← Κύπρος

Α.Π. ν. Ν.Σ., Αρ. Αίτησης: 11/2024, 27/5/2024

Α.Π. ν. Ν.Σ., Αρ. Αίτησης: 11/2024, 27/5/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Ενώπιον: Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ Αρ. Αίτησης: 11/2024 iJ Μεταξύ: Α.Π. εκ Λεμεσού Αιτήτριας και Ν.Σ. εκ Λευκωσίας Καθ' ου η αίτηση ΑΙΤΗΣΗ ΧΩΡΙΣ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 9/1/2024 Ημερομηνία: 27 Μαίου, 2024 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κα Αθηνά Παπαδοπούλου Σπύρου Για τον Καθ' ου η αίτηση: κ.κ. Ευτύχιος Πίτρου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης, στις 9/1/24, η αιτήτρια καταχώρησε αίτηση χωρίς ειδοποίηση, στη βάση της οποίας το Δικαστήριο στις 11/1/24, εξέδωσε προσωρινό διάταγμα με το οποίο ο καθ' ου η αίτηση διατάχθηκε να καταβάλλει στην αιτήτρια, από της επίδοσης στον ίδιο πιστού αντιγράφου του προσωρινού διατάγματος και της αίτησης χωρίς ειδοποίηση, το ποσό των €350 μηνιαίως ως συνεισφορά του στη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων Α.Σ, μέχρι την τελική εκδίκαση της κυρίως αίτησης και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Τόσο το αναφερόμενο προσωρινό διάταγμα, όσο και η αίτηση χωρίς ειδοποίηση επιδόθηκαν προσωπικά στον καθ' ου η αίτηση. Η αίτηση χωρίς ειδοποίηση της αιτήτριας υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της ίδιας, ημερ.9/1/

  1. Στις 19/3/24, ο καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του. Συνοπτικά, οι λόγοι ένστασης του καθ' ου η αίτηση αφορούν στην εκ μέρους της αιτήτριας απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων τα οποία αν γνώριζε το Δικαστήριο θα επηρέαζαν την κρίση του και δεν θα εξέδιδε διάταγμα ή θα επιδίκαζε μικρότερο ποσό, στην μη ύπαρξη του κατεπείγοντος και ή άλλων ιδιαίτερων περιστάσεων για την έκδοση του διατάγματος, στην μη συνδρομή των προϋποθέσεων του Νόμου για την έκδοση διατάγματος, ότι το επιδικασθέν ποσό είναι άδικο και το διάταγμα στηρίχθηκε σε λανθασμένα στοιχεία και πληροφορίες, ότι οι οικονομικές δυνατότητες του καθ' ου η αίτηση δεν του επιτρέπoυν να καταβάλλει το επιδικασθέν ποσό και τέλος ότι η αίτηση καταχωρήθηκε σαν μέτρο πίεσης προς τον καθ' ου η αίτηση και είναι εκδικητική. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη με την κατάθεση γραπτών αγορεύσεων των συνηγόρων των διαδίκων και η κάθε πλευρά στήριξε τις θέσεις της με αναφορές σε σχετική νομολογία. Δεν υπήρξε εκ μέρους των διαδίκων καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων ούτε αντεξέταση. Το Δικαστήριο, κατωτέρω, θα προχωρήσει σε μία σύντομη παράθεση των ουσιωδών ισχυρισμών των διαδίκων οι οποίοι αφορούν στα κριτήρια που θέτει ο Νόμος για τον καθορισμό της συνεισφοράς των γονέων στη διατροφή ανηλίκων και τα οποία είναι οι ανάγκες των ανηλίκων και οι δυνάμεις των υπόχρεων γονέων. Οποιοιδήποτε άλλοι ισχυρισμοί, δεν έχουν θέση στην παρούσα διαδικασία ως μη ουσιώδεις, σύμφωνα με το Νόμο. Αποτελεί κοινή θέση των διαδίκων ότι δεν τέλεσαν γάμο, ότι συζούσαν από το έτος 2019 και κατά τη διάρκεια της συμβίωσης του απέκτησαν μια θυγατέρα την Α.Σ η οποία γεννήθηκε στις 15/3/21 την οποία ο καθ' ου η αίτηση αναγνώρισε εκούσια. Κατά τη διάρκεια της συμβίωσης τους αντιμετώπιζαν διάφορα προβλήματα και αρκετές φορές διέκοψαν τη σχέση τους και διέμεναν χωριστά. Έκαναν προσπάθειες να τα ξαναβρούν και κατά διαστήματα υπήρχαν περιόδοι επανασύνδεσης για μικρά χρονικά διαστήματα. Από της οριστικής τους διάστασης, η αιτήτρια διαμένει με την ανήλικη στην οικία της στην Λεμεσό ενώ ο καθ' ου η αίτηση διαμένει στο χωριό [ ] στην Επαρχία Λευκωσίας. Οι διάδικοι διαμένουν σε ιδιόκτητες κατοικίες και δεν καταβάλλουν οποιοδήποτε ποσό ως ενοίκιο. Η αιτήτρια απέκτησε ακόμη δυο τέκνα από προηγούμενο γάμο της ένα εκ των οποίων είναι ανήλικο και λαμβάνει από τον πρώην σύζυγο της το ποσό των €220 μηνιαίως ως συνεισφορά του στη διατροφή του ανηλίκου. Η ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων φοιτά σε ιδιωτικό νηπιαγωγείο και παρακολουθεί μαθήματα μπαλέτου με την σύμφωνη γνώμη του καθ' ου η αίτηση. Η αιτήτρια στην ένορκο της δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση της αναφέρει ότι η οριστική διάσταση των διαδίκων επήλθε στις 5/1/
  2. Αναφέρει ότι από τις 12/7/23 μέχρι και το τέλος Νοεμβρίου του 2023 ήταν άνεργη και άρχισε να εργάζεται ξανά αρχές Δεκεμβρίου του 2023 με καθαρά μηνιαία εισοδήματα €
  3. Επισυνάπτει αντίγραφο των μηνιαίων της απολαβών ως τεκμήριο Β. Αναφέρει ότι ο καθ' ου η αίτηση εργάζεται ως οδηγός στην εταιρεία [ ] και τα καθαρά μηνιαία του εισοδήματα ανέρχονται στο ποσό των €1500 περίπου, ενώ όπως πολύ καλά γνωρίζει, επειδή στο παρελθόν ο καθ' ου η αίτηση διατηρούσε φάρμα αλόγων και ήταν παράλληλα προπονητής αλόγων, γνωρίζει την τέχνη του πεταλωτή και αρκετές φορές τον καλούν για να πεταλώσει άλογα και έτσι εξασφαλίζει ένα επιπλέον πολύ καλό εισόδημα. Αναφέρει ότι ο ενήλικος υιός της [ ] σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο [ ] και τα έξοδα σπουδών του επωμίζεται αποκλειστικά η ίδια. Ο καθ' ου η αίτηση απέκτησε από προηγούμενο γάμο του δυο τέκνα τα οποία είναι ενήλικα, 18 και 19 ετών αντίστοιχα, τα οποία έχει εξασφαλίσει οικονομικά μεταβιβάζοντας τους ακίνητη περιουσία. Από της οριστικής διάστασης των διαδίκων, ο καθ' ου η αίτηση κατέβαλε για τη διατροφή της ανήλικης το ποσό των €460 στις 6/6/23 και το ποσό των €50 στις 13/10/
  4. Όταν η αιτήτρια προσπάθησε να συζητήσει μαζί του για να βρουν μια συναινετική λύση, ο καθ' ου η αίτηση ήταν αρνητικός και της δήλωσε ότι δεν προτίθεται να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό και όταν η αιτήτρια τον ενημέρωσε ότι θα προχωρήσει με αίτησης διατροφής στο Δικαστήριο της δήλωσε ότι αν το πράξει δεν θα ξαναέρθει να δει την ανήλικη ή να την παραλάβει. Από τον Νοέμβριο του 2023 μέχρι και σήμερα όπως αναφέρει η αιτήτρια, ο καθ' ου η αίτηση καμία επαφή και επικοινωνία έχει με την ανήλικη. Ο λόγος για τον οποίο καθυστέρησε να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση όπως αναφέρει είναι γιατί ήταν περιορισμένη η οικονομική της δυνατότητα και για το λόγο αυτό υπέβαλε αίτηση για νομική αρωγή και εγκρίθηκε τον Νοέμβριο του
  5. Δυσκολεύεται να καλύψει τις καθημερινές τους ανάγκες αφού ο καθ' ου η αίτηση δεν συνεισφέρει, και πολλές φορές έμειναν απλήρωτοι λογαριασμοί κοινής ωφέλειας, ενώ για να μπορέσει να ανταπεξέλθει στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό οικονομικά από τον αδελφό της. Αναφέρει επίσης ότι δεν λαμβάνει για την ανήλικη επίδομα τέκνου ή μονογονεϊκό επίδομα. Για την διατροφή και συντήρηση της ανήλικης μηνιαίως απαιτούνται ενδεικτικά τα ακόλουθα ποσά: Διατροφή (γάλατα, κρέμες κτλ 250 Ένδυση -Υπόδηση 80 Ιατροφαρμακευτική κάλυψη-φάρμακα και εμβόλια εκτός ΓΕΣΥ 50 Ψυχαγωγία 30 Ιδιωτικό Νηπιαγωγείο 490 Μπαλέτο 65 Πανιά 60 Αναλογία ρεύματος (ανά μήνα) 40 Νερό (αναλογία ανά μήνα) 30 Βενζίνη 60 ΣΥΝΟΛΟ €1.155.00 Αναφέρει ότι η συνεισφορά του καθ' ου η αίτηση στη διατροφή και συντήρηση και γενικότερα στα έξοδα της ανήλικης κρίνεται επείγουσα και επιτακτική για το λόγο ότι το εισόδημα που λαμβάνει δεν είναι αρκετό για να καλυφθούν οι βασικές τρέχουσες ανάγκες για τη διατροφή και συντήρηση της ανήλικης, τα έξοδα και το νοικοκυριό, τα προσωπικά και άλλα έξοδα και ανάγκες της αλλά και τα έξοδα των άλλων δυο παιδιών της. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, συντρέχουν οι προϋποθέσεις και είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα προς όφελος της ανήλικης για σκοπούς της εν γένει ευημερίας της και της ομαλής ανάπτυξης της προσωπικότητας της. Αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα, θα είναι δύσκολο και ή αδύνατο να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αφού δεν μπορεί μόνη της να καλύψει τα βασικά έξοδα της ανήλικης με αποτέλεσμα να επηρεαστεί δραστικά το βιοτικό της επίπεδο. Ο καθ' ου η αίτηση στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση του μεταξύ άλλων αναφέρει ότι η οριστική τους διάσταση επήλθε στις 26/5/23, ενώ δεν διέλαθε της προσοχής του Δικαστηρίου ότι στην παράγραφο 6 της ενόρκου δηλώσεως του παραδέχεται τις παραγράφους 3-6 της ενόρκου δηλώσεως της αιτήτριας στις οποίες μεταξύ άλλων η αιτήτρια αναφέρει ότι η οριστική τους διάσταση επήλθε στις 5/1/
  6. Ο καθ' ου η αίτηση αναφέρει ότι διατηρεί στεγαστικό δάνειο για την κατοικία στην οποία διαμένει, και πρόκειται να καταβάλλει μηνιαίως το ποσό των €580 για την αποπληρωμή του μετά από σχετική αναδιάρθρωση και επισυνάπτει ως τεκμήριο 1 σχετικό στιγμιότυπο ηλεκτρονικού μηνύματος από την [ ] Τράπεζα. Αναφορικά με τα εισοδήματα της αιτήτριας, αναφέρει ότι η αιτήτρια δεν προσήλθε ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια διότι δεν αποκαλύπτει τις πραγματικές πηγές των εισοδημάτων της. Ότι αναληθώς και παραπλανητικά αναφέρει ότι εργάζεται μόνο στην εταιρεία Foodtales με μηνιαίο εισόδημα €980 αφού όπως προκύπτει από τον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, η ίδια δηλώνει ότι εργάζεται ως [ ] και ως [ ]. Επισυνάπτει σχετικό στιγμιότυπο από το προσωπικό της προφίλ στο Instagram ως τεκμήριο
  7. Προκύπτει όπως αναφέρει ο καθ' ου η αίτηση ότι τα εισοδήματα της αιτήτριας είναι πολύ περισσότερα από τα ισχυριζόμενα. Αναφορικά με τα εισοδήματα του ο καθ' ου η αίτηση αναφέρει ότι εργάζεται ως επιστάτης σε ιδιωτική κατασκευαστική εταιρεία και εκ της εργασίας του λαμβάνει μεικτό μηνιαίο εισόδημα ύψους €1.500 ενώ δεν λαμβάνει οποιοδήποτε άλλο εισόδημα μηνιαίως. Σε σχέση με τον ενήλικο υιό της αιτήτριας ο οποίος σπουδάζει, ο καθ' ου η αίτηση αρνείται ότι η αιτήτρια επωμίζεται αποκλειστικά τα έξοδα των σπουδών του αφού όπως γνωρίζει πολύ καλά, πέραν του ποσού των €220 που λαμβάνει η αιτήτρια από τον πρώην σύζυγο της ως συνεισφορά για τη διατροφή του ανήλικου υιού της αιτήτριας, λαμβάνει ανά τακτά χρονικά διαστήματα από το πρώην σύζυγο της διάφορα ποσά για τα έξοδα του ενήλικου υιού της. Ο καθ' ου η αίτηση αναφέρει ότι το ένα εκ των δυο τέκνων τα οποία απέκτησε από προηγούμενο γάμο τους είναι ανήλικος (17 ετών) και όχι ενήλικας όπως αναφέρει η αιτήτρια, και ότι καταβάλλει στην πρώην σύζυγο του το ποσό των €200 μηνιαίως για τα έξοδα των τέκνων του μετά από προφορική εξώδικη συμφωνία που έκαναν. Πέραν των δυο ποσών που αναφέρει η αιτήτρια ότι κατάβαλε για τη διατροφή της ανήλικης ο καθ' ου η αίτηση, τα οποία και παραδέχεται, αναφέρει ότι καταβάλλει σε μηνιαία βάση στην αιτήτρια το ποσό των €100 ως διατροφή για την ανήλικη ως η εξώδικη συμφωνία τους και προς υποστήριξη του ισχυρισμού του επισυνάπτει σχετική ένορκη δήλωση της αιτήτριας ημερομηνίας 20/9/21 ως τεκμήριο
  8. Ως εκ τούτου όπως αναφέρει ο καθ' ου η αίτηση προκύπτει ότι η αιτήτρια αποκρύπτει ουσιώδη στοιχεία για την υπόθεση και/ ή πληροφορίες που αν τις γνώριζε το Δικαστήριο δεν θα προέβαινε στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος ή θα επιδίκαζε μικρότερο ποσό. Αναφέρει ότι ο λόγος που από τον Νοέμβριο του 2023 δεν έχει επαφή με την ανήλικη είναι γιατί η αιτήτρια δημιουργούσε και εξακολουθεί να δημιουργεί σοβαρά προβλήματα, να προβαίνει εκδικητικά εναντίον του σε καταγγελίες στην Αστυνομία, προσπαθεί να τον προκαλέσει για να ασκήσει βία εναντίον της ώστε να προχωρήσει και σε άλλες καταγγελίες και γενικά προσπαθεί με τις πράξεις και τη συμπεριφορά της να απομακρύνει την ανήλικη από τον καθ' ου η αίτηση. Αναφέρει ότι καμία οικονομική δυσκολία αντιμετωπίζει η αιτήτρια, ότι η ίδια και τα τέκνα της έχουν άνετη ζωή, ότι σε συστηματική βάση προγραμματίζει ταξίδια αναψυχής στο εξωτερικό, ότι στις 3/3/24 ταξίδεψε στο Λονδίνο με τον ανήλικο υιό της ενώ προγραμμάτισε επίσης ταξίδι αναψυχής στην Πάρο από τις 3/5/24 μέχρι τις 7/5/
  9. Ο καθ' ου η αίτηση αρνείται ότι η αιτήτρια λαμβάνει οικονομική στήριξη από τον αδελφό της αφού με τα χρήματα που λαμβάνει από τον ίδιο και με τη δική της συνεισφορά καλύπτονται πλήρως οι ανάγκες της και του ανήλικου τέκνου τους. Αναφέρει ότι αναληθώς η αιτήτρια δηλώνει ότι δεν λαμβάνει οποιοδήποτε επίδομα αφού δικαιούται μονογονεϊκό επίδομα ύψους €212.11 μηνιαίως για κάθε τέκνο ως επίσης και επίδομα τέκνου ύψους €559,74 ετησίως για κάθε τέκνο και συνεπώς είναι εμφανές ότι παρουσίασε μια αλλοιωμένη εικόνα στο Δικαστήριο για την οικονομική της δυνατότητα και τα εισοδήματα της προκειμένου να πετύχει την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Αρνείται το ποσό το οποίο δηλώνει η αιτήτρια ότι απαιτείται για τα μηνιαία έξοδα της ανήλικης το οποίο θεωρεί ως υπερβολικό, καθόλου εύλογο και δίκαιο και σε καμία περίπτωση δεν αντικατοπτρίζει τις ανάγκες της ανήλικης, λαμβάνοντας υπόψιν την ηλικία της ανήλικης και τις πραγματικές της ανάγκες. Αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια της συμβίωσης τους απαιτείτο πολύ μικρότερο ποσό για την κάλυψη των μηνιαίων αναγκών της ανήλικης και αρνείται έκαστο κονδύλι και το ισχυριζόμενο ποσό που απαιτείται για το καθένα από αυτά ως παρουσιάζονται από την αιτήτρια. Αναφέρει ότι η υποχρέωση του στην συνεισφορά για τη διατροφή της ανήλικης είναι αδιαμφισβήτητη και αυταπόδεικτη και αποσκοπεί στην διασφάλιση των βασικών βιοτικών αναγκών της ανήλικης (διατροφή, εκπαίδευση ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, υγεία και ψυχαγωγία) δηλαδή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση της και όχι για την κάλυψη των αυξημένων προσωπικών οικονομικών απαιτήσεων της αιτήτριας η οποία επιθυμεί μια πολυτελή ζωή. Ο καθ' ου η αίτηση αναφέρει ότι όπως τον πληροφορούν οι δικηγόροι του δεν στοιχειοθετείται το κατεπείγον το οποίο αποτελεί δικαιοδοτικό όρο και θα πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα από το Δικαστήριο ειδικότερα σε μονομερή βάση. Ουδέποτε όπως αναφέρει σταμάτησε ή σκόπευε να σταματήσει να καταβάλει διατροφή για τη διασφάλιση των αναγκών της ανήλικης και ως εκ τούτου η αίτηση καταχωρήθηκε εντελώς αβάσιμα και καταχρηστικά και χωρίς οποιαδήποτε βάση, αφού ελλείπουν όλες οι τυπικές προϋποθέσεις και ειδικότερα αυτή της ύπαρξης του στοιχείου του κατεπείγοντος καθώς καλύπτει τις υποχρεώσεις του έναντι της ανήλικης στο μέτρο των δυνατοτήτων του όπως αυτές διαμορφώθηκαν μετά τη διάσταση μαζί με όλες τις λοιπές οικονομικές υποχρεώσεις που συνεχίζει να καλύπτει. Το ποσό των €600 που αξιώνει η αιτήτρια είναι υπέρογκο και υπερβολικό σε καμία περίπτωση δίκαιο και εύλογο, ότι αδυνατεί βάσει των οικονομικών του δυνατοτήτων να συνεισφέρει τέτοιο ποσό και ότι ουδέποτε έπαψε να συνεισφέρει για τη διατροφή της ανήλικης. Αναφέρει επίσης ότι η αίτηση της αιτήτριας είναι αδικαιολόγητη και αστήρικτη καθώς η αιτήτρια την καταχώρησε με αποκλειστικό σκοπό να τον πιέσει και να τον εκδικηθεί παραπλανώντας το Δικαστήριο και αποκρύπτοντας τα πραγματικά γεγονότα και την εξώδικη συμφωνία που έκαναν αναφορικά με τη διατροφή της ανήλικης με σκοπό να εξασφαλίσει το αιτούμενο διάταγμα. Αναφέρει τέλος ότι διαφωνεί με το επιδικασθέν ποσό εξαιτίας της αδυναμίας καταβολής του εν λόγω ποσού βάσει της πραγματικής οικονομικής του κατάστασης, των εισοδημάτων και των εξόδων του, και ζητά παραμερισμό του προσωρινού διατάγματος και/ ή μείωση του ποσού των €350 αναφορικά με την συνεισφορά του για την διατροφή της ανήλικης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧH-ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 , ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, β. Ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και γ. Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates

(1982)1 Α.Α.Δ.557 Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ.253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ.255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ.ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ.2015, Γεν. Εισαγγελέας v .Cyfield, Πολ.Εφ.Αρ. Ε52/21,10/2/22, ECLI:CY:AD:2022:A79 κ.α. Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί ή να διατηρηθεί σε ισχύ το εκδοθέν διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης πρέπει να διακριβώνεται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης. Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν.14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Ν.216/90. Συγκεκριμένα το άρθρο 33
(1)ορίζει ότι: "Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του". Το άρθρο 37 ορίζει ότι: (α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του". Η διατροφή ανηλίκων, όπως αυτή ρυθμίζεται από τα άρθρα 33
(1)και 37 του Ν. 216/90, συνιστά νομική υποχρέωση των γονέων η οποία ουσιαστικά αποβλέπει στην ικανοποίηση των αναγκών των ανηλίκων. Συνεπώς από τη στιγμή που ο γονέας, επιδιώκει συνεισφορά από τον άλλο γονέα ο οποίος, εκ του νόμου, είναι υπόχρεος να συνεισφέρει, ο πρώτος έχει, πολύ καλή βάση αγωγής. Περαιτέρω, έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, εφόσον o άλλος γονέας είναι το πρόσωπο που εκ του νόμου οφείλει να συμβάλλει ανάλογα με τις δυνάμεις του στη διατροφή του τέκνου. Στη βάση των πιο πάνω, κρίνω ότι στην παρούσα αίτηση υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι η αιτήτρια έχει ορατές πιθανότητες επιτυχίας στην εναρκτήρια αίτηση. Ως προς τη συνδρομή της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν. 14/60, παρατηρώ ότι το θέμα της διατροφής ανηλίκου είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την καθημερινή διαβίωση του ανηλίκου και την εν γένει ευημερία του, ο οποίος ανήλικος είναι άμεσα εξαρτώμενος από τη συνεισφορά των υπόχρεων γονέων του. Έτσι, υπό την πιο πάνω προσέγγιση, κρίνω ότι συντρέχει και η τρίτη προϋπόθεση. Ο ίδιος ο καθ' ου η αίτηση φαίνεται να αποδέχεται τη συνδρομή των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν. 14/60, αφού στην παράγραφο 12 της ενόρκου δηλώσεως του, μεταξύ άλλων, ισχυρίζεται ότι καταβάλλει σε μηνιαία βάση στην αιτήτρια το ποσό των €100 ως διατροφή για την ανήλικη, στην παράγραφο 16 της ενόρκου δηλώσεως του, μεταξύ άλλων, ισχυρίζεται ότι πέραν του ποσού των €100 μηνιαίως συνεισφέρει οποιοδήποτε επιπρόσθετο ποσό μπορεί στην ανατροφή της ανήλικης θυγατέρας του πάντα ανάλογα με τις οικονομικές του δυνατότητες ενώ στην παράγραφο 20 της ενόρκου δηλώσεως του, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι η υποχρέωση του στη συνεισφορά για τη διατροφή της ανήλικης είναι αδιαμφισβήτητη και αυταπόδεικτη. Παραπέμπω επίσης για την ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης στη Δημοσθένους v. Δημοσθένους Έφεση Αρ. 21/2019 ημ. 29/6/2020 στην οποία τονίστηκαν τα ακόλουθα: «Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής. Η πιθανότητα διακοπής της συνεισφοράς του εφεσείοντος ανά πάσα στιγμή και για οποιοδήποτε λόγο δεν τίθεται στη βάσανο μαρτυρίας προς τούτο. Από τη στιγμή που η εφεσίβλητη διεκδίκησε δικαστική συνεισφορά υπό το φως της απομάκρυνσης του εφεσείοντος από τη συζυγική οικία, παραμένει αυτονόητο ότι είτε συναινετικά, είτε διά αποφάσεως μετά από ακρόαση, ένα διάταγμα μέσω Δικαστηρίου, είναι απαραίτητο, προς διασφάλιση των βασικών αναγκών των ανηλίκων. Σύζυγοι που διαζευγνύονται ή τελούν υπό διάσταση, παραμένουν υπόχρεοι για τη διατροφή των τέκνων τους. Όπου η λογική και η έμφυτη μητρική ή πατρική αγάπη πρυτανεύουν οι σύζυγοι δεν διασταυρώνουν τα ξίφη τους, ούτε αναλώνουν τις δυνάμεις τους στα Δικαστήρια, αλλά αντίθετα τις ενώνουν χάριν της ευημερίας των παιδιών. Αυτό στην ουσία ως θέμα κοινής λογικής, σημείωσε και το Δικαστήριο, στην απόφαση του ότι η επιμονή των διαδίκων να λύνουν τις διαφορές τους δικαστικώς αντί φιλικώς, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι «ανά πάσα στιγμή εν απουσία σχετικού διατάγματος, δυνατόν να οδηγήσει τον Καθ' ου η αίτηση, να σταματήσει να καταβάλλει τα έξοδα διατροφής των ανηλίκων με τραγικές συνέπειες. Ακόμη και η υποβολή και επιμονή στην παρούσα έφεση υποδεικνύει εγγενώς την εν δυνάμει αμφισβήτησης της υποχρέωσης συνέχισης της διατροφής χωρίς δικαστικό διάταγμα. Τα πιο πάνω επιλύουν και τα όσα ο εφεσείων αναφέρει αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση ότι είναι αδύνατο χωρίς δικαστικό διάταγμα να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Ακόμη και με δεδομένο ότι ο εφεσείων όντως συνεισφέρει ήδη στη διατροφή, τι θα τον εμπόδιζε να διαφοροποιήσει τη θέση του ή να μειώσει δραστικά το ποσό το οποίο συνεισφέρει. Υπενθυμίζεται ότι η φύση της παρούσας διαφοράς είναι πολύ διαφορετική από τα συνηθισμένα άλλα προσωρινά διατάγματα που αφορούν συμβατικές, κατά κανόνα, σχέσεις μεταξύ των διαδίκων. Υπερίπταται εδώ η νομοθετική υποχρέωση συνεισφοράς προς όφελος των ανηλίκων». Τα όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60, συναρτώνται άμεσα και με το στοιχείο του κατεπείγοντος που αναμφίβολα δικαιολογούσε την έκδοση του επίδικου διατάγματος κατά παρέκκλιση του θεμελιώδους κανόνα της δικαιοσύνης που απαιτεί ακρόαση και των δύο μερών πριν της άσκηση δικαστικής εξουσίας (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου,
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 598). Ο καθ' ου η αίτηση προβάλλει ως λόγους ακύρωσης του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος, το γεγονός ότι η αιτήτρια δεν ήρθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια αφού απέκρυψε τις πραγματικές πηγές εισοδημάτων της, απέκρυψε ότι ένα εκ των δυο τέκνων του τα οποία απέκτησε από προηγούμενο γάμο του είναι ανήλικο (17 ετών) για να δημιουργήσει την εντύπωση ότι δεν έχει άλλες οικονομικές υποχρεώσεις και να αξιώσει μεγαλύτερο ποσό ως διατροφή για την ανήλικη, ως επίσης και το γεγονός ότι στη βάση εξώδικης διευθέτησης οι διάδικοι συμφώνησαν να καταβάλλει ο καθ' ου η αίτηση το ποσό των €100 μηνιαίως για τη διατροφή της ανήλικης. Στην υπόθεση Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 A.A.Δ. 583 αναφέρθηκε ότι ο διάδικος o οποίος επιδιώκει προσωρινή δικαστική προστασία οφείλει να έρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα που βρίσκονται ή που με επιμέλεια θα μπορούσαν να ήταν στη γνώση του στο Δικαστήριο και τα οποία, ενδεχομένως, ευνοούν τον απόντα διάδικο. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης, μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον αιτητή. Για να ακυρώσει όμως το διάταγμα θα πρέπει τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. (βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980). Τα ουσιώδη στοιχεία που πρέπει να έχει ενώπιον του το Δικαστήριο σε υποθέσεις διατροφής είναι τα εισοδήματα των διαδίκων και τα έξοδα των ανηλίκων. Η αιτήτρια σε σχέση με τα εισοδήματα της αναφέρει ότι από τις 12/7/23 μέχρι και το τέλος Νοεμβρίου του 2023 ήταν άνεργη και άρχισε να εργάζεται ξανά αρχές Δεκεμβρίου 2023 στην εταιρεία [ ] με καθαρά μηνιαία εισοδήματα €980 και προς υποστήριξη της θέσης της καταθέτει σχετική βεβαίωση από την εταιρεία στην οποία εργάζεται για τις καθαρές μηνιαίες απολαβές της ως τεκμήριο Β. Αναφέρει επίσης ότι δεν λαμβάνει ούτε επίδομα μονογονεϊκής οικογένειας ούτε επίδομα τέκνου για την ανήλικη. Ο καθ΄ου η αίτηση δεν αρνείται ότι η αιτήτρια εργάζεται στην αναφερόμενη εταιρεία και ότι λαμβάνει ως καθαρό μισθό το αναφερόμενο ποσό μηνιαίως. Αναφέρει όμως, στην παράγραφο 8 της ενόρκου δηλώσεως του ότι όπως προκύπτει από τον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, όπως η ίδια δηλώνει, ότι εργάζεται ως [ ] και ως [ ], επισυνάπτει σχετικό στιγμιότυπο από το προσωπικό της προφίλ στο Instagram ως τεκμήριο 2 και όπως αναφέρει ο καθ' ου η αίτηση από αυτό προκύπτει ότι τα εισοδήματα της αιτήτριας είναι πολύ περισσότερα από τα ισχυριζόμενα. Ο καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η αιτήτρια είναι δικαιούχος μονογονεϊκού επιδόματος ύψους €212,11 μηνιαίως και ετήσιου επιδόματος τέκνου ύψους €559,74 τα οποία δεν αναφέρει. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφέρω ότι η αιτήτρια, στην ένορκο δήλωση της αναφέρει ότι δεν λαμβάνει αυτά τα επιδόματα, όχι ότι δεν είναι δικαιούχος των αναφερόμενων επιδομάτων. Εν πάση περιπτώσει αποτελεί δικαστική γνώση ότι η αιτήτρια είναι δικαιούχος των αναφερόμενων επιδομάτων, αφού δεν έχει προβληθεί εκ μέρους της οποιοσδήποτε ισχυρισμούς για την ύπαρξη συγκεκριμένων λόγων που να της αποστερούν το δικαίωμα λήψης των αναφερόμενων επιδομάτων. Σε σχέση με τα εισοδήματα του καθ' ου η αίτηση, η θέση της αιτήτριας είναι ότι ο καθ' ου η αίτηση εργάζεται ως οδηγός στην εταιρεία [ ] και τα καθαρά μηνιαία του εισοδήματα ανέρχονται στο ποσό των €1500 περίπου, ενώ όπως πολύ καλά γνωρίζει, επειδή στο παρελθόν ο καθ' ου η αίτηση διατηρούσε φάρμα αλόγων και ήταν παράλληλα προπονητής αλόγων, γνωρίζει την τέχνη του πεταλωτή και αρκετές φορές τον καλούν για να πεταλώσει άλογα και έτσι εξασφαλίζει ένα επιπλέον πολύ καλό εισόδημα. Αναφορικά με τα εισοδήματα του, ο καθ' ου η αίτηση αναφέρει ότι εργάζεται ως επιστάτης σε ιδιωτική κατασκευαστική εταιρεία και εκ της εργασίας του λαμβάνει μικτό μηνιαίο εισόδημα ύψους €1.500 ενώ δεν λαμβάνει οποιοδήποτε άλλο εισόδημα μηνιαίως. Να σημειώσω ότι δεν έχει προσκομιστεί από τον καθ' ου η αίτηση οποιαδήποτε βεβαίωση ή κατάσταση μισθοδοσίας του από την εταιρεία στην οποία εργάζεται ή από τις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων στην οποία να φαίνεται ο καθαρός ή ο μεικτός μηνιαίος μισθός του. Όσον αφορά στους ισχυρισμούς της αιτήτριας ότι εξασφαλίζει επιπλέον εισοδήματα πεταλώνοντας άλογα ο καθ' ου η αίτηση αναφέρει ότι αυτοί είναι ανυπόστατοι, ψευδείς και παντελώς αστήρικτοι μιας και δεν έχει προσκομιστεί κάποια αξιόπιστη μαρτυρία από την αιτήτρια. Θα πρέπει να σημειωθεί πως σε υποθέσεις διατροφής αποτελεί καθήκον και των δύο διαδίκων να προβούν σε πλήρη και αληθινή αποκάλυψη των οικονομικών τους πόρων και δυνατοτήτων Μαρκουλλίδης v. Μαρκουλλίδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 1386). Όσον αφορά στη θέση του καθ' ου η αίτηση ότι η αιτήτρια απέκρυψε τις πραγματικές πηγές εισοδημάτων της, στην υπόθεση Δημοσθένους .v. Δημοσθένους (ανωτέρω) τονίστηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με το θέμα αποκάλυψης των εισοδημάτων εκάστου διαδίκου σε συνάρτηση με την υποχρέωση των γονέων να συνεισφέρουν στις ανάγκες των παιδιών τους: «Η μη αποκάλυψη των αληθών εισοδημάτων εκάστου δεν εξουδετερώνει την ανάγκη διατροφής από τον έτερο των συζύγων διότι το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων. Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής....» Αναφορικά με τα έξοδα της ανήλικης, η αιτήτρια καθορίζει αυτά στο ποσό των €1.155 μηνιαίως, ποσό στο οποίο περιλαμβάνονται τα έξοδα του νηπιαγωγείου και του μπαλέτου τα οποία ο καθ' ου η αίτηση δεν αμφισβητεί και για τα οποία όπως παραδέχεται συμφώνησε. Το γεγονός ότι ο καθ' ου η αίτηση αναφέρει ότι ήταν η αιτήτρια που επέμενε για την εγγραφή της ανήλικης τόσο στο ιδιωτικό νηπιαγωγείο όσο και στο μπαλέτο δεν διαφοροποιεί την κατάσταση αφού στην περίπτωση που ο ίδιος διαφωνούσε στην εγγραφή της ανήλικης στο συγκεκριμένο νηπιαγωγείο θα μπορούσε να προσφύγει στο Δικαστήριο στα πλαίσια αίτησης Γονικής Μέριμνας για να ρυθμιστεί το θέμα της φοίτησης της ανήλικης. Παρά το γεγονός ότι ο καθ' ου η αίτηση παραδέχεται τα κονδύλια του νηπιαγωγείου και του μπαλέτου και τα ποσά που απαιτούνται για την κάλυψη αυτών ως ανωτέρω ανέφερα, στην παράγραφο 18 της ενόρκου δηλώσεως του, σε αντίθεση με τις παραδοχές του, αναφέρει ότι αρνείται έκαστο κονδύλι καθώς και το ισχυριζόμενο ποσό που απαιτείται για το καθένα από αυτά ως αναφέρονται στην ένορκη δήλωση της αιτήτριας. Ο καθ΄ου η αίτηση αρνείται τα μηνιαία έξοδα της ανήλικης ως αυτά καταγράφονται από την αιτήτρια, και αναφέρει ότι αυτά είναι υπερβολικά και διογκωμένα και ότι κατά τη διάρκεια της συμβίωσης τους απαιτείτο χαμηλότερο ποσό μηνιαίως για την κάλυψη τους. Σε κανένα σημείο της ενόρκου δηλώσεως του ο καθ΄ου η αίτηση αναφέρει ποια κατά την γνώμη του είναι τα μηνιαία έξοδα της ανήλικης και ποιο ποσό απαιτείται μηνιαίως για την κάλυψη αυτών. Υπενθυμίζω ότι ο καθ' ου η αίτηση δεν αμφισβητεί τα έξοδα του νηπιαγωγείου τα οποία ανέρχονται στο ποσό των €490 μηνιαίως και τα έξοδα του μπαλέτου τα οποία ανέρχονται στο ποσό των €65 μηνιαίως. Στην υπόθεση Μαρκουλίδης, αναφέρεται ότι το Δικαστήριο, ως προς τα έξοδα διατροφής ανηλίκου, δεν δεσμεύεται από τη μαρτυρία των διαδίκων, αλλά είναι καθήκον του Δικαστηρίου να εντοπίσει το εύλογο των κονδυλίων που απαιτούνται για την ικανοποίηση των αναγκών διατροφής και συντήρησης. Περαιτέρω, σύμφωνα και πάλι με τη Νομολογία, η κοινή και λογική και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες των συγκεκριμένων ενώπιον του Δικαστηρίου ατόμων. (Βλ. Παναγιώτου ν. Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ. 625). Όπως φαίνεται από τα όσα ανωτέρω αναφέρθηκαν, υπάρχουν αντικρουόμενες θέσεις των διαδίκων ως προς τα εισοδήματα του κάθε διαδίκου ο ακριβής προσδιορισμός των οποίων θα γίνει όταν το Δικαστήριο έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη τη μαρτυρία των διαδίκων και θα μπορεί να προχωρήσει σε αξιολόγηση της αξιοπιστίας τους. Αυτό που έχει σημασία στο παρόν στάδιο είναι το γεγονός ότι και οι δυο γονείς έχουν εισοδηματική ικανότητα. Αντικρουόμενες επίσης είναι οι θέσεις των διαδίκων ως προς το ποσό το οποίο απαιτείται μηνιαίως για την κάλυψη των εξόδων διατροφής και συντήρησης της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων. Δεν είναι το κατάλληλο όμως στάδιο για να προβεί το Δικαστήριο σε ακριβή ευρήματα σε σχέση με τις ανάγκες της ανήλικης. Κρίνω ότι τα ανωτέρω αποτελούν διαφορετικές εκδοχές των διαδίκων για τα αναφερόμενα θέματα και όχι απόκρυψη εκ μέρους της αιτήτριας ως ισχυρίζεται ο καθ' ου η αίτηση. Στην υπόθεση Κυριακίδης ν. Θεμιστοκλέους, Εφ.18/19, ημερ.3.12.2020, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Εν προκειμένω όμως επρόκειτο για αίτηση προς έκδοση ενδιαμέσου διατάγματος διατροφής μέχρι την τελική εκδίκαση της εναρκτήριας, κυρίως αίτησης. Το δικαστήριο δεν θα μπορούσε, όπως και δεν το έπραξε, να προβεί σε τελικά ευρήματα αναφορικά με το ύψος των εισοδημάτων των διαδίκων ή τις ανάγκες των τριών ανηλίκων. Στην υπόθεση Αποστόλου ν. Ιωάννου
(2012)1 ΑΑΔ 604 υποδείχθηκαν τα εξής σε σχέση με τις ενδιάμεσες διαδικασίες όπως η παρούσα: «Εκείνο το οποίο πρέπει ξανά εδώ να υπενθυμισθεί είναι η πραγματική φύση της υπό εξέταση ενδιάμεσης διαδικασίας. Με αυτή δεν κρίνονται τελικά και ουσιαστικά δικαιώματα των διαδίκων έτσι µε αυστηρούς κανόνες απόδειξης να αξιολογηθεί η εκατέρωθεν προσκομισθείσα μαρτυρία, να εξαχθούν τελικά ευρήματα και να κατανεμηθούν δικαιώματα και υποχρεώσεις.» Ο καθ΄ου η αίτηση αναφέρει επίσης ότι, η αιτήτρια απέκρυψε ότι στην βάση εξώδικης διευθέτησης συμφώνησαν να της καταβάλλει ο καθ' ου η αίτηση το ποσό των €100 μηνιαίως για τη διατροφή της ανήλικης ποσό το οποίο της καταβάλλει σε μηνιαία βάση και προς υποστήριξη των όσων αναφέρει καταθέτει ως τεκμήριο 4 ένορκη δήλωση της αιτήτριας ημερομηνίας 20/9/21, στην οποία η αιτήτρια μεταξύ άλλων αναφέρει ότι συμφώνησε με τον καθ' ου η αίτηση να της καταβάλλει το ποσό των €100 μηνιαίως ως διατροφή για την ανήλικη και αυτή η συμφωνία έγινε εξωδικαστηρικά. Στην παράγραφο 4 της ενόρκου δηλώσεως της η αιτήτρια αναφέρει μεταξύ άλλων ότι κατά τη διάρκεια της συμβίωσης τους αντιμετώπιζαν διάφορα προβλήματα και αρκετές φορές διέκοψαν τη σχέση τους και διέμεναν χωριστά, και κατά διαστήματα υπήρχαν περίοδοι επανασύνδεσης για μικρά χρονικά διαστήματα. Αναφέρει επίσης ότι στις 5/1/23 επήλθε οριστική διάσταση στη σχέση τους και πλέον δεν υπάρχει από πλευράς της οποιαδήποτε περίπτωση επανασυμβίωσης. (η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου). Στην παράγραφο 6 της ενόρκου δηλώσεως του ο καθ΄ου η αίτηση αναφέρει τα ακόλουθα: «Παραδέχομαι τις παραγράφους 3-6 της ένορκης δήλωσης της αιτήτριας». (η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου). Προκύπτει ότι ο καθ' ου η αίτηση παραδέχεται ότι η σχέση των διαδίκων αρκετές φορές διακόπηκε και διέμεναν χωριστά, ότι κατά διαστήματα επανασυνδέονταν για μικρά χρονικά διαστήματα και ότι η οριστική τους διάσταση επήλθε στις 5/1/
  1. Όπως ανέφερα ανωτέρω δεν διέλαθε τις προσοχής του Δικαστηρίου ότι σε άλλη παράγραφο της ενόρκου δηλώσεως του ο καθ΄ου η αίτηση σε αντίθεση με την ανωτέρω παραδοχή του σε σχέση με την ημερομηνία της διάστασης, τοποθετεί την οριστική διάσταση των διαδίκων στις 26/5/
  2. Σε κάθε περίπτωση αποτελεί κοινή θέση των διαδίκων ότι η οριστική διάσταση των διαδίκων επήλθε το έτος
  3. Η εξώδικη διευθέτηση τους σε σχέση με το θέμα της διατροφής της ανήλικης όπως φαίνεται από το τεκμήριο που κατέθεσε ο καθ' ου η αίτηση, έλαβε χώρα στις 20/9/21, έξι μήνες μετά τη γέννηση της ανήλικης, και προφανώς έγινε σε μια από τις περιόδους κατά την οποία οι διάδικοι λόγω των προβλημάτων που αντιμετώπιζαν ζούσαν χωριστά όπως παραδέχονται και οι δυο. Προκύπτει επίσης, μέσα από τις κοινές αναφορές τους ότι μετά την αναφερόμενη ημερομηνία, ήτοι την 20/9/21, επανασυμβίωσαν αφού η οριστική τους διάσταση επήλθε το έτος 2023 όπως δηλώνουν και οι δυο. Κατά την άποψη μου, δεν αποτελεί απόκρυψη εκ μέρους της αιτήτριας, και μάλιστα ουσιώδη απόκρυψη όπως προωθεί με την ένσταση του ο καθ' ου η αίτηση, η μη αναφορά της στην εν λόγω διευθέτηση η οποία έγινε σε περίοδο που οι διάδικοι προφανώς τελούσαν σε διάσταση, αφού ακολούθως επανασυνδέθηκαν και τα δεδομένα στη βάση των οποίων έγινε η αναφερόμενη διευθέτηση προφανώς και διαφοροποιήθηκαν. Ακόμη και να τίθετο ενώπιον του Δικαστηρίου κατά το χρόνο που εξέταζε το αίτημα της αιτήτριας για την έκδοση ή μη προσωρινού διατάγματος, ήτοι την 11/1/24, η αναφερόμενη διευθέτηση, δεν θα διαφοροποιούσε την κατάσταση αφού όπως ανέφερα μετά την εν λόγω διευθέτηση οι διάδικοι επανασυνδέθηκαν ενώ παράλληλα η ανήλικη κατά την έκδοση του επίδικου προσωρινού διατάγματος ήταν πλέον ηλικίας 3 ετών. Παραπονείται επίσης ο καθ' ου η αίτηση ότι η αιτήτρια απέκρυψε ότι ένα εκ των δυο του παιδιών είναι ανήλικο, ήτοι 17 ετών, για να δημιουργήσει την εντύπωση ότι δεν έχει άλλες οικονομικές υποχρεώσεις ο καθ' ου η αίτηση και να αξιώσει μεγαλύτερο ποσό ως διατροφή για την ανήλικη. Η αιτήτρια αναφέρει ότι τα ενήλικα τέκνα του αιτητή είναι ηλικίας 18 και 19 ετών, ενώ ο αιτητής αναφέρει ότι το ένα τέκνο του είναι ηλικίας 17 ετών, και το άλλο 19 και ότι στη βάση εξώδικης προφορικής διευθέτησης με την μητέρα των ανηλίκων καταβάλλει το ποσό των €200 μηνιαίως για τη διατροφή τους χωρίς να επισυνάψει οποιοδήποτε σχετικό τεκμήριο. Κανένας εκ των διαδίκων κάνει αναφορά στις ημερομηνίες γέννησης των ανηλίκων για να μπορεί το Δικαστήριο με ασφάλεια να καταλήξει αν ο ένας εκ των δυο υιών του καθ΄ου η αίτηση είναι ενήλικος, ήτοι 18 ετών όπως ισχυρίζεται η αιτήτρια, ή ανήλικος, ήτοι 17 ετών όπως ισχυρίζεται ο καθ' ου η αίτηση. Εν πάση όμως περιπτώσει το βάρος απόδειξης έχει η αιτήτρια. Οι ισχυρισμοί αμφοτέρων των διαδίκων ότι συνεισφέρουν για την κάλυψη εξόδων των ανήλικων τέκνων τους, και ο ισχυρισμός του καθ' ου αίτηση περί καταβολής μηνιαίας δόσης για τη εξόφληση δανείου για την απόκτηση κατοικίας, σε κάθε περίπτωση δεν θα ληφθούν υπόψιν από το Δικαστήριο αφού όπως είναι νομολογημένο η διατροφή των ανηλίκων προέχει οποιασδήποτε άλλης τυχόν υποχρέωσης έχουν οι διάδικοι. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Καταλήγοντας, κρίνω σκόπιμο να υπενθυμίσω ότι η αιτήτρια με τη μονομερή της αίτηση ζητούσε όπως ρυθμιστεί προσωρινά η συνεισφορά του καθ' ου η αίτηση στο ποσό των €
  4. Το Δικαστήριο όμως καθόρισε τη συνεισφορά του καθ' ου η αίτηση στο ποσό των €350 για το ανήλικο τέκνο του, γεγονός το οποίο υποδηλώνει ότι το Δικαστήριο κατά την αξιολόγηση του αιτήματος της αιτήτριας, εφαρμόζοντας τις αρχές της νομολογίας, στάθμισε το εύλογο των κονδυλίων, εξασκώντας περαιτέρω τη δική του κρίση και την κοινή λογική και πείρα της ζωής για τον προσδιορισμό των αναγκών του ανηλίκου και όχι τα ποσά τα οποία αξίωνε η αιτήτρια. (Παναγιώτου v Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ.625, Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδης
(1998)1 Α.Α.Δ. 625 και Δημητρίου V. Περδίου
(2005)1 Α.Α.Δ. 1418). Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, δεν είναι το κατάλληλο σημείο να προβεί το Δικαστήριο σε ακριβή ευρήματα ως προς το ύψος των εισοδημάτων εκάστου διαδίκου, τη δυνατότητα αυτών να κερδίζουν υψηλότερα ενδεχομένως εισοδήματα, αλλά ούτε και να καταλήξει σε ακριβή ευρήματα ως προς τα έξοδα της ανήλικης θυγατέρας τους. Χωρίς να καταλήγω σε ευρήματα, δεδομένου ότι πρόκειται για ενδιάμεση αίτηση, με μια επιφανειακή εξέταση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου, ως ανωτέρω καταγράφεται, κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλείνει υπέρ της έγκρισης της αίτησης. Χωρίς επίσης να καταλήγω σε ευρήματα, εκ πρώτης όψεως, από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου και παρέμεινε αναντίλεκτη, φαίνεται ότι ο καθ' ου η αίτηση έχει ακόμη ένα ανήλικο τέκνο από προηγούμενο γάμο του και η συνεισφορά του στην διατροφή του αποτελεί εκ του νόμου υποχρέωση του, παρά το γεγονός ότι δεν επισύναψε οποιοδήποτε τεκμήριο που να αποδεικνύει ότι καταβάλλει το ποσό το οποίο ισχυρίζεται ότι καταβάλλει ως η εξώδικη διευθέτηση του με την πρώην σύζυγο του. Δεδομένων όμως όσων ανωτέρω ανέφερα, κρίνω ότι για σκοπούς προσωρινού διατάγματος το ποσό των €300 μηνιαίως είναι εύλογο υπό τις περιστάσεις. Στην σχετικά πρόσφατη απόφαση ημερ.1/6/2023, του Δ.Ο.Δ η οποία εκδόθηκε στα πλαίσια της Έφεσης Αρ. 23/22, μεταξύ Γ.Μ.-Β.Σ αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Σε κάθε περίπτωση, διαταγή για αναδρομική ισχύ είναι καλύτερα να εκδίδεται στα πλαίσια της κυρίως Αίτησης Διατροφής, όπου αξιοποιούνται όλα τα δεδομένα που βρίσκονταν ενώπιον του Δικαστηρίου και όχι στις περιπτώσεις των προσωρινών διαταγμάτων τα οποία στοχεύουν στην κάλυψη άμεσων και επείγουσων αναγκών.» Συνακόλουθα, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 11/1/24 τροποποιείται με μείωση του ποσού της διατροφής που διατάσσεται ο καθ' ου η αίτηση να καταβάλλει στην αιτήτρια στο ποσό των €300 μηνιαίως, από 1.6.2024 και κάθε αντίστοιχη μέρα κάθε επόμενου μήνα ως συνεισφορά του στη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας του Α.Σ. Το προσωρινό διάταγμα θα ισχύει μέχρι πλήρους αποπεράτωσης της κυρίως αίτησης ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Εν' όψει της κατάληξης μου, ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια, τα ¾ των εξόδων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας και εναντίον του καθ' ου η αίτηση και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) .................................... Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.