Α. Α ν. Δ.Π., Αρ. Αίτησης: 154/2022, 9/1/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Ενώπιον: Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ Αρ. Αίτησης: 154/2022 ΙJ Μεταξύ: Α. Α ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΜΕΣΟ Αιτήτριας και Δ.Π. ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΜΕΣΟ Καθ' ου η αίτηση Μονομερής αίτηση ημερομηνίας 5/8/2022 Ημερομηνία: 9 Ιανουαρίου, 2024 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κ. Στέλιος Κ. Στυλιανού για Στέλιος Κ. Στυλιανού & Σία Δ.Ε.Π.Ε Για τον Καθ' ου η αίτηση: κ. κ. Αρετή Χαριδήμου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 12/8/22, κατόπιν μονομερούς αίτησης της αιτήτριας, ημερ.5/8/22, το Δικαστήριο, με άλλη σύνθεση, εξέδωσε προσωρινό διάταγμα με το οποίο ο καθ' ου η αίτηση διατάχθηκε να καταβάλλει στην αιτήτρια, από της επίδοσης στον ίδιο πιστού αντιγράφου του προσωρινού διατάγματος και της μονομερούς αίτησης, το ποσό των €1600 μηνιαίως ως συνεισφορά του στη διατροφή των ανήλικων τέκνων των διαδίκων [ ] μέχρι την τελική εκδίκαση της κυρίως αίτησης και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Τόσο το αναφερόμενο προσωρινό διάταγμα, όσο και η μονομερής αίτηση επιδόθηκαν προσωπικά στον καθ' ου η αίτηση στις 18/8/
- Την 1/12/22 ο καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης στην οποία περιλαμβάνονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης:
- Η αίτηση είναι νομικά και/ ή πραγματικά αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή αδικαιολόγητη και/ή πρόωρη και/ ή νομική και πραγματική της βάση είναι ανεπαρκής για να αιτιολογήσει την αιτούμενη θεραπεία.
- Η ένορκη δήλωση της Αικατερίνης Αργυροπούλου, που υποστηρίζει την αίτηση ημερομηνίας 5/8/22 στηρίζεται και/ή περιέχει ψευδείς και/ ή αναληθείς και/ή ανακριβείς ισχυρισμούς και/ή εσκεμμένα και/ ή σκόπιμα και/ ή άλλως πως αποκρύφτηκαν ουσιαστικά γεγονότα και/ ή πληροφορίες από το Δικαστήριο τα οποία εάν ετίθεντο ενώπιον του Δικαστηρίου εξ αρχής το Δικαστήριο δεν θα προχωρούσε στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος ημερ. 12/8/
- Η αιτήτρια παραπλάνησε το Δικαστήριο και/ ή δεν αποκάλυψε κατά τρόπο πλήρη ειλικρινή και δίκαιο και/ ή παραποίησε και/ ή απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα που αφορούν στην συγκεκριμένη υπόθεση και/ ή διατυπώνει ανυπόστατους ισχυρισμούς και/ ή παρουσιάζει αναληθείς ισχυρισμούς ως αληθείς και/ ή η αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου και/ ή την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
- Το Δικαστήριο κατά την έκδοση του Διατάγματος δεν είχε την ευχέρεια να έχει ενώπιον του πλήρη και ακριβή στοιχεία για να αξιολογήσει κατά την τελική του κρίση, αντίθετα τέθηκαν ενώπιον του στοιχεία και/ ή πληροφορίες τα οποία δεν αντικατοπτρίζουν τα πραγματικά έξοδα και ανάγκες των ανηλίκων καθώς επίσης και τα εισοδήματα των διαδίκων.
- Οι ανάγκες για διατροφή και συντήρηση των ανήλικων παιδιών των διαδίκων έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο εξογκωμένο και αναληθή.
- Η αιτήτρια ενώ γνώριζε τα εισοδήματα του καθ΄ου η αίτηση, εντούτοις τα απέκρυψε από το Δικαστήριο παραθέτοντας ενώπιον του με ψευδή τρόπο με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να βασιστεί σε λανθασμένα δεδομένα να καταλήξει σε λανθασμένα ευρήματα.
- Ενώ η αιτήτρια είχε ήδη αρχίσει να εργάζεται διαδικτυακά ως αυτοεργοδοτούμενη από τότε που καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση, εντούτοις απέκρυψε το γεγονός αυτό από το Δικαστήριο καθώς επίσης και τα πραγματικά της εισοδήματα και/ ή την οικονομική της κατάσταση.
- Η παρούσα αίτηση και/ ή διαδικασία συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και/ ή είναι αβάσιμη και αδικαιολόγητη.
- Δεν συντρέχει το στοιχείο του επείγοντος για να δικαιολογείται η καταχώρηση μονομερούς αίτησης και η έκδοση προσωρινού διατάγματος αφού ο καθ΄ου η αίτηση κάλυπτε ανέκαθεν εξ' ολοκλήρου τα έξοδα των παιδιών, λόγω του ότι η αιτήτρια αρνείτο να εργαστεί.
- Δεν έχουν υποδειχθεί ότι συντρέχουν οποιοιδήποτε λόγοι που να ικανοποιούν την προϋπόθεση ότι η αιτήτρια θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά από την μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
- Δεν πληρούνται και/ή συνυπάρχουν και/ή ικανοποιούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
- Δικαιοσύνη μπορεί να απονεμηθεί σε μεταγενέστερο στάδιο και η αιτήτρια δεν έχει δείξει και/ ή υποδείξει ότι θα είναι αδύνατο ή δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
- Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης του διατάγματος και/ ή συντρέχουν προϋποθέσεις άσκησης της διακριτικής ευχέρειας για απόρριψη της αίτησης. Τόσο η μονομερής αίτηση της αιτήτριας όσο και η ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης του καθ΄ου η αίτηση υποστηρίζονται από ένορκες δηλώσεις των ιδίων. Κατά την ακρόαση της αίτησης, κανένας από τους ενόρκως δηλούντες αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων του. Οι συνήγοροι των διαδίκων αρκέστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις και η κάθε πλευρά στήριξε τις θέσεις της με αναφορές σε σχετική νομολογία. Κρίνω σκόπιμο στο στάδιο αυτό να υπενθυμίσω ότι σύμφωνα με την ισχύουσα νομολογία, οι αγορεύσεις των συνηγόρων δεν αποτελούν μαρτυρικό υλικό προς αξιολόγηση (βλ. Παπαργυρού v Μιχαηλίδου Πολ. Εφ. 215/10, ημερ.25/1/16) και για το λόγο αυτό οποιοσδήποτε ισχυρισμός περιλαμβάνεται σε αυτές πέραν των δικογραφημένων θέσεων των διαδίκων δεν θα ληφθεί υπόψιν. Ο καθ΄ου η αίτηση στην γραπτή του αγόρευση αναφέρεται στο Α. 38 του Ν.216/90 στο οποίο διαλαμβάνονται τα ακόλουθα: «Αν αφότου εκδόθηκε η απόφαση που προσδιορίζει τη διατροφή μεταβλήθηκαν οι όροι της, το Δικαστήριο μπορεί να τροποποιήσει την απόφαση του ή και να διατάξει τον τερματισμό της διατροφής». Το αναφερόμενο άρθρο εφαρμόζεται όταν επιδιώκεται η τροποποίηση τελικού διατάγματος διατροφής και όχι όταν επιδιώκεται η ακύρωση εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος όπως στην υπό εκδίκαση αίτηση. Το Δικαστήριο, κατωτέρω, θα προχωρήσει σε μία σύντομη παράθεση των ουσιωδών ισχυρισμών των διαδίκων οι οποίοι αφορούν στα κριτήρια που θέτει ο Νόμος για τον καθορισμό της συνεισφοράς των γονέων στη διατροφή ανηλίκων και τα οποία είναι οι ανάγκες των ανηλίκων και οι δυνάμεις των υπόχρεων γονέων. Οποιοιδήποτε άλλοι ισχυρισμοί όπως, οι ισχυρισμοί που αφορούν στην μεταξύ των διαδίκων σχέση και τις κατηγορίες που εκτοξεύει ο ένας εναντίον του άλλου, δεν έχουν θέση στην παρούσα διαδικασία ως μη ουσιώδεις, σύμφωνα με το Νόμο. Στην ένορκο της δήλωση η αιτήτρια, μεταξύ άλλων αναφέρει ότι, με τον καθ' ου η αίτηση τέλεσαν γάμο στην Αθήνα στις 2/3/2008 και από τον γάμο τους απέκτησαν τέσσερα τέκνα, τον [ ] ο οποίος γεννήθηκε την [ ] την [ ] η οποία γεννήθηκε στις [ ] , τον [ ] ο οποίος γεννήθηκε την [ ] και τον [ ] ο οποίος γεννήθηκε στις [ ]. Μετά την τέλεση του γάμου τους μετέβηκαν στην [ ] και διέμεναν εκεί μέχρι τον Αύγουστο του 2019 όπου και εγκαταστάθηκαν στην Κύπρο που βρίσκεται η οικογένεια του καθ' ου η αίτηση. Κατά ή περί τον Φεβρουάριο του 2022 επήλθε διάσταση στη σχέση τους, ο καθ' ου η αίτηση εγκατέλειψε τη συζυγική κατοικία και διαμένει έκτοτε σε άλλο σπίτι μόνος του. Στις 22/2/22 στα πλαίσια αίτησης Γονικής Μέριμνας την οποία καταχώρησε η αιτήτρια εκδόθηκε τελικό διάταγμα με το οποίο καθορίστηκε ως τόπος διαμονής των ανηλίκων ο εκάστοτε τόπος διαμονής της αιτήτριας στην Λεμεσό και ρυθμίστηκε το δικαίωμα επικοινωνίας του καθ΄ου η αίτηση με τα ανήλικα. Επισυνάπτει ως τεκμήριο 1 αντίγραφο του αναφερόμενου διατάγματος. Επιπλέον, στα πλαίσια αίτησης την οποία καταχώρησε ο καθ' ου η αίτηση εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο τα ανήλικα τοποθετήθηκαν στον κατάλογο των προσώπων των οποίων η έξοδος τους απαγορεύεται από την Κύπρο. Ισχυρίζεται ότι από της εγκατάλειψης της συζυγικής κατοικίας ο καθ' ου η αίτηση κανένα ουσιαστικό ποσό καταβάλλει για την διατροφή των ανήλικων τέκνων των διαδίκων πλην της μηνιαίας συνδρομής του διαδικτύου εκ €30, το λογαριασμό του τηλεφώνου της εκ €16, το ποσό των €90 μηνιαίως για τα φροντιστήρια Αγγλικών του [ ], το ποδόσφαιρο του [ ] εκ €55 μηνιαίως, τον στίβο του [ ] και της [ ] εκ €50 συνολικά μηνιαίως, και το ποσό των €300 μηνιαίως για το νηπιαγωγείο του [ ]. Ισχυρίζεται επίσης ότι ο ανήλικος [ ] από τον Σεπτέμβριο του 2022 θα αρχίσει να φοιτά στο νηπιαγωγείο το οποίο επίσης θα στοιχίζει €300 μηνιαίως. Ισχυρίζεται ότι η ίδια είναι συντηρητής έργων τέχνης ωστόσο δεν μπόρεσε ακόμη να εξασκήσει το επάγγελμα της, ότι από την άφιξη τους στην Κύπρο δεν εργάστηκε ακόμη αφού ήρθε έγκυος στην Κύπρο και λίγους μήνες μετά γέννησε, και ότι έχει αφοσιωθεί στο μεγάλωμα των τεσσάρων παιδιών τους αφού οι γονείς της βρίσκονται στην [ ] ενώ οι γονείς του καθ' ου η αίτηση δεν λαμβάνουν μέρος στο μεγάλωμα των παιδιών. Ισχυρίζεται ότι ο καθ΄ου η αίτηση είναι [ ], ότι με την εγκατάσταση τους στην Κύπρο άνοιξε δικό του οδοντιατρείο στη Λεμεσό και εξ' όσων είναι σε θέση να γνωρίζει από την εργασία του λαμβάνει εισοδήματα πέραν των €6.000 καθαρά μηνιαίως. Ισχυρίζεται ότι η μόνη πηγή εισοδημάτων της είναι τα χρήματα που της στέλνουν κάθε μήνα οι γονείς της, ότι ο καθ΄ου η αίτηση ενοικίασε καινούργιο σπίτι 3 υπνοδωματίων στη Λεμεσό για το οποίο καταβάλλει μηνιαίο ενοίκιο €1.000 εξ όσων ο ίδιος την πληροφόρησε ενώ η ίδια με τα ανήλικα διαμένει σε σπίτι σε κακή κατάσταση και καταβάλλει ως ενοίκιο το ποσό των €800 μηνιαίως. Ισχυρίζεται ότι κατά τη διάρκεια της συμβίωσης τους ο καθ΄ου η αίτηση κατέβαλλε το ενοίκιο, ότι η ίδια θεωρούσε ότι θα συνέχιζε να καταβάλλει το ενοίκιο αλλά όπως ενημερώθηκε από τον ιδιοκτήτη, οι μήνες από τον Μάρτιο του 2022 μέχρι και σήμερα παραμένουν απλήρωτοι. Αναφέρει ότι η εν λόγω κατοικία είναι σε κακή κατάσταση ότι καθημερινά διανύει μεγάλες αποστάσεις για να μεταφέρει τα ανήλικα στα σχολεία τους τα οποία ήταν επιλογή του καθ΄ου η αίτηση, ότι το όχημα με το οποίο διακινείται είναι δανεικό, ενώ σε έρευνα αγοράς που προέβη για να στεγαστεί αξιοπρεπώς με τα ανήλικα, το ενοίκιο κυμαίνεται περί τα €1500 μηνιαίως. Η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ενδεικτικά και όχι περιοριστικά τα μηνιαία έξοδα των ανηλίκων ανέρχονται στα €2.345 στα οποία περιλαμβάνονται τα έξοδα για την διατροφή, την ένδυση-υπόδηση, τα αγγλικά του [ ] το νηπιαγωγείο του [ ] και του [ ], την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, την ψυχαγωγία, τον στίβο της [ ] και του [ ], το ποδόσφαιρο του [ ], το χαρτζιλίκι και τα έκτακτα. Επισυνάπτει ως τεκμήριο 2 αποδείξεις και μερική κατάσταση λογαριασμού της κάρτας της μητέρα της στην οποία της εμβάζει χρήματα για τα παιδιά. Ισχυρίζεται επιπλέον ότι για τη συντήρηση της οικίας στην οποία διαμένει με τα ανήλικα και την συντήρησή του αυτοκινήτου με το οποίο διακινεί τα ανήλικα χρειάζεται κατά μέσο όρο το ποσό των €1.714 στο οποίο περιλαμβάνεται το ενοίκιο, (€800) το ρεύμα, το νερό, η συντήρηση του αυτοκινήτου, τα καύσιμα τα σκύβαλα και το ίντερνετ. Επισυνάπτει διάφορες αποδείξεις και ενοικιαστήριο έγγραφο ως τεκμήριο
- Αναφέρει περαιτέρω ότι από το σύνολο των μηνιαίων εξόδων ως τα καταγράφει η ίδια, ο καθ' ου η αίτηση πληρώνει μηνιαίως μόνο το ποσό των €541, και ότι με βάση τα εισοδήματα του είναι απαραίτητο να της καταβάλλει το ποσό των €3.700 μηνιαίως. Ισχυρίζεται ότι αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα, θα κινδυνεύσουν να μείνουν στον δρόμο και θα πεινάσουν, ότι ο ενοικιαστής θα τερματίσει τη σύμβαση αν δεν καταβάλουν τα οφειλόμενα ενοίκια, και οι οικονομικοί πόροι της μητέρα της θα εξαντληθούν οπότε δεν θα μπορεί να θρέψει τα παιδιά της. Ισχυρίζεται ότι έχει καλό αγώγιμο δικαίωμα, ότι καμία ζημιά θα προκληθεί στον καθ' ου η αίτηση, ενώ με την μη έκδοση του διατάγματος θα προκληθούν στα παιδιά ανεπανόρθωτες ταλαιπωρίες δυσκολίες βλάβη και ζημιά και θα στερηθούν στοιχειώδη αγαθά για τη διαβίωση τους, ότι η έκδοση του προσωρινού διατάγματος είναι απόλυτα αναγκαία και επείγουσα, και ότι όπως πληροφορείται από τους δικηγόρους της έχει καλή βάση αίτησης, πιθανότητα επιτυχίας και ότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις του Νόμου και της Νομολογίας. Στην ένορκο δήλωση του η οποία υποστηρίζει την ειδοποίηση ένστασης του ο καθ' ου η αίτηση μεταξύ άλλων ισχυρίζεται τα ακόλουθα: Ότι η αιτήτρια τον ανάγκασε να φύγει από τη συζυγική κατοικία, ότι ανέκαθεν κατέβαλλε όλα τα έξοδα των ανηλίκων και του σπιτιού όπως για παράδειγμα τα είδη ρουχισμού, υποδημάτων, τη διατροφή τους τα φροντιστήρια τα δώρα για τα γενέθλια και το χαρτζιλίκι για το σχολείο, ενώ αποπλήρωνε όλους τους λογαριασμούς που αφορούσαν στο σπίτι, όπως το ενοίκιο, τους λογαριασμούς ρεύματος, νερού, διαδικτύου και τηλεφώνου. Ισχυρίζεται ότι πήγαινε στο σουπερμάρκετ κάθε βδομάδα και αγόραζε όλα τα απαραίτητα για τα παιδιά ενώ παράλληλα της έβαζε βενζίνη στο αυτοκίνητο, ότι τα ψώνια που έκανε για το σπίτι που διέμενε η αιτήτρια με τα παιδιά, δηλαδή τις μισές μέρες της βδομάδας, δεν ήταν κάτω από €100 την εβδομάδα, ενώ παράλληλα κατέβαλλε το αντίστοιχο ποσό για τις μέρες που διαμένει στο δικό του σπίτι με τα παιδιά τους. Ισχυρίζεται ότι η αιτήτρια μετακόμισε σε νέα κατοικία σε κοντινή απόσταση από το σχολείο των παιδιών για την οποία καταβάλλει ως ενοίκιο το ποσό των €1.000 μηνιαίως, και αυτό όπως αναφέρει είναι αξιοσημείωτο αφού την ίδια ώρα που η αιτήτρια ισχυριζόταν ότι είναι σε άθλια οικονομική κατάσταση, την ίδια ώρα αναζητούσε να βρει νέα κατοικία κάτι το οποίο αποδεικνύει ότι δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια αποκρύπτοντας ουσιώδη γεγονότα και προβάλλοντας ψευδής ισχυρισμούς με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Ισχυρίζεται επίσης ότι μετά που η αιτήτρια αποχώρησε από την ενοικιαζόμενη κατοικία στην οποία διέμενε άφησε απλήρωτους λογαριασμούς ύψους €1.100 τους οποίους αναγκάστηκε ο ίδιος να πληρώσει προς αποφυγή λήψης δικαστικών μέτρων εναντίον της. Επισυνάπτει αντίγραφο κατάστασης του προσωπικού του λογαριασμού για την περίοδο από Ιανουάριο του 2022 μέχρι και Σεπτέμβριο του 2022 στον οποίο φαίνονται τα έξοδα που κατέβαλλε για τα ανήλικα και την αποπληρωμή των λογαριασμών και εξόδων της οικίας της αιτήτριας ως τεκμήριο 1, αντίγραφα αποδείξεων σε σχέση με τα φροντιστήρια των παιδιών ως τεκμήριο 2, αντίγραφο αποδείξεων αποπληρωμής του ενοικίου για τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο του 2022 ως τεκμήριο
- Ισχυρίζεται ότι η αιτήτρια αρνείται να εργαστεί, ότι δεν εργαζόταν ούτε όταν διέμεναν στην [ ], ότι ο ίδιος της πρότεινε να εργαστεί μαζί του στο οδοντιατρείο του αφού χρειαζόταν βοήθεια αλλά αρνήθηκε, ότι οι γονείς του, του παρείχαν μεγάλη οικονομική βοήθεια μέχρι να ανοίξει το οδοντιατρείο, ενώ εισηγήθηκε στην αιτήτρια να αρχίσει να φοιτά στο νηπιαγωγείο ο μικρότερος υιός τους [ ] για να αρχίσει και η ίδια να εργάζεται αλλά και πάλι η αιτήτρια αρνήθηκε. Ισχυρίζεται επίσης ότι εδώ και λίγο καιρό όπως η ίδια τον ενημέρωσε, άρχισε να εργάζεται από το σπίτι και συγκεκριμένα διατηρεί δική της επιχείρηση, δημιούργησε ιστοσελίδα και συνεργάζεται με εταιρεία στην [ ] μέσω της οποίας πραγματοποιούνται πωλήσεις προϊόντων. Συνεπώς όπως ισχυρίζεται ο καθ΄ου η αίτηση από την εν λόγω εργασία της η αιτήτρια θα λαμβάνει καθαρό μηνιαίο εισόδημα τουλάχιστον €1.500 μηνιαίως. Αναφορικά με τα εισοδήματα του, ο καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι το μικτό μηνιαίο του εισόδημα ανέρχεται περίπου στο ποσό των €7.500 εκ των οποίων ποσό €5.800-€6.300 αφορά στα έξοδα του ιατρείου και επομένως οι καθαρές μηνιαίες του απολαβές ανέρχονται περίπου στο ποσό των €1.500 μηνιαίως. Καταβάλλει ως ενοίκιο το ποσό των €1.000 μηνιαίως για την κατοικία που ενοικιάζει από συγγενικό του πρόσωπο. Ισχυρίζεται ότι εξειδικεύεται στις απονευρώσεις, και ως εκ τούτου οι πελάτες του τον επισκέπτονται αποκλειστικά για αυτό το σκοπό ενώ δεν έχει δικό του σταθερό πελατολόγιο και οι ασθενείς του μεταβαίνουν στο οδοντιατρείο του κατόπιν παραπεμπτικών από άλλους ιατρούς. Ο καθ' ου η αίτηση καταγράφει τις λεπτομέρειες των μηνιαίων βασικών του εξόδων στην παράγραφο 12 της ενόρκου δηλώσεως του στις οποίες μεταξύ άλλων περιλαμβάνονται ο μισθός της βοηθού του στο ιατρείο ο οποίος ανέρχεται στα €1.000 μηνιαίως, τα υλικά του ιατρείου, οι κοινωνικές ασφαλίσεις του ιδίου και της βοηθού, το ενοίκιο του ιατρείου, η ασφάλεια του ιατρείου, τα δάνεια που σύναψε για σκοπούς του ιατρείου για τα οποία καταβάλλει το ποσό των €1.200 μηνιαίως, η προσωπική του ασφάλεια, το ενοίκιο της κατοικίας του το οποίο ανέρχεται στα €1.000 κτλ. Ισχυρίζεται δε ότι αφαιρουμένων όλων των εξόδων που καταγράφει στην παράγραφο 12 του απομένει μηνιαίως το ποσό των €
- Επισυνάπτει ως τεκμήριο 4 αντίγραφο κατάστασης λογαριασμού του για την περίοδο από Ιανουάριο -Σεπτέμβριο του 2022 όπου διαφαίνονται τα έξοδα του ιατρείου, ως τεκμήρια 5, 6 και 7 αποδείξεις σε σχέση με τα έξοδα του ιατρείου, για τους μήνες από Ιανουάριο μέχρι Νοέμβριο του 2022, αντίγραφο των οικονομικών του καταστάσεων οι οποίες ετοιμάστηκαν από τον λογιστή του για το έτος 2021 ως τεκμήριο 8, αντίγραφα αποδείξεων σε σχέση με τα έξοδα του ιατρείου του για την περίοδο από 4/2/22 μέχρι και 14/3/22 ως τεκμήριο 9, και για την περίοδο μεταξύ 17/3/22 μέχρι 6/4/22 ως τεκμήριο 10, αντίγραφο αποδείξεων σε σχέση με τα έσοδα στο ιατρείο για την περίοδο από 8/4/22 μέχρι 16/5/22 ως τεκμήριο 11 και για την περίοδο από 17/5/22 μέχρι και 20/6/22 ως τεκμήριο 12, αντίγραφα αποδείξεων σε σχέση με τα έσοδα που αφορούν στο ιατρείο για την περίοδο από 21/6/22 μέχρι 4/8/22 ως τεκμήριο 13, και για την περίοδο μεταξύ 5/8/22 μέχρι 19/9/22 ως τεκμήριο 14 και αντίγραφα αποδείξεων σε σχέση με τα έσοδα που αφορούν στο ιατρείο για την περίοδο από 20/9/22 μέχρι 3/11/22 ως τεκμήριο
- Ο καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι η αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια αλλά αντίθετα προβάλλει ψευδείς ισχυρισμούς οι οποίοι παραπλάνησαν το Δικαστήριο γι' αυτό εξέδωσε το προσωρινό διάταγμα, ότι μετακόμισε σε νέο σπίτι για το οποίο καταβάλλει ως ενοίκιο το ποσό των €1.000, ότι εργάζεται και εκ της εργασίας της λαμβάνει περίπου το ποσό των €1.500 μηνιαίως, ότι κατέβαλλε το ενοίκιο της κατοικίας που διέμενε η αιτήτρια μέχρι τον Απρίλιο του 2022 ενώ κατέβαλε το ποσό των €1.100 προς εξόφληση των λογαριασμών που εκκρεμούσαν μετά την μετακόμιση της αιτήτριας στο νέο της σπίτι. Ο καθ' ου η αίτηση παραδέχεται ότι η αιτήτρια λαμβάνει οικονομική βοήθεια από την μητέρα της κάθε μήνα, ισχυρίζεται ότι τα ανήλικα είναι εγγεγραμμένα στο ΓΕΣΥ και οποιαδήποτε έκτακτα έξοδα προκύπτουν αποπληρώνονται από τον ίδιο ενώ ισχυρίζεται επίσης ότι η αιτήτρια στο μέλλον θα έχει δικαίωμα να υποβάλει σχετική αίτηση για λήψη επιδόματος μονογονεϊκής οικογένειας ως επίσης και λήψη επιδόματος πολύτεκνης οικογένειας και τα επιδόματα αυτά σίγουρα θα ανέρχονται περίπου στο ποσό των €1.000 μηνιαίως. Ισχυρίζεται ότι ο ανήλικος Μαρίνος δεν φοιτά σε νηπιαγωγείο και ως εκ τούτου δεν καταβάλλεται το ποσό των €300 μηνιαίως για το νηπιαγωγείο του, ισχυρίζεται ότι για τον μήνα Απρίλιο κατέβαλε περίπου το ποσό των €600 στο σουπερμάρκετ, για το μήνα Μάιο το ποσό των €500, τον Αύγουστο το ποσό των €300 ενώ τους μήνες Ιούνιο και Ιούλιο που τα παιδιά μετέβηκαν στην Ελλάδα με την αιτήτρια ξόδεψε περίπου το ποσό των €80 και €100 αντίστοιχα. Ισχυρίζεται ότι τα ανήλικα διαμένουν μαζί του τις μισές μέρες της εβδομάδας επομένως οι ισχυρισμοί της αιτήτριας ότι επωμίζεται όλο το βάρος της συντήρησης και ανατροφής των παιδιών τους είναι ψευδείς, και ότι παρόλο που αναγκάζεται να δανείζεται χρήματα από συγγενείς για να καταβάλλει το ποσό των €1600 μηνιαίως ως το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα, όπως ενημερώθηκε από την διεύθυνση των φροντιστηρίων και από το νηπιαγωγείο του ανήλικου Γεώργιου, η αιτήτρια δεν καταβάλλει με συνέπεια τα δίδακτρα για το φροντιστήριο και το νηπιαγωγείο. Επαναλαμβάνει δε ότι η αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα όπως το γεγονός ότι τα παιδιά διαμένουν ισόχρονα τις μέρες της εβδομάδας και με τους δυο γονείς καθώς επίσης ότι η ίδια εξηύρε εργασία. Επαναλαμβάνει περαιτέρω ότι εκτός από το μηνιαίο της εισόδημα η αιτήτρια λαμβάνει βοήθεια από την μητέρα της. Αναφορικά με τα μηνιαία έξοδα των ανηλίκων ως αυτά καταγράφονται από την αιτήτρια στην παράγραφο 26 της ενόρκου δηλώσεως της, ο καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι αυτά είναι διογκωμένα και παράλογα και ισχυρίζεται ότι τα πραγματικά έξοδα των παιδιών τους ενδεικτικά ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €1.675 μηνιαίως και σε αυτά περιλαμβάνονται η διατροφή, ένδυση υπόδηση, αγγλικά του [ ], Νηπιαγωγείο του [ ], Ψυχαγωγία, Στίβος του [ ] και της [ ], Ποδόσφαιρο του [ ], Ψυχαγωγία, χαρτζιλίκι και αναλογία ρεύματος νερού και καυσίμων. Αρνείται επίσης τα έξοδα τα οποία ισχυρίζεται η αιτήτρια στην παράγραφο 28 της ενόρκου δηλώσεως της ότι απαιτούνται για τη συντήρηση της οικίας στην οποία διαμένουν η αιτήτρια με τα ανήλικα και τα έξοδα συντήρησης του αυτοκινήτου με το οποίο διακινεί τα ανήλικα, ενώ όπως ισχυρίζεται κάποια από αυτά δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα όπως για παράδειγμα τα έξοδα για το νερό το ίντερνετ, το ρεύμα και τη συντήρηση του αυτοκινήτου. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι το προσωρινό διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί ή να τροποποιηθεί ώστε να μειωθεί στο ποσό των €700 μηνιαίως λαμβάνοντας υπόψιν ότι τα ανήλικα διαμένουν μαζί του τις μισές ημέρες της εβδομάδας. Ισχυρίζεται ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις κι οι λόγοι του επείγοντος της αίτησης αφού καλύπτει τις υποχρεώσεις του έναντι των παιδιών του στο μέτρο των δυνατοτήτων του, ότι του έχει ήδη προκληθεί ζημιά αφού δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στη μηνιαία καταβολή του ποσού των €1600, ότι τα παιδιά τους ουδέποτε έχουν υποστεί οποιαδήποτε ταλαιπωρία και ουδέποτε στερήθηκαν στοιχειώδη αγαθά για τη διαβίωση τους και ουδέποτε ο ίδιος θα επέτρεπε να συμβεί κάτι τέτοιο. Τονίζει επίσης ότι νοιάζεται πραγματικά για την ευημερία των παιδιών του σε αντίθεση με την αιτήτρια η οποία τα χρησιμοποιεί για να επωφεληθεί για δικούς της εκδικητικούς σκοπούς. Τέλος ο καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι ουδέποτε σκόπευε να σταματήσει να καταβάλλει διατροφή για την διασφάλιση των αναγκών των ανήλικων τέκνων του και για το λόγο αυτό η αίτηση καταχωρήθηκε εντελώς αβάσιμα και καταχρηστικά ελλειπόντων όλων των τυπικών προϋποθέσεων κυρίως της ύπαρξης του στοιχείου του κατεπείγοντος, και ότι το προσωρινό διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί αφού ήδη καταβάλλει τα ποσά που απαιτούνται για τα έξοδα των ανηλίκων και ότι αν το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν θα πρέπει να ακυρωθεί το εν λόγω διάταγμα τότε το μέγιστο μηνιαίο ποσό που θα πρέπει να καταβάλλει δεν πρέπει να ξεπερνά τα €
- ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧH-ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 , ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, β. Ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και γ. Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ.557, Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ.253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ.ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015, Γεν. Εισαγγελέας v .Cyfield, Πολ.Εφ.Αρ. Ε52/21,10/2/22, ECLI:CY:AD:2022:A79 κ.α.] Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί ή να διατηρηθεί σε ισχύ το εκδοθέν διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης πρέπει να διακριβώνεται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προκύπτει από τη Διαταγή 39. Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν.14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Ν.216/90. Συγκεκριμένα το άρθρο 33
(1)ορίζει ότι: "Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του". Το άρθρο 37 ορίζει ότι: (α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του". Επιπλέον, στις περιπτώσεις μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος το οποίο θα πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα, αφού το Δικαστήριο ακούει μόνο την μια πλευρά, κατά παρέκκλιση της αρχής ότι πρέπει να ακούγονται και οι δύο πλευρές (Βλ. Αμβροσιάδου κ.ά. ν. Coward κ.ά.
(2013)1 (Α) ΑΑΔ 78). Στην υπό κρίση αίτηση το στοιχείο του κατεπείγοντος καταδείχθηκε εφόσον η ρύθμιση της συνεισφοράς του καθ' ου η αίτηση ήταν απαραίτητη για τη διαβίωση και συντήρηση των ανήλικων τέκνων των διαδίκων. Η αιτήτρια στην παράγραφο 17 της ενόρκου δηλώσεως της αναφέρεται στα ποσά τα οποία καταβάλλει ο καθ΄ου η αίτηση για τη διατροφή των ανήλικων τέκνων των διαδίκων, και στην παράγραφο 31 της ενόρκου δηλώσεως της αναφέρει ότι από το συνολικό ποσό των εξόδων που απαιτούνται μηνιαίως για τα έξοδα των ανηλίκων και τα έξοδα συντήρησης του σπιτιού και μεταφορικών ο καθ΄ου η αίτηση καταβάλλει μόνο το ποσό των €541. Ο καθ΄ου η αίτηση στην παράγραφο 17 της ενόρκου δηλώσεως του παραδέχεται ότι καταβάλλει τα ποσά για τα φροντιστήρια των ανηλίκων, το διαδίκτυο και το τηλέφωνο της αιτήτριας ενώ ισχυρίζεται ότι αποπλήρωνε επίσης όλα τα έξοδα των παιδιών και της αιτήτριας πριν την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Στην παράγραφο 18 της ενόρκου δηλώσεως του ισχυρίζεται ότι, όπως προκύπτει από τις καταστάσεις λογαριασμού που επισυνάπτει ως τεκμήριο, φαίνεται ότι τον Απρίλιο κατέβαλε περίπου το ποσό των €600 σε σουπερμάρκετ για το μήνα Μάιο το ποσό των €500, τον Αύγουστο το ποσό των €300 ενώ τους μήνες Ιούνιο και Ιούλιο που τα παιδιά μετέβηκαν στην Ελλάδα με την αιτήτρια ξόδεψε περίπου το ποσό των €80 και €100 αντίστοιχα. Χωρίς να καταλήγω σε οποιοδήποτε εύρημα για το κατά πόσο οι αναφερόμενες πληρωμές στο σουπερμάρκετ αφορούσαν την αγορά αγαθών για την οικία στην οποία διαμένει η αιτήτρια με τα ανήλικα κρίνω ότι ο ίδιος ο καθ΄ου με τις αναφορές του και την διαφοροποίηση των ποσών από μήνα σε μήνα, επιβεβαιώνει την επιτακτική ανάγκη να καθοριστεί με διάταγμα ένα σταθερό ποσό μηνιαίως ως συνεισφορά του στη διατροφή των ανήλικων τέκνων του. Η αναφορά του καθ΄ου η αίτηση στην παράγραφο 37 της ενόρκου δηλώσεως του ότι δεν συντρέχουν οι λόγοι του επειγόντος της αίτησης που καταχώρησε εναντίον του η αιτήτρια αφού καλύπτει τις υποχρεώσεις του έναντι των παιδιών του στο μέτρο των δυνατοτήτων του δεν με βρίσκει σύμφωνη αφού ο καθορισμός της συνεισφοράς του καθ' ου η αίτηση στη διατροφή των ανήλικων τέκνων του στη βάση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του αποτελεί έργο του Δικαστηρίου. Η διατροφή ανηλίκων, όπως αυτή ρυθμίζεται από τα άρθρα 33
(1)και 37 του Ν. 216/90, συνιστά νομική υποχρέωση των γονέων η οποία ουσιαστικά αποβλέπει στην ικανοποίηση των αναγκών των ανηλίκων. Στη βάση των πιο πάνω, κρίνω ότι στην παρούσα αίτηση υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι η αιτήτρια έχει ορατές πιθανότητες επιτυχίας στην εναρκτήρια αίτηση. Ως προς τη συνδρομή της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν. 14/60, παρατηρώ ότι το θέμα της διατροφής ανηλίκου είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την καθημερινή διαβίωση του ανηλίκου και την εν γένει ευημερία του, ο οποίος ανήλικος είναι άμεσα εξαρτώμενος από τη συνεισφορά των υπόχρεων γονέων του. Έτσι, υπό την πιο πάνω προσέγγιση, κρίνω ότι συντρέχει και η τρίτη προϋπόθεση. Φαίνεται, ότι έμμεσα και ο καθ' ου η αίτηση αποδέχεται τη συνδρομή των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν. 14/60, αφού στην ένορκο του δήλωση ισχυρίζεται ότι αν το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν θα πρέπει να ακυρωθεί το εν λόγω διάταγμα τότε το μέγιστο μηνιαίο ποσό που θα πρέπει να καταβάλλει δεν πρέπει να ξεπερνά τα €
- Παραπέμπω επίσης για την ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης στη Δημοσθένους v. Δημοσθένους Έφεση Αρ. 21/2019 ημ. 29/6/2020 στην οποία τονίστηκαν τα ακόλουθα: «Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής. Η πιθανότητα διακοπής της συνεισφοράς του εφεσείοντος ανά πάσα στιγμή και για οποιοδήποτε λόγο δεν τίθεται στη βάσανο μαρτυρίας προς τούτο. Από τη στιγμή που η εφεσίβλητη διεκδίκησε δικαστική συνεισφορά υπό το φως της απομάκρυνσης του εφεσείοντος από τη συζυγική οικία, παραμένει αυτονόητο ότι είτε συναινετικά, είτε διά αποφάσεως μετά από ακρόαση, ένα διάταγμα μέσω Δικαστηρίου, είναι απαραίτητο, προς διασφάλιση των βασικών αναγκών των ανηλίκων. Σύζυγοι που διαζευγνύονται ή τελούν υπό διάσταση, παραμένουν υπόχρεοι για τη διατροφή των τέκνων τους. Όπου η λογική και η έμφυτη μητρική ή πατρική αγάπη πρυτανεύουν οι σύζυγοι δεν διασταυρώνουν τα ξίφη τους, ούτε αναλώνουν τις δυνάμεις τους στα Δικαστήρια, αλλά αντίθετα τις ενώνουν χάριν της ευημερίας των παιδιών. Αυτό στην ουσία ως θέμα κοινής λογικής, σημείωσε και το Δικαστήριο, στην απόφαση του ότι η επιμονή των διαδίκων να λύνουν τις διαφορές τους δικαστικώς αντί φιλικώς, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι «ανά πάσα στιγμή εν απουσία σχετικού διατάγματος, δυνατόν να οδηγήσει τον Καθ' ου η αίτηση, να σταματήσει να καταβάλλει τα έξοδα διατροφής των ανηλίκων με τραγικές συνέπειες. Ακόμη και η υποβολή και επιμονή στην παρούσα έφεση υποδεικνύει εγγενώς την εν δυνάμει αμφισβήτησης της υποχρέωσης συνέχισης της διατροφής χωρίς δικαστικό διάταγμα. Τα πιο πάνω επιλύουν και τα όσα ο εφεσείων αναφέρει αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση ότι είναι αδύνατο χωρίς δικαστικό διάταγμα να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Ακόμη και με δεδομένο ότι ο εφεσείων όντως συνεισφέρει ήδη στη διατροφή, τι θα τον εμπόδιζε να διαφοροποιήσει τη θέση του ή να μειώσει δραστικά το ποσό το οποίο συνεισφέρει. Υπενθυμίζεται ότι η φύση της παρούσας διαφοράς είναι πολύ διαφορετική από τα συνηθισμένα άλλα προσωρινά διατάγματα που αφορούν συμβατικές, κατά κανόνα, σχέσεις μεταξύ των διαδίκων. Υπερίπταται εδώ η νομοθετική υποχρέωση συνεισφοράς προς όφελος των ανηλίκων». Ο καθ' ου η αίτηση προβάλλει επίσης ως λόγο ένστασης ότι, η αιτήτρια απέκρυψε τα πραγματικά της εισοδήματα και/ ή την εισοδηματική της κατάσταση, απέκρυψε επίσης τα εισοδήματα του καθ΄ου η αίτηση ενώ τα γνώριζε, ότι όπως η ίδια τον ενημέρωσε εδώ και μερικούς μήνες εργάζεται διαδικτυακά, δημιούργησε τη δική της επιχείρηση από την οποία κερδίζει όπως ο ίδιος ισχυρίζεται περίπου το ποσό των €1.500 μηνιαίως, ότι δεν καταβάλλει το ποσό των €300 μηνιαίως για το νηπιαγωγείο του [ ], ότι τα ανήλικα διαμένουν μαζί του τις μισές ημέρες της εβδομάδας, ότι μετακόμισε πριν από λίγο καιρό σε νέα κατοικία για την οποία καταβάλλει ως ενοίκιο το ποσό των €1.
- Στην υπόθεση Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 A.A.Δ. 583 αναφέρθηκε ότι ο διάδικος o οποίος επιδιώκει προσωρινή δικαστική προστασία οφείλει να έρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα που βρίσκονται ή που με επιμέλεια θα μπορούσαν να ήταν στη γνώση του στο Δικαστήριο και τα οποία, ενδεχομένως, ευνοούν τον απόντα διάδικο. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης, μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον αιτητή. Για να ακυρώσει όμως το διάταγμα θα πρέπει τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. (βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980). Η αίτηση της αιτητρια καταχωρήθηκε στις 5/8/22 και σε αυτήν αναφέρεται ότι ο ανήλικος [ ] αναμένεται να αρχίσει νηπιαγωγείο τον Σεπτέμβριο. Σε κάθε περίπτωση κατά την καταχώρηση της αίτηση ο ανήλικος δεν φοιτούσε στο νηπιαγωγείο γεγονός το οποίο αποκάλυψε η αιτήτρια. Επιπλέον η αιτήτρια, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την μονομερή αίτηση της, η αιτήτρια αποκάλυψε και επισύναψε ως τεκμήριο 1 το διάταγμα γονικής μέριμνας ημερ.22/2/22 με το οποίο, μεταξύ άλλων, ρυθμίστηκε το δικαίωμα επικοινωνίας του καθ΄ου η αίτηση με τα ανήλικα. Επομένως δεν τίθεται θέμα απόκρυψης αυτού του γεγονότος όπως ισχυρίζεται ο καθ΄ου η αίτηση αφού το αναφερόμενο διάταγμα τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και το Δικαστηρίου είναι σε θέση να γνωρίζει το εύρος της επικοινωνίας του καθ΄ου η αίτηση με τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων. Ερχόμενη τώρα στα ουσιώδη στοιχεία που πρέπει να έχει ενώπιον του το Δικαστήριο σε υποθέσεις διατροφής ήτοι τα εισοδήματα των διαδίκων και τα έξοδα των ανηλίκων. Στην ένορκο της δήλωση η αιτήτρια αναφέρει ότι είναι συντηρητής έργων τέχνης αλλά δεν εργάζεται για το λόγο ότι έχει αναλάβει αποκλειστικά τη φύλαξη των τεσσάρων ανήλικων τέκνων των διαδίκων και το μόνο της εισόδημα είναι η μηνιαία οικονομική στήριξη που λαμβάνει από τη μητέρα της. Ο καθ΄ου η αίτηση σε σχέση με τα εισοδήματα της αιτήτριας, παραδέχεται ότι αυτή λαμβάνει μηνιαίως οικονομική βοήθεια από τη μητέρα της. Ο καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι κατά τη διάρκεια της έγγαμης σχέσης τους πρότεινε στην αιτήτρια να εργαστεί στο ιατρείο του αλλά η ίδια αρνήθηκε, ότι είναι καθαρά δική της επιλογή να μην εργάζεται ενώ όπως η ίδια του ανέφερε τους τελευταίους μήνες εργάζεται και οι απολαβές της όπως ο ίδιος τις καθορίζει ανέρχονται στο ποσό των €1.500 μηνιαίως καθαρά, ενώ όπως ο ίδιος επίσης ισχυρίζεται, η αιτήτρια αναμένεται να λαμβάνει επίδομα μονογονεϊκής οικογένειας και επίδομα πολυτέκνων το ύψος των οποίων θα ανέρχεται στα €1000 μηνιαίως. Σε σχέση με τα εισοδήματα του καθ' ου η αίτηση, η θέση της αιτήτριας είναι ότι ο καθ' ου η αίτηση είναι οδοντίατρος, λειτουργεί δικό του ιατρείο στη Λεμεσό και εξ' όσων γνωρίζει από την εργασία του λαμβάνει εισοδήματα πέραν των €6.000 μηνιαίως. Σε σχέση με τα εισοδήματα του ο καθ΄ου η αίτηση παραδέχεται ότι λειτουργεί δικό του ιατρείο στη Λεμεσό, ισχυρίζεται ότι το μικτό μηνιαίο του εισόδημα ανέρχεται περίπου στο ποσό των €7.500 εκ των οποίων ποσό €5.800-€6.300 αφορά στα έξοδα του ιατρείου και επομένως οι καθαρές μηνιαίες του απολαβές ανέρχονται περίπου στο ποσό των €1.500 μηνιαίως. Ισχυρίζεται ότι εξειδικεύεται στις απονευρώσεις, και ως εκ τούτου οι πελάτες του τον επισκέπτονται αποκλειστικά για αυτό το σκοπό ενώ δεν έχει δικό του σταθερό πελατολόγιο και οι ασθενείς του μεταβαίνουν στο οδοντιατρείο του κατόπιν παραπεμπτικών από άλλους ιατρούς. Ο καθ' ου η αίτηση καταγράφει τα μηνιαία βασικά του έξοδα στην παράγραφο 12 της ενόρκου δηλώσεως στα οποία μεταξύ άλλων περιλαμβάνονται, ο μισθός της βοηθού του στο ιατρείο ο οποίος ανέρχεται στα €1.000 μηνιαίως, τα υλικά του ιατρείου, οι κοινωνικές ασφαλίσεις του ιδίου και της βοηθού, το ενοίκιο του ιατρείου, η ασφάλεια του ιατρείου, η προσωπική του ασφάλεια, τα δάνεια που σύναψε για σκοπούς του ιατρείου για τα οποία καταβάλλει το ποσό των €1.200 μηνιαίως, το ενοίκιο της κατοικίας τους το οποίο ανέρχεται στα €1.000 κτλ. Ισχυρίζεται δε ότι αφαιρουμένων όλων των εξόδων που καταγράφει στην παράγραφο 12, του απομένει μηνιαίως το ποσό των €700. Θα πρέπει να σημειωθεί πως σε υποθέσεις διατροφής αποτελεί καθήκον και των δύο διαδίκων να προβούν σε πλήρη και αληθινή αποκάλυψη των οικονομικών τους πόρων και δυνατοτήτων Μαρκουλλίδης v. Μαρκουλλίδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 1386). Θα πρέπει επίσης να τονιστεί ότι η διατροφή των ανήλικων τέκνων των διαδίκων προέχει οποιασδήποτε άλλης υποχρέωσης τυχόν έχουν οι διάδικοι. Όσον αφορά στη θέση του καθ' ου η αίτηση ότι η αιτήτρια προέβη σε ψευδή κατάθεση σε σχέση με την εισοδηματική της κατάσταση και την εισοδηματική κατάσταση του καθ' ου η αίτηση, στην υπόθεση ΧΧΧ Δημοσθένους.v. ΧΧΧ Δημοσθένους (ανωτέρω) τονίστηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με το θέμα αποκάλυψης των εισοδημάτων εκάστου διαδίκου σε συνάρτηση με την υποχρέωση των γονέων να συνεισφέρουν στις ανάγκες των παιδιών τους: «Η μη αποκάλυψη των αληθών εισοδημάτων εκάστου δεν εξουδετερώνει την ανάγκη διατροφής από τον έτερο των συζύγων διότι το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων. Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής....» Επιπλέον όπως λέχθηκε στην υπόθεση Δημητρίου v. Περδίου
(2005)1 ΑΑΔ 1418: «Περαιτέρω αναφέρουμε ότι από σχετική νομολογία φαίνεται ότι το δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη όχι μόνο τα πραγματικά εισοδήματα αλλά και την ικανότητα του καθ΄ου η αίτηση να κερδίζει (his potential earning capacity). (Bλ.Klucinsky v. Klucinsky
(1953)1 All E.R. 683 και McEwan v McEwan
(1972)2 All E.R.708)». Όσον αφορά στα έξοδα των ανηλίκων η μεν αιτήτρια ισχυρίζεται ότι για την κάλυψη αυτών απαιτείται το ποσό των €2.345 μηνιαίως ενώ ο καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι απαιτείται το ποσό των €1.675 μηνιαίως. Η αιτήτρια επίσης ισχυρίζεται ότι για την κάλυψη των εξόδων για τη συντήρηση της κατοικίας στην οποία διαμένει με τα ανήλικα και τη συντήρηση του αυτοκινήτου με το οποίο διακινεί τα ανήλικα απαιτείται το ποσό των €1.714 ενώ ο καθ΄ου η αίτηση αρνείται ως ψευδή τα αναφερόμενα έξοδα, ενώ σε άλλο σημείο της ενόρκου δηλώσεως του αναφέρει ότι η αιτήτρια διαμένει σε ενοικιαζόμενη κατοικία για την οποία καταβάλλει ως ενοίκιο το ποσό των €1.000 μηνιαίως. Στην υπόθεση Μαρκουλίδης (ανωτέρω), αναφέρεται ότι το Δικαστήριο, ως προς τα έξοδα διατροφής ανηλίκου, δεν δεσμεύεται από τη μαρτυρία των διαδίκων, αλλά είναι καθήκον του Δικαστηρίου να εντοπίσει το εύλογο των κονδυλίων που απαιτούνται για την ικανοποίηση των αναγκών διατροφής και συντήρησης. Περαιτέρω, σύμφωνα και πάλι με τη Νομολογία, η κοινή και λογική και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες των συγκεκριμένων ενώπιον του Δικαστηρίου ατόμων. (Βλ. Παναγιώτου ν. Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ. 625). Όπως φαίνεται από τα όσα ανωτέρω αναφέρθηκαν, υπάρχουν αντικρουόμενες θέσεις ως προς τα εισοδήματα του κάθε διαδίκου ο ακριβής προσδιορισμός των οποίων θα γίνει όταν το Δικαστήριο έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη τη μαρτυρία των διαδίκων και θα μπορεί να προχωρήσει σε αξιολόγηση της αξιοπιστίας τους. Αυτό που έχει σημασία στο παρόν στάδιο είναι το γεγονός ότι και οι δυο γονείς έχουν εισοδηματική ικανότητα. Αντικρουόμενες επίσης είναι οι θέσεις των διαδίκων ως προς το ποσό το οποίο απαιτείται μηνιαίως για την κάλυψη των εξόδων διατροφής και συντήρησης των ανήλικων τέκνων των διαδίκων. Δεν είναι το κατάλληλο όμως στάδιο για να προβεί το Δικαστήριο σε ακριβή ευρήματα σε σχέση με τις ανάγκες των ανηλίκων. Στην υπόθεση Κυριακίδης ν. Θεμιστοκλέους, Εφ.18/19, ημερ.3.12.2020, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Εν προκειμένω όμως επρόκειτο για αίτηση προς έκδοση ενδιαμέσου διατάγματος διατροφής μέχρι την τελική εκδίκαση της εναρκτήριας, κυρίως αίτησης. Το δικαστήριο δεν θα μπορούσε, όπως και δεν το έπραξε, να προβεί σε τελικά ευρήματα αναφορικά με το ύψος των εισοδημάτων των διαδίκων ή τις ανάγκες των τριών ανηλίκων. Στην υπόθεση Αποστόλου ν. Ιωάννου
(2012)1 ΑΑΔ 604 υποδείχθηκαν τα εξής σε σχέση με τις ενδιάμεσες διαδικασίες όπως η παρούσα: «Εκείνο το οποίο πρέπει ξανά εδώ να υπενθυμισθεί είναι η πραγματική φύση της υπό εξέταση ενδιάμεσης διαδικασίας. Με αυτή δεν κρίνονται τελικά και ουσιαστικά δικαιώματα των διαδίκων έτσι µε αυστηρούς κανόνες απόδειξης να αξιολογηθεί η εκατέρωθεν προσκομισθείσα μαρτυρία, να εξαχθούν τελικά ευρήματα και να κατανεμηθούν δικαιώματα και υποχρεώσεις.» Καταλήγοντας, κρίνω σκόπιμο να υπενθυμίσω ότι η αιτήτρια με τη μονομερή της αίτηση ζητούσε όπως ρυθμιστεί προσωρινά η συνεισφορά του καθ' ου η αίτηση στο ποσό των €3700. Το Δικαστήριο όμως καθόρισε τη συνεισφορά του καθ' ου η αίτηση στο ποσό των €1600 για τα ανήλικα τέκνα του, γεγονός το οποίο υποδηλώνει ότι το Δικαστήριο κατά την αξιολόγηση του αιτήματος της αιτήτριας, εφαρμόζοντας τις αρχές της νομολογίας, στάθμισε το εύλογο των κονδυλίων, εξασκώντας περαιτέρω τη δική του κρίση και την κοινή λογική και πείρα της ζωής για τον προσδιορισμό των αναγκών των ανηλίκων και όχι τα ποσά τα οποία αξίωνε η αιτήτρια. (Παναγιώτου v Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ.625, Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδης
(1998)1 Α.Α.Δ. 625 και Δημητρίου V. Περδίου
(2005)1 Α.Α.Δ. 1418). Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, δεν είναι το κατάλληλο σημείο να προβεί το Δικαστήριο σε ακριβή ευρήματα ως προς το ύψος των εισοδημάτων εκάστου διαδίκου, αλλά ούτε και να καταλήξει σε ακριβή ευρήματα ως προς τα έξοδα των ανηλίκων. Χωρίς να καταλήγω σε ευρήματα, εκ πρώτης όψεως, από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου και παρέμεινε αναντίλεκτη, η αιτήτρια εργάζεται και τα εισοδήματα της ανέρχονται στο ποσό των €1.500 περίπου μηνιαίως καθαρά, ο ανήλικος [ ] δεν φοίτησε τελικά σε νηπιαγωγείο τον Σεπτέμβριο, τόσο η ατήτρια όσο και ο καθ΄ου η αίτηση καταβάλλουν το ποσό των €1.000 μηνιαίως έκαστος ως ενοίκιο, τα ανήλικα σύμφωνα με το διάταγμα επικοινωνίας το οποίο επισύναψε ως τεκμήριο 1 η αιτήτρια έχουν διευρυμένη επικοινωνία με τον καθ' ου η αίτηση περιλαμβανομένων διανυκτερεύσεων, ήτοι 4 ημέρες την μια εβδομάδα και 2 ημέρες την άλλη εβδομάδα, και τα ανήλικα είναι εγγεγραμμένα στο ΓΕΣΥ και τα όποια επιπλέον έξοδα προκύπτουν, τα οποία δεν καλύπτονται από το ΓΕΣΥ, πληρώνονται από τον καθ΄ου η αίτηση. Χωρίς επίσης να καταλήγω σε ευρήματα, μελετώντας τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου προκύπτει ότι ο ανήλικος [ ] ο οποίος γεννήθηκε στις 7/2/17, είναι δηλαδή ηλικίας σήμερα 6 ετών και 11 μηνών, ασφαλώς δεν φοιτά πλέον σε νηπιαγωγείο αλλά στο Δημοτικό Σχολείο. Επομένως το ποσό των €300 μηνιαίως το οποίο κατέβαλλε η αιτήτρια για το νηπιαγωγείο του ανηλίκου δεν υπάρχει πλέον. Χωρίς επίσης να καταλήγω σε ευρήματα, δεν μπορώ να παραγνωρίσω το γεγονός ότι κατά παραδοχή του καθ΄ου η αίτηση, το ακαθάριστο μηνιαίο εισόδημα του ανέρχεται στις €7.500 και από το ποσό αυτό αφαιρεί μεταξύ άλλων το ποσό των €1200 που καταβάλλει για τις δάνεια που σύναψε για το οδοντιατρείο του και το ποσό των €35 για την προσωπική του ασφάλεια. Θα πρέπει να επαναλάβω ότι η διατροφή των ανήλικων τέκνων του προέχει οποιασδήποτε άλλης υποχρέωσης έχει και δη υποχρέωσης που αφορά αποπληρωμή δανείου για την απόκτηση ιατρείου. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με βάση τα όσα ανωτέρω ανέφερα, κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κρίνει υπέρ της έγκρισης της αίτησης. Δεδομένης της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου χωρίς να προβαίνω σε οποιοδήποτε εύρημα, κρίνω ότι για σκοπούς προσωρινού διατάγματος το ποσό των €1.100 μηνιαίως είναι εύλογο υπό τις περιστάσεις. Στην πρόσφατη απόφαση ημερ.1/6/2023, του Δ.Ο.Δ η οποία εκδόθηκε στα πλαίσια της Έφεσης Αρ. 23/22, μεταξύ Γ.Μ.-Β.Σ αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Σε κάθε περίπτωση, διαταγή για αναδρομική ισχύ είναι καλύτερα να εκδίδεται στα πλαίσια της κυρίως Αίτησης Διατροφής, όπου αξιοποιούνται όλα τα δεδομένα που βρίσκονταν ενώπιον του Δικαστηρίου και όχι στις περιπτώσεις των προσωρινών διαταγμάτων τα οποία στοχεύουν στην κάλυψη άμεσων και επείγουσων αναγκών.» Συνακόλουθα, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 12/8/22 τροποποιείται με μείωση του ποσού της διατροφής που διατάσσεται ο καθ' ου η αίτηση να καταβάλλει στην αιτήτρια, στο ποσό των €1.100 μηνιαίως, από 9.1.2024 και κάθε αντίστοιχη μέρα κάθε επόμενου μήνα ως συνεισφορά του στη διατροφή της ανήλικων τέκνων των διαδίκων. Το προσωρινό διάταγμα θα ισχύει μέχρι πλήρους αποπεράτωσης της κυρίως αίτησης ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Εν' όψει της κατάληξης μου, το ½ των εξόδων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας και εναντίον του καθ' ου η αίτηση και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) .................................. Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο