Ε.Κ. ν. Σ.Ξ., Αρ. Αίτησης: 150/2018, 24/4/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Δικαιοδοσία Διατροφής Ενώπιον: Φ. Κωνσταντίνου, Δ. Αρ. Αίτησης: 150/2018 Μεταξύ: Ε.Κ. Αιτήτρια και Σ.Ξ. Καθ΄ ου η αίτηση ------------------------------- Aίτηση ημερομηνίας 26.9.2023 για παραμερισμό της απόφασης ημερομηνίας 10.10.2018 Ημερομηνία: 24 Απριλίου 2024 Εμφανίσεις: Για την αιτήτρια - καθ'ης η αίτηση: κ. Α. Παπαδοπούλου για Ε. Βραχίμη & ΣΙΑ Για τον καθ'ου η αίτηση - αιτητή: κ. Α. Κυριάκου ΑΠΟΦΑΣΗ Οι διάδικοι απέκτησαν στις 10.8.2012 ένα τέκνο, την Φ., από σχέση που είχαν. Εκδόθηκε απόφαση στις 13.6.2017 στην αίτηση 12/16, μετά από απόδειξη, αφού ο καθ'ου η αίτηση δεν εμφανίστηκε στη διαδικασία εκείνη, με την οποία η ανήλικη αναγνωρίστηκε ως τέκνο του καθ'ου η αίτηση. Εκδόθηκε διάταγμα διατροφής στις 10.10.2018, μετά από απόδειξη της αίτησης, αφού ο καθ'ου η αίτηση δεν εμφανίστηκε στη διαδικασία. Διατάχθηκε να καταβάλλει στην αιτήτρια ποσό €800 μηνιαίως από 1.7.2018 ως συνεισφορά του για τη διατροφή του ανήλικου τέκνου του Φ.Κ. Με αίτηση του ο καθ'ου η αίτηση, στο εξής «ο αιτητής», που καταχώρισε στις 26.9.2023, ζητά τον παραμερισμό της επίδοσης της αίτησης και κατ' ακολουθία της απόφασης που εκδόθηκε στις 10.10.
- Η αίτηση αυτή αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας εξέτασης. Ισχυρίζεται ότι «δεν έλαβε νόμιμη γνωστοποίηση της διαδικασίας λόγω κακής επίδοσης» και «έχει εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση». Στην ένορκη δήλωση της δικηγόρου του δικηγορικού γραφείου που εκπροσωπεί τον αιτητή, που συνοδεύει την αίτηση, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σχετικά γεγονότα: Eκδόθηκε διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης της εναρκτήριας αίτησης στην ηλεκτρονική διεύθυνση [ ].com. O αιτητής «ουδέποτε χρησιμοποιούσε την πιο πάνω ηλεκτρονική διεύθυνση και δεν είναι ο κάτοχος αυτής. Η ηλεκτρονική διεύθυνση που χρησιμοποιούσε κατά τη διάρκεια που εργαζόταν στη [ ].com ήταν [ ].com». Kατατέθηκε αλληλογραφία προς τον αιτητή, άσχετη με τα επίδικα θέματα, στην οποία αναγράφεται ως διεύθυνση του αιτητή [ ].com (Τεκμήριο 4). Αναφέρθηκε ότι η ηλεκτρονική διεύθυνση [ ].com στην οποία έγινε η επίδοση της αίτησης διατροφής αναφέρεται στη σελίδα της ΙSA (International Screenwriters' Association) και δημιουργήθηκε «με σκοπό την προώθηση της καμπάνιας της ISA αποκλειστικά κατά το έτος 2014» και «ουδέποτε είχε ο αιτητής πρόσβαση σε αυτή». Aναφέρθηκε ότι ο αιτητής εργαζόταν στην εν λόγω εταιρεία από το 2013 μέχρι και το 2016 που αποχώρησε από αυτή. Αναφέρθηκε «Το γεγονός ότι η ISA είχε καταχωρημένο ακόμα το όνομα του και κάποια ηλεκτρονική διεύθυνση με το όνομα του αιτητή δεν αποδεικνύει απολύτως τίποτα. Δεν μπορεί δηλαδή να τεκμηριώσει ότι το 2018 ο αιτητής είχε πρόσβαση σε ένα ηλεκτρονικό ταχυδρομείο μιας εταιρείας που αποχώρησε δύο χρόνια προηγουμένως». Ο αιτητής δεν έλαβε γνώση της διαδικασίας της αίτησης διατροφής, αφού επιδόθηκε «σε μια ηλεκτρονική διεύθυνση που δεν χρησιμοποιεί και όχι στη διεύθυνση που χρησιμοποιεί». Του επιδόθηκε το διάταγμα διατροφής που εκδόθηκε στις 10.10.2018 μέσω δικαστικού επιμελητή στην Ελλάδα στις 31.7.
- Ο αιτητής έχει καλή υπεράσπιση στην υπόθεση με αναφορά στο εισόδημα του, στην απόκτηση δύο τέκνων, στην οικονομική κατάσταση της αιτήτριας, στο εξής «η καθ'ης η αίτηση», και στα διογκωμένα έξοδα του τέκνου που αναφέρθηκαν στην αίτηση διατροφής. Ο αιτητής ανέφερε με ένορκη δήλωση του, αφού δόθηκε άδεια από το Δικαστήριο, τα ακόλουθα σχετικά γεγονότα: «. ουδέποτε χρησιμοποιούσα την πιο πάνω ηλεκτρονική διεύθυνση και δεν είμαι ο κάτοχος αυτής. Όπως αναφέρω και πιο κάτω, η ηλεκτρονική διεύθυνση που αναφέρει η καθ'ης η αίτηση δημιουργήθηκε για την προώθηση μιας συγκεκριμένης καμπάνιας το έτος
- Η ηλεκτρονική διεύθυνση που χρησιμοποιούσα κατά τη διάρκεια που εργαζόμουν στην εταιρεία [ ].com ήταν [ ].com.» Η καθ'ης η αίτηση εξασφάλισε διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση της αίτησης διατροφής σε λανθασμένη ηλεκτρονική διεύθυνση από την οποία δεν μπορούσε να λάβει γνώση καθότι από την εταιρεία αποχώρησε το 2016 και η επίδικη ηλεκτρονική διεύθυνση δημιουργήθηκε «για την καμπάνια 2014». Αναφέρθηκε στα γεγονότα της «καλής υπεράσπισης» του που είναι η οικονομική κατάσταση του κατά το έτος 2018 και σήμερα, η απόκτηση δύο τέκνων και στην οικονομική κατάσταση της καθ'ης η αίτηση. Στην ουσία επαναλαμβάνει τα ίδια γεγονότα που αναφέρθηκαν στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την εξεταζόμενη αίτηση. Ανέφερε όσο αφορά το χρόνο που μεσολάβησε στην προώθηση της εξεταζόμενης αίτησης ότι το επίδικο διάταγμα διατροφής του επιδόθηκε στις 31.7.2023 «εν μέσω των καλοκαιρινών διακοπών». Επικοινώνησε με το δικηγόρο του στις αρχές Αυγούστου, αυτός βρισκόταν σε διακοπές και επικοινώνησε πάλι μαζί του περί το τέλος Αυγούστου και αποφάσισαν να μελετήσουν το ενδεχόμενο καταχώρισης της εξεταζόμενης αίτησης. Οι δικηγόροι του μετέβηκαν στο Πρωτοκολλητείο του Δικαστηρίου στις 15.9.2023 για να προβούν σε έρευνα στο φάκελο της υπόθεσης, ο φάκελος είχε χαθεί, προέβηκαν σε έρευνα στις 19.9.2023 και προετοίμασαν την εξεταζόμενη αίτηση. Η παρέλευση δύο μηνών δεν θεωρείται «υπέρμετρη καθυστέρηση από τη στιγμή μάλιστα που μεσολαβούσε ο Αύγουστος που είναι μήνας διακοπών για όλους», όπως τον ενημέρωσαν οι δικηγόροι του. Στην ένσταση της καθ'ης η αίτηση προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι:
- O αιτητής δεν έχει δώσει ικανοποιητική εξήγηση για την παράλειψη του να παρουσιαστεί στη διαδικασία καθώς και για την καθυστέρηση του να καταχωρίσει την αίτηση παραμερισμού.
- Έχει επιδείξει περιφρονητική συμπεριφορά της δικαστικής διαδικασίας.
- Δεν έχει αποδείξει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση. Στην ένορκη δήλωση της η καθ'ης η αίτηση, που συνοδεύει την ένσταση, ανέφερε τα ακόλουθα σχετικά γεγονότα: To επίδικο διάταγμα διατροφής επιδόθηκε στον αιτητή στις 31.7.
- Καταχώρισε την εξεταζόμενη αίτηση στις 26.9.
- Ανέφερε ότι ο αιτητής δεν προσκόμισε αποδεικτικό στοιχείο για τον ισχυρισμό του ότι αποχώρησε από την εταιρεία [ ].com το 2016 ενώ φαίνεται από το λογαριασμό που διατηρεί στο facebook στις 6.2.2019, τρία χρόνια μετά την κατ' ισχυρισμό αποχώρηση, ότι ανάρτησε τη σελίδα της εταιρείας. Κατατέθηκε σχετική εκτυπωμένη ανάρτηση (Τεκμήριο Α). Ανέφερε στη συνέχεια ότι ο αιτητής δεν αμφισβητεί την ύπαρξη της επίδικης διεύθυνσης, ισχυρίζεται όμως ότι δεν είχε πρόσβαση σ' αυτή. Υποστήριξε ότι ο αιτητής ήταν «Managing Director» της εταιρείας όπως αναφέρεται στο σχετικό έγγραφο που κατέθεσε για την απόδειξη της αίτησης της και κατέθεσε στην παρούσα διαδικασία (Τεκμήριο Β). Ανέφερε ότι ο αιτητής ήταν Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας και γι' αυτό καταχωρίστηκαν τα στοιχεία του ως στοιχεία επικοινωνίας με την εταιρεία στην προωθητική καμπάνια. Είναι η θέση της «Είναι παράλογο να πληρώνεις για μια καμπάνια και να ισχυρίζεσαι ότι το ενδιαφερόμενο κοινό δεν μπορεί να επικοινωνήσει με τα στοιχεία τα οποία εσύ ο ίδιος ανάρτησες». Ανέφερε ότι ο αιτητής ισχυρίζεται ότι η καμπάνια έγινε περί το
- Φαίνεται στο έγγραφο που κατέθεσε στην ένορκη δήλωση της για την υποκατάστατη επίδοση και κατέθεσε στην παρούσα διαδικασία ότι υπάρχουν αναρτήσεις με διάφορες εκδηλώσεις για το Φεβρουαρίου 2017 (Τεκμήριο Γ). Αναφορικά με τους ισχυρισμούς του αιτητή στην ένορκη δήλωση του σχετικά με τη διεύθυνση του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του δεν αποδεικνύει τίποτε αφού η ύπαρξη μιας διεύθυνσης ηλεκτρονικού ταχυδρομείου δεν απαγορεύει την ύπαρξη άλλης του ίδιου προσώπου. Αναφερόμενη στο εισόδημα του κατέθεσε ότι ο αιτητής προσπαθεί να παρουσιάσει τον εαυτό του σε κατάσταση οικονομικής αδυναμίας για να συνεισφέρει όσο το δυνατό λιγότερο στα έξοδα διατροφής του τέκνου τους. Οι δικηγόροι των διαδίκων κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις στις 20.3.2024 και επιφυλάχθηκε η απόφαση. Μελέτησα την εξεταζόμενη αίτηση και την ένσταση καθώς και όσα υποστήριξαν με τις αγορεύσεις τους οι δικηγόροι των διαδίκων. Η Δ17 Θ10 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας όπως ίσχυαν, ορίζει ότι στην περίπτωση που εκδοθεί απόφαση, το Δικαστήριο δύναται «στην κατάλληλη περίπτωση να ακυρώσει ή να διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση με όρους που θα ήταν δίκαιοι». Στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην Sabine Zehil v. Neil Roberts
(2009)1A AAΔ678 στην οποία αναφέρθηκε η Δ17 Θ10 λέχθηκε: «Είναι προφανές ότι το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια, η οποία ασκείται αφού εξισορροπηθούν διάφοροι παράγοντες όπως η επάρκεια της δικαιολογίας για τη μη εμφάνιση, η ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ακρόασης, η ανάγκη διαφύλαξης του τελεσίδικου μιας απόφασης και κατά πόσο ο αιτητής έχει δείξει ότι έχει καλή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Στην υπόθεση Siberia Air v. Πούλλικα
(2005)1 Α.Α.Δ. 893, συνοψίζονται οι σχετικές αρχές στο πιο κάτω απόσπασμα από τη σελίδα 897:- 'Είναι γεγονός ότι το πιο σημαντικό στοιχείο σε αιτήσεις αυτής της μορφής είναι η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης. Όταν ένας διάδικος επιτύχει να αποδείξει ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση, καλύπτει ό,τι σχεδόν απαιτείται για τον παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε στην απουσία του. Ωστόσο, η απόδειξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης δεν είναι στοιχείο απόλυτα καθοριστικό για την επιτυχία της αίτησης και τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης. Το δικαστήριο, διατηρεί την ευχέρεια να αρνηθεί το επανάνοιγμα της υπόθεσης όταν διαπιστώσει ότι η διαγωγή του διαδίκου που εξαιτείται τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης είναι τέτοια που πλήττει το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης. Αν διαπιστωθεί ότι η συμπεριφορά του αιτητή είναι ασυγχώρητα περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου του ή αδικαιολόγητα καθυστερεί ή ανεξήγητα παραλείπει να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία στην προώθηση αίτησης για παραμερισμό της απόφασης, αυτή η συμπεριφορά, που με άλλα λόγια συνιστά αδιαφορία, μπορεί να αποβεί παράγων αποτυχίας της αίτησης για παραμερισμό. Βλ. Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη
(1997)1 Α.Α.Δ. 941, Γερολέμου v. Σ.Π.Ε. Κοντέας
(2002)1 Α.Α.Δ. 818 και Alpha Bank Ltd v. Στεφάνου
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 1101.'» Καθώς και ότι: «Πέραν των πιο πάνω, το δικαστήριο έχει πάντοτε υποχρέωση να διασφαλίζει το δικαίωμα κάθε διαδίκου για δίκαιη δίκη. Το συγκεκριμένο δικαίωμα, δεν μπορεί να διασφαλιστεί χωρίς ο διάδικος να έχει ελεύθερη πρόσβαση στο δικαστήριο. Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ερμηνεύοντας το Αρθρο 6
(1)της Σύμβασης, θεώρησε ότι η πρόσβαση στο δικαστήριο και το ταυτόχρονο δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί, δεν πρέπει μόνο να διατυπώνονται, αλλά θα πρέπει να είναι και αποτελεσματικά. Στην υπόθεση Οργανισμός Χρηματοδότησης Τράπεζας Κύπρου Λτδ. v. Μιχαήλ
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 1044, αναφέρθηκε ότι: 'Το δικαίωμα κάθε ατόμου να λαμβάνει γνώση δικαστικής διαδικασίας που να τον αφορά, και να ακούεται σ' αυτή, είναι αυτονόητο και αυτόδηλο.' (Βλ. επίσης Δημοκρατία v. Ζήνα Πουλλή
(2001)3 Α.Α.Δ. 1060). Βέβαια, το δικαίωμα για δίκαιη δίκη συναρτάται προς τα δικαιώματα άλλων διαδίκων. Κριτήριο είναι πάντοτε η αρχή της αναλογικότητας και τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Όπως αναφέρθηκε στην Κολλάτου v. Παναγιώτου
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 895:- 'Στην αποτίμηση των συμφερόντων της δικαιοσύνης, προέχει η διασφάλιση δικαίας δίκης, η οποία συναρτάται τόσο με το δικαίωμα εκατέρου των διαδίκων να ακουστεί στην υπόθεσή του, όσο και με τη διεκπεραίωση της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο. Οι Θεσμοί έχουν ως κύριο αντικείμενο την καθιέρωση του θεσμικού πλαισίου για τη διασφάλιση δικαίας δίκης...'» Έχω μελετήσει με τη δέουσα προσοχή τα ενώπιον μου θέματα που εγείρονται. Λαμβάνω υπόψη τα ακόλουθα σημαντικά για την κατάληξη μου. Ο αιτητής έλαβε γνώση του επίδικου διατάγματος διατροφής με την επίδοση στις 31.7.
- Πρόβαλε τους λόγους της καθυστέρησης να κινηθεί για παραμερισμό του. Αόριστα πρόβαλε ότι επικοινώνησε με το δικηγόρο του «αρχές Αυγούστου», αυτός «βρισκόταν σε διακοπές» και επικοινώνησε πάλι μαζί του περί το τέλος Αυγούστου και αποφάσισαν «να μιλήσουν για το ενδεχόμενο καταχώρισης της εξεταζόμενης αίτησης». Καθυστέρησε δηλαδή στο στάδιο αυτό πέραν του ενός μηνός για να αποφασίσει «να μιλήσουν» με το δικηγόρο του «για το ενδεχόμενο» να προβεί σε σχετική αίτηση παραμερισμού. Οι δικηγόροι του μετέβηκαν στο Πρωτοκολλητείο για έρευνα στο φάκελο της υπόθεσης για πρώτη φορά στις 15.9.
- Ο ισχυρισμός ότι ο φάκελος χάθηκε και ανευρέθηκε στις 19.9.2023 είναι αόριστος και ατεκμηρίωτος και δεν βοηθά τον αιτητή αφού η αίτηση καταχωρίστηκε στις 26.9.2023, σχεδόν δύο μήνες μετά την επίδοση του επίδικου διατάγματος. Η αναφορά των δικηγόρων του ότι «ο Αύγουστος είναι μήνας διακοπών για όλους» δεν τον βοηθά. Είχε τη δυνατότητα να προβεί σε καταχώριση της αίτησης παραμερισμού. Η πορεία της δικαστικής διαδικασίας δεν μπορεί να είναι δέσμια της κρίσης του διαδίκου σε σχέση με το χρόνο που ο ίδιος επιλέγει να καταχωρίσει την αίτηση παραμερισμού. Δεν μου διαφεύγει το γεγονός της καθυστέρησης της επίδοσης του διατάγματος διατροφής στον αιτητή λόγω των δυσκολιών προσωπικής επίδοσης που είχε η καθ'ης η αίτηση. Κρίνω όμως όσο αφορά την καθυστέρηση του αιτητή στην επιδίωξη παραμερισμού του επίδικου διατάγματος ότι «αδικαιολόγητα καθυστέρησε και ανεξήγητα παρέλειψε να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία στην προώθηση αίτησης για παραμερισμό της απόφασης», όπως κρίθηκε στη Zehil v. Roberts (ανωτέρω). Η καθυστέρηση οφείλεται στις καλοκαιρινές διακοπές του δικηγόρου του «αρχές Αυγούστου», στην «απόφαση να μιλήσουν για το ενδεχόμενο αίτησης παραμερισμού» «τέλος Αυγούστου», με αποτέλεσμα την καταχώριση της εξεταζόμενης αίτησης στο τέλος Σεπτεμβρίου, 26.9.2023, γεγονότα που δείχνουν συμπεριφορά που με άλλα λόγια συνιστά αδιαφορία και μπορεί να αποβεί παράγων αποτυχίας της αίτησης για παραμερισμό όπως κρίθηκε στην αναφερθείσα Νομολογία. Με απασχόλησε ο ισχυρισμός του αιτητή ότι δεν έλαβε γνώση της αίτησης διατροφής με την επίδοση στην επίδικη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου «[ ].com». Ο αιτητής δεν αμφισβητεί την ύπαρξη της επίδικης διεύθυνσης ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Πρόβαλε όμως ότι δεν την χρησιμοποιούσε και δεν ήταν κάτοχος αυτής ακόμα και όταν εργαζόταν στην εταιρεία μέχρι το 2016 που αποχώρησε, όπως ισχυρίστηκε. Προκύπτει από την ενώπιον μου μαρτυρία ότι πρόκειται για υπαρκτή διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που ήταν δημοσιευμένη για να επικοινωνήσουν οι ενδιαφερόμενοι. Οι ισχυρισμοί του αιτητή ότι «δόθηκε για την καμπάνια» που έγινε κατά το 2014 και ότι δεν χρησιμοποιούσε αυτή και χρησιμοποιούσε την άλλη που ισχυρίστηκε δεν αποδείχθηκαν. Ο αιτητής ισχυρίστηκε ότι εργαζόταν στην εν λόγω εταιρεία μέχρι το 2016, γεγονός που δεν απόδειξε. Η καθ'ης η αίτηση καταχώρισε στην ένσταση αντίγραφο από το λογαριασμό του αιτητή στο λογαριασμό του στο LinkedIn (Τεκμήριο Β). Αναφέρεται σ' αυτό η εμπειρία του ως «Managing Director» της εταιρείας [ ].com, «Ιανουάριος 2013 - Σήμερα ̇ 5 χρόνια 10 μήνες». Προκύπτει από το έγγραφο αυτό ότι εργαζόταν τουλάχιστον μέχρι τον Οκτώβριο 2018 στην εν λόγω εταιρεία. Συνεπώς προκύπτει ότι εργαζόταν στην εταιρεία κατά το χρόνο της υποκατάστατης επίδοσης. Αναφέρθηκαν από την πλευρά του αιτητή αντιφατικοί ισχυρισμοί. Ισχυρίστηκε ότι δεν χρησιμοποιούσε την επίδικη ηλεκτρονική διεύθυνση κατά το χρόνο που εργαζόταν στην εταιρεία μέχρι το 2016 που αποχώρησε και ότι δεν είχε πρόσβαση στην επίδικη ηλεκτρονική διεύθυνση το 2018, αφού αποχώρησε δύο χρόνια προηγουμένως το 2016, ενώ προκύπτει όπως ανωτέρω αναφέρθηκε ότι εργαζόταν τουλάχιστον μέχρι τον Οκτώβριο
- Αντιφάσκει δηλαδή στον ισχυρισμό του ότι δεν χρησιμοποιούσε την επίδικη ηλεκτρονική διεύθυνση κατά το χρόνο που εργαζόταν στην εταιρεία αλλά και ότι δεν είχε πρόσβαση σ' αυτή το 2018 αφού κατά τον ισχυρισμό του αποχώρησε από την εταιρεία το
- Ο αιτητής κατέθεσε στην εξεταζόμενη αίτηση έγγραφα αλληλογραφίας προς τον ίδιο στα οποία αναγράφεται η ηλεκτρονική διεύθυνση [ ].com (Τεκμήριο 4). Προκύπτει ότι ήταν υπαρκτές δύο ηλεκτρονικές διευθύνσεις του αιτητή. Ο αιτητής δεν ικανοποίησε το Δικαστήριο ότι «δεν είχε πρόσβαση» στην επίδικη ηλεκτρονική διεύθυνση στην οποία έγινε υποκατάστατη επίδοση της αίτησης διατροφής. Πρόβαλε αντιφατικούς ισχυρισμούς όπως ανωτέρω αναφέρθηκε. Πέραν τούτου, η παράλειψη του να ενημερώνεται για την αλληλογραφία του δεν τον βοηθά. Ενόψει των ανωτέρω καταλήξεων, οι ισχυρισμοί του αιτητή για εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση δεν τον βοηθούν. Επισημαίνω ότι παρόλο το γεγονός ότι η αιτήτρια προχώρησε σε απόδειξη της αίτησης διατροφής, το Δικαστήριο κατέληξε στα ευρήματα του ακολουθώντας τις αρχές της Νομολογίας για τα εισοδήματα των διαδίκων και τα έξοδα του τέκνου. Η εξεταζόμενη αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της καθ'ης η αίτηση και εναντίον του αιτητή όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Φ. Κωνσταντίνου, Δ. sn cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο