← Κύπρος

E.Φ. ν. Χ.Κ., Αρ. Αίτησης: 190/2023, 26/8/2024

E.Φ. ν. Χ.Κ., Αρ. Αίτησης: 190/2023, 26/8/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Ενώπιον: Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ Αρ. Αίτησης: 190/2023 iJ Μεταξύ: E.Φ. εκ Λεμεσού Αιτήτριας και Χ.Κ. εκ Λεμεσού Καθ' ου η αίτηση ΜΟΝΟΜΕΡΗΣ ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 9/8/2023 Ημερομηνία: 26 Αυγούστου, 2024 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κα Γιόλα Στυλιανίδη & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε Ο καθ' ου η αίτηση εμφανίζεται προσωπικά. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 9/8/23, η αιτήτρια καταχώρησε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση με την οποία ζητά να καθοριστεί η συνεισφορά του καθ' ου η αίτηση στα έξοδα διατροφής των ανήλικων τέκνων των διαδίκων Γ-Σ.Κ και Μ-Α.Κ ως επίσης και 13η διατροφή. Tην ίδια ημέρα η αιτήτρια καταχώρησε και μονομερή αίτηση, στα πλαίσια της οποίας το Δικαστήριο στις 25/8/23 εξέδωσε προσωρινό διάταγμα με το οποίο ο καθ' ου η αίτηση διατάχθηκε να καταβάλλει στην αιτήτρια, από της επίδοσης στον ίδιο πιστού αντιγράφου του προσωρινού διατάγματος και της αίτησης, το ποσό των €750 μηνιαίως ως συνεισφορά του στη διατροφή των ανήλικων τέκνων των διαδίκων Γ-Σ.Κ και Μ-Α.Κ. Η εναρκτήρια αίτηση, η μονομερής αίτηση και το προσωρινό διάταγμα επιδόθηκαν προσωπικά στον καθ' ου η αίτηση. Στις 23/10/23, ο καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης με την οποία προβάλλει 15 λόγους ακύρωσης του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος. Οι λόγοι ένστασης του καθ' ου η αίτηση συνοψίζονται ως ακολούθως: Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις και ή δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Α.32 του Ν.14/60 και η σχετική νομολογία αναφορικά με την έκδοση συντηρητικού διατάγματος, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Α.9 του Κεφ.6 και ειδικότερα το στοιχείο του κατεπείγοντος, το ισοζύγιο κλείνει προς την ακύρωση του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος. Η αιτήτρια προέβη σε ψευδείς και παραπλανητικούς ισχυρισμούς για να πετύχει την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, απέκρυψε ουσιαστικά γεγονότα τα οποία σχετίζονται με την υπόθεση και τα οποία αν βρίσκονταν σε γνώση το Δικαστηρίου μπορούσαν να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση, δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, οι πλείστοι εκ των ισχυρισμών που προβάλλει στην ένορκο της δήλωση είναι άσχετοι με τα επίδικα θέματα, σκανδαλώδεις και έχουν σκοπό να προκαλέσουν αμηχανία και να παραπλανήσουν το Δικαστήριο και ως τέτοιοι πρέπει να διαγραφούν και ή να μην ληφθούν υπόψιν. Οι ισχυρισμοί αναφορικά με τα εισοδήματα του καθ' ου η αίτηση είναι αναληθείς και εσκεμμένα παραπλανητικοί, το ποσό το οποίο ζητά η αιτήτρια να καταβάλλει ως συνεισφορά του ο καθ' ου η αίτηση στη διατροφή των ανηλίκων είναι υπερβολικό και ή ανυποστήρικτο και ή αδικαιολόγητο και ή πέραν των οικονομικών του δυνατοτήτων, τα ποσά που αναφέρονται ότι απαιτούνται για τη συντήρηση των ανηλίκων είναι υπερβολικά και ή αναληθή και η αδικαιολόγητα και ή δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και ή δεν είναι αναγκαία λαμβάνοντας υπόψιν της ηλικίες των ανηλίκων. Η αιτήτρια παρόλο που γνωρίζει πολύ καλά την οικονομική κατάσταση της ίδιας και του καθ' ου η αίτηση, παρουσίασε αυτές διαστρεβλωμένες κατά τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλίσει κατά το δυνατό μεγαλύτερο ποσό με την αίτηση της, δεν προέβη σε ειλικρινή και τίμια αποκάλυψη όλων των ουσιαστικών γεγονότων και περιστατικών της υπόθεσης και καταχώρησε για εκδικητικούς λόγους την αίτηση με σκοπό να αποκομίσει η ίδια οικονομικό όφελος. Η διατροφή και ευημερία των ανηλίκων δεν θα επηρεαστούν από την ακύρωση του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος αφού όπως παραδέχεται στην ένορκο της δήλωση η αιτήτρια είναι σε θέση και ή αποδέχεται να καταβάλλει το ποσό των €1.765 το οποίο είναι υπέρ αρκετό για να καλύψει τις ανάγκες των ανηλίκων. Περαιτέρω ο καθ' ου η αίτηση κατέβαλλε το ποσό των €400 ως συνεισφορά του στη διατροφή των ανηλίκων πλέον το ποσό που κατέβαλλε και καταβάλλει για τη συντήρηση και διατροφή των παιδιών του τις μέρες που βρίσκονται μαζί του. Τυχόν διατήρηση του εκδοθέντος διατάγματος θα προκαλέσει τεράστια αδικία και θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στον καθ' ου η αίτηση και ή θα καταστήσει αυτόν σε δεινή οικονομική κατάσταση και ή θα εκλάβει τιμωρητικό χαρακτήρα αφού αφενός είναι δυσανάλογα μεγάλα τα ποσά σε συνάρτηση με τις ανάγκες των ανηλίκων και αφετέρου ο καθ' ου η αίτηση απώλεσε την εργασία του και μέχρι τουλάχιστον να εξεύρει εργασία αδυνατεί να καταβάλλει τα αιτούμενα ποσά και θα κινδυνεύει με φυλάκιση. Τόσο η μονομερής αίτηση της αιτήτριας όσο και η ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης του καθ΄ου η αίτηση συνοδεύονται από ένορκες δηλώσεις τους. Να σημειώσω ότι η καθυστέρηση που παρουσιάστηκε στην εκδίκαση της παρούσας αίτησης, οφείλεται στις επανειλημμένες προσπάθειες που κατέβαλαν οι διάδικοι, μεταξύ των οποίων εκκρεμούν και άλλες διαδικασίες οικογενειακής φύσεως, για εξεύρεση εξώδικής διευθέτησης οι οποίες τελικά δεν τελεσφόρησαν και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη με την κατάθεση γραπτών αγορεύσεων και η κάθε πλευρά στήριξε τις θέσεις της με αναφορές σε σχετική νομολογία. Δεν υπήρξε εκ μέρους των διαδίκων καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων ούτε αντεξέταση. Σημειώνω ότι η αιτήτρια καταχώρησε αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση την οποία τελικά απέσυρε στις 26/6/24 αφού καταγράφηκε στο πρακτικό του Δικαστηρίου η δήλωση του καθ' ου η αίτηση ότι από τον Φεβρουάριο του 2024 άρχισε να εργάζεται. Κρίνω σκόπιμο στο στάδιο αυτό να υπενθυμίσω ότι σύμφωνα με την ισχύουσα νομολογία, οι αγορεύσεις των συνηγόρων δεν αποτελούν μαρτυρικό υλικό προς αξιολόγηση (βλ. Παπαργυρού v Μιχαηλίδου Πολ. Εφ. 215/10, ημερ.25/1/16) και για το λόγο αυτό οποιοσδήποτε ισχυρισμός περιλαμβάνεται σε αυτές πέραν των δικογραφημένων θέσεων των διαδίκων δεν θα ληφθεί υπόψιν. Το Δικαστήριο, κατωτέρω, θα προχωρήσει σε μία σύντομη παράθεση των ουσιωδών ισχυρισμών των διαδίκων οι οποίοι αφορούν στα κριτήρια που θέτει ο Νόμος για τον καθορισμό της συνεισφοράς των γονέων στη διατροφή ανηλίκων και τα οποία είναι οι ανάγκες των ανηλίκων και οι δυνάμεις των υπόχρεων γονέων. Οποιοιδήποτε άλλοι ισχυρισμοί, συμπεριλαμβανομένων των ισχυρισμών που αφορούν στην σχέση των διαδίκων και τις ευθύνες που καταλογίζουν ο ένας στον άλλο για την κατάρρευση του γάμου τους δεν έχουν θέση στην παρούσα διαδικασία ως μη ουσιώδεις, σύμφωνα με το Νόμο. Αποτελεί κοινή θέση των διαδίκων ότι σύναψαν σχέση περί τον Σεπτέμβριο του 2014, ότι από το έτος 2015 άρχισαν να συμβιώνουν σε διαμερίσματα και οικίες μέχρι το 2022 που ολοκληρώθηκε η συζυγική τους κατοικία. Στις 14/10/17 τέλεσαν θρησκευτικό γάμο κατά τη διάρκεια του οποίου απέκτησαν δυο υιούς, τον Γ-Σ.Κ και τον Μ-Α.Κ οι οποίοι γεννήθηκαν στις 6/6/19 και 4/3/22 αντίστοιχα. Κατά ή περί τα μέσα Αυγούστου του 2022, επήλθε διάσταση στη σχέση τους και έκτοτε, ο καθ' ου η αίτηση, ο οποίος εγκαταστάθηκε στην οικία της μητέρας του στη Λεμεσό, καταβάλλει για τη διατροφή των ανηλίκων το ποσό των €200, πλέον €200 που αφορούν στα δίδακτρα του νηπιαγωγείου που φοιτά ο μεγαλύτερος υιός των διαδίκων. Οι διάδικοι είναι δικηγόροι, εργάζονται σε δικηγορικές εταιρείες στη Λεμεσό. Τα εισοδήματα της αιτήτριας ανέρχονται στο ποσό των €2.260 περίπου καθαρά, ενώ τα εισοδήματα του καθ' ου η αίτηση ανέρχονται περί τα €2.200-€2.400 από το έτος

  1. Η αιτήτρια, στην ένορκη δήλωση της η οποία συνοδεύει την μονομερή της αίτηση αναφέρει μεταξύ άλλων ότι όταν διένυε τον 7ο μήνα της πρώτης της εγκυμοσύνης μετέβηκε στο Μπέρμιγχαμ για να έχει βοήθεια και στήριξη από τους γονείς της οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι εκεί. Όταν διένυε τον 5ο μήνα της δεύτερης εγκυμοσύνης της ο καθ' ου η αίτηση της εξέδωσε εισιτήρια για να μεταβεί στην Αγγλία με τον μεγαλύτερο υιό τους παρά τις αντιρρήσεις της αιτήτριας η οποία όπως αναφέρει τον είχε ανάγκη σε αυτή την ευαίσθητη περίοδο της ζωής της. Η αιτήτρια με τον ανήλικο παρέμειναν στην Αγγλία για 8 μήνες και κατά τη διάρκεια της εκεί παραμονής τους ο καθ' ου η αίτηση τους επισκέφθηκε μόνο δυο φορές, τη μια για την γέννηση του δεύτερου υιού τους και την άλλη για την επέμβαση κήλης στην οποία έπρεπε να υποβληθεί το βρέφος. Αδιαφορούσε για την αιτήτρια και τα ανήλικα και δεν τους στήριζε οικονομικά. Η αιτήτρια επέστρεψε με τα ανήλικα στην Κύπρο στις 9/8/22, εγκαταστάθηκαν στην συζυγική κατοικία με τον καθ΄ ου η αίτηση ενώ μια εβδομάδα αργότερα επήλθε η διάσταση τους. Η αιτήτρια αναφέρει ότι σε μια προσπάθεια του ο καθ' ου η αίτηση να μειώσει την οποιαδήποτε συνεισφορά του στα έξοδα των ανηλίκων καταχώρησε αίτηση γονικής μέριμνας στα πλαίσια της οποίας απαιτεί διευρυμένη επικοινωνία με τους ανήλικους με αυξημένες διανυκτερεύσεις ενώ μέχρι πρόσφατα ήταν απών από τη ζωή τους και ουδέποτε ενδιαφέρθηκε να περάσει ουσιαστικό χρόνο μαζί τους. Όπως αναφέρει η αιτήτρια, ενδεικτικά και όχι περιοριστικά τα έξοδα των ανηλίκων μηνιαίως σήμερα είναι τα ακόλουθα: «Α. 'Έξοδα ανήλικου Γ-Σ Σίτιση 250 Γάλα σε σκόνη 30 Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη 20 Δίδακτρα ιδιωτικού νηπιαγωγείου 210 Ένδυση -Υπόδηση 100 Μαθήματα κολύμβησης (€60 τον μήνα πλέον €60 εγγραφή) 65 Είδη ένδυσης και υποδυσης κολύμβησης ( μαγίο πετσέτα μπουρνούζι παντόφλες Γυαλάκια καπελάκι κλπ) 15 Ενόργανη γυμναστική (€50 τον μήνα πλέον €30 για ένδυση) 55 Ποδόσφαιρο 50 Είδη ένδυσης και υπόδησης ποδοσφαίρου (€150-€200 ετησίως για στολές, Γάντια επιγονατίδες παπούτσια κλτ) 20 Είδη προσωπικής υγιεινής (σαμπουάν shower gel λοσιόν μωρομάντιλα, αντηλιακά Βιταμίνες κλπ) 30 Προσωπικά έξοδα (κουρείο) 10 Ψυχαγωγία και κοινωνικές υποχρεώσεις (παιχνιδότοπος, λούνα πάρκ ζωολογικός Κήπος θέατρα δραστηριότητες κλπ) 150 Ειδικά επιμορφωτικά και αναπτυξιακά παιχνίδια και βιβλία 30 Δώρα για πάρτι γενεθλίων/εορτών άλλων παιδιών (€30-€50 το κάθε δώρο και €70-€100 το κάθε δώρο για γενέθλια και ονομαστικές εορτές συγγενών περίπου 2-3 δώρα το μήνα) 100 Δώρα Χριστουγέννων και γενεθλίων 45 Πάρτι γενεθλίων ανηλίκου 85 Ετήσια ταξίδια διακοπές 65 Διάφορα έκτακτα έξοδα 100 ΣΥΝΟΛΟ 1430 Β. Εξοδα ανήλικου Μ-Α Σίτιση 200 Γάλα σε σκόνη 95 Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη 50 Παιδικές πάνες 45 Δίδακτρα ιδιωτικού νηπιαγωγείου 400 Ένδυση -Υπόδηση 100 Μαθήματα κολύμβησης (€60 τον μήνα πλέον €60 εγγραφή) 65 Είδη ένδυσης και υπόδησης κολύμβησης ( μαγιό πετσέτα μπουρνούζι παντόφλες Γυαλάκια καπελάκι κλπ) 15 Είδη προσωπικής υγιεινής (σαμπουάν shower gel λοσιόν μωρομάντιλα, αντηλιακά Βιταμίνες κλπ) 30 Προσωπικά έξοδα (κουρείο) 10 Ψυχαγωγία και κοινωνικές υποχρεώσεις (παιχνιδότοπος, λούνα πάρκ ζωολογικός Κήπος θέατρα δραστηριότητες κλπ) 150 Ειδικά επιμορφωτικά και αναπτυξιακά παιχνίδια και βιβλία 30 Δώρα για πάρτι γενεθλίων/εορτών άλλων παιδιών (€30-€50 το κάθε δώρο και €70-€100 το κάθε δώρο για γενέθλια και ονομαστικές εορτές συγγενών περίπου 2-3 δώρα το μήνα) 100 Δώρα Χριστουγέννων και γενεθλίων 45 Πάρτι γενεθλίων ανηλίκου 40 Ετήσια ταξίδια διακοπές 65 Διάφορα έκτακτα έξοδα 100 ΣΥΝΟΛΟ 1580» Σε σχέση με το γάλα σκόνη η αιτήτρια αναφέρει ότι ο ανήλικος Γ-Σ τρέφεται ακόμη με γάλα σκόνη δυο φορές τη μέρα ενώ ο ανήλικος Μ-Α που πρόσφατα άρχισε να τρέφεται και με άλλα είδη τροφών πίνει καθημερινά 3-4 μπιμπερό γάλα. Σε σχέση με την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, αναφέρει ότι το κόστος είναι μειωμένο για το λόγο ότι αρκετά καλύπτονται από το ΓΕΣΥ ενώ δεν περιλαμβάνεται το κόστος οδοντιάτρου στον οποίο επιβάλλεται να μεταβαίνει ο ανήλικος Γ-Σ δυο φορές το χρόνο για καθαρισμό και φθορίωση εκ των οποίων η μια καλύπτεται από το ΓΕΣΥ ενώ η άλλη το κόστος της οποίας ανέρχεται στα €50 καλύπτεται από την αιτήτρια. Ο ανήλικος υιός των διαδίκων Μ-Α με την συμπλήρωση του 2ου έτους ζωής του, θα αρχίζει και ο ίδιος να επισκέπτεται οδοντίατρο. Σε σχέση με τα κοινά έξοδα η αιτήτρια καθορίζει αυτά στο συνολικό ποσό των €1.060 μηνιαίως και συγκεκριμένα: Σουπερμάρκετ 250 Ρεύμα 80 Νερό 55 Τηλέφωνο, διαδίκτυο και καλωδιακή τηλεόραση 70 Βενζίνη 240 Κηπουρός (€200-€300 ετησίως) 25 Καθάρισμα γυαλιών οικίας (€400 χ 2 φορές το χρόνο) 65 Συντήρηση οικογενειακής εστίας (σκύβαλα δημοτικοί φόροι, φόρος Ακίνητης ασφάλεια κατοικίας κλπ) 75 Συντήρηση αυτοκινήτου (άδεια κυκλοφορίας ασφάλεια σέρβις ΜΟΤ) 100 Έκτακτα έξοδα 100 Η αιτήτρια καταθέτει ως τεκμήρια 4-9 διάφορες αποδείξεις πληρωμής κάποιων από τα έξοδα τα οποία καταγράφει ανωτέρω. Η αιτήτρια αναφέρει ότι το ποσό το οποίο καταβάλλει για την διατροφή των ανηλίκων ο καθ΄ου η αίτηση σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στα αυξημένα έξοδα διατροφής και συντήρησης των ανηλίκων. Αναφέρει επίσης ότι εν' όψει της αδιαφορίας του καθ' ου η αίτηση να συνεισφέρει ουσιαστικά στα αυξημένα έξοδα των ανηλίκων η ίδια δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις οικονομικές της υποχρεώσεις και αδυνατεί να καλύπτει όλα τα έξοδα διαβίωσης τους καθώς και τις αυξημένες ανάγκες τους και αναγκάζεται να λαμβάνει οικονομική βοήθεια από τους γονείς της οι οποίοι έχουν εξουθενωθεί πλέον οικονομικά. Ο καθ' ου η αίτηση όπως αναφέρει είναι σε θέση να καταβάλλει τα πιο πάνω ως συνεισφορά στη διατροφή και συντήρηση των ανηλίκων. Όπως την συμβουλεύουν οι δικηγόροι της υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση με καλή νομική βάση και υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να δικαιούται στην αιτούμενη θεραπεία και έχει καλή υπόθεση εναντίον του καθ' ου η αίτηση. Όπως επίσης την συμβουλεύουν οι δικηγόροι της η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων είναι αναγκαία για σκοπούς απονομής της δικαιοσύνης γιατί θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο καθ' ότι οι ανάγκες των ανηλίκων είναι άμεσες τρέχουσες και καθημερινές και ο καθ' ου η αίτηση έχει υποχρέωση συνεισφοράς στα έξοδα διατροφής και συντήρησης των ανηλίκων. Λόγω της στάσης του καθ' ου η αίτηση η αιτήτρια βρίσκεται σε οικονομικό αδιέξοδο και αδυνατεί να καλύψει τα έξοδα διαβίωσης των ανηλίκων καθώς και τις αυξημένες ανάγκες τους και επειδή η εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης θα καθυστερήσει είναι δίκαιο εύλογο και επείγον και προς το συμφέρον των ανηλίκων να εκδοθεί το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα. Ο καθ' ου η αίτηση στην ένορκη δήλωση του η οποία συνοδεύει την ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης του μεταξύ άλλων αναφέρει ότι ήταν η αιτήτρια η οποία ήθελε να μεταβεί στην Αγγλία για να γεννήσει και το δεύτερο τους παιδί και ο ίδιος δεν είχε λόγο να της αρνηθεί και έτσι πήγαν μαζί τα Χριστούγεννα. Ο ίδιος επέστρεψε στην Κύπρο αφού έπρεπε να επιστρέψει στην εργασία του και να φροντίσει για την ολοκλήρωση της συζυγικής κατοικίας. Είχε καθημερινή επαφή όπως αναφέρει με τον μεγαλύτερο υιό τους μέσω βιντεοκλήσεων ενώ κατά διαστήματα μετέβαινε στην Αγγλία για να είναι μαζί τους. Αναφέρει ότι ο λόγος που καταχώρησε την αίτηση γονικής μέριμνας ήταν λόγω της άρνησης της αιτήτριας να συγκατατεθεί στην επικοινωνία του με τα ανήλικα. Αναφέρει ότι μέχρι την εκδίκαση της ενδιάμεσης αίτησης με την οποία ζήτησε να καθοριστεί το δικαίωμα επικοινωνίας του με τα ανήλικα, συμφώνησαν άτυπα με την αιτήτρια να επικοινωνεί ο καθ΄ου η αίτηση με τον μεγαλύτερο υιό τους δυο φορές την εβδομάδα με διανυκτέρευση και με τον μικρότερο υιό τους δυο φορές τη βδομάδα χωρίς διανυκτέρευση. Αναφέρει επίσης ότι πριν την καταχώρηση της αίτησης διατροφής επικοινωνούσε με τους ανήλικους 3-4 φορές τη βδομάδα. Σε σχέση με τα εισοδήματα του, παραδέχεται ότι αυτά από το 2021 ανέρχονται μεταξύ €2.200-€2.400 αρνείται όμως ότι αυτά αυξήθηκαν και ανήλθαν στις €2.500 καθαρά. Αναφέρει ότι εξαναγκάστηκε σε παραίτηση από την εργασία του με αποτέλεσμα από το τέλος Αυγούστου του 2023 να είναι άνεργος. Εγγράφηκε ως άνεργος, αναζητεί εργασία και όπως τον πληροφορούν συνάδελφοι του δικηγόροι ο πρώτος μισθός σήμερα για δικηγόρους με εμπειρία κυμαίνεται μεταξύ €1.800-€2.000 ακάθαρτα το μήνα. Καταθέτει ως τεκμήριο 3 εκτύπωση του ηλεκτρονικού εγγράφου εγγραφής του μέσω του διαδικτυακού συστήματος δημόσιας υπηρεσίας απασχόλησης. Τον βοηθούν οι γονείς του όπως αναφέρει να ανταπεξέρχεται στις οικονομικές του υποχρεώσεις για να μπορεί να ζει ενώ επίσης τον βοηθούν σε σχέση με τα έξοδα και τη διατροφή των παιδιών του. Η αιτήτρια γνωρίζει ότι απώλεσε την εργασία του και αδυνατεί να καταβάλλει ολόκληρο το ποσό που εξασφάλισε μέσω του προσωρινού διατάγματος αλλά προχώρησε με την έκδοση εντάλματος εναντίον του. Αρνείται ως αναληθές και υπερβολικό το συνολικό μηνιαίο ποσό των εξόδων των ανηλίκων ως αυτό αναφέρεται από την αιτήτρια, και αναφέρει ότι το επίπεδο ζωής που είχαν πριν την διάσταση ουδόλως δικαιολογεί το συγκεκριμένο ποσό. Αναφέρει ότι η αιτήτρια παραπλάνησε το Δικαστήριο αποκρύβοντας την αλήθεια για να εξασφαλίσει όσο το δυνατό μεγαλύτερο ποσό διατροφής εναντίον του. Ο καθ΄ου η αίτηση αρνείται ότι ο ανήλικος Γ-Σ έχει εγγραφεί ή παρακολουθεί μαθήματα κολύμβησης, ενόργανης γυμναστικής και ποδόσφαιρο ενώ αρνείται επίσης ότι ο ανήλικος Μ-Α παρακολουθεί μαθήματα κολύμβησης και εκπαιδευτικό εργαστήρι. Αναφέρει ότι ο Γ-Σ δεν πίνει πλέον γάλα σε σκόνη αλλά γάλα φρέσκο, ενώ ο μικρότερος υιός τους Μ-Α εξακολουθεί να πίνει γάλα σε σκόνη δυο φορές τη βδομάδα. Σε σχέση με τον ισχυρισμό της αιτήτριας για καθαρισμό και φθορίωση των δοντιών των ανηλίκων αυτός είναι εντελώς ανυπόστατος και αναληθής, δεδομένου ότι τα δόντια τους θα αλλαχθούν τα επόμενα χρόνια. Κατά το χρόνο που η καθ' ης η αίτηση υπέγραψε την ένορκη της δήλωση, γνώριζε ότι ο μεγαλύτερος υιός των διαδίκων είχε ήδη εγγραφεί σε Κοινοτικό Νηπιαγωγείο τα μηνιαία δίδακτρα του οποίου ανέρχονται σε €80 μηνιαίως και ψεύδεται όταν αναφέρει ότι τα έξοδα του νηπιαγωγείου ανέρχονται στο ποσό των €210 μηνιαίως. Επισυνάπτει ως τεκμήρια 4, 5 και 6 απόδειξη πληρωμής του ποσού των €42 για τσάντα συνδρομή και ασφάλεια, έγγραφο από το εν λόγω Κοινοτικό Νηπιαγωγείο στο οποίο αναφέρεται στο φάκελο επικοινωνίας του ανήλικου. Όσον αφορά στα έξοδα του νηπιαγωγείου του μικρότερου υιού των διαδίκων αναφέρει ότι αυτά δεν υπάρχουν αφού ο ανήλικος δεν φοιτά σε νηπιαγωγείο ο ισχυρισμός περί μελλοντικών εξόδων είναι πρόωρος και στόχο έχει να αυξήσει τα έξοδα των ανηλίκων ενώ αναφέρει επίσης ότι δεν έχουν συμφωνήσει σε νηπιαγωγείο για να φοιτά ο Μ-Α. Τα έξοδα ψυχαγωγίας και κοινωνικών υποχρεώσεων και τα έξοδα για αγορά επιμορφωτικών και αναπτυξιακών βιβλίων και παιχνιδιών είναι αναληθή και υπερβολικά και ότι και ο ίδιος φροντίζει για την ψυχαγωγία των παιδιών ενώ τους αγοράζει και παιχνίδια. Αναληθής επίσης είναι ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι χρειάζεται €100 για δώρα πάρτι γενεθλίων. Αναφορικά με τα έξοδα για πάρτι γενεθλίων των ανηλίκων ο καθ' ου η αίτηση θεωρεί ότι είναι υπερβολικά αναληθή και μη αναγκαία και αναφέρει ότι ζήτησε από την αιτήτρια να οργανώσουν κάτι από κοινού για τα γενέθλια του μεγαλύτερου υιού τους αλλά η αιτήτρια αρνήθηκε και έτσι ο καθ΄ου η αίτηση οργάνωσε ένα μικρό πάρτι για τα γενέθλια του ανηλίκου με τους συγγενείς του. Υπερβολικά αναληθή και μη αναγκαία θεωρεί επίσης τα έξοδα ταξιδιών των ανηλίκων. Αναφορικά με τα κοινά έξοδα ως αυτά καταγράφονται από την αιτήτρια, ο καθ΄ου η αίτηση αναφέρει ότι αυτά αφορούν την ίδια και είναι έξοδα τα οποία θα κατέβαλλε ανεξαρτήτως των παιδιών ενώ κάποια από αυτά δεν υπάρχουν καν. Αναφέρει ότι τα έξοδα για τα σκύβαλα, οι κτηματικοί φόροι, η ασφάλεια κατοικίας η συντήρηση αυτοκινήτου βενζίνη κτλ δεν αφορούν στα παιδιά και εν πάση περιπτώσει τα τέλη ακίνητης ιδιοκτησίας καταβάλλονται από τον ίδιο αφού η φορολογία εκδίδεται στο όνομα του. Επισυνάπτει σχετικά τεκμήρια 7 και
  2. Τα έξοδα για τον κηπουρό δεν υπάρχουν αφού το σπίτι δεν έχει κήπο ακόμη και καταθέτει ως τεκμήριο 9 φωτογραφίες του εξωτερικού χώρου του σπιτιού. Είναι επίσης ισχυρισμός του καθ΄ου η αίτηση ότι η αιτήτρια παρέλειψε να αναφέρει στο Δικαστήριο ότι μαζί με την αιτήτρια και τα ανήλικα μένει μόνιμα και η μητέρα της ενώ μέχρι πρότινος διέμενε και ο πατέρας της. Ο καθ' ου η αίτηση αναφέρει ότι τα συνολικά έξοδα των ανήλικων τέκνων των διαδίκων ανέρχονται περί τα €800-€850 μηνιαίως και το ποσό των €400 που κατέβαλλε το θεωρούσε λογικό. Λαμβάνοντας υπόψιν όπως αναφέρει ότι κάποιες μέρες του μήνα τα ανήλικα βρίσκονται μαζί του και επομένως αναλαμβάνει μέρος των εξόδων θεωρεί ότι είναι πολύ ικανοποιητικό το ποσό των €400 για να καλύψει τις ανάγκες των ανηλίκων μαζί με τη συνεισφορά της αιτήτριας. Επισυνάπτει ως τεκμήριο 10, τρείς αποδείξεις πληρωμής ρούχων φαρμάκων και παιχνιδιών που αγόρασε στα ανήλικα. Τα προσωπικά του έξοδα για διατροφή, ένδυση, υπόδηση, τηλέφωνο, ψυχαγωγία, κοινωνικές υποχρεώσεις, έξοδα για διατροφή και ψυχαγωγία των παιδιών του όταν βρίσκονται μαζί του, έξοδα για συντήρηση του οχήματος, βενζίνη κλπ κυμαίνονται περί τα €1.000 μηνιαίως, πλέον δόσεις δανείου και το ποσό της διατροφής που οφείλει να καταβάλλει με βάση το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα. Όταν εξεύρει εργασία όπως αναφέρει και θα είναι σε θέση να ανταπεξέλθει οικονομικά θα ενοικιάσει σπίτι να διαμένει με δυο τουλάχιστον υπνοδωμάτια για να διαμένουν μαζί του τα ανήλικα αφού στη συζυγική κατοικία εξακολουθεί να διαμένει η αιτήτρια. Αναφέρει ότι τα ενοίκια στη Λεμεσό κυμαίνονται περί τα €1.200 μηνιαίως πλέον ρεύμα, νερό, διαδίκτυο κλπ. Ο καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι λόγω της οικονομικής κατάστασης στην οποία βρίσκεται αδυνατεί να καταβάλλει το ποσό των €750 μηνιαίως, και αν συνεχίσει να υφίσταται το εκδοθέν διάταγμα θα κινδυνεύει να φυλακιστεί. Περαιτέρω όπως αναφέρει το ποσό αυτό είναι υπερβολικό αφού καλύπτει σχεδόν εξ' ολοκλήρου τις ανάγκες των ανηλίκων. Αναφέρει τέλος ότι είναι έτοιμος να δεχθεί την έκδοση προσωρινού διατάγματος για το ποσό των €350 μηνιαίως ενώ αναφέρει επίσης ότι μόλις εξεύρει εργασία δεν θα έχει ένσταση να καταβάλλει μεγαλύτερο ποσό σε λογικά πλαίσια στη βάση των αναγκών των παιδιών τους. Ζητά την απόρριψη του προσωρινού διατάγματος με έξοδα σε βάρος της αιτήτριας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧH-ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 , ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, β. Ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και γ. Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates

(1982)1 Α.Α.Δ.557 Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ.253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ.255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ.ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ.2015, Γεν. Εισαγγελέας v Cyfield, Πολ.Εφ.Αρ. Ε52/21,10/2/22, ECLI:CY:AD:2022:A79 κ.α. Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί ή να διατηρηθεί σε ισχύ το εκδοθέν διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης πρέπει να διακριβώνεται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης. Στις περιπτώσεις μονομερών αιτήσεων πρέπει επίσης να καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος. Περαιτέρω, υπάρχει η υποχρέωση του αιτητή, όταν ζητά την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς, να αποκαλύψει όλα τα ουσιώδη γεγονότα (Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 583). Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν.14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Ν.216/90. Συγκεκριμένα το άρθρο 33
(1)ορίζει ότι: "Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του". Το άρθρο 37 ορίζει ότι: (α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του". Η διατροφή ανηλίκων, όπως αυτή ρυθμίζεται από τα άρθρα 33
(1)και 37 του Ν. 216/90, συνιστά νομική υποχρέωση των γονέων η οποία ουσιαστικά αποβλέπει στην ικανοποίηση των αναγκών των ανηλίκων. Συνεπώς από τη στιγμή που ο γονέας, επιδιώκει συνεισφορά από τον άλλο γονέα ο οποίος, εκ του νόμου, είναι υπόχρεος να συνεισφέρει, ο πρώτος έχει, πολύ καλή βάση αγωγής. Περαιτέρω, έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, εφόσον o άλλος γονέας είναι το πρόσωπο που εκ του νόμου οφείλει να συμβάλλει ανάλογα με τις δυνάμεις του στη διατροφή του τέκνου. Στη βάση των πιο πάνω, κρίνω ότι στην παρούσα αίτηση υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι η αιτήτρια έχει ορατές πιθανότητες επιτυχίας στην εναρκτήρια αίτηση. Ως προς τη συνδρομή της τρίτης προϋπόθεσης του Α. 32 του Ν. 14/60, παρατηρώ ότι το θέμα της διατροφής ανηλίκου είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την καθημερινή διαβίωση του ανηλίκου και την εν γένει ευημερία του, ο οποίος ανήλικος είναι άμεσα εξαρτώμενος από τη συνεισφορά των υπόχρεων γονέων του. Η αιτήτρια αναφέρει στην ένορκο της δήλωση ότι ο καθ΄ου η αίτηση από της διάστασης καταβάλλει το ποσό των €400 μηνιαίως πλην όμως το αναφερόμενο ποσό δεν ανταποκρίνεται στις αυξημένες μηνιαίες ανάγκες διατροφής και συντήρησης τους τις οποίες η ίδια αδυνατεί να καλύψει. Έτσι, υπό την πιο πάνω προσέγγιση, κρίνω ότι συντρέχει και η τρίτη προϋπόθεση. Ο ίδιος ο καθ' ου η αίτηση φαίνεται να αποδέχεται τη συνδρομή των προϋποθέσεων του Α. 32 του Ν. 14/60, αφού αναφέρει ότι καταβάλλει το ποσό των €400 μηνιαίως για τη διατροφή των ανηλίκων, ενώ εισηγείται ότι είναι έτοιμος να δεχθεί την έκδοση προσωρινού διατάγματος για το ποσό των €350 μηνιαίως και μόλις εξεύρει εργασία δεν θα έχει ένσταση να καταβάλλει μεγαλύτερο ποσό σε λογικά πλαίσια στη βάση των αναγκών των παιδιών. Παραπέμπω επίσης για την ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης στη Δημοσθένους v. Δημοσθένους Έφεση Αρ. 21/2019 ημ. 29/6/2020 στην οποία τονίστηκαν τα ακόλουθα: «Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής. Η πιθανότητα διακοπής της συνεισφοράς του εφεσείοντος ανά πάσα στιγμή και για οποιοδήποτε λόγο δεν τίθεται στη βάσανο μαρτυρίας προς τούτο. Από τη στιγμή που η εφεσίβλητη διεκδίκησε δικαστική συνεισφορά υπό το φως της απομάκρυνσης του εφεσείοντος από τη συζυγική οικία, παραμένει αυτονόητο ότι είτε συναινετικά, είτε διά αποφάσεως μετά από ακρόαση, ένα διάταγμα μέσω Δικαστηρίου, είναι απαραίτητο, προς διασφάλιση των βασικών αναγκών των ανηλίκων. Σύζυγοι που διαζευγνύονται ή τελούν υπό διάσταση, παραμένουν υπόχρεοι για τη διατροφή των τέκνων τους. Όπου η λογική και η έμφυτη μητρική ή πατρική αγάπη πρυτανεύουν οι σύζυγοι δεν διασταυρώνουν τα ξίφη τους, ούτε αναλώνουν τις δυνάμεις τους στα Δικαστήρια, αλλά αντίθετα τις ενώνουν χάριν της ευημερίας των παιδιών. Αυτό στην ουσία ως θέμα κοινής λογικής, σημείωσε και το Δικαστήριο, στην απόφαση του ότι η επιμονή των διαδίκων να λύνουν τις διαφορές τους δικαστικώς αντί φιλικώς, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι «ανά πάσα στιγμή εν απουσία σχετικού διατάγματος, δυνατόν να οδηγήσει τον Καθ' ου η αίτηση, να σταματήσει να καταβάλλει τα έξοδα διατροφής των ανηλίκων με τραγικές συνέπειες. Ακόμη και η υποβολή και επιμονή στην παρούσα έφεση υποδεικνύει εγγενώς την εν δυνάμει αμφισβήτησης της υποχρέωσης συνέχισης της διατροφής χωρίς δικαστικό διάταγμα. Τα πιο πάνω επιλύουν και τα όσα ο εφεσείων αναφέρει αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση ότι είναι αδύνατο χωρίς δικαστικό διάταγμα να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Ακόμη και με δεδομένο ότι ο εφεσείων όντως συνεισφέρει ήδη στη διατροφή, τι θα τον εμπόδιζε να διαφοροποιήσει τη θέση του ή να μειώσει δραστικά το ποσό το οποίο συνεισφέρει. Υπενθυμίζεται ότι η φύση της παρούσας διαφοράς είναι πολύ διαφορετική από τα συνηθισμένα άλλα προσωρινά διατάγματα που αφορούν συμβατικές, κατά κανόνα, σχέσεις μεταξύ των διαδίκων. Υπερίπταται εδώ η νομοθετική υποχρέωση συνεισφοράς προς όφελος των ανηλίκων». Τα όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση του Α.32 του Ν. 14/60, συναρτώνται άμεσα και με το στοιχείο του κατεπείγοντος που κατά την άποψη μου δικαιολογούσε την έκδοση του επίδικου διατάγματος κατά παρέκκλιση του θεμελιώδους κανόνα της δικαιοσύνης που απαιτεί ακρόαση και των δύο μερών πριν της άσκηση δικαστικής εξουσίας (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου,
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 598). Ο καθ' ου η αίτηση προβάλλει ως λόγους ακύρωσης του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος, το γεγονός ότι η αιτήτρια επιμελώς απέκρυψε ουσιαστικά γεγονότα τα οποία σχετίζονται με την υπόθεση άμεσα και τα οποία αν βρίσκονταν σε γνώση του Δικαστηρίου μπορούσαν να ασκήσουν επιρροή στην δικαστική κρίση, ότι δεν προέβη σε ειλικρινή και τίμια αποκάλυψη όλων των ουσιαστικών γεγονότων και περιστατικών της υπόθεσης. Στην υπόθεση Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 A.A.Δ. 583 αναφέρθηκε ότι ο διάδικος o οποίος επιδιώκει προσωρινή δικαστική προστασία οφείλει να έρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα που βρίσκονται ή που με επιμέλεια θα μπορούσαν να ήταν στη γνώση του στο Δικαστήριο και τα οποία, ενδεχομένως, ευνοούν τον απόντα διάδικο. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης, μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον αιτητή. Για να ακυρώσει όμως το διάταγμα θα πρέπει τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. (βλ. Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980). Στην υπόθεση Zondrvan Group Ltd v Bonalbo Fiduciaries Ltd κ.α., ΠΕ Ε64/2015, 20/07/2021 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Προσεκτική μελέτη του υλικού που τέθηκε ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου, αποκαλύπτει ότι δεν πρόκειται για μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων κοινώς αποδεκτών από τις δύο πλευρές ή με αντικειμενικό έρεισμα, αλλά περί εντελώς διαφορετικής εκδοχής στη βάση συγχώνευσης της εφεσίβλητης 2 με την Red Zucchini Ventures Ltd και του επακόλουθου συμψηφισμού των απαιτήσεων της τελευταίας και της εφεσείουσας, η οποία δεν μπορούσε να εξεταστεί στο στάδιο της αίτησης με τη διαπίστωση σχετικών γεγονότων, κάτι που μπορεί να γίνει κατά το στάδιο της ακρόασης της ουσίας της αγωγής». Σε άλλο σημείο της πιο πάνω αναφερόμενης απόφασης αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Υπενθυμίζουμε και την πάγια θέση της νομολογία, ότι σε διαδικασία εκδίκασης αίτησης για προσωρινό διάταγμα, το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με το πραγματικό και νομικό καθεστώς της υπόθεσης, κάτι που αποφασίζεται κατά το στάδιο της δίκης». Στην υπόθεση Commerzbank Auslandsbanken Holding AG ν Adeona Holdings Ltd
(2015)1 ΑΑΔ 386 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: « Κριτής του τι είναι ουσιώδες, είναι ο δικαστής ο οποίος έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια και δεν διστάζει να ακυρώσει το ήδη εκδοθέν μονομερές διάταγμα, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που διαπιστώνει κακοπιστία και πρόθεση απόκρυψης ή παραπλάνησης του δικαστηρίου. Οδηγός είναι πάντοτε τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης στο πλαίσιο της αντιδικίας των διαδίκων». ................ «Όμως αυτή η διακριτική ευχέρεια θα πρέπει να ασκείται με αρκετή περισυλλογή, ώστε να μην εξουδετερώνει το μοναδικό κόστος ή «τιμωρία» για μη αποκάλυψη, που δεν είναι άλλο από την ακύρωση του διατάγματος». Στην ίδια απόφαση αναφέρθηκαν επίσης τα ακόλουθα: «Χωρίς να θέλουμε με κανένα τρόπο να αδυνατίσουμε ποσώς την υποχρέωση για ειλικρινή και πλήρη αποκάλυψη, θα πρέπει να τονίσουμε το αυτονόητο, ότι τα δικαστήρια δεν πρέπει να αποπροσανατολίζονται από αβάσιμες εισηγήσεις που δίδουν έμφαση στη μη αποκάλυψη κάποιου ασήμαντου στοιχείου, το οποίο δεν αφορά σε ουσιώδες γεγονός. Ούτε ο κανόνας πρακτικής για ακύρωση του διατάγματος σε περίπτωση μη αποκάλυψης, θα πρέπει να αφεθεί να μετατραπεί σε εργαλείο αδικίας. Στην προκειμένη περίπτωση δεν συμφωνούμε ότι υπήρξε απόκρυψη ουσιωδών στοιχείων. Μελετώντας τη σχετική ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, διαπιστώνουμε ένα ακριβοδίκαιο τρόπο παράθεσης των γεγονότων, τα οποία κατά την άποψή μας τέθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου με την αναγκαία πληρότητα και ειλικρίνεια και εύκολα ο καλοπροαίρετος αναγνώστης θα μπορούσε να αντιληφθεί τις διαφορές μεταξύ των διαδίκων και τα κρίσιμα σημεία που οδήγησαν στην αντιδικία». Στην ίδια απόφαση αποφασίστηκε ότι: «
  1. Το πρωτόδικο δικαστήριο δεν είχε καμία υποχρέωση να εξετάσει ξεχωριστά και λεπτομερώς το κάθε στοιχείο στο οποίο έκαμε αναφορά η πλευρά των Εφεσιβλήτων.
  2. Η υποχρέωση του περιορίζεται στο να εξετάσει ξεχωριστά εκείνα τα σημεία τα οποία θεωρεί τα πιο σημαντικά. Διαφορετικά το δικαστήριο θα ήταν δέσμιο σε περίπτωση μεγάλου αριθμού εισηγήσεων, να εξετάζει την κάθε μια ξεχωριστά. Όμως, τέτοια υποχρέωση δεν υπάρχει.
  3. Τα στοιχεία στα οποία γινόταν αναφορά στην αντέφεση, δεν ήταν ουσιώδη. Αν προβαίναμε σε μια τέτοια μικροσκοπική και μηχανιστική εξέταση των πραγμάτων, θα ερχόμασταν σε αντίθεση με τις αρχές που έχουν καθιερωθεί από τη νομολογία». Τα ουσιώδη στοιχεία που πρέπει να έχει ενώπιον του το Δικαστήριο σε υποθέσεις διατροφής είναι τα εισοδήματα των διαδίκων και τα έξοδα των ανηλίκων. Η αιτήτρια σε σχέση με τα εισοδήματα της αναφέρει στην παράγραφο 30 της ενόρκου δηλώσεως της ότι αυτά ανέρχονται στο ποσό των €2.260 περίπου καθαρά και επισυνάπτει ως τεκμήριο 3 δέσμη μερικών αντιγράφων μισθοδοσίας της. Στην παράγραφο 24 της ενόρκου δηλώσεως του ο καθ' ου η αίτηση, παραδέχεται το περιεχόμενο της παραγράφου 30 της ενόρκου δηλώσεως της αιτήτριας. Επομένως, τα μηνιαία εισοδήματα της αιτήτριας είναι παραδεχτά από τον καθ' ου η αίτηση. Η αιτήτρια, σε σχέση με τα εισοδήματα του καθ΄ου η αίτηση, αναφέρει στην παράγραφο 31 της ενόρκου δηλώσεως της ότι τα τελευταία εισοδήματα του από το έτος 2021 ανέρχονται περί τα €2.200-€2.400 ενώ σήμερα έχουν αυξηθεί και ανέρχονται κατ' ελάχιστον στο ποσό των €2.500 καθαρά. Ο καθ' ου η αίτηση στην παράγραφο 25 της ενόρκου δηλώσεως του παραδέχεται το περιεχόμενο της παραγράφου 31 της αιτήτριας πλην του ισχυρισμού ότι τα εισοδήματα του έχουν αυξηθεί και ανέρχονται στο ποσό των €2.500 μηνιαίως. Επομένως, στην βάση των όσων αναφέρει ο καθ΄ου η αίτηση αποτελεί παραδεχτό γεγονός εκ μέρους του ότι από το 2021 τα εισοδήματα του ανέρχονται περί τα €2.200-€2.400 μηνιαίως. Στη βάση των πιο πάνω ο λόγος ένστασης του καθ' ου η αίτηση ότι η αιτήτρια παρόλο που γνωρίζει καλά την οικονομική κατάσταση της ίδιας και του καθ΄ου η αίτηση τις παρουσίασε διαστρεβλωμένες κατά τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλίσει κατά το δυνατό μεγαλύτερο ποσό στην αίτηση της απορρίπτεται. Στην παράγραφο 25 της ενόρκου δηλώσεως του ο καθ΄ου η αίτηση αναφέρει ότι από το τέλος Αυγούστου του 2023 είναι άνεργος αφού εξαναγκάστηκε σε παραίτηση από την εταιρεία του. Σε κανένα σημείο της ενόρκου δηλώσεως του ο καθ' ου η αίτηση αναφέρεται στους λόγους για τους οποίους, εξαναγκάστηκε, όπως αναφέρει, να παραιτηθεί από την εργασία του στην οποία τα εισοδήματα του κατά παραδοχή του κυμαίνονταν μεταξύ €2.200-€2.400 μηνιαίως. Δεν δίδεται από τον καθ΄ου η αίτηση οποιαδήποτε εξήγηση γιατί ενώ είχε στην διάθεση του από την εργασία τα συγκεκριμένα εισοδήματα, περί τα τέλη Αυγούστου του 2023 παραιτήθηκε. Δεν διευκρινίζει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες, ως ισχυρίζεται, εξαναγκάστηκε σε παραίτηση, με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μην είναι σε θέση να προσεγγίσει με διαφορετικό τρόπο το πραγματικό γεγονός το οποίο εν προκειμένω είναι ότι ο καθ' ου η αίτηση παραιτήθηκε από την εργασία του. Σημειώνω ότι το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψιν την εισοδηματική ικανότητα του υπόχρεου και όχι πως επέλεξε ο ίδιος να την διαμορφώσει. Εν πάση περιπτώσει υπενθυμίζω ότι έγινε δήλωση στο πρακτικό του Δικαστηρίου εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση ότι από τον Φεβρουάριο του 2024 εργάζεται. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Δημητρίου v Περδίου
(2005)1 ΑΑΔ 1418: «Περαιτέρω αναφέρουμε ότι από σχετική νομολογία φαίνεται ότι το δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη όχι μόνο τα πραγματικά εισοδήματα αλλά και την ικανότητα του καθ΄ου η αίτηση να κερδίζει (his potential earning capacity). (Bλ.Klucinsky v. Klucinsky
(1953)1 All E.R. 683 και McEwan v McEwan
(1972)2 All E.R.708)». Αναφορικά με τα έξοδα των ανηλίκων και την αναλογία των ανηλίκων στα κοινά έξοδα, η αιτήτρια καθορίζει αυτά στο συνολικό ποσό των €3.716 μηνιαίως. Ο καθ΄ου η αίτηση αρνείται ως αναληθές και υπερβολικό το συνολικό μηνιαίο ποσό των εξόδων των ανηλίκων ως αυτό αναφέρεται από την αιτήτρια, και αναφέρει ότι το επίπεδο ζωής που είχαν πριν την διάσταση ουδόλως δικαιολογεί το συγκεκριμένο ποσό, ότι η αιτήτρια παραπλάνησε το Δικαστήριο αποκρύβοντας την αλήθεια για να εξασφαλίσει όσο το δυνατό μεγαλύτερο ποσό διατροφής εναντίον του και αναφέρει ότι τα συνολικά μηνιαία έξοδα των ανηλίκων ανέρχονται στα €800-€850 μηνιαίως. Αναφέρει ότι κατά το χρόνο που η αιτήτρια υπέγραψε την ένορκη της δήλωση, γνώριζε ότι ο μεγαλύτερος υιός των διαδίκων είχε ήδη εγγραφεί σε Κοινοτικό Νηπιαγωγείο τα μηνιαία δίδακτρα του οποίου ανέρχονται σε €80 μηνιαίως και ψεύδεται όταν αναφέρει ότι τα έξοδα του νηπιαγωγείου ανέρχονται στο ποσό των €210 μηνιαίως. Η αιτήτρια, στην παράγραφο 33 Α(iv) της ενόρκου δηλώσεως της αναφέρει ότι τα δίδακτρα του ιδιωτικού νηπιαγωγείου, τα οποία πληρώνονται από τον καθ΄ου η αίτηση, ανέρχονται στα €210, στη συνέχεια, στο σημείο που τιτλοφορείται, Δίδακτρα Ιδιωτικού Νηπιαγωγείου διευκρινίζει, μεταξύ άλλων ότι ο καθ΄ου η αίτηση ενέγραψε μονομερώς τον ανήλικο σε δημόσιο νηπιαγωγείο. Επομένως ο ισχυρισμός του καθ' ου η αίτηση ότι η αιτήτρια ψεύδεται δεν ευσταθεί. Το κατά πόσο το ανήλικο ενεγράφη μονομερώς ή με την συγκατάθεση και των δυο γονέων στο Δημόσιο Νηπιαγωγείο, είναι θέμα που άπτεται της Γονικής Μέριμνας και δεν θα απασχολήσει περαιτέρω το Δικαστήριο στα πλαίσια της εξέτασης της παρούσας αίτησης. Αναφορικά με τα κοινά έξοδα ως αυτά καταγράφονται από την αιτήτρια, ο καθ΄ου η αίτηση αναφέρει ότι αυτά αφορούν την ίδια και είναι έξοδα τα οποία θα κατέβαλλε ανεξαρτήτως των παιδιών ενώ κάποια από αυτά δεν υπάρχουν καν. Στην Έφεση 13/21, ημερ. 20/10/22 αναφέρθηκαν τα εξής: «Ούτε εντοπίζεται βασιμότητα στο παράπονο του εφεσείοντα πως δεν μπορούν να θεωρηθούν έξοδα των παιδιών τα καταβαλλόμενα για ηλεκτρικό, θέρμανση, νερό κ.α., επειδή σύμφωνα με τον ίδιο, καταβάλλεται ούτως ή άλλως από την εφεσίβλητη η οποία διαμένει στο διαμέρισμα. Τέτοιος ισχυρισμός είναι αβάσιμος, καθώς μπορεί αφ' ενός η χρήση αυτών των αγαθών να γίνεται και από την εφεσίβλητη, αφ' ετέρου όμως, η κατανάλωση και δαπάνη αυξάνονται ανάλογα με τον αριθμό των προσώπων που διαμένουν σε μια οικία και απολαμβάνουν τις ωφέλειες αυτές. Τέτοια έξοδα, συμπεριλαμβάνονται στα έξοδα διατροφής όπως έχει ήδη επιβεβαιωθεί στην πρόσφατη νομολογία (ΑΓ ν. ΣΔΤ, Εφ. Αρ. 36/2018 ημερ. 7/5/2020) από την οποία το παρακάτω απόσπασμα: «διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του". Στην παράγρ. (Ι) του ίδιου άρθρου, σαφώς ορίζει ότι "η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του.". Συνεπώς η λέξη "διατροφή" δεν αποδίδει την πλατιά έννοια που ο σοφός νομοθέτης φρόντισε επιγραμματικά να αποδώσει. Η διατροφή, σύμφωνα με την έννοια που δίδει ο νόμος, δεν καλύπτει μόνο τη δαπάνη για την τροφή. Περιλαμβάνει κάθε αναγκαία βιοτική δαπάνη όπως τροφή, στέγη, ντύσιμο, φωτισμό, θέρμανση, ψυχαγωγία, νοσηλείες και φάρμακα, συγκοινωνία, επικοινωνία, έξοδα για γενική μόρφωση και επαγγελματική εκπαίδευση. Ο νομοθέτης με την διατύπωση του Νόμου καθόρισε τόσο το πλάτος της διατροφής όσο και το επίπεδο της πάντοτε μέσα στα μέτρα του δυνατού (βλ. Κουμάντου Παραδόσεις Οικογενειακού Δικαίου, 2ος Τόμος σελ. 44 κ.ε). Στην πολύ πρόσφατη απόφαση του Εφετείου στην Ε.20/21 ημερ.29/1/24 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Ορθό κρίνουμε και το συμπέρασμα του πρωτόδικου Δικαστηρίου να επιδικάσει, ως εύλογο, το ποσό €100,00 μηνιαίως για καύσιμα μετακίνησης των δύο ανήλικων, έχοντας υποδείξει ταυτόχρονα ότι η συμπερίληψη στο αξιούμενο κονδύλι για ασφάλεια, άδεια κυκλοφορίας, service και ΜΟΤ δεν εμπίπτουν στις ανάγκες των ανήλικων, αλλά πρόκειται για έξοδα τα οποία ούτως ή άλλως όφειλε να καταβάλει η εφεσείουσα για δικές της ανάγκες». Ο καθ' ου η αίτηση αναφέρει επίσης ότι φροντίζει και ο ίδιος για την ψυχαγωγία των παιδιών, τους αγοράζει και παιχνίδια, ενώ αναλαμβάνει τα έξοδα διατροφής και ψυχαγωγίας των ανηλίκων τις μέρες που βρίσκονται μαζί του. Όπως επίσης ο ίδιος αναφέρει, ο μεγαλύτερος υιός των διαδίκων διαμένει μαζί του δυο φορές τη βδομάδα με διανυκτέρευση και ο μικρότερος δυο φορές τη βδομάδα χωρίς διανυκτέρευση. Στην υπόθεση Ρουσουνίδης ν. Ρουσουνίδου, Έφ. Δευτ. Οικ. Δικ. Αρ.25/2019, ημερ. 15.12.2021, αναφέρθηκε ότι: «Τα έξοδα των παιδιών πληρώνονται από τον γονέα με τον οποίο τα παιδιά διαμένουν και ο άλλος γονέας δεν απαλλάσσεται της υποχρέωσης συνεισφοράς του σε αυτά επειδή επιθυμεί, κατά την επικοινωνία του με το παιδί του ή σε οποιοδήποτε χρόνο, να του προσφέρει, είτε αγοράζοντας του κάποιο είδος, είτε προσφέροντας του αναψυχή. Αυτά προσφέρονται οικειοθελώς και το παιδί τα απολαμβάνει επιπλέον των αναγκών του, όπως καθορίζονται στη δικαστική απόφαση. Από την άλλη, τα έξοδα διατροφής του παιδιού κατά τις ημέρες που διαμένει με τον υπόχρεο για καταβολή διατροφής γονέα μπορούν να συνυπολογιστούν. Κατά κύριο λόγο στις περιπτώσεις όπου υπάρχει ιδιαίτερο οικονομικό πρόβλημα. Στην υπόθεση Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδη κ.ά.
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1386 αναφέρεται ότι το Δικαστήριο, ως προς τα έξοδα διατροφής ανηλίκου, δεν δεσμεύεται από τη μαρτυρία των διαδίκων, αλλά είναι καθήκον του Δικαστηρίου να εντοπίσει το εύλογο των κονδυλίων που απαιτούνται για την ικανοποίηση των αναγκών διατροφής και συντήρησης. Περαιτέρω, σύμφωνα και πάλι με τη Νομολογία, η κοινή λογική και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον προσδιορισμό των αναγκών των ανηλίκων. (Βλ. Παναγιώτου ν. Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ. 625). Όπως φαίνεται από τα όσα ανωτέρω αναφέρθηκαν, υπάρχουν αντικρουόμενες θέσεις των διαδίκων ως προς το συνολικό ποσό το οποίο απαιτείται μηνιαίως για την κάλυψη των εξόδων διατροφής και συντήρησης των ανήλικων τέκνων των διαδίκων. Δεν είναι το κατάλληλο όμως στάδιο για να προβεί το Δικαστήριο σε ακριβή ευρήματα σε σχέση με τις ανάγκες των ανηλίκων. Κρίνω ότι τα ανωτέρω αποτελούν διαφορετικές εκδοχές των διαδίκων για τα αναφερόμενα θέματα και όχι απόκρυψη εκ μέρους της αιτήτριας ως ισχυρίζεται ο καθ' ου η αίτηση. Ο ισχυρισμός του καθ΄ου η αίτηση ότι η αιτήτρια παρέλειψε να αναφέρει ότι στη συζυγική κατοικία διαμένει και η μητέρα της ενώ μέχρι πρότινος διέμενε και ο πατέρας της, και κατ' επέκταση η αναλογία των ανηλίκων στο σύνολο των κοινών εξόδων θα πρέπει να είναι μικρότερη, κατά την άποψη μου, δεν είναι ουσιώδης και εν πάση περιπτώσει δεν έχει βαρύτητα τέτοια που να οδηγούσε το Δικαστήριο σε ακύρωση του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος. Στην υπόθεση Κυριακίδης ν. Θεμιστοκλέους, Εφ.18/19, ημερ.3.12.2020, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Εν προκειμένω όμως επρόκειτο για αίτηση προς έκδοση ενδιαμέσου διατάγματος διατροφής μέχρι την τελική εκδίκαση της εναρκτήριας, κυρίως αίτησης. Το δικαστήριο δεν θα μπορούσε, όπως και δεν το έπραξε, να προβεί σε τελικά ευρήματα αναφορικά με το ύψος των εισοδημάτων των διαδίκων ή τις ανάγκες των τριών ανηλίκων. Στην υπόθεση Αποστόλου ν. Ιωάννου
(2012)1 ΑΑΔ 604 υποδείχθηκαν τα εξής σε σχέση με τις ενδιάμεσες διαδικασίες όπως η παρούσα: «Εκείνο το οποίο πρέπει ξανά εδώ να υπενθυμισθεί είναι η πραγματική φύση της υπό εξέταση ενδιάμεσης διαδικασίας. Με αυτή δεν κρίνονται τελικά και ουσιαστικά δικαιώματα των διαδίκων έτσι µε αυστηρούς κανόνες απόδειξης να αξιολογηθεί η εκατέρωθεν προσκομισθείσα μαρτυρία, να εξαχθούν τελικά ευρήματα και να κατανεμηθούν δικαιώματα και υποχρεώσεις.» Σημειώνω όμως ότι οι ισχυρισμοί του καθ΄ου η αίτηση ότι ο ανήλικος Γ-Σ δεν έχει εγγραφεί και δεν παρακολουθεί μαθήματα κολύμβησης, ενόργανης γυμναστικής και ποδόσφαιρο και ότι ο ανήλικος Μ-Α δεν παρακολουθεί μαθήματα κολύμβησης και εκπαιδευτικό εργαστήρι, δεδομένου δε ότι κανένα σχετικό τεκμήριο παρουσιάστηκε εκ μέρους της αιτήτριας, παρέμειναν αναντίλεκτοι. Ο καθ΄ου η αίτηση αναφέρεται επίσης στα προσωπικά του έξοδα τα οποία κυμαίνονται όπως αναφέρει στα €1.000 μηνιαίως και στις δόσεις δανείου που καταβάλλει. Όπως είναι νομολογημένο η διατροφή ανηλίκων αποτελεί πρωταρχική υποχρέωση των γονέων και προηγείται των άλλων οικονομικών τους υποχρεώσεων. (βλ. Δημητρίου ν. Περδίου
(2005)1 (Β) Α.Α.Δ. 1418, Χαραλάμπους ν. Χαραλάμπους
(2010)1 ΑΑΔ 951 και Konyalian v. Paskulov, ECLI:CY:DOD:2021:17, Έφεση αρ. 2/2020, ημερ. 24.6.2021). ΚΑΤΑΛΗΞΗ Καταλήγοντας, κρίνω σκόπιμο να υπενθυμίσω ότι η αιτήτρια με τη μονομερή της αίτηση ζητούσε όπως διαταχθεί ο καθ΄ου η αίτηση να καταβάλλει το συνολικό ποσό των €1.951 για τη διατροφή των ανήλικων τέκνων των διαδίκων. Το Δικαστήριο όμως καθόρισε τη συνεισφορά του καθ' ου η αίτηση στο συνολικό ποσό των €750 γεγονός το οποίο υποδηλώνει ότι το Δικαστήριο κατά την αξιολόγηση του αιτήματος της αιτήτριας, εφαρμόζοντας τις αρχές της νομολογίας, στάθμισε το εύλογο των κονδυλίων, εξασκώντας περαιτέρω τη δική του κρίση και την κοινή λογική και πείρα της ζωής για τον προσδιορισμό των αναγκών των ανηλίκων και όχι τα ποσά τα οποία αξίωνε η αιτήτρια. (Παναγιώτου v Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ.625, Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδης
(1998)1 Α.Α.Δ. 625 και Δημητρίου V. Περδίου
(2005)1 Α.Α.Δ. 1418). Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, δεν είναι το κατάλληλο σημείο να προβεί το Δικαστήριο σε ακριβή ευρήματα ως τα έξοδα των ανηλίκων. Χωρίς να καταλήγω σε ευρήματα, δεδομένου ότι πρόκειται για ενδιάμεση αίτηση, με μια επιφανειακή εξέταση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου, ως ανωτέρω καταγράφεται, κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλείνει υπέρ της έγκρισης της αίτησης. Οι ισχυρισμοί του καθ΄ου η αίτηση ότι ο ανήλικος Γ-Σ δεν έχει εγγραφεί και δεν παρακολουθεί μαθήματα κολύμβησης, ενόργανης γυμναστικής και ποδόσφαιρο και ότι ο ανήλικος Μ-Α δεν παρακολουθεί μαθήματα κολύμβησης και εκπαιδευτικό εργαστήρι παρέμειναν αναντίλεκτοι. Αναντίλεκτος επίσης παρέμεινε ο ισχυρισμός του καθ' ου η αίτηση σε σχέση με τον χρόνο επικοινωνίας του με τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων. Δεδομένων όσων ανωτέρω ανέφερα, κρίνω ότι για σκοπούς προσωρινού διατάγματος το ποσό των €600 μηνιαίως είναι εύλογο υπό τις περιστάσεις. Στην σχετικά πρόσφατη απόφαση ημερ.1/6/2023, του Δ.Ο.Δ η οποία εκδόθηκε στα πλαίσια της Έφεσης Αρ. 23/22, μεταξύ Γ.Μ.-Β.Σ αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Σε κάθε περίπτωση, διαταγή για αναδρομική ισχύ είναι καλύτερα να εκδίδεται στα πλαίσια της κυρίως Αίτησης Διατροφής, όπου αξιοποιούνται όλα τα δεδομένα που βρίσκονταν ενώπιον του Δικαστηρίου και όχι στις περιπτώσεις των προσωρινών διαταγμάτων τα οποία στοχεύουν στην κάλυψη άμεσων και επείγουσων αναγκών.» Συνακόλουθα, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 25/8/23 τροποποιείται με μείωση του ποσού της διατροφής που διατάσσεται ο καθ' ου η αίτηση να καταβάλλει στην αιτήτρια στο ποσό των €600 μηνιαίως, από 26/8/2024 και κάθε αντίστοιχη μέρα κάθε επόμενου μήνα ως συνεισφορά του στη διατροφή των ανήλικων τέκνων του, Γ-Σ.Κ και Μ-Α.Κ. Το προσωρινό διάταγμα ως αυτό τροποποιήθηκε καθίσταται οριστικό και θα ισχύει μέχρι πλήρους αποπεράτωσης της κυρίως αίτησης ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Εν' όψει της κατάληξης μου, ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια, το ½ των εξόδων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας και εναντίον του καθ' ου η αίτηση και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) .................................... Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.