Λ.Ν.Η. ν. Χ.Χ.Π., Αρ. Αίτησης: 1/2022, 4/9/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Πογιατζή, Δ. Αρ. Αίτησης: 1/2022 Μεταξύ: Λ.Ν.Η., από την Ελλάδα Αιτητής -κ α ι- Χ.Χ.Π., από την Λεμεσό Καθ' ης η Αίτηση ------------------------ Αίτηση ημ. 15/02/2024 για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες της Υπεράσπισης. Ημερομηνία: 04/09/2024 Εμφανίσεις: Για Αιτητή։ κ. Στέλιος Κ. Στυλιανού για Στέλιο Κ. Στυλιανού & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ης η Αίτηση: κ. Νικόλας Θρασυβούλου για Νικόλας Θρασυβούλου Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αφετηρία της παρούσης αποτέλεσαν οι περιουσιακές διαφορές των διαδίκων όπως έχουν προκύψει μετά την διάσταση τους και την λύση του γάμου τους το 2020. Στις 05/01/2022 καταχωρήθηκε από τον Αιτητή η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο εναρκτήρια αίτηση, με την οποία αυτός αξιώνει μία σειρά από θεραπείες και διατάγματα εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση. Στις 05/04/2022 η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε την Έκθεση Υπεράσπισης της και στις 10/05/2022 ο Αιτητής καταχώρησε Απάντηση στην Υπεράσπιση της Καθ' ης η Αίτηση. Ακολούθως, στις 10/05/2022 η πλευρά του Αιτητή καταχώρησε Κλήση για Οδηγίες αξιώνοντας αποκάλυψη και επιθεώρηση εγγράφων καθώς και παραδοχές γεγονότων αλλά και έξοδα. Η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε στις 02/06/2022 σχετικό Παράρτημα (Τύπος 25) αξιώνοντας την αποκάλυψη και επιθεώρηση εγγράφων καθώς και έξοδα. Κατά την ημερομηνία που ήταν ορισμένη η Κλήση για Οδηγίες, ήτοι στις 22/09/2022, το Δικαστήριο στην βάση των όσων αξίωναν οι ίδιοι οι διάδικοι, έδωσε οδηγίες σε αυτούς για να προβούν σε αποκάλυψη και ανταλλαγή των εγγράφων που βρίσκονταν στην κατοχή τους και αυτοί στην συνέχεια συμμορφώθηκαν. Στις 05/10/2022 ο Αιτητής με σχετική επιστολή του η οποία καταχωρήθηκε και στον δικαστηριακό φάκελο από τον οποίο λαμβάνω γνώση, ζήτησε από την Καθ' ης η Αίτηση περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες σε σχέση με συγκεκριμένες παραγράφους της Έκθεσης Υπεράσπισης της, οι οποίες φαίνεται ότι δεν παρασχέθηκαν από την πλευρά της. Ακολούθως, στις 05/04/2023 καταχωρήθηκε αρχικά αίτηση για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες η οποία έπασχε αφού δεν εμπεριείχε νομική βάση στο σώμα της και έτσι τούτη απορρίφθηκε στις 02/02/2024 ως αποσυρθείσα άνευ βλάβης, ενώ τα έξοδα της επιδικάστηκαν σε βάρος της πλευράς του Αιτητή και υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση. Συνεπώς, στις 15/02/2024 και ενώ η παρούσα υπόθεση είχε οριστεί για Ακρόαση στις 13/06/2024, ο Αιτητής καταχώρησε την υπό εξέταση ενδιάμεση Αίτηση με την οποία αξιώνει την παροχή περισσότερων και καλύτερων λεπτομερειών σε σχέση με τις παραγράφους αρ. 12, 16, 17 και 20 της Έκθεσης Υπεράσπισης της Καθ' ης η Αίτηση. ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΙΤΗΤΗ։ Με την Αίτηση του ο Αιτητής αξιώνει από την Καθ' ης η Αίτηση όπως παραδώσει σε αυτόν γραπτώς περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες της Υπεράσπισης της, εντός 14 ημερών από την έκδοση του διατάγματος, ως ακολούθως։ Παράγραφος 12։ 1) Ποια ήταν τα εισοδήματα της Καθ' ης η Αίτηση που κατ' ισχυρισμό λάμβανε από τους διάφορους εργοδότες. 2) Ποια ήταν τα διάφορα χρηματικά ωφελήματα που η Καθ' ης η Αίτηση όσο και ο Αιτητής κατ' ισχυρισμό λάμβαναν από τους γονείς της Καθ' ης η Αίτηση. Παράγραφος 16 (iii)։ 1) Ποιο κατά την Καθ' ης η Αίτηση ήταν το κόστος ανέγερσης της επίδικης κατοικίας. 2) Ποια ήταν η αξία της επίδικης κατοικίας ''κατά την εν λόγω περίοδο'', σύμφωνα με την Καθ' ης η Αίτηση. Παράγραφος 17։ 1) Ποιο, κατά την Καθ' ης η Αίτηση ήταν το ποσό της απόκτησης του οικιακού εξοπλισμού ή και επίπλωσης της κατοικίας. Παράγραφος 20 (i)։ 1) Ποια είναι τα αντικείμενα τα οποία, κατ' ισχυρισμό έχουν αποκτηθεί κατά την διάρκεια της συμβίωσης των διαδίκων. 2) Ποια από τα αναφερόμενα αντικείμενα αποτελούν, κατ' ισχυρισμό δώρα προς τους διαδίκους για την τέλεση του γάμου. Παράγραφος 20 (ii)։ Ποια από τα αναφερόμενα αντικείμενα, δεν βρίσκονται στην κατοχή της Καθ' ης η Αίτηση, όπως αυτή ισχυρίζεται. Η υπό εξέταση Αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμούς Δ.19 Κ.6, 7, 8 και 9, Δ.30, Κ.1,2, Δ.48 Κ.1, 2, 3, 9
(1)και στην πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η υπό εκδίκαση Αίτηση εμφαίνονται στον δικαστηριακό φάκελο ενώ αναφέρεται στο σώμα της Αίτησης, ότι ο Αιτητής με επιστολή των δικηγόρων του προς τον δικηγόρο της Καθ' ης η Αίτηση ημερομηνίας 05/10/2022 η οποία καταχωρίστηκε στο Δικαστήριο, ζήτησε όπως του δοθούν οι προαναφερόμενες αιτούμενες περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες, εν τούτοις μέχρι και σήμερα η Καθ΄ ης παρέλειψε και/ή αρνήθηκε να τις δώσει. Η υπό εξέταση Αίτηση δεν συνοδεύεται από οποιαδήποτε ένορκη δήλωση, αφού σύμφωνα με την Δ.48 θ.9 (
- i)των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας εξειδικεύεται ότι για αιτήσεις που αφορούν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες στα πλαίσια της Δ.19 θ.6 δεν είναι αναγκαία η χρήση οποιασδήποτε συνοδευτικής ένορκης δήλωσης. Σύμφωνα με την Ετήσια Αγγλική Δικονομική Πρακτική του 1970 στην σελ. 272, υποδεικνύεται ότι είναι αχρείαστη η χρήση οποιασδήποτε ένορκης δήλωσης, εκτός από τις ιδιάζουσες περιπτώσεις που εξειδικεύονται εκεί. ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ։ Η υπό κρίση ενδιάμεση Αίτηση προσέκρουσε στην Ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση η οποία καταχωρήθηκε στις 16/04/2024 και στην οποία παρατίθενται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης։ 1. Η καταχώρηση της Αίτησης του Αιτητή ημερομηνίας 15/02/2024 αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας ενόψει του ότι πανομοιότυπη αίτηση καταχωρήθηκε από τον Αιτητή στις 05/04/2023 (η «Αρχική Αίτηση») η οποία αποσύρθηκε και απορρίφθηκε στις 02/02/2024 με έξοδα σε βάρος του Αιτητή και υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση χωρίς έκτοτε να έχουν καταβληθεί από τον Αιτητή τα έξοδα της Αρχικής Αίτησης. 2. Χωρίς επηρεασμό του πιο πάνω λόγου ένστασης το Δικαστήριο θα πρέπει να αναστείλει την Αίτηση μέχρι την πληρωμή των εξόδων της Αρχικής Αίτησης και σε περίπτωση που δεν πληρωθούν τα εν λόγω έξοδα εντός του χρόνου που θα καθορίσει το Δικαστήριο, η Αίτηση να απορριφθεί με έξοδα εναντίον του Αιτητή. 3. Η καταχώρηση της Αίτησης αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και/ή καταχωρήθηκε κατά παράβαση των σχετικών θεσμών ενόψει του ότι δεν καταχωρήθηκε αλλά ούτε και ζητήθηκαν οποιεσδήποτε λεπτομέρειες στο στάδιο της Κλήσεως για Οδηγίες αλλά σε μεταγενέστερο στάδιο. 4. Χωρίς επηρεασμό των πιο πάνω λόγων ένστασης δεν τηρούνται και/ή δεν έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. 5. Χωρίς επηρεασμό των πιο πάνω λόγων ένστασης οι λεπτομέρειες που ζητούνται με την Αίτηση δεν είναι λεπτομέρειες για να διασαφηνιστεί κάποιο ζήτημα στην υπόθεση αλλά είναι λεπτομέρειες μαρτυρίας. 6. Χωρίς επηρεασμό των πιο πάνω λόγων ένστασης η Αίτηση είναι κακόπιστη και/ή αποσκοπεί στο «ψάρεμα» και/ή εκμαίευση μαρτυρίας. 7. Χωρίς επηρεασμό των πιο πάνω λόγων ένστασης ο Αιτητής καταχώρησε Απάντηση στην Υπεράσπιση και επομένως κωλύεται να επιδιώκει διευκρινήσεις σε σχέση με το δικόγραφο της Καθ' ης η Αίτηση και οι αιτούμενες λεπτομέρειες είναι αχρείαστες. 8. Χωρίς επηρεασμό των πιο πάνω λόγων ένστασης οι ισχυρισμοί των οποίων ο Αιτητής ζητά λεπτομέρειες, είναι δεόντως και επαρκώς δικογραφημένοι από την Καθ' ης η Αίτηση και ο Αιτητής δεν θα βρεθεί προ εκπλήξεως κατά την ακροαματική διαδικασία. 9. Χωρίς επηρεασμό των πιο πάνω λόγων ένστασης η Αίτηση του Αιτητή για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες αποτελεί πλάγιο τρόπο αντιστροφής του βάρους απόδειξης. 10. Χωρίς επηρεασμό των πιο πάνω λόγων ένστασης με την Αίτηση του Αιτητή για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες δεν προβάλλεται λόγος και/ή βάσιμος λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ του να δοθούν οι αιτούμενες λεπτομέρειες. 11. Χωρίς επηρεασμό των πιο πάνω λόγων ένστασης οι ζητούμενες λεπτομέρειες αφορούν γεγονότα που είναι σε γνώση του Αιτητή και για τα οποία το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους του. 12. Χωρίς επηρεασμό των πιο πάνω λόγων ένστασης η αίτηση για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες αποσκοπεί στην καθυστέρηση της εκδίκασης της υπόθεσης δημιουργώντας αχρείαστα έξοδα και ταλαιπωρία στην Καθ' ης η Αίτηση. 13. Χωρίς επηρεασμό των πιο πάνω λόγων ένστασης η Αίτηση του Αιτητή έχει υποβληθεί καθυστερημένα. 14. Χωρίς επηρεασμό των πιο πάνω λόγων ένστασης η Αίτηση του Αιτητή δεν αποσκοπεί στην δίκαια αποπεράτωση του ζητήματος αλλά αντίθετα καταχωρήθηκε με σκοπό την δημιουργία εξόδων στην Καθ' ης η Αίτηση. Στην ένορκη δήλωση της δικηγόρου κας Ά.Π. η οποία εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Καθ' ης η Αίτηση μετά από σχετική εξουσιοδότηση που παρασχέθηκε και η οποία συνοδεύει την πιο πάνω ένσταση ημερομηνίας 16/04/2024, σε μεγάλο βαθμό επαναλαμβάνονται οι παραπάνω λόγοι ένστασης, εν τούτοις επιθυμώ να επικεντρωθώ σε συγκεκριμένες αναφορές και ισχυρισμούς τους οποίους θεωρώ πιο σημαντικούς και ουσιώδεις. Αρχικά, η ενόρκως δηλούσα υποστηρίζει ότι η καταχώρηση της Αίτησης αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας ενόψει του ότι πανομοιότυπη αίτηση καταχωρήθηκε από τον Αιτητή στις 05/04/2023 η οποία αποσύρθηκε και απορρίφθηκε στις 02/02/2024 με έξοδα σε βάρος του Αιτητή και υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση, όπως προκύπτει από την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 02/02/2024 που επισύναψε ως Τεκμήριο 1, χωρίς έκτοτε να έχουν καταβληθεί από τον Αιτητή τα έξοδα της εν λόγω αρχικής αιτήσεως. Προσθέτει ότι έχουν προχωρήσει στην καταχώρηση των σχετικών εγγράφων για την ψήφιση του καταλόγου εξόδων που αφορούν την αρχική Αίτηση. Αποτελεί δε θέση της ενόρκως δηλούσας, ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να αναστείλει την υπό εξέταση Αίτηση μέχρι την πληρωμή των εξόδων της αρχικής αίτησης που καταχωρήθηκε και στην συνέχεια αποσύρθηκε και ότι σε περίπτωση που δεν πληρωθούν τα εν λόγω έξοδα εντός του χρόνου που θα καθορίσει το Δικαστήριο, η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα εναντίον του Αιτητή. Ακολούθως, επισημαίνεται ότι ο Αιτητής στις 10/05/2022 καταχώρησε Κλήση για Οδηγίες χωρίς να περιλάβει σε αυτή οποιοδήποτε αίτημα για την παροχή λεπτομερειών, ενώ δεν ζήτησε οποιεσδήποτε λεπτομέρειες κατά την ημερομηνία που η Κλήση ήταν ορισμένη στις 22/09/2022 ημερομηνία κατά την οποία δόθηκαν οδηγίες από το Δικαστήριο. Αντί αυτού, ο Αιτητής θυμήθηκε να ζητήσει λεπτομέρειες σε μεταγενέστερο χρόνο, ήτοι στις 05/10/2022 και για αυτό είναι η θέση της ότι η καταχώρηση της υπό εξέταση Αίτησης αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και/ή καταχωρήθηκε κατά παράβαση των σχετικών θεσμών. Η ενόρκως δηλούσα χωρίς επηρεασμό των όσων αναφέρει στην ένορκη δήλωση της υποστηρίζει ότι θα πρέπει να απορριφθεί η Αίτηση αφού:
- i)δεν τηρούνται και/ή δεν έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
- ii)οι λεπτομέρειες που ζητούνται με την Αίτηση δεν είναι λεπτομέρειες για να διασαφηνιστεί κάποιο ζήτημα στην υπόθεση αλλά είναι λεπτομέρειες μαρτυρίας. iii) η Αίτηση είναι κακόπιστη και/ή αποσκοπεί στο «ψάρεμα» και/ή εκμαίευση μαρτυρίας.
- iv)ο Αιτητής καταχώρησε Απάντηση στην Υπεράσπιση και επομένως κωλύεται να επιδιώκει διευκρινήσεις σε σχέση με το δικόγραφο της Καθ' ης η Αίτηση και οι αιτούμενες λεπτομέρειες είναι αχρείαστες.
- v)οι ισχυρισμοί των οποίων ο Αιτητής ζητά λεπτομέρειες, είναι δεόντως και επαρκώς δικογραφημένοι από την Καθ' ης η Αίτηση και ο Αιτητής δεν θα βρεθεί προ εκπλήξεως κατά την ακροαματική διαδικασία.
- vi)η Αίτηση του Αιτητή για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες αποτελεί πλάγιο τρόπο αντιστροφής του βάρους απόδειξης. vii) με την Αίτηση του Αιτητή για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες δεν προβάλλεται λόγος και/ή βάσιμος λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για να δοθούν υπέρ του οι αιτούμενες λεπτομέρειες. viii) οι ζητούμενες λεπτομέρειες αφορούν γεγονότα που είναι σε γνώση του Αιτητή και για τα οποία το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους του.
- ix)η αίτηση για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες αποσκοπεί στην καθυστέρηση της εκδίκασης της υπόθεσης δημιουργώντας αχρείαστα έξοδα και ταλαιπωρία στην Καθ' ης η Αίτηση.
- x)η Αίτηση του Αιτητή έχει υποβληθεί καθυστερημένα.
- xi)η Αίτηση του Αιτητή δεν αποσκοπεί στην δίκαια αποπεράτωση του ζητήματος, αλλά αντίθετα καταχωρήθηκε με σκοπό την δημιουργία εξόδων στην Καθ' ης η Αίτηση. Η ακρόαση της Αίτησης διεξήχθη αποκλειστικά στην βάση των αντίστοιχων ένορκων δηλώσεων που συνοδεύουν την Αίτηση και την ένσταση των διαδίκων. Οι συνήγοροι των διαδίκων αρκέστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις στις οποίες η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε των θέσεων της με αναφορά σε νομική και ουσιαστική επιχειρηματολογία και τις οποίες έχω μελετήσει με ιδιαίτερη προσοχή και λαμβάνω σοβαρά υπόψη μου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ։ Με βάση την πάγια νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου, οι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες μπορούν να διαταχθούν μόνο αναφορικά με ουσιώδη γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται το δικόγραφο και όχι αναφορικά με μαρτυρία. Θα δοθούν για να γνωρίζει ο αντίδικος τι θα πρέπει να αντιμετωπίσει κατά την ακροαματική διαδικασία και για να μην βρεθεί προ εκπλήξεως. Σκοπός τους είναι η διευκρίνιση και εξειδίκευση των ουσιαστικών γεγονότων της κάθε υπόθεσης και όχι η αποκάλυψη της μαρτυρίας με την οποία θα αποδειχθούν (βλ. Χριστοδούλου Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδης Λτδ
(2000)Α.Α.Δ.
(1)Α 157). Καθίσταται ξεκάθαρο ότι δεν έχει καθοριστεί συγκεκριμένη φόρμουλα με την οποία να αξιολογείται με μαθηματική ακρίβεια ποιες λεπτομέρειες είναι αναγκαίες και ποιες δεν είναι, αφού η κάθε υπόθεση κρίνεται στην βάση των δικών της ιδιαίτερων γεγονότων, περιστάσεων και δεδομένων. Αυτό που διαπιστώνεται, είναι ότι με την πάροδο των χρόνων τα Δικαστήρια έγιναν αρκετά πιο φιλελεύθερα στην παροχή καλύτερων λεπτομερειών, σε μία προσπάθεια να περιοριστούν τα επίδικα θέματα, αλλά και για να διασφαλίσουν ότι η ακροαματική διαδικασία της κάθε υπόθεσης θα διεξαχθεί με δίκαιο τρόπο, επί ίσοις όροις αλλά και χωρίς εκπλήξεις. Είθισται τα Δικαστήρια να ασκούν την διακριτική τους εξουσία και να επιτρέπουν την παροχή καλύτερων λεπτομερειών, εφόσον ικανοποιηθούν ότι χωρίς την παροχή τους ο διάδικος που τις αξιώνει δεν θα γνωρίζει επακριβώς τι θα αποδειχθεί εναντίον του κατά την δίκη, ούτως ώστε να προετοιμαστεί κατάλληλα. Σε κάθε περίπτωση, το Δικαστήριο θα αρνηθεί να διατάξει την παροχή λεπτομερειών όπου αυτές αφορούν την ίδια την αποκάλυψη μαρτυρίας και τον τρόπο με το οποίο ο αντίδικος θα αποδείξει τους βασικούς του ισχυρισμούς. Το ίδιο ισχύει, αν κρίνει ότι δεν θα ήταν λογικό υπό τις περιστάσεις της κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης ή όπου διαπιστώνεται ότι αυτό θα ήταν καταπιεστικό ή καταχρηστικό. Στο σύγγραμμα Bullen and Leake, Precedents of Pleadings, (12η έκδοση, 1975) στις σελίδες 112 και επ. περιγράφεται ο σκοπός για τον οποίο δίδονται οι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες, από όπου παραθέτω χαρακτηριστικό απόσπασμα։ «The function of particulars operate in a variety of ways, and indeed has been expressed in several ways, each of which emphasizes a particular aspect of such function, as follows։
(1)to inform the other side of the nature of the case they have to prove;
(2)to prevent the other side being taken by surprise. As Cotton L.J. stated, ''the object of particulars is to enable the party asking for them to know what case he has to meet at the trial, and so to have unnecessary expense and avoid allowing parties to be taken by surprise''.
(3)to enable the other side to know what evidence they ought to be prepared with and to prepare for trial. As Lord Radcliffe said, ''it seems to me that it is the purpose of such particulars that they should help to define the issues and to indicate to the party who asks for them how much of the range of his possible evidence will be relevant and how much irrelevant to those issues. Proper use of them shortens the hearing and reduces costs. But if an appellate court is to treat reliance upon them as pedantry or mere formalism, I do not see what part they have to play in our trial system'';
(4)to limit the generality of the pleadings or of the claim or the evidence;
(5)to limit and define the issues to be tried and as to which discovery is required;..». Σύμφωνα με την Δ.19, Θ. 4 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας։ «Κάθε δικόγραφο θα πρέπει να περιέχει και να περιέχει μόνο, σύντομη έκθεση των ουσιωδών γεγονότων επί των οποίων ο διάδικος που καταχωρεί το δικόγραφο στηρίζει την απαίτηση του ή την υπεράσπιση του αναλόγως της υπόθεσης, αλλά όχι μαρτυρία με την οποία θα αποδειχθούν τα γεγονότα και πρέπει όπου είναι αναγκαίο να διαιρείται σε παραγράφους αριθμημένες κατά σειρά. Οι ημερομηνίες, τα ποσά και οι αριθμοί πρέπει να αναγράφονται με αριθμούς και όχι λέξεις. Τα δικόγραφα θα πρέπει να υπογράφονται από τον δικηγόρο ή τον διάδικο αν μηνύει ή αν υπερασπίζεται προσωπικά». Η σχετική διάταξη στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας η οποία θέτει το πλαίσιο με το οποίο ρυθμίζεται η παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών, είναι η Δ.19, Θ. 6 στην οποία προνοούνται τα ακόλουθα։ "a further and better statement of the nature of the claim or defence, or further and better particulars of any matter stated in any pleading, notice, or written proceeding requiring particulars, may in all cases be ordered, upon such terms, as to costs and otherwise, as may be just.", Επιπρόσθετα στην Δ.19, Θ. 7 προνοείται ότι։ "Before applying for an order for particulars a party may apply for them by letter. The costs of the letter and of any particulars delivered pursuant thereto shall be allowed on taxation. In dealing with the costs of any application for an order for particulars, the provisions of this Rule shall be taken into consideration by the Court or Judge". Με βάση την σχετική νομολογία, η μαρτυρία δεν αποτελεί αντικείμενο των έγγραφων προτάσεων και αν οι λεπτομέρειες που επιχειρείται να δοθούν σκοπό έχουν να γίνει αποκάλυψη της μαρτυρίας που θα τις υποστηρίζει δεν θα είναι παραδεκτό να δοθούν (βλ. Σάββα ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ (Αρ. 2)
(1992), 1 Α.Α.Δ. 1146). Περαιτέρω, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Δίας ν. Χατζηκώστα
(1990)1 Α.Α.Δ. 244: «Περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες ισχυρισμών που αναφέρονται στα δικόγραφα και όχι μαρτυρία δίδονται για σκοπούς διασάφησης των γενομένων ισχυρισμών. Μία τέτοια διασάφηση γεγονότων υπαγορεύεται από διαφόρους λόγους, μεταξύ των οποίων είναι η πληρέστερη πληροφόρηση της άλλης πλευράς για τη φύση της υπόθεσης που θα έχει να αντιμετωπίσει, η αποφυγή της εκπλήξεως κατά την ακρόαση, ο περιορισμός των επιδίκων θεμάτων και ισχυρισμών και η ένδειξη ως προς τη μαρτυρία που θα χρειαστεί η άλλη πλευρά». Επιπρόσθετα, όπως έχει επισημανθεί στην υπόθεση Κρις (Χρίστος) Χριστοδούλου ν. Χρ. Μαρνέρος & Σια Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ., 721: «Τα δικόγραφα είναι ουσιώδη στον καθορισμό των επιδίκων θεμάτων και στον καθορισμό της βάσης επί της οποίας θα προχωρήσει η ακρόαση της υπόθεσης. Η σημασία τους τονίστηκε στην υπόθεση Christakis Loucaides v. C. D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.L.R. 134. Tα δικόγραφα δεν έχουν σκοπό μόνο τη διαφύλαξη της κανονικής διαδικασίας. Σκοπό έχουν να μην καταλαμβάνονται εξ απροόπτου οι διάδικοι στους οποίους θα πρέπει να παρέχεται η δέουσα ευκαιρία να ετοιμάσουν την υπόθεσή τους για ακρόαση. Εκτός αν τα επίδικα θέματα καθοριστούν δεόντως η ακρόαση παραμένει χωρίς οριοθέτηση και οι σκοποί της δικαιοσύνης μπορεί να παρακωλυθούν λόγω της αβεβαιότητας (G.I.P. Constructions Ltd v. Panayiota Neophytou and Others
(1983)1 C.L.R. 669, 680). Σύμφωνα με τη Δ.19 θ.6, μπορεί να διαταχθεί η παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών οιουδήποτε θέματος που αναφέρεται σε οιοδήποτε δικόγραφο, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως θα θεωρηθεί δίκαιο». Σε κάθε περίπτωση όμως, στο Annual Practice 1958, στην σελ. 461 επισημαίνεται ότι: "But where the information asked is clearly necessary to enable the applicant properly to prepare for trial, or in other respects the application is a proper one, the information must be given, even though it discloses some portion of the evidence on which the other party proposes to rely at the trial". Η υποχρέωση για παροχή λεπτομερειών δεν υφίσταται όταν το βάρος απόδειξης ενός γεγονότος το φέρει η πλευρά, η οποία αναζητά τις λεπτομέρειες, καθότι δεν αποτελεί υποχρέωση της άλλης πλευράς να δώσει στοιχεία για να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς αυτής που τις αναζητά και φέρει το βάρος απόδειξής τους (βλ. Κουρσουμά ν. Κοσμά
(1991), 1 Α.Α.Δ., 793). Επί του εν λόγω ζητήματος, παραπέμπω σε χαρακτηριστικό απόσπασμα από την υπόθεση Athina Leathergoods Ltd κ.α. ν. Χαραλάμπους κ.α.
(2000)1 Α.Α.Δ. 787, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Πράγματι ένας διάδικος μπορεί να προβάλει ως λόγο ένστασης σε αίτηση για λεπτομέρειες ότι ο αιτητής γνωρίζει τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης καλύτερα από τον αντίδικο του (βλ. Harbord v. Monk, 38 L.T. 411, Keogh v. Incorporated Dental Hospital of Ireland
(1910)2 Ir. R. 166 C.A. και Σάββα ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ. (Αρ. 2) 1
(1992)1 Α.Α.Δ. 1146). Ωστόσο, όπως υποδεικνύεται στο Annual Practice 1960, σελ. 461 "ο κάθε διάδικος δικαιούται να γνωρίζει το περίγραμμα της υπόθεσης που θα παρουσιάσει ο αντίδικος του εναντίον του και να τον δεσμεύσει οριστικά. Επομένως θα διαταχθεί η παροχή λεπτομερειών όπου το δικαστήριο ικανοποιείται ότι χωρίς αυτά ο αιτητής δε θα γνωρίζει τί θα προσπαθήσει να αποδείξει εναντίον του ο αντίδικος του στη δίκη". ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ։ Λαμβάνοντας υπόψη τις πιο πάνω αρχές, προχωρώ στην εξέταση των αιτούμενων διαταγμάτων για παροχή καλύτερων και περαιτέρω λεπτομερειών, με βάση το περιεχόμενο της Αίτησης, των δικογράφων των διαδίκων αλλά και των λόγων ένστασης που έχουν προβληθεί. Το πρώτο ζήτημα που εγείρεται μέσα από τον 1ο και 2ο λόγο ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση, είναι η θέση της ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να αναστείλει την υπό εκδίκαση Αίτηση διότι θα πρέπει προηγουμένως να πληρωθούν τα έξοδα της αίτησης για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες ημερομηνίας 05/04/2023 η οποία είχε αποσυρθεί στις 02/02/2024 και τα οποία έξοδα είχαν επιδικαστεί υπέρ της και μέχρι σήμερα δεν έχουν καταβληθεί. Να σημειωθεί ότι δεν έχω εντοπίσει η πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση να ασχολήθηκε με το ζήτημα αυτό στις γραπτές της αγορεύσεις. Επιπρόσθετα, είναι η θέση της Καθ' ης η Αίτηση ότι η εκ νέου καταχώρηση της υπό εξέταση Αίτησης αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας, ενόψει του ότι πανομοιότυπη αίτηση καταχωρήθηκε από τον Αιτητή και απορρίφθηκε ως αποσυρθείσα. Μελετώντας την γραπτή αγόρευση της πλευράς του Αιτητή, διαπίστωσα ότι στην σελ. 9 γίνεται σαφής αναφορά ότι τα πιο πάνω έξοδα έχουν υπολογισθεί πριν από λίγες ημέρες και είναι στην διάθεση της άλλης πλευράς προς πληρωμή. Εν όψει αυτής της τοποθέτησης, δεν θεωρώ σκόπιμο να ασχοληθώ περαιτέρω με την εξέταση του 1ου και 2ου λόγου ένστασης, αφού το εν λόγω ζήτημα μπορεί να θεωρηθεί ως λήξαν και διευθετηθέν εξ' αντικειμένου, ενώ δεν φαίνεται να επηρεάζει την διαδικασία εξέτασης της υπό εκδίκαση Αίτησης και την ουσία της. Σε κάθε περίπτωση, η ίδια η Καθ' ης η Αίτηση δεν έφερε ένσταση στην απόσυρση της εν λόγω αίτησης άνευ βλάβης των δικαιωμάτων του Αιτητή και συνεπώς η Καθ' ης έχει κάθε δικαίωμα να καταχωρήσει εκ νέου νέα Αίτηση ,χωρίς αυτό να αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Το δεύτερο σημαντικό ζήτημα που τίθεται με τον 3ο λόγο ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση, είναι η θέση της ότι η καταχώρηση της υπό εξέταση Αίτησης αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και/ή ότι καταχωρήθηκε κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ενόψει του ότι δεν καταχωρήθηκε αλλά ούτε και ζητήθηκαν οποιεσδήποτε λεπτομέρειες στο στάδιο της Κλήσης για Οδηγίες, αλλά σε μεταγενέστερο στάδιο. Θα ανατρέξω στο περιεχόμενο του δικαστηριακού φακέλου της παρούσης, από τον οποίο το Δικαστήριο μπορεί να αντλήσει γνώση (βλ. Γεωργίου v. Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου Λτδ (Αρ. 2)
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1938) και μέσα από τον οποίο διαπιστώνω το ακόλουθο ιστορικό σε σχέση με τα δικονομικά διαβήματα που έλαβαν οι διάδικοι։ Αρχικά παρατηρώ ότι στις 05/04/2022 η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε την Έκθεση Υπεράσπισης της και στις 10/05/2022 ο Αιτητής καταχώρησε Απάντηση στην Υπεράσπιση της Καθ' ης η Αίτηση. Ακολούθως, στις 10/05/2022 η πλευρά του Αιτητή καταχώρησε Κλήση για Οδηγίες αξιώνοντας αποκάλυψη και επιθεώρηση εγγράφων καθώς και παραδοχές γεγονότων αλλά και έξοδα. Η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε στις 02/06/2022 σχετικό Παράρτημα (Τύπος 25) αξιώνοντας αποκάλυψη και επιθεώρηση εγγράφων καθώς και έξοδα. Κατά την ημερομηνία που είχε οριστεί εκ νέου η Κλήση για Οδηγίες, ήτοι στις 24/11/2022, το Δικαστήριο στην βάση των όσων αξίωναν οι ίδιοι οι διάδικοι, έδωσε οδηγίες σε αυτούς για να προβούν σε αποκάλυψη και ανταλλαγή των εγγράφων που βρίσκονταν στην κατοχή τους εντός δύο μηνών και αυτοί στην συνέχεια συμμορφώθηκαν. Εν τω μεταξύ στις 05/10/2022 ο Αιτητής με σχετική επιστολή του η οποία καταχωρήθηκε στον δικαστηριακό φάκελο, ζήτησε από την Καθ' ης η Αίτηση περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες σε σχέση με συγκεκριμένες παραγράφους της Έκθεσης Υπεράσπισης της. Κατά την δικάσιμο στις 30/03/2023 το Δικαστήριο αφού άκουσε τους συνηγόρους των διαδίκων έδωσε οδηγίες για καταχώρηση ονομαστικού καταλόγου μαρτύρων και σύνοψη μαρτυρίας μέχρι την επόμενη δικάσιμο στις 23/05/2023 ημερομηνία κατά την οποία δόθηκαν εκ νέου οι ίδιες οδηγίες. Στο μεσοδιάστημα στις 05/04/2023 καταχωρήθηκε αίτηση για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες η οποία έπασχε αφού δεν εμπεριείχε νομική βάση στο σώμα της και έτσι τούτη απορρίφθηκε στις 02/02/2024 ως αποσυρθείσα άνευ βλάβης, ενώ τα έξοδα της επιδικάστηκαν σε βάρος της πλευράς του Αιτητή και υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση. Συνεπώς, στις 15/02/2024 και ενώ η εναρκτήρια Αίτηση είχε οριστεί για Ακρόαση στις 13/06/2024, ο Αιτητής καταχώρησε την υπό εξέταση ενδιάμεση Αίτηση με την οποία αξιώνει την παροχή περισσότερων και καλύτερων λεπτομερειών σε σχέση με τις παραγράφους αρ. 12, 16, 17 και 20 της Έκθεσης Υπεράσπισης της Καθ' ης η Αίτηση. Κρίνω ως αναγκαία και βοηθητική την παράθεση των σχετικών προνοιών της νέας Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, οι οποίες τυγχάνουν εφαρμογής στην υπό εξέταση περίπτωση: «
- (α) Κατά την πρώτη εμφάνιση της κλήσης για οδηγίες ενώπιον του Δικαστηρίου, όπως προνοείται στην παράγραφο 1(α) ανωτέρω, εκδίδονται οι ανάλογες οδηγίες από το Δικαστήριο στη βάση των αιτημάτων που καταγράφηκαν από τους διαδίκους στο Παράρτημα του Τύπου 25: Νοείται ότι το Δικαστήριο δύναται, ως κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις, να εκδίδει είτε αυτεπάγγελτα, ή με κοινή δήλωση των διαδίκων, είτε στη βάση προφορικού αιτήματος ενός ή περισσοτέρων των διαδίκων, ανάλογα διατάγματα για τα θέματα που καλύπτονται από το Παράρτημα του Τύπου 25, εκδίδοντας, εάν χρειάζεται, συνοπτική προς τούτο απόφαση. (β) Οι Διαταγές 14, 19 θεσμοί 6-9, 24, 28, 33, 38, 49, 57, 59 και 60 που αναφέρονται στο Παράρτημα του Τύπου 25, θα διαβάζονται υπό το πρίσμα της παρούσας Διαταγής: Νοείται ότι διάδικος ο οποίος δεν συμπλήρωσε το Παράρτημα, εν όλω ή εν μέρει, δεν δικαιούται να υποβάλει ή να προωθήσει προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε αίτημα που αφορά στην έκδοση σχετικών οδηγιών και θεωρείται ότι δεν επιθυμεί την έκδοση τέτοιων οδηγιών στο βαθμό και στην έκταση που δεν συμπλήρωσε το Παράρτημα.
- Τηρουμένων των προνοιών του Κανονισμού 3 ανωτέρω, το Δικαστήριο καθορίζει ταυτόχρονα με την έκδοση των οδηγιών ή των διαταγμάτων, το χρόνο εντός του οποίου ο κάθε διάδικος θα συμμορφωθεί με τις οδηγίες ή τα διατάγματα που θα εκδώσει επί των θεμάτων που καθορίζονται στο Παράρτημα, ορίζει δε αμέσως την υπόθεση για έκδοση οδηγιών ως προς τη μαρτυρία που θα προσαχθεί από κάθε διάδικο». Διερχόμενος εν προκειμένω τις πρόνοιες της Δ.30 Θ. 3(β) των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, διαπιστώνει κανείς ότι η παράλειψη συμπλήρωσης του Παραρτήματος, εμποδίζει στην συνέχεια τον διάδικο από του να υποβάλει οποιοδήποτε αίτημα προφορικά για έκδοση οποιωνδήποτε οδηγιών και θεωρείται ότι δεν επιθυμεί την έκδοση τέτοιων οδηγιών στο βαθμό και στην έκταση που δεν συμπλήρωσε το Παράρτημα. Έχω διαπιστώσει ότι αυτό έχει συμβεί στην υπό εξέταση υπόθεση, αφού η παράλειψη του Αιτητή να συμπεριλάβει και να αιτηθεί την έκδοση διατάγματος για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες στην Κλήση για Οδηγίες αλλά και η παράλειψη του να αιτηθεί την έκδοση τέτοιων οδηγιών κατά τις δύο δικάσιμους που ήταν ορισμένες οι Κλήσεις για Οδηγίες, όπως έχω αναφέρει πιο πάνω, καταδεικνύουν ότι έχει εγκαταλείψει το αίτημα του και δεν επιθυμεί πλέον να το προωθήσει. Πρόκειται θεωρώ για ουσιώδη παράλειψη και σοβαρή παρατυπία σύμφωνα με την σχετική πρόνοια των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία δεν δύναται πλέον να θεραπευθεί, ακόμα και με την αποστολή σε μεταγενέστερο χρονικό στάδιο, επιστολής προς την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση με την οποία αξιώνονται οι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες. Προκύπτει ότι η υπόθεση είχε προχωρήσει δικονομικά, έγιναν και αποκαλύψεις εγγράφων, δόθηκαν μάλιστα οδηγίες για καταχώρηση ονομαστικού καταλόγου μαρτύρων και σύνοψη της μαρτυρίας των διαδίκων και μόλις στις 15/02/2024 ο Αιτητής έσπευσε για δεύτερη φορά να καταχωρήσει την παρούσα Αίτηση. Μέσα από την αγόρευση του Αιτητή, υποστηρίζεται ότι οι περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες είχαν ζητηθεί με επιστολή των δικηγόρων του ημερομηνίας 25/10/2022 και η Καθ' ης αρνήθηκε να τις δώσει, συνεπώς η πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση γνώριζε το αίτημα του Αιτητή και δεν υπήρχε καμία ανάγκη ώστε να επαναληφθεί το αίτημα μεταγενέστερα. Θα διαφωνήσω με την θέση αυτή του Αιτητή, διότι το γεγονός ότι εστάλη αυτή η επιστολή στις 25/10/2022, δεν αναιρεί το γεγονός ότι δεν συμπεριλήφθηκε το αίτημα του για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες στην Κλήση για Οδηγίες που προηγήθηκε και ούτε αναιρεί το γεγονός ότι στις 24/11/2022 που ήταν ορισμένη εκ νέου η Κλήση για Οδηγίες, ο Αιτητής δεν συμπεριέλαβε στις απαιτήσεις του το εν λόγω ζήτημα πριν το Δικαστήριο να εκδώσει σχετικές Οδηγίες. Συνεπώς, η δικαιολογία που προβάλλει η πλευρά του Αιτητή δεν επηρεάζει κατ' ουδένα λόγο την κατάληξη του Δικαστηρίου, αλλά και το γεγονός ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση με την σχετική διάταξη των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Δηλαδή θεωρώ ότι η αποστολή της εν λόγω επιστολής, δεν οδηγεί σε θεραπεία της ουσιώδους παρατυπίας που έχει συντελεστεί, η οποία οδηγεί μάλιστα στο συμπέρασμα ότι κακώς καταχωρήθηκε η παρούσα. Στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 14/06/2019 στην Αγωγή με αρ. 2315/2017 μεταξύ Τράπεζας Κύπρου Δημοσία Εταιρεία Λτδ -και-
- Ιωαννίδη κ.α. που αφορούσε αίτηση για συνένωση αγωγών και στην οποία δεν υπήρξε συμμόρφωση με τις σχετικές πρόνοιες της νέας Δ.30, το Δικαστήριο έκρινε ότι η Αίτηση είχε καταχωριστεί αντικανονικά και κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και άρα δεν μπορούσε να τύχει εξέτασης. Παραθέτω χαρακτηριστικό απόσπασμα όπου η τότε Π.Ε.Δ. κα Ε. Εφραίμ υπέδειξε τα ακόλουθα։ «Δεν χωρεί αμφιβολία πως σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.30 θ.3(α), το στάδιο κατά το οποίο το Δικαστήριο εκδίδει τις ανάλογες οδηγίες με βάση τα αιτήματα που καταγράφηκαν από τους διαδίκους στα Παραρτήματα είναι κατά την πρώτη εμφάνιση της Κλήσης για Οδηγίες. Μάλιστα, κατ΄ εκείνο το στάδιο το Δικαστήριο διατηρεί ευχέρεια να εκδώσει οδηγίες είτε αυτεπάγγελτα, είτε με κοινή δήλωση των διαδίκων, είτε στη βάση προφορικού αιτήματος αυτών «στη βάση των αιτημάτων που καταγράφηκαν». Προκύπτει συναφώς πως κατά την πρώτη εμφάνιση της Κλήσης για οδηγίες, παράλειψη του διαδίκου να αιτηθεί διάταγμα για οποιοδήποτε αίτημα σημειώνει επί του Παραρτήματος ισοδυναμεί με εγκατάλειψη και έλλειψη προώθησης αυτού. Με την τροποποίηση της Δ.30 ο σκοπός ήταν η επιτάχυνση της διαδικασίας με τη σύντομη επίλυση όλων των ενδιάμεσων δικονομικών ζητημάτων ούτως ώστε η υπόθεση να οδηγείται το συντομότερο δυνατό σε ακρόαση και κατ΄ επέκταση η γρηγορότερη ολοκλήρωση της ακρόασης αυτής. Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολ. Έφ. 35/19, ημ. 18.3.19, λέχθηκε πως «Οι Διαδικαστικοί Κανονισμοί διέπουν τον τρόπο άσκησης της διακριτικής αυτής ευχέρειας. Η Δ.30, όπως τροποποιήθηκε, στόχο έχει τη γρηγορότερη και ευχερέστερη διεξαγωγή των ακροάσεων των πολιτικών υποθέσεων και προς τούτο ασκείται η εξουσία του Δικαστηρίου.». Τα ίδια επαναλήφθηκαν στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της Πετρίδου, Πολ. Έφ. 48/19, ημ. 11.4.19, ECLI:CY:AD:2019:D139, στην οποία αναφέρθηκε ότι «Πρόκειται για μια διαδικασία βάσει της νέας Δ.30, η οποία σκοπό έχει αφενός, όπως ορθά υπέδειξε ο συνήγορος, την επιτάχυνση των δικαστικών διαδικασιών, αφετέρου όμως αφήνει την ουσιαστική διαχείριση στο Δικαστήριο ώστε η διαδικασία να προχωρά όσο το δυνατό πιο γρήγορα.» Εξ' ου και το Παράρτημα Τύπου 25, το οποίο απαιτείται να συμπληρώνεται από τους διαδίκους, περιλαμβάνει ρητώς διάφορα αιτήματα, συμπεριλαμβανομένου και της συνένωσης αγωγών δυνάμει της Δ.14, ούτως ώστε ο κάθε διάδικος να τα συμπληρώνει στο Παράρτημα και αυτά να επιλύονται κατά το στάδιο της Κλήσης για Οδηγίες με την έκδοση των ανάλογων διαταγμάτων από το Δικαστήριο πριν η υπόθεση οδηγηθεί σε ακρόαση. Μάλιστα, αξίζει να σημειωθεί πως στο Παράρτημα υπάρχει αίτημα υπ΄ αρ. 10 που αφορά «Άλλο αίτημα που δεν καλύπτεται από τα ανωτέρω», ακριβώς για να παρέχει κάθε δικαίωμα στον διάδικο να καταγράψει οποιοδήποτε ζήτημα επιθυμεί και ενδεχομένως δεν καλύπτεται από τα υπόλοιπα περιεχόμενα στο έντυπο, και για να δοθεί η δυνατότητα σε εκείνο το στάδιο αφενός ο κάθε διάδικος να υποβάλει τα αιτήματα του και αφετέρου το Δικαστήριο να δώσει τις σχετικές οδηγίες. Αυτή η διαπίστωση του Δικαστηρίου συνάδει επίσης και με τις πρόνοιες της Δ.30 θ.3(β), όπου αναφέρεται ότι παράλειψη συμπλήρωσης μερικώς η εξ ολοκλήρου του Παραρτήματος εμποδίζει τον διάδικο από του να υποβάλει οποιοδήποτε αίτημα προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου για οδηγίες, επιβεβαιώνοντας έτσι πως ο σκοπός της Δ.30 ήταν η υποβολή και επίλυση οποιουδήποτε αιτήματος του Παραρτήματος, στο στάδιο της Κλήσης για Οδηγίες, χωρίς τη δυνατότητα παράτασης του χρόνου. Και αυτό σε αντιδιαστολή με τη Δ.30 θ.2 η οποία ρητώς προνοεί για τη δυνατότητα παράτασης της προθεσμίας καταχώρισης Κλήσης για Οδηγίες ή Παραρτήματος νοουμένου ότι καταδειχθεί αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης ή άλλος καλός λόγος προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου. Ως εκ τούτου, από τη στιγμή που στις 23.5.18, όταν το Δικαστήριο επιλήφθηκε των Κλήσεων για Οδηγίες και των δύο πλευρών και οι Εναγόμενοι υπέβαλαν τα αιτήματα τους όμως δεν αιτήθηκαν και συνένωσης, ως είχαν συμπληρωμένο στο Παράρτημα, τότε θεωρείται πως αυτοί το εγκατέλειψαν και δεν το προωθούν περαιτέρω και δεν δύναται να επανέλθουν σε αυτό χωρίς οδηγίες από το Δικαστήριο και κατά το δοκούν. Το αντίθετο συνεπάγεται καταστρατήγηση των προνοιών και του σκοπού της Δ.
- Αξίζει να σημειωθεί πως στην προκειμένη περίπτωση η Αίτηση συνένωσης καταχωρίστηκε 4 μήνες μετά που το Δικαστήριο επιλήφθηκε των Κλήσεων για Οδηγίες και στις δύο Αγωγές, χωρίς καν οδηγίες ή άδεια του Δικαστηρίου. Δεν διαφεύγει την προσοχή πως στα πλαίσια της Αγωγής 2301/17, στις 6.6.18, όταν το Δικαστήριο επιλήφθηκε των Κλήσεων και των δύο πλευρών, οι διάδικοι ζήτησαν οδηγίες ως οι αντίστοιχες Κλήσεις και τα Παραρτήματα τους, και το Παράρτημα των Εναγομένων περιείχε και πάλι αίτημα για συνένωση. Όμως το Δικαστήριο δεν έδωσε οποιεσδήποτε οδηγίες ως προς τυχόν καταχώριση αίτησης για συνένωση και οι Εναγόμενοι δεν ανέφεραν οτιδήποτε επί τούτου. Ούτε και στην επόμενη δικάσιμο των οδηγιών, ήτοι στις 14.9.18, υπέβαλαν αίτημα για συνένωση ούτε ανέφεραν κάτι τέτοιο, αντιθέτως περιορίστηκαν σε αίτημα για ονομαστικό κατάλογο μαρτύρων και σύνοψη μαρτυρίας. Αυτή η συμπεριφορά των Εναγομένων καταδεικνύει σαφώς πως εγκατέλειψαν και δεν προώθησαν αίτημα για συνένωση, αφήνοντας εν γνώσει τους τη διαδικασία να προχωρήσει στα επόμενα στάδια με βάση τη νέα Δ.
- Ως εκ τούτου, θεωρώ πως η υπό κρίση Αίτηση έχει καταχωριστεί αντικανονικά, κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, δεν πρόκειται για απλή παρατυπία και έτσι η Αίτηση κακώς έχει καταχωριστεί και δεν δύναται να τύχει εξέτασης» (η υπογράμμιση είναι δική μου). Επιπρόσθετα, στην ενδιάμεση απόφαση που εκδόθηκε στις 28/02/2019 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου στην Αγωγή με αρ. 27/2017 μεταξύ του ΧΧΧΧΧ Ριαλά -και- ΧΧΧΧΧ Α. Ανδρέου, επισημάνθηκε ότι η μη συμπλήρωση του παραρτήματος και η μη αναζήτηση οδηγιών στην βάση της Δ.30 των Θεσμών, συνιστά τροχοπέδη στην υποβολή οποιουδήποτε μεταγενέστερου αιτήματος ενώπιον του Δικαστηρίου και απεμπόληση του δικαιώματος του διάδικου. Παραθέτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση։ «Ενώ, το Παράρτημα του ενάγοντα ημερομηνίας 19/9/2017 σημειώνει και την αναζήτηση οδηγιών ως προς «
- Άλλο αίτημα που δεν καλύπτεται από τα ανωτέρω», ως προκύπτει από το πρακτικό ημερομηνίας 21/11/2017, δεν ζητήθηκαν οποιαδήποτε διατάγματα ή οδηγίες πέραν από την αποκάλυψη και επιθεώρηση εγγράφων. Σύμφωνα με την επιφύλαξη του θ.3(β), ανωτέρω, η μη συμπλήρωση του παραρτήματος και η μη αναζήτηση σχετικών οδηγιών στο βαθμό και έκταση που το παράρτημα δεν συμπληρώθηκε, συνιστά τροχοπέδη στην υποβολή ή την προφορική προώθηση ενώπιον του Δικαστηρίου οποιουδήποτε μεταγενέστερου αιτήματος. Εάν, παρά τη θέσπιση της νέας Δ.30 η οποία αποσκοπούσε κυρίως στην απάλειψη των καθυστερήσεων στην αστική δικαιοσύνη μέσω διαδικασιών που προβλέπονται στην εν λόγω Διαταγή και αποσκοπούν σύμφωνα με τη Δ.30 θ.2 και 3 στον χειρισμό από το Δικαστήριο κατά το συντομότερο δυνατό και με συνοπτικό τρόπο όλων των προδικαστικών θεμάτων που δυνατό να εγερθούν σε μια αγωγή, κάθε διάδικος μπορούσε, παρά τη συμπλήρωση του παραρτήματος και παρά το ότι δόθηκαν οδηγίες από το Δικαστήριο βάσει αυτού, να εγείρει προδικαστικό θέμα όπως η παρούσα αίτηση σε οποιοδήποτε μεταγενέστερο στάδιο της διαδικασίας, τότε θα οδηγούμασταν σε σαφή καταστρατήγηση των σκοπών και στόχων της νέας Δ.30....Κρίνω ότι, αφού δεν το έπραξε, απεμπόλησε το δικαίωμά του να το πράξει αργότερα. Ούτε και ζήτησε, ως φαίνεται από το πρακτικό του Δικαστηρίου, παράταση χρόνου για να θέσει τέτοιο αίτημα, η οποία παράταση θα κρινόταν με αναφορά, μεταξύ άλλων, στη Δ.30, θ.3(β). Η συμμόρφωση με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας δεν είναι μόνο θέμα διαδικασίας, αλλά απολήγει και σε θέμα ουσίας. Εάν, ανερώτητα και αυτεπάγγελτα το Δικαστήριο, παράτεινε τον χρόνο υποβολής τέτοιου αιτήματος, η νέα Δ.30 τόσο στο λεκτικό της όσο και στον σκοπό της θα παραβλεπόταν» (η υπογράμμιση είναι δική μου). Επιπρόσθετα, διαπιστώνω ότι προκύπτει σοβαρή, έκδηλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της υπό εξέταση Αίτησης, ακόμα και αν λάβουμε υπόψη την καταχώρηση της αρχικής Αίτησης που καταχωρήθηκε στις 05/04/2023 και η οποία απορρίφθηκε ως αποσυρθείσα στις 02/02/
- Να επισημάνω ότι η πλευρά του Αιτητή δεν αιτιολογεί επαρκώς τους λόγους που προέκυψε αυτή η καθυστέρηση και γιατί παρήλθε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, ήτοι σχεδόν 6 μηνών από τις 24/11/2023 όπου το Δικαστήριο επιλήφθηκε της Κλήσης για Οδηγίες μέχρι και την καταχώρηση της αρχικής αίτησης για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες ημερομηνίας 05/04/2023, η οποία στην συνέχεια αποσύρθηκε. Το ίδιο ισχύει και για το χρονικό διάστημα που παρήλθε από την ημερομηνία καταχώρησης της αρχικής αίτησης ημερομηνίας 05/04/2023 μέχρι και την ημερομηνία που αυτή αποσύρθηκε στις 02/02/2024 λόγω ενός εξόφθαλμου λάθους και/ή παράλειψης, ήτοι της απουσίας νομικής βάσης στην εν λόγω αίτηση, την οποία όφειλε η πλευρά του Αιτητή να εντοπίσει νωρίτερα με στόχο τον καλύτερο και πιο γρήγορο χειρισμό της υπόθεσης. Συνεπώς, είναι η θέση μου ότι η ευθύνη της πλευράς του Αιτητή για την προαναφερόμενη αδικαιολόγητη καθυστέρηση είναι καταλυτική για την τύχη της υπό εξέταση ενδιάμεσης αίτησης. Σε σχέση με το ζήτημα της καθυστέρησης, παραθέτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από την απόφαση που εκδόθηκε στην υπόθεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 17/03/2023, στην Αγωγή με αρ. 3977/2017 μεταξύ Κυριάκου Φυριλλά -και-
- Σουλας Ιωάννου κ.α. όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα։ « Εν προκειμένω, όπως και στην Ανδρονίκου (ανωτέρω), ουδεμία εξήγηση δόθηκε από πλευράς Αιτητή γιατί η Αίτηση δεν προωθήθηκε εγκαίρως, κατά την ημέρα (ή έστω αμέσως μετά) που η υπόθεση τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου πρώτη φορά για οδηγίες. Η καθυστέρηση στην υποβολή της Αίτησης, δύο και πλέον χρόνια μετά από τότε, χωρίς, από την άλλη, να δίδεται προς τούτο οποιαδήποτε εξήγηση στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση προς αιτιολόγηση του χρόνου που διέρρευσε, ασφαλώς και δεν μπορεί να δικαιολογήσει την έγκριση του υπό εξέταση αιτήματος, το οποίο κάθε άλλο παρά εγκαίρως θεωρείται υπό τις δοσμένες περιστάσεις ότι υποβλήθηκε. Περαιτέρω, το ότι η αγωγή δεν έχει ακόμα οριστεί για ακρόαση δεν έχει καθοριστική σημασία. Τούτο υποδεικνύει η Ανδρονίκου (ανωτέρω) αλλά και οι πρόνοιες της μεταγενέστερης νέας Δ.30, από τις οποίες προκύπτει ότι οποιαδήποτε ενδιάμεσα - προδικαστικά αιτήματα, όπως το υπό εξέταση, προωθούνται κατά την πρώτη εμφάνιση της κλήσης για οδηγίες ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. Δ.30 Θ. 3 (α)) και πριν την έκδοση οδηγιών ως προς την μαρτυρία που θα προσαχθεί από κάθε διάδικο (βλ. Δ.30 Θ 4). Στην προκείμενη περίπτωση, παρόλο που στο Παράρτημα (Τύπος 25) της πλευράς του Αιτητή σημειώθηκε ανάμεσα στα αιτήματα του το ζήτημα της εκδίκασης προδικαστικών, τέτοιο αίτημα δεν προωθήθηκε στον κατάλληλο χρόνο (ήτοι κατά την πρώτη εμφάνιση της κλήσης για οδηγίες ενώπιον του Δικαστηρίου) αλλά, αντιθέτως, έγιναν διαδικαστικά διαβήματα που εντάσσονται στην προετοιμασία της υπόθεσης για ακρόαση (αποκαλύψεις εγγράφων, καταχώριση καταλόγου μαρτύρων με σύνοψη μαρτυρίας). Υπό αυτές τις περιστάσεις και ενόψει του χρόνου που παρήλθε από τότε που έκλεισαν οι έγγραφες προτάσεις μέχρι την ημερομηνία καταχώρισης της Αίτησης, η οποία μάλιστα έγινε σε χρόνο που η υπόθεση ήταν έτοιμη να προγραμματιστεί για ακρόαση, χωρίς παράλληλα να δοθεί προς τούτο οποιαδήποτε εξήγηση γιατί αυτή δεν προωθήθηκε νωρίτερα, διαπιστώνω ότι η Αίτηση καταχωρήθηκε με μακρά και αδικαιολόγητη καθυστέρηση και, έτσι, ως εκ του λόγου αυτού και μόνο, είναι καταδικασμένη σε απόρριψη» (η υπογράμμιση είναι δική μου). Ανεξαρτήτως της πιο πάνω κατάληξης και για σκοπούς πληρότητας, να αναφέρω πως αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι η Αίτηση θα μπορούσε να πετύχει επί της ουσίας, αφού στις παραγράφους αρ. 12, 16, 17 και 20 της Έκθεσης Υπεράσπισης της Καθ' ης η Αίτηση, διαπίστωσα ότι οι τιθέμενοι ισχυρισμοί τίθενται με κάποια γενικότητα, ασάφεια και αοριστία, συνεπώς εφόσον κρίνονται ως ουσιώδεις ισχυρισμοί θα μπορούσαν να παρασχεθούν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες εν προκειμένω, ούτως ώστε να μην βρεθεί προ εκπλήξεως ο Αιτητής και να διασαφηνιστούν τα επίδικα γεγονότα, διασφαλίζοντας επιπρόσθετα ότι η δίκη θα διεξαχθεί προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. Σε κάθε περίπτωση, δεδομένων των πιο πάνω διαπιστώσεων μου, η τύχη της υπό εξέτασης αίτησης έχει πλέον σφραγιστεί και δεν δύναται το Δικαστήριο να προχωρήσει στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. ΚΑΤΑΛΗΞΗ։ Υπό το φως των πιο πάνω διαπιστώσεων και ευρημάτων μου, παρέλκει πλέον η εξέταση οποιασδήποτε άλλης πτυχής της Αίτησης ή οποιουδήποτε άλλου ζητήματος το οποίο εγείρεται με τους λόγους ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση. Ως εκ τούτου, η Αίτηση απορρίπτεται διότι κρίνω ότι αυτή έχει καταχωριστεί αντικανονικά και κατά παράβαση της Δ.30 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Ως προς τα έξοδα της Αίτησης, αυτά επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή, όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, στο τέλος της διαδικασίας οπότε και θα είναι πληρωτέα. Υπ. ................ Χ. Πογιατζής, Δ. Οικ. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο