← Κύπρος

Γ.Φ. ν. Θ.Ν., Αρ. Αίτησης: 253/2020, 19/2/2024

Γ.Φ. ν. Θ.Ν., Αρ. Αίτησης: 253/2020, 19/2/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Ενώπιον: Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ Αρ. Αίτησης: 253/2020 Μεταξύ: Γ.Φ. από Λεμεσό Αιτήτριας και Θ.Ν. από Λεμεσό Καθ' ου η αίτηση Ημερομηνία: 19 Φεβρουαρίου, 2024 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κ.κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ν.ΤΣΙΚΚΟΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε Για τον Καθ' ου η αίτηση: κ. Ανδρέας Χαραλάμπους ΑΠΟΦΑΣΗ Οι διάδικοι συμβίωναν, χωρίς να τελέσουν γάμο και κατά τη διάρκεια της συμβίωσης τους απέκτησαν μια θυγατέρα την [ ] η οποία γεννήθηκε στις [ ]. Στις 19/4/13 εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού στην Αίτηση Διατροφής Αρ.389/12 με το οποίο ο καθ' ου η αίτηση διατάχθηκε να καταβάλλει για την διατροφή της ανήλικης το ποσό των €180 μηνιαίως. Με την υπό κρίση αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε στις 20/10/20, η αιτήτρια ζητά την τροποποίηση του πιο πάνω αναφερόμενου διατάγματος με αύξηση του ποσού της συνεισφοράς του καθ' ου η αίτηση από τα €180, στα €500 μηνιαίως ενώ ζητά επίσης διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αποκόπτεται από το μισθό του καθ' ου η αίτηση το ποσό της διατροφής της ανήλικης. Ο καθ' ου η αίτηση στις 14/5/21 καταχώρησε υπεράσπιση στα πλαίσια της οποίας εγείρει 2 προδικαστικές ενστάσεις και συγκεκριμένα ότι, η υπό κρίση αίτηση προσκρούει στο δεδικασμένο που δημιούργησε η εκ συμφώνου απόφαση και/ ή διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ.19/4/2013 το οποίο εκδόθηκε στην αίτηση αρ.389/12 και ότι η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση θα έπρεπε να καταχωρηθεί στα πλαίσια της αίτησης αρ.389/12 του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε το διάταγμα ημερ.19/4/12 του οποίου ζητείται η τροποποίηση. Η αιτήτρια στις 25/5/21 καταχώρησε απάντηση. Η ακρόαση διεξήχθη με την ανταλλαγή εγγράφως της μαρτυρίας μεταξύ των διαδίκων, με βάση τη νέα Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Οι διάδικοι περιορίστηκαν στην κατάθεση των δικών τους ενόρκων δηλώσεων και δεν αντεξετάστηκαν. Ακολούθως οι δικηγόροι των δυο πλευρών κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις και το Δικαστήριο επιφύλαξε την απόφαση του. Πριν προχωρήσω στην εξέταση της αίτησης θα πρέπει κατά προτεραιότητα να εξετάσω τις προδικαστικές ενστάσεις που προβάλλει η πλευρά του καθ' ου η αίτηση στην υπεράσπιση του, αφού τυχόν επιτυχία τους θα σηματοδοτήσει την απόρριψη της αίτησης χωρίς το Δικαστήριο να υπεισέλθει στην ουσία της. Με την πρώτη προδικαστική ένσταση που προβάλλει ο καθ' ου η αίτηση, ισχυρίζεται ότι η υπό κρίση αίτηση προσκρούει στο δεδικασμένο που δημιούργησε η εκ συμφώνου απόφαση και/ ή διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ.19/4/2013 το οποίο εκδόθηκε στην αίτηση αρ.389/12. Το Α.38

(1)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90), προβλέπει τα ακόλουθα: «38.
(1)Αν αφότου εκδόθηκε η απόφαση που προσδιορίζει τη διατροφή μεταβλήθηκαν οι όροι της, το Δικαστήριο μπορεί να τροποποιήσει την απόφαση του ή και να διατάξει τον τερματισμό της διατροφής». Από το λεκτικό του πιο πάνω αναφερόμενου άρθρου προκύπτει ότι αν μετά την έκδοση απόφασης που προσδιορίζει τη διατροφή, μεταβλήθηκαν οι όροι της, το Δικαστήριο μπορεί, να τροποποιήσει ή και να τερματίσει τη διατροφή. Αν πρόθεση του Νομοθέτη ήταν η αρχική απόφαση προσδιορισμού της διατροφής να υπέχει το χαρακτήρα δεδικασμένου, δεν θα έδιδε τη δυνατότητα τροποποίησης ή τερματισμού αυτής στο αναφερόμενο άρθρο. Το γεγονός ότι στην υπό κρίση αίτηση η απόφαση εκδόθηκε εκ συμφώνου δεν διαφοροποιεί την κατάσταση. Στην Έφεση Αρ.33/20 του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου ημερ. 19/7/22 μεταξύ M.F v Σ.Χ. αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Το σύγγραμμα «Αστικός Κώδιξ» κατ' άρθρον ερμηνεία των Γεωργιάδη και Σταθόπουλου, στη σελ. 766, αναφέρεται υπό τον τίτλο «Σκοπός της διάταξης»: «Η διατροφή καλύπτει άμεσες και πραγματικές ανάγκες του δικαιούχου. Αυτό έχει ως συνέπεια ότι η απόφαση που επιδικάζει διατροφή για μελλοντικό χρόνο είναι πάντοτε μεταβλητή, όταν αλλάξουν οι προϋποθέσεις στις οποίες στηρίχθηκε». Το δεδικασμένο της απόφασης που επιδικάζει διατροφή έχει προσωρινό χαρακτήρα, είναι όμως ισχυρό μέχρις ότου η απόφαση μεταρρυθμιστεί με άλλη απόφαση.» Με την δεύτερη προδικαστική ένσταση που προβάλλει ο καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση θα έπρεπε να καταχωρηθεί στα πλαίσια της αίτησης αρ.389/12 του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε το διάταγμα ημερ.19/4/12 του οποίου ζητείται η τροποποίηση. Όπως είναι γνωστό, ο γονέας που επιζητεί την διαφοροποίηση υφιστάμενου διατάγματος διατροφής θα πρέπει να αποταθεί στο Δικαστήριο και να ζητήσει την έκδοση συναφούς διατάγματος. Η αίτηση που θα υποβληθεί δεν τίθεται στο φάκελο της υπόθεσης στην οποία εκδόθηκε το διάταγμα διατροφής αλλά θα πρέπει να είναι εναρκτήρια αίτηση (Τύπος 1), φέρει νέο αριθμό καταχώρησης και όχι τον παλαιό αριθμό της αίτησης επί της οποίας εκδόθηκε το διάταγμα. Σχετική επί του θέματος είναι η υπόθεση Χριστοδούλου ν. Α. Χριστοδούλου
(1993)1 Α.Α.Δ. 195. Δεδομένων των όσων ανωτέρω αναφέρθηκαν οι προδικαστικές ενστάσεις απορρίπτονται και προχωρώ στην εξέταση της αίτησης. Η αιτήτρια προβάλλει ως λόγο της αιτούμενης τροποποίησης την ύπαρξη ουσιώδους μεταβολής των συνθηκών όλα αυτά τα χρόνια ώστε να κρίνεται αναγκαία και επιβεβλημένη η αύξηση του ποσού διατροφής της ανήλικης και προς υποστήριξη του αιτήματος της ισχυρίζεται ότι από της έκδοσης του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής τα εισοδήματα του καθ' ου η αίτηση έχουν αυξηθεί, οι ανάγκες της ανήλικης η οποία κατά την έκδοση του διατάγματος ήταν σχεδόν 5 ετών ενώ σήμερα(κατά την καταχώρηση της αίτησης) 13 ετών και φοιτά στην Β τάξη του Γυμνασίου, έχουν πολλαπλασιαστεί, ενώ οι ανάγκες του καθ' ου η αίτηση έχουν παραμείνει σταθερές και/ ή έχουν μειωθεί. Ισχυρίζεται ότι η ίδια έχει δημιουργήσει χρέη και υποχρεώσεις και αδυνατεί να ανταπεξέλθει οικονομικά, ότι δεν εργάζεται καθώς φροντίζει η ίδια την ανήλικη ενώ αντιμετωπίζει διάφορα σοβαρά προβλήματα υγείας και λαμβάνει δημόσιο βοήθημα το οποίο ανέρχεται στα €560 μηνιαίως. Ο καθ' ου η αίτηση αμφισβητεί τους ισχυρισμούς της αιτήτριας, αρνείται ότι έχουν μεταβληθεί οι συνθήκες κάτω από τις οποίες εκδόθηκε το εκ συμφώνου υφιστάμενο διάταγμα διατροφής ώστε να απαιτείται η τροποποίηση του και ισχυρίζεται ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και οι Κανονισμοί για έκδοση διατάγματος τροποποίησης. Αρνείται ότι τα εισοδήματα του σήμερα είναι αυξημένα και ότι έχει οποιαδήποτε κέρδη και ότι δεν έχει προβλήματα που είχε κατά το χρόνο έκδοσης του εκ συμφώνου διατάγματος, αρνείται τα έξοδα της ανήλικης τα οποία θεωρεί υπερβολικά και διογκωμένα, ενώ ισχυρίζεται ότι η αιτήτρια εργάζεται και/ ή δύναται να εργάζεται αφού την ανήλικη προσέχει η μητέρα της, και ότι τόσο η ανήλικη όσο και η αιτήτρια λαμβάνουν βοήθεια από τις υπηρεσίες κοινωνικής ευημερίας και λαμβάνουν οικονομική και άλλη βοήθεια από το κράτος για κάλυψη των όποιων αναγκών τους. Με το Άρθρο 33
(1)του Ν.216/90 καθορίζεται η υποχρέωση τον γονέων «να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις τους» ενώ με το Άρθρο 37 καθορίζεται το μέτρο και το περιεχόμενο της διατροφής ως εξής: "37.-
(1)Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου.
(2)Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του." Σε περίπτωση μεταβολής των όρων υπό τους οποίους εκδόθηκε διάταγμα διατροφής παρέχεται η δυνατότητα τροποποίησης του, ως διαλαμβάνεται στο Άρθρο 38
(1)«Αν αφότου εκδόθηκε η απόφαση που προσδιορίζει τη διατροφή μεταβλήθηκαν οι όροι της, το Δικαστήριο μπορεί να τροποποιήσει την απόφαση του ή και να διατάξει τον τερματισμό της διατροφής ». Το πιο πάνω άρθρο ερμηνεύθηκε στην υπόθεση Χρ. Χριστοδούλου ν. Α. Χριστοδούλου
(1993)1 Α.Α.Δ. 195, όπου στη σελ. 201 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Ο όρος «αφότου» στο πλαίσιο του Άρθρου 38 του Ν.216/90, δεν αφήνει αμφιβολία ότι μόνο γεγονότα τα οποία ανακύπτουν μετά την εκδίκαση του διατάγματος και τείνουν να διαφοροποιήσουν το πραγματικό βάθρο στο οποίο στηρίχθηκε η απόφαση της οποίας επιδιώκεται η τροποποίηση, μπορεί να στοιχειοθετήσουν τις προϋποθέσεις για αναθεώρηση του εκδοθέντος διατάγματος. Διαφορετικά, δεν παρέχεται δικαιοδοσία σε δικαστήριο να αναθεωρήσει την απόφαση ομοβάθμιου δικαστηρίου». Σχετικές είναι και οι αποφάσεις Αριστείδου v. Χρυσάνθου
(1994)1ΑΑΔ 711, Ζένιου v. Ζένιου
(1998)1ΑΑΔ, Δημητρίου v Περδίου
(2005)1 (Β) ΑΑΔ 1418. Επίσης, στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου Αντρέου ν. Τσίρου, Έφεση αρ.16/2013, ημερομηνίας 21.12.2016, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Το Άρθρο 38 ακολουθεί το Άρθρο 33 του ιδίου Νόμου, το οποίο καθορίζει ότι οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του, καθώς επίσης και το Άρθρο 37 που προνοεί ότι η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου και περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του και, ανάλογα με την περίπτωση, και έξοδα για την εκπαίδευση του. Το Άρθρο 38, το οποίο είναι προσδιοριστικό της δυνατότητας τροποποίησης υφιστάμενου διατάγματος διατροφής, ερμηνεύθηκε σε αριθμό υποθέσεων όπως τις Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου
(1993)1 Α.Α.Δ. 195, Αριστείδου v. Χρυσάνθου
(1994)1 Α.Α.Δ. 711, Δημητρίου v. Περδίου
(2005)1 Α.Α.Δ. 1418 κ.ά. Η νομολογία έχει καθορίσει ότι μόνο γεγονότα τα οποία ανακύπτουν μετά την έκδοση του αρχικού διατάγματος είναι δυνατό να ληφθούν υπόψη προς αναθεώρηση του υφιστάμενου διατάγματος. Είναι η μεταβολή των όρων που καθιστά την αρχική απόφαση μεταρρυθμιστέα. Αυτό σημαίνει ότι οιοσδήποτε των διαδίκων που υπόκειται στο αρχικό διάταγμα διατροφής, μπορεί να υποβάλει αίτηση για τροποποίηση είτε προς τα άνω, είτε προς τα κάτω, ή, ακόμη και να επιδιώξει εξ ολοκλήρου τερματισμό της διατροφής, (δέστε σχετικά και τα όσα αναφέρονται στα συγγράμματα του Ε. Κουνουγέρη-Μανωλεδάκη: Οικογενειακό Δίκαιο, Τόμος ΙΙα, σελ. 144-145, Γιώργου Κουμάντου: Οικογενειακό Δίκαιο, Τόμος ΙΙ, σελ. 123-125 και Βασίλη Βαθρακοκοίλη: Το Νέο Οικογενειακό Δίκαιο, Γ΄ Έκδοση, σελ. 515-518, που ερμηνεύουν το αντίστοιχο Άρθρο 1494 του Αστικού Κώδικα). Ο αιτητής έχει βέβαια το βάρος απόδειξης ότι οι όροι του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής έχουν μεταβληθεί ούτως ώστε να είναι αναγκαία η τροποποίηση του». Όπως είναι επίσης νομολογημένο, σε υποθέσεις διατροφής είναι ευθύνη των γονέων να προβαίνουν σε πλήρη και αληθή αποκάλυψη των οικονομικών τους πόρων και δυνατοτήτων ώστε να καθορίζεται η υποχρέωση για διατροφή σύμφωνα με το Νόμο. Σχετική είναι η υπόθεση Δημητρίου v Περδίου
(2005)1Β Α.Α.Δ.
  1. Ότι λοιπόν προκύπτει από τα πιο πάνω είναι πως η δυνατότητα του Δικαστηρίου για μεταρρύθμιση της απόφασης που καθόρισε τη διατροφή, προϋποθέτει μεταβολή των όρων της διατροφής. Η μεταβολή δε αυτή, πρέπει να είναι ουσιώδης, δηλαδή σημαντική και όχι συνήθης και να δικογραφείται (Βλέπε Β. Βαθρακοκοίλη, Οικογενειακό Δίκαιο Τόμος Ε΄, Αθήνα 2004, σελίδες 796 και 801). Επομένως για την διαπίστωση ουσιώδους μεταβολής θα πρέπει να συγκριθούν οι συνθήκες του χρόνου άσκησης της μεταρρυθμιστικής αγωγής με αυτές που υπήρχαν κατά το χρόνο έκδοσης της αρχικής απόφασης. Στην Έφεση Αρ.22/2021, ημερ.23/6/22 μεταξύ Λ.Κ.-Γ.Τ το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα: «Στην Σ.Κ. ν. Ε.Ζ., Αρ. Έφ.39/2016, ημερ.5.3.2020, ECLI:CY:DOD:2020:9, αναφέρθηκε ότι ο αιτητής είχε υποχρέωση να καταδείξει τις περιστάσεις εκείνες οι οποίες μεσολάβησαν από την έκδοση του διατάγματος και δικαιολογούσαν την τροποποίηση του, αναλόγως. Δεν ήταν, όμως, συγχρόνως, αναγκαίο να αποδειχθούν οι περιστάσεις που οδήγησαν, αρχικά, στην έκδοσή του, δεδομένου, μάλιστα, ότι αυτό είχε εκδοθεί εκ συμφώνου.» Η τελευταία παρατήρηση είναι βέβαια ορθή, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν αναφύονται δυσκολίες, όταν τα δεδομένα στη βάση των οποίων εκδόθηκε το αρχικό διάταγμα δεν έχουν καταγραφεί, πολύ περισσότερο όταν παραμένουν αδιευκρίνιστα ή και αμφισβητούμενα. Σε γενικές γραμμές, το ποσό του διατάγματος διατροφής παιδιού, προκύπτει από την επεξεργασία τριών στοιχείων. Των αναγκών του παιδιού και των οικονομικών δυνατοτήτων των γονέων του ξεχωριστά. Απαιτείται να έχει μεταβληθεί τουλάχιστο ένα στοιχείο για να δικαιολογείται η τροποποίηση του διατάγματος διατροφής του. Αλλά κι' έτσι, υπάρχουν δυσκολίες, γιατί και στο πιο απλό παράδειγμα όπου τα εισοδήματα του γονέα που καταβάλλει διατροφή έχουν μειωθεί, είναι η νέα αναλογία τους προς το αναλλοίωτο εισόδημα του άλλου γονέα που θα καθορίσει το νέο ποσό και τη σχετική μείωση». Τίθεται επομένως το ερώτημα κατά πόσο στην εξεταζόμενη υπόθεση υπάρχει μεταβολή των όρων από την ημερομηνία έκδοσης του εκ συμφώνου διατάγματος του οποίου επιδιώκεται η τροποποίηση ώστε να ενεργοποιείται η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Το υπό κρίση διάταγμα ημερομηνίας 19/4/13, εκδόθηκε εκ συμφώνου χωρίς απόφαση Δικαστηρίου στην οποία να γίνουν ευρήματα σε σχέση με τα έξοδα της ανήλικης και τα εισοδήματα των γονέων αυτής. Κατ' επέκταση δεν μπορεί να συναχθεί ότι έχουν αλλάξει οι όροι του διατάγματος εάν πρώτα δεν αποδειχθεί ποιοι ήταν οι όροι στη βάση των οποίων εκδόθηκε το διάταγμα. Η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η ανήλικη κατά την έκδοση του διατάγματος ήταν ηλικίας 5 ετών ενώ σήμερα είναι ηλικίας 13 ετών φοιτά στη Β Γυμνασίου και οι απαιτήσεις της για έξοδα ένδυσης, υπόδησης, εκπαίδευσης διατροφής κλπ έχουν αυξηθεί υπερβολικά ώστε το ποσό των €180 μηνιαίως να θεωρείται πολύ χαμηλό και ότι με την πάροδο του χρόνου έχουν αυξηθεί ακόμη περισσότερο τα έξοδα και οι ανάγκες της ανήλικης. Στην ένορκη μαρτυρία της η αιτήτρια αναφέρει ότι η ανήλικη φοιτά πλέον στην Α' Λυκείου. Τόσο στην αίτηση της όσο και στην ένορκη μαρτυρία της η αιτήτρια αναφέρει ότι όταν εκδόθηκε το ρηθέν διάταγμα λήφθηκε υπόψιν ότι τα εισοδήματα του καθ' ου η αίτηση ήταν χαμηλά, η εργασία του περιορισμένη, ότι είχε πολλά προβλήματα και ότι σήμερα ο καθ΄ου η αίτηση έχει αυξημένα εισοδήματα και κέρδη. Ότι σήμερα εργάζεται στην εταιρεία Γαλανός ως αποθηκάριος ποτών με μηνιαίο μισθό πέραν των €1000, και τα συνολικά μηνιαία εισοδήματα του ξεπερνούν τα €
  2. Στην ένορκη μαρτυρία της προσθέτει ότι ο καθ' ου η αίτηση λαμβάνει και 13ο μισθό και επιδόματα. Ισχυρίζεται επίσης ότι ο καθ΄ ου η αίτηση είναι αρτιμελής, υγιής και δύναται να αυξήσει τα εισοδήματα του ακόμη περισσότερο. Στην ένορκη μαρτυρία της η αιτήτρια αναφέρει επιπλέον ότι ο καθ' ου η αίτηση έχει καταθέσεις, ελάχιστα έξοδα, και ελεύθερο χρόνο να εργαστεί περισσότερο για να αυξήσει τα εισοδήματα του αφού δεν έχει ουσιαστική επικοινωνία με την ανήλικη. Ισχυρίζεται ότι η πανδημία δεν έχει επηρεάσει τα εισοδήματα του αντίθετα η δική της εισοδηματική ικανότητα επηρεάστηκε αρκετά και ότι τα έξοδα της ανήλικης ακόμη και κατά την περίοδο της πανδημίας υπήρχαν και ήταν αυξημένα. Όσον αφορά στα έξοδα της ανήλικης στην αίτηση της η αιτήτρια καθορίζει αυτά στην αίτηση της στο συνολικό ποσό των €1.120 μηνιαίως και συγκεκριμένα: € «α) Τηλέφωνο 20 β)Ρεύμα-Νερό 150 γ)Συντήρηση και διατροφή(μπακάλης φρουταρία, κρεοπωλείο φούρνος) 200 δ) Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη 50 ε) Έξοδα διακίνησης 80 στ) Ένδυση υπόδηση 120 ζ) Φροντιστήρια Αγγλικών 70 η) Φροντιστήρια Μαθηματικών 60 θ) Φροντιστήρια τέχνης 60 ι) Ψυχαγωγία 100 κ) Χαρτζιλίκι για σχολείο 60 λ)Φόροι σκουπίδια κ.α 20 μ) Διάφορα άλλα έξοδα 80 ν) Βιβλία γραφική ύλη 50» Στην ένορκη μαρτυρία της αναφέρει ότι τα μηνιαία έξοδα της ανήλικης ανέρχονται στα €1000 μηνιαίως αφού η ανήλικη διέκοψε προσωρινά τα μαθήματα τέχνης και τα φροντιστήρια Αγγλικών τα κόστος των οποίων ανήρχετο στα €130 μηνιαίως ενώ αυξήθηκαν τα μηνιαία δίδακτρα των μαθηματικών από €60 σε €70 μηνιαίως. Η αιτήτρια στις σελίδες 5-8 της ένορκης μαρτυρίας της αναλύει τα έξοδα της ανήλικης, προς υποστήριξη των οποίων καταθέτει ως τεκμήριο 1 δέσμη αποδείξεων από διάφορες υπεραγορές και φούρνους, ως τεκμήριο 2 λογαριασμούς ρεύματος, υδατοπρομήθειας, τηλεφώνου και ίντερνετ, αποδείξεις αγοράς ειδών ένδυσης και υπόδησης, ως τεκμήριο 4, μια απόδειξη πληρωμής διδάκτρων μαθηματικών ημερ.30/9/22, ως τεκμήριο 5 απόδειξη έκτακτων εξόδων. Αναφορικά με τα έξοδα διατροφής και συντήρησης της ανήλικης στην ένορκη μαρτυρία της η αιτήτρια αναφέρει μεταξύ άλλων ότι η ανήλικη, 15 ετών πλέον σήμερα, χρειάζεται βασικά αντικείμενα και τροφή καθημερινά, μαγειρεμένο φαγητό, ενώ στο ποσό αυτό περιλαμβάνονται τα έξοδα καθαριότητας της, ενώ τα Σαββατοκυρίακα όταν πηγαίνουν για περίπατο ή χώρους ψυχαγωγίας τρώνε κάπου έξω. Αναφορικά με τα έξοδα ρεύματος, νερού, τηλεφώνου και ίντερνετ της ανήλικης, στην ένορκη μαρτυρίας της μεταξύ άλλων αναφέρει ότι τους χειμερινούς μήνες καταναλώνει μεγάλες ποσότητες ηλεκτρικού για να διατηρεί ζεστό το σπίτι και για να έχει ζεστό νερό για μπάνιο, και το ίδιο ισχύει για τους καλοκαιρινούς μήνες που πρέπει να διατηρεί δροσερό το σπίτι. Αναφορικά με τα έξοδα ένδυσης και υπόδησης της ανήλικης στην ένορκη μαρτυρία της η αιτήτρια αναφέρει μεταξύ άλλων ότι η ανήλικη φοιτά στο Λύκειο και αυτό συνεπάγεται αγορές για εξοπλισμό ένδυσης και υπόδησης και ότι η ανήλικη βρίσκεται στην εφηβεία και έχουν αλλάξει οι ανάγκες της για ένδυση και υπόδηση. Αναφορικά με τα έξοδα ψυχαγωγίας και γενέθλια στην ένορκη μαρτυρία της η αιτήτρια μεταξύ άλλων αναφέρει ότι, δεδομένης της ελάχιστης επικοινωνίας που έχει ο καθ' ου η αίτηση με την ανήλικη, τα επωμίζεται όλα η αιτήτρια, ότι η ανήλικη μεγάλωσε και θέλει να βγαίνει με τις φίλες της τα Σαββατοκυρίακα και στα έξοδα αυτά περιλαμβάνονται το σινεμά οι εκδρομές και τα γενέθλια συμμαθητών της. Αναφορικά με τα φροντιστήρια μαθηματικών της ανήλικης στην ένορκη μαρτυρία της η αιτήτρια αναφέρει ότι αυξήθηκαν από €60 σε €
  3. Αναφορικά με τα έξοδα διακίνησης της ανήλικης στην ένορκη μαρτυρία της η αιτήτρια μεταξύ άλλων αναφέρει ότι δεδομένης της περιορισμένης επικοινωνίας του καθ' ου η αίτηση με την ανήλικη, η ίδια αναλαμβάνει τα έξοδα μεταφοράς της ανήλικης από το σχολείο, τις δραστηριότητες και εξόδους της. Αναφορικά με την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη της ανήλικης στην ένορκη της μαρτυρία η αιτήτρια αναφέρει μεταξύ άλλων ότι ακόμη και μετά τη θέσπιση του ΓΕΣΥ θα πρέπει η ανήλικη να συνεχίσει να έχει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη γιατί δεν καλύπτονται όλοι οι γιατροί από το ΓΕΣΥ και η ανήλικη έχει ανάγκη για επισκέψεις σε οδοντίατρους, οφθαλμίατρους και άλλους ιατρούς που δεν καλύπτονται από το ΓΕΣΥ. Αναφέρει επίσης ότι η ανήλικη έχει επιπλέον έξοδα που δεν υπήρχαν προηγουμένως σε δερματολόγους και αισθητικούς. Αναφορικά με τα διάφορα άλλα έξοδα, βιβλία, γραφική ύλη, στην ένορκη της μαρτυρία η αιτήτρια αναφέρει μεταξύ άλλων ότι έχει πολλά έκτακτα έξοδα η ανήλικη όπως για παράδειγμα αγοράς γραφικής ύλης, εισφορές σε συνδέσμους γονέων, εκδρομές, αγορές στολών καρναβαλιού καθημερινό σχολικό χαρτζιλίκι,. Η αιτητρια ισχυρίζεται ότι έχει χρέη και υποχρεώσεις και αδυνατεί να ανταπεξέλθει οικονομικά, ότι βρίσκεται σε άθλια οικονομική κατάσταση, ότι δεν εργάζεται καθώς φροντίζει την ανήλικη ενώ αντιμετωπίζει διάφορα προβλήματα υγείας, ότι λαμβάνει δημόσιο βοήθημα το οποίο ανέρχεται στα €560 μηνιαίως, ότι αδυνατεί να τα βγάλει πέρα και να ανταπεξέλθει στις καθημερινές ανάγκες και αναγκάζεται να δανείζεται από την μητέρα της. Στην ένορκη μαρτυρία της η αιτήτρια παρουσιάζει ως τεκμήριο 6, μια απόδειξη φαρμακείου για τα ιατρικά της έξοδα, ενώ παρουσιάζει ως τεκμήριο 7 κατάσταση λογαριασμού της στην [ ] Τράπεζα. Ισχυρίζεται ότι για τη διατροφή, συντήρηση κλπ της ίδιας χρειάζεται ποσό πέραν των €700 μηνιαίως. Αναφέρει τέλος ότι είναι ορθό και δίκαιο και προς το συμφέρον της ανήλικης να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα αύξησης του ποσού της διατροφής τουλάχιστον στο ποσό των €500 μηνιαίως πλέον έξοδα και η πληρωμή της διατροφής να γίνεται στην ίδια. Ο καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται στην αίτηση του ότι εξακολουθεί να εργάζεται στην εταιρεία Γαλανός, ότι ο μικτός μηνιαίος του μισθός ανέρχεται στα €1030 ενώ ο καθαρός μηνιαίος του μισθός στο ποσό των €899.
  4. Στην ένορκη μαρτυρία του ισχυρίζεται ότι πρόσφατα ως αντιστάθμισμα της ακρίβειας των τελευταίων χρόνων αυξήθηκε ο μισθός του στα €1121 καθαρά και καταθέτει ως τεκμήριο 1 μισθοδοσία του για τον μήνα Οκτώβριο του 2020 και ως τεκμήριο 2 μισθοδοσία του για τον μήνα Ιανουάριο του
  5. Ισχυρίζεται ότι η εργασία του είναι πλήρους απασχόλησης δεν έχει τη δυνατότητα να αυξήσει τα εισοδήματα του, δεν έχει ούτε τις γνώσεις ούτε την φυσική κατάσταση ή δεξιοτεχνίες και αποθέματα για να αυξήσει τα εισοδήματα του. Στην ένορκη μαρτυρία του ισχυρίστηκε ότι μετά από ατύχημα το οποίο υπέστη όταν ήταν μικρός έσπασε τα τύμπανα του με αποτέλεσμα να φορά ακουστικά για να μπορεί να ακούει και χωρίς αυτά ακούει πολύ περιορισμένα. Τα ακουστικά στοίχησαν €2.500 τα οποία κάλυψε το κράτος. Απορρίπτει τα έξοδα της ανήλικης ως αυτά αναφέρονται από την αιτήτρια και ισχυρίζεται ότι σε συνθήκες πανδημίας εναργείας και ανέχειας δεν είναι δυνατό η ανήλικη να έχει έξοδα €1120 μηνιαίως. Στην ένορκη μαρτυρία του ο καθ' ου η αίτηση σε σχέση με τα έξοδα διατροφής και συντήρησης της ανήλικης απορρίπτει ότι απαιτείται το ποσό των €200 μηνιαίως γιατί η αιτήτρια με την ανήλικη διαμένουν στο σπίτι των γονέων της αιτήτριας οι οποίοι της παρέχουν βοήθεια και η αιτήτρια δεν καλείται να πληρώσει το ποσό αυτό. Αρνείται επίσης ότι απαιτείται μηνιαίως το ποσό των €150 για τα έξοδα ρεύματος, νερού, τηλεφώνου και ίντερνετ αφού διαμένουν στο σπίτι των γονέων της αιτήτρια και η αιτήτρια δεν καλείται να πληρώνει για τις παροχές αυτές ενώ όπως τον πληροφορεί ο δικηγόρος του με βάση τη νομολογία δεν πρέπει να ληφθούν υπόψιν αφού αποτελούν έξοδα νοικοκυριού και όχι αποκλειστικά της ανήλικης. Αρνείται ότι απαιτείται το ποσό των €120 μηνιαίως για τα έξοδα ένδυσης και υπόδησης της ανήλικης ενώ αναφέρει ότι με βάση την απόδειξη που κατέθεσε η αιτήτρια από την εταιρεία Festival Shoes Planet, τεκμήριο 3, είχαν αγοραστεί 5 ζευγάρια παπούτσια γεγονός το οποίο θεωρεί υπερβολικό δεδομένης της ισχυριζόμενης εκ μέρους της αιτήτριας άθλιας οικονομικής κατάστασης της. Ο καθ' ου η αίτηση αναφέρει επίσης στην ένορκη του μαρτυρία ότι η ανήλικη και η αιτήτρια υποβοηθούνται από τις υπηρεσίες κοινωνικής ευημερίας και λαμβάνουν οικονομική και άλλη βοήθεια από το Κράτος για κάλυψη των όποιων αναγκών της ανήλικης και της αιτήτριας, γεγονός το οποίο η αιτήτρια αποκρύβει. Αναφέρει επίσης ότι η αιτήτρια εργάζεται και/ ή δύναται να εργάζεται αφού την ανήλικη προσέχει η μητέρα της ενώ διαμένει με τους γονείς της και δεν έχει έξοδα και ότι η αιτήτρια έχει τη δυνατότητα να συνεισφέρει και η ίδια στα ισχυριζόμενα έξοδα της ανήλικης τα οποία ο καθ' ου η αίτηση αρνείται και θεωρεί υπερβολικά και διογκωμένα. Ο καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι καταβάλει ως ενοίκιο το ποσό των €250 μηνιαίως, ότι αναγκάζεται να αγοράζει έτοιμο φαγητό και χρειάζεται περίπου το ποσό των €600 μηνιαίως για τη διατροφή του, ότι χρησιμοποιεί σόμπα γκαζιού και τους χειμερινούς μήνες χρειάζεται το ποσό των €50 μηνιαίως, ότι για τα καθαριστικά, την προσωπική του υγιεινή, γάλα, καφέ κλπ χρειάζεται στην υπεραγορά το ποσό των €150 μηνιαίως, ότι καταβάλλει για ρεύμα και νερό το ποσό των €300 τη διμηνία, για τα έξοδα μετακίνησης του το ποσό των €120 μηνιαίως, για τα έξοδα συντήρησης του αυτοκινήτου του κλπ το ποσό των €300 ετησίως, για ένδυση και υπόδηση το ποσό των €300 ετησίως. Επισυνάπτει ως τεκμήριο 3 δέσμη με διάφορες σχετικές αποδείξεις. Ο καθ' ου η αίτηση αναφέρει περαιτέρω ότι σε περίπτωση που προκύψει οποιοδήποτε έκτακτο έξοδα λαμβάνει βοήθεια από συγγενείς του, και το μοναδικό ποσό που μπορεί να καταβάλλει και αυτό μετά δυσκολίας για την ανήλικη είναι το ποσό των €180 που καταβάλλει ανελλιπώς. Αναφέρει τέλος ότι η αιτήτρια του φέρεται με τον χειρότερο τρόπο και δεν του επιτρέπει να έχει την παραμικρή επικοινωνία με την ανήλικη. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ-ΕΥΡΗΜΑΤΑ Αναφορικά με τα μηνιαία έξοδα της ανήλικης, η αιτήτρια καθορίζει αυτά στην αίτηση της στο ποσό των €1120 ενώ στην ένορκη μαρτυρία της, για τους λόγους που εξηγεί, ως ανωτέρω καταγράφονται, στο ποσό των €1000 μηνιαίως επισυνάπτοντας κάποια τεκμήρια προς υποστήριξη των όσων αναφέρει σε σχέση με τα έξοδα. Καμία αναφορά γίνεται εκ μέρους της αιτήτριας για τα έξοδα της ανήλικης κατά το χρόνο έκδοσης του εκ συμφώνου διατάγματος για να δικαιολογεί τον ισχυρισμό που προβάλλει ότι τα έξοδα αυτά «έχουν πολλαπλασιαστεί». Από μόνο του το γεγονός ότι η ανήλικη μεγάλωσε και τα έξοδα της αυξήθηκαν δεν μπορεί να οδηγήσει το Δικαστήριο σε κανένα ασφαλές συμπέρασμα αφού δεν τέθηκε ενώπιον του οποιαδήποτε μαρτυρία σε σχέση με το ποσό το οποίο απαιτείτο για την κάλυψη των μηνιαίων αναγκών της ανήλικης κατά το χρόνο έκδοσης του διατάγματος. Ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι το ποσό των €180 είναι «εξευτελιστικά χαμηλό» δεν προσθέτει οποιαδήποτε αξία στην προσκομισθείσα μαρτυρία. Ο καθ' ου η αίτηση στην ένορκη του μαρτυρία αρνείται τα έξοδα της ανήλικης τα οποία θεωρεί υπερβολικά και εξογκωμένα και αναφέρει επίσης ότι η ανήλικη με την αιτήτρια διαμένουν στην οικία των γονέων της αιτήτριας και η αιτήτρια δεν επωμίζεται τα ποσά τα οποία αναφέρει τόσο σε σχέση με τη διατροφή και συντήρηση της ανήλικης όσο και σε σχέση με το ρεύμα και το νερό. Η αναφερόμενες θέσεις του καθ' ου η αίτηση παρέμειναν αναντίλεκτες. Μελετώντας τα έξοδα της ανήλικης κρίνω ότι αυτά είναι κάπως υπερβολικά όπως παρουσιάζονται από την αιτήτρια, δεδομένης δε και της αναντίλεκτης θέσης του καθ' ου η αίτηση ότι διαμένουν στο σπίτι των γονέων της και δεν επιφορτίζεται με κάποια από τα έξοδα στα οποία αναφέρεται. Σε κάθε όμως περίπτωση επαναλαμβάνω ότι δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε μαρτυρία σε σχέση με τα έξοδα της ανήλικης κατά το χρόνο έκδοση τους εκ συμφώνου διατάγματος έτσι ώστε να είμαι σε θέση να τα αντιπαραβάλω με τα σημερινά και να καταλήξω σε ευρήματα κατά πόσο υπήρξε αύξηση αυτών και σε ποιο βαθμό. Στην Έφεση Αρ. 8/18 του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου ημερ.3/12/20, μεταξύ Μαυρονικόλα-Ξάνθου αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά: «Η Εφεσείουσα όφειλε να αποδείξει την δαπάνη διατροφής που λήφθηκε υπόψιν κατά την έκδοση του Διατάγματος ημερ. 8.10.2008 ώστε το Δικαστήριο να ήταν σε θέση να καθορίσει κατά πόσο η συνολική δαπάνη διατροφής διαφοροποιήθηκε και σε ποιο βαθμό. Η αποτυχία αυτή της Εφεσείσουσας πολύ ορθά οδήγησε και την απόρριψη του Αιτήματος». Αναφορικά με τα την οικονομική της κατάσταση, η αιτήτρια στη μαρτυρία της αναφέρει ότι έχει χρέη και υποχρεώσεις και αδυνατεί να ανταπεξέλθει οικονομικά, ότι βρίσκεται σε άθλια οικονομική κατάσταση, ότι δεν εργάζεται καθώς φροντίζει την ανήλικη ενώ αντιμετωπίζει διάφορα προβλήματα υγείας, ότι λαμβάνει δημόσιο βοήθημα το οποίο ανέρχεται στα €560 μηνιαίως, ότι αδυνατεί να τα βγάλει πέρα και να ανταπεξέλθει στις καθημερινές ανάγκες και αναγκάζεται να δανείζεται από την μητέρα της. Δεν διέλαθε της προσοχής του Δικαστηρίου ότι παρά το γεγονός ότι η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι λαμβάνει Δημόσιο Βοήθημα ύψους €560 μηνιαίως, στην κατάσταση λογαριασμού της χχχχχ Τράπεζας, που επισυνάπτει στην ένορκη μαρτυρία της, ως τεκμήριο 7, φαίνεται έμβασμα από το Κράτος ύψους €659,
  6. Σε σχέση με τα εισοδήματα της αιτήτριας, στην μαρτυρία του ο αιτητής αναφέρει ότι η αιτήτρια και η ανήλικη υποβοηθούνται από τις υπηρεσίες κοινωνικής ευημερίας και λαμβάνουν οικονομική και άλλη βοήθεια από το Κράτος για κάλυψη των όποιων αναγκών της ανήλικης και ότι η αιτήτρια εργάζεται και/ ή δύναται να εργάζεται αφού την ανήλικη προσέχει η μητέρα της. Σε κανένα σημείο της μαρτυρίας της η αιτήτρια κάνει οποιαδήποτε αναφορά για τα εισοδήματα και τις υποχρεώσεις που είχε κατά το χρόνο έκδοσης του εκ συμφώνου διατάγματος για να είναι σε θέση το Δικαστήριο να συγκρίνει την κατάσταση τότε με την σημερινή σε σχέση με το αναφερόμενο θέμα. Η αιτήτρια παραλείπει να αναφέρει αν κατά το χρόνο έκδοσης του διατάγματος εργαζόταν και αν εργαζόταν τι μισθό λάμβανε, ή αν λάμβανε από τότε το δημόσιο βοήθημα και ποιο ήταν το ύψος του, αν τα προβλήματα υγείας τα οποία αναφέρει αόριστα ότι αντιμετωπίζει, τα αντιμετώπιζε και κατά το χρόνο έκδοσης του εκ συμφώνου διατάγματος ή αν προέκυψαν μετά και ποια ακριβώς είναι αυτά, αν τα ισχυριζόμενα χρέη και υποχρεώσεις στα οποία αναφέρεται αόριστα υπήρχαν κατά το χρόνο έκδοσης του διατάγματος ή αν προέκυψαν μετά την έκδοση του εκ συμφώνου διατάγματος διατροφής. Αναφέρει επίσης αόριστα η αιτήτρια ότι για τα έξοδα διατροφής και συντήρησης της χρειάζεται ποσό πέραν των €700, χωρίς όμως να αναφέρει με πιο ποσό κάλυπτε τις ανάγκες της αυτές κατά το χρόνο έκδοσης του εκ συμφώνου διατάγματος. Αναφορικά με τα εισοδήματα του καθ' ου η αίτηση η αιτήτρια αναφέρει ότι όταν εκδόθηκε το ρηθέν διάταγμα λήφθηκε υπόψιν ότι τα εισοδήματα του καθ' ου η αίτηση ήταν χαμηλά, η εργασία του περιορισμένη και ότι είχε πολλά προβλήματα και ότι σήμερα ο καθ' ου η αίτηση έχει αυξημένα εισοδήματα και κέρδη. Ότι σήμερα εργάζεται στην εταιρεία Γαλανός ως αποθηκάριος ποτών με μηνιαίο μισθό πέραν των €1000, και τα συνολικά μηνιαία εισοδήματα του ξεπερνούν τα €
  7. Στην ένορκη μαρτυρία της προσθέτει ότι ο καθ' ου η αίτηση λαμβάνει και 13ο μισθό και επιδόματα. Ισχυρίζεται επίσης ότι ο καθ΄ ου η αίτηση είναι αρτιμελής, υγιής και δύναται να αυξήσει τα εισοδήματα του ακόμη περισσότερο. Στην ένορκη μαρτυρία της η αιτήτρια αναφέρει επιπλέον αόριστα ότι ο καθ' ου η αίτηση έχει καταθέσεις, ελάχιστα έξοδα, και ελεύθερο χρόνο να εργαστεί περισσότερο για να αυξήσει τα εισοδήματα του αφού δεν έχει ουσιαστική επικοινωνία με την ανήλικη. Αναφέρει επίσης αόριστα ότι οι ανάγκες τους αιτητή παρέμειναν σταθερές και/ ή μειώθηκαν. Καμία μαρτυρία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου εκ μέρους της αιτήτριας για τα προβλήματα που είχε τότε ο καθ' ου η αίτηση τα οποία δεν έχει σήμερα όπως αναφέρει, πόσα ακριβώς ήταν και από ποιες πηγές προέρχονταν τα περιορισμένα του εισοδήματα τα οποία όπως αναφέρει λήφθηκαν υπόψιν κατά την έκδοση του εκ συμφώνου διατάγματος, και αν εργαζόταν τότε ο καθ' ου η αίτηση. Αναντίλεκτη παρέμεινε η μαρτυρία του καθ' ου η αίτηση σε σχέση με τα εισοδήματα του την οποία και αποδέχομαι και συγκεκριμένα ότι εξακολουθεί να εργάζεται στην εταιρεία Γαλανός, ότι ο μικτός μηνιαίος του μισθός ανέρχεται στα €1030 ενώ ο καθαρός μηνιαίος του μισθός στο ποσό των €899.
  8. Επιπλέον δεν φαίνεται να λαμβάνει 13ο μισθό από τις καταστάσεις μισθοδοσίας τις οποίες επισύναψε ως τεκμήριο Στην ένορκη μαρτυρία του ισχυρίζεται ότι πρόσφατα ως αντιστάθμισμα της ακρίβειας των τελευταίων χρόνων αυξήθηκε ο μισθός του στα €1121 καθαρά και επισυνάπτει ως τεκμήριο 1 μισθοδοσία του για τον μήνα Οκτώβριο του 2020 και ως τεκμήριο 2 μισθοδοσία του για τον μήνα Ιανουάριο του
  9. Ισχυρίζεται ότι η εργασία του είναι πλήρους απασχόλησης δεν έχει τη δυνατότητα να αυξήσει τα εισοδήματα του, δεν έχει ούτε τις γνώσεις ούτε την φυσική κατάσταση ή δεξιοτεχνίες και αποθέματα για να αυξήσει τα εισοδήματα του. Στην ένορκη μαρτυρία του ισχυρίστηκε ότι μετά από ατύχημα το οποίο υπέστη όταν ήταν μικρός έσπασε τα τύμπανα του με αποτέλεσμα να φορά ακουστικά για να μπορεί να ακούει και χωρίς αυτά ακούει πολύ περιορισμένα. Τα ακουστικά στοίχησαν €2.500 τα οποία κάλυψε το κράτος. Ο ίδιος ο καθ' ου η αίτηση αναφέρει ότι υπήρξε μια αύξηση στο μηνιαίο μισθό του της τάξης των €221 για τους λόγους που εξηγεί, χωρίς όμως να αναφέρει πότε ακριβώς έγινε η αύξηση αυτή στο μισθό του. Θα μπορούσε κάποιος να σκεφτεί ότι η εν λόγω αύξηση στο μηνιαίο μισθό του καθ' ου η αίτηση, ενδεχομένως, σε συνάρτηση πάντα με την όλη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, αποτελεί μεταβολή ενός εκ των όρων έκδοσης του εκ συμφώνου διατάγματος διατροφής έτσι ώστε να δικαιολογεί αύξηση του ποσού της συνεισφοράς του. Κατά την άποψη μου, ακόμη και να είχα ενώπιον μου μαρτυρία η οποία θα καταδείκνυε αύξηση των εξόδων της ανήλικης από το χρόνο έκδοσης του εκ συμφώνου διατάγματος, ελλείπει ουσιαστική μαρτυρία αναφορικά με το πραγματικό ποσό διατροφής το οποίο θα πρέπει να λαμβάνει η αιτήτρια και εξηγώ γιατί. Είναι παραδεχτό ότι το επίδικο διάταγμα για το ποσό των €180 μηνιαίως εκδόθηκε στις 19/4/
  10. Στο Άρθρο 38
(2)του Ν.216/90 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου
(1), το ύψος του ποσού της διατροφής αυξάνεται αυτόματα κατά δέκα τοις εκατόν (10%) ανά περίοδο εικοσιτεσσάρων μηνών». Στην Έφεση Αρ. 27/20 ημερ.15/12/21 μεταξύ Χριστοδουλίδου -Πολυβίου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Ο Νομοθέτης, στη βάση των πραγματικοτήτων της ζωής, αναγνώρισε ότι, κατά κανόνα, όσο μεγαλώνουν τα παιδιά αυξάνονται και οι ανάγκες και τα έξοδα τους. Και θέσπισε τη σχετική πρόνοια, ώστε να ρυθμίζεται το ζήτημα της κάλυψης των εξόδων τους αυτόματα, χωρίς την ανάγκη νέας συμφωνίας ή προσφυγής στο Οικογενειακό Δικαστήριο (Χριστοφόρου ν. Χριστοφόρου, Νομ. Ερωτ. 373, ημερ.2.5.2017, ECLI:CY:AD:2017:C155, ECLI:CY:AD:2017:C155)». Δεδομένο ότι το υπό κρίση διάταγμα εκδόθηκε στις 19/4/13, μέχρι την καταχώρηση της αίτησης, ήτοι στις, 20/10/20, το ποσό της διατροφής ανήλθε με τις 3 προσαυξήσεις στο ποσό των €. 239.58 ενώ σήμερα, με άλλες δυο προσαυξήσεις, ανέρχεται στο ποσό των €289.
  1. Υπάρχει δηλαδή μια αύξηση στο αρχικό ποσό των €180 της τάξης των €
  2. Σε κανένα σημείο της μαρτυρίας της η αιτήτρια αναφέρει ότι διεκδίκησε την αύξηση αυτή η οποία είναι εκ του Νόμου, και αν όντως δεν το έπραξε, δεν εξηγεί τους λόγους. Καμία επίσης αναφορά γίνεται και από την πλευρά του καθ' ου η αίτηση ο οποίος επίσης αναφέρεται στο ποσό των €180 και όχι στο αυξημένο ποσό το οποίο θα έπρεπε κανονικά να καταβάλλει με τις αυτόματες αυξήσεις. Επομένως, παρά το γεγονός ότι υπήρξε κατά παραδοχήν του καθ' ου η αίτηση αύξηση στο μισθό του της τάξης των €221, άγνωστο από πότε, δεδομένου ότι το ½ του ποσό της αύξησης αυτής θα πρέπει ήδη να το καταβάλλει στην ανήλικη, με βάση την αυτόματη αύξηση, δεν θα μπορούσε το Δικαστήριο να καταλήξει σε οποιοδήποτε ασφαλές συμπέρασμα και να αποδεχθεί ότι τίθεται θέμα περαιτέρω αύξησης στη συνεισφορά του καθ΄ου η αίτηση ελλείψη μαρτυρίας που να τη δικαιολογεί. Σε σχέση τέλος με τις ανάγκες του καθ΄ου η αίτηση οι οποίες όπως αόριστα αναφέρει η αιτήτρια παρέμειναν σταθερές και/ ή μειώθηκαν, καμία σχετική μαρτυρία παρουσίασε η αιτήτρια. Δεν ανέφερε σε κανένα σημείο της μαρτυρίας της ποιες ήταν αυτές κατά το χρόνο έκδοση του εκ συμφώνου διατάγματος ούτε πως διαμορφώθηκαν αυτές κατά το χρόνο καταχώρησης της επίδικης αίτησης. Από την πλευρά του ο καθ΄ου η αίτηση αναφέρει ότι καταβάλει ως ενοίκιο το ποσό των €250 μηνιαίως, ότι αναγκάζεται να αγοράζει έτοιμο φαγητό και χρειάζεται περίπου το ποσό των €600 μηνιαίως για τη διατροφή του, ότι χρησιμοποιεί σόμπα γκαζιού και τους χειμερινούς μήνες χρειάζεται το ποσό των €50 μηνιαίως, ότι για τα καθαριστικά, την προσωπική του υγιεινή, γάλα, καφέ κλπ χρειάζεται στην υπεραγορά το ποσό των €150 μηνιαίως, ότι καταβάλλει για ρεύμα και νερό το ποσό των €300 τη διμηνία, για τα έξοδα μετακίνησης του το ποσό των €120 μηνιαίως, για τα έξοδα συντήρησης του αυτοκινήτου του κλπ το ποσό των €300 ετησίως, για ένδυση και υπόδηση το ποσό των €300 ετησίως. Επισυνάπτει ως τεκμήριο 3 δέσμη με διάφορες σχετικές αποδείξεις. Ο καθ' ου η αίτηση αναφέρει περαιτέρω ότι σε περίπτωση που προκύψει οποιοδήποτε έκτακτο έξοδα λαμβάνει βοήθεια από συγγενείς του, και το μοναδικό ποσό που μπορεί να καταβάλλει και αυτό μετά δυσκολίας για την ανήλικη είναι το ποσό των €180 που καταβάλλει ανελλιπώς. Ούτε η μαρτυρία του καθ' ου η αίτηση για το συγκεκριμένο θέμα είναι ιδιαίτερα διαφωτιστική αφού καταγράφει μεν τις ανάγκες του δεν αναφέρει όμως αν αυτές υπήρχαν κατά την έκδοση του εκ συμφώνου διατάγματος, για να μπορέσει το Δικαστήριο να καταλήξει σε ευρήματα κατά πόσο οι ανάγκες του αυτές παρέμειναν σταθερές, αν μειώθηκαν ή αν αυξήθηκαν. Σε κάθε όμως περίπτωση, θα πρέπει να υπενθυμίσω ότι δεν είναι ο καθ' ου η αίτηση που φέρει το βάρος απόδειξης στην υπό κρίση αίτηση. Η αιτήτρια φέρει το βάρος απόδειξης ότι ικανοποιούνται όλες οι προϋποθέσεις του Α.38
(1)του Ν.216/90. Στην υπόθεση Πάμπος Ζένιου v Nέδη Ζένιου
(1998)1 Α.Α.Δ 796 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Το πρωτόδικο δικαστήριο απέρριψε την αίτηση. Έκρινε πως θα έπρεπε να είχαν φανεί περιστάσεις που θα δικαιολογούσαν παρέμβαση, μεταγενέστερες της έκδοσης του αρχικού διάταγματος. Όπως κρίθηκε και στην περίπτωση του άρθρου 38 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν. 216/90) στην υπόθεση Χλ. Χριστοδούλου ν. Α. Χριστοδούλου
(1993)1 Α.Α.Δ. 195. Διαφορετικά θα παραβιαζόταν το δεδικασμένο που παράχθηκε. Και η διαδικασία, ενόψει και της υπόθεσης Orphanides v. Michaelides
(1968)1 C.L.R. 295, θα ισοδυναμούσε με αναψηλάφηση της πρώτης δίκης, έξω και πέραν από τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου. Η απόδειξη της μεταβολής των περιστάσεων βάρυνε τον εφεσείοντα, απέτυχε να την αποδείξει και σ' αυτή την τελευταία κρίση επικεντρώθηκε η έφεση". ΚΑΤΑΛΗΞΗ Στη βάση των όλων όσων ανωτέρω αναφέρθηκαν, η αιτήτρια απέτυχε με τη μαρτυρία της να καταδείξει τη μεταβολή των όρων, που υποστηρίζουν το αίτημα της, στους οποίους βασίστηκε η έκδοση του επίδικου εκ συμφώνου διατάγματος με αποτέλεσμα η αίτηση της να μην μπορεί να επιτύχει. Συνακόλουθα, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του καθ' ου η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........................................... Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.