό άνω των €2.345,00 ως ενδεικτικά αναφέρεται πιο κάτω: (α) Ενοίκιο €550,00 (β) Υπεραγορά/Διατροφή €600,00 (γ) Ρεύμα €200,00 (δ) Νερό € 50,00 (ε) Διαδίκτυο € 20,00 (στ) Θέρμανση €160,00 (ζ) Τηλέφωνο € 20,00 (η) Μεταφορικά €150,00 (θ) Ένδυση και υπόδηση €120,00 (ι) Ιατροί/Ιατρικά έξοδα/Φαρμακείο €100,00 (ια) Ψυχαγωγία €120,00 (ιβ) Σχολείο/Εκδρομές/Βιβλία/Γραφική ύλη €100,00 (ιγ) Δραστηριότητες Α. € 55,00 (ιδ) Ιδιαίτερα Μαθήματα/Φροντιστήρια Α. €100,00 Σημειώνω και επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Δ, αντίγραφα σχετικών με τα πιο πάνω αποδείξεων.» Σε σχέση με τις πιο πάνω ανάγκες των ανηλίκων, ο Καθ' ου η αίτηση αντιτείνει τα εξής: «
  13. Αρνούμαι κατηγορηματικά και απορρίπτω, το περιεχόμενο της παραγράφου 20 της Ένορκης Δήλωσης της Αιτήτριας, καθώς και τα εκεί αναφερόμενα έξοδα των ανηλίκων, τα οποία είναι εκτός πραγματικότητας. Περαιτέρω καλώ την Αιτήτρια, σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της.
  14. Ειδικά απορρίπτω και αρνούμαι τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι για τα ανήλικα απαιτείται ποσό €550 μηνιαίως (αναλογία) για ενοίκιο. Αναφέρω ότι στην οικία που διαμένει η Αιτήτρια διαμένουν ο σύζυγός της, το παιδί που απέκτησε με τον σύζυγό της, η μητέρα της και τα δύο ανήλικα παιδιά μας, δηλαδή διαμένουν έξι άτομα. Περαιτέρω η Αιτήτρια δεν παρουσιάζει με την Ένορκη Δήλωσή της ενοικιαστήριο έγγραφο ή/και αποδείξεις πληρωμής ενοικίου για την οικία στην οποία διαμένει , της οποίας απ' ότι γνωρίζω ιδιοκτήτης είναι ο σύζυγός της.
  15. Το γεγονός ότι η οικία στην οποία διαμένει η Αιτήτρια και τα ανήλικα παιδιά μας είναι ιδιοκτησία του συζύγου της ή έστω ενοικιάζεται από τον σύζυγό της, διαφαίνεται και από τις αποδείξεις της Αρχής Ηλεκτρισμού και Υδατοπρομήθειας, (Τεκμήριο Δ) στην Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας, οι οποίες είναι στο όνομα του συζύγου της.
  16. Περαιτέρω, το κονδύλι των €600 μηνιαίως για τη διατροφή των ανηλίκων, ήτοι €300 μηνιαίως για κάθε ανήλικο είναι εκτός πραγματικότητας. Αναφορικά με τα ιατρικά έξοδα/ιατροί/φαρμακεία που σύμφωνα με την Αιτήτρια ανέρχονται στο ποσό των €100 μηνιαίως, αναφέρω επίσης ότι είναι εκτός πραγματικότητας, δεδομένου ότι τα ανήλικα παιδιά μου είναι δικαιούχοι στο ΓΕΣΥ, και τα πιο πάνω έξοδα δεν μπορούν να υπερβαίνουν το ποσό των €20 μηνιαίως και για τα δυο ανήλικα. Περαιτέρω από ότι γνωρίζω, η Αιτήτρια, ως τραπεζικός υπάλληλος, καλύπτεται από Ασφάλεια Υγείας.
  17. Αρνούμαι και απορρίπτω τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι δήθεν έχει μηνιαία έξοδα €100 για ιδιαίτερα μαθήματα/φροντιστήρια του Α.. Έχω στην κατοχή μου και παρουσιάζω ως Τεκμήριο Δ, βεβαίωση από την διεύθυνση των φροντιστηρίων ΧΧΧΧ, σύμφωνα με την οποία τα ανήλικα παιδιά μου παρακολούθησαν ο μεν Α. μαθήματα Αγγλικών για την περίοδο από Σεπτέμβριο 2022 έως Μάρτιο 2023, δηλαδή για περίοδο οκτώ μηνών και ο Α. μαθήματα ρομποτικής για την ίδια περίοδο. Συνεπώς τον Μάιο που καταχώρησε την Αίτηση της η Αιτήτρια τα ανήλικα παιδιά μας δεν παρακολουθούσαν οποιοδήποτε φροντιστήριο.» Έχω υπόψη μου ότι η διαδικασία αυτή δεν προσφέρεται για λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή ευρημάτων σε σχέση με τις δυνατότητες των διαδίκων όσο και σε σχέση με τις ανάγκες των ανηλίκων (Jonitexo πιο πάνω). Αυτά είναι θέματα που θα κριθούν στα πλαίσια της εναρκτήριας αίτησης. Παρόλα ταύτα οφείλω να επισημάνω σε σχέση με τις δόσεις δανείων που επικαλείται η Αιτήτρια, ότι δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη εφόσον η διατροφή των ανηλίκων προηγείται των οποιωνδήποτε υποχρεώσεων τέτοιας φύσης (Αντωνίου ν. Αντωνίου
(1969)1 ΑΑΔ 307, Roberts v. Roberts 1968, 3 All E.R. 479 και Χαραλάμπους ν. Χαραλάμπους
(2010)1 ΑΑΔ 951). Αντίθετα, τυχόν επιδόματα που λαμβάνει η Αιτήτρια, όπως ισχυρίζεται ο Καθ' ου η αίτηση λαμβάνονται υπόψη, με το επίδομα μονογονιού να πιστώνεται στα εισοδήματά της και το επίδομα τέκνου να αφαιρείται από τα έξοδα των ανηλίκων (Μάρκου ν. Kuzichava Μάρκου, Έφεση Αρ. 22/2019, 24/6/2021 και Konyalian ν. Paskulov, Έφεση Αρ. 2/20, 24/6/21). Ακόμα σε σχέση με τη θέση του Καθ' ου η αίτηση ότι είναι άνεργος, επισημαίνω πως σημασία έχει η εισοδηματική του δυνατότητα και όχι μόνο το υπαρκτό εισόδημα του (Μενελάου ν. Μενελάου
(1993)1 ΑΑΔ 381, Ιωάννου ν. Ιωάννου
(1993)1 ΑΑΔ 900, Δημητρίου ν. Περδίου
(2005)1 ΑΑΔ 1418). Στο δε τεκμήριο Γ που επικαλείται ο Καθ' ου η αίτηση ουδεμία αναφορά γίνεται περί ανικανότητάς του για εργασία. Επισημαίνω ακόμα για την παραδοχή του Καθ' ου η αίτηση για συνεισφορά του στη διατροφή των παιδιών ύψους €400 μηνιαίως, πως αυτή συνδέεται με την εργασία του στο εξωτερικό χωρίς αναφορά, απ' οποιονδήποτε από τους διαδίκους, στο ύψος του τότε μισθού του. Σε σχέση με τις ανάγκες των ανηλίκων οι επισημάνσεις που γίνονται από τον Καθ' ου η αίτηση σε πλείστα από τα κονδύλια και τα έξοδα που τα αφορούν δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητες, όπως π.χ. το αν καταβάλλεται ή όχι ενοίκιο ή και πόση είναι η αναλογία των παιδιών, το ύψος των ιατρικών εξόδων τους λόγω ΓΕΣΥ, το αν οι δραστηριότητες του ενός παιδιού (20.ιγ) και τα ιδιαίτερα μαθήματα/φροντιστήρια του άλλου παιδιού (20.ιδ), γίνονται ή όχι. Ως προς αυτά τα τελευταία αναφέρω ότι σχετικές οι αποδείξεις που προσκόμισε η Αιτήτρια αφορούν πληρωμές για το μήνα Ιανουάριο του 2023 (Μέρος του ΤΕΚ Δ). Τέλος υπόψη λαμβάνεται και το γεγονός ότι κατά παραδοχή του Καθ' ου η αίτηση, ανεξάρτητα από τους λόγους που ο ίδιος επικαλείται, οι οποίοι και δεν μπορούν να απασχολήσουν το Δικαστήριο στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης, δεν έχει επικοινωνία με τους ανηλίκους (Ρουσουνίδης ν. Ρουσουνίδου, Έφ. Αρ. 25/2019, ημερομ. 15/12/2021). Συνεκτιμώντας το διαθέσιμο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιόν μου και επαναλαμβάνοντας πως δεν είναι η ώρα για πλήρη αξιολόγηση της μαρτυρίας, κρίνω, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης αυτής, δίκαιη την έκδοση προσωρινού διατάγματος ύψους €200 μηνιαίως. Θέλω, πριν αφήσω την απόφαση αυτή, να επαναλάβω και να τονίσω ότι ο επακριβής καθορισμός της συνεισφοράς του κάθε διαδίκου στη διατροφή των παιδιών του αποτελεί θέμα που θα εξεταστεί κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης, όπου το Δικαστήριο θα αξιολογήσει το σύνολο της ενώπιόν του μαρτυρίας και θα εξάξει τα τελικά του συμπεράσματα. Η όποια διαφορά δε ως προς τη συνεισφορά του κάθε γονέα, είτε πρόκειται για την Αιτήτρια, είτε για τον Καθ' ου η αίτηση δύναται να θεραπευθεί με την αναδρομικότητα του όποιου τελικού διατάγματος διατροφής ήθελε εκδοθεί. Με βάση όλα τα πιο πάνω, εκδίδεται προσωρινό διάταγμα, μέχρι περατώσεως της κυρίως αίτησης ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου, με το οποίο διατάσσεται ο Καθ' ου η αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια από σήμερα και την αντίστοιχη ημέρα κάθε επόμενου μήνα το ποσό των €200 μηνιαίως, ως η συνεισφορά του για τη διατροφή των ανήλικων τέκνων του, ½ για κάθε παιδί. Ως προς τα έξοδα, θεωρώ ότι, υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, η πιο κατάλληλη διαταγή είναι όπως αυτά ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης, σε καμία περίπτωση όμως να είναι εναντίον της Αιτήτριας. (Υπ.) ............ Δ. Κούσιου, Πρ. /ΚΤ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.