Γ.Β ν. Π.Π, Αρ. Αίτησης 238/2022, 11/7/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χατζηαθανασίου - Σιαμτάνη, Π. Αρ. Αίτησης 238/2022 Μεταξύ: Γ.Β εκ Λεμεσού Αιτήτριας και Π.Π Καθ' ου η Αίτηση Ενδιάμεση Αίτηση ημερ. 30/8/2022 Ημερομηνία: 11 Ιουλίου 2024 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: κα Στ. Ευρυπίδου Για τον Καθ' ης η Αίτηση: κος Α. Γεωργίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με τη μονομερή αίτηση ημερομηνίας 30/8/2022 η οποία μετά την επίδοση της κατέστη αίτηση δια κλήσεως, ο Αιτητής αιτείται μεταξύ άλλων προσωρινά διατάγματα με τα οποία ν' αναστέλλεται η ισχύς του διατάγματος του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού που εκδόθηκε στην αίτηση Γονικής Μέριμνας με αρ.198/2020 ημ. 30/6/2022 με το οποίο καθορίστηκε μεταξύ άλλων ως τόπος διαμονής του ανήλικου τέκνου των διάδικων Α. ο τόπος διαμονής της Καθ' ης η Αίτηση. Ζητά περαιτέρω όπως ανατεθεί η αποκλειστική φύλαξη, φροντίδα και επιμέλεια του ανήλικου τέκνου των διαδίκων στον ίδιο, καθώς και όπως προσδιοριστεί ως τόπος διαμονής τους ανηλίκου ο δικός του τόπος διαμονής. Περαιτέρω ζητά όπως επιτραπεί η επικοινωνία της Καθ' ης η Αίτηση με το ανήλικο τέκνο τους στην παρουσία του. Με την εναρκτήρια αίτηση του ο Αιτητής επιδιώκει την ακύρωση του διατάγματος γονικής μέριμνας με αρ. 198/2020 που εκδόθηκε στις 30/6/2022 με κυριότερο αίτημα του την ανάθεση της φύλαξης και επιμέλειας στον ίδιο και όπως καθοριστεί ο δικός του τόπος διαμονής ως τόπος διαμονής του ανήλικου τέκνου τους. Επίσης όπως ρυθμιστεί το δικαίωμα επικοινωνίας της Καθ' ης η Αίτηση με τον ανήλικο. Με το πιο πάνω διάταγμα καθορίστηκε ως τόπος διαμονής του ανήλικου ο τόπος διαμονής της Καθ' ης η Αίτηση και ρυθμίστηκε η επικοινωνία του Αιτητή με το ανήλικο υιό του. Στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση του ο Αιτητής αναφέρει ότι μετά την έκδοση του διατάγματος οι συνθήκες έκδοσης του έχουν αλλάξει. Ότι η Καθ' ης η Αίτηση κάνει χρήση ουσιών και δεν συνεργάζεται με το Γραφείο Ευημερίας, ενώ ταυτόχρονα ως ισχυρίζεται ο Αιτητής η Καθ' ης η Αίτηση νοσηλεύεται από τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας. Επίσης αναφέρει πως υπήρχαν εισηγήσεις όπως η Καθ' ης η Αίτηση νοσηλευτεί σε κλειστό πρόγραμμα απεξάρτησης, το οποίο παρέλειψε να πράξει. Στην ένορκη δήλωση του καταρχάς αναφέρεται στο ιστορικό της σχέσης τους, την απόκτηση του παιδιού τον οποίο και αναγνώρισε εκούσια. Επίσης αναφέρεται στις διαφωνίες που είχαν μεταξύ τους, ακόμα και για το όνομα του παιδιού και τη βάφτιση του. Με την Καθ' ης η αίτηση διέμεναν μαζί, αντιμετώπιζαν όμως σοβαρά προβλήματα, από την αρχή της σχέσης τους λόγω της συμπεριφοράς της Καθ' ης η Αίτηση, η οποία ήταν επιθετική και εριστική προς το πρόσωπο του, λόγω σοβαρών προβλημάτων που αντιμετώπιζε και συγκεκριμένα λόγω εξάρτησης της στα ναρκωτικά, όπως διαπιστώθηκε στη συνέχεια. Είναι περαιτέρω η θέση του ότι όταν γεννήθηκε ο ανήλικος υιός τους η ίδια με επιτακτικό τρόπο, απαιτούσε να φροντίζει αυτός το ανήλικο έτσι ανέλαβε εξ' ολοκλήρου την φροντίδα που απαιτείται για ένα βρέφος, λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε η Καθ' ης η Αίτηση, τα οποία όπως αποδέχθηκε και η ίδια, στη συνέχεια, επηρέαζαν την ικανότητα της να φροντίζει το τέκνο τους. Καθ' όλη την διάρκεια της συμβίωσης του με την Καθ' ης η Αίτηση, ως ισχυρίζεται ο Αιτητής, η ίδια δημιουργούσε φασαρίες, φώναζε δυνατά μπροστά στο ανήλικο τέκνο τους έτσι μη μπορώντας να συνεχίσει να ζει με την Καθ' ης η Αίτηση αναγκάστηκε να φύγει τον Ιούνιο του 2020 και να εγκατασταθεί σε χώρο που του παραχώρησε ο πατέρας του. Η Καθ' ης η Αίτηση, παρέμεινε στην κατοικία στην οποία διέμεναν μαζί με το ανήλικο τέκνο τους και τον αδελφό της. Όταν είχε φύγει από το σπίτι στο οποίο διέμενε με την Καθ' ης η Αίτηση, η ίδια ανά διαστήματα, μετά από εισήγηση του Γραφείου Ευημερίας, δεχόταν ψυχολογική υποστήριξη λόγω των ψυχικών της διαταραχών από τα ναρκωτικά, από τις Κρατικές Υπηρεσίες, αλλά ουδέποτε εισήχθη σε πρόγραμμα απεξάρτησης. Από την ημερομηνία, που ο ίδιος έφυγε από την κατοικία στην οποία διέμενε με την Καθ' ης η Αίτηση, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος ενδιαφερόταν πάντα για το ανήλικο τέκνο του, προσπαθούσε να έχει επικοινωνία με την Καθ' ης η Αίτηση καθημερινά, της έστελνε αρκετά μηνύματα για να δει το ανήλικο τέκνο τους, αλλά προσέκρουε στην άρνηση της να δει το παιδί του. Κατέβαλλε επίσης διατροφή, για το ανήλικο τέκνο του. Ακολούθησε η καταχώρηση εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση της υπ' αρ 198/2020 αίτησης γονικής μέριμνας στην οποία εκδόθηκε τελικό διάταγμα με το οποίο η φύλαξη και φροντίδα του παιδιού ανατέθηκε σ' αυτήν και ρυθμίστηκε η επικοινωνία του με το παιδί του. Επιπρόσθετα εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο, σε περίπτωση που για οποιαδήποτε λόγο η Καθ' ης η Αίτηση, δεν μπορεί να ασκήσει με τη φυσική της παρουσία τη φύλαξη και προστασία του ανήλικου τέκνου τους, λόγω κάποιας θεραπείας, τη φύλαξη θα την ασκούσε ο ίδιος προσωρινά. Επίσης δηλώθηκε εκ μέρους της Λειτουργού του Γραφείου Ευημερίας, ότι θα συνεχιστεί η συνεργασία του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας με την Καθ' ης η Αίτηση και ότι η Καθ' ης η Αίτηση, θα έπρεπε να συνεχίσει την συνεργασία της με τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας. Αντίγραφο του ρηθέντος διατάγματος επισυνάπτει ως Τεκμήριο
- Είναι η θέση του ότι αποδέχθηκε την έκδοση του διατάγματος μετά τις διαβεβαιώσεις που έδωσε η Καθ' ης η Αίτηση ότι θα λάβει θεραπεία απεξάρτησης από τα ναρκωτικά. Παρά την έκδοση του διατάγματος όπως αναφέρει ο Αιτητής, η Καθ' ης η Αίτηση εμπόδιζε την επικοινωνία του με το παιδί, παρήκουσε αρκετές φορές το διάταγμα, ο ίδιος προχώρησε σε καταχώρηση υποθέσεων και στη μια εκ των δύο υποθέσεων της επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης με αναστολή. Η Καθ' ης η Αίτηση σύμφωνα με τον Αιτητή εξακολουθεί να είναι εξαρτημένη από ναρκωτικές ουσίες, συμπεριφέρεται αλλοπρόσαλλα και δεν συνεργάζεται για να ενταχθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης. Έλαβε αγωγή λόγω των ψυχικών διαταραχών που της προκαλούν οι ναρκωτικές ουσίες, αλλά σε καμία περίπτωση δεν αποτελούσαν θεραπεία για αποτοξίνωση από τα ναρκωτικά. Η Καθ' ης η Αίτηση σύμφωνα με τον Αιτητή είναι άτομο ασταθές, παθαίνει κρίσεις πανικού και επινοεί διάφορες φανταστικές ιστορίες με το μυαλό της, λόγω της εξάρτησης της με τα ναρκωτικά, που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια του ανήλικου τέκνου τους. Επίσης λόγω της εξάρτησης της στις ναρκωτικές ουσίες δεν μπορεί να ασκεί τον γονικό της ρόλο ορθά. Αναφέρει ακόμα ότι πριν την έκδοση του διατάγματος η Καθ' ης η Αίτηση νοσηλεύτηκε 12 μέρες στην ψυχιατρική κλινική και ο ανήλικος κατά τη διάρκεια της νοσηλείας της έμενε μαζί του. Μετά την έκδοση του διατάγματος υποσχέθηκε στη Λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας ότι θα μπει σε κλειστό πρόγραμμα απεξάρτησης, πλην όμως καμία ενέργεια δεν έκανε μέχρι σήμερα και συνεχίζει την κατάχρηση ναρκωτικών ουσιών. Αναφέρεται επίσης σε κάποια περιστατικά που έλαβαν χώρα πριν την έκδοση του διατάγματος που καταδεικνύουν την κακή άσκηση του γονικού της ρόλου. Όταν επικοινώνησε μαζί του Λειτουργός του Γραφείου Ευημερίας αναφέροντας του ότι δέχθηκε καταγγελία, από άτομο που ήθελε να κρατήσει την ανωνυμία του, ότι η Καθ' ης η Αίτηση λόγω αστάθειας της ψυχολογικής της κατάστασης χορηγούσε στο ανήλικο τέκνο τους (σύμφωνα με την καταγγελία του ατόμου), ψυχοφάρμακα ZANAX προκειμένου, όπως ανέφερε το άτομο αυτό, να κοιμάται το παιδί. Μετά την καταγγελία ο ίδιος μετέβηκε στην Αστυνομία και έκαμε αναφορά ώστε να διερευνήσουν την υπόθεση. Στη συνέχεια Λειτουργός του Γραφείου Ευημερίας την οποία κατονομάζει του ανέφερε ότι έλαβαν καταγγελία ότι η Καθ' ης η Αίτηση φωνάζει και το μωρό σπαράζει στο κλάμα. Αναφέρει περαιτέρω ο Αιτητής ότι η Καθ' ης η Αίτηση μετέβη στο Γραφείο Ευημερίας στις 22/8/2022 όπου της ζητήθηκε να νοσηλευτεί σε κλειστό πρόγραμμα απεξάρτησης, γεγονός το οποίο θα έπρεπε να είχε ήδη πράξει, όπως συμφώνησε στο Δικαστήριο κατά την έκδοση του διατάγματος στις 30/6/
- Στη συνέχεια, όπως αναφέρει ο Αιτητής άλλη Λειτουργός από το Γραφείο Ευημερίας του τηλεφώνησε αναφέροντας του ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν μπορούσε να ασκήσει ορθά τα γονικά της καθήκοντα. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι είχε συνάντηση με Λειτουργό των ΥΚΕ στο Γραφείο Ευημερίας, η οποία τον ενημέρωσε ότι αν δεν υποβάλει ο ίδιος αίτηση γονικής μέριμνας ζητώντας τη φύλαξη του ανηλίκου τέκνου του θα προχωρήσουν σε καταχώρηση σχετικής αίτησης ανάληψης της φροντίδας του παιδιού. Η Καθ' ης η Αίτηση λόγω της εξάρτησης της στα ναρκωτικά και της αλλοπρόσαλλης της συμπεριφοράς παρουσιάζει εμμονές, νομίζει ότι την κυνηγούν και παρουσιάζει όλα τα συμπτώματα που έχει ένα εξαρτημένο άτομο στα ναρκωτικά. Μέσα από την επικοινωνία που έχει μαζί της ο Αιτητής το τελευταίο διάστημα του δημιούργησε αμφιβολίες για την ικανότητα της να έχει τη φροντίδα του παιδιού καθώς δεν συμπεριφέρεται λογικά και παρουσιάζει εμμονές που φτάνουν τα όρια της παράνοιας με αποτέλεσμα να δημιουργείται φόβος για την ασφάλεια του παιδιού του. Τον τελευταίο καιρό ακόμα η κατάσταση της έχει υποτροπιάσει, νομίζει ότι κάποιος μπαίνει στο σπίτι, ότι της βάζουν κοριούς και σπάζει πράγματα στο σπίτι. Αναφέρει ακόμα ότι κατά την τελευταία επίσκεψη του στο σπίτι της η Καθ' ης η Αίτηση αυτή είχε εκτεθειμένο αιχμηρό μαχαίρι σε θέση που εύκολα μπορούσε ο ανήλικος να πάρει. Πληροφορήθηκε ακόμα από τους γείτονες της πολυκατοικίας ότι η Καθ' ης η Αίτηση φωνάζει μπροστά στο μωρό, ότι μετέβηκαν στην Αστυνομία, το κατάγγειλαν και επέμεναν ότι θα έπρεπε η Καθ΄ ης η Αίτηση να κλειστεί σε ψυχιατρείο. Η συμπεριφορά της Καθ' ης η Αίτηση σύμφωνα με τον Αιτητή, αλλά και τα περιστατικά που προηγήθηκαν τις τελευταίες βδομάδες, είναι τέτοια που υπό τις περιστάσεις o ανήλικος διατρέχει κινδύνους ψυχικούς και σωματικούς και υπάρχουν έντονες ανησυχίες προς τούτο τόσο από τον ίδιο, όσο και από τις Λειτουργούς του Γραφείου Ευημερίας. Θεωρεί γι' αυτό κατεπείγουσα την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να του παραχωρείται προσωρινά την φύλαξη του ανήλικου τέκνου τους καθώς o ανήλικος βρίσκεται σε συνεχή κίνδυνο. Καθίσταται δε αδήριτη και επείγουσα ανάγκη η άμεση παραχώρηση και/ή η ανάληψη της φροντίδας και φύλαξης του ανήλικου τέκνου αφού είναι ως αναφέρει το πλέον κατάλληλο και ικανό πρόσωπο να το πράξει, σε αντίθεση με την Καθ' ης η Αίτηση η οποία δεν βρίσκεται σε καλή φυσική κατάσταση και καλή κατάσταση πνευματικής και σωματικής υγείας. Ο ίδιος είναι δημόσιος υπάλληλος και εργάζεται ως μόνιμος στο Στρατό. Οι μηνιαίες του απολαβές ανέρχονται στο ποσό των Ε1300.00 και έχει την οικονομική ευχέρεια να συνεισφέρει στη συντήρηση και διατροφή του ανήλικου υιού τους. Είναι σωματικά και ψυχικά υγιής και είναι έτοιμος και ικανός, να αναλάβει την άσκηση της αποκλειστικής φροντίδας και επιμέλειας του ανήλικου τέκνου του. Αναφέρει επίσης ότι δεν πρόκειται ν' αποστερήσει το ανήλικο από τη μητέρα του η οποία μπορεί να επικοινωνεί μαζί του στην παρουσία του όποιες μέρες και ώρες της εβδομάδας επιθυμεί. Η αίτηση του Αιτητή προσέκρουσε στην ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση η οποία καταχωρήθηκε στις 17/2/
- Προβάλλονται 15 λόγοι ένστασης. Προβάλλει καταρχάς ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων. Ότι υπάρχει απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων και ότι ο Αιτητής δεν προσήλθε με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο. Ότι οι ισχυρισμοί που προβάλλει η Αιτήτρια δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, καθώς και ότι δεν είναι προς το συμφέρον του παιδιού η έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Επίσης υποστηρίζει ότι δεν υφίστανται επαρκείς λόγοι ώστε να δικαιολογείται η τροποποίηση του διατάγματος καθώς και ότι ο Αιτητής και το ανήλικο καμία ζημιά δεν θα υποστούν από την μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Επίσης υποβάλλεται ότι δεν καταδεικνύεται το κατεπείγον και ότι δεν θα είναι αδύνατον να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση της η Καθ' ης η Αίτηση απορρίπτει τα όσα ο Αιτητής της καταλογίζει και υποστηρίζει ότι ουδέποτε ήταν εριστική και επιθετική προς αυτόν. Αντίθετα είναι ο Αιτητής ο οποίος ασκούσε τεράστια ψυχολογική πίεση και καταπίεση σ' αυτήν, ήταν πολύ επιθετικός και ζηλιάρης απέναντι της. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς του Αιτητή για τη ψυχοσωματική της κατάσταση παραδέχεται ότι για ένα διάστημα αντιμετώπισε κάποια προβλήματα με την υγεία της εξ' υπαιτιότητας, όπως αναφέρει, του Αιτητή ο οποίος ασκούσε ψυχολογική πίεση στην ίδια, προβαίνοντας μεταξύ άλλων συνεχώς σε καταγγελίες εναντίον της στην Αστυνομία και τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας. Ισχυρίζεται ακόμα ότι έχει ολοκληρώσει τη θεραπεία της. Περαιτέρω όπως αναφέρει έχει εξεύρει εργασία, μόνο πρωινές ώρες και σχετική βεβαίωση από την εργασία της επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- Είναι η θέση της ότι τα όσα αναφέρει ο Αιτητής δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια και είναι ατεκμηρίωτα και τονίζει αν όντως ίσχυαν το Γραφείο Ευημερίας θα επενέβαινε, καθότι υπήρχε στενή παρακολούθηση της και της οικογένειας της από τις αρμόδιες υπηρεσίες. Περαιτέρω όπως αναφέρει η ίδια και προ της έκδοσης του διατάγματος στα πλαίσια της αίτησης 198/2020 ήταν σε πλήρη συνεργασία με τις ΥΚΕ. Η ίδια είχε πάντοτε συνεργασία με τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας και ουδέποτε τέθηκε υπό αμφισβήτηση ο γονικός της ρόλος, ούτε και είχε οποιαδήποτε εξάρτηση σε ναρκωτικές ουσίες. Περαιτέρω αναφέρει ότι ο Αιτητής προσπαθεί να διαστρεβλώσει την πραγματικότητα. Αναγκάστηκε να σταματήσει την εργασία της αφού η ανατροφή του ανήλικου υιού της ήτο απαιτητική, την είχε αναλάβει μόνη της από την πρώτη στιγμή της γέννησης του καθότι ο Αιτητής ουδέποτε συνείσφερε οποιοδήποτε ποσό διατροφής του ανηλίκου, ακόμα και μέχρι σήμερα. Είναι ακόμα η θέση της ότι ο Αιτητής ουδέποτε συνέβαλε στη φροντίδα και επιμέλεια του ανήλικου και αυτό το γεγονός οδήγησε στο να διακόψουν τη σχέση τους, αφού δημιουργούνταν προστριβές μεταξύ τους. Αποδίδει στον Αιτητή νευρικό χαρακτήρα και αδιαφορία τόσο προς την ίδια όσο και προς το ανήλικο υιό τους. Επίσης υποστηρίζει ότι ουδέποτε επιδίωξε την αποξένωση του ανήλικου από τον πατέρα του. Όπως αναφέρει στις 30.6.2022 στα πλαίσια της Αίτησης Γονικής Μέριμνας αρ. 198/2020 εκδόθηκε τελικό διάταγμα εκ συμφώνου το οποίο καθόριζε ως τόπο διαμονής του παιδιού τον τόπο διαμονής της και καθορίστηκε πρόγραμμα επικοινωνίας του Αιτητή με το ανήλικο τέκνο του. Θεωρεί δε ότι ο Αιτητής προχώρησε στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης για να της προκαλέσει ταλαιπωρία και για να την εκδικηθεί λόγω του χωρισμού τους. Όσον αφορά τις ποινικές υποθέσεις που αναφέρει ο Αιτητής, όπως ισχυρίζεται ήταν μεσούσης της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος και της πανδημίας και οι μόνες φορές που δεν παραδόθηκε ο ανήλικος στον Αιτητή ήταν λόγω ασθενείας του ανήλικου. Απορρίπτει επίσης τα όσα ο Αιτητής αναφέρει για παραμέληση του παιδιού και έκθεση του σε κινδύνους ως ψευδείς και συκοφαντικούς ισχυρισμούς που κατά τη θέση της αποσκοπούν στην παραπλάνηση του σεβαστού Δικαστηρίου. Τέλος επαναλαμβάνει ότι όσα αναφέρει ο Αιτητής είναι μυθεύματα και θεωρίες συνομωσίας, οι οποίες θίγουν πρόσωπα και Λειτουργούς του ΥΚΕ. Απορρίπτει περαιτέρω τις παρ. 24 με 28 της ε/δ και τονίζει ότι τον Ιούνιο του 2022 είχε αποφασίσει να ξεκινήσουν μία νέα σελίδα στη σχέση τους, πράγμα όμως το οποίο κράτησε μόνο για δύο μήνες. Απορρίπτει επίσης την παρ. 29 που αφορά τη χορήγηση φαρμάκων στο παιδί ως απαράδεκτη και ψευδή και αναρωτιέται, αν ο Αιτητής είχε τέτοιες φοβίες για χρήση φαρμακευτικών σκευασμάτων εις τον ανήλικο, τότε γιατί αποδέχτηκε την έκδοση εκ συμφώνου διατάγματος. Επίσης είναι η θέση της ότι σε τέτοια περίπτωση οι ΥΚΕ δεν θα έμεναν με σταυρωμένα χέρια και θα έπρατταν τα δέοντα. Θεωρεί για τους πιο πάνω λόγους ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε μεταβολή στις συνθήκες από την έκδοση του διατάγματος που να δικαιολογούν την τροποποίηση του. Και ότι σε καμία περίσταση δεν υπάρχει οτιδήποτε που να καθιστά αναγκαία και δικαιολογημένη την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων για τροποποίηση του υφιστάμενου διατάγματος. Πιστεύει ακόμα ότι σε περίπτωση που εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα αυτό θα είναι ενάντια στα συμφέροντα του ανηλίκου και κανένα στοιχείο του κατεπείγοντος υπάρχει. Η αίτηση προχώρησε σε ακρόαση με τους ευπαίδευτους συνηγόρους των διαδίκων να παρουσιάζουν τις αγορεύσεις τους. Σ' αυτές με παραπομπή σε νομολογία στήριξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους. Ας σημειωθεί περαιτέρω ότι ενόψει των σοβαρών ισχυρισμών και της προόδου της εναρκτήριας αίτησης και της ουσίας της υπόθεσης, τη συμπλήρωση των δικογράφων, το Γραφείο Ευημερίας ενεπλάκη στη διαδικασία για να βοηθήσει τους διάδικους και να ενημερώσει το Δικαστήριο για τη διερεύνηση της υπόθεσης. Αναφέρθηκε ακόμα κατά την εξέλιξη της υπόθεσης ότι σε 2 περιπτώσεις η Καθ' ης η Αίτηση εισάχθηκε στις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας για Νοσηλείας. Νομική Πτυχή Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία στην αγωγή, και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Τσιολάκκη και άλλη ν. Στυλιανίδη
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 782, Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά.,
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, M & Ch Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)(Γ) 1 Α.Α.Δ. 1791). Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Πρόσθετα, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα πάνω στα οποία θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas,
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Είναι δε καθιερωμένη αρχή ότι ο Αιτητής ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της οποίας έχει αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων. Το επιστέγασμα της απουσίας αποκάλυψης είναι η κατάργηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης, μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει να τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. [Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd.
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980]. Στις περιπτώσεις ακόμα μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το επείγον του αιτήματος. Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ''Βασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Εξέταση της αίτησης Προτού προχωρήσω στη διερεύνηση της τήρησης των προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινού διατάγματος θα εξετάσω την ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση ότι υπήρξε απόκρυψη από τον Αιτητή γεγονότων κατά την παρουσίαση της μονομερούς αιτήσεως. Θα υπενθυμίσω ότι στην παρούσα υπόθεση, η μονομερής αίτηση επιδόθηκε στην άλλη πλευρά με οδηγίες του Δικαστηρίου. Ούτε και εκδόθηκε οποιοδήποτε προσωρινό διάταγμα. Συνεπώς, μετά την επίδοσή της στην άλλη πλευρά, η μονομερής αίτηση απώλεσε την υπόσταση της μονομερούς αίτησης και μετατράπηκε σε αίτηση δια κλήσεως [Μαρκιτανής ν. Μουτζούρη
(2000)1 Α.Α.Δ. 923 και Κώστας Σμυρνιός
(2000)1 A.A.Δ. 43]. Επομένως, έχει εφαρμοστεί ο κανόνας της υποχρέωσης αποκάλυψης όλων των ουσιωδών στοιχείων στην περίπτωση αίτησης δια κλήσεως. Και δόθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση το δικαίωμα να ακουστεί. Το Δικαστήριο έχει ενώπιον του σήμερα τις θέσεις και των δύο διαδίκων. Περαιτέρω δεν υποστηρίχθηκε ποια γεγονότα παρέλειψε να αποκαλύψει ο Αιτητής. Προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω κατά πόσο ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος σε συνάρτηση με τον περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμο του 1990 (Ν.216/90) που έχει εφαρμογή στην προκείμενη περίπτωση. Τα ζητήματα για τα οποία επιζητείται ρύθμιση από το Δικαστήριο αποτελούν επί μέρους πτυχές της γονικής μέριμνας του ανήλικου παιδιού τους και ιδιαίτερα του καθορισμού του τόπου διαμονής του παιδιού και της φροντίδας του. Σύμφωνα με το άρθρο 5
(1)(α) του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90), η γονική μέριμνα είναι καθήκον και δικαίωμα των γονέων, οι οποίοι το ασκούν από κοινού. Σύμφωνα με το άρθρο 7 του Ν.215/90 επίσης, αν οι γονείς διαφωνούν κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας και το συμφέρον του τέκνου επιβάλλει να ληφθεί απόφαση, αποφασίζει το Δικαστήριο, έπειτα από αίτηση οποιουδήποτε από τους γονείς. Σύμφωνα με το άρθρο 6
(2)(α) του Ν.216/90, η απόφαση του Δικαστηρίου πρέπει να αποβλέπει προς το συμφέρον του τέκνου. [Βλ. Ευγ. Στυλιανού ν. Βασ. Στυλιανού
(1993)1 Α.Α.Δ. 130, Διευθύντρια Τμήματος Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ν. Ντούμα κ. ά.
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1911, Σοφοκλέους ν. Τσεσμέλογλου
(2006)1 (Β) Α.Α.Δ. 1153]. Το εν λόγω ζήτημα περαιτέρω θα πρέπει να εξεταστεί με βάση το άρθρο 20 του περί Σχέσεων και Τέκνων Νόμου προνοεί τα ακόλουθα: Μεταβολή των συνθηκών 20. Αν από τότε που εκδόθηκε δικαστική απόφαση σχετικά με τη γονική μέριμνα μεταβλήθηκαν οι συνθήκες, το Δικαστήριο μπορεί ύστερα από αίτηση του ενός ή και των δύο γονέων ή του Διευθυντή να προσαρμόσει την απόφαση του στις νέες συνθήκες ανακαλώντας ή τροποποιώντας την. Με βάση την πιο πάνω ανάλυση των νομικών διατάξεων προχωρώ στην εξέταση συνεπώς του αιτήματος του Αιτητή για αναστολή και/ή τροποποίηση του προηγούμενου διατάγματος γονικής μέριμνας, με την τροποποίηση ουσιαστικά του τόπου διαμονής του παιδιού. Σε αυτό το στάδιο καθήκον του Δικαστήριο είναι να προσεγγίσει τη μαρτυρία προσεκτικά και μόνο για την εξέταση της συνδρομής των τριών προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, χωρίς σε αυτό το στάδιο να προβαίνει σε ευρήματα επί των αντικρουόμενων ισχυρισμών, κάτι το οποίο θα γίνει κατά την ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης και όταν θα υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου η ζωντανή μαρτυρία των διαδίκων και θα αξιολογηθεί η αξιοπιστία τους. Κατά την εξέταση αιτήματος για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, το πρώτο κριτήριο για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων σχετίζεται κατ' ουσίαν με τη νομική και μόνο θεμελίωση της αξίωσης, όπως αυτή διατυπώνεται στην εναρκτήρια αίτηση, στην προκείμενη περίπτωση ζητείται η ακύρωση του διατάγματος το δεύτερο προχωρεί σ' ένα πρόσθετο βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία, όπως αυτή εξάγεται από τις ενόρκους δηλώσεις. Στο στάδιο του προσωρινού διατάγματος είναι αρκετό να καταδειχθεί κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση, αλλά ταυτόχρονα και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων για την ικανοποίηση του δεύτερου κριτηρίου. Με βάση λοιπόν το Νόμο και το άρθρο 20 του Ν. 216/1990 (ανωτέρω) υπάρχει η δυνατότητα μεταρρύθμισης του εκδοθέντος εκ συμφώνου διατάγματος. Ως εκ τούτου υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Περαιτέρω στην ένορκη του Αιτητή προσφέρεται επαρκές υλικό που καταδεικνύει ότι υπήρξε μεταβολή συνθηκών μετά την έκδοση του τελικού διατάγματος. Στην υπό κρίση υπόθεση ο Αιτητής εστιάζει το αίτημα του στην ακαταλληλότητα της Καθ' ης η Αίτηση να συνεχίσει να έχει τη φύλαξη του παιδιού στον τόπο διαμονής της λόγω χρήσης σκληρών ναρκωτικών, τα οποία επηρεάζουν τη λειτουργικότητα της, την πνευματική και ψυχική της κατάσταση και την ικανότητα της να ασκεί ορθά το γονικό της ρόλο. Όπως αναφέρει ο Αιτητής πριν την έκδοση του τελικού διατάγματος η Καθ' ης η Αίτηση νοσηλεύτηκε σε ψυχιατρείο και το παιδί παρέμεινε μαζί του. Είναι δε η θέση του ότι αποδέχθηκε την έκδοση του διατάγματος εφόσον η Καθ' ης η Αίτηση υποσχέθηκε ότι θα προχωρήσει σε θεραπεία για απεξάρτηση προς τη Λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας και ότι ο ίδιος θα την βοηθούσε με τη φροντίδα του παιδιού. Όμως η Καθ' ης η Αίτηση παρέλειψε να το πράξει αλλά και η κατάσταση της όπως την παρουσιάζει έχει επιδεινωθεί. Η Καθ' ης η Αίτηση απαντώντας στα όσα ο Αιτητής αναφέρει για τη ψυχοσωματική της κατάσταση παραδέχεται στην ένορκη δήλωση της ότι αντιμετώπισε κάποια θέματα υγείας, χωρίς να τα προσδιορίζει και να τα περιγράφει, εξαιτίας όμως, όπως ισχυρίζεται του Αιτητή. Παραδέχεται ακόμα ότι προχώρησε σε θεραπεία αναφέροντας ότι δεν αντιμετωπίζει πλέον οποιοδήποτε πρόβλημα. Ο Αιτητής περαιτέρω περιγράφει περιστατικά μετά την έκδοση του διατάγματος της συμπεριφοράς της Καθ' ης η Αίτηση απέναντι στο παιδί, παραμέλησης του και αναφέρει ότι έτυχε ενημέρωσης από τις Λειτουργούς του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας και των γειτόνων της Καθ' ης η Αίτηση ως προς την κακή άσκηση του γονικού της ρόλου και της έκθεσης του παιδιού σε κίνδυνο. Η Καθ' ης η Αίτηση περιορίζεται σε μια γενική άρνηση των ισχυρισμών του Αιτητή, υποστηρίζοντας ότι δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Περαιτέρω διαψεύδει τον Αιτητή για την ανησυχία των Λειτουργών και την παρέμβαση τους με την ενημέρωση του Αιτητή για την αδυναμία της ν' ασκήσει ορθά το γονικό της ρόλο. Δεν είναι ώρα για κατάληξη επί των αντικρουόμενων ισχυρισμών και της αξιολόγησης της αξιοπιστίας των διαδίκων. Η Καθ' ης η Αίτηση δεν αμφισβητεί ότι είχε προβλήματα εξ' ου και στο εκδοθέν διάταγμα καταγράφηκε η δήλωση της ότι «θα πρέπει να συνεχίσει τη συνεργασία της με τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας». Περαιτέρω η Καθ' ης η Αίτηση παραδέχεται ότι υπήρξε ανώνυμη καταγγελία και ότι κατόπιν της καταγγελίας αποδέχθηκε να γίνει έλεγχος στον ανήλικο για το αν έχει χορηγηθεί σε αυτόν οποιαδήποτε ουσία. Μετά την εν λόγω καταγγελία όπως αναφέρει μετέβηκε στο Νοσοκομείο Λεμεσού με Λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας για να υποβληθεί το παιδί σε εξετάσεις. Από το σχετικό τεκμήριο 2 που η ίδια επισυνάπτει προκύπτει ότι το παιδί παρέμεινε για εξετάσεις για μια μέρα με προγραμματισμένη εισαγωγή «κατόπιν συνεννόησης και αιτήματος των Κοινωνικών Υπηρεσιών για διερεύνηση πιθανής χορήγησης ουσιών στο παιδί.» Είναι η θέση της ότι τα αποτελέσματα ήταν αρνητικά. Το γεγονός ότι η Καθ' ης η Αίτηση όμως δεν προχώρησε σε θεραπεία απεξάρτησης, παρά τις υποσχέσεις της στις Λειτουργούς του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας και οι συνέπειες που περιγράφονται από την ενδεχόμενη χρήση ουσιών καταδεικνύουν ότι οι συνθήκες έκδοσης του τελικού διατάγματος μεταβλήθηκαν ώστε να δικαιολογείται η τροποποίηση του διατάγματος. Τα πιο πάνω γεγονότα καταδεικνύουν συνεπώς ότι υπάρχει σοβαρή πιθανότητα επιτυχίας στην εναρκτήρια αίτηση. Ως προς την τρίτη προϋπόθεση, ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα, στην απόφαση Μ & Ch Mitsingas Tr. Ltd κ. ά. ν. Timberland Co. (ανωτέρω), τονίστηκαν τα πιο κάτω (σελ. 1799): "Όπως επισημαίνεται στην Papastratis v. Petrides
(1979)1 CLR 231, 240, την οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο επικαλείται στην απόφασή του, το κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας, αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου σε θεραπεία." Στην Κατσουρίδης v. Κατσουρίδης
(1997)1 (Α) Α.Α.Δ. 415, επίσης επισημαίνεται ότι η αδυναμία απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο «δεν πρέπει να συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς όπως στις υποθέσεις των πολιτικών Δικαστηρίων». Πόσο μάλλον σε υποθέσεις οικογενειακών διαφορών, όπως είναι η παρούσα υπόθεση, που αφορά την ψυχική και σωματική υγεία του παιδιού. Η οποία τίθεται σε κίνδυνο. Ούτε και μπορεί ν' αφαιθεί η τύχη του παιδιού μέχρι την ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης αφού απαιτείται χρόνος για να ολοκληρωθεί. Αναμφίβολα η ενδεχόμενη χρήση ναρκωτικών από τη μητέρα που επηρεάζει τη συμπεριφορά της απέναντι στο παιδί, ως την περιγράφει ο πατέρας, με εκρήξεις θυμού και φωνές αλλά και παραμέλησης του παιδιού, οδηγούν σε αδυναμία της μητέρας τουλάχιστον προσωρινά ν' ανταποκριθεί σωστά στο λειτούργημα της γονικής μέριμνας. Καταλήγω λοιπόν ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για τη μεταβολή του διατάγματος και ότι είναι δίκαιο και πρόσφορο και προς το συμφέρον του παιδιού το διάταγμα να τροποποιηθεί ώστε το παιδί να προστατευτεί. Συνακόλουθα εκδίδονται τα ακόλουθα προσωρινά διατάγματα:
- Προσωρινό διάταγμα με το οποίο αναστέλλεται η ισχύς του διατάγματος Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημ. 30/6/2022 που εκδόθηκε στα πλαίσια της γονικής μέριμνας με αρ. 198/2020 με το οποίο καθορίστηκε ως τόπος διαμονής του ανήλικου τέκνου των διαδίκων ο εκάστοτε τόπος διαμονής της Καθ' ης η Αίτηση στη Λεμεσό και καθορίστηκε το δικαίωμα άσκησης της επικοινωνίας του Αιτητή με το ανήλικο τέκνο του.
- Προσωρινό διάταγμα με το οποίο ανατίθεται προσωρινά η φύλαξη και φροντίδα του ανήλικου τέκνου των διαδίκων Α. στον Αιτητή.
- Προσωρινό διάταγμα με το οποίο καθορίζεται ως τόπος διαμονής του ανήλικου τέκνου των διαδίκων ο εκάστοτε τόπος διαμονής του Αιτητή στην επαρχία Λεμεσού. Η σημερινή διεύθυνση διαμονής του είναι η οδός XXX στη Μουταγιάκα, της επαρχίας Λεμεσού. Θεωρώ περαιτέρω ορθό να ρυθμίσω το δικαίωμα επικοινωνίας της Καθ' ης η Αίτηση με το ανήλικο τέκνο της, το οποίο ας σημειωθεί και ο Αιτητής προτείνει στην ένορκη δήλωση του με την έκδοση του ακόλουθου προσωρινού διατάγματος.
- Διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο Αιτητής να επιτρέπει την επικοινωνία της Καθ' ης η Αίτηση με τον ανήλικο σε ώρες και ημέρες που θα συμφωνούνται μεταξύ τους, κατόπιν εκδήλωσης της επιθυμίας της Καθ' ης η Αίτηση να έχει επικοινωνία με τον ανήλικο, η οποία επιθυμία της θα γνωστοποιείται στον ίδιο με γραπτό μήνυμα της. Νοείται ότι η επικοινωνία της Καθ' ης η Αίτηση θα γίνεται υπό τη διακριτική παρουσία του Αιτητή εκτός αν συμφωνείται διαφορετικά. Διατάσσεται η Καθ' ης η Αίτηση όπως με την επίδοση των παραπάνω διαταγμάτων παραδώσει τον ανήλικο στον Αιτητή. Διατάσσονται αμφότεροι οι διάδικοι όπως συμμορφώνονται στις πρόνοιες των παραπάνω διαταγμάτων. Τα προσωρινά διατάγματα καθίστανται απόλυτα και θα ισχύουν μέχρι εκδίκασης της κυρίως αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Ενόψει της φύσης της υπόθεσης θεωρώ δίκαιο και ορθό όπως τα έξοδα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο