Μ. Χ. ν. Ν. Ν., Αρ. Αίτησης: 6/2023, 2/9/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Χρήση Στέγης ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ" Αθανασίου-Σιαμτάνη, Π. Αρ. Αίτησης: 6/2023 Μεταξύ: Μ. Χ. από την Παραμύθα, Λεμεσός Αιτήτριας και Ν. Ν. από την Παραμύθα, Λεμεσός Καθ' ου η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 5/9/2023 για έκδοση προσωρινού διατάγματος Ημερομηνία: 2 Σεπτεμβρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτήτρια : κος Σ. Παπαθεοδώρου Για Καθ' ου η Αίτηση: κα Λ. Μουσκή Α Π Ο Φ Α Σ Η Με αίτηση ημ. 5/9/2023 η Αιτήτρια ζήτησε όπως μεταξύ άλλων της παραχωρηθεί η αποκλειστική χρήση της συζυγικής κατοικίας η οποία βρίσκεται στην Παραμύθα στην επαρχία Λεμεσού. Για να στηρίξει το αίτημα της η Αιτήτρια προβάλλει στην αρχική ένορκη δήλωση της ημ.4/9/2023 ότι με τον Καθ' ου η Αίτηση παντρεύτηκαν στις 23/10/2009, ότι απέκτησαν δύο παιδιά, τον Ο. που γεννήθηκε το 2010 και τον Μ ο οποίος γεννήθηκε το 2013 καθώς και ότι η ίδια είναι 42 ετών και ο Καθ' ου η Αίτηση
- Αυτή τη στιγμή, όπως αναφέρει, είναι άνεργη και χωρίς σταθερό δικό της εισόδημα και λαμβάνει βοήθεια από τους γονείς της, αφού ο Καθ' ου η Αίτηση προ πολλού σταμάτησε να συνεισφέρει στις ανάγκες της οικογένειας, παρά το γεγονός ότι έχει μεγάλα εισοδήματα καθώς είναι επιχειρηματίας και ασχολείται με την εγκατάσταση φωτοβολταικών συστημάτων. Όπως αναφέρει στη συνέχεια από τον Ιούνιο περίπου του 2023 βρίσκονται σε διάσταση και διαμένουν σε ξεχωριστά δωμάτια. Είναι η θέση της ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν εκτελούσε τα συζυγικά του καθήκοντα αφού εργαζόταν πολλές ώρες τις Κυριακές, δούλευε 15 ώρες και απλά κοιμόταν στο σπίτι. Η ίδια ανέλαβε εξολοκλήρου τη φροντίδα των παιδιών. Ο Καθ' ου η Αίτηση όπως αναφέρει η Αιτήτρια ήταν επίσης αδιάφορος και δεν της συμπαραστεκόταν καθόλου. Ούτε και ασχολήθηκε ποτέ με την ίδια και τα παιδιά τους. Επίσης όπως ισχυρίζεται η Αιτήτρια ο Καθ' ου η Αίτηση δεν συνεισφέρει στις ανάγκες της οικογένειας και είναι εντελώς αδιάφορος για τα παιδιά του. Όταν στις 12 Ιουνίου του ανακοίνωσε ότι θέλει να χωρίσουν καθώς η σχέση τους είχε τελειώσει από καιρό, όπως ισχυρίζεται η Αιτήτρια ο Καθ' ου η Αίτηση άρχισε τις απειλές ότι θα μείνει μόνη της, δεν θα την θέλουν τα μωρά της και ότι θα την αποκεφαλίσει, όπως έμαθε στα ΛΟΚ. Περαιτέρω σύμφωνα με την Αιτήτρια, από εκείνη την ημέρα ο Καθ' ου η Αίτηση άρχισε να κάνει παράλογα πράγματα. Μετέτρεψε 2 παλιά κινητά σε κάμερες, μια στην κουζίνα και μια στο υπνοδωμάτιο τα οποία βιντεογραφούσαν και τα έβλεπε στο κινητό του και ήθελε να ανακαλύψει γιατί η σύζυγος του ήθελε διαζύγιο. Τυχαία τα βρήκε ο γιος τους. Επίσης πήρε το κινητό της και έψαξε όλα τα μηνύματα της πράγμα που είχε ξανακάνει ο Καθ' ου η Αίτηση πολλές φορές. Τα πιο πάνω, ως αναφέρει η Αιτήτρια, την προσβάλουν ως προσωπικότητα. Ένιωθε επίσης με τη συμπεριφορά του ψυχολογική πίεση, γι' αυτό ζήτησε βοήθεια από ψυχολόγο για να μπορέσει να αντιμετωπίσει αυτές τις καταστάσεις. Ο εν λόγω ψυχολόγος την παρακολουθεί εδώ και 3 μήνες. Περαιτέρω όπως αναφέρει η Αιτήτρια ο Καθ' ου η Αίτηση είναι άνθρωπος χειριστικός και παίζει με τη ψυχολογία της, θεωρεί ότι τον έχουν ανάγκη οικονομικά και ότι μόνο τα λεφτά έχουν σημασία. Παραθέτει στη συνέχεια ορισμένα περιστατικά όπου ο Καθ' ου η Αίτηση την πίεσε οικονομικά, αφού σταμάτησε να προσφέρει για το σπίτι, αλλά και για τις εργοθεραπείες και μαθήματα Αγγλικών του ανήλικου υιού τους Ο. Αναγκάστηκε γι' αυτό να ζητήσει βοήθεια από τους γονείς της. Όπως αναφέρει περαιτέρω ο Καθ' ου η Αίτηση συχνά λείπει 1-2 νύχτες, βγαίνει και πίνει και ως ο ίδιος ισχυρίζεται δεν μπορεί να επιστρέψει στο σπίτι. Και όταν επιστρέφει, δημιουργούνται εντάσεις. Τα τελευταία χρόνια πολλές φορές, όπως αναφέρει η Αιτήτρια, τσακώνονταν και συζητούσαν κυρίως οικονομικά θέματα και άκουγαν τα μωρά. Αλλά και μετά τη διάσταση τους ο Καθ' ου η Αίτηση έβγαινε έξω και επέστρεφε σε ακατάλληλες ώρες, διατηρούσε επίσης και εξωσυζυγικές σχέσεις. Η συζυγική κατοικία στην οποία διαμένουν κτίστηκε από τους γονείς της, πριν παντρευτούν και μεταβιβάστηκε σε αυτήν από τους γονείς της. Είναι η θέση της ότι ο Καθ' ου η Αίτηση έχει τη δυνατότητα να εξεύρει άλλη κατοικία αφού έχει εισοδήματα τουλάχιστον €2.250 το μήνα. Επισυνάπτει κατάσταση κοινωνικών ασφαλίσεων 3 μηνών του 2023, στην οποία φαίνονται συνολικά εισοδήματα του Καθ' ου η Αίτηση, ύψους €6755.
- Επίσης, ως ισχυρίζεται η Αιτήτρια ο Καθ' ου η Αίτηση διατηρεί καταθέσεις €100.
- Αλλά και για τον εαυτό του σπαταλά σημαντικά ποσά στο ντύσιμο και στις εξόδους του. Η ίδια δεν εργάζεται και δεν έχει τη δυνατότητα να ενοικιάσει υποστατικό. Εργαζόταν μέχρι το 2017 σε κατάστημα φωτιστικών που άνοιξε ο Καθ' ου η Αίτηση. Έπειτα συγκεντρώθηκε στην ανατροφή των παιδιών τους. Είναι ακόμα ο ισχυρισμός της ότι ο Καθ' ου η Αίτηση προσπαθεί να την βγάλει ανισόρροπη και ανίκανη για της πάρει το σπίτι της. Επαναλαμβάνει ότι το σπίτι χτίστηκε με χρήματα των γονιών της και των παππούδων της και δάνειο ύψους €230.000 στο όνομα της, του οποίου τη δόση αρνείτο ανέκαθεν ο Καθ' ου η Αίτηση να πληρώσει, καθώς έλεγε ότι είναι δικό της, με αποτέλεσμα το 2013 το δάνειο να καταστεί μη εξυπηρετούμενο, όπου και τελικά το ανέλαβαν οι γονείς της. Αναφέρει ακόμα ότι ο σύζυγος της αποκαλεί άχρηστους τους γονείς της. Συνεχίζοντας αναφέρει ότι έμαθε ακόμα ότι στις 19 Ιουλίου ο σύζυγος της βγήκε ραντεβού με κοπέλα στο ξενοδοχείο Ρόδον στον Αγρό, όπου και διανυκτέρευσε ενώ της ίδιας της έλεγε να τα ξαναβρούν. Όπως και στις 5, στις 11 και στις 18 έμεινε σε ξενοδοχείο ή αλλού. Η παρουσία του Καθ' ου η Αίτηση και οι συνεχείς εντάσεις μεταξύ τους και προστριβές επιδρούν, ως αναφέρει η Αιτήτρια, στη ψυχολογική κατάσταση των παιδιών, το συμφέρον των οποίων είναι ο Καθ' ου η Αίτηση ν' απομακρυνθεί από το σπίτι και να επέλθει ηρεμία, αλλά και να κατανοήσουν τα παιδιά ότι οι γονείς τους δεν είναι πλέον ζευγάρι και ότι δεν είναι απλώς συγκάτοικοι οι οποίοι κοιμούνται σε ξεχωριστά υπνοδωμάτια. Το Δικαστήριο δεν εξέδωσε προσωρινό διάταγμα και διέταξε όπως η μονομερής αίτηση επιδοθεί στον Καθ' ου η Αίτηση, ώστε ν' ακούσει και τη δική του θέση. Στη μονομερή αίτηση η οποία μετετράπη με την επίδοση της σε αίτηση δια κλήσεως ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε ένσταση στις 22/11/
- Με την ένσταση του προβάλλει 13 λόγους για τους οποίους δεν θα πρέπει το Δικαστήριο να εκδώσει προσωρινό διάταγμα και ν' απορρίψει την αίτηση. Συνοψίζονται στους ακόλουθους: Ότι δεν συντρέχουν οι του Νόμου για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου 23/1990 για την παραχώρηση της οικογενειακής στέγης στην Αιτήτρια και ότι οι λόγοι επιείκειας δεν συντρέχουν στο πρόσωπο της Αιτήτριας, αλλά του ιδίου. Ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση εισάγει ανεπίτρεπτη μαρτυρία. Ότι δεν υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας και ότι η Αιτήτρια δεν δικαιούται θεραπείας καθώς είναι αυτή που οφείλεται για τη διάσταση καθώς και την ένταση που υπάρχει εντός της συζυγικής εστίας. Ότι η αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση, ότι τυχόν έκδοση των διαταγμάτων θα έχει ως αποτέλεσμα την καταπάτηση των Συνταγματικών Δικαιωμάτων του. Ότι δεν μπορεί η Αιτήτρια να ζητά την έκδοση ταυτόσημων με τη εναρκτήρια αίτηση διαταγμάτων, καθώς και ότι με την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα επιλυθεί η επίδικη διαφορά σε αυτό το πρόωρο στάδιο, προτού δοθεί ευκαιρία στο Δικαστήριο να εκδικάσει την εναρκτήρια αίτηση και χωρίς ν' ακούσει σε βάθος τις εκδοχές των διαδίκων. Τέλος προβάλλει ότι η μονομερής αίτηση και η εναρκτήρια αίτηση αποτελούν κατάχρηση της διαδικασίας με μοναδικό σκοπό η Αιτήτρια να εκδικηθεί τον Καθ' ου η Αίτηση. Στην ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την ένσταση του ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια είναι αρχηγός της ομάδας στην εταιρεία Tupperware με ψηλές απολαβές. Επισυνάπτει το Τεκμήριο 3 που αφορά ως αναφέρει δέσμη εβδομαδιαίων εκθέσεων της εργασιακής της ομάδας. Υποστηρίζει ακόμα ότι η Αιτήτρια εργάζεται και σε άλλη εταιρεία. Παραδέχεται ότι το ακίνητο εντός του οποίου βρίσκεται η συζυγική κατοικία ανήκε στη μητέρα της Αιτήτριας, πλην όμως όπως αναφέρει ο ίδιος συνέβαλε τα μέγιστα για το κτίσιμο της κατοικίας τόσο με χρηματική συνεισφορά όσο και με προσωπική εργασία. Επίσης αναφέρει ότι η ανάμιξη της οικογένειας της Αιτήτριας στις επιχειρηματικές του δραστηριότητες του είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια μελλοντικών εσόδων αξίας εκατοντάδων χιλιάδων και τις προστριβές μεταξύ αυτού και της Αιτήτριας. Όπως ισχυρίζεται περαιτέρω αναγκαζόταν να δουλεύει πολλές ώρες και τις Κυριακές να κάνει διάφορες εργασίες συντήρησης του σπιτιού. Οι δε γονείς της Αιτήτριας απαιτούσαν το χτίσιμο μεγάλης κατοικίας, βασιζόμενοι στη δική του εργασία και οικονομίες του, ενώ ο ίδιος διαφωνούσε με αυτό. Παραδέχεται ότι έχει το εισόδημα που αναφέρει η Αιτήτρια όμως είναι η θέση του ότι αυτός επωμίζεται τα έξοδα των παιδιών τους και συνεπώς του είναι αδύνατο να μετακομίσει αλλού και να μπορεί ν' ανταποκριθεί και στις ανάγκες των παιδιών του ενόψει και των πολύ ψηλών ενοικίων της Λεμεσού. Η δε έκδοση των διαταγμάτων θα τον εξοντώσει οικονομικά. Τονίζει επίσης ότι η σχέση του με τα παιδιά του είναι άριστη, ότι υπάρχει αμοιβαία αγάπη και εμπιστοσύνη και ο ίδιος αποτελεί εξισορροπητικό παράγοντα στην οικογενειακή στέγη, εφόσον τα ανήλικα δεν έχουν καλή σχέση με τη Αιτήτρια. Επιπρόσθετα όπως ισχυρίζεται ο Καθ' ου η Αίτηση η Αιτήτρια δεν ασχολείτο με τις δουλειές του σπιτιού, λόγω της δουλειάς της αναγκάζοντας τον να έχει υπηρεσίες καθαριότητας. Επιπλέον καταλογίζει στην Αιτήτρια τη σύναψη εξωσυζυγικής σχέσης με συνάδελφο της, πριν την έναρξη της διάστασης. Όσον αφορά τα όσα η ίδια του αποδίδει και τις κατ' ισχυρισμό απειλές εναντίον της, τα απορρίπτει λέγοντας ότι ουδέποτε άσκησε οποιασδήποτε μορφής βία σ' αυτήν από το γάμο τους μέχρι σήμερα. Αντίθετα όπως αναφέρει είναι η Αιτήτρια η οποία άσκησε βία εναντίον του και επίσης ασκεί καθημερινά βία εναντίον των δύο ανηλίκων, σε σημείο που αναγκάστηκε να προχωρήσει σε σχετική καταγγελία στην Αστυνομία. Τεκ.4 Επίσης ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια σε ένα από τα ξεσπάσματα της επιχείρησε να τον τραυματίσει κτυπώντας τον με ένα μεγάλο μπουκάλι νερό στο κεφάλι το οποίο όμως ο ίδιος απέφυγε με το χέρι του, με αποτέλεσμα να υποστεί στραμπούληγμα στον καρπό του. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η Αιτήτρια ασκεί καθημερινά λεκτική και ψυχολογική βία έναντι των ανηλίκων τα οποία βρίσκουν καταφύγιο και στήριγμα στον ίδιο, αφού ο ίδιος τα φροντίζει αποκλειστικά. Επίσης όπως αναφέρει αναγκάστηκε να επισκεφθεί τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας όπου και ενημέρωσε αρμόδια Λειτουργό για τη συμπεριφορά της Αιτήτριας. Απορρίπτει περαιτέρω ότι ο ίδιος ελέγχει τα προσωπικά αντικείμενα της Αιτήτριας και υποστηρίζει ότι μέχρι πρόσφατα προσπαθούσε να κτίσει γέφυρες επικοινωνίας με την Αιτήτρια, αλλά αυτή βρισκόταν σε άρνηση. Απορρίπτει επίσης τα όσα η Αιτήτρια του αποδίδει κατανάλωση αλκοόλ και εξωσυζυγική σχέση. Τέλος αναφέρει ότι υπάρχει ο χώρος του υπογείου ο οποίος είναι 186 τ.μ. και μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε ξεχωριστή κατοικία. Ότι το σπίτι είναι 540 τ.μ. και ότι με λίγα έξοδα τα οποία θα επωμιστεί ο ίδιος μπορεί να γίνει αυτό, ώστε να διαμένει ο ίδιος στο υπόγειο. Σε περίπτωση έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος θα επηρεαστεί δυσανάλογα, καθώς μέρος του υπογείου αποτελεί αποθήκη φύλαξης των εξαρτημάτων και των εργαλείων του και η μεταφορά τους είναι δύσκολη λόγω του όγκου και του αριθμού τους. Έτσι θα υποστεί πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση ενοικίασης αποθήκης και γραφείου, γεγονός που δυσκολεύει ακόμη περισσότερο την οικονομική του δυνατότητα και κατάσταση να ανταπεξέλθει στις οικονομικές του υποχρεώσεις. Τέλος υποβάλλει ότι η προστασία της σωματικής και ψυχικής υγείας των παιδιών υπαγορεύει κατά τον Καθ' ου η Αίτηση την απόρριψη της υπό κρίση αίτησης. Ακολούθησε αίτηση της Αιτήτριας με την οποία ζήτησε όπως καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση, (ΣΕΔ). Μετά από ακρόαση της ενδιάμεσης αίτησης με απόφαση μου ημ. 10/5/2024 έκρινα ότι υπήρχε καλός λόγος να εγκρίνω την καταχώρηση ΣΕΔ μερικώς. Με τη ΣΕΔ της η Αιτήτρια αρνείται κάθε ισχυρισμό για άσκηση βίας στα παιδιά και στον ίδιο, καθώς και τη δημιουργία εξωσυζυγικής σχέσης. Αναφέρει ακόμα ότι μετά την καταχώρηση της αίτησης στις 9/10/2023 άρχισε να εργάζεται σε αποθήκη με κατεψυγμένα προϊόντα για να μπορεί να βιοπορίζεται και να έχει τα απαραίτητα για τα παιδιά της, αφού ο Καθ' ου η Αίτηση σταμάτησε να προσφέρει στο σπίτι. Όσον αφορά τον γιο τους Ο, όπως αναφέρει, λαμβάνει στήριξη στο σχολείο αλλά και εργοθεραπεία. Αναφορικά με κάποιο περιστατικό που αναφέρει ο Καθ' ου η Αίτηση με το μπουκάλι, τα πράγματα όπως ισχυρίζεται η Αιτήτρια δεν συνέβησαν όπως τα αναφέρει ο ίδιος αλλά πολύ διαφορετικά και δίδει τη δική της εκδοχή, την οποία θα περιγράψω στη πορεία την απόφασης μου. Όσον αφορά τον υπόγειο χώρο, αναφέρει ότι δεν έχει ξεχωριστή είσοδο και δεν έχει κουζίνα αλλά και ότι είναι αδύνατο να μετατραπεί σε ξεχωριστή κατοικία. Η αίτηση προχώρησε σε ακρόαση, αφού προσπάθειες για εξεύρεση συναινετικής λύσης δεν καρποφόρησαν. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων παρουσίασαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις, στις οποίες με εμπεριστατωμένη επιχειρηματολογία υποστήριξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α. ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, β. ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και γ. ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ. ά. v. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015.] Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Τέλος όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Σε αυτό το στάδιο ακόμη, το Δικαστήριο δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas (1984 1 C.L.R. 263], Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska Banka DD
(1999), 1 (A) 227, στη σελ. 236.] Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης πρέπει να διακριβώνεται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προκύπτει από τη Διαταγή 39. Είναι δε καθιερωμένη αρχή ότι ο Αιτητής ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει δηλαδή να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της αναλύθηκε σε σειρά αποφάσεων. Το επιστέγασμα της απουσίας αποκάλυψης είναι η κατάργηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει όμως το διάταγμα θα πρέπει τα γεγονότα τα οποία δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης θα πρέπει να αποφασίσει αν αυτά ευρίσκοντο εντός του πεδίου γνώσης του Αιτητή. [Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co. Ltd
(1996)1 (A) A.A.Δ. 597, M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ. ά. v. Τimberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού v. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980]. Στις περιπτώσεις ακόμα μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το επείγον του αιτήματος. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Με οδηγό τις παραπάνω αρχές, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείτο η έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων, συνεκτιμώντας τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε στις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων με προσοχή και μόνο για σκοπούς διαπίστωσης της πλήρωσης των τριών προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, χωρίς να καταλήξω σε τελικά ευρήματα επί των αμφισβητούμενων γεγονότων. Το άρθρο 17
(1)του Περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990 (Ν. 23/90), το οποίο αποτελεί και το δικαιοδοτικό βάθρο του αιτήματος για παραχώρηση αποκλειστικής χρήσης της στέγης, ως έχει τροποποιηθεί, προνοεί τα ακόλουθα: 17.-
(1)Σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης ή σε περίπτωση που δίνεται γνωστοποίηση στον Επίσκοπο ή στον αρμόδιο θρησκευτικό ηγέτη σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 3 και 10, αντίστοιχα, του περί Απόπειρας Συνδιαλλαγής και Πνευματικής Λύσης του Γάμου Νόμου ή σε περίπτωση που καταχωρείται αγωγή διαζυγίου, το Οικογενειακό Δικαστήριο μπορεί, ύστερα από αίτηση ενός από τους συζύγους, εφόσο το επιβάλλουν λόγοι επιείκειας και ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των παιδιών, να παραχωρήσει στον ένα σύζυγο την αποκλειστική χρήση ολόκληρου ή τμήματος του ακινήτου που χρησιμεύει ως κύρια διαμονή των ιδίων (οικογενειακή στέγη), ανεξάρτητα από το ποιος από αυτούς είναι κύριος ή έχει απέναντι στον κύριο το δικαίωμα της χρήσης του. Η απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου υπόκειται σε αναθεώρηση, όταν το επιβάλλουν οι περιστάσεις. Αν το δικαίωμα χρήσης της οικογενειακής στέγης πηγάζει από σχέση εργασίας ανάμεσα στον έναν από τους συζύγους και έναν τρίτο, η παραχώρηση της χρήσης της στον άλλο σύζυγο από το Οικογενειακό Δικαστήριο, σύμφωνα με τους όρους της προηγούμενης παραγράφου, μπορεί να γίνει, μόνο εφόσο συναινεί σ' αυτό και ο τρίτος: Νοείται ότι, τα Οικογενειακά Δικαστήρια δύνανται, εφόσον το επιβάλλουν λόγοι επιείκειας και ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των παιδιών, να παρατείνουν την παραχώρηση σε σύζυγο της αποκλειστικής χρήσης ολόκληρης ή τμήματος της οικογενειακής στέγης ακόμη και μετά από τη λύση του γάμου, για χρονική περίοδο η οποία δεν υπερβαίνει τα δύο
(2)έτη από τη λύση του γάμου. Από την πιο πάνω διάταξη, προκύπτει ότι η παραχώρηση της συζυγικής στέγης γίνεται με βάση τις ειδικές συνθήκες του καθενός, το συμφέρον των τέκνων αν υπάρχουν και τις αρχές της επιείκειας. Ο νομοθέτης φαίνεται δεν έχει θέσει όρια προσδιορισμού των ειδικών συνθηκών, οι οποίες κρίνονται από το Δικαστήριο με βάση τις περιστάσεις κάθε περίπτωσης. Η ψυχική και σωματική υγεία των συζύγων, αλλά και η οικονομική τους κατάσταση, η δυσχέρεια ανεύρεσης στέγης, μπορεί να αποτελέσουν επίσης ειδικές συνθήκες. Το πρώτο κριτήριο για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα και από τα δικόγραφα της παρούσας περίπτωσης αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση. Εφόσον λοιπόν, στην παρούσα υπάρχει διακοπή της συμβίωσης, είναι πρόδηλο ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης. Ο Καθ' ου η Αίτηση παραδέχεται ότι βρίσκονται στο ίδιο σπίτι αλλά μένουν σε ξεχωριστά υπνοδωμάτια και η σχέση τους δεν είναι καλή. Η διακοπή της έγγαμης συμβίωσης των διαδίκων, λοιπόν είναι αδιαμφισβήτητη. Επίσης η Αιτήτρια έχει αποστείλει γνωστοποίηση στις 7/7/2023 στον αρμόδιο Επίσκοπο σύμφωνα με τις πρόνοιες της νομοθεσίας ενημερώνοντας τον για την πρόθεση της να καταχωρήσει αίτηση διαζυγίου. Περαιτέρω μελετώντας την παρούσα υπόθεση, εκείνο που αναδύεται έντονα από την ενώπιον μου μαρτυρία είναι η ύπαρξη σοβαρών εντάσεων στη σχέση των διαδίκων. Οι εντάσεις μεταξύ των διαδίκων δεν αμφισβητούνται από τον Καθ' ου η Αίτηση. Ο ίδιος αναφέρει τόσο με τους λόγους ένστασης του, αλλά και στα γεγονότα της ένορκης δήλωσης του ότι υπάρχουν εντάσεις στην σχέση τους. Κάποιες προστριβές ως περιγράφονται από τους διαδίκους έγιναν μάλιστα μπροστά στα παιδιά. Αποτελεί επίσης παραδεκτό γεγονός στην παράγραφο 30 της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η Αίτηση ότι υπήρξε διαπληκτισμός των διαδίκων, αν και υπάρχει διάσταση θέσεων μεταξύ των διαδίκων για το τι συνέβη. Η μεν Αιτήτρια ισχυρίζεται στην παράγραφο 6 της ΣΕΔ ότι το περιστατικό έλαβε χώρα μόλις επιδόθηκαν τα δικαστικά έγγραφα στον Καθ' ου η Αίτηση και είχε ως εξής: Ο Καθ' ου η Αίτηση μόλις τα έλαβε χτυπούσε τα χέρια του στο τραπέζι και φώναζε «τώρα εγώ μιλώ» και προσπάθησε να την χτυπήσει, όταν η Αιτήτρια προσπάθησε να τον αποκρούσει. Ο μεν Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια του στραμπούληξε τον καρπό επιχειρώντας να τον κτυπήσει με ένα μεγάλο μπουκάλι στο κεφάλι. Δεν φαίνεται όμως παρά τα όσα καταλογίζει στην Αιτήτρια ο Καθ' ου η Αίτηση να προέβη σε οποιαδήποτε καταγγελία εναντίον της. Οι επανειλημμένες συγκρούσεις των διαδίκων μέσα στο σπίτι στο οποίο διαμένουν τα δύο παιδιά τους με τον Ο. πλέον έφηβο, ο οποίος λαμβάνει ειδική στήριξη στο σχολείο του (παρ.17 της Ε.Δ της Αιτήτριας) και η τοξική ατμόσφαιρα μέσα στο σπίτι, δημιουργούν αναμφισβήτητα ένα ακατάλληλο περιβάλλον για τα παιδιά. Ο Καθ' ου η Αίτηση απαντώντας στα όσα διατείνεται η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι τα προβλήματα δεν οφείλονταν σε οποιαδήποτε επιλήψιμη συμπεριφορά εκ μέρους του, αλλά οφείλονταν αποκλειστικά στη συμπεριφορά της Αιτήτριας, η οποία είναι βίαια προς τα παιδιά και ο ίδιος την έχει καταγγείλει στην Αστυνομία και το Γραφείο Ευημερίας. Αποδίδει δε την πρόκληση προστριβών στη συμπεριφορά της Αιτήτριας και των γονέων της. Οι προστριβές και εντάσεις μεταξύ των διαδίκων επιβεβαιώνουν λοιπόν από μόνες τους, ότι η σχέση τους έχει διαταραχθεί. Ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει περαιτέρω ότι προέβη σε καταγγελία στην Αστυνομία την 1/1/2023 της συζύγου του. Βεβαίωση καταγγελίας επισυνάπτεται στο Τεκμήριο 4 στην οποία συγκεκριμένα αναφέρεται ότι «σε άγνωστες ημερομηνίες στη Λεμεσό διαπράχθηκαν σε βάρος του οι πιο κάτω αξιόποινες πράξεις» που περιγράφονται ως «βία στην οικογένεια». Δεν παρατίθεται καμιά λεπτομέρεια για τη βία, ποιον αφορά και σε ποιον ή σε ποιους ασκήθηκε, ώστε ν' αντιληφθεί το Δικαστήριο για ποιο θέμα υπήρξε η αναφορά. Ούτε και παρουσιάστηκε οτιδήποτε για προώθηση ποινικής υπόθεσης εναντίον της Ατήτριας. Ούτε και στο Οικογενειακό Δικαστήριο φαίνεται να καταχωρήθηκε οποιαδήποτε υπόθεση εναντίον της Αιτήτριας Περαιτέρω παρά τα όσα καταλογίζει στη Αιτήτρια για την άσκηση γονικής μέριμνας δεν φαίνεται ν' αποτάθηκε στο Δικαστήριο για κακή άσκηση της γονικής μέριμνας εκ μέρους της. Είναι ακόμα η θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι η αιτία της κατάρρευσης της συζυγικής σχέσης είναι η συμπεριφορά της Αιτήτριας, καταλογίζοντας της ακόμα και τη σύναψη εξωσυζυγικής σχέσης. Δεν είναι όμως το κατάλληλο στάδιο για να καταλήξει το Δικαστήριο σε ευρήματα επί των αντικρουόμενων ισχυρισμών. Ούτε να αξιολογήσει τις σοβαρές αλληλοκατηγορίες των διαδίκων. Αυτό θα γίνει όταν το Δικαστήριο θα έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη τη μαρτυρία των διαδίκων και θα αξιολογήσει την αξιοπιστία τους. Με βάση όμως το ενώπιον μου πιο πάνω μαρτυρικό υλικό και για σκοπούς ικανοποίησης των προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, θεωρώ ότι υπάρχει και ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Προχωρώ στη συνέχεια στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης που θα πρέπει να συντρέχει σωρευτικά με τις δύο πιο πάνω προϋποθέσεις, ώστε να δικαιολογείται η έκδοση αυτού του μέτρου της απομάκρυνσης του ενός συζύγου από τη συζυγική στέγη. Το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί τέτοιο διάταγμα, όπως επισημαίνεται στην Κατσουρίδης v. Κατσουρίδης
(1997)1 (Α) Α.Α.Δ. 415 «δεν πρέπει να συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς όπως στις υποθέσεις των πολιτικών Δικαστηρίων.» Στην παραπάνω υπόθεση το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στο σύγγραμμα του David Bean, Injunctions, 5η έκδοση σελ. 149 ως προς τη δυνατότητα του Δικαστηρίου για άμεση παρέμβαση με παρεμπίπτον διάταγμα στις περιπτώσεις οικογενειακών διαφορών που απολήγουν σε πράξεις βίας ή που επηρεάζουν την ευημερία ανηλίκων για να καταλήξει πως "οι πληγωμένες σχέσεις και τα τραυματισθέντα συναισθήματα των διαδίκων και των ανηλίκων δεν αποτιμούνται σε χρήμα και δεν αποκαθίστανται μεταγενέστερα". Η παρούσα υπόθεση αφορά τις οικογενειακές σχέσεις των συζύγων. Οι δυσμενείς συνέπειες στη ψυχολογική κατάσταση των παιδιών, αλλά και η τυχόν απομάκρυνση της ίδιας της Αιτήτριας και των παιδιών από το σπίτι τους δεν μπορούν να αποτιμηθούν σε χρήμα, ούτε μπορούν να αποκατασταθούν σε μεταγενέστερο στάδιο με την επιδίκαση αποζημιώσεων. Η συνύπαρξη ακόμα των διαδίκων στην ίδια στέγη με τις επαναλαμβανόμενες προστριβές και τους καβγάδες ακόμα και μπροστά στα παιδιά, οδηγούν σε ένα ακατάλληλο περιβάλλον γι' αυτά, που επιβάλλει τη χωριστή διαμονή των γονέων τους. Η συνέχιση της συμβίωσης των διαδίκων θα λειτουργούσε επίσης με σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις για την Αιτήτρια η οποία λαμβάνει ψυχολογική στήριξη και τα παιδιά. Και δεν αμφισβητήθηκε ότι το ένα το παιδί λαμβάνει από το σχολείο του στήριξη και εργοθεραπεία. Θεωρώ, συνεπώς, πως και η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται. Με βάση λοιπόν τις ειδικές συνθήκες και την αναγκαιότητα διατήρηση ενός υγειούς περιβάλλοντος για τα παιδιά των διαδίκων, η πλάστιγγα γέρνει υπέρ της Αιτήτριας. Και η ηρεμία των παιδιών δεν μπορεί περιμένει μέχρι την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης. Ο Καθ' ου η Αίτηση μπορεί ευκολότερα να μετακινηθεί εφόσον παραδέχεται ότι έχει εισόδημα τουλάχιστον € 2.250 το μήνα. Η Αιτήτρια στη ΣΕΔ ισχυρίζεται ότι από το 2017 μέχρι το 2023 δεν εργάστηκε. Βρήκε εργασία μετά την καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Όσον αφορά το Τεκμήριο 3 που παρουσίασε ο Καθ' ου η Αίτηση προκύπτει ότι μεγάλος αριθμός ατόμων έκανε πωλήσεις Tupperware. Πάνω από 20 άτομα με πωλήσεις €2095 μέχρι τις 11/10/2022 και €2097 μέχρι 13/9/2022. Από τα πιο πάνω σαφώς προκύπτει εκ πρώτης όψεως μεγαλύτερη εισοδηματική ικανότητα του Καθ' ου η Αίτηση. Περαιτέρω ως φαίνεται η Αιτήτρια διατηρεί και μη εξυπηρετούμενο δάνειο για τη συζυγική κατοικία, το οποίο ως αναφέρει ανέλαβαν οι γονείς της. Αντίθετα ο Καθ' ου η Αίτηση έχει σταθερή εργασία, επίσης από τα όσα ο ίδιος αναφέρει είχε καλή οικονομική κατάσταση αφού ισχυρίζεται ότι οι γονείς της Αιτήτριας απαιτούσαν το χτίσιμο μεγάλης κατοικίας, βασιζόμενοι στη δική του εργασία και οικονομίες του. Ακόμα φαίνεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είχε πάντα εργασία, ενώ η Αιτήτρια βρήκε εργασία μετά την καταχώρηση της αίτησης. Τέλος θεωρώ ότι ακόμα και αν διαθέτει ή όχι η μητέρα της Αιτήτριας άλλο σπίτι είναι αδιάφορο και μη σχετικό, καθώς δεν είναι η μητέρα της η οι γονείς της υπόχρεοι να συντηρούν την Αιτήτρια και τα παιδιά τους. Όσον αφορά την δυνατότητα να μετατραπεί το υπόγειο σε ξεχωριστή κατοικία, ο Καθ' ου η Αίτηση επισυνάπτει εκτίμηση, ουσιαστικά της αξίας της κατοικίας και όχι γνωμάτευση επί του συγκεκριμένου θέματος από ειδικό. Ούτε το Δικαστήριο μπορεί να μετατραπεί σε πραγματογνώμονα. Εκείνο όμως που προκύπτει είναι ότι δεν υπάρχει ξεχωριστή έξοδος του υπογείου, επίσης ότι η πρόσβαση στο υπόγειο γίνεται μέσω εσωτερικής εισόδου. Επιπλέον η παραμονή των διαδίκων στο εν λόγω σπίτι με τον Καθ' ου η Αίτηση να διαμένει στο υπόγειο, ως η εισήγηση του Καθ' ου η Αίτηση, δεν βλέπω πως θα έδινε ορθά μηνύματα στα παιδιά, τα οποία βρίσκονται σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη ηλικία. Στη βάση των πιο πάνω το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει καθαρά υπέρ της έκδοσης των προσωρινών. Όσον αφορά τη θέση ου Καθ' ου η Αίτηση ότι η Αιτήτρια κωλύεται να ζητά ταυτόχρονα με τη εναρκτήρια αίτηση πανομοιότυπα διατάγματα είναι νομολογημένο ότι η έκδοση ταυτόσημων θεραπειών με την αγωγή δεν αποκλείεται. Στην υπόθεση Penderhill Holdings Limited v. Darya Abramchyk κ.ά.
(2014)1(Α) Α.Α.Δ. 118, τέθηκαν τα ακόλουθα ως προς αυτό το ζήτημα: «Όπως παρατηρεί ορθώς και το πρωτόδικο Δικαστήριο, με παραπομπή στην Parico Aluminium Designs v. Muskita Aliminium Co Ltd κ.α.
(2002)1 A.A.Δ. 2015 και Κουνούνα ν. F & A Simonos Ltd
(2002)1 A.A.Δ. 1361, το ζήτημα παροχής ταυτόσημων θεραπειών με την αγωγή, δεν αποκλείεται. Το ζήτημα πάντοτε εξετάζεται ως προς τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και αποτελεί ζήτημα ειδικών περιστάσεων. Επίσης είναι ορθό ότι δεν χορηγείται ουσιαστική θεραπεία από το ενδιάμεσο αυτό στάδιο, και κάτω από τον μανδύα της αίτησης για προσωρινό μέτρο (Michael v. Brevinos
(1969)1 C.L.R. 578). Το ανεπιθύμητο όμως δεν εξισούται με απαγόρευση. Δεν υπάρχει άκαμπτος κανόνας αποκλεισμού της θεραπείας ενδιαμέσως, αν αυτή ορθά και δίκαια ζητείται, επειδή και η αγωγή ουσιαστικά επιδιώκει το ίδιο πράγμα. Κατ' αρχάς η ενδιάμεση θεραπεία παραμένει ενδιάμεση και αναθεωρήσιμη ανά πάσα στιγμή αν θεωρηθεί ότι οι περιστάσεις έχουν διαφοροποιηθεί προς τροποποίηση ή ακόμη και ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος. Πρόσθετα, ενώ το εκδοθέν διάταγμα παραχωρείται ως λύση επείγουσας και παρεμπίπτουσας μορφής, οι ίδιες οι θεραπείες που ζητούνται με το κλητήριο, εάν επιτύχουν, χορηγούνται τελεσίδικα και στο διηνεκές, (Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 1848). Εξαρτάται πάντοτε από την κρίση του Δικαστηρίου, αναλόγως των περιστάσεων (Parico Aluminiu Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.ά (ανωτέρω).». Με μια περιορισμένη αξιολόγηση της μαρτυρίας και μόνο για τη διαπίστωση της ύπαρξης των τριών προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, είναι προφανές από το μαρτυρικό υλικό που έχω ενώπιον μου ότι συντρέχουν σωρευτικά και ότι είναι δίκαιο και πρόσφορο όπως εκδοθούν τα ακόλουθα προσωρινά διατάγματα.
- Διάταγμα με το οποίο παραχωρείται στην Αιτήτρια η αποκλειστική χρήση της κατοικίας που βρίσκεται στον πρώτο όροφο του κτηρίου στην οδό XXX στην Παραμύθα, 4540 Λεμεσός και η οποία χρησιμοποιείται ως κύρια διαμονή των διαδίκων στο εξής ως οικογενειακή στέγη.
- Διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στον Καθ' ου η Αίτηση να εισέρχεται στην Οικογενειακή στέγη, στο κλιμακοστάσιο της οικογενειακής στέγης και εντός της περίφραξης της οικογενειακής στέγης, χωρίς την άδεια της Αιτήτριας. Νοείται ότι θα επιτρέπεται στον Καθ' ου η Αίτηση να εισέλθει στον υπόγειο χώρο της οικογενειακής στέγης μέσω της κυρίας εισόδου της οικογενειακής στέγης για να παραλάβει τα αντικείμενα της εργασίας του, αφού ειδοποιήσει τη Αιτήτρια για την ώρα και μέρα που θα μεταβεί.
- Διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο Καθ' ου η Αίτηση να εγκαταλείψει την οικογενειακή στέγη εντός 72 ωρών από την επίδοση των παραπάνω διαταγμάτων. Τα προσωρινά διατάγματα καθίστανται απόλυτα και θα ισχύουν μέχρι εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο