Π.Γ. ν. Π.Σ., Αρ. Αίτησης: 2/2022, 31/10/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ Ενώπιον: Μ. Χ. Κάιζερ, Δ. Αρ. Αίτησης: 2/2022 (
- i)Μεταξύ: Π.Γ. Αιτητής και Π.Σ. Καθ'ης η αίτηση Αίτηση ημερ. 05/04/2024 για παρακοή διατάγματος ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 31 Οκτωβρίου, 2024 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή: κος Α. Παπάμιχαηλ για Α. Παπάμιχαηλ & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ'ης η αίτηση: κα Ε. Δρυμιώτου για Στέλιο Δ. Δρυμιώτη Α Π Ο Φ Α Σ Η Το επίδικο θέμα είναι αν η Καθ'ης η αίτηση παρήκουσε το Διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 13/05/2022 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση, το οποίο εξεδόθη εκ συμφώνου. Η Καθ'ης η αίτηση αντέδρασε στην αίτηση παρακοής καταχωρώντας ένσταση, προβάλλοντάς 10 λόγους ένστασης. Η ακρόαση της Αίτησης επικεντρώθηκε στις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων, χωρίς να υπάρξει αντεξέταση των ενόρκων δηλούντων. Πρόθεση μου είναι να μη επιβαρύνω την απόφαση με ό,τι δεν είναι σχετικό. Θα επικεντρωθώ στον πρώτο λόγο ένστασης, τον οποίο και θεωρώ καταλυτικό για την τύχη της αίτησης και στον οποίο έδωσε και η Καθ'ης η Αίτηση ιδιαίτερη βαρύτητα στην ένσταση και στην αγόρευση της αντίστοιχα. Η Καθ'ης η αίτηση στον πρώτο λόγο ένστασης αναφέρει ότι το επίδικο διάταγμα, το οποίο και αφορά η υπό εξέταση αίτηση, ουδέποτε της επιδόθηκε. Η θέση της παρέμεινε αναντίλεκτη, μάλιστα προτού το Δικαστήριο επιφυλάξει την απόφαση του, ο συνήγορος του Αιτητή το επιβεβαίωσε. Το άρθρο 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου που αφορά στο ουσιαστικό Δίκαιο (βλ. Krashias Shoe Factory Ltd v. Adidas
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750 K. Wunderlich v. E. Παναγιώτου
(1999)1 (Α) ΑΑΔ 366 και Οικονομίδου v. Economides Estates
(1999)1 (Β) ΑΑΔ 1145 επί αιτήσεων παρακοής αναφέρει τα εξής: «Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον θα έχη εξουσίαν να εξαναγκάζη εις υπακοήν προς οιονδήποτε διάταγμα εκδοθέν υπ΄ αυτού, διατάττον ή απαγορεύον την εκτέλεσιν οιοασδήποτε πράξεως, διά προστίμου ή φυλακίσεως ή μεσεγγυήσεως πραγμάτων. Και το δικαστήριον δύναται επιπροσθέτως να επιδικάση εις το πρόσωπον προς το συμφέρον του οποίου εξεδόθη το διάταγμα τοιούτον ποσόν υπό μορφή αποζημιώσεως ως το δικαστήριο δύναται να θεωρήση πρέπον. Νοείται ότι έκαστο δικαστήριο θα έχει εξουσία τιμωρίας για παρακοή ή και εξαναγκασμού σε υπακοή σ' οποιοδήποτε διάταγμα του στις περιπτώσεις που αφορούν διάδικο σε δικαστική διαδικασία αλλά και στις περιπτώσεις που αφορούν οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, νοουμένου ότι αυτό έλαβε γνώση του διατάγματος και εν γνώσει του και ηθελημένα παροτρύνει ή συνεργεί στη μη υπακοή διατάγματος.» Η δε Δικονομική διάταξη που παρέχει τη δυνατότητα να εφαρμοσθεί, είναι το άρθρο 42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Προσεκτική μελέτη του εν λόγω άρθρου, οδηγεί στις πιο κάτω προϋποθέσεις οι οποίες απαιτείται να συντρέχουν για τη νομική θεμελίωση της παρακοής, με το βάρος απόδειξης τους σε επίπεδο πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας να βρίσκεται στους ώμους του Αιτητή: 1. Το διάταγμα του Δικαστηρίου να είναι οπισθογραφημένο. 2. Η σύνταξη του διατάγματος του Δικαστηρίου να είναι σαφής και καθαρή. 3. Προσωπική επίδοση του διατάγματος[1]. 4. Η ηθελημένη ανυπακοή της Καθ'ης η αίτηση προς το διάταγμα του Δικαστηρίου. 5. Η αίτηση παρακοής να είναι δια κλήσεως και να υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση. 6. Η επίδοση της αίτησης παρακοής στην Καθ' ης η αίτηση προσωπικά. Απουσιάζει εν προκειμένω η προσωπική επίδοση του επίδικου διατάγματος. Εκείνο που προκύπτει από τα όσα αποφασίστηκαν στην απόφαση Μαρία Μαυρονικόλα ν. Άντη Ξάνθου
(2011)1 Α.Α.Δ. 293, προϋπόθεση ενεργοποίησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου για εκδίκαση αίτησης παρακοής αποτελεί η τήρηση των διαδικαστικών προϋποθέσεων που τίθενται από την Δ.42Α
(1). Το σχετικό απόσπασμα της απόφασης έχει ως ακολούθως: «Από την ιδία τη φύση της διαδικασίας παρακοής ως οιονεί ποινικής, (βλ.Halin v. Timur
(2005)1 Α.Α.Δ. 424, αναφύεται η ανάγκη πλήρους και αποτελεσματικής διαπίστωσης ύπαρξης των πιο κάτω προϋποθέσεων, επί ποινή ακυρότητας της διαδικασίας, (Μαρκίδης
(1991)1 Α.Α.Δ. 401: α. Ύπαρξη διατάγματος β. Ύπαρξη αναγκαίας οπισθογράφησης γ. Προσωπική επίδοση του διατάγματος δ. Προσωπική επίδοση της αιτήσεως παρακοής Σχετική επί του θέματος της ικανοποίησης των προϋποθέσεων για απόδειξη παρακοής είναι η υπόθεση Ονουφρίου ν. Βye
(2007)1 (Α) Α.Α.Δ. 371». Στην Ονουφρίου ν. Bye (ανωτέρω) τονίζεται ότι είναι ουσιώδες πως η επίδοση του διατάγματος στο πρόσωπο που αφορά πρέπει να προηγείται της συγκεκριμένης πράξης παρακοής, για την οποία παραπονείται ο Αιτητής. Συνεπώς η παράλειψη του Αιτητή να επιδώσει το επίδικο διάταγμα, σφραγίζει και την τύχη της αίτησης. Συνακόλουθα, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος του Αιτητή, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .......... Μ.Χ. Κάιζερ, Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Η έμφαση είναι του Δικαστηρίου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο