Μ.Π. ν. Ε.Π., Αρ. Αίτησης: 222/2022, 4/9/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Πογιατζή, Δ. Αρ. Αίτησης: 222/2022 (i-justice) Μεταξύ: Μ.Π. κάτοικος Λεμεσού Αιτήτριας -κ α ι- Ε.Π. κάτοικος Λεμεσού Καθ' ου η Αίτηση Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 11/11/2022 Ημερομηνία: 4ην Σεπτεμβρίου 2024 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια : κ. Σ. Αλβάνης Για Καθ' ου η Αίτηση: κ. Χρ. Θεοδότου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι διάδικοι από τον γάμο τους απέκτησαν ένα τέκνο τον Π.Π. ο οποίος γεννήθηκε στις 22/08/2007 στην Λεμεσό. Ο γάμος των διαδίκων λύθηκε στις 29/10/2018 από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού. Στις 24/10/2022 η Αιτήτρια καταχώρησε εναρκτήρια Αίτηση με την οποία ζητά όπως καθοριστεί η συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στη διατροφή και συντήρηση του ανήλικου τέκνου τους στο ποσό των €400,00 μηνιαίως. Ταυτόχρονα καταχώρησε και μονομερή Αίτηση στις 11/11/2022, με την οποία αξιώνει την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να καθορίζεται η συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στην διατροφή του ανήλικου τέκνου τους Π.Π. για το ίδιο ανωτέρω ποσό. Στις 12/12/2022 το Δικαστήριο υπό άλλη σύνθεση, αφού εξέτασε μονομερώς την προαναφερόμενη ενδιάμεση Αίτηση εξέδωσε προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάχθηκε ο Καθ' ου η Αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €100,00 μηνιαίως ως συνεισφορά του για την διατροφή του ανήλικου υιού του Π.Π. από την επίδοση του εν λόγω εκδοθέντος διατάγματος. ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ։ Στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 11/11/2022 η οποία συνοδεύει τη μονομερή Αίτηση αξιώνοντας ενδιάμεση θεραπεία, η Αιτήτρια αναφέρει μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Αρχικά, η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι κατά την διάρκεια της έγγαμης σχέσης τους διέμεναν στην συζυγική εστία στο Πισσούρι της Λεμεσού, όπου σήμερα η ίδια συνεχίζει να διαμένει με τον ανήλικο τέκνο των διαδίκων, ενώ ο Καθ' ου η Αίτηση μετακόμισε στο χωριό Πάχνα. Υποστηρίζει ότι για την εν λόγω οικία επωμίστηκε αποκλειστικά ένα τεράστιο χρέος πέραν των €200,000 αφού ο Καθ' ου παραλείπει να συνεισφέρει. Ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση από την ημερομηνία της διάστασης των διαδίκων μέχρι και σήμερα δεν συνεισφέρει οποιοδήποτε ποσό για την κάλυψη των εξόδων διατροφής και συντήρησης του ανήλικου τέκνου τους. Η Αιτήτρια αναφέρει ότι ο Καθ' ου λαμβάνει επιδόματα αναπηρίας και σύνταξη από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις, ενώ είναι σε θέση να εργάζεται, να διατρέφει και να συντηρεί το ανήλικο τέκνο του. Υποστηρίζει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση σύναψε σχέση με αλλοδαπή με την οποία έκανε καινούρια οικογένεια, ενώ για τον ανήλικο Π.Π. αδιαφορεί παντελώς. Εργάζεται ως καθαρίστρια στην σχολική Εφορεία του δημοτικού σχολείου Πισσουρίου και λαμβάνει το ποσό των €412,00 μηνιαίως από την εργασία της. Επίσης λαμβάνει €142,00 μηνιαίως ως επίδομα πολυτέκνου και €188,00 μηνιαίως ως επίδομα μονογονιού. Πολλές φορές, αναγκάζεται να δανείζεται χρήματα και είδη πρώτης ανάγκης από συγγενικά της πρόσωπα, έτσι ώστε να μπορεί να ανταποκρίνεται στις ανάγκες διατροφής και συντήρησης του ανήλικου τέκνου της. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι το ανήλικο τέκνο τους έχει αυξημένες ανάγκες διατροφής, ένδυσης-υπόδησης, ιατρικά έξοδα, έξοδα ιδιωτικού φροντιστηρίου, ψυχαγωγίας, νερό, ηλεκτρισμό, τηλέφωνο, γενέθλια, έξοδα καθαριότητας, κουρείο, καθώς και άλλα αναγκαία και άμεσα έξοδα, τα οποία ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €600,
- μηνιαίως. Ακολούθως, αναλύει τα μηνιαία έξοδα του ανήλικου Π.Π. συνοπτικά αλλά όχι εξαντλητικά, ως ακολούθως։ (α) Διατροφή....................€200,00-. (β) Ένδυση/υπόδηση.................€50,00-. (γ) Ιατρικά έξοδα-φάρμακα................€20,00-. (δ) Έξοδα ιδιωτικού φροντιστηρίου...........€60,00-. (ε) Είδη καθαριότητας................€30,00-. (στ) Τηλέφωνο (κάρτα).................€40,00-. (ζ) Ψυχαγωγία....................€30,00-. (η) Μεταφορικά.....................€50,00-. (θ) Ηλεκτρισμός, νερό.................€45,00-. (ι) Κουρείο......................€15,00-. (κ) Γενέθλια......................€30,00-. (λ) Γραφική ύλη, βιβλία.................€30,00-. ------------------------- Σύνολο։ €600,00-. Περαιτέρω, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η ηλικία του τέκνου τους και η υγεία του είναι τέτοια που η παροχή σε αυτό όλων των αναγκαίων ειδών διατροφής είναι επιβεβλημένη χωρίς οποιαδήποτε καθυστέρηση, διότι θα τεθεί σε άμεσο κίνδυνο η υγεία και η ίδια η ύπαρξη του ανήλικου τέκνου τους. Υποστηρίζει ότι με βάση τα εισοδήματα της αλλά και σε σχέση με αυτά που πρέπει να καταβάλει, δεν μπορεί να ανταπεξέλθει και να καλύπτει εις ολόκληρο τις ανάγκες του ανήλικου τέκνου τους. Λόγω της σοβαρότητας της υπόθεσης και του κατεπείγοντος αξιώνει όπως εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα για να μην ανατραπεί το βιοτικό επίπεδο του ανήλικου τέκνου τους. Στις 08/12/2022 η Αιτήτρια καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση με την οποία διευκρινίζει ότι απέκτησε μαζί με τον Καθ' ου η Αίτηση συνολικά έξι παιδιά, εκ των οποίων τα πέντε είναι ενήλικα πλην του ανήλικου Π.Π. Αναφέρει ότι τα τρία από τα πιο πάνω παιδιά της, διαμένουν μαζί της και είναι υπεύθυνη για την φροντίδα τους. Ισχυρίζεται ότι η διάσταση μεταξύ της και του Καθ' ου η Αίτηση επήλθε κατά το έτος 2006, όμως δεν καταχώρησε νωρίτερα αίτηση διατροφής αφού φοβόταν την αντίδραση του Καθ' ου ο οποίος υπήρξε βίαιος απέναντι της για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Περαιτέρω, αναφορικά με τα εισοδήματα του Καθ' ου η Αίτηση διευκρινίζει ότι αυτός λαμβάνει επίδομα αναπηρίας από το έτος 1990, καθώς και επίδομα από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις αλλά και σύνταξη. Υποστηρίζει ότι τα εισοδήματα του ανέρχονται περίπου στο ποσό των €1,000-. και ότι αυτός είναι σε θέση να παρέχει διατροφή στον ανήλικο Π.Π., διότι ουδέποτε παρείχε κάποιο ποσό για τα έξοδα διαβίωσης του, σε σχέση με τα υπόλοιπα τέκνα τους από την ημέρα της διάστασης τους. ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΘ' ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ։ To εκδοθέν προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 12/12/2022 προσέκρουσε στην ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση ημερομηνίας 14/09/
- Με αυτήν επιδιώκει την ακύρωση του εν λόγω προσωρινού διατάγματος, προβάλλοντας έξι λόγους ένστασης ως ακολούθως։ (α) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, ούτε περαιτέρω υπάρχει το κατεπείγον, ούτε προβάλλεται ούτε αποδεικνύεται τέτοιος ισχυρισμός. (β) Η Αιτήτρια απόκρυψε και δεν αποκάλυψε όλα τα γεγονότα που έχουν σχέση με την παρούσα υπόθεση, ούτε προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. (γ) Η Αιτήτρια στην ένορκη δήλωση της που υποστηρίζει τη μονομερή αίτηση της ημερομηνίας 11.11.2022 παραθέτει ψευδείς και/ή ελλιπείς ισχυρισμούς τόσο για την οικονομική κατάσταση του Καθ' ου η αίτηση και της ιδίας, όσο και για την συνεισφορά του Καθ' ου η αίτηση στα έξοδα του ανήλικου τέκνου τους. (δ) Η Αιτήτρια δεν παραθέτει οποιαδήποτε αποδεικτικό στοιχείο για απόδειξη των ισχυριζόμενων εξόδων της ιδίας και του ανήλικου. (ε) Η αίτηση υποβάλλεται με αδικαιολόγητη καθυστέρηση και χωρίς οποιαδήποτε δικαιολογία προς τούτο. (στ) Ο καθ' ου η αίτηση συνεισφέρει στο μέτρο του δυνατού στη διατροφή και συντήρηση του ανήλικου. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του ημερομηνίας 14/09/2023, ο Καθ' ου η Αίτηση αρχικά αρνείται κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας ότι είναι σε θέση να εργάζεται και προς απόδειξη της θέσης του, επισυνάπτει ως τεκμήριο 1 αντίγραφο της κάρτας αναπηρίας του αλλά και την βεβαίωση λήψης παροχής σύνταξης ανικανότητας όπου αναφέρεται ότι λαμβάνει το ποσό των €561,15 μηνιαίως και όχι το ποσό των €1.000,00 όπως ισχυρίζεται η Αιτήτρια στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 08/12/
- Ακολούθως, επισυνάπτει ως Τεκμήριο 2 αντίγραφα ιατρικών πιστοποιητικών όπου αναφέρονται τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ο Καθ' ου μέχρι και σήμερα, τα οποία δυσχεραίνουν την σωματική του υγεία και ακεραιότητα και τα οποία τον δυσκολεύουν να εργαστεί. Στην συνέχεια, ο Καθ' ου η Αίτηση παραδέχεται ότι έχει συνάψει σχέση με άλλη γυναίκα και ότι έχουν αποκτήσει δύο παιδία, πλην όμως απορρίπτει τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι αδιαφορεί για το ανήλικο τέκνο που απέκτησε μαζί της, προσθέτοντας ότι όποτε είναι δυνατό και εφικτό προσπαθεί να του προσφέρει όλες τις αναγκαίες παροχές που χρειάζεται. Ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει ότι το ανήλικο τέκνο που έχει με την σύζυγο του έχει και αυτό ανάγκες, σχολικά και άλλα αναγκαία έξοδα. Προς τεκμηρίωση των ισχυρισμών του επισυνάπτει ως Τεκμήριο 3 αντίγραφο της φοίτησης του στον βρεφονηπιακό σταθμό του, όπου αναφέρονται τα δίδακτρα που καταβάλλονται. Επιπρόσθετα, αναφέρει ότι αναμένουν με την σύζυγο του σε λίγο καιρό να γεννηθεί και το τρίτο τους παιδί, όπου και εκεί θα επωμιστεί περισσότερα έξοδα για την γέννηση και την σωστή ανατροφή του. Ο Καθ' ου η Αίτηση υποστηρίζει ότι τα περιγραφόμενα έξοδα του ανήλικου τέκνου τους είναι υπερβολικά, διογκωμένα και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, ενώ η Αιτήτρια δεν έχει παραθέσει οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο σε σχέση με τα ισχυριζόμενα έξοδα του ανήλικου τέκνου τους. Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται ότι τα έξοδα διατροφής, ένδυσης, υπόδησης, ψυχαγωγίας, μεταφορικά, ρεύμα, νερό, θέρμανση, έξοδα καθαρισμού και υγιεινής είναι διογκωμένα και σε κάθε περίπτωση δεν υπάρχουν τέτοιοι λογαριασμοί στο όνομα του ανηλίκου τέκνου των διαδίκων. Περαιτέρω, ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι δεν έχει εισοδήματα και ότι αντιμετωπίζουν αρκετές οικονομικές δυσκολίες με την σύζυγο του, εφόσον ούτε το ενοίκιο στο σπίτι που διαμένουν δεν μπορούν να το πληρώνουν και ότι το πληρώνει το ίδιο το Κράτος. Υποστηρίζει ακόμα ότι δεν έχει τους πόρους να συμμορφωθεί με την Αίτηση της Αιτήτριας. Επιπρόσθετα, αναφέρει ότι έλαβε νομική συμβουλή πως δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, ούτε υπάρχει το κατ' επείγον, και περαιτέρω η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Περαιτέρω, υποστηρίζει ότι η αίτηση υποβάλλεται με αδικαιολόγητη καθυστέρηση χωρίς καμία προς τούτο δικαιολογία, αφού με την Αιτήτρια βρίσκονται σε διάσταση από τον Μάρτιο του 2006, έχουν περάσει τόσα χρόνια και από την ημέρα της διάστασης τους καταβάλλει όλα όσα έχει αναφέρει πιο πάνω. Η ακρόαση της Αίτησης διεξήχθη αποκλειστικά στην βάση των αντίστοιχων ένορκων δηλώσεων που συνοδεύουν την ενδιάμεση Αίτηση και την ένσταση των διαδίκων. Κατά την ακρόαση της παρούσας Αίτησης κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως του. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων αρκέστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις και η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε των θέσεων της με αναφορά σε νομική και ουσιαστική επιχειρηματολογία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ։ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.] Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Επιπρόσθετα, το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152). Σε αυτό το στάδιο, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί ή να διατηρηθεί σε ισχύ το εκδοθέν διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Αποτελεί βασική αρχή ότι ο Αιτητής που επιδιώκει μονομερώς την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος θα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης. Σε περίπτωση που το Δικαστήριο θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης, μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. (Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd.
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980). Επιπρόσθετα, στις περιπτώσεις μονομερών αιτήσεων το Δικαστήριο οφείλει να εξετάζει αν καταδεικνύεται κατά πρώτο λόγο το κατεπείγον του αιτήματος. Στην απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου Χρίστος Ανδρέου ν. Olympic Insurance Company Ltd, στην Πολιτική Έφεση αρ. Ε396/2016 ημερομηνίας 12/10/2023, η δικαστής του Ανώτατου Δικαστηρίου κα Εφραίμ Δ. επισήμανε στην σελ. 5 επ. τα ακόλουθα σε σχέση με το ζήτημα του κατ' επείγοντος։ «Στην υπόθεση Αμβροσιάδου ν. Coward
(2013)1(Α) Α.Α.Δ. 78, λέχθηκε ότι το κατεπείγον εξετάζεται πρώτο, εφόσον αφορά δικαιοδοτικό όρο και ανεξάρτητα από την ικανοποίηση των ουσιαστικών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/
- Οι πιο πάνω νομικές αρχές επαναλήφθηκαν στην υπόθεση Βγενόπουλος κ.α. ν. Cyprus Popular Bank Public Co Ltd, Πολ. Έφ. Αρ. Ε141/2014 και Ε 142/2014, ημερ. 13/09/
- Το ζήτημα του επείγοντος ηγέρθη ως λόγος ένστασης. Από τη στιγμή που το ζήτημα είχε εγερθεί και ήταν αντικείμενο της αίτησης, τότε ανεξαρτήτως της έκδοσης μονομερώς του διατάγματος, το πρωτόδικο Δικαστήριο όφειλε να εξετάσει εκ νέου κατά πόσο πράγματι συνέτρεχε το στοιχείο του κατεπείγοντος που να δικαιολογούσε την μονομερή του έκδοση. Σε περίπτωση που διαπίστωνε ότι δεν ικανοποιείτο το επείγον, τότε έπρεπε να προχωρήσει δίχως άλλο σε ακύρωση του». Οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν. 216/90). Ειδικότερα το άρθρο 33
(1)ορίζει ότι: «Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του». Η πιο πάνω νομοθετική πρόνοια, επιβάλλει στους γονείς υποχρέωση για την από κοινού διατροφή του ανήλικου τέκνου τους, ανάλογα με τις δυνάμεις του καθενός. Το Δικαστήριο με βάση την ενώπιον του μαρτυρία, αφού ασχοληθεί με το εύλογο των κονδυλίων και με βάση την κοινή λογική και την πείρα της ζωής καθορίζει τα αναγκαία έξοδα για τη συντήρηση του ανήλικου. Το μέτρο με το οποίο καθορίζεται η διατροφή δεν είναι δυνατό να αποτιμάται με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη των εξόδων με αυστηρότητα. (Βλ. Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη κ.ά.
(1998)1 ΑΑΔ 1386, Παναγιώτου ν. Σφικτού
(2001)1(Α) ΑΑΔ 625, Χαραλάμπους ν. Χαραλάμπους
(2010)1 (Β) ΑΑΔ 951, Παπαντωνίου ν. Παπαντωνίου
(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1875, Κορελλίδης ν. Κορελλίδη
(2012)1(Γ) ΑΑΔ 1975). Επιπρόσθετα, σύμφωνα με την απόφαση Μαρκουλίδης (ανωτέρω), στη διαδικασία αίτησης για διατροφή είναι ευθύνη του υπόχρεου να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη των οικονομικών του πόρων και δυνατοτήτων. Περαιτέρω, το άρθρο 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, (Ν. 216/90) προνοεί τα ακόλουθα: «(α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του». Θα πρέπει να επισημανθεί ότι οι αγορεύσεις των συνηγόρων των διαδίκων, όπως έχει νομολογηθεί, δεν αποτελούν μέσο προσαγωγής μαρτυρίας ή διεύρυνσης των επίδικων θεμάτων (βλ. Μισιρλής ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1995)3 ΑΑΔ 379). ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ։ Προτού προβώ σε εξέταση των προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το αρ. 32 του Ν. 14/60, οφείλω να εξετάσω αν πληρείται το στοιχείο του κατεπείγοντος, το οποίο αφορά δικαιοδοτικό όρο και θα πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα, όπως έχω επισημάνει σε προηγούμενη αναφορά μου. Στην παρούσα υπόθεση, κρίνω ότι το στοιχείο του κατεπείγοντος έχει καταδειχθεί αφού η ρύθμιση της συνεισφοράς του Καθ' ου η Αίτηση ήταν και είναι απολύτως απαραίτητη για τη διαβίωση και συντήρηση του ανήλικου τέκνου του Π.Π. Είναι η θέση μου, ότι προτεραιότητα έχουν πάντοτε οι άμεσες ανάγκες διαβίωσης και συντήρησης του ανήλικου τέκνου, οι οποίες δεν μπορούν βέβαια να αναμένουν την τελική εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης. Μέσα από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας ημερομηνίας 11/11/2022, προκύπτει μαρτυρία ότι δεν μπορεί μόνο με τις δικές της δυνάμεις να ανταπεξέλθει στην κάλυψη των αναγκών του ανήλικου τέκνου της και ότι ο Καθ' ου δεν συνεισφέρει καθόλου στα έξοδα διατροφής και συντήρησης του, από την αρχή της διάστασης των διαδίκων μέχρι και σήμερα. Για αυτό και η Αιτήτρια θεωρεί ότι είναι επιβεβλημένη χωρίς οποιαδήποτε καθυστέρηση, η ρύθμιση της διατροφής του ανήλικου τέκνου της, ώστε να μην βρεθεί σε κίνδυνο το βιοτικό του επίπεδο. Μέσα από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση η οποία συνοδεύει την ένσταση του, ο ίδιος αναγνωρίζει ουσιαστικά ότι υπάρχουν διάφορα έξοδα και ανάγκες του ανήλικου Π.Π., ενώ αναφέρει ότι όποτε είναι δυνατό και εφικτό προσπαθεί να του προσφέρει όλες τις αναγκαίες παροχές που χρειάζεται. Άρα ουσιαστικά ο Καθ' ου η Αίτηση αναγνωρίζει ότι υπάρχουν επείγουσες ανάγκες και ότι αυτές πρέπει να καταβληθούν, χωρίς όμως να προσδιορίζει το ακριβές ποσό της συνεισφοράς του, παρά μόνο ότι καλύπτει κάποιες αναγκαίες παροχές όποτε μπορέσει. Συνεπώς, συνεπάγεται ότι η ανάγκη για καθορισμό της συνεισφοράς του Καθ' ου στην διατροφή και συντήρηση του ανήλικου τέκνου των διαδίκων, συνιστά ζήτημα που απαιτεί άμεση και σταθερή ρύθμιση. Επιπρόσθετα, να επισημάνω ότι δεν διαβλέπω την ύπαρξη οποιασδήποτε αδικαιολόγητης καθυστέρησης στην λήψη μέτρων από την Αιτήτρια στην παρούσα, αφού διαφαίνεται ότι η ανάγκη για συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση, ανέκυψε από εκείνο το χρονικό στάδιο που η ίδια διαπίστωσε ότι αδυνατούσε να καλύψει από μόνη της τα έξοδα του ανήλικου τέκνου τους, όπως έχουν διαμορφωθεί και συνεπώς θεωρώ ότι δεν αναιρείται το κατεπείγον του αιτήματος στην υπό εξέταση υπόθεση. Δεν μου διαφεύγει το γεγονός ότι πέρασαν αρκετά έτη χωρίς η Αιτήτρια να έχει προωθήσει ενδιάμεση αίτηση για την έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής, εν τούτοις θεωρώ ότι το γεγονός τούτο δεν την εμποδίζει από το να καταχωρήσει την παρούσα έστω και σε αυτό το χρονικό σημείο, ιδίως από την στιγμή που οι ανάγκες διατροφής του ανήλικου τέκνου της καθίστανται άμεσες και επείγουσες. Λαμβάνοντας υπόψη την μαρτυρία που παρουσιάστηκε στις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων και προσεγγίζοντας την με ιδιαίτερη προσοχή, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων, θα προχωρήσω στην εξέταση των προϋποθέσεων που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60 αλλά και η σχετική νομολογία. Η διατροφή που αφορά τα ανήλικα τέκνα αποτελεί νομική υποχρέωση των δύο γονέων όπως αυστηρά επιτάσσουν τα άρθρα 33
(1)και 37 του Ν. 216/
- Ειδικότερα, ο Καθ' ου η αίτηση υποχρεούται να συνεισφέρει για τη διατροφή του ανήλικου τέκνου του, όπως και η Αιτήτρια στο μέτρο των δικών της οικονομικών δυνατοτήτων. Συνεπώς, μέσα από την ερμηνεία του νόμου αλλά και της σχετικής νομολογίας προκύπτει στην παρούσα υπόθεση ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι η Αιτήτρια, με την οποία ως είναι παραδεκτό διαμένει μέχρι σήμερα ο ανήλικος Π.Π. και του οποίου διατηρεί την φύλαξη και φροντίδα, έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην Αίτηση της. Αναφορικά με την ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν. 14/60, αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η διατροφή από τη φύση της αποσκοπεί στην ικανοποίηση των άμεσων βιοτικών αναγκών του ανήλικου και είναι άμεσα συνυφασμένη με την καθημερινή διαβίωση και ευημερία του. Η παράλειψη συνεισφοράς του υπόχρεου γονέα έστω ενός εύλογου σταθερού ποσού για την διατροφή του τέκνου του, αναπόφευκτα επηρεάζει δυσμενώς την καθημερινή του διαβίωση και επιβίωση η οποία δεν μπορεί να αναμένει μέχρι την εκδίκαση της ουσίας της κυρίως Αίτησης. Οι ανάγκες διατροφής και συντήρησης του τέκνου καθίστανται τρέχουσες και επείγουσες και δεν μπορούν να αντικατασταθούν με κανένα τρόπο μεταγενέστερα. Άρα, η συνεισφορά του κάθε γονέα καθίσταται αναγκαία και επιβεβλημένη ώστε να καλυφθούν τα τρέχοντα μηνιαία έξοδα που απαιτούνται για το ανήλικο τέκνο τους. Στην υπό εξέταση περίπτωση, δεν έχει καταδειχθεί μέσα από την μαρτυρία που παρατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση αμφισβητεί την υποχρέωση του απέναντι στον ανήλικο υιό του Π.Π., από την στιγμή που ο ίδιος ισχυρίζεται ότι όποτε μπορεί καταβάλλει ένα μέρος των εξόδων του, αντιλαμβανόμενος ότι οφείλει να συνεισφέρει κάποιο ποσό για την συντήρηση του ανήλικου τέκνου του. Επιπρόσθετα, έχω διαπιστώσει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση διαφωνεί με το ύψος των εξόδων του ανήλικου, τα οποία θεωρεί διογκωμένα, υπερβολικά και ότι δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι συντρέχει και η τρίτη προϋπόθεση του αρ. 32 του Ν.14/60, εφόσον οι ανάγκες της διατροφής του ανήλικου τέκνου των διαδίκων δεν μπορούν να αποκατασταθούν μεταγενέστερα με την επιδίκαση οποιωνδήποτε αποζημιώσεων. Σε σχέση με το ζήτημα της ικανοποίησης της τρίτης προϋπόθεσης παραπέμπω στην καθοδηγητική υπόθεση Δημοσθένους ν. Δημοσθένους Έφεση Αρ. 21/2019 ημερομηνίας 26/09/2020, στην οποία επισημάνθηκαν τα ακόλουθα: «Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής. Η πιθανότητα διακοπής της συνεισφοράς του εφεσείοντος ανά πάσα στιγμή και για οποιοδήποτε λόγο δεν τίθεται στη βάσανο μαρτυρίας προς τούτο. .................................... Ακόμη και με δεδομένο ότι ο εφεσείων όντως συνεισφέρει ήδη στη διατροφή, τι θα τον εμπόδιζε να διαφοροποιήσει τη θέση του ή να μειώσει δραστικά το ποσό το οποίο συνεισφέρει. Υπενθυμίζεται ότι η φύση της παρούσας διαφοράς είναι πολύ διαφορετική από τα συνηθισμένα άλλα προσωρινά διατάγματα που αφορούν συμβατικές, κατά κανόνα, σχέσεις μεταξύ των διαδίκων. Υπερίπταται εδώ η νομοθετική υποχρέωση συνεισφοράς προς όφελος των ανηλίκων». Να τονίσω εκ νέου, ότι στο παρόν στάδιο δεν δικαιούμαι να προβώ σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας που προσκομίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, αφού αυτό θα ισοδυναμούσε με πλήρη διάγνωση της ουσίας της διαφοράς και της κυρίως αίτησης. Σε κάθε περίπτωση, διαφαίνεται ξεκάθαρα μέσα από τις ένορκες δηλώσεις των ίδιων των διαδίκων ότι προκύπτουν αρκετά διαφιλονικούμενα ζητήματα όπως κυρίως τα πραγματικά μηνιαία εισοδήματα των διαδίκων, ιδίως τα εισοδήματα και/ή τα επιδόματα που λαμβάνει ο Καθ' ου η Αίτηση τα οποία και αμφισβητούνται, καθώς και το ακριβές ύψος των αναγκών του ανήλικου Π.Π. Εν τούτοις, θεωρώ ως ενδεδειγμένη μία περιορισμένη αξιολόγηση επί των εισοδημάτων των δύο γονέων, αλλά και των κονδυλίων που απαιτούνται για την συντήρηση και διατροφή του ανήλικου τέκνου τους, όπως τα έχουν παρουσιάσει οι δύο πλευρές. Αρχικά, ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι τα εισοδήματα του είναι αρκετά λιγότερα από αυτά που ισχυρίζεται η Αιτήτρια. Ειδικότερα, είναι η θέση του ότι τα συνολικά καθαρά μηνιαία έσοδα του από την σύνταξη ανικανότητας που λαμβάνει ανέρχονται στα €561,15 μηνιαίως και όχι στα €1.000 όπως ισχυρίζεται η Αιτήτρια στην συμπληρωματική της ένορκη δήλωση ημερομηνίας 08/12/
- Τα εισοδήματα της Αιτήτριας δεν αμφισβητούνται από τον Καθ' ου η Αίτηση. Με βάση την σχετική νομολογία, η Αιτήτρια δεν έχει υποχρέωση αποκάλυψης των εισοδημάτων ή της οικονομικής δυνατότητας του Καθ' ου η αίτηση. Το καθήκον αληθινής αποκάλυψης των εισοδημάτων, βαραίνει τον ίδιο τον Καθ' ου η Αίτηση, όπως βεβαίως και την Αιτήτρια αναφορικά με τα δικά της εισοδήματα ή την δική της οικονομική δυνατότητα. Στην υπόθεση Δημητρίου v. Περδίου,
(2005)1 (Β) ΑΑΔ 1418, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Σε υποθέσεις διατροφής των ανηλίκων τέκνων μια οικογένειας, η οικονομική δυνατότητα του καθενός από τους γονείς δεν είναι θέμα που θα πρέπει να αποδεικνύεται από τον Αιτητή ή την Αιτήτρια, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά θέμα αληθινής αποκάλυψης από τους δύο γονείς, των αντίστοιχων εισοδημάτων τους». Επιπρόσθετα, στην απόφαση Δημοσθένους v. Δημοσθένους (ανωτέρω) επισημάνθηκαν τα πιο κάτω: «Η μη αποκάλυψη των αληθών εισοδημάτων εκάστου δεν εξουδετερώνει την ανάγκη διατροφής από τον έτερο των συζύγων διότι το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων». Σε κάθε περίπτωση, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι προκύπτουν διαφορετικές και αντικρουόμενες θέσεις ως προς τα εισοδήματα ενός εκ των διαδίκων και δεν είναι το στάδιο όπου θα εξαχθούν οποιαδήποτε τελικά ευρήματα όσον αφορά τα ακριβή εισοδήματα του Καθ' ου η Αίτηση. Τούτο θα λάβει χώρα όταν το Δικαστήριο θα έχει ενώπιον του την ολοκληρωμένη μαρτυρία των αντιμαχόμενων πλευρών και θα είναι σε θέση να αξιολογήσει την αξιοπιστία τους στο τελικό αυτό στάδιο. Εν τούτοις, συμπεραίνεται ότι και οι δύο γονείς έχουν κάποια εισοδηματική ικανότητα από την εργασία τους και τα εισοδήματα/επιδόματα τα οποία λαμβάνουν και αυτό δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Κρίνω σκόπιμο να επισημάνω εδώ ότι παρά το γεγονός ότι ο Καθ' ου ισχυρίζεται ότι επωμίζεται πλέον τις ανάγκες της νέας του οικογένειας, ήτοι της δεύτερης του συζύγου και των τριών παιδιών που απέκτησαν μαζί, εν τούτοις δεν αναφέρει καθόλου το ύψος των εξόδων που καταβάλλει κάθε μήνα και τα ξεχωριστά κονδύλια που καλείται να πληρώσει για την διατροφή και συντήρηση των τέκνων τους αλλά και των εξόδων της οικογενειακής τους εστίας. Σε σχέση με τα έξοδα και τις ανάγκες του ανήλικου Π.Π. όπως αυτές παρατίθενται από τους διαδίκους στις ένορκες δηλώσεις τους, οφείλω να επισημάνω ότι τα πλείστα των εν λόγω κονδυλίων όπως παρουσιάζονται από την Αιτήτρια, φαίνονται να είναι λογικά για ένα παιδί ηλικίας 17 και πλέον ετών, διότι ομολογουμένως στηρίζονται σε μία ορθολογιστική βάση, ενώ κάποια άλλα φαίνονται κάπως διογκωμένα ή δεν δικαιολογούνται. Όσον αφορά το μεγαλύτερο μέρος των κονδυλίων για τις ανάγκες του ανήλικου Π.Π., διαπιστώνω ότι ο Καθ' ου η Αίτηση προβαίνει σε μία απλή άρνηση και απόρριψη τους, χωρίς όμως ν' αναφέρει ποιο είναι το εύλογο ποσό για την κάλυψη των αναγκών του εν λόγω τέκνου του, ποιες είναι αυτές οι ανάγκες και πόσα θεωρεί ότι είναι τα μηνιαία έξοδα του σήμερα. Στην Α.Γ. ν. Σ.Δ.Τ., Εφ. Αρ. 36/2018 ημερομηνίας 7/5/2020 επισημάνθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με το τί περιλαμβάνει η διατροφή του δικαιούχου: «διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του". Στην παράγραφο (Ι) του ίδιου άρθρου, σαφώς ορίζει ότι "η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του". Συνεπώς η λέξη "διατροφή" δεν αποδίδει την πλατιά έννοια που ο σοφός νομοθέτης φρόντισε επιγραμματικά να αποδώσει. Η διατροφή, σύμφωνα με την έννοια που δίδει ο νόμος, δεν καλύπτει μόνο τη δαπάνη για την τροφή. Περιλαμβάνει κάθε αναγκαία βιοτική δαπάνη όπως τροφή, στέγη, ντύσιμο, φωτισμό, θέρμανση, ψυχαγωγία, νοσηλείες και φάρμακα, συγκοινωνία, επικοινωνία, έξοδα για γενική μόρφωση και επαγγελματική εκπαίδευση. Ο νομοθέτης με την διατύπωση του Νόμου καθόρισε τόσο το πλάτος της διατροφής όσο και το επίπεδο της πάντοτε μέσα στα μέτρα του δυνατού (βλ. Κουμάντου Παραδόσεις Οικογενειακού Δικαίου, 2ος Τόμος σελ. 44 κ.ε)». Στην καθοδηγητική υπόθεση Παπαντωνίου ν. Παπαντωνίου
(2011)1 Α.Α.Δ. 1875, επισημάνθηκε ότι։ «.το μέτρο με το οποίο θα καθοριστεί η διατροφή δεν επιδέχεται αποτίμησης με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη κονδυλίων με ιδιαίτερη αυστηρότητα. Αντίθετα, η κοινή λογική και εμπειρία προσφέρει τη βάση για τέτοιο καθορισμό». Στην υπό εξέταση Αίτηση, κρίνω ότι το ποσό που επιδίκασε το Δικαστήριο ως προσωρινή συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στις ανάγκες του ανήλικου Π.Π., καταδεικνύει ότι τέθηκαν σε εφαρμογή οι αρχές της σχετικής νομολογίας, σταθμίζοντας το εύλογο των κονδυλίων και εξασκώντας περαιτέρω τη δική του κρίση και την κοινή λογική και πείρα της ζωής για τον προσδιορισμό των αναγκών του ανήλικου τέκνου των διαδίκων. Προς τούτο και καθόρισε τη συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση, λαμβάνοντας υπόψη εύλογα ποσά εξόδων του ανήλικου τέκνου, αλλά και συνυπολογίζοντας τις οικονομικές δυνατότητες του υπόχρεου, προσδιορίζοντας κατά συνέπεια τη συνεισφορά του στο ποσό των €100,00 μηνιαίως και όχι στο ποσό που η Αιτήτρια αξίωνε ύψους €400,00 μηνιαίως, το οποίο προφανώς δεν θεώρησε ως εύλογο υπό τις περιστάσεις. (Bλ. Ορφέας Παναγιώτου v. Χρυστάλλα Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ.625, Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδης
(1998)1 Α.Α.Δ. 625 και Δημητρίου ν. Περδίου
(2005)1 Α.Α.Δ. 1418). Κρίνω σημαντικό να επισημάνω ότι, δεν έχω διαπιστώσει να έχει αποκρύψει η Αιτήτρια οποιαδήποτε ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα, τα οποία θα οδηγούσαν το Δικαστήριο σε πιθανή ακύρωση του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος. Οι αντικρουόμενες θέσεις των διαδίκων ως προς το ύψος των εισοδημάτων τους και κυρίως ως προς το ύψος των εξόδων του ανήλικου τέκνου τους, δεν μπορούν να θεωρηθούν ως απόκρυψη και παραπλάνηση του Δικαστηρίου, ιδίως από την στιγμή που σε αυτό το στάδιο, το Δικαστήριο δεν θα προβεί σε τελικά ευρήματα αξιολόγησης της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του. Τα προαναφερόμενα αντικρουόμενα γεγονότα, καθιστούν επιβεβλημένη την προσωρινή ρύθμιση της διατροφής του ανήλικου τέκνου των διαδίκων. Η έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος με τη δεσμευτικότητα η οποία το χαρακτηρίζει, παρέχει στους διάδικους ένα σταθερό και μη αμφισβητούμενο πλαίσιο για την εκπλήρωση της κοινής τους υποχρέωσης που αφορά την συνεισφορά τους στη διατροφή του ανήλικου τέκνου τους Π.Π. και την κοινή εξασφάλιση της ευημερίας του, την οποία φαίνεται ότι και οι δύο γονείς επιθυμούν να διασφαλίσουν. Ως εκ τούτου, είναι η θέση μου ότι υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων, η έκδοση και η οριστικοποίηση ενός προσωρινού διατάγματος καθίσταται μία δίκαιη και εύλογη αναγκαιότητα, η οποία θα εξυπηρετήσει το γνήσιο συμφέρον του ανήλικου τέκνου των διαδίκων. Οι διαφορετικές θέσεις των διαδίκων ως προς τα επιμέρους ποσά τα οποία απαιτούνται για την κάλυψη των αναγκών του παιδιού τους, λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και σταθμίζονται από το Δικαστήριο για τους σκοπούς έκδοσης και/ή οριστικοποίησης του προσωρινού διατάγματος. Συνεκτιμώ δεόντως όλα τα προσωπικά ή κοινά έξοδα τα οποία έχουν παρουσιαστεί από τους διαδίκους σε ένα εύλογο βαθμό, ενώ επιπρόσθετα λαμβάνονται υπόψη και άλλοι παράγοντες, όπως είναι η ηλικία του Π.Π. ο οποίος σε ένα έτος ενηλικιώνεται και το επίπεδο ζωής του εν γένει. Να επισημάνω ότι παρά το γεγονός ότι ο Καθ' ου η Αίτηση έχει χαμηλά έσοδα και παρά το γεγονός ότι πλέον συντηρεί τα τρία ανήλικα τέκνα του από την δεύτερη σύζυγο του, εν τούτοις με βάση την σχετική νομολογία, η υποχρέωση του για διατροφή του ανήλικου τέκνου του Π.Π. συνυπάρχει με την υποχρέωση του να συντηρεί την νέα του οικογένεια και αυτή του η υποχρέωση προηγείται έναντι όλων των άλλων υποχρεώσεων. (βλ. Zacharia v. Zacharia
(1969)1 C.L.R. 307, 321). ΚΑΤΑΛΗΞΗ։ Συνεκτιμώντας το διαθέσιμο υλικό που τέθηκε ενώπιον μου και επαναλαμβάνοντας πως δεν είναι η ώρα για πλήρη αξιολόγηση της μαρτυρίας και κατάληξης σε ευρήματα σε σχέση με τις οικονομικές δυνατότητες των διαδίκων και τις ανάγκες του ανήλικου τέκνου τους Π.Π. κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις της παρούσης υπόθεσης, θα ήταν εύλογο και δίκαιο το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα να τροποποιηθεί, ήτοι να αυξηθεί το καταβαλλόμενο ποσό στα €150,00 μηνιαίως. Είναι η θέση μου, ότι το εν λόγω ποσό μπορεί να εξυπηρετήσει καλύτερα τις σημερινές πραγματικές και αυξανόμενες ανάγκες του ανήλικου τέκνου των διαδίκων λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία του, ενώ συμβαδίζει σε κάποιο βαθμό και με τις οικονομικές δυνατότητες του Καθ' ου η Αίτηση, διασφαλίζοντας ότι και ο ίδιος χρειάζεται ένα ποσό για τη διαβίωση του καθώς και της οικογένειας του. Συνακόλουθα, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 12/12/2022 τροποποιείται έτσι ώστε ο Καθ' ου η αίτηση να καταβάλλει και δια του παρόντος διατάσσεται να καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €150,00 μηνιαίως από 01/09/2024 και κάθε αντίστοιχη μέρα κάθε επόμενου μήνα, ως συνεισφορά του στη διατροφή του ανήλικου τέκνου του Π.Π. Το προσωρινό διάταγμα ως έχει τροποποιηθεί καθίσταται οριστικό και θα ισχύει μέχρι πλήρους αποπεράτωσης της εναρκτήριας αίτησης ή νεότερου διατάγματος του Δικαστηρίου. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. Υπ. ................... Χ. Πογιατζής, Δ. Οικ. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο