Σ.Θ. ν. Γ.Χ., Αρ. Αίτησης: 296/2023, 9/7/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Πογιατζή, Δ. Αρ. Αίτησης: 296/2023 (i-justice) Μεταξύ: Σ.Θ. κάτοικος Λεμεσού Αιτήτριας -κ α ι- Γ.Χ. κάτοικος Λευκωσίας Καθ' ου η Αίτηση Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 15/12/2023 Ημερομηνία: 09 Ιουλίου, 2024 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια : κ. Σ. Αλβάνης Για Καθ' ου η Αίτηση: κ. Α. Αδαμίδης για Αδάμος Α. Αδαμίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι διάδικοι από τον γάμο τους απέκτησαν ένα τέκνο τον Κ.Χ. ο οποίος γεννήθηκε στις 09/05/
- Η διάσταση τους επήλθε τον Αύγουστο του 2023 και έκτοτε δεν διαμένουν στην ίδια οικία αφού ζουν χωριστά. Στις 19/12/2023 η Αιτήτρια καταχώρησε εναρκτήρια Αίτηση με την οποία ζητά όπως καθοριστεί η συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στη διατροφή και συντήρηση του ανήλικου τέκνου τους. Ταυτόχρονα καταχώρησε και μονομερή Αίτηση κατά την ίδια ημερομηνία, με την οποία αξίωνε την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να καθοριζόταν η συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στην διατροφή του ανήλικου τέκνου τους Κ.Χ. στο ποσό των €700,00-. μηνιαίως. Στις 21/12/2023 το Δικαστήριο αφού εξέτασε μονομερώς την προαναφερόμενη ενδιάμεση Αίτηση, εξέδωσε προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάχθηκε ο Καθ' ου η Αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €250,00 μηνιαίως ως συνεισφορά του για την διατροφή του ανήλικου υιού του Κ.Χ. από 01/01/2024 και κάθε 1ην ημέρα κάθε επόμενου μήνα. ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ։ Στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 19/12/2023 η οποία συνοδεύει τη μονομερή Αίτηση αξιώνοντας ενδιάμεση θεραπεία, η Αιτήτρια αναφέρει μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Κατά την διάρκεια της έγγαμης σχέσης των διαδίκων διέμεναν στην πατρική της οικία στην Λεμεσό, όπου και συνεχίζει να διαμένει με τον ανήλικο τέκνο τους, ενώ ο Καθ' ου η Αίτηση μετακόμισε στην πατρική του εστία στην Αγία Βαρβάρα στη Λευκωσία. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι από την ημερομηνία της διάστασης, ο Καθ' ου συνεισφέρει ελάχιστα για την κάλυψη των εξόδων διατροφής και συντήρησης του ανήλικου τέκνου τους. Αναφέρει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση εργάζεται ως υπάλληλος στην εταιρεία του πατέρα του η οποία δραστηριοποιείται στους τομείς των εισαγωγών και διανομών προϊόντων και λαμβάνει μισθό γύρω στα €1,200-. μηνιαίως, πλέον μπόνους. Συνεπώς, είναι σε θέση να διατρέφει και να συντηρεί το ανήλικο τέκνο του. Η ίδια εργάζεται ως δασκάλα δημοτικής εκπαίδευσης λαμβάνοντας μηνιαίο μισθό ύψους €2.290-. Ισχυρίζεται ότι το ανήλικο τέκνο τους έχει αυξημένες ανάγκες διατροφής, ένδυσης-υπόδησης, ιατρικά έξοδα, έξοδα νηπιαγωγείου, έξοδα εργοθεραπείας-λογοθεραπείας, ψυχαγωγίας, νερό-ηλεκτρισμό, έξοδα καθαριότητας καθώς και άλλα αναγκαία έξοδα τα οποία ανέρχονται στο ποσό των €1,080-. μηνιαίως. Αναλύει τα μηνιαία έξοδα του ανήλικου Κ.Χ. συνοπτικά αλλά όχι εξαντλητικά, ως ακολούθως։ (α) Διατροφή....................€250,00-. (β) Ένδυση/υπόδηση.................€80,00-. (γ) Ιατρικά έξοδα-φάρμακα................€60,00-. (δ) Έξοδα νηπιαγωγείου...............€140,00-. (ε) Είδη καθαριότητας................€50,00-. (στ) Ψυχαγωγία (παιγνίδια)................€100,00-. (ζ) Μεταφορικά....................€50,00-. (η) Ηλεκτρισμός, νερό (αναλογία)............€80,00-. (θ) Έξοδα εργοθεραπείας...............€270,00-. Σύνολο։ €1.080-. Η Αιτήτρια αναφέρει επίσης ότι η ηλικία και η υγεία του τέκνου τους είναι τέτοια που η παροχή σε αυτό όλων των αναγκαίων ειδών διατροφής είναι επιβεβλημένη χωρίς οποιαδήποτε καθυστέρηση, διότι διαφορετικά τίθεται σε άμεσο κίνδυνο η υγεία και η ίδια η ύπαρξη του ανήλικου τέκνου τους. Προσθέτει δε ότι με αυτά που λαμβάνει σε σχέση με αυτά που πρέπει να καταβάλλει δεν μπορεί να αντεπεξέλθει και να καλύπτει εις ολόκληρο τις ανάγκες του ανήλικου τέκνου τους και λόγω της σοβαρότητας της υπόθεσης και του κατεπείγοντος αξιώνει την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, ούτως ώστε να μην ανατραπεί το βιοτικό επίπεδο του ανήλικου τέκνου τους. ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΘ' ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ։ To προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 21/12/2023 που εκδόθηκε από το Δικαστήριο προσέκρουσε στην ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση ημερομηνίας 14/02/
- Με αυτήν επιδιώκει την ακύρωση του διατάγματος, προβάλλοντας πέντε λόγους ένστασης ως ακολούθως։ (α) Δεν συντρέχουν σωρευτικά οι προϋποθέσεις του Νόμου και της Νομολογίας δια την έκδοση προσωρινού Διατάγματος. (β) Η βάση της Αιτήσεως εγείρεται και/ή στηρίζεται επί λανθασμένων και/ή ψευδών γεγονότων. (γ) Η Αιτήτρια παραλείπει να αναφερθεί σε ουσιαστικά γεγονότα σημαντικά δια την απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου. (δ) Το επιδικασθέν ποσό είναι άδικο και το Διάταγμα στηρίχθηκε σε λανθασμένα στοιχεία και πληροφορίες. (ε) Οι οικονομικές δυνατότητες του Καθ' ου η Αίτηση δεν του επιτρέπουν να καταβάλλει το επιδικασθέν ποσό. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του ημερομηνίας 14/02/2024, ο Καθ' ου η Αίτηση αρχικά απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας ότι από την διάσταση δεν συνεισφέρει στην διατροφή και συντήρηση των ανήλικων τέκνων τους και υποστηρίζει ότι στο μέτρο του δυνατού συνεισφέρει τα βέλτιστα. Διαμένει στην Λευκωσία αλλά τουλάχιστον τρείς φορές την εβδομάδα μεταβαίνει στην Λεμεσό για να επισκεφθεί το τέκνο τους, έστω και για λίγη ώρα. Ήδη έχουν καταλήξει σε άτυπη συμφωνία με την Αιτήτρια την οποίαν τηρούν στην πράξη, έτσι ώστε να ασκεί επικοινωνία με το ανήλικο τέκνο τους την Τρίτη για κάποιες ώρες και να διανυκτερεύει μαζί του την μία βδομάδα την Παρασκευή και την επόμενη βδομάδα να περνά το Σαββατοκυρίακο μαζί του, όπου θα καλύπτει ο ίδιος αποκλειστικά τα έξοδα του. Αναφέρει ότι εργάζεται ως διανομέας στην εταιρεία του πατέρα του τα τελευταία έτη αφού είχε αλλάξει διάφορες δουλειές, διότι δεν έχει κάποια εξειδίκευση ή πτυχίο. Ο καθαρός μισθός του ανέρχεται στα €1.060-. που είναι και το μοναδικό του έσοδο και δεν λαμβάνει €1,200 όπως ισχυρίζεται η Αιτήτρια, αλλά ούτε και μπόνους. Τα €1,200 που αναφέρει η Αιτήτρια είναι μεικτά και επισυνάπτει προς απόδειξη του ισχυρισμού του φωτοαντίγραφο των Κοινωνικών Ασφαλίσεων με τις αποδοχές του, ως Τεκμήριο
- Ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει περαιτέρω, ότι τα έξοδα για το νηπιαγωγείο του ανήλικου τα αναλαμβάνουν εξ' ημισείας με την Αιτήτρια και υπάρχουν μήνες όπου τα πληρώνει αποκλειστικά ο ίδιος. Προς απόδειξη του ισχυρισμού του επισυνάπτει ως Τεκμήριο 2 φωτοαντίγραφο με δέσμη αποδείξεων των διδάκτρων του νηπιαγωγείου. Απορρίπτει τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι τα €2.290 αποτελούν το μοναδικό της εισόδημα, αφού παραλείπει να αναφέρει ότι λαμβάνει ενοίκιο ύψους €1,250 από ιδιόκτητο διαμέρισμα το οποίο ευρίσκεται άνωθεν της πατρικής της οικίας. Επιπρόσθετα, παραλείπει να αναφέρει ότι διαθέτει σε προσωπικό της λογαριασμό ένα ποσό πέραν των €30,000-. Απορρίπτει τα έξοδα του ανήλικου τέκνου τους όπως τα περιγράφει η Αιτήτρια ως αναληθή, υπερβολικά και διογκωμένα. Τα μηνιαία έξοδα διατροφής, ένδυσης-υπόδησης αλλά και ψυχαγωγίας είναι εσκεμμένα και κακόπιστα διογκωμένα και υπερβολικά. Επιπλέον δεν μπορεί να αντιληφθεί πως προκύπτουν ιατρικά έξοδα του παιδιού τους ύψους €60,00 εν καιρώ ΓΕ.ΣΥ. αλλά και τα €50,00 σε καθαριστικά. Αναφορικά με τα έξοδα του νηπιαγωγείου, επαναλαμβάνει ότι τα καταβάλλουν από κοινού ή αρκετές φορές τα καταβάλλει αποκλειστικά ο ίδιος. Τα έξοδα αναλογίας για το ηλεκτρικό ρεύμα και το νερό σε μία εστία όπου διαμένουν η Αιτήτρια, οι γονείς της και το παιδί τους είναι διογκωμένα όπως παρουσιάζονται. Επιπρόσθετα, αναφέρει ότι τα έξοδα εργοθεραπείας του ανήλικου τέκνου τους δεν αποτελούν μηνιαίο έξοδο καθότι ο κύκλος θεραπείας έχει ολοκληρωθεί. Ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει ότι έχει δηλώσει στην Αιτήτρια πως είναι σε θέση να της καταβάλλει το ποσό των €170,00 μηνιαίως για την διατροφή του παιδιού τους. Αναφέρει ότι στο παρόν στάδιο διαμένει με την μητέρα του και δεν πληρώνει ενοίκιο, αλλά συνεισφέρει στα έξοδα του σπιτιού, αφού η μητέρα του είναι 57 ετών και άνεργη. Αναγκάζεται να δανείζεται από φίλους και συγγενικά του πρόσωπα για να συμπληρώσει το ποσό των €250,00 υπό τον φόβο να μην εκδοθεί φυλακιστήριο εναντίον του. Τα αναγκαία μηνιαία έξοδα διαβίωσης του Καθ' ου η Αίτηση είναι η βενζίνη και τα μεταφορικά του ύψους €200,00, αφού διαμένει σε διαφορετική επαρχία, έξοδα διατροφής/υπεραγοράς ύψους €300,00, λογαριασμοί κοινής ωφελείας ύψους €150,00, έξοδα κατά την χρονική περίοδο που διαμένει το τέκνο του μαζί του στα €150,00 και διάφορα έξοδα/ασφάλεια αυτοκινήτου/απρόοπτα ύψους €100,
- Συνολικά έξοδα που ανέρχονται στα €900,00-. Η ακρόαση της Αίτησης διεξήχθη αποκλειστικά στην βάση των αντίστοιχων ένορκων δηλώσεων που συνοδεύουν την Αίτηση και την ένσταση των διαδίκων. Κατά την ακρόαση της παρούσας Αίτησης κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως του. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων αρκέστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις και η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε των θέσεων της με αναφορά σε νομική και ουσιαστική επιχειρηματολογία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ։ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.] Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Επιπρόσθετα, το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152). Σε αυτό το στάδιο, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί ή να διατηρηθεί σε ισχύ το εκδοθέν διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Αποτελεί βασική αρχή ότι ο Αιτητής που επιδιώκει μονομερώς την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος θα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης. Εάν το Δικαστήριο θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης, μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. (Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd.
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980). Περαιτέρω, στις περιπτώσεις μονομερών αιτήσεων θα πρέπει το Δικαστήριο να εξετάζει αν καταδεικνύεται κατά πρώτο λόγο το κατεπείγον του αιτήματος. Στην απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου Χρίστος Ανδρέου ν. Olympic Insurance Company Ltd, στην Πολιτική Έφεση αρ. Ε396/2016 ημερομηνίας 12/10/2023, η Εφέτης Εφραίμ Δ. επισήμανε στην σελ. 5 επ. τα ακόλουθα σε σχέση με το ζήτημα του κατ' επείγοντος։ «Στην υπόθεση Αμβροσιάδου ν. Coward
(2013)1(Α) Α.Α.Δ. 78, λέχθηκε ότι το κατεπείγον εξετάζεται πρώτο, εφόσον αφορά δικαιοδοτικό όρο και ανεξάρτητα από την ικανοποίηση των ουσιαστικών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/
- Οι πιο πάνω νομικές αρχές επαναλήφθηκαν στην υπόθεση Βγενόπουλος κ.α. ν. Cyprus Popular Bank Public Co Ltd, Πολ. Έφ. Αρ. Ε141/2014 και Ε 142/2014, ημερ. 13/09/
- Το ζήτημα του επείγοντος ηγέρθη ως λόγος ένστασης. Από τη στιγμή που το ζήτημα είχε εγερθεί και ήταν αντικείμενο της αίτησης, τότε ανεξαρτήτως της έκδοσης μονομερώς του διατάγματος, το πρωτόδικο Δικαστήριο όφειλε να εξετάσει εκ νέου κατά πόσο πράγματι συνέτρεχε το στοιχείο του κατεπείγοντος που να δικαιολογούσε την μονομερή του έκδοση. Σε περίπτωση που διαπίστωνε ότι δεν ικανοποιείτο το επείγον, τότε έπρεπε να προχωρήσει δίχως άλλο σε ακύρωση του». Οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν. 216/90). Ειδικότερα το άρθρο 33
(1)ορίζει ότι: «Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του». Η πιο πάνω νομοθετική πρόνοια, επιβάλλει στους γονείς υποχρέωση για από κοινού διατροφή του ανήλικου τέκνου τους, ανάλογα με τις δυνάμεις του καθενός. Το Δικαστήριο με βάση την ενώπιον του μαρτυρία, αφού ασχοληθεί με το εύλογο των κονδυλίων και με βάση την κοινή λογική και την πείρα της ζωής καθορίζει τα αναγκαία έξοδα για τη συντήρηση του ανήλικου. Το μέτρο με το οποίο καθορίζεται η διατροφή δεν είναι δυνατό να αποτιμάται με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη των εξόδων με αυστηρότητα. (Βλ. Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη κ.ά.
(1998)1 ΑΑΔ 1386, Παναγιώτου ν. Σφικτού
(2001)1(Α) ΑΑΔ 625, Χαραλάμπους ν. Χαραλάμπους
(2010)1 (Β) ΑΑΔ 951, Παπαντωνίου ν. Παπαντωνίου
(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1875, Κορελλίδης ν. Κορελλίδη
(2012)1(Γ) ΑΑΔ 1975). Περαιτέρω, σύμφωνα με την απόφαση Μαρκουλίδης (ανωτέρω), στη διαδικασία αίτησης για διατροφή είναι ευθύνη του υπόχρεου να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη των οικονομικών του πόρων και δυνατοτήτων. Περαιτέρω, το άρθρο 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, (Ν. 216/90) προνοεί τα ακόλουθα: «(α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του». Περαιτέρω, θα πρέπει να επισημανθεί ότι οι αγορεύσεις των συνηγόρων των διαδίκων, όπως έχει νομολογηθεί, δεν αποτελούν μέσο προσαγωγής μαρτυρίας ή διεύρυνσης των επίδικων θεμάτων (βλ. Μισιρλής ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1995)3 ΑΑΔ 379). ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ։ Προτού προβώ σε εξέταση της τήρησης των προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το αρ. 32 του Ν. 14/60, οφείλω να εξετάσω αν ικανοποιείται το στοιχείο του κατεπείγοντος, το οποίο αφορά δικαιοδοτικό όρο και θα πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα, όπως έχω επισημάνει πιο πάνω. Στην παρούσα υπόθεση, κρίνω ότι το στοιχείο του κατεπείγοντος έχει καταδειχθεί αφού η ρύθμιση της συνεισφοράς του Καθ' ου η Αίτηση ήταν και είναι απολύτως απαραίτητη για τη διαβίωση και συντήρηση του ανήλικου τέκνου του Κ.Χ. Είναι η θέση μου, ότι προτεραιότητα έχουν πάντοτε οι άμεσες ανάγκες διαβίωσης και συντήρησης του ανήλικου τέκνου, οι οποίες δεν μπορούν βέβαια να αναμένουν την τελική εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης. Μέσα από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας ημερομηνίας 19/12/2023, προκύπτει μαρτυρία ότι αυτή δεν μπορεί μόνο με τις δικές της δυνάμεις να ανταπεξέλθει στην κάλυψη των αναγκών του ανήλικου τέκνου της και ότι ο Καθ' ου παρόλο που καλύπτει κάποιες ανάγκες του Κ.Χ., αυτές είναι ελάχιστες και για αυτό θεωρεί ότι είναι επιβεβλημένη χωρίς καθυστέρηση η ρύθμιση της διατροφής. Μέσα από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση η οποία συνοδεύει την ένσταση του, αναγνωρίζεται ότι υπάρχουν διάφορα έξοδα και ανάγκες του ανήλικου, τα οποία ισχυρίζεται ότι καταβάλλει μέρος αυτών, όπως για παράδειγμα τα δίδακτρα του νηπιαγωγείου. Συνεπώς, ουσιαστικά ο Καθ' ου αναγνωρίζει ότι υπάρχουν επείγουσες ανάγκες και ότι αυτές πρέπει να καταβληθούν, χωρίς όμως να προσδιορίζει το ακριβές ποσό της συνεισφοράς του, παρά μόνο ότι καλύπτει από μόνος του συγκεκριμένα έξοδα του ανήλικου Κ.Χ. Μάλιστα είχε εισηγηθεί την καταβολή συγκεκριμένου ποσού προς την Αιτήτρια ως συνεισφορά του για την διατροφή του ανήλικου τέκνου του. Άρα συνεπάγεται ότι η ανάγκη για καθορισμό της συνεισφοράς του Καθ' ου στην διατροφή και συντήρηση του ανήλικου τέκνου των διαδίκων, συνιστά ζήτημα που απαιτεί άμεση και σταθερή ρύθμιση. Λαμβάνοντας υπόψη την μαρτυρία που παρουσιάστηκε στις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων και προσεγγίζοντας την με ιδιαίτερη προσοχή, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων, θα προχωρήσω στην εξέταση των προϋποθέσεων που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60 αλλά και η σχετική νομολογία. Η διατροφή που αφορά τα ανήλικα τέκνα αποτελεί νομική υποχρέωση των δύο γονέων όπως αυστηρά επιτάσσουν τα άρθρα 33
(1)και 37 του Ν. 216/90. Ειδικότερα, ο Καθ' ου η αίτηση υποχρεούται να συνεισφέρει για τη διατροφή του ανήλικου υιού του, όπως και η Αιτήτρια στο μέτρο των δικών της οικονομικών δυνατοτήτων. Συνεπώς, μέσα από την ερμηνεία του νόμου αλλά και της σχετικής νομολογίας προκύπτει στην προκειμένη περίπτωση ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι η Αιτήτρια, με την οποία ως είναι παραδεκτό διαμένει σήμερα ο ανήλικος Κ.Χ. έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην αίτηση της. Σε σχέση με την ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν. 14/60, αποτελεί αναντίλεκτο γεγονός ότι η διατροφή από τη φύση της αποσκοπεί στην ικανοποίηση των άμεσων βιοτικών αναγκών του ανήλικου και είναι άμεσα συνυφασμένη με την καθημερινή διαβίωση και ευημερία του. Η παράλειψη συνεισφοράς του υπόχρεου γονέα έστω ενός εύλογου σταθερού ποσού για την διατροφή του τέκνου του, αναπόφευκτα επηρεάζει δυσμενώς την καθημερινή του διαβίωση και επιβίωση η οποία δεν μπορεί να αναμένει μέχρι την εκδίκαση της ουσίας της κυρίως Αίτησης. Οι ανάγκες διατροφής και συντήρησης του τέκνου καθίστανται τρέχουσες και επείγουσες και δεν μπορούν να αντικατασταθούν με κανένα τρόπο μεταγενέστερα. Η συνεισφορά του κάθε γονέα λοιπόν είναι αναγκαία για να καλυφθούν τα τρέχοντα μηνιαία έξοδα που απαιτούνται για το ανήλικο τέκνο τους. Στην υπό εξέταση περίπτωση, δεν έχει καταδειχθεί μέσα από την μαρτυρία που παρατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση αμφισβητεί την υποχρέωση του απέναντι στον ανήλικο υιό του Κ.Χ., από την στιγμή που ο ίδιος φέρεται να καταβάλλει ένα μέρος των εξόδων του, αντιλαμβανόμενος ότι οφείλει να συνεισφέρει κάποιο ποσό για την συντήρηση του ανήλικου τέκνου του. Διαπίστωσα ότι ο Καθ' ου διαφωνεί μόνο ως προς το ύψος της δικής του συνεισφοράς αλλά και το ύψος των εξόδων του ανήλικου, τα οποία θεωρεί διογκωμένα και υπερβολικά. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι συντρέχει και η τρίτη προϋπόθεση του αρ. 32 του Ν.14/60, εφόσον οι ανάγκες της διατροφής δεν μπορούν να αποκατασταθούν μεταγενέστερα με την επιδίκαση οποιωνδήποτε αποζημιώσεων. Σε σχέση με το ζήτημα της ικανοποίησης της τρίτης προϋπόθεσης παραπέμπω στην καθοδηγητική υπόθεση Δημοσθένους ν. Δημοσθένους Έφεση Αρ. 21/2019 ημερομηνίας 26/09/2020, στην οποία επισημάνθηκαν τα ακόλουθα: «Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής. Η πιθανότητα διακοπής της συνεισφοράς του εφεσείοντος ανά πάσα στιγμή και για οποιοδήποτε λόγο δεν τίθεται στη βάσανο μαρτυρίας προς τούτο. .................................... Ακόμη και με δεδομένο ότι ο εφεσείων όντως συνεισφέρει ήδη στη διατροφή, τι θα τον εμπόδιζε να διαφοροποιήσει τη θέση του ή να μειώσει δραστικά το ποσό το οποίο συνεισφέρει. Υπενθυμίζεται ότι η φύση της παρούσας διαφοράς είναι πολύ διαφορετική από τα συνηθισμένα άλλα προσωρινά διατάγματα που αφορούν συμβατικές, κατά κανόνα, σχέσεις μεταξύ των διαδίκων. Υπερίπταται εδώ η νομοθετική υποχρέωση συνεισφοράς προς όφελος των ανηλίκων». Να τονίσω εκ νέου, ότι στο παρόν στάδιο δεν δικαιούμαι να προβώ σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας που προσκομίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, αφού αυτό θα ισοδυναμούσε με πλήρη διάγνωση της ουσίας της διαφοράς και της κυρίως αίτησης. Σε κάθε περίπτωση, διαφαίνεται ξεκάθαρα μέσα από τις ένορκες δηλώσεις των ίδιων των διαδίκων ότι προκύπτουν αρκετά διαφιλονικούμενα ζητήματα όπως κυρίως τα πραγματικά μηνιαία εισοδήματα των διαδίκων και το ακριβές ύψος των αναγκών του ανήλικου Κ.Χ. αλλά και ποιος τα καταβάλλει σε μηνιαία βάση. Εν τούτοις, θεωρώ ως ενδεδειγμένη μία περιορισμένη αξιολόγηση επί των εισοδημάτων των δύο γονέων, αλλά και των κονδυλίων που απαιτούνται για την συντήρηση και διατροφή του ανήλικου, όπως τα έχουν παρουσιάσει οι δύο πλευρές. Αρχικά, ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι τα εισοδήματα του είναι κάπως λιγότερα από αυτά που ισχυρίζεται η Αιτήτρια και ότι η ίδια δεν αποκάλυψε τα αληθινά της εισοδήματα τα οποία είναι πολύ περισσότερα από αυτά που παρουσίασε. Ισχυρίζεται αρχικώς, ότι τα συνολικά καθαρά μηνιαία έσοδα του ανέρχονται στα €1.060 και όχι στα €1.200 όπως ισχυρίζεται η Αιτήτρια. Περαιτέρω, ο Καθ' ου ισχυρίζεται ότι στην πραγματικότητα η Αιτήτρια λαμβάνει αρκετά περισσότερα χρήματα κάθε μήνα, αφού παραλείπει να αναφέρει ότι λαμβάνει ενοίκιο ύψους €1,250 από ιδιόκτητο διαμέρισμα το οποίο ευρίσκεται άνωθεν της πατρικής της οικίας. Σύμφωνα με την σχετική νομολογία, η Αιτήτρια δεν έχει υποχρέωση αποκάλυψης των εισοδημάτων ή της οικονομικής δυνατότητας του Καθ' ου η αίτηση. Το καθήκον αληθινής αποκάλυψης των εισοδημάτων, βαραίνει τον ίδιο τον Καθ' ου η Αίτηση, όπως βεβαίως και την Αιτήτρια αναφορικά με τα δικά της εισοδήματα ή τη δική της οικονομική δυνατότητα. Στην υπόθεση Δημητρίου v. Περδίου,
(2005)1 (Β) ΑΑΔ 1418, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Σε υποθέσεις διατροφής των ανηλίκων τέκνων μια οικογένειας, η οικονομική δυνατότητα του καθενός από τους γονείς δεν είναι θέμα που θα πρέπει να αποδεικνύεται από τον Αιτητή ή την Αιτήτρια, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά θέμα αληθινής αποκάλυψης από τους δύο γονείς, των αντίστοιχων εισοδημάτων τους». Επιπρόσθετα, στην απόφαση Δημοσθένους v. Δημοσθένους (ανωτέρω) επισημάνθηκαν τα πιο κάτω: «Η μη αποκάλυψη των αληθών εισοδημάτων εκάστου δεν εξουδετερώνει την ανάγκη διατροφής από τον έτερο των συζύγων διότι το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων». Αυτό που με βεβαιότητα καταδεικνύεται, είναι ότι προκύπτουν διαφορετικές και αντικρουόμενες θέσεις ως προς τα εισοδήματα των διαδίκων και δεν είναι το στάδιο όπου θα εξαχθούν οποιαδήποτε τελικά ευρήματα όσον αφορά τα ακριβή εισοδήματα τους. Αυτό θα γίνει όταν το Δικαστήριο θα έχει ενώπιον του την ολοκληρωμένη μαρτυρία των διαδίκων και θα είναι σε θέση να αξιολογήσει την αξιοπιστία τους στο τελικό αυτό στάδιο. Εν τούτοις, αυτό που συνάγεται είναι ότι και οι δύο γονείς έχουν εισοδηματική ικανότητα από την εργασία τους και αυτό δεν αμφισβητείται. Αναφορικά με τα έξοδα και τις ανάγκες του ανήλικου Κ.Χ. όπως αυτές παρουσιάζονται από τους δύο διαδίκους στις ένορκες δηλώσεις τους, οφείλω να επισημάνω ότι τα πλείστα των εν λόγω κονδυλίων όπως παρουσιάζονται από την Αιτήτρια φαίνονται να είναι λογικά και αποδεκτά για ένα παιδί ηλικίας 4 ετών, αφού στηρίζονται σε μία ορθολογιστική βάση, ενώ κάποια άλλα φαίνονται κάπως διογκωμένα ή δεν δικαιολογούνται. Όσον αφορά το μεγαλύτερο μέρος των κονδυλίων για τις ανάγκες του ανήλικου Κ.Χ., διαπίστωσα ότι ο Καθ' ου η Αίτηση, προβαίνει σε μία απλή άρνηση και απόρριψη τους, χωρίς όμως ν' αναφέρει ποιο είναι το εύλογο ποσό για την κάλυψη των αναγκών του παιδιού του, ποιες είναι αυτές οι ανάγκες και πόσα θεωρεί ότι είναι τα μηνιαία έξοδα του σήμερα. Στην Α.Γ. ν. Σ.Δ.Τ., Εφ. Αρ. 36/2018 ημερομηνίας 7/5/2020 επισημάνθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με το τί περιλαμβάνει η διατροφή του δικαιούχου: «διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του". Στην παράγραφο (Ι) του ίδιου άρθρου, σαφώς ορίζει ότι "η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του". Συνεπώς η λέξη "διατροφή" δεν αποδίδει την πλατιά έννοια που ο σοφός νομοθέτης φρόντισε επιγραμματικά να αποδώσει. Η διατροφή, σύμφωνα με την έννοια που δίδει ο νόμος, δεν καλύπτει μόνο τη δαπάνη για την τροφή. Περιλαμβάνει κάθε αναγκαία βιοτική δαπάνη όπως τροφή, στέγη, ντύσιμο, φωτισμό, θέρμανση, ψυχαγωγία, νοσηλείες και φάρμακα, συγκοινωνία, επικοινωνία, έξοδα για γενική μόρφωση και επαγγελματική εκπαίδευση. Ο νομοθέτης με την διατύπωση του Νόμου καθόρισε τόσο το πλάτος της διατροφής όσο και το επίπεδο της πάντοτε μέσα στα μέτρα του δυνατού (βλ. Κουμάντου Παραδόσεις Οικογενειακού Δικαίου, 2ος Τόμος σελ. 44 κ.ε)». Στην καθοδηγητική υπόθεση Παπαντωνίου ν. Παπαντωνίου
(2011)1 Α.Α.Δ. 1875, επισημάνθηκε ότι։ «.το μέτρο με το οποίο θα καθοριστεί η διατροφή δεν επιδέχεται αποτίμησης με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη κονδυλίων με ιδιαίτερη αυστηρότητα. Αντίθετα, η κοινή λογική και εμπειρία προσφέρει τη βάση για τέτοιο καθορισμό». Στην παρούσα υπόθεση, κρίνω ότι το ποσό που επιδίκασε το Δικαστήριο ως προσωρινή συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στις ανάγκες του ανήλικου Κ.Χ., καταδεικνύει ότι τέθηκαν σε εφαρμογή οι αρχές της σχετικής νομολογίας, σταθμίζοντας το εύλογο των κονδυλίων και εξασκώντας περαιτέρω τη δική του κρίση και την κοινή λογική και πείρα της ζωής για τον προσδιορισμό των αναγκών του ανήλικου τέκνου. Για αυτό και καθόρισε τη συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση με βάση εύλογα ποσά εξόδων του ανήλικου αλλά και στην βάση των οικονομικών δυνατοτήτων του υπόχρεου και προσδιόρισε τη συνεισφορά του στο ποσό των €250,00 μηνιαίως και όχι στο ποσό που η Αιτήτρια αξίωνε ύψους €700 μηνιαίως, το οποίο προφανώς θεώρησε υπερβολικό. (Bλ. Ορφέας Παναγιώτου v. Χρυστάλλα Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ.625, Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδης
(1998)1 Α.Α.Δ. 625 και Δημητρίου ν. Περδίου
(2005)1 Α.Α.Δ. 1418). Κρίνω σκόπιμο να επισημάνω ότι, δεν έχω διαπιστώσει να έχει αποκρύψει η Αιτήτρια οποιαδήποτε ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα, τα οποία θα οδηγούσαν το Δικαστήριο στην ακύρωση του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος. Οι αντικρουόμενες θέσεις των διαδίκων ως προς το ύψος των εισοδημάτων τους και κυρίως ως προς το ύψος των εξόδων του ανήλικου Κ.Χ., δεν μπορούν να θεωρηθούν ως απόκρυψη και παραπλάνηση του Δικαστηρίου, ιδίως από την στιγμή που σε αυτό το στάδιο, το Δικαστήριο δεν θα προβεί σε τελικά ευρήματα αξιολόγησης της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του. Τα προαναφερόμενα διαφιλονικούμενα γεγονότα, επιβάλλουν ως ανάγκη την προσωρινή ρύθμιση της διατροφής του ανήλικου τέκνου των διαδίκων. Η έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος με τη δεσμευτικότητα η οποία το χαρακτηρίζει, παρέχει στους διάδικους ένα σταθερό και μη αμφισβητούμενο πλαίσιο για την εκπλήρωση της κοινής τους υποχρέωσης που αφορά την συνεισφορά τους στη διατροφή του ανήλικου τέκνου τους και την κοινή εξασφάλιση της ευημερίας του. Ως εκ τούτου, με βάση τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης, η έκδοση και η οριστικοποίηση ενός προσωρινού διατάγματος καθίσταται μία δίκαιη και εύλογη αναγκαιότητα. Οι αντικρουόμενες θέσεις των διαδίκων ως προς τα επιμέρους ποσά τα οποία απαιτούνται για την κάλυψη των αναγκών του τέκνου τους, λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και σταθμίζονται από το Δικαστήριο για τους σκοπούς έκδοσης και/ή οριστικοποίησης του προσωρινού διατάγματος. Συνεκτιμώ δεόντως όλα τα προσωπικά ή κοινά έξοδα τα οποία έχουν παρουσιαστεί από τους διαδίκους σε ένα εύλογο βαθμό, ενώ επιπρόσθετα λαμβάνονται υπόψη και άλλοι παράγοντες, όπως είναι η ηλικία του παιδιού και το επίπεδο ζωής του. ΚΑΤΑΛΗΞΗ։ Συνεκτιμώντας το διαθέσιμο υλικό που τέθηκε ενώπιον μου και επαναλαμβάνοντας πως δεν είναι η ώρα για πλήρη αξιολόγηση της μαρτυρίας και κατάληξης σε ευρήματα σε σχέση με τις οικονομικές δυνατότητες των διαδίκων και τις ανάγκες του ανήλικου τέκνου τους, κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις της παρούσης υπόθεσης θα ήταν εύλογο και δίκαιο το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα να περιοριστεί στα €200,00 μηνιαίως. Θεωρώ ότι το εν λόγω ποσό μπορεί κάλλιστα να εξυπηρετήσει τις σημερινές πραγματικές ανάγκες του ανήλικου τέκνου των διαδίκων, ενώ συμβαδίζει και με τις οικονομικές δυνατότητες του Καθ' ου η Αίτηση, λαμβάνοντας υπόψη ότι και ο ίδιος χρειάζεται ένα ποσό για τη διαβίωση του και την πληρωμή των εξόδων του. Συνακόλουθα, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 21/12/2023 τροποποιείται έτσι ώστε ο Καθ' ου η αίτηση να καταβάλλει και δια του παρόντος διατάσσεται να καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €200,00 μηνιαίως από 01/08/2024 και κάθε αντίστοιχη μέρα κάθε επόμενου μήνα ως συνεισφορά του στη διατροφή του ανήλικου τέκνου του Κ.Χ. Το προσωρινό διάταγμα ως έχει τροποποιηθεί καθίσταται οριστικό και θα ισχύει μέχρι πλήρους αποπεράτωσης της εναρκτήριας αίτησης ή νεότερου διατάγματος του Δικαστηρίου. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. Υπ. ................... Χ. Πογιατζής, Δ. Οικ. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο