Γ.Σ ν. Κ. Κ., Αρ. Αίτησης: 128/2021, 21/5/2024

(7)συνεχόμενες ημέρες αφού προηγηθεί συνεννόηση μεταξύ των διαδίκων. Ως προς την παραλαβή και παράδοση του ανήλικου διατάσσεται ο καθ΄ου η αίτηση να παραλαμβάνει τον ανήλικο από την κατοικία της αιτήτριας και να επιστρέφει αυτόν στην κατοικία της, κατά τη λήξη του πιο πάνω δικαιώματος επικοινωνίας του, ενώ η αιτήτρια διατάσσεται να παραδίδει από την κατοικία της το ανήλικο στον καθ' ου η αίτηση για σκοπούς επικοινωνίας του, ως ανωτέρω αναφέρεται και παραλαμβάνει αυτόν στο ίδιο μέρος κατά τη λήξη του δικαιώματος επικοινωνίας του καθ' ου η αίτηση. Με την υπό κρίση αίτηση η οποία καταχωρήθηκε στις 20/10/2022, η αιτήτρια αιτείται τη σύλληψη, φυλάκιση, επιβολή προστίμου ή κατασχέσεως περιουσίας του καθ'ου η αίτηση λόγω παράλειψης του να συμμορφωθεί προς το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 1/6/2021 στην υπόθεση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αίτηση. Ο καθ' ου η αίτηση, στις 18/9/2023 καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης. Η διαδικασία ολοκληρώθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων. Η αιτήτρια στην ένορκη δήλωσή της, η οποία υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση αναφέρει μεταξύ άλλων ότι με τον καθ' ου η αίτηση διατηρούσαν σχέση, συμβίωναν και από τη σχέση τους απέκτησαν ένα τέκνο το οποίο γεννήθηκε στις 29/8/2015, τον οποίο ο καθ΄ου η αίτηση αναγνώρισε εκούσια. Την 1/6/2021, στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης εκδόθηκε εκ συμφώνου τελικό διάταγμα με το οποίο ρυθμίστηκε η άσκηση της γονικής μέριμνας του ανήλικου τέκνου των διαδίκων. Επισυνάπτει αντίγραφο του αναφερόμενου διατάγματος ως τεκμήριο

1. Αναφέρει ότι ο καθ΄ου η αίτηση έλαβε γνώση του εν λόγω διατάγματος κατά την ημερομηνία έκδοσης του, αφού ήταν παρών στο Δικαστήριο, ενώ ακολούθως το εν λόγω διάταγμα επιδόθηκε προσωπικά στον καθ' ου η αίτηση στις 26/9/
2. Επισυνάπτει ως τεκμήριο 2 αντίγραφο της ένορκης δήλωσης επίδοσης του διατάγματος στον καθ΄ου η αίτηση. Στις 18/9/2022, και ώρα 4μ.μ ενώ ο καθ΄ου η αίτηση όφειλε δυνάμει του διατάγματος ημερομηνίας 1/6/2021 να επιστρέψει τον ανήλικο στην κατοικία της στην οδό [ ], αρνήθηκε να το πράξει και το κατακρατεί μέχρι σήμερα. Ειδικότερα, συνεχίζει η αιτήτρια, το Σάββατο 17/9/2022, περί η ώρα 10μ.μ και ενώ ο ανήλικος βρισκόταν με τον καθ΄ου η αίτηση, ο καθ' ου η αίτηση επικοινώνησε τηλεφωνικώς με την μητέρα της αιτήτριας στη οποία ανέφερε ότι δεν πρόκειται να επιστρέψει το παιδί στο σπίτι, ότι θα την σκοτώσει αν μάθει ότι θυμώνει στο ανήλικο και την εξύβρισε. Κατά την διάρκεια της τηλεφωνικής επικοινωνίας ακουγόταν από πίσω ο ανήλικος να κλαίει και να φωνάζει «οι παπά σε παρακαλώ» και όπως επίσης αναφέρει η αιτήτρια όλα αυτά τα άκουσε και η ίδια η οποία ήταν μαζί με τη μητέρα της η οποία είχε σε ανοικτή ακρόαση το τηλέφωνο. Η αιτήτρια προσπάθησε να εξηγήσει στον καθ΄ου η αίτηση ότι ουδέποτε θύμωσε στο ανήλικο αδικαιολόγητα και ο καθ΄ου η αίτηση έκλεισε το τηλέφωνο χωρίς να ακούσει. Την επόμενη ημέρα, ήτοι την Κυριακή 18/9/2022 και ώρα 4μ.μ ο καθ' ου η αίτηση έπρεπε να επιστρέψει το ανήλικο στην οικία της αιτήτριας, σύμφωνα με τις πρόνοιες του εκ συμφώνου εκδοθέντος διατάγματος ημερομηνίας 1/6/
3. Όταν παρήλθε η ώρα που έπρεπε να παραδώσει το ανήλικο ο καθ' ου η αίτηση, αλλά δεν το έπραξε, η αιτήτρια προσπάθησε να επικοινωνήσει μαζί του αλλά αυτό δεν κατέστη δυνατό αφού ο καθ' ου η αίτηση την είχε αποκλείσει από τις επαφές του. Για το λόγο αυτό, επικοινώνησε τηλεφωνικώς η μητέρα της αιτήτριας με την μητέρα του καθ΄ου η αίτηση, με την οποία διαμένει ο καθ΄ου η αίτηση, και τόσο ο καθ΄ου η αίτηση όσο και η μητέρα του καθ΄ου η αίτηση ανέφεραν στην μητέρα της αιτήτριας ότι δεν πρόκειται να επιστρέψουν το ανήλικο και καλά θα κάνει να μην αποταθεί στο Δικαστήριο ή στην Αστυνομία γιατί έχουν σκοπό να την καταστρέψουν. Την ίδια μέρα, περί τις 4:30μ.μ η αιτήτρια αποτάθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Μονής και προέβη σε καταγγελία για το περιστατικό προσκομίζοντας αντίγραφο του διατάγματος ημερομηνίας 1/6/
4. Κατά την παραμονή της στο Σταθμό, ο Αστυνομικός Μ.Κ προσπάθησε να επικοινωνήσει τηλεφωνικώς με τον καθ' ου η αίτηση χωρίς επιτυχία. Ακολούθως ο εν λόγω αστυνομικός επικοινώνησε με την μητέρα του καθ' ου η αίτηση, μίλησε με τον καθ΄ου η αίτηση και του ανέφερε ότι είναι υποχρεωμένος να επιστρέψει τον ανήλικο στο σπίτι της αιτήτριας σύμφωνα με τις πρόνοιες του διατάγματος ημερομηνίας 1/6/
5. Ο καθ' ου η αίτηση ανέφερε στον Αστυνομικό ότι δεν πρόκειται να επιστρέψει τον ανήλικο στην αιτήτρια, ότι ενημέρωσε σχετικά το Γραφείο Ευημερίας και προφασίστηκε ότι η αιτήτρια ασκεί βία στο ανήλικο και έχει σκοπό να προβεί σε σχετικά μέτρα. Για το εν λόγω περιστατικό δόθηκε κατάθεση από την αιτήτρια στον Αστυνομικό Σταθμό [ ]. Την Δευτέρα 19/9/2022 το πρωί, η αιτήτρια ενημέρωσε την διευθύντρια του Δημοτικού Σχολείου στο οποίο φοιτά ο ανήλικος ότι ο καθ' ου η αίτηση δεν της επέστρεψε τον ανήλικο, ενώ μόλις τελείωσε από την εργασία της μετέβη στον Αστυνομικό Σταθμό [ ] στο Τμήμα Βίας στην Οικογένεια και προέβη σε καταγγελία εναντίον του καθ' ου η αίτηση για τις απειλές που δέχθηκε. Επισυνάπτει ως τεκμήριο 3, βεβαίωση από το Τμήμα Βίας στην Οικογένεια ημερομηνίας 19/9/
6. Την Τρίτη 20/9/2022, το πρωί, η αιτήτρια βρήκε στον ανεμοθώρακα του οχήματος της δυο ξύλα τα οποία σχημάτιζαν τον σταυρό τα οποία, όπως αναφέρει, είναι σίγουρη ότι τα τοποθέτησε ο καθ' ου η αίτηση για να την εκφοβίσει αφού όπως αναφέρει ίδιο περιστατικό από πλευράς του καθ' ου η αίτηση συνέβη λίγο μετά που η αιτήτρια γέννησε το ανήλικο τέκνο τους, το οποίο αρχικά ο καθ΄ου η αίτηση δεν ήθελε να αναγνωρίζει και έτσι το ανήλικο δηλώθηκε αρχικά αγνώστου πατρός. Καταθέτει ως τεκμήριο 4 αντίγραφο φωτογραφίας που λήφθηκε από την ίδια στις 20/9/2022 στην οποία φαίνονται τα ξύλα στο αυτοκίνητο. Στις 5/10/2022, η αιτήτρια κατήγγειλε το αναφερόμενο περιστατικό στην Αστυνομία και καταθέτει ως τεκμήριο 5 βεβαίωση ημερομηνίας 5/10/
7. Από την Κυριακή 18/9/2022 και μέχρι σήμερα αναφέρει η αιτήτρια επισκέπτεται καθημερινά σχεδόν τον Αστυνομικό Σταθμό [ ] και ζητά να μεριμνήσουν να της επιστραφεί το ανήλικο τέκνο της και καταθέτει ως τεκμήριο 6 βεβαίωση καταγγελίας από τον Αστυνομικό Σταθμό [ ] ημερομηνίας 5/10/
8. Ο καθ' ου η αίτηση όπως αναφέρει η αιτήτρια, εμποδίζει την ομαλή και συνεχή φοίτηση του ανήλικου στο σχολείο και επηρεάζει την εκπαίδευση του αφού ο ανήλικος από τις 19/9/2022 μέχρι σήμερα με εξαίρεση δυο μέρες, ήτοι στις 6/10/2022 και 7/10/2022, δεν πηγαίνει σχολείο. Καταθέτει ως τεκμήριο 7 βεβαίωση φοίτησης του ανηλίκου από το Δημοτικό Σχολείο [ ] ημερομηνίας 13/10/
9. Όπως ενημερώθηκε η αιτήτρια από την διευθύντρια και τις δασκάλες του Δημοτικού σχολείου, στις 6/10/2022 και 7/10/2022, το ανήλικο μετέβη στο σχολείο απεριποίητος με λερωμένα ρούχα και ήταν τρομοκρατημένος, φοβισμένος και εμφανώς επηρεασμένος αρνητικά από το περιβάλλον στο οποίο βρίσκεται τον τελευταίο μήνα και ενόψει της απουσίας της μητρικής φροντίδας και στοργής αφού παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες της να επικοινωνήσει μαζί του έστω και τηλεφωνικώς, αυτό δεν κατέστη δυνατό αφού ο καθ' ου η αίτηση προβάλλει προσκόμματα. Όπως αναφέρει η αιτήτρια, η δικηγόρος της, απέστειλε σχετικές επιστολές στον Αστυνομικό Σταθμό Μονής και στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού στο Τμήμα Οικογενειακής Βίας, με τις οποίες ενημέρωνε και γραπτώς για τα πιο πάνω γεγονότα και με τις οποίες κάλεσε επανειλημμένως μεταξύ άλλων την αστυνομία όπως προβεί στις δέουσες ενέργειες και όπως μεριμνήσει για την επιστροφή του ανηλίκου. Οι εν λόγω επιστολές κοινοποιήθηκαν και στο Γραφείο Ευημερίας με τους οποίους η αιτήτρια είχε συνεχή τηλεφωνική επικοινωνία και συγκεκριμένα με την Λειτουργό κα Χ.Π. Καταθέτει ως τεκμήριο 8 επιστολές ημερομηνίας 20/9/2022, 22/9/2022 και 28/9/2022 με αποδεικτικά αποστολής. Όπως ενημερώθηκε από την δικηγόρο της έλαβε απάντηση μόνο από τον Αστυνομικό Σταθμό Μονής μέσω επιστολής ημερομηνίας 3/10/2022 με την οποία την ενημέρωσαν ότι τα παράπονα και οι καταγγελίες της αιτήτριας διερευνώνται. Καταθέτει ως τεκμήριο 9 επιστολή ημερομηνίας 3/10/2022 του Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού. Η αιτήτρια είναι πεπεισμένη ότι ενόψει της κατάστασης που δημιουργήθηκε η ψυχολογική κατάσταση του ανηλίκου επηρεάστηκε δυσμενώς και γνωρίζοντας τον καθ' ου η αίτηση είναι σίγουρη ότι προσπαθεί να στρέψει το ανήλικο εναντίον της αφού πολλές φορές το ανήλικο όταν επέστρεφε στο σπίτι από τον καθ΄ου η αίτηση ήταν επιθετικό προς την ίδια στην οποία μετέφερε άσχημα λόγια και βρισιές που έλεγαν για την αιτήτρια ο καθ΄ου η αίτηση και η μητέρα του, ενώ όπως πολλές φορές της ανέφερε ο ανήλικος κατά τη διαμονή του με τον καθ΄ου η αίτηση έβλεπε ταινίες ακατάλληλου περιεχομένου. Η αιτήτρια αναφέρει ότι ουδέποτε άσκησε βία στον ανήλικο σε αντίθεση με τον καθ' ου η αίτηση ο οποίος όπως την ενημέρωνε ο ανήλικος ήταν βίαιος απότομος και επιθετικός με τον ανήλικο, ενώ τσακωνόταν με την μητέρα του και την έβριζε στην παρουσία του ανηλίκου. Παρά το γεγονός ότι η αιτήτρια γνώριζε τα αναφερόμενα περιστατικά δεν επιθυμούσε σε καμία περίπτωση να αποκόψει την επικοινωνία του καθ' ου η αίτηση με τον ανήλικο αλλά σε καμία περίπτωση δεν επιθυμούσε και δεν επιθυμεί να διαμένει μαζί του ο ανήλικος. Ο καθ' ου η αίτηση στο παρελθόν ανέφερε στην αιτήτρια ότι θα διεκδικήσει τη φύλαξη του ανηλίκου με σκοπό να την εκδικηθεί ξέροντας την αδυναμία που έχει στον ανήλικο υιό τους. Τέλος η αιτήτρια αναφέρει ότι ο καθ' ου η αίτηση συνεχίζει μέχρι σήμερα να μην συμμορφώνεται με το διάταγμα ημερομηνίας 1/6/2021 και να κατακρατεί παράνομα τον ανήλικο, ότι με τις πράξεις και παραλείψεις του παρεμποδίζει ηθελημένα την εφαρμογή του διατάγματος επικοινωνίας με τον ανήλικο και ότι οι ενέργειες του καθ΄ου η αίτηση συνιστούν κατάφορη παραβίαση του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 1/6/2021 και περιφρόνηση του Δικαστηρίου η οποία επιβάλλει την τιμωρία του καθ΄ου η αίτηση. Στην ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης του, ο καθ' ου η αίτηση προβάλλει ως λόγους ένστασης ότι η αιτήτρια, εσκεμμένα προσπαθεί να παραπλανήσει το Δικαστήριο για να πετύχει την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αφού με την ένορκη δήλωση εισάγει γεγονότα άσχετα με την αίτηση, ότι παρέλειψε να παρουσιάσει ουσιαστικά γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι δεν τηρούνται οι ουσιαστικές και τυπικές προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αφού οι ισχυριζόμενες συγκεκριμένες ημερομηνίες παρακοής του διατάγματος έλαβαν χώρα πριν την προσωπική επίδοση του διατάγματος στον καθ' ου η αίτηση, άλλες δε αναφορές της αιτήτριας είναι αόριστες, και ότι η αιτήτρια παραλείπει να διατυπώσει στην αίτηση της σε τι συνίσταται η ισχυριζόμενη παρακοή καθώς και λεπτομέρειες του ισχυριζόμενου αδικήματος παρακοής του Διατάγματος του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου η όλη διαδικασία δεν μπορεί να συνεχιστεί λόγω ουσιαστικού και τυπικού κωλύματος. Στην ένορκο δήλωση του η οποία υποστηρίζει την ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης του, ο καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι η ένορκη δήλωση της αιτήτριας η οποία υποστηρίζει την αίτηση της είναι ελλιπής και δεν στοιχειοθετεί εναντίον του το αδίκημα της παρακοής του διατάγματος του Δικαστηρίου ως οιωνοί ποινική διαδικασία, ότι επί της αιτήσεως της η αιτήτρια δεν αναφέρει επακριβώς σε τι συνίσταται η παρακοή του εν λόγω διατάγματος ούτε και αναφέρονται λεπτομέρειες του ισχυριζόμενου αδικήματος της παρακοής διατάγματος του Δικαστηρίου και η εν λόγω παράλειψη έχει θανατηφόρα κατάληξη. Αρνείται και απορρίπτει όλους τους ισχυρισμούς της αιτήτριας ότι δήθεν παρακούει το διάταγμα του Δικαστηρίου και αναφέρει ότι συγκεκριμένα στις 17/9/2022, το ανήλικο τέκνο τους τον ενημέρωσε ότι η αιτήτρια ασκούσε επανειλημμένα σωματική και ψυχολογική βία σε βάρος του, ότι τον κτυπούσε και τον κλείδωνε σε δωμάτιο χωρίς φως με σκοπό να τον τρομοκρατήσει και ότι η αιτήτρια εκφόβιζε τον ανήλικο ότι αν έλεγε στον καθ' ου η αίτηση οτιδήποτε δεν θα του επέτρεπε να επικοινωνήσει μαζί του. Καταθέτει ως τεκμήριο 1 βεβαίωση σχετικής καταγγελίας του εναντίον της αιτήτριας στον Αστυνομικό Σταθμό Λεμεσού στις 20/9/2022 και αναφέρει ότι εναντίον της αιτήτριας εξετάζεται υπόθεση βίας στην οικογένεια. Αναφέρει επίσης ότι όλες οι ισχυριζόμενες από την αιτήτρια, συγκεκριμένες ημερομηνίες, στις παραγράφους 8-16 για δήθεν εκ μέρους του παρακοή του διατάγματος του Δικαστηρίου έλαβαν χώρα, πάντοτε με τους ισχυρισμούς της αιτήτριας, πριν την προσωπική επίδοση του διατάγματος προς τον ίδιο και άλλες αναφορές της αιτήτριας περί ισχυριζόμενης παρακοής είναι αόριστες και δεν στοιχειοθετούν σε βάρος του παρακοή διατάγματος. Ο καθ΄ου η αίτηση αναφέρει τέλος ότι η αιτήτρια με την ένορκο της δήλωση εισάγει άσχετα με την αίτηση γεγονότα τα οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει και ή αγνοήσει και ζητά απόρριψη της αίτησης ως καταχρηστικής, ενοχλητικής και άνευ αντικειμένου με έξοδα σε βάρος της αιτήτριας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ-ΚΑΤΑΛΗΞΗ Σύμφωνα με τη νομολογία, η παρακοή διαταγμάτων του Δικαστηρίου υποσκάπτει την απονομή της δικαιοσύνης. Στην απόφαση Krashias Shoe Factory Ltd v. Adidas

(1989)1 (Ε) A.A.Δ. 750, ο πρώην Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γ. Μ. Πικής τόνισε τα ακόλουθα (σελ. 758): «Η υπακοή στα διατάγματα των Δικαστηρίων αποτελεί θεμέλιο λίθο του κράτους δικαίου». Ο τότε Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κ. Παμπαλλής, στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου Μαυρονικόλα ν. Ξάνθου

(2011)1 (Α) ΑΑΔ 293 τόνισε τα ακόλουθα (σελ. 297): «Πιστεύουμε ότι δεν θα ήταν πλεονασμός να επιβεβαιώσουμε, για μια ακόμη φορά, την αναγκαιότητα συμμόρφωσης προς δικαστικά διατάγματα. Σε αντίθετη περίπτωση το κράτος δικαίου, επί του οποίου θεμελιώνονται τα δικαιώματα και υποχρεώσεις των ατόμων και εδράζεται η απαίτηση του κοινωνικού συνόλου, για εφαρμογή του νόμου και της τάξης σε μια δημοκρατική κοινωνία, θα κατέρρεε. Photiou v. HadjiForados

(1998)1 C.L.R 384 ». Η ιδιόμορφη φύση της διαδικασίας για καταφρόνηση έχει επεξηγηθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά

(1993)1 ΑΑΔ 309 με το πιο κάτω απόσπασμα: «Παρά τον αστικό χαρακτήρα της διαδικασίας για καταφρόνηση και τον μανδύα της πολιτικής δικαιοδοσίας που την περιβάλλει το αίτημα για καταδίκη για ανυπακοή διατάγματος του δικαστηρίου αποβλέπει στην τιμωρία του παραβάτη. Κατά συνέπεια η αίτηση για καταδίκη προσλαμβάνει το χαρακτήρα κατηγορίας η απόδειξη της οποίας υπόκειται στους κανόνες που διέπουν την απόδειξη ποινικού αδικήματος, δηλαδή απόδειξη της κατηγορίας γενικά και των συστατικών της στοιχείων ειδικά, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας.» Το άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου 1960 (Ν.14/60), το οποίο τιτλοφορείται «Εξαναγκασμός υποταγής σε διατάγματα», είναι δικαιοδοτικό και προσδιορίζει τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την τιμωρία προσώπων για την παρακοή διαταγμάτων, αναφέρει τα ακόλουθα: «Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον θα έχη εξουσίαν να εξαναγκάζη εις υπακοήν προς οιονδήποτε διάταγμα εκδοθέν υπ' αυτού, διατάττον ή απαγορεύον την εκτέλεσιν οιασδήποτε πράξεως, διά προστίμου ή φυλακίσεως ή μεσεγγυήσεως πραγμάτων. Και το δικαστήριον δύναται επιπροσθέτως να επιδικάση εις το πρόσωπον προς το συμφέρον του οποίου εξεδόθη το διάταγμα τοιούτον ποσόν υπό μορφήν αποζημιώσεως, ως το δικαστήριον δύναται να θεωρήση πρέπον. Νοείται ότι έκαστο δικαστήριο θα έχει εξουσία τιμωρίας για παρακοή ή και εξαναγκασμού σε υπακοή σ' οποιοδήποτε διάταγμά του στις περιπτώσεις που αφορούν διάδικο σε δικαστική διαδικασία αλλά και στις περιπτώσεις που αφορούν οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, νοουμένου ότι αυτό έλαβε γνώση του διατάγματος και εν γνώσει του και ηθελημένα παροτρύνει ή συνεργεί στη μη υπακοή διατάγματος». Η άσκηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου σε υποθέσεις τέτοιας φύσεως ρυθμίζεται από την Δ.42Α των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Η συγκεκριμένη διάταξη αναφέρει τις δικονομικές προϋποθέσεις που απαιτούνται για την ενεργοποίηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου σύμφωνα με το άρθρο 42 του Ν.14/60. Η Δ.42Α αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα εξής: «1. Where any order is issued by any Court directing any act to be done or prohibiting the doing of any act there shall be endorsed by the Registrar on the copy of it, to be served on the person required to obey it, a memorandum in the words or to the effect following: "If you, the within-named A.B., neglect to obey this order, by the time therein limited, you will be liable to be arrested and to have your property sequestered." 2. An office copy of the order shall be served on the person to whom the order is directed. The service shall, unless otherwise directed by the Court or a Judge, be personal. 3.

(1)Where such an order has been issued by any Court and the person directed to do or prohibited from doing an act (hereinafter referred to as "the respondent") refuses or neglects to do or abstain from doing it, according to the directions of such order, the person in whose favour such order has been given (hereinafter referred to as "the applicant") may apply to the Court for a writ of attachment.

(2)Such an application shall be made by summons supported by affidavit and an office copy thereof shall, unless otherwise directed by the Court or Judge, be served on the respondent personally. But the Court or a Judge, if satisfied that the delay caused by proceeding in the aforesaid way would or might entail irreparable or serious mischief, may make an order ex parte upon such terms as to costs or otherwise, and subject to such undertaking, if any, as the Court or Judge may think just; and any party affected by such order may move to set it aside. 4. On the return day of the summons, if the respondent does not attend and the Court is satisfied that he has been duly served, the Court may order that a writ of attachment be issued against him» Συνεπώς, με βάση τη Δ.42 Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, οι προϋποθέσεις για την καταδίκη προσώπου για παρακοή διατάγματος είναι οι ακόλουθες: (α) η ύπαρξη διατάγματος, (β) η ύπαρξη της αναγκαίας οπισθογράφησης, (γ) η προσωπική επίδοση του διατάγματος και (δ) η προσωπική επίδοση της αίτησης παρακοής (βλ. Μαρκίδης

(1991)1 ΑΑΔ 401, Halin v. Timur κ.ά.

(2005)1 (α) ΑΑΔ 424, Ονουφρίου ν. Bye

(2007)1 (Α) ΑΑΔ 371). Οι πιο πάνω προϋποθέσεις συνοψίζονται στο Κεφ.13 του συγγράμματος Ερωτοκρίτου & Αρτέμη, ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ, σελ. 403, όπου παρατίθεται και συνοψίζεται η σχετική νομολογία επί του θέματος. Επιγραμματικά αναφέρεται ότι πρωτίστως θα πρέπει να καταδειχθούν τα ακόλουθα: α) Η ύπαρξη επιβλητού (enforceable) διατάγματος, β) το οποίο θα πρέπει να περιέχει σαφείς και καθαρούς όρους ως προς τις συμφωνηθείσες και αναμενόμενες από τους διαδίκους ενέργειες ώστε να μην αφήνεται αμφιβολία ως προς το ποιες πράξεις απαγορεύονται και υπό ποια ιδιότητα, γ) το οποίο έχει δεόντως οπισθογραφηθεί και επιδοθεί προσωπικά στον καθ' ου η αίτηση και δ) ο καθ' ου η αίτηση σκόπιμα παρήκουσε το διάταγμα, να αποδειχθεί δηλαδή ηθελημένη ανυπακοή ή άλλως πως πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος. Όπως αναφέρεται στην υπόθεση Krashias (ανωτέρω, σελ. 761, 763): «... η πρόνοια για προσωπική επίδοση του οπισθογραφημένου διατάγματος είναι επιτακτική (εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά). Για τους ίδιους λόγους δεν είναι επιτρεπτή η παρέκκλιση από τις διατάξεις για προσωπική επίδοση της αίτησης για παρακοή η οποία επιβάλλεται από τον Κ.3 της Δ.42 Α. ..................................... Η Δ.42Α. καθιστά την προσωπική επίδοση τόσο του οπισθογραφημένου διατάγματος όσο και της αίτησης, απαρέγκλιτο όρο για την καταδίκη προσώπου για την παρακοή διατάγματος». Στην απόφαση Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου

(2003)1(Β) ΑΑΔ 1085 τονίστηκαν τα εξής (σελ. 1089): «Στην Antonis Mouzouris and Another v. Xylophagou Plantations Ltd

(1977)1 CLR 287, διευκρινίστηκε και, σε σειρά μεταγενέστερων αποφάσεων βεβαιώθηκε ότι η επίδοση συντεταγμένου διατάγματος δικαστηρίου, οπισθογραφημένου με προειδοποίηση για τις συνέπειες που ενέχει η παρακοή του, αποτελεί προϋπόθεση για τη στοιχειοθέτηση κατηγορίας για παρακοή του υπό κρίση διατάγματος του Δικαστηρίου». (η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου). Το Δικαστήριο θα εξετάσει κατά προτεραιότητα τον λόγο ένστασης του καθ' ου η αίτηση που αφορά στην μη τήρηση των ουσιαστικών και τυπικών προϋποθέσεων, αφού οι ισχυριζόμενες συγκεκριμένες ημερομηνίες παρακοής του Διατάγματος έλαβαν χώρα πριν την προσωπική προς τον καθ΄ου η αίτηση επίδοση του διατάγματος άλλες δε αναφορές της αιτήτριας είναι αόριστες. Όπως αναφέρει στην ένορκο της δήλωση η αιτήτρια, το διάταγμα ημερομηνίας 1/6/2021, επιδόθηκε προσωπικά στον καθ' ου η αίτηση στις 26/9/22, και επισυνάπτει την ένορκη δήλωση επίδοσης του επιδότη ως τεκμήριο Β. Ο καθ' ου η αίτηση αναφέρει στην ένορκο του δήλωση, ότι οι ημερομηνίες στις οποίες αναφέρεται η αιτήτρια στις παραγράφους 8-16 της ενόρκου δηλώσεως της για την ισχυριζόμενη εκ μέρους του παρακοή του διατάγματος, έλαβαν χώρα πριν την προσωπική επίδοση προς τον ίδιο του διατάγματος ενώ άλλες αναφορές της αιτήτριας περί ισχυριζόμενης παρακοής είναι αόριστες και δεν στοιχειοθετούν σε βάρος του παρακοή. Μελετώντας την ένορκο δήλωση της αιτήτριας διαπιστώνω ότι, αναφέρεται σε τρεις συγκεκριμένες ημερομηνίες, ήτοι την 18/9/2022, 19/9/2022 και 20/9/2022, στις οποίες περιγράφει γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν κατά την θέση της την εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση παρακοή του διατάγματος ημερομηνίας 1/6/2021. Επαναλαμβάνω ότι η προσωπική επίδοση του διατάγματος προς τον καθ΄ου η αίτηση έγινε στις 26/9/2022. Δεν εξειδικεύτηκε από την αιτήτρια κάποια ενέργεια του καθ' ου η αίτηση που κατ' ισχυρισμό ακολούθησε της επίδοσης του διατάγματος προς τον καθ' ου η αίτηση μέχρι την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. Στην απόφαση Ονουφρίου ν. Bye

(2007)1 (Α) ΑΑΔ 371) αποφασίστηκε ότι: «Είναι ουσιώδες πως η πράξη παρακοής πρέπει να ακολουθεί την επίδοση του διατάγματος. Στην εξεταζόμενη υπόθεση δεν έχει εξειδικευθεί κάποια ενέργεια της εφεσίβλητης για παρακοή του διατάγματος μετά τις 2/7/04, δηλαδή μετά την ημερομηνία της επίδοσης». Η γενική αναφορά της αιτήτριας στην ένορκο της δήλωση ότι ο καθ' ου η αίτηση συνεχίζει μέχρι σήμερα (προφανώς εννοεί μέχρι την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης) να μην συμμορφώνεται με το διάταγμα και να κατακρατεί παράνομα τον ανήλικο, χωρίς οποιαδήποτε εξειδίκευση των ενεργειών και ή παραλείψεων του καθ' ου η αίτηση δεν την βοηθά στην στοιχειοθέτηση του αιτήματος της. Στην υπόθεση Krashias (ανωτέρω) ο κ. Πικής, Δ. (ως ήταν τότε) ανέφερε τα ακόλουθα (σελ.761): «Η φύση της διαδικασίας και οι κυρώσεις που μπορεί να προκύψουν, επιβάλλουν, όπως έχει επανειλημμένα διακηρυχθεί, τη σχολαστική τήρηση των δικονομικών κανόνων που διέπουν την άσκηση της δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο 42.» Στη βάση των όσων ανέφερα ο αναφερόμενος λόγος ένστασης του καθ΄ου η αίτηση γίνεται αποδεκτός. Δεδομένων των όσων ανωτέρω αναφέρθηκαν, λαμβάνοντα υπόψιν ότι, από την ίδια τη φύση της διαδικασίας παρακοής ως οιωνοί ποινικής, αναφύεται η ανάγκη πλήρους και αποτελεσματικής διαπίστωσης ύπαρξης των πιο πάνω αναφερόμενων προϋποθέσεων, επί ποινή ακυρότητας της διαδικασίας, κρίνω ότι οι ημερομηνίες στις οποίες αναφέρεται η αιτήτρια στην ένορκο της δήλωση η οποία υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση της, είναι προγενέστερες της επίδοσης του εκ συμφώνου εκδοθέντος διατάγματος ημερομηνίας 1/6/21 προς τον καθ΄ου η αίτηση, γεγονός το οποίο αναπόφευκτα οδηγεί σε απόρριψη της υπό κρίση αίτησης. Αναφορικά με το θέμα των εξόδων της αίτησης, ο γενικός κανόνας είναι ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα της δίκης, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής εφόσον δεν είναι αποδεκτή η αποστέρηση των εξόδων του επιτυχόντα διαδίκου χωρίς αποχρώντα λόγο (βλ. μεταξύ άλλων Glykis v. Ioannides (1959 - 1960) 24 C.L.R. 220, Krashias Shoe Factory v. Adidas

(1989)1(E) A.A.Δ.750, Φιλίππου ν. Φιλίππου

(1990)1 Α.Α.Δ. 890, Θρασυβούλου ν. Arto Estates Ltd

(1993)1 A.A.Δ. 12, Ορφανίδης ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ

(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 874 και Transmarine Shipping Ltd ν. Ονουφρίου κ.ά.

(2010)1 Α.Α.Δ. 419). Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Κυριάκου ν. Φιλική

(2001)1 Α.Α.Δ. 416 η δικονομική συμπεριφορά ενός επιτυχόντα διάδικου - εφόσον αιτιολογείται - μπορεί να τον αποκλείσει από το όφελος των εξόδων. (βλ. επίσης και Τουμαζίδης ν. El Alem κ.ά.

(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 984). Όπως φαίνεται από τον φάκελο της υπόθεσης, η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 20/10/2022 και η ειδοποίηση ένστασης του καθ' ου η αίτηση στις 18/9/2023, έντεκα δηλαδή μήνες μετά. Η καθυστέρηση στην καταχώρηση της ένστασης του καθ' ου η αίτηση κατά την άποψη μου προκάλεσε καθυστέρηση στην εκδίκαση της αίτησης και κατ' επέκταση διόγκωση των εξόδων της διαδικασίας. Δεν προτίθεμαι να αποστερήσω από τον καθ' ου η αίτηση ο οποίος είναι και ο επιτυχόν διάδικος τα έξοδα του, κρίνω όμως ότι στη βάση των όσων ανωτέρω ανέφερα και ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια, δικαιολογείται ο περιορισμός αυτών. Συνακόλουθα, η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται. Το ½ των εξόδων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του καθ' ου η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας. (Υπ) ...................................... Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο