M. K. ν. W.C., Αρ. Αίτησης: 33/2024, 16/9/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Διατροφής ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ" Αθανασίου-Σιαμτάνη, Δ. Αρ. Αίτησης: 33/2024 Μεταξύ: M. K. κάτοικος Λεμεσού Αιτήτριας κ α ι W.C. κάτοικος Λεμεσού Καθ' ου η Αίτηση Προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 7/2/2024 Ημερομηνία: 16 Σεπτεμβρίου 2024 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτήτρια : κος Χ. Αδάμου Καθ' ης η Αίτηση: κα Δ. Δημητρίου Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 2/2/2024 η Αιτήτρια καταχώρησε αίτηση με την οποία ζητά όπως καθοριστεί η συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στη διατροφή και συντήρηση του ανήλικου υιού τους. Ταυτόχρονα καταχώρησε και μονομερή αίτηση με το ίδιο περιεχόμενο και εξασφάλισε από το Δικαστήριο προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάχθηκε ο Καθ' ου η Αίτηση όπως καταβάλλει σ' αυτήν από την επίδοση του ποσό €500 για τη διατροφή του ανήλικου υιού του. Το Δικαστήριο εξέδωσε το προσωρινό διάταγμα στις 7/2/2024 μελετώντας την αίτηση της Αιτήτριας και την ένορκη δήλωση που τη συνόδευε. Σ' αυτήν η Αιτήτρια πρόβαλε από το γάμο της με τον Καθ' ου η Αίτηση απέκτησαν τον ανήλικο A. στις 26/3/
- Από τον Ιανουάριο του 2021 βρίσκονταν σε διάσταση και το ανήλικο βρίσκεται από τότε μαζί της σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα στη Λεμεσό. Κατά το 12ο του 2023 λύθηκε ο γάμος τους και εκδόθηκε διαζύγιο. Όπως αναφέρει στη συνέχεια ο Καθ' ου η Αίτηση από την ημέρα της διάστασης ουδένα ουσιαστικό ποσό συνεισέφερε για τις ανάγκες του παιδιού τους. Επίσης έχει εγκαταλείψει τη συζυγική στέγη ένα μήνα μετά την έκδοση διαζυγίου. Ο Καθ' ου η Αίτηση εργάζεται σε ιδιωτική εταιρεία και έχει μηνιαίες καθαρές απολαβές €
- Επίσης έχει και άλλα ωφελήματα και έχει τη δυνατότητα να συνεισφέρει στις ανάγκες του παιδιού του. Από την ημέρα που έφυγε ο Καθ' ου η Αίτηση από το σπίτι διαμένει με άλλα φιλικά πρόσωπα και μοιράζονται τα έξοδα διαμονής, τα οποία ανέρχονται σε €300 μηνιαίως. Η ίδια εργάζεται σε ιδιωτική εταιρεία στη Λεμεσό με μηνιαίες καθαρές απολαβές €3000 για τις οποίες καταθέτει αντίγραφο της μισθοδοσίας της. Πληρώνει για το διαμέρισμα που μένει με τον ανήλικο ενοίκιο €1300 μηνιαίως, επίσης χρειάζεται μηνιαίως για ηλεκτρισμό €100 και για νερό €
- Καταθέτει το ενοικιαστήριο έγγραφο. Η επικοινωνία του Καθ' ου η Αίτηση με τον ανήλικο μετά την έκδοση του διατάγματος, όπως αναφέρει η Αιτήτρια είναι ελάχιστη. Επίσης δεν έχει εκδοθεί οποιοδήποτε διάταγμα γονικής μέριμνας ούτε και έχει ρυθμιστεί με διάταγμα η επικοινωνία του. Για τη διατροφή, συντήρηση και εκπαίδευση του ανηλίκου απαιτείται όπως ισχυρίζεται η Αιτήτρια, πέραν του ποσού των €1550 μηνιαίως. Χρειάζεται €300 για τη διατροφή του, για ένδυση και υπόδηση του παιδιού ποσό €50, για ιατρικά έξοδα €100, για το Νηπιαγωγείο του €520, για κολύμπι €90, για μουσική, γιόγκα και χορούς €60, για ψυχαγωγία €90, για είδη καθαριότητας €30, για τα καθημερινά έξοδα του Νηπιαγωγείου €50, για τα γενέθλια (μέσος όρος) €50, για δώρα γενεθλίων, Χριστουγέννων και του Πάσχα €50, για παιδικά βιβλία και παιγνίδια €30, για πανάκια €70 και για έξοδα βενζίνης και για μεταφορά του παιδιού στο Νηπιαγωγείο €60 μηνιαίως. Δεν μπορεί να καλύπτει εξολοκλήρου τα έξοδα του παιδιού τους, χωρίς τη συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση. Γι' αυτό είναι αναγκαίο και επείγον όπως εκδοθεί προσωρινό διάταγμα διατροφής. To προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε από το Δικαστήριο προσέκρουσε στην ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση που καταχωρήθηκε στις 3/6/
- Ως λόγοι ένστασης προβάλλονται μεταξύ άλλων ότι υπήρξε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων από το Δικαστήριο, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος διατροφής, ότι δεν καταδείχθηκε το κατεπείγον. Με την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει ο Καθ' ου η Αίτηση προβάλλει τη δική του θέση στο αίτημα της Αιτήτριας επιδιώκοντας ουσιαστικά τη μείωση του ποσού που επιδικάστηκε ως προσωρινή διατροφή, προβάλλοντας ότι η Αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο και δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, ειδικότερα αναφορικά με τα εισοδήματα του, τις ανάγκες του παιδιού, τη δική του συνεισφορά και το χρόνο της διάστασης τους, αλλά και τη λήψη επιδομάτων από την ίδια. Απορρίπτει ότι η διάσταση τους επήλθε το 2021 και υποστηρίζει ότι έλαβε χώρα το 2023 υποστηρίζει ότι αναπάντεχα έλαβε αίτηση διαζυγίου από την Αιτήτρια. Όπως ισχυρίζεται με την Αιτήτρια διέμεναν σε διαμέρισμα στη Λεμεσό μέχρι το Φεβρουάριο του 2024, όπου και τον εκδίωξε μετά που άλλαξε κλειδαριά και έβγαλε όλα τα αντικείμενα του έξω. Έκτοτε όπως αναφέρει συνεισφέρει στις ανάγκες του παιδιού, πράγμα που έκανε ανέκαθεν. Έχει κρατήσει κάποιες αποδείξεις που αφορούν πληρωμή φαγητού, δώρων, νηπιαγωγείου, ένδυσης του ανηλίκου, τις οποίες και επισυνάπτει. Απορρίπτει τη θέση της Αιτήτριας ως προς το ύψος των εισοδημάτων του καθώς δεν εργάζεται σε ιδιωτική εταιρεία με εισοδήματα €3000 πλέον 13ο μισθό και άλλα ωφελήματα. Όπως αναφέρει περί το 2020 ένεκα του κορονοϊού έχασε τη δουλειά του και παρέμεινε για αρκετό διάστημα άνεργος. Έπειτα εργοδοτήθηκε σε εταιρεία πώλησης ακινήτων και ο μισθός του ήταν μέσω προμηθειών ανάλογα με τις πωλήσεις ακινήτων που έκανε. Ακολούθως προσλήφθηκε σε άλλη εταιρεία ιδίας φύσεως, λόγω μεγαλύτερων ποσοστών προμήθειας που θα λαμβάνει. Επισυνάπτει τη σύμβαση εργοδότησης με την εταιρεία και κατάσταση πρόσληψης των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Τεκ2) υποδεικνύοντας ότι ο καθαρός μηνιαίος του μισθός είναι €480, πλέον τα μηνιαία επιδόματα απόδοσης που θα κερδηθούν από τον ίδιο. Παραδέχεται ότι σήμερα συγκατοικεί με φίλο του και αυτό γιατί βρίσκεται σε δύσκολη οικονομική κατάσταση και αδυνατεί να ενοικιάσει για να διαμένει μόνος του, ενόψει και της κατάστασης των ενοικίων στη Λεμεσό και δεν μπορεί να επιβαρυνθεί με ένα ενοίκιο ύψους €1000 μηνιαίως. Όπως αναφέρει δίνει την αναλογία του στο ενοίκιο η οποία ανέρχεται στα €350 μηνιαίως. Επίσης χρειάζεται €400 για τη διακίνηση του με το όχημα, επιπλέον €400 για βενζίνη. Επίσης χρειάζεται €600 μηνιαίως για τη δική του συντήρηση. Έχει μειώσει τα έξοδα διαβίωσης του στο ελάχιστο. Δεν του απομένουν χρήματα ώστε να μπορεί να καλύψει τις δικές του ανάγκες. Επιπλέον όπως αναφέρει είναι πατέρας άλλων τριών παιδιών από προηγούμενο γάμο και ήταν πάντα το κύριο πρόσωπο που οικονομικά στήριζε όλα τα παιδιά και την οικογένεια του. Για πρώτη φορά στη ζωή του έφθασε σε σημείο να μην μπορεί ν' ανταπεξέλθει στις οικονομικές του υποχρεώσεις. Επίσης είναι η θέση του ότι η Αιτήτρια απέκρυψε ότι είναι λήπτρια επιδομάτων μονογονιού και τέκνου. Απορρίπτει στη συνέχεια το ύψος των εξόδων του παιδιού ως το παρουσιάζει η Αιτήτρια, ως υπερβολικό και εξωπραγματικό και υποστηρίζει ότι η Αιτήτρια ουδέποτε του παραπονέθηκε ότι δεν μπορούσε να καλύψει τα έξοδα του παιδιού. Ούτε του ζητούσε περισσότερα. Υποστηρίζει δε ότι πάντοτε συνεισέφερε στη διατροφή του παιδιού του. Ειδικότερα απορρίπτει το κονδύλι για διατροφή των €300, αλλά και για την ένδυση και υπόδηση. Δεν αρνείται τα έξοδα του Νηπιαγωγείου και τα έξοδα για το κολύμπι, αλλά αρνείται όλα τα άλλα έξοδα. Είναι δε η θέση του ότι η αίτηση στηρίχθηκε σε ψευδή στοιχεία και απόκρυψη στοιχείων και ότι η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση έχασε τη δουλειά του για αρκετό χρονικό διάστημα και σήμερα δεν έχει ικανοποιητικά εισοδήματα εξαιτίας του ότι προσπαθεί ν΄ ανελιχθεί, επίσης δεν αποκάλυψε ότι συνεισέφερε στις ανάγκες του παιδιού του. Είναι περαιτέρω η θέση του ότι το ποσό με το οποίο συνεισέφερε μέχρι την έκδοση του προσωρινού διατάγματος των €200 ήταν ικανοποιητικό για την κάλυψη των αναγκών του παιδιού τους. Για τους πιο πάνω λόγους ζητά όπως το Δικαστήριο μειώσει κατά πολύ το ποσό που επιδίκασε και καθορίσει τη συνεισφορά του στο ύψος των €250, προκειμένου να μπορεί ν' ανταπεξέλθει σε αυτό. Το οποίο και υπερκαλύπτει τις ανάγκες του παιδιού τους. Η αίτηση προχώρησε σε ακρόαση με τις συνήγορους των διαδίκων να παραδίδουν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις, προβάλλοντας ο καθένας τις αντίστοιχες θέσεις του, με εμπεριστατωμένη επιχειρηματολογία και νομολογία. Νομική Πτυχή Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, β. ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και γ. ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.] Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Είναι δε καθιερωμένη αρχή ότι ο Αιτητής ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της οποίας έχει αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων. Το επιστέγασμα της απουσίας αποκάλυψης είναι η κατάργηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης, μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει να τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. [Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd.
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980]. Στις περιπτώσεις ακόμα μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το επείγον του αιτήματος. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Προτού προχωρήσω στην εξέταση της τήρησης των προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, οφείλω να εξετάσω το στοιχείο του κατεπείγοντος το οποίο αφορά δικαιοδοτικό όρο και θα πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα, αφού το Δικαστήριο ακούει μόνο την μια πλευρά, κατά παρέκκλιση της αρχής ότι πρέπει να ακούγονται και οι δύο πλευρές (Βλ. Αμβροσιάδου κ.ά. ν. Coward κ.ά.
(2013)1 (Α) ΑΑΔ 78). Στην παρούσα περίπτωση το στοιχείο του κατεπείγοντος καταδείχθηκε εφόσον η ρύθμιση της συνεισφοράς του Καθ' ου η Αίτηση ήταν απαραίτητη για τη διαβίωση και συντήρηση του ανήλικου τέκνου τους. Ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει ότι συνεισέφερε με ένα ποσό €200 μόνο το μήνα, πλήρωσε κάποια φορά και το Νηπιαγωγείο του παιδιού. Τα έξοδα του παιδιού για τη συντήρηση του, διαμονή του με τη μητέρα του σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα και το νηπιαγωγείο αλλά και οι τρέχουσες ανάγκες του παιδιού, δεν μπορούσαν να ικανοποιηθούν με το ποσό που ο ίδιος συνεισέφερε. Η παρούσα υπόθεση και η ανάγκη για συμβολή στη διατροφή του ανηλίκου παιδιού ήταν συνεπώς ζήτημα που έχρηζε άμεσης ρύθμισης. Με γνώμονα τις αρχές που διατυπώθηκαν με τη νομολογία, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο, δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263]. Το θέμα της διατροφής ρυθμίζεται από τον περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων νόμο του 1990, Ν.216/1990, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με το άρθρο 33 του Νόμου, οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν τα ανήλικα τέκνα τους, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του. Και όπως λέχθηκε στην απόφαση ΧΧΧ Δημοσθένους.v. ΧΧΧ Δημοσθένους Έφεση Αρ. 21/2019 ημ. 29/6/2020 «το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων. Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής.» Συνεπώς, από τον ίδιο το νόμο και τη νομολογία, προκύπτει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η Αιτήτρια έχει ορατή πιθανότητα επιτυχία στην αίτηση της. Βλ. επίσης την πρόσφατη απόφαση του Εφετείου στην Πολιτική Έφεση E15/24 Φ.Κ.v. Χ.Π ημ. 26/7/2024 Η διατροφή από τη φύση της, αποσκοπεί περαιτέρω στην ικανοποίηση των άμεσων βιοτικών αναγκών των ανηλίκων. Χωρίς διατροφή είναι αδύνατη η συνέχιση της ζωής. Η συνεισφορά του κάθε γονέα είναι αναγκαία για να καλυφθούν τα τρέχοντα μηνιαία έξοδα που απαιτούνται για το ανήλικο. Φαίνεται δε με την ένορκη δήλωση του ο Καθ' ου η Αίτηση ν' αναγνωρίζει αυτή την υποχρέωση απέναντι στον ανήλικο υιό του, αφού ως αναφέρει προσπαθεί να ανελιχθεί στη νέα εργασία του ώστε να μπορεί στο μέλλον να είναι καλύτερα οικονομικά, τόσο για τον ίδιο όσο και για το παιδί του. Επίσης το μόνο που ζητά είναι ο περιορισμός του ποσού που επιδικάστηκε όχι η ακύρωση του διατάγματος. Και η τρίτη προϋπόθεση επίσης συντρέχει, εφόσον οι ανάγκες της διατροφής είναι τρέχουσες και δεν μπορούν να αποκατασταθούν μεταγενέστερα με την επιδίκαση οποιωνδήποτε αποζημιώσεων. Το ανήλικο παιδί των διαδίκων δεν μπορεί να περιμένει μέχρι την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης, για το θέμα της διαβίωσής του. Η ρύθμιση της συνεισφοράς και του Καθ' ου η Αίτηση είναι επιβεβλημένη. Παραπέμπω επίσης στα όσα λέχθηκαν στη ΧΧΧ Δημοσθένους.v. ΧΧΧ Δημοσθένους (ανωτέρω) στην οποία τονίστηκαν τα ακόλουθα: Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής. Η πιθανότητα διακοπής της συνεισφοράς του εφεσείοντος ανά πάσα στιγμή και για οποιοδήποτε λόγο δεν τίθεται στη βάσανο μαρτυρίας προς τούτο. Από τη στιγμή που η εφεσίβλητη διεκδίκησε δικαστική συνεισφορά υπό το φως της απομάκρυνσης του εφεσείοντος από τη συζυγική οικία, παραμένει αυτονόητο ότι είτε συναινετικά, είτε διά αποφάσεως μετά από ακρόαση, ένα διάταγμα μέσω Δικαστηρίου, είναι απαραίτητο, προς διασφάλιση των βασικών αναγκών των ανηλίκων. Η έμφαση είναι δική μου. Όσον αφορά τη θέση του ότι συνεισέφερε ανέκαθεν και για την απόδειξη των ισχυρισμών του επισυνάπτει κάποια τεκμήρια, μια απόδειξη υπεραγοράς για ψώνια ύψους €32, μια άλλη ύψους €17, μια απόδειξη πληρωμής του Νηπιαγωγείου ύψους €520 και ένα έμβασμα ύψους €250 προς την Αιτήτρια, δεν αποτελούν λόγο για μη έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος, καθώς σημασία έχει η τακτική συνεισφορά. Στη Δημοσθένους .v. Δημοσθένους ανωτέρω λέχθηκε πως: ............................................................ Ακόμη και με δεδομένο ότι ο εφεσείων όντως συνεισφέρει ήδη στη διατροφή, τι θα τον εμπόδιζε να διαφοροποιήσει τη θέση του ή να μειώσει δραστικά το ποσό το οποίο συνεισφέρει. Υπενθυμίζεται ότι η φύση της παρούσας διαφοράς είναι πολύ διαφορετική από τα συνηθισμένα άλλα προσωρινά διατάγματα που αφορούν συμβατικές, κατά κανόνα, σχέσεις μεταξύ των διαδίκων. Υπερίπταται εδώ η νομοθετική υποχρέωση συνεισφοράς προς όφελος των ανηλίκων». Η έμφαση είναι δική μου. Όσον αφορά το ύψος της συνεισφοράς του αυτό καθορίζεται στη βάση δύο παραμέτρων. Των οικονομικών δυνάμεων των γονέων και των αναγκών του παιδιού. Σε αυτό το στάδιο όμως δεν προβαίνει το Δικαστήριο σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας, γιατί αυτό θα ισοδυναμούσε με διάγνωση της ουσίας της διαφοράς. Φαίνεται εξάλλου από τις ένορκες δηλώσεις ότι υπάρχουν αρκετά διαφιλονικούμενα θέματα, ειδικότερα για το ακριβές ύψος των αναγκών του παιδιού τους. Ας σημειωθεί όμως ότι ο Καθ' ου η Αίτηση παραδέχεται ότι το Νηπιαγωγείο στοιχίζει €520 μηνιαίως, άλλωστε και ο ίδιος παρουσιάζει μια απόδειξη με τα έξοδα του Νηπιαγωγείου, τα οποία και πλήρωσε αυτός στις 8/1/2024. Επίσης παραδέχεται ότι το παιδί πάει κολύμπι και το κόστος για τη δραστηριότητα αυτή. Ως προς τα υπόλοιπα τα απορρίπτει, χωρίς όμως ο ίδιος να αναφέρει πόσα στοιχίζουν αυτές οι ανάγκες του παιδιού τους. Αρνείται την παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας στην οποία αναφέρει για το ενοίκιο που πληρώνει, όμως η Αιτήτρια παρουσιάζει ενοικιαστήριο και το ύψος του ενοικίου ανέρχεται σε €1300 μηνιαίως. Στο σπίτι αυτό διαμένει και ο ανήλικος υιός τους. Επομένως η Αιτήτρια επιβαρύνεται την αναλογία του παιδιού στη στέγαση τους. Ο ίδιος ακόμα αναφέρει ότι δεν μπορεί να πληρώνει €1000 ενοίκιο που χρειάζεται για στέγη στη Λεμεσό. Συνεπώς αναγνωρίζει ότι τα ενοίκια είναι ψηλά. Όπως έχει λεχθεί στην Χαραλάμπους ν. Χαράλαμπος
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 951, Irina Παπαντωνίου ν. Χρ. Παπαντωνίου
(2011)1 Α.Α.Δ. 1875 το μέτρο με το οποίο θα καθοριστεί η διατροφή δεν επιδέχεται αποτιμήσεις με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη κονδυλίων με ιδιαίτερη αυστηρότητα. Αντίθετα, η κοινή λογική και εμπειρία προσφέρει τη βάση για τέτοιο καθορισμό. Ούτε το Δικαστήριο προχωρά σε τελικά ευρήματα αναφορικά με το ακριβές ύψος των αναγκών των παιδιών. Κατά την αξιολόγηση του αιτήματος της Αιτήτριας εφαρμόζοντας τις αρχές της νομολογίας, στάθμισα το εύλογο των κονδυλίων, εξασκώντας περαιτέρω τη δική μου κρίση και την κοινή λογική και πείρα της ζωής για τον προσδιορισμό των αναγκών του παιδιού καθόρισα τη συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στο ποσό των €500 μηνιαίως με βάση εύλογα ποσά εξόδων του παιδιού και όχι στα ποσά που αξίωνε η Αιτήτρια η οποία και ζητούσε €900 μηνιαίως ως προσωρινή διατροφή. [Bλ. Ορφέας Παναγιώτου v. Χρυστάλλα Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ.625, Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδης
(1998)1 Α.Α.Δ. 625 και Δημητρίου V. Περδίου (ανωτέρω). Και ασφαλώς το επιδικασθέν ποσό δεικνύει ότι το Δικαστήριο δεν αποδέχθηκε εκ πρώτης όψεως το ύψος των εξόδων ενός παιδιού 3 ετώ,ν ότι μπορεί να ανέρχεται στα €1550 μηνιαίως. Τονίζω περαιτέρω σε αυτό το σημείο ότι δεν έχω διαπιστώσει να έχει αποκρύψει η Αιτήτρια ουσιώδη στοιχεία κατά την υποβολή της αίτησης, τα οποία θα με οδηγούσαν στην ακύρωση του προσωρινού διατάγματος. Η Αιτήτρια αποκάλυψε στο Δικαστήριο ότι συνεισέφερε ο Καθ' ου η Αίτηση όμως με ποσό που δεν ήταν επαρκές για την κάλυψη των αναγκών του παιδιού. Όσον αφορά τα εισοδήματα του η Αιτήτρια αποτάθηκε στο Δικαστήριο κατά το 2024, επομένως η γνώση του Δικαστηρίου ότι κατά την εποχή του κορονοϊού κατά το 2020, ο Καθ' ου η Αίτηση έμεινε για κάποιο διάστημα άνεργος, δεν θα είχε οποιαδήποτε σημασία, αφού όπως ο ίδιος αναφέρει έπειτα εργοδοτήθηκε σε εταιρεία πώλησης ακινήτων και ο μισθός του ήταν μέσω προμηθειών ανάλογα με τις πωλήσεις ακινήτων που έκανε. Ακολούθως, όπως ο ίδιος αναφέρει, προσλήφθηκε σε άλλη εταιρεία ιδίας φύσεως, δηλαδή σε μεσιτικό γραφείο ακινήτων λόγω μεγαλύτερων ποσοστών προμήθειας, που θα λαμβάνει. Ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση όφειλε να αποκαλύψει το ύψος των προμηθειών που ελάμβανε και θα λαμβάνει. Σημασία έχει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση έχει εισοδηματική ικανότητα και ότι δεν παρουσιάστηκε οτιδήποτε για αδυναμία του να εργαστεί Θεωρώ ακόμα ότι το ποσό των €480, που αναφέρεται ως καθαρό εισόδημα του δεν αντικατοπτρίζει τα πραγματικά εισοδήματα του και εισοδηματική ικανότητα του Καθ' ου η Αίτηση. Όταν χρειάζεται όπως ισχυρίζεται για ενοικίαση αυτοκινήτου με το διακινείται €400 και για βενζίνη άλλα €400, σύνολο €800, δίνει την αναλογία του στο ενοίκιο €350 και χρειάζεται €600 για τις δικές του ανάγκες. Επίσης καταβάλλει το ποσό της προσωρινής διατροφής μηνιαίως. Όσον αφορά το ότι είναι πατέρας και άλλων τριών παιδιών, για τη συντήρηση των οποίων, όπως αναφέρει, ήταν και το κύριο πρόσωπο, δεν έχει παραθέσει οποιεσδήποτε λεπτομέρειες για το ποσό της συνεισφοράς του, ώστε το Δικαστήριο να έχει πλήρη στοιχεία ενώπιον του. Όσον αφορά τον ισχυρισμό για απόκρυψη των εισοδημάτων του από την Αιτήτρια σύμφωνα με τη νομολογία, η Αιτήτρια δεν έχει υποχρέωση αποκάλυψης των εισοδημάτων ή της οικονομικής δυνατότητας του Καθ' ου η αίτηση. Απεναντίας το καθήκον αληθινής αποκάλυψης των πιο πάνω, βαραίνει τον ίδιο όπως βεβαίως και την Αιτήτρια για τα δικά της εισοδήματα ή τη δική της οικονομική δυνατότητα. Παραπέμπω στην υπόθεση Δημητρίου v. Περδίου, (ανωτέρω) λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Σε υποθέσεις διατροφής των ανηλίκων τέκνων μια οικογένειας, η οικονομική δυνατότητα του καθενός από τους γονείς δεν είναι θέμα που θα πρέπει να αποδεικνύεται από τον αιτητή ή την αιτήτρια, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά θέμα αληθινής αποκάλυψης από τους δύο γονείς, των αντίστοιχων εισοδημάτων τους.» Το Εφετείο επίσης στην απόφαση ΧΧΧ Δημοσθένους.v. ΧΧΧ Δημοσθένους (ανωτέρω) τόνισε επίσης τα ακόλουθα αναφορικά με την αποκάλυψη των εισοδημάτων τους από τους διαδίκους: « Η μη αποκάλυψη των αληθών εισοδημάτων εκάστου δεν εξουδετερώνει την ανάγκη διατροφής από τον έτερο των συζύγων διότι το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων». Όσον αφορά τη διαφωνία στο χρόνο της διάστασης τους και πότε εγκατέλειψε τη συζυγική κατοικία φαίνεται η Αιτήτρια ν' αναφέρει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση έφυγε ένα μήνα μετά την έκδοση διαζυγίου το οποίο εκδόθηκε το 12ο του 2023, δηλαδή έφυγε το Ιανουάριο του 2024, ενώ ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει ότι τον εκδίωξε η Αιτήτρια κατά το Φεβρουάριο του 2024. Δεν είναι ώρα για αξιολόγηση των αντικρουόμενων ισχυρισμών των διαδίκων. Περαιτέρω δεν βλέπω πως θα επηρέαζε η παραπάνω διαφωνία την υποχρέωση του Καθ' ου η Αίτηση να συνεισφέρει στις ανάγκες του παιδιού του, με ένα εύλογο ποσό. Ούτε η διαφορετική αντίληψη των αναγκών του παιδιού θεωρεί απόκρυψη η μη αποκάλυψη γεγονότων. Τέλος επαναλαμβάνω ότι δεν είναι ώρα για εξαγωγή τελικών ευρημάτων για τα εισοδήματα των διαδίκων και τις ανάγκες του παιδιού. Αυτό θα γίνει όταν θα υπάρχουν όλα τα στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο θα μπορεί να αξιολογήσει την αξιοπιστία τους. Καταλήγω με βάση τα πιο πάνω, ότι ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου και ότι είναι δίκαιο και πρόσφορο να συνεχίσει το διάταγμα διατροφής με τον περιορισμό του όμως από την έκδοση της παρούσας απόφασης δηλαδή από 16/9/2024 στο ποσό των €400 μηνιαίως, το οποίο θεωρώ εύλογο υπό τις περιστάσεις, λαμβάνοντας υπόψη μου ότι στη νέα εργασία του ο Καθ' ου η Αίτηση έχει προσληφθεί σχετικά πρόσφατα, ότι ήταν υπό δοκιμασία, συνεπώς τα πραγματικά εισοδήματα του με τις προμήθειες θα φανούν με την πάροδο κάποιου λογικού διαστήματος. Επίσης γιατί θα πρέπει να μπορεί και ο ίδιος να καλύψει τις δικές του ανάγκες διαβίωσης. Λαμβάνοντας επίσης υπόψη μου τα εισοδήματα της Αιτήτριας και το ενδεχόμενο να έχει λάβει επιδόματα από την έκδοση του διαζυγίου, κάτι το οποίο δεν έχει απαντηθεί από την Αιτήτρια. Το προσωρινό διάταγμα ως έχει τροποποιηθεί από τις 16/9/2024 καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Με αυτό διατάσσεται ο Καθ' ου η Αίτηση όπως καταβάλει στην Αιτήτρια από 16/9/2024 και κάθε αντίστοιχη μέρα κάθε επόμενου μηνός το ποσό των €400 ως συνεισφορά για τη διατροφή του ανήλικου τέκνου του A.. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο