Ά. Χ ν. Γ. Χ., Αρ. Αίτησης:297/21, 28/11/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΣΥΖΥΓΟΥ Ενώπιον: Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ Αρ. Αίτησης:297/21 Μεταξύ: Ά. Χ Αιτήτρια Και Γ. Χ. Καθ' ου η αίτηση Αίτηση ημερ.17/7/24 για εκδίκαση προδικαστικού σημείου Ημερομηνία: 28 Νοεμβρίου 2024 Εμφανίσεις: Για τον αιτητή στην παρούσα: κα Κάλια Γεωργίου Για την καθ' ης η αίτηση στην παρούσα: κ.κ. Σωτήρης Δράκος Δ.Ε.Π.Ε Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την εναρκτήρια αίτηση της η καθ΄ης η αίτηση στην παρούσα (στο εξής η καθ΄ης η αίτηση) ζητά διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο αιτητής στην παρούσα (στο εξής ο αιτητής) να της καταβάλλει από της καταχώρησης της αίτησης το ποσό των €2.210 μηνιαίως για τη διατροφή της. Η αίτηση της καθ΄ης η αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων στα άρθρα 2-4 και 6-9 του Ν.232.
- Στα πλαίσια της εναρκτήριας αίτησης της, η καθ' ης η αίτηση καταχώρησε μονομερή αίτηση και πέτυχε στις 21/12/21 την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο διατάχθηκε ο αιτητής να της καταβάλλει το ποσό των €1.000 μηνιαίως για τη διατροφή της. Κατόπιν εκδίκασης της μονομερούς αίτησης, στις 18/4/22, το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα κατέστη οριστικό με μείωση του ποσού το οποίο διατάχθηκε να καταβάλλει ο αιτητής από το ποσό των €1.000 στο ποσό των €700 μηνιαίως από 1/5/
- Στην παράγραφο 3 της υπεράσπιση του ο αιτητής ισχυρίζεται ότι η αίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει ως έχει και θα πρέπει να απορριφθεί και/ ή καταστεί άνευ αντικειμένου αφού στις 23/9/22 εκδόθηκε διάταγμα λύσης του γάμου των διαδίκων στα πλαίσια της αίτησης διαζυγίου αρ.../20 ενώπιον του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Στην παράγραφο 3 της απάντησης της η οποία καταχωρήθηκε στις 9/4/24, η καθ' ης η αίτηση παραδέχεται ότι έχει μεν εκδοθεί διαζύγιο αλλά κανένα νομικό αποτέλεσμα έχει και/ ή η κατάσταση παραμένει η ίδια αφού εκκρεμεί η Έφεση με αριθμό 18/24 κατά της απόφαση διαζυγίου. Στις 17/7/24, ο αιτητής, καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητά όπως το προδικαστικό σημείο που εγείρεται στην παράγραφο 3 της υπεράσπισης του προδικαστεί και/ ή αποφασιστεί από το Δικαστήριο πριν την ακρόαση ολόκληρης της κυρίως αίτησης. Στην ένορκο δήλωση του αιτητή η οποία υποστηρίζει την αίτηση του μεταξύ άλλων αναφέρονται τα ακόλουθα: Η εναρκτήρια αίτηση η οποία καταχωρήθηκε στις 17/12/21 αφορά σε αίτημα της τότε εν διαστάσει συζύγου του για χορήγηση διατροφής από σύζυγο προς σύζυγο κατά τη διάρκεια της διάστασης και στηρίζεται μεταξύ άλλων στο Α.4 του Ν.232/91 το οποίο προνοεί την δυνατότητα παροχής διατροφής σε περίπτωση διάστασης. Αναφέρει ότι στις 23/9/22 εκδόθηκε διάταγμα λύσης του γάμου των διαδίκων το οποίο επισυνάπτει ως τεκμήριο
- Όπως τον συμβουλεύει η δικηγόρος του, η έκδοση του διαζυγίου καθιστά την παρούσα εναρκτήρια αίτηση άνευ αντικειμένου πλέον ή τουλάχιστον άμεσα απορριπτέα γιατί έχουν αλλάξει τα πραγματικά δεδομένα αφού πλέον είναι πρώην σύζυγοι. Επιπλέον η νομική βάση είναι λανθασμένη και ανεπαρκής αφού βασίζεται στις πρόνοιες του νόμου για τους εν διαστάσει συζύγους. Αν η αιτήτρια συνεχίζει να έχει απαίτηση για διατροφή από τον ίδιο μετά την έκδοση του διαζυγίου θα έπρεπε να αποσύρει την παρούσα αίτηση και να καταχωρήσει άλλη αίτηση η οποία να βασίζεται στο ορθό άρθρο του Νόμου ήτοι στο Άρθρο
- Σε ότι αφορά στη θέση της άλλης πλευράς ως αυτή καταγράφεται στην παράγραφο 3 της Απάντησης της, ότι δηλαδή το διαζύγιο δεν παράγει κανένα νομικό αποτέλεσμα αφού εκκρεμεί η Έφεση ./24 που καταχώρησε η αιτήτρια, αυτό δεν ευσταθεί και ούτε η εν λόγω Έφεση έχει αυτόματα ανασταλτικό χαρακτήρα σε ότι αφορά το υπό συζήτηση θέμα. Στην βάση των πιο πάνω θα ήταν δίκαιο και ορθό και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκδικαστεί προδικαστικώς το σημείο το οποίο εγείρεται στην παράγραφο 3 της υπεράσπισης του, διότι σε περίπτωση επιτυχίας του η κυρίως αίτηση δεν θα μπορεί να προχωρήσει και θα αποφευχθεί η περαιτέρω σπατάλη χρόνου και εξόδων. Στις 7/10/24 η καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης στην οποία προβάλλει 3 λόγους για τους οποίους η υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και συγκεκριμένα ότι: Η αίτηση είναι ελλιπής αφού εκκρεμεί η Έφεση ./24 κατά της απόφασης λύσης του γάμου των διαδίκων και στην περίπτωση καταχώρισης έφεσης, η λύση ή ακύρωση του γάμου αναστέλλεται μέχρι την έκδοση της απόφασης στην έφεση, η αίτηση είναι ουσία και νόμω αβάσιμη και δεν επιλύει το ζήτημα της διατροφής αφού υπάρχουν και άλλες προϋποθέσεις από το Νόμο που επιτρέπουν την καταβολή της διατροφής ασχέτως αν εκδόθηκε ή όχι διαζύγιο. Στην ένορκο δήλωση της δικηγορικής υπαλλήλου κας. Μ.Κ που υποστηρίζει την ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης της καθ' ης η αίτηση, αναφέρονται μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: Η καθ' ης η αίτηση παραδέχεται ότι εκδόθηκε διάταγμα λύσης του γάμου των διαδίκων στις 23/9/22 όμως το αναφερόμενο διάταγμα προσβλήθηκε με την Έφεση Αρ../
- Όπως την πληροφορεί ο δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση, το διάταγμα λύσης του γάμου, λόγω της καταχώρησης της Έφεσης, αναστέλλεται αυτόματα με βάση το Α.18 του περί Γάμου Νόμου 104(Ι) /2003 όπως τροποποιήθηκε. Σε περίπτωση καταχώρησης Έφεσης η λύση ή ακύρωση του γάμου περιλαμβανομένου θρησκευτικού ή πολιτικού γάμου αναστέλλεται μέχρι την έκδοση απόφασης στην έφεση. Επιπλέον όπως την συμβουλεύει ο δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση, δεν έχει συμπεριληφθεί από τον αιτητή οποιαδήποτε νομική βάση στην αίτηση του που να υποδεικνύει ότι με τη λύση του γάμου η αιτήτρια αυτόματα εκπίπτει οποιασδήποτε διατροφής και ότι το προσωρινό διάταγμα στα πλαίσια της παρούσας αίτησης διατροφής αυτόματα ακυρώνεται. Ανεξάρτητα από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, η καθ' ης η αίτηση δεν εργάζεται και δεν έχει την επαγγελματική εκπαίδευση να το πράξει ούτε γνωρίζει καλά την ελληνική γλώσσα και δεν μπορεί να εργαστεί ούτε μπόρεσε να εξεύρει σταθερή εργασία και ο αιτητής ο οποίος την επισκέπτεται καθημερινά στο σπίτι της και τρώνε μαζί και συζητάνε, γνωρίζει για την αδυναμία της να εργαστεί. Αν ακυρωθεί το προσωρινό διάταγμα θα είναι καταστροφικό για την ίδια αφού δεν θα έχει τα ελάχιστα μέσα επιβίωσης. Δεδομένων των ανωτέρω η καθ΄ης η αίτηση ζητά απόρριψη της αίτησης με έξοδα σε βάρος του αιτητή. Κατά την ακρόαση της αίτησης δεν υπήρξε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων, οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των διαδίκων καταχώρησαν τις γραπτές τους Αγορεύσεις και το Δικαστήριο επιφύλαξε την απόφαση του. Μελέτησα και έλαβα υπόψιν μου όλη τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, τα επιχειρήματα και τις θέσεις των δικηγόρων των διαδίκων και προχωρώ να εξετάσω την υπό κρίση αίτηση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ -ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Ως προς την εξέταση προδικαστικών ζητημάτων, σχετική είναι η Διαταγή 27 Θεσμοί 1 και 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία περιλαμβάνεται στη νομική βάση της αίτησης και η οποία καλύπτει αιτήματα για προδικαστική εκδίκαση οποιουδήποτε νομικού σημείου το οποίο εγείρεται στα δικόγραφα, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Ειδικότερα: «
- Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient.
- If in the opinion of the Court the decision of such point of law substantially disposes of the whole action, or of any distinct cause of action, ground of defence, counter-claim, or reply therein, the Court may thereupon dismiss the action or make such other order therein as may be just». Στην υπόθεση Hambou v. Thoma
(1987)1 CLR 370, αναφέρθηκε ότι σκοπός της Δ.27 είναι η εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων στις περιπτώσεις εκείνες που η προδικαστική εκδίκαση ενός νομικού σημείου μπορεί να κρίνει ουσιαστικά όλη την υπόθεση ή ένα ουσιώδες ζήτημα με αποτέλεσμα να καθίσταται αχρείαστο για το Δικαστήριο να ακούσει μαρτυρία επί οιωνδήποτε πραγματικών γεγονότων. Στην υπόθεση Malachtou v. Armefti
(1984)1 C.L.R 548 τονίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι με βάση τη Δ.27 Θ.1 αποφασίζονται αμιγώς νομικά θέματα όταν μια τέτοια απόφαση θα είναι καθοριστική για την τύχη της διαδικασίας μεταξύ των μερών υπό τον όρο όμως ότι το πραγματικό υπόβαθρο δεν βρίσκεται υπό αμφισβήτηση. Επομένως προκύπτει ότι η εκδίκαση προκαταρκτικών νομικών σημείων γίνεται μόνο στη βάση παραδεκτού πραγματικού υπόβαθρου. Στην υπόθεση Ιωάννη Νικόλα Χ''Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1992)1 ΑΑΔ 949, το Ανώτατο Δικαστήριο κωδικοποίησε τις αρχές που καθορίζουν τα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου με βάση την Δ.27 ως ακολούθως: «Η σχετική αίτηση πρέπει να καθορίζει το συγκεκριμένο νομικό σημείο που εγείρεται και να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Κανονικά η προκαταρτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην Αίτηση για Οδηγίες (Summons for Directions). Η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα, όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή, αποφασίζεται η όλη υπόθεση, ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής. Μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση. Ακόμα, η διαταγή αυτή δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα.» Μελετώντας τα δικόγραφα παρατηρώ ότι αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι κατά το χρόνο καταχώρηση της εναρκτήριας αίτησης, οι διάδικοι τελούσαν σε διάσταση, και στη νομική της βάση γίνεται αναφορά μεταξύ άλλων στο σχετικό άρθρο του Νόμου 232/91 και συγκεκριμένα στο Α.4 το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «4.-
(1)Αν η έγγαμη συμβίωση διακοπεί το Δικαστήριο μπορεί με αίτηση του συζύγου να εκδώσει διάταγμα διατροφής με το οποίο να διατάσσεται ο άλλος σύζυγος να καταβάλλει στον αιτητή διατροφή.
(2)Η υποχρέωση διατροφής παύει ή το ποσό της αυξάνεται ή μειώνεται, όταν το επιβάλλουν οι περιστάσεις». Αποτελεί επίσης παραδεκτό γεγονός ότι στις 23/9/22 εκδόθηκε διάταγμα λύσης του γάμου των διαδίκων από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού. Αποτελεί επίσης παραδεκτό γεγονός, όπως προκύπτει από την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι η καθ΄ης η αίτηση καταχώρησε την Έφεση Αρ../24 κατά της απόφασης του διαζυγίου, στην οποία δεν έχει ακόμη εκδοθεί απόφαση. Η διαφωνία των διαδίκων έγκειται στο γεγονός ότι η μεν πλευρά της καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι δεδομένου ότι σύμφωνα με το Α.18 του περί Γάμου Νόμου 104(Ι)/2003, η λύση ή ακύρωση του γάμου αναστέλλεται μέχρι την έκδοση απόφασης στην Έφεση, οι διάδικοι εξακολουθούν να είναι εν διαστάσει σύζυγοι και όχι πρώην σύζυγοι, η δε πλευρά του αιτητή ισχυρίζεται ότι το αναφερόμενο άρθρο δεν προσδίδει ανασταλτικό χαρακτήρα στην παρούσα διαδικασία και δεν σημαίνει ότι οι διάδικοι συνεχίζουν να έχουν το status των εν διαστάσει συζύγων αυτόματα. Στο Α.18 του Ν.104/2003 το οποίο τιτλοφορείται: «Λύση ή ακύρωση προηγούμενου γάμου» αναφέρονται τα ακόλουθα: «18.
(1)Για τους σκοπούς της παραγράφου (α) του εδαφίου
(2)του άρθρου 17:(η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου) (α) Η λύση ή ακύρωση γάμου, περιλαμβανομένου θρησκευτικού και πολιτικού γάμου, καθίσταται αμετάκλητη μετά την εκπνοή της προθεσμίας για καταχώριση έφεσης· (β) σε περίπτωση καταχώρισης έφεσης, η λύση ή ακύρωση γάμου, περιλαμβανομένου θρησκευτικού και πολιτικού γάμου, αναστέλλεται μέχρι την έκδοση απόφασης στην έφεση· (γ) [Διαγράφηκε]· (δ) [Διαγράφηκε]· (ε) στις περιπτώσεις όπου συνυπάρχει πολιτικός και θρησκευτικός γάμος, ή συνυπάρχουν πλείονες του ενός γάμοι, η λύση ή ακύρωση από Δικαστήριο του ενός από τους γάμους που συνυπάρχουν έχει ως αποτέλεσμα, για τους σκοπούς του παρόντος Νόμου, τη λύση και ακύρωση του άλλου γάμου.
(2)Οι σύζυγοι μπορούν να δηλώσουν ενώπιον του Δικαστηρίου ότι θεωρούν τον γάμο τους έγκυρο, πριν αυτός κηρυχθεί άκυρος δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου». Το Α 17 2(α) του ίδιου Νόμου αναφέρει τα ακόλουθα:
(2)Γάμος είναι άκυρος, αν η τέλεση του γίνει: (α) Προτού αμετάκλητα λυθεί ή ακυρωθεί τυχόν προϋπάρχων γάμος οποιουδήποτε των προσώπων, περιλαμβανομένου και του θρησκευτικού ή πολιτικού γάμου, Στην παράγραφο 1 του Α.18 αναφέρεται ότι:
(1)Για τους σκοπούς της παραγράφου (α) του εδαφίου
(2)του άρθρου 17:». Προκύπτει από το ίδιο το Α.18, ότι τα όσα προνοούνται σε αυτό αφορούν στην ερμηνεία των διατάξεων του Α.17 2(α) το οποίο καθορίζει πότε ένας γάμος είναι άκυρος. Ο ίδιος ο Νομοθέτης περιόρισε το πεδίο εφαρμογής του Α.18 για τους σκοπούς της παραγράφου 2 (α) του Α.17 και κατά συνέπεια δεν θα συμφωνήσω με τη θέση που προβάλλει ο ευπαίδευτος δικηγόρος της καθ' ης η αίτηση ότι για σκοπούς της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης Διατροφής οι διάδικοι εξακολουθούν να θεωρούνται εν διαστάσει σύζυγοι. Αν σκοπός του Νομοθέτη ήταν οι πρόνοιες του Α.18 να επεκτείνονται σε όλες τις μεταξύ των συζύγων διαφορές, δεν θα περιόριζε την εφαρμογή του, ως έπραξε, στην παράγραφο 1 του άρθρου. Όμως, δεν είναι η ερμηνεία του Α.18 που θα καθορίσει την τύχη της υπό κρίση αίτησης η οποία για τους λόγους που θα εξηγήσω δεν μπορεί να πετύχει. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι κατά το χρόνο καταχώρησης της εναρκτήριας αίτησης αλλά και της οριστικοποίησης του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος, οι διάδικοι τελούσαν σε διάσταση. Αποτελεί επίσης παραδεχτό γεγονός ότι η αίτηση στηρίζεται στο Άρθρο 4 του Ν.232/91 στο οποίο γίνεται αναφορά σε εν διαστάσει συζύγους. Δεδομένων αυτών συνάγεται ότι η εναρκτήρια αίτηση καλώς καταχωρήθηκε στο χρόνο που καταχωρήθηκε. Κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης, το Δικαστήριο έχει εξουσία να αποφασίσει, αν με τα δεδομένα που έχει ενώπιον του, δικαιολογείται η όχι η έκδοση τελικού διατάγματος διατροφής υπέρ της αιτήτριας από την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης και μέχρι την ημερομηνία έκδοση του διαζυγίου αφού από το σημείο αυτό και έπειτα οι διάδικοι θεωρούνται πλέον ως πρώην σύζυγοι. Οποιαδήποτε απαίτηση της αιτήτριας για διατροφή της μετά την λύση του γάμου των διαδίκων δεν μπορεί να εξεταστεί στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης. Δεδομένων των όσων ανέφερα ανωτέρω, το κρινόμενο νομικό σημείο δεν εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του καθ' ου η αίτηση, αποφασίζεται η όλη υπόθεση ή ένα ουσιώδες θέμα της αίτησης. Όπως ανέφερα ανωτέρω αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι, κατά την καταχώρηση της αίτησης οι διάδικοι τελούσαν σε διάσταση και το διάταγμα λύσης του γάμου των διαδίκων εκδόθηκε στις 23/9/22. Κατά συνέπεια, η εναρκτήρια αίτηση μπορεί να προχωρήσει κανονικά σε εκδίκαση αφού το Δικαστήριο έχει τη δυνατότητα να εξετάσει και να αξιολογήσει την εναρκτήρια αίτηση από την ημερομηνία καταχώρησης της μέχρι την ημερομηνία έκδοσης του διαζυγίου και να αποφασίσει κατά πόσο την αναφερόμενη περίοδο δικαιολογείται ή όχι η έκδοση διατάγματος υπέρ της αιτήτριας. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, η αίτηση απορρίπτεται. Εν όψει της κατάληξης μου, η καθ΄ης η αίτηση είναι ο επιτυχών διάδικος και δεν υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος ή ιδιαίτερα περιστατικά για να αποκλίνω από τον γενικό κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Συνακόλουθα, τα έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της καθ΄ης η αίτηση και εναντίον του αιτητή και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ........................................... Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο