Ι.Π. ν. Ε.Σ., Αρ. Αίτησης: 198/2023, 29/3/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Πογιατζή, Δ. Αρ. Αίτησης: 198/2023 (i-justice) Μεταξύ: Ι.Π. από την Λεμεσό Αιτήτριας -κ α ι- Ε.Σ. από την Λεμεσό Καθ' ου η Αίτηση Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 01/09/2023 Ημερομηνία: 29 Μαρτίου, 2024 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: κα Βέσνα Κοβάτσεβιτς για Γιόλα Στυλιανίδη & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ου η Αίτηση: Μικαέλα Καραπατάκη για Karapatakis Pavlides LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι διάδικοι απέκτησαν από τον γάμο τους δύο τέκνα τον Χ.Σ. ηλικίας σχεδόν 14 ετών σήμερα και τον Π.Σ. ηλικίας σχεδόν 9 ετών σήμερα. Κατά/ή περί το έτος 2012 εγκαταστάθηκαν στην οικογενειακή εστία όπου και διαμένουν με τα τέκνα τους μέχρι και σήμερα παρά το γεγονός ότι επήλθε η διάσταση μεταξύ τους. Την 01/09/2023 η Αιτήτρια καταχώρησε εναρκτήρια Αίτηση με την οποία ζητά όπως καθοριστεί η συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στη διατροφή και συντήρηση των δύο ανήλικων τέκνων τους. Ταυτόχρονα καταχώρησε και μονομερή Αίτηση κατά την ίδια ημερομηνία με την οποία αξίωνε την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να καθοριζόταν η συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στην διατροφή του ανήλικου τέκνου τους Χ.Σ. στο ποσό των €1.075-. μηνιαίως και στο ποσό των €1.051-. μηνιαίως για το ανήλικο τέκνο τους Π.Σ. Στις 05/09/2023 το Δικαστήριο αφού εξέτασε μονομερώς την προαναφερόμενη ενδιάμεση Αίτηση, εξέδωσε προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάχθηκε ο Καθ' ου η Αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €500,00 μηνιαίως ως συνεισφορά για την διατροφή του ανήλικου υιού του Χ.Σ. και το ποσό των €450,00 μηνιαίως ως συνεισφορά για την διατροφή του ανήλικου υιού του Π.Σ. ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ։ Στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 01/09/2023 η οποία συνοδεύει τη μονομερή ενδιάμεση Αίτηση της ίδιας ημερομηνίας αξιώνοντας ενδιάμεση θεραπεία, η Αιτήτρια αναφέρει μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: Εγκαταστάθηκε με τον Καθ' ου η Αίτηση και τα τέκνα τους στην οικογενειακή εστία από το 2012 και εκεί διαμένουν όλοι μαζί μέχρι και σήμερα παρά το γεγονός ότι περί τις αρχές του 2021 επήλθε η διάσταση με αυτόν για λόγους που αφορούν τον ίδιο και/ή το πρόσωπο και των δύο τους. Ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση ζητεί από αυτήν να αποχωρήσει από την οικογενειακή εστία μαζί με τα τέκνα τους και μάλιστα ετοίμασε σχετικό κείμενο συμφωνίας δυνάμει του οποίου ο ίδιος απαλλάσσεται από οποιαδήποτε υποχρέωση στην διατροφή και συντήρηση των ανήλικων τέκνων τους μέχρι να αποχωρήσουν από την οικογενειακή εστία. Επισυνάπτει σχετικό αντίγραφο της συμφωνίας ως Τεκμήριο
- Αναφέρει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είναι ελεγκτής στο επάγγελμα και σήμερα εργάζεται ως διευθυντής σε εταιρεία που ασχολείται με εισαγωγή και εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων με συνολικά εισοδήματα περί τα €2,900 καθαρά πλέον μπόνους ύψους €15,000 ετησίως πλέον 13ο μισθό. Περαιτέρω, λαμβάνει ενοίκιο καταστήματος που είναι εγγεγραμμένο στο όνομα του εκ €550,00 μηνιαίως. Τα συνολικά εισοδήματα του ανέρχονται σήμερα στο ποσό των €4,700-. Η Αιτήτρια αναφέρει ότι είναι εκπαιδευτικός δημοτικής εκπαίδευσης στο δημόσιο και λαμβάνει μηνιαίως το ποσό των €3,067 καθαρά, πλέον 13ο μισθό. Ισχυρίζεται ότι παρά τα υψηλά του εισοδήματα ο Καθ' ου η Αίτηση εντελώς εκδικητικά δηλώνει ότι προτίθεται να καταβάλει €1,200 μηνιαίως ως συνεισφορά στα έξοδα διατροφής και συντήρησης των δύο ανήλικων τέκνων τους, υπό τον όρο ότι θα φύγουν από την οικογενειακή εστία και αρνείται να συνεισφέρει έστω και ένα ευρώ στο παρόν στάδιο. Προς επιβεβαίωση του ισχυρισμού της επικαλείται τις παραγράφους αρ. 4-6 της προαναφερόμενης συμφωνίας. Ζήτησε αρκετές φορές οικονομική βοήθεια από τον Καθ' ου η Αίτηση αλλά και πρακτική βοήθεια σε σχέση με τις ευθύνες των ανήλικων όμως αυτός εξακολουθεί να είναι κάθετα αρνητικός αφού θεωρούσε την φύλαξη και φροντίδα τους ως αποκλειστική της υποχρέωση. Ισχυρίζεται ότι για τις συνολικές ανάγκες διατροφής και συντήρησης των ανήλικων τέκνων τους λαμβανομένου υπόψη του υψηλού επιπέδου ζωής που απολάμβαναν με τον Καθ' ου η Αίτηση πριν την διάσταση των διαδίκων, απαιτείται το ποσό των €3,512,00-. Αναφέρει ότι τα συνολικά μηνιαία έξοδα του ανήλικου Χ.Σ. ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €1,545-. και τα αναλύει ενδεικτικά και όχι περιοριστικά, ως ακολούθως։ (α) Σίτιση......................€250,00-. (β) Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη............ €90,00-. (γ) Ετήσια συνδρομή συνδ. Γονέων & λοιπά έξοδα.....€15,00-. (δ) Σχολικές τσάντες, γραφική ύλη, χαρτικά κ.λ.π.....€20,00-. (ε) Σχολικές στολές & σχολικά παπούτσια........€70,00-. (στ) Σχολικό λεωφορείο................€10,00-. (ζ) Ένδυση-υπόδηση.................€80,00-. (η) Μαθήματα Αγγλικών, εγγραφή, βιβλία, εξετάσεις.. €122,00-. (θ) Μαθήματα Ελληνικών.............. €100,00-. (ι) Μαθήματα Μαθηματικών & βιβλία........... €66,00-. (κ) Μαθήματα Βιολογίας............... €25,00-. (λ) Μποξ & εξοπλισμός................ €77,00-. (μ) Είδη προσωπικής υγιεινής............. €40,00-. (ν) Προσωπικά έξοδα-κουρείο............. €15,00-. (ξ) Κοινωνικές υποχρεώσεις-γενέθλια.......... €80,00-. (ο) Ψυχαγωγία & έξοδοι με φίλους...........€70,00-. (π) Τηλέφωνο....................€25,00-. (ρ) Χαρτζιλίκι.....................€60,00-. (σ) Πάρτι γενεθλίων ανήλικου..............€70,00-. (τ) Δώρα Χριστουγέννων & γενεθλίων......... €80,00-. (υ) Ετήσια ταξίδια/διακοπές............... €150,00-. (φ) Διάφορα έκτακτα έξοδα.............. €50,00-. Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται ότι τα συνολικά μηνιαία έξοδα του ανήλικου Π.Σ. ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €1,495-. και τα αναλύει ενδεικτικά και όχι περιοριστικά, ως ακολούθως։ (α) Σίτιση......................€250,00-. (β) Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη............€90,00-. (γ) Ετήσια συνδρομή συνδ. Γονέων & λοιπά έξοδα.....€15,00-. (δ) Σχολικές τσάντες, γραφική ύλη, χαρτικά κ.λ.π.....€15,00-. (ε) Σχολικές στολές & σχολικά παπούτσια........€40,00-. (στ) Ένδυση-υπόδηση................€70,00-. (ζ) Μαθήματα Αγγλικών, εγγραφή, βιβλία, εξετάσεις...€90,00-. (η) Ποδόσφαιρο....................€70,00-. (θ) Εξοπλισμός ποδοσφαίρου..............€25,00-. (ι) Είδη προσωπικής υγιεινής.............€20,00-. (κ) Προσωπικά έξοδα-κουρείο............. €15,00-. (λ) Κοινωνικές υποχρεώσεις-γενέθλια..........€115,00-. (μ) Ψυχαγωγία....................€160,00-. (ν) Τηλέφωνο....................€25,00-. (ξ) Χαρτζιλίκι.....................€40,00-. (ο) Απογευματινή απασχόληση/ΣΚΕ........... €95,00-. (π) Πάρτι γενεθλίων ανήλικου.............. €80,00-. (ρ) Δώρα Χριστουγέννων & γενεθλίων.........€80,00-. (σ) Ετήσια ταξίδια/διακοπές..............€150,00-. (τ) Διάφορα έκτακτα έξοδα.............. €50,00-. Στην συνέχεια της ένορκης δήλωσης της, η Αιτήτρια αναφέρει ότι καταβάλλει κοινά έξοδα συνολικού ύψους €965,00 μηνιαίως όπως για την υπεραγορά, ηλεκτρικό ρεύμα και νερό, διαδίκτυο, συντήρηση πισίνας, οικιακή βοηθός, βενζίνη, συντήρηση αυτοκινήτου και οικίας καθώς και έκτακτα έξοδα. Υποστηρίζει ότι για τα προαναφερόμενα έξοδα των ανήλικων τέκνων της κάποια πληρώνονται σε μετρητά ενώ έχει απωλέσει τις περισσότερες αποδείξεις ενώ τα σχολικά θα καταβληθούν εντός των επόμενων ημερών. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι από τα κοινά έξοδα που αναφέρει πιο πάνω τουλάχιστον τα 2/4 ήτοι €482,00 αναλογούν στους ανήλικους. Ως εκ τούτου, αναφέρει ότι το συνολικό ποσό για τις ανάγκες του ανήλικου Χ.Σ. ανέρχεται στο ποσό των €1,776, ήτοι €1,535 + €241,00 και για τον ανήλικο Π.Σ. στο ποσό των €1,736,00 ήτοι €1,495 + €241,00-. Περαιτέρω, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι με βάση τα εισοδήματα των διαδίκων όπως τα έχει αναφέρει πιο πάνω, θα πρέπει ο Καθ' ου η Αίτηση να καταβάλει το ποσό των €1,075 μηνιαίως για τον ανήλικο Χ.Σ. και το ποσό των €1,051 μηνιαίως για τον ανήλικο Π.Σ. Λόγω της άρνησης και/ή παράλειψης του Καθ' ου να συνεισφέρει στα έξοδα των ανήλικων τέκνων τους, η Αιτήτρια δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις οικονομικές της υποχρεώσεις και αδυνατεί να καλύψει όλα τα έξοδα διαβίωσης και τις αυξημένες ανάγκες των παιδιών και έτσι αναγκάζεται να λαμβάνει οικονομική βοήθεια από τους γονείς της. Θεωρεί ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είναι σε θέση να καταβάλλει το συνολικό μηνιαίο ποσό των €2,126 μηνιαίως ως συνεισφορά του στην διατροφή και συντήρηση των ανήλικων τέκνων τους και σε αντίθετη περίπτωση οι συνέπειες θα είναι άσχημες για την διαβίωση τους, αφού η Αιτήτρια αδυνατεί να καλύψει τις ανάγκες τους. Λόγω της στάσης του Καθ' ου η Αίτηση βρίσκεται σε οικονομικό αδιέξοδο και θεωρεί εύλογο, δίκαιο, επείγον και προς το συμφέρον των ανήλικων τέκνων τους να εκδοθεί το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα. ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΘ' ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ։ To προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 05/09/2023 το οποίο εκδόθηκε από το Δικαστήριο προσέκρουσε στην ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση ημερομηνίας 20/11/
- Με αυτήν επιδιώκει την ακύρωση του διατάγματος, προβάλλοντας 12 λόγους ένστασης ως κάτωθι։ (α) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου για έκδοση του διατάγματος μονομερώς. (β) Δεν πληρείται η προϋπόθεση του κατεπείγοντος ή δεν υφίσταντο άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις για την έκδοση του διατάγματος. (γ) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης και/ή οριστικοποίησης του εκδοθέντος διατάγματος. (δ) Η Αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και/ή πληροφορίες και δεν προέβη σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη τέτοιων γεγονότων παραβαίνοντας την αρχή της μέγιστης καλής πίστης. (ε) Η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή κωλύεται από το να αιτείται την προς όφελος της άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και/ή να επικαλείται την ενεργοποίηση της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου και/ή των φυσικών αρχών της επιείκειας για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (στ) Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει εισοδήματα €4,700 μηνιαίως ως ισχυρίζεται η Αιτήτρια στην Αίτηση της και στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει. (ζ) Οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας που περιέχονται στην Αίτηση της και στην ένορκη δήλωση που την συνοδεύει καθώς και στα γεγονότα της κυρίως αίτησης της Αιτήτριας και στους οποίους στηρίχθηκε η έκδοση του διατάγματος είναι αναληθείς. (η) Ο Καθ' ου η Αίτηση συνεισφέρει για την κάλυψη των αναγκών των ανήλικων τέκνων των διαδίκων και ως εκ τούτου η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται να αιτείται την έκδοση προσωρινού διατάγματος για την ρύθμιση της συνεισφοράς του Καθ' ου η Αίτηση για την διατροφή των ανήλικων τέκνων του. (θ) Η Αιτήτρια στην Αίτηση της και στην ένορκη δήλωση που την συνοδεύει παρουσιάζει τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση παραπλανητικά και κατά τον τρόπο που την βολεύει. (ι) Η Αίτηση της Αιτήτριας είναι εκδικητική και γίνεται για αλλότριους σκοπούς. (κ) Δεν είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί και/ή να οριστικοποιηθεί το εκδοθέν διάταγμα. (λ) Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της ακύρωσης του εκδοθέντος διατάγματος. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται μεταξύ άλλων στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του ημερομηνίας 20/11/2023, ότι η Αιτήτρια ανέφερε ψευδώς ότι ο ίδιος λαμβάνει μηνιαία εισοδήματα ύψους €4,700 ενώ όπως φαίνεται από την φορολογική του δήλωση για το έτος 2022 λαμβάνει από την εργασία του €2.284,10 μηνιαίως πλέον 13ο μισθό. Τονίζει ότι δεν λαμβάνει οποιοδήποτε μπόνους από την εργασία του, αφού αυτό θα καταγραφόταν στην φορολογική του δήλωση. Συγχρόνως λαμβάνει το ποσό των €510,00 μηνιαίως από ενοίκιο ακίνητης περιουσίας του. Τα συνολικά μηνιαία του εισοδήματα μαζί με το ενοίκιο ανέρχονται στο ποσό των €2.769,10 και όχι €4,700 όπως ψευδώς ισχυρίζεται η Αιτήτρια. Ακολούθως, ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει ότι ουδέποτε χρησιμοποίησε τα παιδιά του και τις ανάγκες τους με σκοπό να πείσει την Αιτήτρια να διευθετήσουν τις περιουσιακές τους διαφορές. Περιγράφει τις συζητήσεις που γίνονταν μεταξύ τους και την αλληλογραφία που αντάλλαξαν μέσω των τότε δικηγόρων τους, οι οποίες τελικά δεν κατέληξαν σε θετικό αποτέλεσμα, διότι η Αιτήτρια άλλαξε στάση και ακολούθως προώθησε ξαφνικά την παρούσα υπόθεση. Απαντώντας στους ισχυρισμούς της Αιτήτριας περί μη αναφοράς στο κείμενο της συμφωνίας των διαδίκων για την μη πληρωμή διατροφής στα τέκνα όσο καιρό διαμένει μαζί τους ο Καθ' ου η Αίτηση, αυτός ισχυρίζεται ότι οι διάδικοι συμφώνησαν σε αυτό γιατί αυτός πλήρωνε όλους τους λογαριασμούς της οικογενειακής εστίας, τα τηλέφωνα των ανήλικων τέκνων, τις φορολογίες, την συντήρηση της πισίνας και το χαρτζηλίκι του ανήλικου υιού τους Χ.Σ. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι συνεισφέρει για τις καθημερινές ανάγκες των ανήλικων τέκνων του, πηγαίνουν μαζί διακοπές και γενικά καλύπτει αρκετά από τα έξοδα διατροφής και ψυχαγωγίας-δώρων τους. Όταν χρειάστηκε, ανέλαβε τα έξοδα σουπερμαρκετ αλλά και έξοδα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψής του ανήλικου υιού του Χ.Σ. προσκομίζοντας και σχετικές αποδείξεις πληρωμής ως Τεκμήρια. Ισχυρίζεται ότι κατ' αναλογία το ποσό που συνεισφέρει μηνιαίως για τις ανάγκες των ανήλικων τέκνων του, ξεπερνά τα €800,00 μηνιαίως αν συνυπολογιστούν οι πληρωμές που παραδέχεται η ίδια η Αιτήτρια στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση της αλλά και αρκετές πληρωμές που έγιναν από τον ίδιο σε μετρητά. Ο Καθ' ου η Αίτηση τονίζει ότι η Αιτήτρια παραλείπει εσκεμμένα να αναφέρει ότι το ποσό των €1,200 που συμφωνήθηκε να καταβάλει ως διατροφή για τα ανήλικα τέκνα του όταν αποχωρήσουν από την συζυγική οικία υπολογίστηκε λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι το σπίτι θα ενοικιαζόταν όταν θα έφευγαν όλοι από εκεί. Με την εν λόγω ενοικίαση θα αυξάνονταν τα μηνιαία του εισοδήματα σε τέτοιο βαθμό που θα του επέτρεπε να πληρώνει το ποσό των €1,200 για τα τέκνα τους. Απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας περί αδιαφορίας του για τα ανήλικα τέκνα του, αφού η επικοινωνία του με αυτά είναι άριστη και επί το πλείστο είναι δική του υποχρέωση να μεταφέρει τα ανήλικα τέκνα του στα φροντιστήρια και τις εξωσχολικές τους δραστηριότητες με το ανάλογο κόστος μεταφορικών και συντήρησης αυτοκινήτου, γεγονός που αυξάνει το ποσό της συνεισφοράς του στα €980,00 μηνιαίως. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι τα έξοδα των ανήλικων τέκνων τους όπως παρουσιάζονται από την Αιτήτρια είναι υπερβολικά και διογκωμένα αφού περιλαμβάνουν έξοδα όπως διακοπές και τα δώρα των παιδιών τους που λόγω της διάστασης τους πληρώνονται ξεχωριστά από τους διάδικους. Απορρίπτει τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι ο ανήλικος υιός τους Χ.Σ. παρακολουθεί μαθήματα μπόξ και ότι αγόρασε σχετικό εξοπλισμό, αφού αυτό ουδέποτε έγινε. Η Αιτήτρια παραδέχεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση πληρώνει μερικά από τα έξοδα των ανήλικων όμως στην συνέχεια δεν τα αφαιρεί από το κατ' ισχυρισμό ποσό της συνεισφοράς του για την κάλυψη των αναγκών των τέκνων τους. Δηλαδή απαιτεί από αυτόν την πληρωμή των εν λόγω εξόδων εις διπλούν. Υποστηρίζει επίσης ότι η Αιτήτρια δεν προσήλθε με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο αφού παρουσίασε παραπλανητικά και ψευδή στοιχεία στο Δικαστήριο με σημαντικότερο όλων το ύψος των απολαβών του αλλά και το γεγονός ότι ήδη συνεισφέρει το ποσό των €980,00 μηνιαίως περίπου για τις ανάγκες των ανήλικων τέκνων τους. Επιπρόσθετα, αποδεικνύεται και η μη ύπαρξη του κατεπείγοντος για την έκδοση του διατάγματος μονομερώς, αφού συνεισφέρει για τις ανάγκες των ανήλικων τέκνων τους με τον τρόπο που είχαν συμφωνήσει με την Αιτήτρια. Αναφέρει ότι από την ημερομηνία έκδοσης του προσωρινού διατάγματος πληρώνει στην Αιτήτρια το ποσό των €950,00 μηνιαίως πλέον το ποσό των €980,00 που περιέγραψε πιο πάνω, το οποίο είναι υπερβολικό και αβάσταχτο για αυτόν στην βάση των μηνιαίων του απολαβών. Επειδή η Αιτήτρια του ξεκαθάρισε ότι μετά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος δεν πρόκειται να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό για τους λογαριασμούς της οικίας ο Καθ' ου αναγκάζεται για να μην αποκοπούν οι κοινωφελείς υπηρεσίες της οικίας που ζουν, να συνεχίζει να τα πληρώνει και ταυτόχρονα να συνεχίζει να καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €950,00 μηνιαίως. Περαιτέρω, αποτελεί θέση του πως η Αιτήτρια εσκεμμένα και με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο παρέλειψε να αποκαλύψει ότι η μηνιαία δόση του κοινού τους δανείου ύψους €1.081,00 πληρώνεται από τον ίδιο, με αποτέλεσμα η ίδια να έχει στην διάθεση της ολόκληρο τον μηνιαίο μισθό της για την κάλυψη των αναγκών των ανήλικων τέκνων τους. Κατά την ακρόαση της παρούσας Αίτησης κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως του, ενώ ούτε καταχωρήθηκαν από τους διάδικους οποιεσδήποτε συμπληρωματικές απαντητικές ένορκες δηλώσεις. Οι συνήγοροι των διαδίκων αρκέστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις και η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε των θέσεων της με αναφορά σε νομολογία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ։ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.] Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Επιπρόσθετα, το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152). Σε αυτό το στάδιο, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί ή να διατηρηθεί σε ισχύ το εκδοθέν διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Αποτελεί βασική αρχή ότι ο Αιτητής που επιδιώκει μονομερώς την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος θα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης. Εάν το Δικαστήριο θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης, μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. (Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd.
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980). Περαιτέρω, στις περιπτώσεις μονομερών αιτήσεων θα πρέπει το Δικαστήριο να εξετάζει αν καταδεικνύεται κατά πρώτο λόγο το κατεπείγον του αιτήματος. Στην πρόσφατη απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου Χρίστος Ανδρέου ν. Olympic Insurance Company Ltd, στην Πολιτική Έφεση αρ. Ε396/2016 ημερομηνίας 12/10/2023, η Εφραίμ Δ. επισήμανε στην σελ. 5 επ. τα ακόλουθα σε σχέση με το ζήτημα του κατ' επείγοντος։ «Στην υπόθεση Αμβροσιάδου ν. Coward
(2013)1(Α) Α.Α.Δ. 78, λέχθηκε ότι το κατεπείγον εξετάζεται πρώτο, εφόσον αφορά δικαιοδοτικό όρο και ανεξάρτητα από την ικανοποίηση των ουσιαστικών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/
- Οι πιο πάνω νομικές αρχές επαναλήφθηκαν στην πολύ πρόσφατη υπόθεση Βγενόπουλος κ.α. ν. Cyprus Popular Bank Public Co Ltd, Πολ. Έφ. Αρ. Ε141/2014 και Ε 142/2014, ημερ. 13/09/
- Το ζήτημα του επείγοντος ηγέρθη ως λόγος ένστασης. Από τη στιγμή που το ζήτημα είχε εγερθεί και ήταν αντικείμενο της αίτησης, τότε ανεξαρτήτως της έκδοσης μονομερώς του διατάγματος, το πρωτόδικο Δικαστήριο όφειλε να εξετάσει εκ νέου κατά πόσο πράγματι συνέτρεχε το στοιχείο του κατεπείγοντος που να δικαιολογούσε την μονομερή του έκδοση. Σε περίπτωση που διαπίστωνε ότι δεν ικανοποιείτο το επείγον, τότε έπρεπε να προχωρήσει δίχως άλλο σε ακύρωση του». Οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, (Ν. 216/90). Ειδικότερα το άρθρο 33
(1)ορίζει ότι: «Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του». Η πιο πάνω νομοθετική πρόνοια, επιβάλλει στους γονείς υποχρέωση για από κοινού διατροφή του ανήλικου τέκνου τους, ανάλογα με τις δυνάμεις του καθενός. Το Δικαστήριο με βάση την ενώπιον του μαρτυρία, αφού ασχοληθεί με το εύλογο των κονδυλίων και με βάση την κοινή λογική και την πείρα της ζωής καθορίζει τα αναγκαία έξοδα για τη συντήρηση του ανήλικου. Το μέτρο με το οποίο καθορίζεται η διατροφή δεν είναι δυνατό να αποτιμάται με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη των εξόδων με αυστηρότητα. (Βλ. Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη κ.ά.
(1998)1 ΑΑΔ 1386, Παναγιώτου ν. Σφικτού
(2001)1(Α) ΑΑΔ 625, Χαραλάμπους ν. Χαραλάμπους
(2010)1 (Β) ΑΑΔ 951, Παπαντωνίου ν. Παπαντωνίου
(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1875, Κορελλίδης ν. Κορελλίδη
(2012)1(Γ) ΑΑΔ 1975). Περαιτέρω, σύμφωνα με την απόφαση Μαρκουλίδης (ανωτέρω), στη διαδικασία αίτησης για διατροφή είναι ευθύνη του υπόχρεου να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη των οικονομικών του πόρων και δυνατοτήτων. Περαιτέρω, το άρθρο 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, (Ν. 216/90) προνοεί τα ακόλουθα: «(α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του». ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ։ Προτού προβώ σε εξέταση της τήρησης των προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το αρ. 32 του Ν. 14/60, οφείλω να εξετάσω αν ικανοποιείται το στοιχείο του κατεπείγοντος, το οποίο αφορά δικαιοδοτικό όρο και θα πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα, όπως έχω επισημάνει πιο πάνω. Ο Καθ' ου η Αίτηση με τον δεύτερο λόγο ένστασης του αλλά και μέσα από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του που την συνοδεύει (βλ. παράγραφο αρ. 22), υποστηρίζει ότι δεν υφίστατο στην παρούσα η προϋπόθεση του κατεπείγοντος ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις για την έκδοση του Διατάγματος. Στην παρούσα περίπτωση, κρίνω ότι το στοιχείο του κατεπείγοντος έχει καταδειχθεί αφού η ρύθμιση της συνεισφοράς του Καθ' ου η Αίτηση ήταν και είναι απολύτως απαραίτητη για τη διαβίωση και συντήρηση των δύο ανήλικων τέκνων του. Φρονώ ότι προτεραιότητα έχουν πάντοτε οι άμεσες ανάγκες διαβίωσης και συντήρησης των ανήλικων τέκνων, οι οποίες δεν μπορούν βέβαια να αναμένουν την τελική εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης. Μέσα από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας ημερομηνίας 01/09/2023, προκύπτει μαρτυρία ότι από μόνη της δεν μπορεί να ανταπεξέλθει με τα εισοδήματα της στην κάλυψη των αυξημένων αναγκών των δύο ανήλικων τέκνων της και ότι ο Καθ' ου καλύπτει μόνο μέρος των εξόδων τους, χωρίς την καταβολή ενός σταθερού ποσού το οποίο αρνείται ή παραλείπει να συνεισφέρει, ενώ συγχρόνως η ίδια αναγκάζεται να λαμβάνει οικονομική βοήθεια από τους γονείς της. Μέσα από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση η οποία συνοδεύει την ένσταση του, αναγνωρίζεται ότι υπάρχουν διάφορα έξοδα των δύο ανήλικων τέκνων του, όπως τα έξοδα διατροφής τους, τα τηλέφωνα τους, το χαρτζηλίκι και την ψυχαγωγία τους, τα οποία ισχυρίζεται ότι καταβάλλει ένα σεβαστό μέρος εξ' αυτών. Συνεπώς, θεωρώ ότι ουσιαστικά ο Καθ' ου αναγνωρίζει ότι υπάρχουν επείγουσες ανάγκες και ότι αυτές πρέπει να καταβάλλονται εγκαίρως, χωρίς όμως να προσδιορίζει το ακριβές ποσό της συνεισφοράς του, παρά μόνο ότι καλύπτει από μόνος του συγκεκριμένα έξοδα των ανήλικων τέκνων ή ακόμα και λογαριασμών κοινής ωφελείας της οικογενειακής εστίας τα οποία ανέρχονται σε διάφορα χρηματικά ποσά. Για αυτό και ο ίδιος δηλώνει στην ένορκη δήλωση του ότι έσπευσε να πληρώσει κάποιους λογαριασμούς για να μην μείνει η οικογένεια χωρίς βασικές παροχές αναγνωρίζοντας τις ανάγκες που προκύπτουν. Με βάση τις πιο πάνω διαπιστώσεις, δεν μπορώ να αποδεχθώ την θέση του Καθ' ου ότι δεν προκύπτει ανάγκη για έκδοση προσωρινού διατάγματος αφού αυτός συνεισφέρει με τον τρόπο που είχε συμφωνήσει με την ίδια την Αιτήτρια. Άρα η αναγκαιότητα για καθορισμό της συνεισφοράς του Καθ' ου στην διατροφή και συντήρηση των δύο ανήλικων τέκνων του, συνιστά ζήτημα που απαιτεί άμεση και σταθερή ρύθμιση. Ούτε διαβλέπω οποιαδήποτε καθυστέρηση στην λήψη μέτρων από την Αιτήτρια, αφού διαφαίνεται ότι η ανάγκη για συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση ανέκυψε από εκείνο το χρονικό στάδιο που η ίδια διαπίστωσε ότι αδυνατούσε να καλύψει από μόνη της τα έξοδα των δύο ανήλικων τέκνων της όπως έχουν διαμορφωθεί, και συνεπώς θεωρώ εν προκειμένω ότι δεν αναιρείται το κατεπείγον του αιτήματος. Λαμβάνοντας υπόψη την μαρτυρία που παρουσιάστηκε στις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων και προσεγγίζοντας την με ιδιαίτερη προσοχή, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων, θα προχωρήσω στην εξέταση των προϋποθέσεων που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60 αλλά και η σχετική νομολογία. Η διατροφή που αφορά τα ανήλικα τέκνα αποτελεί νομική υποχρέωση των δύο γονέων όπως αυστηρά επιτάσσουν τα άρθρα 33
(1)και 37 του Ν. 216/90. Ειδικότερα, ο Καθ' ου η αίτηση υποχρεούται να συνεισφέρει για τη διατροφή του ανήλικου υιού του, όπως και η Αιτήτρια στο μέτρο των δικών της οικονομικών δυνατοτήτων. Συνεπώς, μέσα από την ερμηνεία του νόμου αλλά και της σχετικής νομολογίας προκύπτει στην προκειμένη περίπτωση ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι η Αιτήτρια, έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην Αίτηση της. Δεν μπορώ να υιοθετήσω την θέση του Καθ' ου η Αίτηση όπως αυτή προβάλλεται στον 7ο λόγο ένστασης του, στην ένορκη δήλωση που την συνοδεύει αλλά και στις αγορεύσεις των συνηγόρων του, ότι δηλαδή η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται να αιτείται την έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής διότι δεν ασκεί την επιμέλεια, φύλαξη και φροντίδα των τέκνων αποκλειστικά αλλά από κοινού με τον Καθ' ου, ο οποίος συνεχίζει να διαμένει στην οικογενειακή εστία και συνεισφέρει στην κάλυψη των αναγκών των τέκνων του. Προμετωπίδα του επιχειρήματος του Καθ' ου είναι η απόφαση στην υπόθεση Μιχελάκης ν. Μιχελάκη, Εφ. Αρ.12/20, ημερ. 22/4/2021, στην οποία επισημάνθηκε ότι ο δικαιούχος σε διατροφή είναι ο ίδιος ο ανήλικος, την αγωγή δε για λογαριασμό του ασκεί αυτός που έχει τη γονική μέριμνα ή έστω την επιμέλεια του και αν δεν την έχει κανείς, το πρόσωπο με το οποίο διαμένει το παιδί (Απ. Γεωργιάδη, Οικογενειακό Δίκαιο, Β΄έκδοση σελ. 677). Είναι η θέση μου, ότι ουσιαστικά η πιο πάνω απόφαση έχει ανατραπεί με την έκδοση της σχετικά πρόσφατης καθοδηγητικής απόφασης του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην Έφεση με αρ. 23/2022 μεταξύ Γ.Μ. ν. Β.Σ. ημερομηνίας 01/06/2023, όπου γίνεται παραπομπή στην νεότερη έκδοση του συγγράμματος Απ. Γεωργιάδη Οικογενειακό Δίκαιο Γ' Έκδοση σελ. 622 και στην οποία αναφέρεται η θέση ότι την αίτηση νομιμοποιείται πλέον να την προωθήσει οποιοσδήποτε από τους γονείς, ανεξάρτητα ποιος έχει την επιμέλεια του τέκνου ή με ποιόν αυτό διαμένει. Το κριτήριο είναι πλέον η αποτελεσματικότερη προστασία των συμφερόντων του τέκνου και η αρχή ότι και οι δύο γονείς υποχρεούνται να συνεισφέρουν για την διατροφή των τέκνων τους. Παραθέτω σχετικό απόσπασμα από την προαναφερόμενη απόφαση։ «Αναφέρει περαιτέρω με παραπομπή στην Μιχελάκης ν. Μιχελάκη, Εφ. Αρ.12/20 ημερ. 22/4/2021, πως δικαιούχος σε διατροφή είναι ο ίδιος ο ανήλικος, την αγωγή δε για λογαριασμό του ασκεί αυτός που έχει τη γονική μέριμνα ή έστω την επιμέλεια του και αν δεν την έχει κανείς, το πρόσωπο με το οποίο διαμένει το παιδί (Απ. Γεωργιάδη, Οικογενειακό Δίκαιο, Β΄έκδοση σελ. 677), για να αιτιολογήσει την ορθότητα της απόφασης του, περί ύπαρξης δικαιώματος του εφεσείοντα να αξιώσει συνεισφορά από την εφεσίβλητη. Η εν λόγω αρχή, η οποία ήταν βασισμένη στο ανωτέρω σύγγραμμα, παρουσίασε μια διαφοροποίηση στην Γ΄ έκδοση του 2022, μετά την αντικατάσταση της AΚ 1516 §2, στην οποίαν στη σελ. 622 αναφέρεται υπό τον τίτλο «Αξιώσεις διατροφής τέκνου» ότι νομιμοποιείται πλέον ενεργητικά να τις ασκεί οποιοσδήποτε από τους γονείς, ανεξάρτητα από το ποιος έχει την επιμέλεια του τέκνου ή με ποιόν διαμένει αυτό. Η εύστοχη αυτή τροποποίηση αποσκοπεί εμφανώς στην αποτελεσματικότερη προστασία των συμφερόντων του τέκνου. Η ιδιαιτερότητα της παρούσας περίπτωσης ήταν ότι οι ανήλικες διέμεναν και με τους δύο γονείς με υποχρέωση όμως αμφοτέρων να συνεισφέρουν στη διατροφή και διαβίωση τους». Σε σχέση με την ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν. 14/60, αποτελεί αναντίλεκτο γεγονός ότι η διατροφή από τη φύση της αποσκοπεί στην ικανοποίηση των άμεσων βιοτικών αναγκών των ανηλίκων και είναι άμεσα συνυφασμένη με την καθημερινή διαβίωση και ευημερία τους. Η παράλειψη συνεισφοράς του υπόχρεου γονέα έστω ενός εύλογου σταθερού ποσού για την διατροφή τους, αναπόφευκτα επηρεάζει δυσμενώς την καθημερινή τους διαβίωση και επιβίωση η οποία δεν μπορεί να αναμένει μέχρι την εκδίκαση της ουσίας της κυρίως Αίτησης. Οι ανάγκες διατροφής και συντήρησης των τέκνων καθίστανται τρέχουσες και επείγουσες και δεν μπορούν να αντικατασταθούν με κανένα τρόπο μεταγενέστερα. Η συνεισφορά του κάθε γονέα με σταθερό και συγκεκριμένο τρόπο καθίσταται απαραίτητη, ώστε να μπορούν να καλυφθούν αποτελεσματικά και άμεσα τα τρέχοντα μηνιαία έξοδα που απαιτούνται για τα ανήλικα τέκνα, ακόμα και αν συνεχίζουν να διαμένουν κάτω από την ίδια στέγη και με τους δύο γονείς τους. Εν προκειμένω, δεν φαίνεται μέσα από την μαρτυρία που παρατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ο Καθ' ου η Αίτηση αμφισβητεί την υποχρέωση του απέναντι στα δύο ανήλικα τέκνα του, από την στιγμή που ο ίδιος φέρεται να καταβάλλει ένα μεγάλο μέρος των εξόδων τους, αντιλαμβανόμενος ότι οφείλει να συνεισφέρει κάποιο ποσό για την συντήρηση και διατροφή τους. Περαιτέρω, έχω διαπιστώσει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση προβάλλει την διαφωνία του μόνο ως προς το ύψος της δικής του συνεισφοράς αλλά και ως προς το ύψος των εξόδων των δύο ανήλικων τέκνων του. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι συντρέχει και η τρίτη προϋπόθεση του αρ. 32 του Ν.14/60, εφόσον οι ανάγκες της διατροφής δεν μπορούν να αποκατασταθούν μεταγενέστερα με την επιδίκαση οποιονδήποτε αποζημιώσεων. Σε σχέση με το ζήτημα της ικανοποίησης της τρίτης προϋπόθεσης παραπέμπω στην καθοδηγητική υπόθεση Δημοσθένους ν. Δημοσθένους Έφεση Αρ. 21/2019 ημερομηνίας 26/09/2020, στην οποία επισημάνθηκαν τα ακόλουθα: «Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής. Η πιθανότητα διακοπής της συνεισφοράς του εφεσείοντος ανά πάσα στιγμή και για οποιοδήποτε λόγο δεν τίθεται στη βάσανο μαρτυρίας προς τούτο. .................................... Ακόμη και με δεδομένο ότι ο εφεσείων όντως συνεισφέρει ήδη στη διατροφή, τι θα τον εμπόδιζε να διαφοροποιήσει τη θέση του ή να μειώσει δραστικά το ποσό το οποίο συνεισφέρει. Υπενθυμίζεται ότι η φύση της παρούσας διαφοράς είναι πολύ διαφορετική από τα συνηθισμένα άλλα προσωρινά διατάγματα που αφορούν συμβατικές, κατά κανόνα, σχέσεις μεταξύ των διαδίκων. Υπερίπταται εδώ η νομοθετική υποχρέωση συνεισφοράς προς όφελος των ανηλίκων». Να τονίσω εκ νέου, ότι στο παρόν στάδιο δεν δικαιούμαι να προβώ σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας που προσκομίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, αφού αυτό θα ισοδυναμούσε με πλήρη διάγνωση της ουσίας της διαφοράς και της κυρίως αίτησης. Σε κάθε περίπτωση, διαφαίνεται ξεκάθαρα μέσα από τις ένορκες δηλώσεις των ίδιων των διαδίκων ότι προκύπτουν αρκετά διαφιλονικούμενα ζητήματα όπως κυρίως τα πραγματικά μηνιαία εισοδήματα των διαδίκων και το ακριβές ύψος των αναγκών των δύο ανήλικων τέκνων τους αλλά και ποιος τα καταβάλλει σε μηνιαία βάση. Εν τούτοις, θεωρώ ως ενδεδειγμένη μία περιορισμένη αξιολόγηση επί των εισοδημάτων των δύο γονέων αλλά και των κονδυλίων που απαιτούνται για την συντήρηση και διατροφή των δύο ανήλικων τέκνων τους, όπως τα παρουσιάζουν οι δύο πλευρές. Αρχικά, ο Καθ' ου ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια ανέφερε ψευδώς ότι ο ίδιος λαμβάνει μηνιαία εισοδήματα ύψους €4,700 αφού όπως φαίνεται από την φορολογική του δήλωση για το έτος 2022 λαμβάνει από την εργασία του το ποσό των €2.284,10 μηνιαίως, πλέον 13ο μισθό. Σε αντίθεση με τα όσα ισχυρίστηκε η Αιτήτρια, αυτός αναφέρει ότι δεν λαμβάνει οποιοδήποτε μπόνους από την εργασία του. Παραδέχεται όμως ότι λαμβάνει το ποσό των €510,00 μηνιαίως από ενοίκιο ακινήτου που διατηρεί. Συνεπώς, κατά τον ίδιο τα συνολικά του μηνιαία εισοδήματα ανέρχονται στο ποσό των €2.769,10 και όχι στα €4,700 όπως αναληθώς ισχυρίζεται η Αιτήτρια. Τα εισοδήματα της Αιτήτριας ύψους €3,067-. από την εργασία της δεν αμφισβητούνται από τον Καθ' ου η Αίτηση. Χωρίς να υπεισέρχομαι στην ουσία της μαρτυρίας και βέβαια χωρίς να προβαίνω σε τελικά ευρήματα, προκύπτει εκ πρώτης όψεως με βάση τα τεκμήρια που παρατέθηκαν, ότι υπάρχει σοβαρή απόκλιση στο ύψος των εισοδημάτων του Καθ' ου η Αίτηση, τα οποία παρουσιάζονται να είναι αρκετά χαμηλότερα από αυτά που ισχυρίστηκε η ίδια η Αιτήτρια, η οποία να σημειωθεί ότι δεν αιτήθηκε την αντεξέταση του Καθ' ου, ούτε την καταχώρηση οποιασδήποτε συμπληρωματικής-απαντητικής ένορκης δήλωσης με στόχο να αμφισβητήσει την θέση του επί του εν λόγω ζητήματος. Με βάση την σχετική νομολογία, η Αιτήτρια δεν έχει υποχρέωση αποκάλυψης των εισοδημάτων ή της οικονομικής δυνατότητας του Καθ' ου η αίτηση. Το καθήκον αληθινής αποκάλυψης των εισοδημάτων, βαραίνει τον ίδιο τον Καθ' ου η Αίτηση όπως βεβαίως και την Αιτήτρια αναφορικά με τα δικά της εισοδήματα ή τη δική της οικονομική δυνατότητα. Στην υπόθεση Δημητρίου v. Περδίου,
(2005)1 (Β) ΑΑΔ 1418, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Σε υποθέσεις διατροφής των ανηλίκων τέκνων μια οικογένειας, η οικονομική δυνατότητα του καθενός από τους γονείς δεν είναι θέμα που θα πρέπει να αποδεικνύεται από τον Αιτητή ή την Αιτήτρια, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά θέμα αληθινής αποκάλυψης από τους δύο γονείς, των αντίστοιχων εισοδημάτων τους». Επιπρόσθετα, στην απόφαση Δημοσθένους v. Δημοσθένους (ανωτέρω) επισημάνθηκαν τα πιο κάτω: «Η μη αποκάλυψη των αληθών εισοδημάτων εκάστου δεν εξουδετερώνει την ανάγκη διατροφής από τον έτερο των συζύγων διότι το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων». Αυτό που με βεβαιότητα καταδεικνύεται, είναι ότι προκύπτουν διαφορετικές και αντικρουόμενες θέσεις ως προς τα εισοδήματα των διαδίκων και δεν είναι το στάδιο όπου θα εξαχθούν οποιαδήποτε τελικά ευρήματα όσον αφορά τα ακριβή εισοδήματα τους. Αυτό θα γίνει όταν το Δικαστήριο θα έχει ενώπιον του την ολοκληρωμένη μαρτυρία των διαδίκων και θα είναι σε θέση να αξιολογήσει την αξιοπιστία τους στο τελικό αυτό στάδιο. Εν τούτοις, αυτό που συνάγεται με ιδιαίτερη ευκολία, είναι ότι και οι δύο γονείς έχουν αρκετά καλή εισοδηματική ικανότητα από την εργασία τους και αυτό δεν αμφισβητείται. Αναφορικά με τα έξοδα και τις ανάγκες των ανήλικων τέκνων των διαδίκων Χ.Σ. και Π.Σ. όπως αυτές παρουσιάζονται από τους διαδίκους στις ένορκες δηλώσεις τους, οφείλω να επισημάνω τα ακόλουθα։ Η Αιτήτρια προβάλλει ότι οι συνολικές ανάγκες διατροφής και συντήρησης των ανήλικων τέκνων της ανέρχονται στο ποσό των €3,512,00-. Λαμβάνοντας υπόψη τα αναφερόμενα κονδύλια για κάθε παιδί ξεχωριστά αλλά και την ηλικία τους θεωρώ πως αυτά παρουσιάζονται κάπως υπερβολικά και διογκωμένα και θα μπορούσαν να περιοριστούν ώστε να καλύπτουν τις βασικές ανάγκες διαβίωσης των ανηλίκων. Αυτό ισχύει για τα έξοδα ασφάλειας υγείας τα οποία παρουσιάζει η Αιτήτρια ως μηνιαία έξοδα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης των ανήλικων ύψους €180,00 και για τους δύο, τα οποία κρίνω ότι με την ύπαρξη του ΓΕ.ΣΥ. δεν μπορούν να συμπεριληφθούν στην στενή έννοια της διατροφής. Αλλά και διάφορα έξοδα των ανήλικων τα οποία παραδέχεται στην ένορκη δήλωση της ημερομηνίας 01/09/2023 ότι καταβάλλονται κατ' ευθείαν από τον Καθ' ου η Αίτηση όπως τα έξοδα τηλεφώνου των ανήλικων, το χαρτζηλίκι τους και κυρίως τα έξοδα για το ηλεκτρικό ρεύμα, νερό, διαδίκτυο και την συντήρηση του σπιτιού, τα οποία όμως η Αιτήτρια δεν τα αφαιρεί από τα έξοδα που ισχυρίζεται ότι πληρώνει. Μάλιστα στην ένορκη δήλωση της ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου της ανέφερε ότι δεν θα συνεισφέρει έστω και ένα ευρώ για την διατροφή των τέκνων τους, εκτός αν αποχωρήσουν από την οικογενειακή εστία. Περαιτέρω, δεν επεξηγεί το γεγονός ότι τα συνολικά έξοδα των τέκνων της μαζί με τα προσωπικά-κοινά της έξοδα που ισχυρίζεται ότι καταβάλλει, ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €4,005-. ενώ τα εισοδήματα της είναι μόνο €3.067-. Το ίδιο ισχύει και για τα κοινά έξοδα που ισχυρίζεται ότι καταβάλλει η Αιτήτρια εκ των οποίων μεγάλο μέρος δεν μπορεί να συμπεριληφθεί στα αναγκαία έξοδα διαβίωσης ενός τέκνου, όπως η συντήρηση της πισίνας, η οικιακή βοηθός και άλλα. Στην Α.Γ. ν. Σ.Δ.Τ., Εφ. Αρ. 36/2018 ημερομηνίας 7/5/2020 επισημάνθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με το τί περιλαμβάνει η διατροφή του δικαιούχου: «διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του". Στην παράγραφο (Ι) του ίδιου άρθρου, σαφώς ορίζει ότι "η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του". Συνεπώς η λέξη "διατροφή" δεν αποδίδει την πλατιά έννοια που ο σοφός νομοθέτης φρόντισε επιγραμματικά να αποδώσει. Η διατροφή, σύμφωνα με την έννοια που δίδει ο νόμος, δεν καλύπτει μόνο τη δαπάνη για την τροφή. Περιλαμβάνει κάθε αναγκαία βιοτική δαπάνη όπως τροφή, στέγη, ντύσιμο, φωτισμό, θέρμανση, ψυχαγωγία, νοσηλείες και φάρμακα, συγκοινωνία, επικοινωνία, έξοδα για γενική μόρφωση και επαγγελματική εκπαίδευση. Ο νομοθέτης με την διατύπωση του Νόμου καθόρισε τόσο το πλάτος της διατροφής όσο και το επίπεδο της πάντοτε μέσα στα μέτρα του δυνατού (βλ. Κουμάντου Παραδόσεις Οικογενειακού Δικαίου, 2ος Τόμος σελ. 44 κ.ε)». Στον αντίποδα, ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι συνεισφέρει για τις καθημερινές ανάγκες των ανήλικων τέκνων του. Αναφέρει ότι πηγαίνουν μαζί διακοπές και γενικά καλύπτει αρκετά από τα έξοδα διατροφής και ψυχαγωγίας-δώρων τους. Κάποιες φορές ανέλαβε τα έξοδα σουπερμαρκετ αλλά και έξοδα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψής του ανήλικου υιού του Χ.Σ. Ισχυρίζεται ότι κατ' αναλογία το ποσό που συνεισφέρει μηνιαίως για τις ανάγκες των ανήλικων τέκνων του ξεπερνά τα €800,00 μηνιαίως αν συνυπολογίσει κανείς τις πληρωμές που παραδέχεται η ίδια η Αιτήτρια στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση της αλλά και αρκετές πληρωμές που έγιναν από τον ίδιο σε μετρητά. Όσον αφορά το μεγαλύτερο μέρος των αναφερόμενων κονδυλίων των δύο ανήλικων τέκνων του, διαπίστωσα ότι ο Καθ' ου η Αίτηση, προβαίνει σε μία απλή άρνηση, αμφισβήτηση και απόρριψη τους ως υπερβολικών, χωρίς όμως ν' αναφέρει ποιο είναι το εύλογο ποσό για την κάλυψη των αναγκών τους ξεχωριστά για τον καθένα, ποιες είναι αυτές οι ανάγκες και πόσα θεωρεί ότι είναι τα μηνιαία έξοδα τους σήμερα, αφαιρώντας τα ποσά που ο ίδιος ισχυρίζεται ότι καταβάλλει. Ούτε αναφέρει ποιο είναι το ποσό συνεισφοράς του το οποίο θα πρέπει να καταβάλλει υπό τις περιστάσεις. Συνεχώς επαναλαμβάνει ότι υπήρχε συμφωνία με την Αιτήτρια για την πληρωμή των εξόδων των ανήλικων τέκνων του την οποία αυτός τηρεί, σε αντίθεση με την Αιτήτρια. Μία φερόμενη συμφωνία η οποία τελικά δεν φαίνεται να συνάφθηκε, ούτε υπογράφηκε και δεν δεσμεύει τους διαδίκους, συνεπώς οποιαδήποτε αναφορά σε αυτήν ιδίως στα πλαίσια εξέτασης της παρούσης θα ήταν το λιγότερο ανεδαφική. Τα προαναφερόμενα διαφιλονικούμενα γεγονότα, επιβάλλουν ως ανάγκη την προσωρινή ρύθμιση της διατροφής των δύο ανήλικων τέκνων των διαδίκων. Η έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος με τη δεσμευτικότητα η οποία το χαρακτηρίζει, παρέχει στους διάδικους ένα σταθερό και μη αμφισβητούμενο πλαίσιο για την εκπλήρωση της κοινής τους υποχρέωσης που αφορά την συνεισφορά τους στη διατροφή των τέκνων τους και την κοινή εξασφάλιση της ευημερίας τους. Ως εκ τούτου, με βάση τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης, η έκδοση και η οριστικοποίηση ενός προσωρινού διατάγματος καθίσταται μία δίκαιη και εύλογη αναγκαιότητα. Οι αντικρουόμενες θέσεις των διαδίκων ως προς τα επιμέρους ποσά τα οποία απαιτούνται για την κάλυψη των αναγκών των τέκνων τους, λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και σταθμίζονται από το Δικαστήριο για τους σκοπούς έκδοσης και/ή οριστικοποίησης του προσωρινού διατάγματος. Συνεκτιμώ δεόντως όλα τα προσωπικά ή κοινά έξοδα, δόσεις του κοινού δανείου κ.α. τα οποία έχουν παρουσιαστεί από τους διαδίκους σε ένα εύλογο βαθμό, ενώ επιπρόσθετα λαμβάνονται υπόψη και άλλοι παράγοντες, όπως είναι η ηλικία των παιδιών και το επίπεδο ζωής τους. Κρίνω σκόπιμο να επισημάνω ότι, δεν έχω διαπιστώσει οποιαδήποτε απόκρυψη από την Αιτήτρια οποιωνδήποτε ουσιωδών στοιχείων και γεγονότων, τα οποία θα οδηγούσαν το Δικαστήριο στην ακύρωση του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος. Οι αντικρουόμενες θέσεις των διαδίκων ως προς το ύψος των εισοδημάτων τους και κυρίως ως προς το ύψος των εξόδων των ανήλικων τέκνων αλλά και ποιο πρόσωπο τα καταβάλλει, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως απόκρυψη και παραπλάνηση του Δικαστηρίου, ιδίως από την στιγμή που σε αυτό το στάδιο, το Δικαστήριο δεν θα προβεί σε τελικά ευρήματα αξιολόγησης της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του. ΚΑΤΑΛΗΞΗ։ Συνεκτιμώντας το διαθέσιμο υλικό που τέθηκε ενώπιον μου και επαναλαμβάνοντας πως δεν είναι η ώρα για πλήρη αξιολόγηση της μαρτυρίας και κατάληξης σε ευρήματα σε σχέση με τις οικονομικές δυνατότητες των διαδίκων και τις ανάγκες των ανηλίκων τέκνων τους, κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις της παρούσης υπόθεσης θα ήταν εύλογο και δίκαιο το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα να περιοριστεί στα €750,00 μηνιαίως και για τα δύο τέκνα. Θεωρώ ότι το εν λόγω ποσό μπορεί κάλλιστα να εξυπηρετήσει τις σημερινές πραγματικές ανάγκες των ανήλικων τέκνων των διαδίκων, ενώ συμβαδίζει και με τις οικονομικές δυνατότητες του Καθ' ου η Αίτηση λαμβάνοντας υπόψη ότι και ο ίδιος χρειάζεται ένα ποσό για τη διαβίωση του και την πληρωμή των εξόδων του. Συνακόλουθα, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 05/09/2023 τροποποιείται έτσι ώστε ο Καθ' ου η αίτηση να καταβάλλει και δια του παρόντος διατάσσεται να καταβάλλει στην Αιτήτρια τα ακόλουθα ποσά: (i) €400,00 μηνιαίως από 14/09/2023 ημερομηνία επίδοσης του προσωρινού διατάγματος και κάθε αντίστοιχη μέρα κάθε επόμενου μήνα ως συνεισφορά του στη διατροφή του ανήλικου τέκνου του Χ.Σ. (ii) €350,00 μηνιαίως από 14/09/2023, ημερομηνία επίδοσης του προσωρινού διατάγματος και κάθε αντίστοιχη μέρα κάθε επόμενου μήνα ως συνεισφορά του στη διατροφή του ανήλικου τέκνου του Π.Σ. Το προσωρινό διάταγμα ως έχει τροποποιηθεί καθίσταται οριστικό και θα ισχύει μέχρι πλήρους αποπεράτωσης της εναρκτήριας αίτησης ή νεότερου διατάγματος του Δικαστηρίου. Ενόψει του αποτελέσματος, ο Καθ' ου η αίτηση διατάσσεται να καταβάλει στην Αιτήτρια το ήμισυ των εξόδων, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της κυρίως αίτησης, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. Υπ. ................ Χ. Πογιατζής, Δ. Οικ. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο