A.X.B. ν. Μ.Γ.Μ., Αρ. Αίτησης: 83/24, 19/6/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Δικαιοδοσία Διατροφής Ενώπιον: Σ. Νεοφύτου, Δ. Αρ. Αίτησης: 83/24 Μεταξύ: A.X.B. Αιτητής και Μ.Γ.Μ. Καθ' ης η αίτηση Ενδιάμεση δια κλήσεως αίτηση ημερομηνίας 20.03.2024 για ακύρωση και/ή τροποποίηση διατάγματος διατροφής. Ημερομηνία: 19 Ιουνίου 2024 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: Μ. Κοκωνάς για Α.Χρίστου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε Για την Καθ' ης η αίτηση: Γ. Γεωργίου (κα) για Δρ. Κ. Χρυσοστομίδης & Σια Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Oι διάδικοι υπήρξαν σύζυγοι και κατά τη διάρκεια του γάμου τους απέκτησαν δύο τέκνα, τον Μ.Α. ηλικίας 9 ετών και την Ν. ηλικίας 4 ετών. Ο γάμος τους λύθηκε με διάταγμα Δικαστηρίου. Στις 22.06.2023 εκδόθηκε μετά από ακρόαση διάταγμα διατροφής εναντίον του Αιτητή για το ποσό των €472 μηνιαίως και επιπλέον διαταγή όπως καταβάλλει το 62% των εξόδων ασφάλειας υγείας των παιδιών, της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης που δεν καλύπτεται από το ΓΕΣΥ και την ασφάλεια υγείας, των θεραπειών και δραστηριοτήτων που παρακολουθεί ο ανήλικος Μ.Α. και των εξόδων φοίτησης της ανήλικης Ν. στο νηπιαγωγείο (αντίγραφο απόφασης τεκμήριο 2 μαρτυρίας Αιτητή). Την απόφαση αυτή εφεσίβαλε ο Αιτητής. Η έφεση απορρίφθηκε με απόφαση του Εφετείου ημερομηνίας 07.06.
- Πέντε ημέρες μετά την έκδοση του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής επιβλήθηκε στον Αιτητή ποινή φυλάκισης 18 μηνών μετά από παραδοχή του σε ποινική υπόθεση για αδικήματα πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης εναντίον της Καθ' ης η αίτηση (τεκμήριο 1 μαρτυρίας Αιτητή). Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο εναρκτήρια αίτηση, ο Αιτητής αιτείται είτε την ακύρωση είτε την τροποποίηση του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής, δια μειώσεως του ποσού της διατροφής από €472 πλέον όλων των υπόλοιπων εξόδων στο ποσό των €100 μηνιαίως μέχρι την αποφυλάκιση του. Στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση του, ισχυρίζεται ότι κατά την έκδοση του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής λήφθηκε υπόψιν ότι τα εισοδήματα του ήταν της τάξεως των €2.278 και της Καθ' ης η αίτηση της τάξεως των €1.375 μηνιαίως. Αποτελεί θέση του ότι λόγω των συντρεχουσών ποινών φυλάκισης που του επιβλήθηκαν έχουν μεταβληθεί οι όροι επί των οποίων στηρίχθηκε η έκδοση του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής, εφόσον πλέον δεν εργάζεται και δεν έχει πραγματικές απολαβές. Από τις 29.06.2023 που έλαβε τον τελευταίο του μισθό μέχρι και σήμερα τα εισοδήματα του είναι μηδενικά. Διευκρινίζει ότι είναι αξιωματικός στην Εθνική Φρουρά και ότι με την αποφυλάκιση του θα συνεχίσει την εργασία του. Όπως αναφέρει, διατηρεί κοινό τραπεζικό λογαριασμό με την μητέρα του, στον οποίο κατατίθετο ο μισθός του για όσο εργαζόταν και η μητέρα του έχει κατατεθειμένα δικά της χρήματα. Κατέθεσε ως τεκμήριο 3 δέσμη καταστάσεων του εν λόγω τραπεζικού λογαριασμού για την περίοδο 01.03.2023 - 27.09.2023 και 01.01.24 - 29.02.
- Από τον λογαριασμό αυτό κατέβαλε στην Αιτήτρια το ποσό των €7.44,65 που αφορούσε το αναδρομικό ποσό διατροφής που επιδίκασε το Δικαστήριο με την απόφαση του ημερομηνίας 22.06.2023 (τεκμήριο 4, αντίγραφο πιστοποιητικό τράπεζας). Έτσι παρέμεινε ως υπόλοιπο το ποσό των €6.467,17 που όπως ισχυρίζεται μειώνεται συνεχώς λόγω των συμβατικών υποχρεώσεων και/ή οφειλών του που αφορούν σε ασφάλεια ζωής, ασφάλεια εφάπαξ και συμβόλαιο κινητής τηλεφωνίας που εξακολουθεί να ισχύει μέχρι σήμερα. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι το εναπομείναν ποσό ανήκει στην μητέρα του, ως ποσό που οφείλει να της επιστρέψει διότι οι γονείς του είχαν συνεισφέρει €12.000 για την αγορά διαμερίσματος που του ανήκει. Όπως αναφέρει, το σημερινό υπόλοιπο του λογαριασμού ανέρχεται σε €4.298,89 από το οποίο η μητέρα του αποπληρώνει τις οφειλές του και τις συμβατικές του υποχρεώσεις. Κατέθεσε ως τεκμήριο 5, αντίγραφο πιστοποιητικού του κοινού λογαριασμού ημερομηνίας 01.03.2024, επί του οποίου φαίνεται ανάληψη €1.000 από την μητέρα του και καθώς και το υπόλοιπο του λογαριασμού. Ο Αιτητής αναφέρει ότι έχει προτείνει στην Καθ' ης η αίτηση να της δίνει το ποσό των €100 μηνιαίως ως συνεισφορά του στη διατροφή των παιδιών τους για όσο διάστημα δεν εργάζεται, ποσό που πρέπει να δανειστεί εφόσον δεν έχει κανένα εισόδημα. Η πρόταση αυτή απορρίφθηκε από την Καθ' ης η αίτηση. Τονίζει την αδυναμία του να συμμορφωθεί με το διάταγμα διατροφής και υποδεικνύει ότι η Καθ' ης η αίτηση εξακολουθεί να εργάζεται με εισοδήματα της τάξεως των €1.400 μηνιαίως πλέον επίδομα τέκνου και μονογονεϊκής οικογένειας και είναι η θέση του ότι η οικονομική της κατάσταση είναι καλύτερη σε σχέση με τον χρόνο έκδοσης του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής. Αντίθετα, ο ίδιος αδυνατεί να συμμορφώνεται με το διάταγμα λόγω οικονομικής αδυναμίας, η δε συνέχιση ισχύος του διατάγματος ενέχει τον κίνδυνο της εκ νέου φυλάκισης του. Αυτό κατά τον ίδιο θα είχε ως αποτέλεσμα να αδυνατεί και πάλι να εργαστεί και επομένως να μην μπορεί να συνεισφέρει στη διατροφή των παιδιών του κάτι που θα έχει αντίκτυπο στο καλώς νοούμενο συμφέρον τους και ιδιαίτερα στην ανάπτυξη και ευημερία τους. Καταληκτικά σημειώνει ότι η ζημιά που θα προκληθεί σε περίπτωση απόρριψης της αίτησης του θα είναι ανεπανόρθωτη και ότι θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η Καθ' ης η αίτηση αντέδρασε στην αίτηση καταχωρώντας ένσταση στην οποία προβάλλει 17 λόγους για τους οποίους η αίτηση πρέπει να απορριφθεί. Μεταξύ άλλων αποτελούν λόγοι ένστασης ότι ο Αιτητής δεν απέστειλε στην Καθ' ης η αίτηση Επιστολή Απαίτησης ως όφειλε βάσει των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, ότι η αίτηση είναι παράτυπη, ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος, ότι ο Αιτητής απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο και/ή παρέθεσε αναληθή και ανακριβή γεγονότα, ότι παρέλειψε να αναφέρει ότι στις 09.02.2024 στα πλαίσια της αίτησης με αρ. 105/22 εκδόθηκε απόφαση από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λευκωσίας με την οποία απορρίφθηκε αίτημα του για αναστολή του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής και ότι με την υπό εξέταση αίτηση ζητείται εκ νέου η ίδια θεραπεία, ότι προσπαθεί να διορθώσει τη νομική βάση της προγενέστερης του αίτησης, ότι η αίτηση είναι καταχρηστική, εκλείπει το κατεπείγον και τέλος ότι οποιαδήποτε θεραπεία τυχόν αποδοθεί θα είναι άνευ αντικειμένου εφόσον ο Αιτητής θα αποφυλακιστεί μέχρι την έκδοση της απόφασης. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση της Καθ' ης η αίτηση η οποία ισχυρίζεται ότι η μόνη έγνοια του Αιτητή δεν είναι η διασφάλιση του καλώς νοούμενου συμφέροντος των ανήλικων, όπως ισχυρίζεται αλλιώς δεν θα προέβαινε σε τόσες δικαστικές διαδικασίες εναντίον της με κάθε αφορμή για να μην πληρώνει διατροφή. Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι στις 10.07.2023 ο Αιτητής καταχώρισε ενδιάμεση αίτηση στα πλαίσια της αίτηση διατροφής με αρ. 105/2022, για την αναστολή και/ή τερματισμό και/ή τροποποίηση της συνεισφοράς του στη διατροφή των ανηλίκων, αίτηση η οποία απορρίφθηκε (τεκμήριο 1 - απόφαση Δικαστηρίου). Ένα μήνα αργότερα καταχώρισε εναρκτήρια αίτηση και την υπό εξέταση αίτηση και στις 02.08.2023 καταχώρισε Έφεση με αρ. 5/2023 στην τελική απόφαση του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής. Ισχυρίζεται ότι ακόμη και αν ο Αιτητής δεν λαμβάνει εισόδημα κατά την διάρκεια της φυλάκισης του, έχει αποταμιεύσεις τις οποίες μπορεί να χρησιμοποιήσει για την πληρωμή της διατροφής των ανηλίκων. Υποστηρίζει ότι ο τραπεζικός λογαριασμός που διατηρεί ο Αιτητής με την μητέρα του από την αρχή της σχέσης τους χρησιμοποιείτο εξ ολοκλήρου και αποκλειστικά από τον Αιτητή, και ως εκ τούτου το συνολικό υπόλοιπο του λογαριασμού του ανήκει. Υποδεικνύει ότι ο Αιτητής σκόπιμα παρέλειψε να προσκομίσει στο δικαστήριο κατάσταση λογαριασμού για τους μήνες Οκτώβριο έως Δεκέμβριο του 2023 και αποκρύπτει ποσά που έλαβε στο λογαριασμό του εκείνη την χρονική περίοδο και ειδικότερα τον 13ο μισθό του. Αποκρύπτει επίσης ποσά που έλαβε η μητέρα του με σκοπό να μειωθεί το υπόλοιπο του λογαριασμού και να μην δοθούν αυτά τα χρήματα για την διατροφή των ανηλίκων. Σημειώνει επίσης ότι ενώ η κατάσταση λογαριασμού στο τέλος Σεπτέμβριου 2023 δείχνει υπόλοιπο €14.496,66 και ενώ τα συνολικά μηνιαία έξοδα του Αιτητή ως αυτά διαφαίνονται από την κατάσταση λογαριασμού είναι €249.86 (πληρωμή του λογαριασμού τηλεφώνου με την εταιρεία EPIC, της Ασφάλειας Ζωής και Ασφάλειας Εφάπαξ), αφού αφαιρεθούν €7.441,65 που αφορούν τα αναδρομικά έξοδα των ανηλίκων που κατέβαλε ο Αιτητής για την χρονική περίοδο Μάιο 2022 έως Ιούνιο 2023, το ποσό που φαίνεται στις αρχές Ιανουάριου του 2024 είναι €5.839,
- Επομένως, κατά τους 3 μήνες που αποκρύπτονται από τις προσκομισθείσες καταστάσεις λογαριασμού, έχουν αναληφθεί από τον τραπεζικό λογαριασμό, περίπου €466,32 πλέον ο 13ος μισθός του Αιτητή. Υποστηρίζει ότι από την 01.07.2023 μέχρι και σήμερα ο Αιτητής ουδέν ποσό κατέβαλε ως διατροφή και δεν έχει προχωρήσει στην καταχώριση οποιουδήποτε εντάλματος πληρωμής για όλους αυτούς του μήνες. Απορρίπτει τους ισχυρισμούς του Καθ' ου η αίτηση ότι οι γονείς του είχαν συνεισφέρει €6.000 για την αγορά του διαμερίσματος που διαμένουν και επαναλαμβάνει ότι τα χρήματα στον τραπεζικό λογαριασμό ανήκουν εξολοκλήρου στον ίδιο. Ισχυρίζεται επίσης ότι η μητέρα του προέβη σε ανάληψη του ποσού των €1.000 με σκοπό την μείωση του υπολοίπου του λογαριασμού και την αποφυγή της πληρωμής διατροφής από μέρους του Αιτητή και όχι για την πληρωμή των προσωπικών του εξόδων. Χαρακτηρίζει ανυπόστατους τους ισχυρισμούς του ότι η μητέρα του Αιτητή επωμίζεται τις οφειλές και τις συμβατικές του υποχρεώσεις εφόσον αυτές καταβάλλονται με πάγια εντολή (standing order) από τον εν λόγω λογαριασμό του. Σε αντίθεση με τον Αιτητή, υποστηρίζει ότι το ποσό των €5.500 που έχει από απομείνει στον εν λόγω λογαριασμό αρκεί για να καταβάλλει διατροφή ή έστω κάποιο κατάλληλο ποσό, έως την αποφυλάκιση του, εφόσον αυτή αναμένεται να γίνει πολύ σύντομα, λόγω των κανονισμών που ισχύουν στις φυλακές για την αποφυλάκιση κάποιου κατάδικου. Ισχυρίζεται επίσης ότι το ποσό των €100 που προτάθηκε από πλευράς του Αιτητή δεν είναι αρκετό για να καλύψει τις ανάγκες των ανηλίκων και ότι τα έξοδα που κατέβαλε ο Αιτητής στις πολλαπλές διαδικασίες που καταχώρισε, κάλλιστα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την καταβολή διατροφής για τα παιδιά του. Είναι η θέση της ότι με την παρούσα αίτηση ο Αιτητής προσπαθεί να μεταθέσει σε αυτήν τις ευθύνες του και ότι ο φόβος που εκφράζει για πιθανή μελλοντική ανικανότητα του να συνεισφέρει στη διατροφή των ανηλίκων λόγω της παράτασης της φυλάκισης του σκοπό έχει να δημιουργήσει παραστάσεις, αφού τους τελευταίους 11 μήνες δεν είχε κανένα πρόβλημα να μην καταβάλλει διατροφή, παρόλο που γνώριζε για την οικονομική της αδυναμία να καλύπτει όλες τις ανάγκες των ανηλίκων μόνη της με δανεισμό χρημάτων από διάφορα πρόσωπα. Υποστηρίζει ότι εάν η αίτηση απορριφθεί δεν θα επηρεαστεί δυσμενώς ο Αιτητής εφόσον μπορεί να καταβάλλει διατροφή χρησιμοποιώντας τις αποταμιεύσεις του και με την αποφυλάκιση του θα συνεχίσει να λαμβάνει το εισόδημα που λάμβανε πριν την φυλάκιση του. Εάν όμως εγκριθεί το αίτημα του, η ίδια δεν θα μπορεί να ανταπεξέλθει οικονομικά κάτι που θα έχει αρνητικό αντίκτυπο στα ανήλικα και στο βιοτικό τους επίπεδο. Οι ανήλικοι παρακολουθούν πληθώρα ιδιωτικών μαθημάτων, δραστηριοτήτων και ο ανήλικος Μ.Α. επισκέπτεται και διάφορους ειδικούς για την αντιμετώπιση και την καλύτερη διαχείριση των προβλημάτων που του δημιουργήθηκαν όταν ήταν μάρτυρας της ενδοοικογενειακής βίας που ασκούσε ο Αιτητής στην ίδια. Η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων θα επηρεάσει σοβαρά την ικανότητα της να συνεχίσει να πληρώνει όλα τα πιο πάνω και η πιθανή διακοπή των δραστηριοτήτων και συμβουλευτικών υπηρεσιών που παρέχονται στα παιδιά θα επιφέρει ανεπανόρθωτες ζημιές στην ψυχοσωματική υγεία και ευημερία των ανηλίκων. Τέλος η Καθ' ης η αίτηση υποστηρίζει ότι καμία μεταβολή έχει επέλθει από την έκδοση του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής εφόσον όταν εκδικαζόταν η αίτηση διατροφής, ο Αιτητής είχε ήδη παραδεχτεί τις πλείστες κατηγορίες, όλες εκ των οποίων επέφεραν ποινή φυλάκισης και γνώριζε ότι υπήρχε μεγάλη πιθανότητα να φυλακισθεί και τις συνέπειες που θα επέφερε στην ικανότητα του να καταβάλλει το ποσό της διατροφή. Εντούτοις, ουδέποτε ανέφερε οτιδήποτε κατά την δικαστική διαδικασία. Κατά την ακρόαση της αίτησης κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως του. Οι συνήγοροι των διαδίκων αρκέστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις και η κάθε πλευρά επιχειρηματολόγησε υπέρ των θέσεων της με αναφορά σε νομολογία. Έχω μελετήσει με προσοχή όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, την αίτηση, την ένσταση, τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων και τις αγορεύσεις των συνηγόρων τους. Κατά πρώτον, κρίνω σκόπιμο να ασχοληθώ με τον λόγο ένστασης της Αιτήτριας που αφορά την διαδικασία που ακολούθησε ο Αιτητής πριν την έγερση της παρούσας αίτησης. Στην αγόρευση της η ευπαίδευτη συνήγορος της Αιτήτριας με αναφορά στο Μέρος 3 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023 και ειδικότερα τον Κανονισμό 3.9
(2)και
(3), ισχυρίζεται ο Αιτητής όφειλε να αποστείλει επιστολή απαίτησης στην Καθ' ης η αίτηση με την οποία να της έδιδε λεπτομέρειες για την απαίτηση του και να την καλούσε για διαπραγμάτευση για να αποφευχθεί η καταχώριση εναρκτήριας αίτησης. Είναι η θέση της ότι το Δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψιν του την παράλειψη του Αιτητή να συμμορφωθεί με τις πρόνοιες της Ενότητας II του Μέρους 3 κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας κατά πόσον θα επιβάλει κυρώσεις δυνάμει του Μέρους 28 και 39. Εισηγείται συγκεκριμένα ότι τα έξοδα της διαδικασίας θα πρέπει να επιδικαστούν εναντίον του Αιτητή, λόγω του ότι με τη συμπεριφορά του προκάλεσε ταλαιπωρία στην Καθ' ης η αίτηση και δημιουργήθηκαν αχρείαστα έξοδα. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή από την άλλη με αναφορά στον Κανονισμό 3.9
(3)του Μέρους 3, υποστηρίζει ότι οι σκοποί της προδικαστικής συμπεριφοράς στην υπό κρίση περίπτωση έχουν υπέρ το δέον εκπληρωθεί. Προς τούτο σημειώνει ότι η ίδια η Καθ' ης η αίτηση αναφέρει ότι της έγινε πρόταση για μείωση του ποσού της διατροφής την οποία απέρριψε, αφού έχε ήδη προηγηθεί η καταχώριση της αίτησης αναστολής του ποσού της διατροφής με αρ. 105/2022 που τελικώς απορρίφθηκε από το Δικαστήριο. Και σε εκείνη την διαδικασία η Καθ' ης η αίτηση αρνήθηκε οποιαδήποτε διευθέτηση. Καταλήγει στο ότι η θέση της Καθ' ης η αίτηση ότι υπέστη ταλαιπωρία λόγω της καταχώρισης της παρούσας αίτησης καθίσταται παντελώς ανυπόστατη και αβάσιμη. Ως είναι γνωστόν, από την 01.09.2023 εφαρμόζονται οι Κανονισμοί Πολιτικής Δικονομίας του 2023, οι οποίοι μεταξύ άλλων καθιέρωσαν νέους τρόπους έναρξης των διαδικασιών. Στο Μέρος 60 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023, υπό τον τίτλο «Παλιές Διαδικασίες» προβλέπονται τα ακόλουθα: «60.1. Μεταβατική διευθέτηση
(1)Οι παρόντες κανονισμοί τίθενται σε ισχύ από την 3η Ιουλίου 2023, σε σχέση με το Εφετείο το οποίο εγκαθιδρύεται δυνάμει των περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμων του 1964 έως (Αρ. 3) του 2022, (Ν. 33/1964).
(2)Οι παρόντες κανονισμοί τίθενται σε ισχύ σε σχέση με τις υπόλοιπες δικαιοδοσίες, στις οποίες αφορούν, από την 1η Σεπτεμβρίου 2023 σε διαδικασίες που καταχωρίζονται από 1η Σεπτεμβρίου 2023.
(3)Οι παρόντες κανονισμοί δεν εφαρμόζονται σε σχέση με ειδικές διαδικασίες ή ειδικές δικαιοδοσίες για τις οποίες ισχύουν συγκεκριμένοι διαδικαστικοί κανονισμοί, οι οποίοι προβλέπονται από συγκεκριμένο νόμο ή κανονισμό. Νοείται ότι στο βαθμό που ο συγκεκριμένος νόμος ή κανονισμός παραπέμπει στην, ή επιτρέπει την, εφαρμογή των εκάστοτε κανονισμών πολιτικής δικονομίας, τότε εφαρμόζονται οι παρόντες κανονισμοί στο βαθμό που προβλέπεται.» Σε ότι αφορά σε υποθέσεις που καταχωρούνται ενώπιον του Οικογενειακού Δικαστηρίου, ο περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Διαδικαστικός Κανονισμός του 1990 και συγκεκριμένα ο Κ. 3
(1)προβλέπει ότι η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου αρχίζει με την καταχώριση από τον αιτητή στη Γραμματεία του Δικαστηρίου αίτησης σύμφωνα με τον Τύπο 1. Ως προς το εναρκτήριο μέσο που επέλεξε ο Αιτητής δεν υπάρχει αμφισβήτηση. Η διαφωνία των διαδίκων έγκειται στο κατά πόσον η παράλειψη του Αιτητή να συμμορφωθεί με το Μέρος 3 Ενότητα II των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023 και να ακολουθήσει τα προδικαστηριακά πρωτόκολλα που αναφέρονται σε αυτό είναι τέτοια που να πρέπει να του επιβληθούν κυρώσεις. Σύμφωνα με το Μέρος 1 Κανονισμός 1.2
(1), οι νέοι Κανονισμοί αποτελούν διαδικαστικό κώδικα με πρωταρχικό σκοπό την παροχή στο Δικαστήριο της δυνατότητας να χειρίζεται υποθέσεις κατά τρόπο δίκαιο και με αναλογικό τρόπο. Στο Μέρος 3 Κανονισμός 3.9
(2)αναφέρεται ότι τα προδικαστηριακά πρωτόκολλα αποτελούν τη συνήθη και εύλογη προσέγγιση σε σχέση με προδικαστηριακή συμπεριφορά και αναμένεται ότι θα ακολουθούνται. Περαιτέρω, στο Μέρος 3 Κανονισμός 3.9
(3), αναφέρεται λεπτομερώς ο σκοπός των προδικαστηριακών πρωτοκόλλων. Στο Μέρος 3, Κανονισμός 3.10.
(2)και
(3)υπό τον τίτλο «Συμμόρφωση με Πρωτόκολλα» προβλέπεται ότι: «
(2)Όταν ένα μέρος παραλείπει να συμμορφωθεί με τις πρόνοιες της παρούσας Ενότητας ή συγκεκριμένου προδικαστηριακού πρωτοκόλλου και εγείρεται δικαστική διαδικασία, το δικαστήριο δύναται να λάβει υπόψη του τέτοια παράλειψη κατά την άσκηση των εξουσιών του, δυνάμει του Μέρους 28 ή του Μέρους 39 ή όταν αποφασίζει κατά πόσον πρέπει να επιβληθούν κυρώσεις.
(3)Στην περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο εξετάζει την επιβολή κυρώσεων όπως προνοείται στην παράγραφο
(2)οι συνέπειες που είχε η μη συμμόρφωση στο άλλο μέρος συνιστούν σχετικό παράγοντα.» Πρωταρχικός σκοπός των νέων Κανονισμών είναι η παροχή στο Δικαστήριο της δυνατότητας να χειρισμού των υποθέσεων κατά τρόπο δίκαιο και με αναλογικό κόστος (Μέρος 1. Κ.2). Ο σκοπός των προδικαστηριακών πρωτοκόλλων είναι μεταξύ άλλων να προάγουν περισσότερες προδικαστηριακές επαφές μεταξύ των μερών, να ενθαρρύνουν την ανταλλαγή μεταξύ των μερών έγκαιρης και πλήρους πληροφόρησης σχετικά με την ενδεχόμενη δικαστική απαίτηση και να αποφευχθεί η προσφυγή των μερών στο δικαστήριο με διακανονισμό της απαίτησης πριν την έναρξη δικαστικής διαδικασίας. Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που ο Αιτητής προσφεύγει στο Δικαστήριο για να ζητήσει θεραπείες σχετικές με την ισχύ του διατάγματος διατροφής για το χρονικό διάστημα που βρίσκεται έγκλειστος στις Κεντρικές Φυλακές. Έχει προηγηθεί η καταχώριση ενδιάμεσης αίτησης στα πλαίσια της αίτησης διατροφής με αριθμό 105/2022, στην οποία αιτείτο την αναστολή του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής, αίτηση στην οποία η Καθ' ης η αίτηση ενέστη και εν τέλει εκδικάστηκε και απορρίφθηκε για τυπικούς λόγους. Συνεπώς η Καθ' ης η αίτηση ήταν γνώστης της πρόθεσης του Αιτητή να εγείρει διαδικαστική διαδικασία. Προκύπτει επίσης ότι στα πλαίσια εκείνης της διαδικασίας έγιναν επαφές μεταξύ των διαδίκων και είχαν την ευκαιρία να ανταλλάξουν τις απόψεις τους, ωστόσο δεν έγινε κατορθωτό να καταλήξουν σε οποιοδήποτε διακανονισμό. Το γεγονός αυτό ενισχύεται και από τους ισχυρισμούς του Αιτητή αλλά και της ίδιας της Καθ' ης η αίτηση ότι της είχε γίνει πρόταση για καταβολή του ποσού των €100 μηνιαίως, πρόταση που απέρριψε και ότι οι δικηγόροι της έκαναν διάφορες άλλες προτάσεις οι οποίες δεν έγιναν αποδεκτές. Ακολούθησε η καταχώριση της παρούσας αίτησης, όπου έγιναν προσπάθειες και ενώπιον του Δικαστηρίου για την εξεύρεση μιας κοινώς αποδεκτής λύσης, κάτι που δεν επετεύχθη και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Στην υπό κρίση περίπτωση ναι μεν δεν τηρήθηκε η διαδικασία του προδικαστηριακού πρωτοκόλλου υπό τη στενή έννοια ως προβλέπεται στους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας του 2023, ωστόσο όλα όσα προηγήθηκαν της καταχώρισης της παρούσας αίτησης δεικνύουν ότι ο σκοπός του προδικαστηριακού πρωτοκόλλου, ήτοι να φέρει ο Αιτητής εις γνώσιν της Καθ' ης η αίτηση την πρόθεση του για λήψη νομικών μέτρων εναντίον της για να της δοθεί η ευκαιρία να συζητήσει και να τοποθετηθεί επί της αξίωσης του ή ακόμα και να επιτευχθεί διακανονισμό πριν την έναρξη της δικαστικής διαδικασίας έχει εκπληρωθεί. Με αυτά τα δεδομένα δεν μπορεί να λεχθεί ότι η παράλειψη του Αιτητή να ακολουθήσει το προδικαστηριακό πρωτόκολλο έχει οδηγήσει σε έναρξη δικαστικής διαδικασίας η οποία διαφορετικά δεν θα χρειαζόταν να ξεκινήσει ή έχει προκαλέσει έξοδα που διαφορετικά δεν θα είχαν δημιουργηθεί. Περαιτέρω, δεν έχει καταδειχθεί ότι η Καθ' ης η αίτηση υπέστη οποιαδήποτε ουσιαστική βλάβη ή έχουν επηρεαστεί δυσμενώς τα δικαιώματα της συνεπεία της παράλειψης του Αιτητή να συμμορφωθεί με τον Κανονισμό 3, εφόσον η μη συμμόρφωση του δεν την έχει φέρει σε δυσμενέστερη θέση από εκείνη που θα βρισκόταν εάν υπήρχε συμμόρφωση, ως η ίδια υποστηρίζει. Κατ' ακολουθία δεν θεωρώ ότι η υπό εξέταση περίπτωση είναι τέτοια που να πρέπει να οδηγήσει σε επιβολή κυρώσεων στον Αιτητή σε σχέση με τα έξοδα. Προχωρώ κατωτέρω να εξετάσω τους λόγους ένστασης που σχετίζονται με την μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων από μέρους του Αιτητή και την απουσία του στοιχείου του κατεπείγοντος. Δεν διαφεύγουν της προσοχής μου οι αρχές που έχει θέσει η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με τα πιο πάνω θέματα, όπου ο διάδικος που επιζητά την έκδοση ενός διατάγματος μονομερώς υποχρεούται να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα γεγονότα που επενεργούν στην κρίση του [Βλ. Τσερκέζος v. Dragon Tourist Enterprises Ltd
(2009)1(A) Α.Α.Δ. 734]. Επίσης για να δικαιολογείται η έκδοση ενός διατάγματος μονομερώς, κατά παρέκκλιση του θεμελιώδους κανόνα της δικαιοσύνης, που απαιτεί ακρόαση των δύο μερών πριν την άσκηση δικαστικής εξουσίας, θα πρέπει να συντρέχει και το στοιχείο του κατεπείγοντος [Βλ. Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598]. Οι πιο πάνω αρχές τυγχάνουν αυστηρής εφαρμογής στα πλαίσια εξέτασης μονομερούς αίτησης που δεν είναι η περίπτωση στη συγκεκριμένη υπόθεση όπου η αίτηση έχει καταχωρηθεί ως δια κλήσεως αίτηση και έχει επιδοθεί στην Καθ' ης η αίτηση. Συνεπώς οι σχετικοί λόγοι ένστασης απορρίπτονται. Αναφορικά με τον λόγο ένστασης ότι με την ενδιάμεση αίτηση ζητείται η ίδια θεραπεία που ζητείτο με την ενδιάμεση αίτηση υπ' αρ. 105/22 που τελικώς απορρίφθηκε από το Δικαστήριο με αποτέλεσμα να εκδικάζεται το ίδιο θέμα για δεύτερη φορά που κάτι συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας, σημειώνω τα εξής. Η αίτηση υπ' αρ. 105/22 απορρίφθηκε για τυπικούς λόγους και συγκεκριμένα λόγω λανθασμένης και/ ή ελλιπούς νομικής βάσης και/ή λανθασμένου εναρκτήριου μέσου, χωρίς να εξεταστεί η ουσία της, γεγονός που δεν εμποδίζει τον Αιτητή να επανέλθει με νέα αίτηση (βλ. Salaman Daniel Christofides v. Π. Κυριάκου
(1997)1 ΑΑΔ 1741). Ούτε το γεγονός ότι ο Αιτητής εφεσίβαλε την απόφαση διατροφής στην οποία εκδόθηκε το υφιστάμενο διάταγμα διατροφής και ακολούθως καταχώρισε την παρούσα αίτηση δύναται να θεωρηθεί ως κατάχρηση της διαδικασίας εφόσον με τις δύο αυτές διαδικασίες δεν επιδιώκεται ο ίδιος σκοπός, όπως και ο συνήγορος του Αιτητή υποδεικνύει με τις αγορεύσεις του. Προχωρώ κατωτέρω να εξετάσω τους λόγους ένστασης που σχετίζονται με την πλήρωση των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/160 οι οποίες πρέπει να συντρέχουν κατά την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και είναι οι εξής: Α. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση Β. Ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία στην αγωγή και Γ. Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα. (Βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Τσιολάκκη και άλλη ν. Στυλιανίδη
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 782, Πουργουρίδη κ.α .Μέζου,
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, M & Ch Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) 1 Α.Α.Δ. 1791). Είναι πάγια νομολογημένο περαιτέρω, ότι από μόνη της η ύπαρξη των τριών πιο πάνω προϋποθέσεων του άρθρου 32 δεν είναι αρκετή αλλά το Δικαστήριο πρέπει επιπρόσθετα στο τελικό στάδιο να σταθμίσει κατά πόσον είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ΄΄ Βασίλη
(1989)1 ΑΑΔ 152). Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν μπορεί να προβεί σε οποιαδήποτε ευρήματα, ούτε αποφασίζει επί διαφιλονικούμενων θεμάτων. Οι αντικρουόμενοι ισχυρισμοί εξετάζονται στην ακρόαση της κυρίως αίτησης (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 ΑΑΔ 363). Σε σχέση με την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση έχει εξηγηθεί ότι δεν απαιτείται τίποτα περισσότερο από του να καταδειχθεί συζητήσιμη υπόθεση ενώ η δεύτερη προϋπόθεση σύμφωνα με την Odysseos ανωτέρω περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά κάτι λιγότερο από το "ισοζύγιο των πιθανοτήτων " που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές διαφορές. Ως προς την τρίτη προϋπόθεση, η οποία σχετίζεται με την επάρκεια της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης, στην Timberland ανωτέρω έχει λεχθεί ότι «η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου σε θεραπεία». Ομοίως, στην Κυρίσαββα v. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. έχουν λεχθεί τα ακόλουθα: «όμως η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπ' όψη.» Οι πιο πάνω προϋποθέσεις κρίνονται με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό εξέταση κάθε φορά θέμα. Έχοντας υπόψη μου τις πιο πάνω αρχές, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσον δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος, χωρίς να καταλήγω σε οποιαδήποτε τελικά συμπεράσματα επί των γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται από τις δύο πλευρές. Το αρ. 33 του Νόμου του Περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν. 216/90 (στο εξής "ο Νόμος"), καθορίζει ότι οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις τους. Όπως έχει λεχθεί στην απόφαση ΧΧΧ Δημοσθένους v. ΧΧΧ Δημοσθένους Έφεση Αρ. 21/2019 ημ. 29/6/2020 «το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων. Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής.» Σύμφωνα με το αρ. 38.
(1)του Νόμου, το Δικαστήριο δύναται να τροποποιήσει την απόφαση του ή και να διατάξει τον τερματισμό της διατροφής, αν αφότου εκδόθηκε η απόφαση που προσδιορίζει τη διατροφή μεταβλήθηκαν οι όροι της. Το αρ. 38 του Νόμου δίδει εξουσία στο Οικογενειακό Δικαστήριο να τροποποιεί προηγούμενη απόφαση του. Στην απόφαση Χριστοδουλίδου ν. Πολυβίου, Έφ. Αρ. 27/2020, ημερ.15.12.2021, συνοψίζονται οι βασικές παράμετροι που διέπουν το ζήτημα της τροποποίησης διατάγματος διατροφής. Παρατίθεται αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: «Σύμφωνα με το Άρθρο 33
(1)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/1990), οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του, ενώ το Άρθρο 38 του ιδίου νόμου προνοεί ότι: «
(1)Αν αφότου εκδόθηκε η απόφαση που προσδιορίζει τη διατροφή μεταβλήθηκαν οι όροι της, το Δικαστήριο μπορεί να τροποποιήσει την απόφαση του ή και να διατάξει τον τερματισμό της διατροφής». Στην Αντρέου ν. Τσίρου, Έφ. Αρ.16/2013, ημερ.21.12.2016, αναφέρθηκε ότι η νομολογία έχει καθορίσει ότι μόνο γεγονότα τα οποία ανακύπτουν μετά την έκδοση του αρχικού διατάγματος είναι δυνατό να ληφθούν υπόψη προς αναθεώρηση του υφιστάμενου διατάγματος και πως: «Είναι η μεταβολή των όρων που καθιστά την αρχική απόφαση μεταρρυθμιστέα». Ο αιτητής έχει το βάρος απόδειξης ότι οι όροι του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής έχουν μεταβληθεί ούτως ώστε να είναι αναγκαία η τροποποίηση του (βλ. ακόμα Μέγας ν. Kvasnikova, Αρ. Έφ. 26/2019, ημερ.10.7.2020 και Πετρή ν. Γρηγοριάδου Αρ. Έφ. 28/2019, ημερ.4.6.2021). Στην Σ.Κ. ν. Ε.Ζ., Αρ. Έφ.39/2016, ημερ.5.3.2020, αναφέρθηκε ότι ο αιτητής είχε υποχρέωση να καταδείξει τις περιστάσεις εκείνες οι οποίες μεσολάβησαν από την έκδοση του διατάγματος και δικαιολογούσαν την τροποποίηση του, αναλόγως. Δεν ήταν, όμως, συγχρόνως, αναγκαίο να αποδειχθούν οι περιστάσεις που οδήγησαν, αρχικά, στην έκδοσή του, δεδομένου, μάλιστα, ότι αυτό είχε εκδοθεί εκ συμφώνου.» Αυτό που εξάγεται από τα πιο πάνω είναι πως η μεταβολή των όρων της προηγούμενης απόφασης θα πρέπει να είναι μεταγενέστερη του χρόνου έκδοσης της, άρα πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης θα πρέπει να αποτελέσουν γεγονότα που επεσυνέβησαν μετά τον χρόνο έκδοσης της απόφασης. Στην υπό κρίση υπόθεση κρίνω ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση εφόσον ο Αιτητής δικαιούται με βάσει το αρ. 38 του Νόμου να αποταθεί στο Δικαστήριο και να ζητήσει την τροποποίηση ή ακόμα και την ακύρωση του διατάγματος διατροφής. Το πραγματικό γεγονός της φυλάκισης του Αιτητή φαίνεται εκ πρώτης όψεως να έχει επιφέρει μεταβολή των συνθηκών επί των οποίων εκδόθηκε το υφιστάμενο διάταγμα διατροφής εφόσον εκ των πραγμάτων έχει απωλέσει την κύρια πηγή εισοδημάτων του. Η θέση της Καθ' ης η αίτηση ότι το γεγονός αυτό δεν πρέπει να ληφθεί υπόψιν ως ένα νέο γεγονός λόγω του ότι ο Αιτητής γνώριζε ότι κατά πάσα πιθανότητα θα του επιβαλλόταν ποινή φυλάκισης, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Η κρίση για το είδος και την έκταση της ποινής για τα αδικήματα που κατηγορείτο ο Αιτητής υπόκειτο αποκλειστικά στο εκδικάζον την ποινική υπόθεση Δικαστήριο. Η απόφαση για το ποσό της διατροφής δεν θα μπορούσε να στηριχθεί σε κάποιο αβέβαιο μελλοντικό γεγονός, όσο πιθανό κι' αν ήταν αυτό. Κρίνεται συνεπώς ότι πληρείται και η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
- Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση, ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, υπό τις περιστάσεις που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, κρίνεται ότι πληρείται και αυτή. Ενόψει της ουσιαστική αδυναμίας του Αιτητή να εργαστεί για όλο το διάστημα που παραμένει έγκλειστος στις Κεντρικές Φυλακές, δεν έχει λάβει μισθοδοσία από τον Ιούλιο του
- Φαίνεται ότι υπάρχει οικονομική αδυναμία εκ μέρους του Αιτητή να καταβάλλει ολόκληρο το οφειλόμενο ποσό διατροφής. Ο φόβος που εκφράζει ο Αιτητής για το ενδεχόμενο να φυλακιστεί εκ νέου για οφειλόμενα ποσά διατροφής αμέσως μετά την αποφυλάκιση του είναι ορατός, εφόσον καταχωρίστηκε και στο παρελθόν ένταλμα φυλάκισης εναντίον του. Εάν αυτό συμβεί θα θέσει εκ νέου σε κίνδυνο την επιβίωση των τέκνων του. Ο Αιτητής αξιώνει διαζευκτικά την τροποποίηση του ποσού της διατροφής σε ένα ποσό που κατ' ισχυρισμό του δύναται να καταβάλλει για να μην κινδυνεύει να φυλακιστεί εκ νέου, ήτοι €100 μηνιαίως. Το γεγονός αυτό δεικνύει ότι ακόμα και έγκλειστος στις φυλακές, είναι σε θέση να συνεισφέρει στη διατροφή των παιδιών του έστω και με κάποιο μειωμένο ποσό. Δεικνύει επίσης κατά την κρίση μου ότι αντιλαμβάνεται ότι οι ανάγκες των παιδιών είναι τρέχουσες, καθημερινές και ότι χωρίς την συνεισφορά του ενός εκ των δύο γονέων στα έξοδα διατροφής, τίθεται σε κίνδυνο η διαβίωση των ανηλίκων. Εάν η επέμβαση του Δικαστηρίου δεν είναι άμεση για την τροποποίηση του διατάγματος διατροφής, έστω και προσωρινά, οι δυσάρεστες συνέπειες που αναφέρονται πιο πάνω θα επισυμβούν και θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Επιπρόσθετα, υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, δεν τίθεται θέμα επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων που σύμφωνα με τη νομολογία σχετίζεται με την προϋπόθεση αυτή. Αδιαμφισβήτητα η συνεισφορά και των δυο υπόχρεων γονέων είναι αναγκαία για την κάλυψη των βιοτικών αναγκών των ανηλίκων για την συντήρηση και διατροφή τους. Ωστόσο, για να επιτευχθεί αυτό νοείται ότι ο υπόχρεος γονέας έχει εισοδήματα είτε από την εργασία του είτε από άλλες πηγές. Με βάση τα δεδομένα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, κρίνεται ότι είναι αναγκαίο να τροποποιηθεί προσωρινά το διάταγμα διατροφής ούτως ώστε από την μία να δοθεί η ευκαιρία στον Αιτητή να συμμορφώνεται με αυτό και από την άλλη να μην διακινδυνεύει η καθημερινή διαβίωση και ευημερία των παιδιών. Οι αντικρουόμενοι ισχυρισμοί των διαδίκων για το εάν ο τραπεζικός λογαριασμός ανήκει αποκλειστικά στον Αιτητή ή όχι και το κατά πόσον θα πρέπει να θεωρηθεί ότι το εναπόμειναν ποσό ανήκει στη μητέρα του Αιτητή θα εξεταστούν κατά την ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης. Για τους περιορισμένους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, αρκούμαι μόνο να υποδείξω ότι η υποχρέωση διατροφής προηγείται κάθε άλλης οικονομικής υποχρέωσης των γονέων, όπως για παράδειγμα της πληρωμής τηλεφωνικής σύνδεσης κινητού τηλεφώνου, άλλων συμβατικών υποχρεώσεων ή ακόμα και ποσών που οφείλονται δυνάμει συμφωνίας δανείου. Στην περίπτωση του Αιτητή οι συμβατικές του υποχρεώσεις συμποσούνται τουλάχιστον στο ποσό των €255 μηνιαίως. Σημειώνω περαιτέρω ότι η ύπαρξη τραπεζικών λογαριασμών προς όφελος του υπόχρεου είναι κάτι που προσμετράται στις οικονομικές του δυνάμεις. Με βάση όλα τα ανωτέρω κρίνεται ότι είναι δίκαιο και εύλογο να τροποποιηθεί προσωρινά το διάταγμα διατροφής μέχρι την αποφυλάκιση του Αιτητή. Το ποσό που θα καθοριστεί πρέπει από την μια να είναι εντός των δυνατοτήτων του Αιτητή με βάση τα όσα ανωτέρω έχουν επεξηγηθεί και από την άλλη να επαρκεί για να καλύψει τουλάχιστον τις βασικές καθημερινές ανάγκες των παιδιών. Αν στο τέλος της διαδικασίας διαφανεί ότι ο Αιτητής αδίκως κατέβαλε αυτά τα ποσά ή ότι θα έπρεπε να καταβάλλει περισσότερα, είναι θέμα που θα αποφασιστεί και θα ρυθμιστεί αναλόγως κατά την ακρόαση της ουσίας της διαφοράς. Όλα τα πιο πάνω τα αναφέρω, χωρίς να παραγνωρίζω ότι στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται επί της ουσίας της υπόθεσης, ούτε προδικάζει οποιοδήποτε ζήτημα σε σχέση με αυτήν. Οι οποιεσδήποτε διαπιστώσεις στις οποίες έχω προβεί, γίνονται για σκοπούς εξέτασης της έκδοσης ή μη ενός προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην εναρκτήρια αίτηση, παραμένουν ζωντανά για να αποφασισθούν κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης(Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beograska Banka D.D.
(1999)1 (A) ΑΑΔ 225, 2336). Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο τροποποιείται προσωρινά το διάταγμα διατροφής που εκδόθηκε στα πλαίσια της αίτησης με αρ.105/22 από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λευκωσίας, δια μειώσεως του ποσού διατροφής από €472 πλέον του 63% των εξόδων των ανηλίκων που καθορίζονται στο εν λόγω διάταγμα, έτσι ώστε με το παρόν τροποποιητικό διάταγμα διατροφής να διατάσσεται ο Αιτητής όπως καταβάλλει στην Καθ' ης η αίτηση μηνιαίως από 01.04.2024, την πρώτη ημέρα κάθε επόμενου μηνός το ποσό των €400 μηνιαίως μέχρι και την τελευταία ημέρα του μηνός που θα αποφυλακιστεί από τις Κεντρικές Φυλακές και/ή μέχρι τελικής εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης εάν προηγηθεί της αποφυλάκισης και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Νοείται ότι από την πρώτη ημέρα του μηνός που έπεται της αποφυλάκισης του Καθ' ου η αίτηση, θα ισχύει εκ νέου του διάταγμα διατροφής ημερομηνίας 22.06.2023. Αναφορικά με τα έξοδα της διαδικασίας και υπό τις περιστάσεις που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση όπου ο Αιτητής δεν πέτυχε το αίτημα του για ακύρωση του διατάγματος ή μείωση του ποσού στο ποσό των €100 μηνιαίως και από την άλλη η Καθ' ης η αίτηση με την ένσταση της δεν πέτυχε την διατήρηση του διατάγματος ως έχει, κρίνω ορθό και δίκαιο όπως κάθε πλευρά επωμιστεί τα έξοδα της. (Υπ.)......... Σ. Νεοφύτου, Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο